Άτιτλο

Πολύ επικίνδυνη η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας για τη δημοκρατία

Συνέντευξη με τον Πολυμέρη Βόγλη, καθηγητή ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

IN ΠΟΛΙΤΙΚΗ / BY EPOHI / ON DECEMBER 24, 2018 AT 1:07 AM /

Πολύ επικίνδυνη η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας για τη δημοκρατία

Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές η πολιτική αντιπαράθεση θα γίνεται πιο έντονη, ώστε να διαμορφωθεί μια διαιρετική τομή Αριστερά – Αντιαριστερά

Τη συνέντευξη πήραν η Ιωάννα Δρόσου και ο Παύλος Κλαυδιανός

Την περασμένη εβδομάδα έγινε το ετήσιο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, το τελευταίο πριν τις εκλογές. Στις εισηγήσεις υπήρχε πολύ μεγάλη επιμονή στην ενότητα, ενώ ο Κ. Μητσοτάκης ήταν ιδιαίτερα οξύς στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Κατά τη γνώμη σου πρόκειται για μια επιστροφή στην παλαιοδεξιά ή υπάρχει δυσκολία να βρεθεί μια νέα πλατφόρμα;
Νομίζω ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές τάσεις της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες φαινομενικά είναι αντίθετες αλλά λειτουργούν συμπληρωματικά. Η μία εμφανίζεται ως φιλοευρωπαϊκή, φιλελεύθερη και εκσυγχρονιστική και απευθύνεται στην κεντροδεξιά και γενικότερα στο Κέντρο. Και υπάρχει και η άλλη τάση, την οποία εκφράζει ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος προσπαθεί να απευθυνθεί σε ένα άλλο ακροατήριο της δεξιάς, πολύ πιο παραδοσιακό-σκληροπυρηνικό, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει απομακρυνθεί από τη Νέα Δημοκρατία και έχει στραφεί είτε στη Χρυσή Αυγή είτε προς άλλα ακροδεξιά μορφώματα που δραστηριοποιούνται ενόψει των προσεχών εκλογών. Αυτό που θα πρέπει κανείς να επισημάνει ότι οι δύο τάσεις δεν είναι σε σύγκρουση μεταξύ τους. Πιστεύω αντίθετα πως είναι δύο συμπληρωματικές τάσεις. Επιπλέον, με την προϊούσα συντηρητικοποίηση ενός μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από την συστηματική προώθηση του εθνικισμού και της ξενοφοβίας, αυτή η «σκληρή» Δεξιά τάση θα ενισχύεται όλο και περισσότερο.

Κατεδαφιστική κριτική, επιθετική ρητορική

Με την κατάσταση, όμως, που υπάρχει σήμερα στο χώρο του Κέντρου, βοηθάει αυτή η στάση τη Νέα Δημοκρατία, από τη στιγμή που επίδικο είναι να προσεγγίσει κόσμο και από αυτή τη δεξαμενή;
Όπως είπα, η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να απευθυνθεί σε δύο ακροατήρια, στηριζόμενη σε μια αντιαριστερή ρητορική, ώστε να συσπειρώσει πολιτικές δυνάμεις, πολιτικούς χώρους, προσωπικότητες κ.λπ. Το ίδιο, αλλά από την αντίθετη πλευρά, προσπάθησε να κάνει από το ’81 και ύστερα, ο Ανδρέας Παπανδρέου διαμορφώνοντας μια αντιδεξιά πλατφόρμα. Έτσι και τώρα γίνεται μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα μέτωπο όχι απλά απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά γενικότερα απέναντι στην Αριστερά -εξου και οι αναφορές ότι θα πρέπει να καταπολεμηθούν οι ιδέες της Αριστεράς γιατί είναι «ελαττωματικές». Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές η οξύτητα με την οποία γίνεται η πολιτική αντιπαράθεση, θα γίνεται πιο έντονη ώστε να διαμορφωθεί μια διαιρετική τομή Αριστερά-Αντιαριστερά.

Αυτή η τακτική, ως τώρα, έχει αποδώσει, ώστε να προσελκύσει τον κόσμο που διστάζει;
Ο κόσμος που διστάζει είναι ο κόσμος που έχει απογοητευτεί από το πολιτικό σύστημα γενικά για διάφορους λόγους και από τον ΣΥΡΙΖΑ συγκεκριμένα. Είναι ο κόσμος που συνήθως εμφανίζεται ως «αναποφάσιστοι» στις δημοσκοπήσεις. Τώρα, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις η Νέα Δημοκρατία έχει εξαντλήσει τη συσπείρωσή της όσον αφορά το εκλογικό της ακροατήριο και προσπαθεί να προσελκύσει ψηφοφόρους από το κέντρο και την άκρα δεξιά, επενδύοντας σε μια κατεδαφιστική κριτική απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ και μια επιθετική ρητορική απέναντι στην Αριστερά. Δεν ξέρω εάν θα αποδώσει αυτή η τακτική, γιατί υπάρχει πολύ μεγάλη πολιτική ρευστότητα, καθώς οι πολιτικές σταθερές που γνωρίσαμε μετά τη Μεταπολίτευση έχουν πλέον καταρρεύσει.

Η ΝΔ άνοιξε το δίαυλο επικοινωνία με άκρα δεξιά

Η αντιπαράθεση, ιδιαίτερα οξυμένη φτάνει και σε ακραίες τοποθετήσεις, όπως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «ξεπούλησε τη Μακεδονία», με αντάλλαγμα τις συντάξεις. Τέτοια επιχειρήματα έχουμε να ακούσουμε από όταν δικάζονταν οι κομμουνιστές με τον Ν. 375.
Ενώ υπάρχει πολιτική πόλωση, και δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό, το ζήσαμε και τη δεκαετία του ’80, αυτή τη φορά η αντιπολιτευτική κριτική προς τον ΣΥΡΙΖΑ ανοίγει διαύλους προς την άκρα δεξιά. Και αυτό είναι καινούριο. Το πρόβλημα δεν είναι η κριτική που ασκείται στη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά ότι αυτή παρουσιάζεται ως προδοσία, μειοδοσία ή συναλλαγή. Όσοι γνωρίζουν από ιστορία, ξέρουν ότι η ελληνική κοινωνία υπέφερε, χιλιάδες πολίτες διώχθηκαν μεταπολεμικά από το διαχωρισμό τους ανάμεσα σε «εθνικόφρονες» και «εαμοβούλγαρους». Αυτή η πλειοδοσία ενός δήθεν πατριωτισμού δηλητηριάζει την κοινωνία και τελικά αν κάποιος βγαίνει ωφελημένος είναι η Χρυσή Αυγή. Και αυτό πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Και πρώτα από όλα εκείνους που με ευκολία εξαπολύουν τις κατηγορίες περί εθνομηδενιστών, προδοτών, μειοδοτών κ.λπ., που καλλιεργούν την νέα εθνικοφροσύνη χωρίζοντας τους πολίτες σε «περισσότερο» και «λιγότερο» Έλληνες.

Η Χρυσή Αυγή, όμως, εκμεταλλεύτηκε το κλίμα που επικρατεί και δήλωσε πως θα συγκυβερνούσε με τη Νέα Δημοκρατία, πρόταση που δεν αποκρούστηκε από τη Νέα Δημοκρατία.
Μα η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας, που χρησιμοποιεί προεκλογικά τη Συμφωνία για να προσελκύσει τους ψηφοφόρους της Βόρειας Ελλάδας κατηγορώντας την κυβέρνηση για προδοσία, ότι ξεπούλησε τη Μακεδονία ήταν που άνοιξε το δίαυλο επικοινωνίας με την άκρα δεξιά. Δυστυχώς, δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτή η ρητορική είναι πολύ επικίνδυνη για τη δημοκρατία, για το μέλλον μας ως κοινωνία.

Ήταν αναμενόμενο ότι θα το φτάσει σε αυτό το άκρο η Νέα Δημοκρατία;
Οι αντιδράσεις είχαν ξεκινήσει από τον περασμένο Φλεβάρη, όταν ξεκίνησαν οι συζητήσεις και φαινόταν ότι θα προκύψει κάποια συμφωνία με την ΠΓΔΜ. Η Νέα Δημοκρατία δεν ήθελε στην αρχή να τοποθετηθεί επίσημα ως κόμμα, αλλά ήταν παρούσα στις συγκεντρώσεις της Θεσσαλονίκης, οι οποίες να θυμίσω ότι έτυχαν ιδιαίτερης προβολής από τα ΜΜΕ που είναι φιλικά προσκείμενα στη Νέα Δημοκρατία. Αντελήφθη το ζήτημα ως πεδίο δόξης λαμπρό, ώστε να συσπειρώσει τον κόσμο στην Βόρεια Ελλάδα και συνεχίζει μέχρι σήμερα να το αξιοποιεί. Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας κάνουν περιοδείες στη Βόρεια Ελλάδα, ανάγοντας τη Συμφωνία των Πρεσπών ως κεντρικό πολιτικό ζήτημα αντιπαράθεσης στην κυβέρνηση, ενώ η ΔΑΚΕ της ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, τοποθετήθηκε στις μαθητικές καταλήψεις έχοντας την ίδια ρητορική με την Χρυσή Αυγή.

Δυσάρεστη έκπληξη οι ευρωεκλογές

Στην Ευρώπη έχουμε πολύ σημαντικές εξελίξεις με την άκρα δεξιά και την δεξιά. Η ελληνική δεξιά ακολουθεί αυτό το δρόμο;
Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη στην Ευρώπη από τα μηνύματα που παίρνουμε από την Ιταλία, την Γαλλία, την Γερμανία, την Ολλανδία και πιστεύω ότι οι ευρωεκλογές θα είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για όλους μας. Δεν θέλω να κινδυνολογήσω, αλλά ήδη καταγράφεται μια άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων, των ευρωσκεπτικιστών και των ξενεφοβικών κομμάτων και νομίζω ότι θα δούμε αυτές τις πολιτικές δυνάμεις να ενισχύονται όσο ποτέ πιο πριν στις προσεχείς ευρωεκλογές. Δεν μπορεί κανείς να υποτιμήσει ή να προσπεράσει το φαινόμενο ως κάτι παροδικό. Μετά το 2008 καταγράφεται μια σταθερή άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη, η Ευρώπη ξαναγίνεται μια «σκοτεινή ήπειρος».

Η μετατόπιση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ

Υπάρχουν στοιχεία στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που μπορεί να τροφοδοτούν αυτό το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο ή η κριτική στηρίζεται στη λογική της ιδιοκτησίας της διακυβέρνησης; Το είπε εξάλλου και ο Κ. Σημίτης «η ιστορία δεν γράφεται από τους περιστασιακούς ένοικους της εκτελεστικής εξουσίας».
Η αντιπολιτευτική κριτική είναι κατεδαφιστική και σε κάποιο βαθμό, όπως σωστά επισημαίνετε, δείχνει μια ιδιοκτησιακή αντίληψη της εξουσίας, διότι στόχος είναι να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία ώστε να αποκατασταθεί η «κανονικότητα», δηλαδή η νομή της εξουσίας από τα δύο κόμματα που κυριάρχησαν για δεκαετίες. Αυτή η εποχή, όμως, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Από την άλλη πλευρά, είναι τόσο μεγάλη η πόλωση και σύγκρουση σήμερα ώστε όποιο μέτρο και να πάρει η κυβέρνηση, είτε «δεξιό» είτε «αριστερό», δεν υπάρχει περιθώριο να τύχει θετικής υποδοχής. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν και αυτοί που είναι δυσαρεστημένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένα σημαντικό τμήμα της Αριστεράς, αλλά και γενικότερα των ψηφοφόρων του το 2015, είναι δυσαρεστημένο και απογοητευμένο από τον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που εξηγεί και την χαμηλή συσπείρωση που παρουσιάζει στις δημοσκοπήσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται προς την σοσιαλδημοκρατία, ή έστω μια σοσιαλδημοκρατία με αριστερό πρόσημο. Αυτό προφανώς δημιουργεί αναταράξεις σε άλλους χώρους, είτε στην Αριστερά είτε σε αυτόν που παλαιότερα εκπροσωπούσε το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και η σφόδρα αντιπολιτευτική στάση που έχει υιοθετήσει το Κίνημα Αλλαγής, που νιώθει ότι συμπιέζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού πολλοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ.

Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δεν πάνε σε άλλο κόμμα. Πώς να προσελκυσθεί αυτός ο κόσμος, ώστε να μην απέχει;
Το πιο πιθανό είναι ο περισσότερος κόσμος να απέχει στις βουλευτικές εκλογές. Εκτός αν η πόλωση είναι τέτοια που να ανατρέψει την κατάσταση. Και πιστεύω ότι αυτό το δρόμο θα ακολουθήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ, θα προσπαθήσει να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της τελευταίας στιγμής. Το εάν θα το πετύχει μένει να το δούμε. Η ουσία είναι ότι από το 2015 μέχρι σήμερα, δηλαδή μέσα στα σχεδόν τέσσερα χρόνια που είναι στην εξουσία, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μετατοπιστεί τόσο πολύ από το αρχικές του θέσεις ώστε έχει γίνει ασαφές ποια κοινωνικά στρώματα θέλει να εκφράσει και ποιο πρόγραμμα πραγματικά θέλει να ακολουθήσει.

Υπάρχουν όρια

Έχει τονίσει όμως ότι άσκησε μια πολιτική που δεν ήταν δική του και πρόσφατα το επανέλαβε στη Θεσσαλονίκη ο Αλ. Τσίπρας.
Ναι αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ την χρεώνεται αυτή την πολιτική, από τη στιγμή που την εφάρμοσε. Τους τελευταίους μήνες προσπαθεί να ακολουθήσει μια πολιτική ενίσχυσης των λαϊκών στρωμάτων. Υπάρχουν, όμως, δεδομένα όρια στην πολιτική που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ λόγω των συμφωνιών που έχει υπογράψει τα προηγούμενα χρόνια. Για να το θέσω διαφορετικά είμαι πεπεισμένος ότι σε επίπεδο οικονομικής πολιτικής –και όχι μόνο- λίγα πράγματα, μόνο διορθωτικές κινήσεις μπορούν να γίνουν από την κυβέρνηση. Δηλαδή, όσο δεν αλλάζουν οι συσχετισμοί στην Ευρώπη, οι πολιτικές στην Ελλάδα θα είναι πολιτικές που δεν θα οδηγούν σε μια διαφορετική κατεύθυνση, θα είναι νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Όποιος και αν είναι στην εξουσία.

Αυτό δεν το βλέπουν οι πολίτες; Με την έννοια ότι οι δυσκολίες για την αριστερά τίθενται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Σύμφωνοι. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι αν δεν αλλάξει πορεία η Ευρώπη, και ειδικά από την στιγμή που το ισχυρότερο σενάριο είναι ότι θα ενισχυθούν οι ακροδεξιές δυνάμεις στην Ευρώπη και όχι οι αριστερές, η κατάσταση θα γίνεται όλο και πιο δύσκολη γενικώς για την Ευρώπη, και για την Ελλάδα. Και μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα πέρα από το οικονομικό ζήτημα, έχει να αντιμετωπίσει και το προσφυγικό. Ακόμα, χρειάζονται πολιτικές οι οποίες δεν θα περιορίζονται στη λογική των επιδομάτων, τα οποία είναι σημαντικά για τους ανθρώπους που βρίσκονται σε πάρα πολύ δύσκολη θέση, αλλά δεν αλλάζουν το μείζον: την κοινωνική ανισότητα. Το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά και συνολικότερα της Ευρώπης, και αυτό είναι που εν τέλει τροφοδοτεί την άκρα δεξιά, είναι η έκρηξη της κοινωνικής ανισότητας, η οποία μπορεί να παίρνει διάφορες μορφές (ανεργία, υποαπασχόληση, κοινωνική περιθωριοποίηση). Όσο οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται, ο πολιτικός τους αντίκτυπος θα είναι όλο και πιο οδυνηρός, οι κοινωνίες θα διαλύονται, θα συντηρητικοποιούνται και θα στρέφονται όλο και πιο δεξιά. Άρα χρειάζονται πολιτικές που θα αντιμετωπίζουν την έκρηξη κοινωνικών ανισοτήτων στην Ελλάδα.

Αυτά περιμένουν από την κυβέρνηση

Στο ζήτημα της αντιμετώπισης των κοινωνικών ανισοτήτων, η κυβέρνηση έχει πάρει μια σειρά μέτρα και γι’ αυτό κατηγορείται ο ΣΥΡΙΖΑ ως το κόμμα των φτωχών…
Δεν διαφωνώ, αλλά αυτά δεν έχουν γίνει ορατά. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε αποφασιστικά και ενεργητικά να υποστηρίξει αφενός τα δημόσια αγαθά και αφετέρου την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, διότι η ανάπτυξη χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη δεν λύνει κανένα πρόβλημα, αντίθετα δημιουργεί όλο και μεγαλύτερους, περισσότερους αποκλεισμούς στα λαϊκά στρώματα. Αυτά περιμένουν από την κυβέρνηση οι άνθρωποι που στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ ή έλπιζαν στον ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Ας μην ξεχνάμε ότι από όσους τον ψήφισαν το 2015 ένα τμήμα μόνο προερχόταν από την αριστερά, το μεγαλύτερο μέρος ήταν κόσμος που είχε απογοητευθεί από τα πολιτικά κόμματα που είχαν κυβερνήσει μέχρι τότε και στράφηκε στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε στις εκλογές του 2015, γιατί πολλοί δεν ήθελαν να ψηφίσουν τα κόμματα που είχαν ταυτιστεί με τη χρεοκοπία και τα μνημόνια. Στην ουσία ο ΣΥΡΙΖΑ καρπώθηκε τη δυσαρέσκεια του κόσμου απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά, πλέον δεν είναι ένα νέο κόμμα στην εξουσία, έχει ασκήσει την διακυβέρνηση και επομένως είναι αυτός πλέον αντιμέτωπος με την δυσαρέσκεια ενός μέρους της ελληνικής κοινωνίας.

Μπορεί να αναμένουν, όμως, από τη Νέα Δημοκρατία ότι θα είναι αυτή που θα μειώσει τις κοινωνικές ανισότητες;
Δεν το αναμένουν και γι’ αυτό η απήχηση της Νέας Δημοκρατίας έχει όρια, τα οποία δεν μπορεί να υπερβεί. Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα κράμα νεοφιλελευθερισμού και συντηρητισμού, που εκφράζει τα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας που συντηρητικοποιούνται. Όμως, δεν μπορεί να εκφράσει την ελπίδα της κοινωνικής αλλαγής. Το διακύβευμα για το μέλλον είναι αυτή η ελπίδα να μεταφραστεί σε ένα αφήγημα που αμφισβητεί τον μονόδρομο του νεοφιλελευθερισμού και θέτει ως προτεραιότητα τις ανάγκες των πολλών.

κοινοποίησε το:

«Η πυραμίδα του καπιταλιστικού συστήματος»

Καρικατούρα που δημοσιεύτηκε το 1911 στην εφημερίδα Industrial Worker,η οποία είναι εμπνευσμένη από ανάλογη καρικατούρα της Ένωσης Ρώσων Σοσιαλιστών, του 1900.

Το παρόν έργο αποτελεί κοινό κτήμα (public domain). Στη βάση της πυραμίδας παρουσιάζεται η εξαθλιωμένη εργατική τάξη (ο κόσμος της εργασίας γενικότερα) και από κάτω διαβάζουμε «Εργαζόμαστε για όλους, τρέφουμε τους πάντες». Αμέσως πιο πάνω, η αστική τάξη τρωγοπίνει μέσα στη χλιδή («Τρώμε για εσάς»). Στα επόμενα επίπεδα απεικονίζονται, κατά σειρά, ο στρατός («Σας πυροβολούμε»), τα θρησκευτικά ιερατεία («Σας εξαπατούμε») και αξιωματούχοι του κράτους («Σας εξουσιάζουμε»). Στην κορυφή είναι τοποθετημένος ένας σάκος χρήματα, που αντιπροσωπεύει τον καπιταλισμό. Το έργο μπορεί να ερμηνευθεί ως μια κριτική στην ιδεολογία της αστικής τάξης –προλετάριοι που ανεμίζουν τα λάβαρα της επανάστασης παρατηρούν τους καταπιεστές τους, έχοντας πια συνειδητοποιήσει την κατάσταση εκμετάλλευσης και αδικίας που βιώνουν· μπορεί, εξίσου, να ερμηνευθεί και ως προϊόν ιδεολογίας το ίδιο.

κοινοποίησε το:

Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ  Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ Ι Προσκλήσεις-Τεχνικά Δελτία Ι

ypes.gr   ProgrammaFilodimos/
Πρόσκληση Ι «Υποδομές ύδρευσης για την εξασφάλιση επαρκούς ποσότητας και ποιότητας ύδατος για ανθρώπινη κατανάλωση»
1η Τροποποίηση
ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟΦΥΛΛΟ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Πρόσκληση ΙΙ «Ολοκληρωμένη διαχείριση αστικών λυμάτων για την προστασία της δημόσιας υγείας και την βελτίωση της ποιότητας των υπόγειων, επιφανειακών υδάτων και των ακτών κολύμβησης»
1η Τροποποίηση
ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟΦΥΛΛΟ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Πρόσκληση ΙΙI «Αποκατάσταση των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) της χώρας με κάλυψη των υπολειπόμενων αναγκών για το σκοπό αυτό»ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟΦΥΛΛΟ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Πρόσκληση ΙV «Βελτίωση της πρόσβασης σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις»ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟΦΥΛΛΟ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
κοινοποίησε το:

Αιτήματα αιχμής των Οικολόγων Πράσινων προς την Κυβέρνηση

Καμία επιστροφή στην «κανονικότητα».

Δευτέρα, 06 Αύγ. 2018, 20:44  |  Αποφάσεις Πανελ. Συμβουλίου
Εκτύπωση
E-mail

Απόφαση του Πανελλαδικού Συμβουλίου (5/8)

Αιτήματα των Οικολόγων Πράσινων προς την Κυβέρνηση και την Αυτοδιοίκηση

1. Για την  κλιματική αλλαγή

Για τους Οικολόγους Πράσινους η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι απόλυτη πολιτική προτεραιότητα – η πραγματικότητα που βιώνουμε πλέον αποδεικνύει ότι η ολιγωρία είναι καθοριστική για τις ζωές τις δικές μας και των παιδιών μας. Αγωνιζόμαστε για πολιτικές που θα ελέγξουν την κλιματική αλλαγή και θα εξασφαλίσουν την απεξάρτησή μας ως κοινωνία από τα ορυκτά καύσιμα και τη βιομηχανική κτηνοτροφία.

Ζητάμε:

1.1. Να μην έρθει για κύρωση στη Βουλή καμιά καινούργια σύμβαση για παραχωρήσεις περιοχών για έρευνα και εξορύξεις υδρογονανθράκων και να επανεξεταστούν οι προηγούμενες κυρώσεις με βάση αναβαθμισμένες απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος . Η χώρα μας μόνο να χάσει έχει από τις εξορύξεις στην Ήπειρο, την Κρήτη, το Κατάκολο, το Ιόνιο και αλλού.

1.2. Αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου προστασίας για περιοχές Natura 2000, ώστε να αποκλείει τις εξορύξεις υδρογονανθράκων (και συνοδών έργων), αλλά και αντίστοιχα για τις περιοχές όπου παράγονται ΠΟΠ και ΠΓΕ, καθώς και αυστηροποίηση των όρων προστασίας  των υδάτινων σωμάτων (πηγών, ρεμάτων, ποταμών, λιμνών και λιμνοθαλασσών).

1.3. Απαγόρευση της εξόρυξης φυσικού αερίου με μη συμβατικές μεθόδους (fracking, πυρόλυση κλπ.)

1.4. Ολοκλήρωση του Μακροχρόνιου Ενεργειακού Σχεδιασμού, εκτενή με δημόσια διαβούλευση και τη συμμετοχή μας

1.5. Επιτάχυνση της αναθεώρησης του χωροταξικού για τις ΑΠΕ με γνώμονα την προστασία σημαντικών περιοχών Natura και την φέρουσα ικανότητα των περιοχών, με κριτήρια βιωσιμότητας και όχι μόνο ύψιστης κερδοφορίας. Έτσι μόνο θα επιταχυνθεί η ανάπτυξη των ΑΠΕ στη χώρα μας, με πολλαπλά οφέλη για την υγεία, την οικονομία και εν γένει την κοινωνία μας, χωρίς όμως να υπάρχουν καθυστερήσεις από νομικές προσφυγές και οι αντιδράσεις που προκύπτουν σήμερα.

1.6. Σχεδιασμό και έναρξη υλοποίησης πιλοτικών δράσεων για την ανάσχεση της ερημοποίησης στις περιοχές που απειλούνται περισσότερο (όπως τα νησιά)

2. Για την εκτός σχεδίου και την αυθαίρετη δόμηση, και την προστασία δασών -αιγιαλών -ρεμάτων και άλλων προστατευόμενων περιοχών

2.1 Αναστολή  της εκτός σχεδίου δόμησης, τουλάχιστον  μέχρι να οριοθετηθούν σε ορθοφωτοχάρτες οι πλημμυρικές ζώνες των ρεμάτων, ο αιγιαλός, η γεωργική γη και οι υγροβιότοποι της σύμβασης Rasmsar, να κυρωθεί το σύνολο των δασικών χαρτών, να εκδοθούν τα ΠΔ των περιοχών Natura και μελέτες φέρουσας ικανότητας νησιών. Αλλά και μέχρι την αναθεώρηση /οριστικοποίηση των χωροταξικών πλαισίων (με βάση και την Εθνική Στρατηγική για την Κλιματική αλλαγή και την θαλάσσια πολιτική).

2.2 . Αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου για τους αιγιαλούς και τις παραλίες, με ριζική αναθεώρηση και νέα δημόσια διαβούλευση του  νομοσχεδίου του Υπουργείο Οικονομικών για τον αιγιαλό. Καμία νομιμοποίηση αυθαιρέτων σε αιγιαλό, παραλίες, θάλασσα, λίμνες και ποτάμια δεν θα γίνει αποδεκτή από τους Οικολόγους Πράσινους

2.3 Υλοποίηση των πρόσφατων διατάξεων για κατεδάφιση όλων των τελεσίδικα παράνομων κτισμάτων και συνεχή δημόσιο απολογισμό για την πορεία υλοποίησης

2.4 Ανάρτηση του συνόλου των δασικών χαρτών στην Αττική, αλλά και ρύθμιση για την εξασφάλιση του απαραίτητου προσωπικού (αίτημα που είχε εγκριθεί και από τους θεσμούς), ώστε να προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς η ανάρτηση αλλά και η κύρωση των χαρτών σε όλη την χώρα, και η εξέταση των αντιρρήσεων.

2.5 Να προχωρήσουν οι διαδικασίες με τις «οικιστικές πυκνώσεις», που αποδείχθηκε ένα επιτυχημένο εργαλείο επιτάχυνσης των δασικών χαρτών,  χωρίς εκπτώσεις στην περιβαλλοντική και δασική νομοθεσία.

2.6 Να ενεργοποιηθεί ο νέος νόμος για τους Δασικούς Συνεταιρισμούς που βρίσκεται δύο χρόνια σε αδράνεια. Τα δάση χρειάζονται διαχείριση διότι έχουν εγκαταλειφτεί, συσσωρεύοντας επικίνδυνα εύφλεκτη βιομάζα

2.7 Να ολοκληρωθεί η Εθνική Στρατηγική για τα Δάση και να συνοδευτεί με σχέδια δράσης και εξασφάλιση χρηματοδότησης

2.8 Να ενεργοποιηθεί εκ νέου η Επιτροπή για την αλλαγή του «δασοκτόνου» νόμου 4280/2014 που άλλαξε τις «επιτρεπτές επεμβάσεις» στα δάση, με βάση και τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης.

2.9 Ενεργοποίηση διαδικασιών για τη Δημιουργία Σώματος Φύλαξης Φυσικού Περιβάλλοντος, με ενοποίηση των δασο/αγροφυλάκων της Δασικής Υπηρεσίας, των φυλάκων προστατευόμενων περιοχών και της ιδιωτικής θηροφυλακής. Τα δάση θέλουν φύλαξη από κάθε λογής παρανομίες. Μετά την έξοδο από τα μνημόνια,  αναμένουμε γενναία βήματα υλοποίησης σε συνεργασία με την INTERPOL.

2.10 Υλοποίηση των δεσμεύσεων για ενίσχυση του Σώματος των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος το οποίο είναι εντελώς αποδυναμωμένο.

2.11 Άμεση συμβασιοποίηση και χρηματοδότηση των Διαχειριστικών Σχεδίων Βόσκησης καθώς και ολοκλήρωση των νέων προδιαγραφών για τις Διαχειριστικές Μελέτες Δασών. Η βοσκή και η ξύλευση αποτελούν θεμελιώδεις δράσεις μείωσης της καύσιμης ύλης

2.12 Αναδιάρθρωση της δασοπυρόσβεσης με στροφή από τα μέσα στον άνθρωπο και την βιο-οικονομία, με ενεργό συμμετοχή πυροσβεστών και της δασικής υπηρεσίας στην πρόληψη πυρκαγιών τον χειμώνα, με καθαρισμούς εγκαταλειμμένων καλλιεργειών και βοσκοτόπων, εφαρμογή προδιαγεγραμμένης καύσης, ασκήσεις ετοιμότητας, εφαρμογή σχεδίων πυροπροστασίας, σεμινάρια κτλ.

2.13 Υπέρβαση (με προσπάθεια σε ευρωπαϊκό πλαίσιο και επίκληση της κλιματικής δικαιοσύνης) των  μνημονιακών δεσμεύσεων για την στελέχωση των δασικών και πυροσβεστικών υπηρεσιών με προσωπικό διαθέσιμο όλο το χρόνο.

3. Για την πολιτική προστασία

3.1 Να αποκτήσει η πολιτική προστασία την ουσιαστική της διάσταση, με αναδιάρθρωση λειτουργικού πλαισίου και αξιοποίηση σύγχρονων συστημάτων, ψηφιακών εργαλείων αλλά και τοπικών δικτύων πρόγνωσης καιρού για  ειδοποίηση, επιτήρηση και επέμβαση. Αλλά και να γίνει βίωμα για τους πολίτες, σε κάθε οικισμό σε κάθε γειτονιά,  με ουσιαστικές πρωτοβουλίες της αυτοδιοίκησης και διαρκή ετοιμότητα.

3.2 Με βάση και σχέδια αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής σε περιφερειακό επίπεδο που θα προχωρήσουν με επείγουσες διαδικασίες.

4. Για την οικονομική Πολιτική

4.1 Προστασία περιβάλλοντος -Κλιματική αλλαγή να αναδειχθούν στον 5ο Πυλώνα του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου -Προτεραιότητα σε χρηματοδοτήσεις έργων και επενδύσεων, αλλά και σαφής ενίσχυση σχετικών Ταμείων (με διάθεση υπερπλεονάσματος).

4.2 Φορολογική μεταρρύθμιση με νέα ισχυρά κίνητρα για  δράσεις επιχειρήσεων και ατόμων προς την προστασία του περιβάλλοντος, την εξοικονόμηση ενέργειας και την κυκλική οικονομία, αλλά και για την κοινωνική, αλληλέγγυα και συνεταιριστική οικονομία στην υπηρεσία της βιωσιμότητας.

5. Για την περιβαλλοντική εκπαίδευση

5.1.  Ενίσχυση της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, από την επόμενη εκπαιδευτική

Περίοδο, σε συνεργασία με τα ΚΕΑ μέσα στα σχολεία με υποχρεωτικές ώρες και όχι ως επιλογή και εκτός σχολικού προγράμματος σε όλους τους τύπους σχολείων, όπως και των μεταλυκειακών και άλλων επαγγελματικών σχολών, Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας και Δια Βίου Μάθησης, σε συνδυασμό με εκπαίδευση για την πολιτική προστασία με δράσεις στο πεδίο (δενδροφυτεύσεις, εκπαίδευση στην αντιμετώπιση κρίσεων και των φαινομένων της κλιματικής αλλαγής).

5.2. Προγραμματισμός για την ενίσχυση των ‘πράσινων’ επαγγελμάτων στην τεχνική εκπαίδευση (διαχείριση  δασών, υδάτων, προστατευόμενων περιοχών, αειφορικές καλλιέργειες, ενεργειακή αναβάθμιση, τεχνολογίες ΑΠΕ,  βιοκλιματική αρχιτεκτονική κλπ.) από την επόμενη εκπαιδευτική περίοδο κα διαμόρφωση των απαραίτητων επαγγελματικών περιγραμμάτων.

6. Προτάσεις αιχμής των Οικολόγων Πράσινων για την Αυτοδιοίκηση

6.1 Άμεση εφαρμογή του άρθρου 94 του Καλλικράτη για τον καθαρισμό των εγκαταλειμμένων αγροτεμαχίων, με τη βοήθεια κτηματολογίου και GIS.

6.2 Ανασχεδιασμός σχεδίων  επέμβασης  και εκκένωσης οικισμών με κατάλληλο εξοπλισμό  και αιφνιδιαστικές ασκήσεις

6.3. Άμεσος δημόσιος απολογισμός για τους πόρους που έχουν διατεθεί  από τις ΣΑΤΑ πυροπροστασίας

6.4 Σύσταση γραφείων αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, σε κάθε Δήμο και Περιφέρεια,  σε συνδυασμό με την αναβάθμιση των υπηρεσιών πρασίνου και σε συνεργασία με τις υπηρεσίες πολεοδομίας και πολιτικής προστασίας, όπως είχαμε, ήδη, προτείνει, ως κόμμα, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης στην αυτοδιοίκηση «Κλεισθένης 1».

Μεσοπρόθεσμες συμπληρωματικές προτάσεις των Οικολόγων Πράσινων

  • Ενέργειες για την αναθεώρηση της πολιτικής για Βιώσιμη Κτηνοτροφία
  • Επιτάχυνση των Περιφερειακών Σχεδίων Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή και διασφάλιση χρηματοδότησης, με τη συμβολή όλων των κοινωνικών εταίρων και την αναγωγή των μέτρων προσαρμογής σε ύψιστης πολιτικής προτεραιότητας. Η κλιματική αλλαγή πλέον λαμβάνει χώρα με ταχύτατους ρυθμούς σε επίπεδα πολύ πιο έντονα από τα αρχικά αναμενόμενα. Η προετοιμασία της Πολιτείας δεν πρέπει να αργήσει ούτε στιγμή.
  • Χρηματοδότηση δράσεων ανάσχεσης, μετριασμού, πρόληψης και προσαρμογής, με πόρους από Ευρωπαϊκά Ταμεία στο πλαίσιο της Κλιματικής Δικαιοσύνης, αφού η χώρα μας χρειάζεται να πληρώνει, μη αναλογικά με την ευθύνη της, τις ζημιές που προκαλούνται από τις ανεπτυγμένες χώρες που έχουν ιστορικά και την μεγαλύτερη ευθύνη.

Για την προστασία δασών – αιγιαλών – ρεμάτων και άλλων προστατευόμενων περιοχών

  • Ρύθμιση προστασίας όλων των υγροτόπων της χώρας -μικρών και μεγάλων- μέχρι την οριοθέτησή τους.
  • Τα έργα πρόληψης των πυρκαγιών -κυρίως οι καθαρισμοί και διανοίξεις δασικών δρόμων να προχωρήσουν με προτεραιότητα, δίνοντας ευκαιρίες δραστηριοποίησης και δουλειάς σε δασικούς συνεταιρισμούς και φορείς κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Να γίνονται δε τον χειμώνα έως την άνοιξη και όχι μέσα και τέλος καλοκαιριού.
  • Εναρμόνιση του αντιπυρικού σχεδιασμού με τις παρεμβάσεις της Δασικής Υπηρεσίας κυρίως σε ότι αφορά τις δενδροφυτεύσεις και τις αναδασώσεις, Να μη προωθούνται οι αναδασώσεις με πευκόδεντρα και μόνο, αλλά με δέντρα αγροδασικά που μπορούν να δημιουργήσουν αληθινές «αντιπυρικές ζώνες». Να γίνεται την κοπή των μικρών αυτοφυών πεύκων στα πρανή των επαρχιακών και εθνικών δρόμων και αντικατάσταση τους από άλλα είδη περισσότερο βραδυφλεγή.
  • Προστασία της αγροτικής γης και των παραδοσιακών χρήσεων γης με ειδικό νομικό καθεστώς, με προτεραιότητα στην Αττική και γύρω από αναπτυσσόμενα αστικά κέντρα και τουριστικές περιοχές, έτσι ώστε το παραδοσιακό μωσαϊκό του τοπίου από καλλιέργειες, αμπέλια, βοσκότοπους κλπ., να συμβάλλει ώστε οι πυρκαγιές να μην εξελίσσονται πολύ και να αντιμετωπίζονται εύκολα.
  • Νέο θεσμικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο για βιοκλιματικές και πυρανθεκτικές κατασκευές που σώζουν ανθρώπινες ζωές, τις οικιστικές περιοχές και το κλίμα, στην εύφλεκτη μεσογειακή λεκάνη. Εφαρμογή των αρχών της δασοκομίας πόλεων, για την αντιπυρική προστασία τους.

Για την πολιτική προστασία

  • Να αξιολογηθούν τα κριτήρια κατανομής αλλά και η αποτελεσματικότητα πόρων που διατίθενται από τις ΣΑΤΑ πυροπροστασίας μέσω των ΟΤΑ (18 εκ για όλη την Ελλάδα – 5 εκ για την Αττική).Να μη δίνονται με βάση πληθυσμιακά κριτήρια μόνο αλλά και με βάση την πράσινη (δασική και καλλιεργήσιμη) γη.
  • Να ενισχυθεί με προσλήψεις η Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία έχει υποστεί γήρανση και υποστελέχωση σε ανθρώπινο δυναμικό και αποδυνάμωση σε μέσα
  • Επέκταση της αντιπυρικής περιόδου -με βάση τις κλιματικές αλλαγές και αντίστοιχη επέκταση της εργασιακής σχέσης των εποχικών δασοπυροσβεστών -με διεύρυνση καθηκόντων και στην πρόληψη και αλλαγή της εκπαιδευτικής διαδικασίας
  • Στελέχωση πυροφυλακίων με ομάδες εκπαιδευμένων εθελοντών .
  • Υπογειοποίηση καλωδίων της ΔΕΗ όπου η τάση ρεύματος το επιτρέπει.
  • Να αναβαθμιστεί ο ρόλος της Πολιτικής Προστασίας σε επίπεδο Περιφέρειας, ώστε να μην εξαντλείται στο να συμπληρώνει και να επικαιροποιεί τα μνημόνια ετοιμότητας και διαχείρισης που αποστέλλει στην γενική γραμματεία ΠΠ, αλλά μπορεί να θέσει και τον μηχανισμό τον ίδιο σε λειτουργία. Παράδειγμα τα πρανή των εθνικών δρόμων στη Χίο (που κάηκε τόσες φορές) δεν έχουν ακόμα 03/08/2018 καθαριστεί από τη βιομάζα γιατί η Τεχνική Υπηρεσία της Περιφέρειας δεν έχει ολοκληρώσει τη μελέτη.

Για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση

  • Εισαγωγή αυτόνομουμαθήματος της επιστήμης της Οικολογίαςστη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
  • Υποστήριξη των’πράσινων’ επαγγελμάτωνπου έχουν αφαιρεθεί στην τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση (διαχείριση δασών, υδάτων, προστατευόμενων περιοχών, αειφορικές καλλιέργειες, ενεργειακή αναβάθμιση, τεχνολογίες ΑΠΕ, βιοκλιματική αρχιτεκτονική, παραδοσιακές τεχνικές κλπ.), λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές ανάγκες και τις προτεραιότητες της αναπτυξιακής πολιτικής με όρους αειφορίας, δημιουργώντας εκπαιδευτικές ανάγκες και όχι αναπαράγοντας και ακολουθώντας ένα παρωχημένο παραγωγικό μοντέλο με τις εξής προϋποθέσεις:
    α) τον σχολικό επαγγελματικό προσανατολισμό και συμβουλευτική και
    β) την ολοκλήρωση των απαραίτητων επαγγελματικών περιγραμμάτων.
  • Ενίσχυση της επαγγελματικής αγροτικής εκπαίδευσης με εκπαίδευση στο αγρόκτημα.
κοινοποίησε το:

Κλείδωσε η απλή αναλογική από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου

Υπερψηφίστηκε ο «Κλεισθένης 1» με κίνηση ματ  στη βουλή ,δεν θα προηγηθεί εκλογή άλλης κυβέρνησης που θα μπορούσε να αλλάξει τον νόμο

Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για τον «Κλεισθένη» με 150 ψήφους υπέρ του και 123 ψήφους εναντίον του.

Τα άρθρα 28 και 56 που καθιερώνουν την απλή αναλογική στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές εγκρίθηκαν με 161 ψήφους υπέρ τους και 111 αντίθετες ψήφους. Η τροπολογία για την κατάτμηση της Β’ Αθήνας και της Περιφέρειας Αττικής, πέρασε με 241 ψήφους υπέρ έναντι 31 ψήφων κατά.

Η τροπολογία για την ταυτόχρονη διεξαγωγή αυτοδιοικητικών εκλογών και ευρωεκλογών, υπερψηφίστηκε με 149 ψήφους έναντι 122, ενώ ένας βουλευτής ψήφισε «παρών».

Ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης αποδέχθηκε την τροπολογία που κατέθεσαν 16 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ συμφωνώντας ότι «η μετάβαση (από τον ‘Καλλικράτη’ στον ‘Κλεισθένη’) πρέπει να γίνει με ομαλό τρόπο». Με τον τρόπο αυτό εκτός των άλλων διασφαλίζεται ότι οι επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές θα διεξαχθούν με απλή αναλογική, καθώς δεν θα έχει προηγηθεί εκλογή άλλης κυβέρνησης που θα μπορούσε να αλλάξει τον νόμο.

«Και αυτοδιοικητικές εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική και εκλογές θα γίνουν τον Οκτώβριο του 2019», ξεκαθάρισε ο Π. Σκουρλέτης.

κοινοποίησε το:

Υπόθεση Ελληνικού

Το τελευταίο διάστημα πολλοί κι από διάφορους χώρους της δημόσιας σφαίρας ασχολήθηκαν με την υπόθεση του Ελληνικού. Ακούστηκαν απόψεις από ειδικούς και μη ειδικούς, τόσο πριν όσο και μετά την τελευταία συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, με την έκδοση της σχετικής γνωμοδότησης για την κήρυξη αρχαιολογικού χώρου και την έγκριση ΣΟΑ και ΣΜΠΕ της επένδυσης. […]

via Τι μας έμαθε το Ελληνικό — Αυτόνομη Ριζοσπαστική Κίνηση

κοινοποίησε το:

Προμηθέας δεσμώτης – Αισχύλος

Γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1908 στο Καστέλι Κισσάμου, στην Κρήτη. Ήταν το μικρότερο από τα πέντε παιδιά του έμπορου Χαράλαμπου Κατράκη και της Ειρήνης. Πριν συμπληρώσει τα 10 του χρόνια η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα, καθώς οι δουλειές του πατέρα δεν πήγαιναν και τόσο καλά και θεώρησαν πως η πρωτεύουσα θα προσέφερε περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες από τη Μεγαλόνησο.
Τον μικρό Μάνο γοήτευε το ποδόσφαιρο. Έπαιζε αρχικά στην ομάδα του «Κεραυνού» και μετά στον «Αθηναϊκό». Κάποια στιγμή σε νεαρή ηλικία αναγκάζεται να γίνει ο προστάτης της οικογένειας, καθώς ο πατέρας του λείπει πια συνεχώς και ο μεγαλύτερος αδερφός του Γιάννης είναι ήδη ξενιτεμένος στην Αμερική.
Γρήγορα πάντως το ταλέντο του θα ανακαλυφθεί. Εμφανίζεται για πρώτη φορά σε θεατρική σκηνή στην Αθήνα το 1927. Ο σκηνοθέτης Κώστας Λελούδας θα ενθουσιαστεί από το μπρίο και τη δυναμικότητα του νεαρού και έτσι ένα χρόνο αμέσως μετά θα παίξει στην πρώτη βουβή ταινία «Το λάβαρο του ’21» (1928). Ταυτόχρονα σχεδόν συμμετέχει σε θεατρικές παραστάσεις τοπικών θιάσων, όπως του «Θιάσου Νέων» του Ανδρέα Παντόπουλου και του θιάσου της Μαρίκας Κοτοπούλη, μέχρις ότου καταφέρνει να μπει στο Εθνικό Θέατρο (1931).
Από κει και πέρα όλα άλλαξαν ραγδαία για τον Κατράκη. Η δεκαετία του ’30 έφερε την καταξίωσή του στο θεατρικό σανίδι, τη γνωριμία του με εξέχουσες προσωπικότητες του καιρού (όπως ήταν η φιλία του με τον μαέστρο Δημήτρη Μητρόπουλο) αλλά και τον πρώτο του γάμο, σε ηλικία 25 ετών, με την επίσης ηθοποιό, Άννα Λώρη. Από το 1933 έπαιξε κατά σειρά με τους θιάσους Λουδοβίκου Λούη, Μήτσου Μυράτ, Βασίλη Αργυρόπουλου και Μαρίκας Κοτοπούλη μέχρι το 1935, όταν επαναπροσλήφθηκε από το Εθνικό θέατρο.
Ο γάμος του τέλειωσε σύντομα και γρήγορα ήρθε ο πόλεμος κι η κατοχή. Συμμετείχε στο μέτωπο και πολέμησε γενναία αλλά δραματικά γεγονότα στιγμάτισαν την τότε ζωή του: ένας δεύτερος γάμος που κι αυτός δεν ορθοπόδησε, ο χαμός κατά τη γέννα των μοναδικών δίδυμων παιδιών του, η ένταξή του στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ, που τον έβαλαν αργότερα στο στόχαστρο των συντηρητικών παρατάξεων. Το 1943, όταν ανέλαβε Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών συνέβαλε τα μέγιστα στην ίδρυση του Κρατικού θεάτρου Θεσσαλονίκης, όπου και έπαιξε μέχρι το 1946, όταν επαναπροσλήφθηκε στο Εθνικό Θέατρο για ένα έτος. Τότε, αρνούμενος να υπογράψει «δήλωση μετανοίας» εξορίστηκε στην Ικαρία, τη Μακρόνησο και τον Άγιο Ευστράτιο, μέχρι το 1952. Η φιλία του και η κοινή πορεία με συναγωνιστές του, όπως ο Γιάννης Ρίτσος και ο Γιάννης Χοντζέας, τον βοήθησαν να αντιμετωπίσει τις δραματικές αυτές στιγμές. Ταυτόχρονα είχε τη δύναμη να εμψυχώνει όποιον συναντούσε στη Μακρόνησο και στον Άη Στράτη.
Όταν πια στις αρχές της δεκαετίας του ’50 επιστρέφει στην Αθήνα οριστικά, το μετεμφυλιακό κλίμα είναι βαρύ. Λίγες πόρτες ανοιχτές, λίγες δουλειές. Αναγκάζεται να εργαστεί ευκαιριακά (στο ραδιόφωνο στην αρχή) αλλά σιγά-σιγά κατορθώνει να πάρει μικρούς ή μεγαλύτερους ρόλους στο θέατρο και στον κινηματογράφο.
Επίσης το 1951 – 1952 διοργανώνει «ποιητικές απογευματινές» στο θέατρο Μουσούρη. Το 1952 πρωταγωνίστησε στον «Προμηθέα» του Αισχύλου με τον Θυμελικό θίασο του Καρζή σε Δελφούς και Αθήνα, όπου μετά την παράσταση δέχεται την έκφραση συγχαρητηρίων από τους Βασιλείς. Ακολούθως πρωταγωνίστησε στον θίασο της Κοτοπούλη και το 1953 οργάνωσε δικό του θίασο. Από το 1954 είναι πρωταγωνιστής του «Θεάτρου Αθηνών» και από το επόμενο έτος του «Εθνικού Λαϊκού Θεάτρου», στο οποίο ανέβαιναν συνεχώς παραστάσεις και με μεγάλη επιτυχία.
Στα 1954 θα γνωρίσει την πιο σημαντική σύντροφο της ζωής του και μετέπειτα σύζυγό του (τρίτη και τελευταία), τη Λίντα Άλμα μετά από μία θεατρική πρεμιέρα. Από κείνη τη μέρα και μετά δε θα τους χωρίσει τίποτα, μονάχα ο θάνατος του μεγάλου ηθοποιού, τριάντα χρόνια αργότερα.
Η επόμενη περίοδος ήταν η πιο λαμπρή για τον Κατράκη, τον καθιέρωσε και τον καταξίωσε ως μεγάλο άνθρωπο της τέχνης στη συνείδηση όλων.
Οι μεγάλες αγάπες του Μάνου Κατράκη ήταν, εκτός από το θέατρο και την τέχνη γενικότερα το ότι (σκιτσάριζε και έγραφε ποίηση), οι γυναίκες και ο ιππόδρομος. Πολλά έχουν ειπωθεί για αυτά του τα πάθη, ωστόσο το μόνο αναμφισβήτητο είναι το αστείρευτο και φυσικό του ταλέντο, η υπέροχη φωνή του (π.χ. όταν απαγγέλλει το «Άξιον Εστί» του Ελύτη ή το «Πέντε η ώρα που βραδιάζει» από τον Θρήνο για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας του Λόρκα), τα αδιαπραγμάτευτα ιδανικά του.
Η συνεχής καταπόνηση του οργανισμού του δημιούργησε με τον καιρό προβλήματα και η υγεία του εξασθένησε. Μανιώδης καπνιστής, σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του, αρνήθηκε να ακολουθήσει αυστηρό πρόγραμμα θεραπείας. Έτσι, λίγο μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της τελευταίας ταινίας, στην οποία πρωταγωνίστησε -το Ταξίδι στα Κύθηρα με σκηνοθέτη τον Θόδωρο Αγγελόπουλο– άφησε την τελευταία του πνοή στις 2 Σεπτεμβρίου του 1984, σε ηλικία 76 ετών.
κοινοποίησε το: