Αρχείο ετικέτας Θεσμικό πλαίσιο Αυτοδιοίκησης

Αυτοδιοίκηση και Δημοκρατία

Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένα σύστημα πολιτικά ουδέτερο, το οποίο μπορεί να συμβιβαστεί με οποιοδήποτε πολίτευμα. Ωστόσο το σύστημα αυτό συμβιβάζεται από την φύση του περισσότερο με το δημοκρατικό πολίτευμα . Τα μη δημοκρατικά πολιτεύματα έτειναν πάντοτε στην συγκέντρωση της κρατικής εξουσίας στα κεντρικά όργανα του κράτους και ήταν επιφυλακτικά απέναντι στην δημοκρατική αρχή της αυτοδιοικήσης.9

Συνέχεια ανάγνωσης Αυτοδιοίκηση και Δημοκρατία

Νομική έννοια αυτοδιοίκησης και η ανάγκη ύπαρξής της


Με τον όρο αυτοδιοίκηση γενικά χαρακτηρίζεται μια κατηγορία μορφών διοικητικής οργάνωσης με κοινό χαρακτηριστικό ένα βαθμό νομικής και πολιτικής αυτοτέλειας απέναντι στην κεντρική κρατική εξουσία 1.

Ο νομικός τρόπος, το εργαλείο για τη διασφάλιση αυτής της αυτοτέλειας είναι η δημιουργία ενός ξεχωριστού από το κράτος, υποκείμενο δικαίου με σημείο αναφοράς έναν συγκεκριμένο χώρο (κατά τόπο αυτοδιοίκηση) ή μια συγκεκριμένη κοινωνική ύλη (καθ’ ύλη αυτοδιοίκηση). Κλασσικά παραδείγματα κατά τόπου αυτοδιοικήσεως είναι η Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ Βαθμού (Δήμοι) και Β΄ Βαθμού (Περιφέρειες)2 αλλά και το Άγιο Όρος3. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα καθ’ ύλην αυτοδιοικήσεως είναι τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Ε.Ι.)4. Βασικό εννοιολογικό στοιχείο της κατά τόπου αυτοδιοίκησης είναι η εδαφική εξουσία, την οποία ασκεί σε όλα τα πρόσωπα που βρίσκονται στην περιοχή της, ενώ οι καθ’ ύλην οργανισμοί δεν έχουν τέτοια εξουσία ακόμα και αν συνδέονται με ορισμένο έδαφος. Στην εξουσία αυτών υπόκεινται μόνο τα μέλη τους και όχι και τα άλλα πρόσωπα που διαμένουν στην περιοχή τους.5

Τέτοια ξεχωριστά υποκείμενα δικαίου μπορεί να ασκούν διοίκηση και να λειτουργούν κατά τους κανόνες του δημοσίου δικαίου (νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου – ΝΠΔΔ), είτε να ανήκουν μεν στο δημόσιο, να αποτελούν ουσιαστικά κοινωνικό λειτούργημα, κυρίως στο πεδίο της παρέχουσας διοίκησης, αλλά να υπάγονται στους κανόνες του ιδιωτικού δικαίου (νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου του δημοσίου τομέα – ΝΠΙΔ).6



Η ανάγκη ύπαρξης των εν λόγω υποκειμένων δικαίου έγκειται στο γεγονός ότι πολλές φορές, η ίδια η κρατική εξουσία, στην προσπάθεια της να επιτύχει αποτελεσματική διοίκηση του κοινωνικού συνόλου, διαπιστώνει την αδυναμία της να εξειδικεύσει αποτελεσματικά τη διοικητική της μέριμνα σε ειδικότερους χώρους ή πεδία της έννομης τάξης. Ιδιαίτερα στο σύγχρονο κράτος των πολλών τεχνοκρατικών διαπλοκών, αυξημένων αναγκών της κοινωνίας και της αντίστοιχα σύνθετης δημόσιας παροχής που αξιώνει η κοινωνία από την κρατική εξουσία.7

Στις περιπτώσεις αυτές το πλήθος αλλά και η πολυμορφία των θεμάτων που έχει να αντιμετωπίσει ένα κράτος, το αναγκάζει, να δημιουργήσει έναν ιδιαίτερο φορέα, ένα υποκείμενο εξουσίας, το θεσμό του λεγόμενου «νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου» με δικαίωμα αυτοδιοίκησης, αρμόδιο είτε για ορισμένα καθ’ ύλην είτε για ορισμένα κατά τόπο προσδιορισμένα θέματα.

Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς η ανάθεση σε αυτήν της διοίκησης των «τοπικών υποθέσεων» ανταποκρίνεται στην αδυναμία της κρατικής διοίκησης να γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες των τοπικών υποθέσεων. Έτσι λοιπόν η κρατική εξουσία μεταβιβάζει τόσο την διοικητική αρμοδιότητα αλλά και την αντίστοιχη πολιτική ευθύνη στα νομικά πρόσωπα.

Πολλά κοινά στοιχεία υπάρχουν μεταξύ της νομικής έννοιας του κράτους και της νομικής έννοιας των αυτοδιοικούμενων οργανισμών, Μεταξύ αυτών ανήκει η άσκηση δημόσιας εξουσίας, η ύπαρξη οργάνων και κυρίως η χωριστή νομική προσωπικότητα που χάρη σε αυτήν έχουν οι εν λόγω οργανισμοί, όπως και το δημόσιο, δικά τους χωριστά περιουσιακά δικαιώματα και δικές τους έννομες υποχρεώσεις, ικανότητα να συμβάλλονται και δικαίωμα παράστασης ενώπιον των δικαστηρίων. Η νομική προσωπικότητα θεωρείται σήμερα αναγκαία προυπόθεση αυτοδιοίκησης, καθώς γνώμες που είχαν υποστηριχθεί παλαιότερα από την Γερμανική νομική επιστήμη δεν υποστηρίζονται πλέον8, ακόμη και το ισχύον Αγγλοσαξωνικό Δίκαιο (όπως θα δούμε στη συνέχεια) απονέμει νομική προσωπικότητα στους οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η δημόσια εξουσία που ασκείται από τους  οργανισμούς αυτοδιοίκησης παρουσιάζει σε σχέση με το κράτος μία διαφορά. Ότι δεν έχει πρωτογενή χαρακτήρα, αλλά είναι δοτή η παραγωγή. Δεν αποτελεί ίδιο δικαίωμα αλλά ασκείται από τα πρόσωπα αυτά κατά παροχή εκ μέρους της πολιτείας.

1 Δ. Τσάτσος, Συνταγματικό Δίκαιο, σελ. 397.

2 Άρθρο 102 του Συντάγματος της Ελλάδος.

3 Άρθρο 105 παρ. 1 του Συντάγματος της Ελλάδος. : «H χερσόνησος του ‘Αθω, από τη Mεγάλη Bίγλα και πέρα, η οποία αποτελεί την περιοχή του Aγίου Όρους, είναι, σύμφωνα με το αρχαίο προνομιακό καθεστώς του, αυτοδιοίκητο τμήμα του Eλληνικού Kράτους, του οποίου η κυριαρχία πάνω σ’ αυτό παραμένει άθικτη.»

4 Άρθρο 16 του Συντάγματος της Ελλάδος.

5 Ευρ. Μπεσήλα – Βήκα, Τοπική Αυτοδιοίκηση – Υπό το πρίσμα του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων και του Προγράμματος Καλλικράτης, σελ. 11.

6 Ε. Σπηλιωτόπουλος, Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 1991, σελ 14.

7 Δ. Τσάτσος, Συνταγματικό Δίκαιο, σελ. 398.



Τοπική Αυτοδιοίκηση και Δημοκρατία (Αυτοτέλεια – Αυτονομία – Εποπτεία)

Διπλωματική Του Εφραίμ Κυριζίδης του Χρήστου

Αν κάτι χαρακτηρίζει συνολικά την πορεία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μετά την μεταπολίτευση, αυτό είναι η συνεχής και σταθερή ενίσχυση του θεσμικού, οικονομικού και πολιτικού της ρόλου. Πρόκειται μια εξέλιξη που συνδέεται κυρίως με το ότι σταδιακά επικράτησε, τόσο στον πολιτικό κόσμο όσο και στον ελληνικό λαό, η εδραία πεποίθηση ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση, παρά τις όποιες αδυναμίες και παρεκτροπές της, αποτελεί ένα θεσμό βαθύτατα δημοκρατικό, λόγω της άμεσης λαϊκής της νομιμοποίησης, και ταυτόχρονα ιδιαίτερα αποτελεσματικό, λόγω της εγγύτητάς της με τα προβλήματα των τοπικών κοινωνιών.

Συνέχεια ανάγνωσης Τοπική Αυτοδιοίκηση και Δημοκρατία (Αυτοτέλεια – Αυτονομία – Εποπτεία)

Πώς θα πρέπει να εφαρμοστούν με βάση το άρθρο 31 του ν. 43421/2015 τα Περιφερειακά Σχέδια Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ)

Πώς θα πρέπει να εφαρμοστούν με βάση το άρθρο 31 του ν. 43421/2015 τα Περιφερειακά Σχέδια Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) και πώς θα γίνουν συμβατά με το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ), καθώς οι στόχοι τους πρέπει να συνάδουν, ανέλυσε Προϊστάμενη του τμήματος διαχείρισης αστικών, βιομηχανικών και συναφών αποβλήτων Υπουργείου Περιβάλλοντος, μιλώντας στο συνέδριο της Α- Energy Investments για τη «Διαχειρίση Απορριμμάτων: Καλές Πρακτικές – Χρηματόδοτηση. Αυτοδιοίκηση – Ιδιωτικός Τομέας».

 

Ειδικότερα, η κ. Αναστασία Αρφανάκου τόνισε ότι οι σχετικές στρατηγικές και πολιτικές των ΠΕΣΔΑ πρέπει να περιλαμβάνουν:

  • Τη δημιουργία δικτύου πράσινων σημείων και ΚΑΕΔΣΙΠ με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2020.
  • Την καθιέρωση χωριστής συλλογής τουλάχιστον για το χαρτί, γυαλί, μέταλλα και πλαστικό.
  • Την ενίσχυση της χωριστής συλλογής έντυπου χαρτιού.
  • Την ανάπτυξη μικρής κλίμακας αποκεντρωμένων μονάδων ανάκτησης προδιαλεγμένων ΒΑ – προώθηση της επιτόπιας διαδημοτικής κομποστοποίησης .
  • Την οργάνωση και σταδιακή προώθηση της οικιακής κομποστοποίησης.
  • Τη δημιουργία μικρής κλίμακας μονάδων επεξεργασίας υπολειμματικών σύμμεικτων με σκοπό τη περαιτέρω ανάκτηση.
  • Τη μετατροπή ή προσθήκη γραμμών για προδιαλεγμένα οργανικά απόβλητα στις υφιστάμενες μονάδες επεξεργασίας υπολειπόμενων σύμμεικτων ΑΣΑ. Τη μετατροπή των ΧΥΤΑ σε ΧΥΤY.
  • Την επέκταση ή κατασκευή νέων ΧΥΤY. 
  • Αντίστοιχα, διαμορφώνονται και οι σχετικές δράσεις των ΠΕΣΔΑ, ενώ οι ποσοτικοί στόχοι είναι κοινοί με εκείνους του ΕΣΔΑ.

ΜΕΡΟΣ Γ΄
ΕΘΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2008/98/ΕΚ
Άρθρο 35
Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός  Διαχείρισης Αποβλήτων
1. Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ)
Το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) καθορίζει τη στρατηγική, τις πολιτικές και τους στόχους για τη διαχείριση των αποβλήτων σε εθνικό επίπεδο. Αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης των αποβλήτων, το οποίο προσδιορίζει τις γενικές κατευθύνσεις για τη διαχείρισή τους και υποδεικνύει τα κατάλληλα μέτρα.
Για ορισμένα ρεύματα αποβλήτων, των οποίων η διαχείριση, λόγω της ποιοτικής και ποσοτικής σύστασής τους, των εξειδικευμένων εγκαταστάσεων που απαιτούνται για τη διαχείρισή τους, χρήζουν ειδικότερης συνολικής αντιμετώπισης, μπορεί να καταρτίζονται ειδικά σχέδια διαχείρισης, τα οποία εμπεριέχονται στο ΕΣΔΑ και
ρυθμίζουν συνολικά, σε επίπεδο χώρας, την ολοκληρωμένη διαχείριση των αποβλήτων αυτών.
Το ΕΣΔΑ είναι στρατηγικός και πολιτικός σχεδιασμός, εκπονείται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23.

2. Περιφερειακά Σχέδια Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ)
(α) Για κάθε Περιφέρεια καταρτίζεται Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ). Το ΠΕΣΔΑ αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης του συνόλου των αποβλήτων, τα οποία παράγονται σε μία Περιφέρεια, προσδιορίζει τις γενικές κατευθύνσεις για τη διαχείρισή τους, σε συμφωνία με τις κατευθύνσεις του
Εθνικού Σχεδιασμού Διαχείρισης Αποβλήτων και των άρθρων 22 και 23 και υποδεικνύει τα κατάλληλα μέτρα που προωθούν ιεραρχικά και συνδυασμένα: α) την πρόληψη,
β) την επαναχρησιμοποίηση, γ) την ανακύκλωση, δ) άλλου είδους ανάκτηση, όπως ανάκτηση ενέργειας, και ε)την ασφαλή τελική διάθεση σε επίπεδο Περιφέρειας.
(β) Το ΠΕΣΔΑ εκπονείται και υλοποιείται από τον οικείο περιφερειακό Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (Φο.Δ.Σ.Α.), κατά την έννοια της παραγράφου 4 του άρθρου 104 και του άρθρου 211 του ν. 3852/2010 (Α΄ 87). Αν δεν υφίσταται ή δεν λειτουργεί περιφερειακός Φο.Δ.Σ.Α., το ΠΕΣΔΑ εκπονείται και υλοποιείται από την οικεία Περιφέρεια. Ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης εκδίδει σχετική διαπιστωτική πράξη.
(γ) Το ΠΕΣΔΑ εγκρίνεται με απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου μετά από γνώμη της Περιφερειακής επιτροπής διαβούλευσης και εισήγηση της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της οικείας Περιφέρειας, του Τμήματος Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, η οποία εισηγείται για τη συμβατότητα του ΠΕΣΔΑ με τις κατευθύνσεις και τα μέτρα που προβλέπονται στο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων και του Τμήματος Προστασίας Περιβάλλοντος της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικών.
(δ) Οι ανωτέρω γνωμοδοτήσεις του Τμήματος Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ε-νέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και του Τμήματος Προστασίας Περιβάλλοντος της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικών διαβιβάζονται στη Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της
Περιφέρειας μέσα σε προθεσμία τριάντα ημερών από τότε που περιέρχεται σε αυτούς το ΠΕΣΔΑ.
(ε) Το Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) μπορεί να εκπονείται για περισσότερες της μίας Περιφέρειες. Σε αυτή την περίπτωση, το ΠΕΣΔΑ καταρτίζεται και υλοποιείται από τους οικείους περιφερειακούς Φο.Δ.Σ.Α. και εγκρίνεται με απόφαση των οικείων Περιφερειακών Συμβουλίων, σύμφωνα με τη διαδικασία των εδαφίων γ΄ και δ΄.

Άρθρο 31. Τροποποιήσεις διατάξεων του ν. 4042/2012 (Α΄ 24)

 

1. Στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 35 του ν. 4042/2012 (Α΄ 24) προστίθεται εδάφιο που έχει ως ακολούθως:

«Το ΕΣΔΑ και το Εθνικό Πρόγραμμα Πρόληψης δημιουργίας αποβλήτων, που εκπονούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23 του παρόντος, κυρώνονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, και εγκρίνονται με Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου. Το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να προβεί σε τροποποιήσεις τους, εφόσον τις θεωρεί αναγκαίες, προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή και η λειτουργικότητά τους. Τα Ειδικά Εθνικά Σχέδια Διαχείρισης ρευμάτων αποβλήτων, που χρήζουν ειδικότερης συνολικής αντιμετώπισης σε επίπεδο χώρας, εγκρίνονται με κοινή απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας και των εκάστοτε συναρμόδιων Υπουργών.

Η αναθεώρηση ή τροποποίηση του ΕΣΔΑ, του Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης και των Ειδικών Εθνικών Σχεδίων Διαχείρισης γίνονται κατά τον ανωτέρω ρυθμιζόμενο τρόπο για καθένα.»

2. Η περίπτωση γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 35 του ν. 4042/2012 τροποποιείται ως ακολούθως:

«(γ) Το ΠΕΣΔΑ της προηγουμένης παραγράφου εγκρίνεται από την Περιφέρεια με απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, που λαμβάνεται έπειτα από γνώμη της αρμόδιας Διεύθυνσης της Περιφέρειας, της Περιφερειακής Επιτροπής Διαβούλευσης και των Γενικών Γραμματέων Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Περιβάλλοντος και Ενέργειας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η απόφαση του προηγουμένου εδαφίου κυρώνεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με την οποία πιστοποιείται η τυπική νομιμότητα και η συμβατότητα του ΠΕΣΔΑ με το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων και η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως».

3. Η περίπτωση δ΄ της παρ. 2 του άρθρου 35 του ν. 4042/2012 τροποποιείται ως ακολούθως:

«(δ) Οι ανωτέρω γνωμοδοτήσεις διαβιβάζονται στη Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας, μέσα σε προθεσμία τριάντα (30) ημερών από τότε που περιέρχεται στους γνωμοδοτούντες φορείς το ΠΕΣΔΑ».

4. Η περίπτωση ε΄ της παρ. 2 του άρθρου 35 του ν. 4042/2012 τροποποιείται ως ακολούθως:

«(ε) Το ΠΕΣΔΑ μπορεί να εκπονείται για περισσότερες της μίας περιφέρειες. Σε αυτή την περίπτωση, το ΠΕΣΔΑ καταρτίζεται από τους οικείους περιφερειακούς ΦΟΔΣΑ και εγκρίνεται με κοινή απόφαση των αρμοδίων περιφερειακών συμβουλίων, η οποία εκδίδεται και κυρώνεται κατά τη διαδικασία των περιπτώσεων γ΄ και δ΄ της παραγράφου αυτής. Μετά την κύρωσή του, το ΠΕΣΔΑ υλοποιείται από τους οικείους περιφερειακούς ΦΟΔΣΑ».

 
 

 
 
 

Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις»

Ποιες αλλαγές φέρνει σε:

  • κοινωφελή εργασία

  • στην απαγόρευση προσλήψεων για ορισμένες κατηγορίες  των υπηρεσιών ανταποδοτικού χαρακτήρα

  • δημοτικά τέλη

  • Καλλικράτη

  • καθιερώνεται η πλήρης δωρεάν νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη όλων των ανασφάλιστων

Συγκεκριμένα: Με τη νομοθετική ρύθμιση θεσμοθετούνται οι εξής αλλαγές:

Αλλαγές στην Κοινωφελή Εργασία.

  • Αποδίδεται στους ωφελούμενους το δικαίωμα να απουσιάζουν για συγκεκριμένο αριθμό ημερών και για συγκεκριμένους λόγους, χωρίς να περικόπτονται οι αμοιβές τους και χωρίς να υποχρεούνται να επεκτείνουν τον χρόνο εργασίας τους. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος οι ωφελούμενοι δικαιούνται να απουσιάζουν δύο εργάσιμες ημέρες μηνιαίως.
  • Οι ωφελούμενες σε κατάσταση κυοφορίας ή λοχείας, δικαιούνται να απουσιάζουν δεκατρείς (13) εργάσιμες ημέρες.
  • Επίσης, κάθε γονέας παιδιού ηλικίας 4 έως 18 ετών δικαιούται να απουσιάζει δύο (2) ημέρες, σε ώρες ή ολόκληρη ημέρα κάθε φορά, προκειμένου να διευκολυνθεί για την παρακολούθηση της σχολικής επίδοσης. Τις παραπάνω ημέρες απουσίας θα συνοδεύουν τα έντυπα αιτήσεων του ωφελούμενου και της έγκρισης του επιβλέποντος φορέα.
  • Στο εξής προβλέπεται η αμοιβή και κατά τη βραδινή εργασία του προαναφερόμενου προσωπικού, οριζόμενη σε 24,76 Ευρώ ημερησίως και όχι υψηλότερη από 619 Ευρώ μηνιαίως για ωφελούμενους ηλικίας 25 ετών και άνω και σε 21,59 Ευρώ ημερησίως και όχι υψηλότερη από 539,75 Ευρώ μηνιαίως για ωφελουμένους κάτω των 25 ετών.
  • Για πρώτη φορά, δίνεται η δυνατότητα στους συναρμόδιους υπουργούς της επιβολής κυρώσεων στις περιπτώσεις που οι επιβλέποντες φορείς της Κοινωφελούς Εργασίας παραβιάζουν τους όρους του προγράμματος και τους κανόνες ασφάλειας και υγείας.

Tην μείωση ή απαλλαγή από δημοτικά τέλη και φόρους των άπορων, των ΑΜΕΑ, των πολύτεκνων, των τρίτεκνων, των μογονεϊκών οικογενειών και τον μακροχρόνια ανέργων μετά από σχετική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου.

Επίσης,  οι ευπαθείς ομάδες όπως αυτές ορίζονται από το άρθρο 202 παρ 3 του δημοτικού κώδικα ( 3. Με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του αριθμού των μελών του, είναι δυνατή η μείωση δημοτικών φόρων ή τελών μέχρι το πενήντα τοις εκατό (50%), ή η απαλλαγή από αυτούς για τους απόρους, τα άτομα με αναπηρίες και πολύτεκνους, όπως η ιδιότητά τους οριοθετείται αντίστοιχα από την κείμενη νομοθεσία) μπορούν να πληρώνουν ειδικό τιμολόγιο με μειωμένα ή και μηδενικά τέλη ύδρευσης και αποχέτευσης.

Προσλήψεις   στους δήμους

Συγκεκριμένα, μπαίνει «τέλος» στην απαγόρευση προσλήψεων για ορισμένες κατηγορίες  των υπηρεσιών ανταποδοτικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 13 του νομοσχεδίου «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις», τονίζεται ότι εξαιρούνται της αναστολής προσλήψεων και διορισμών και επιτρέπονται οι διορισμοί τακτικού προσωπικού των κατηγοριών ΥΕ και ΔΕ, όλων των κλάδων καθώς και των κλάδων ΔΕ χειριστών μηχανημάτων έργων σε υπηρεσίες ανταποδοτικού χαρακτήρα των ΟΤΑ. Επίσης, εξαιρείται από την αναστολή και τους περιορισμούς των προσλήψεων και διορισμών όλων των κλάδων των ειδικοτήτων των κατηγοριών ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ και ΥΕ, σε νησιωτικούς ΟΤΑ Α’ βαθμού.

Θέματα σχετικά με τη θέση σε αργία των αιρετών οργάνων των ΟΤΑ.

  • Με το άρθρο 14 επιτρέπεται η αύξηση του ωραρίου σε συμβασιούχους με ανάλογη αύξηση των αποδοχών τους, ενώ μειώνεται το ωράριο εργασίας για τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς
  • Με το άρθρο 15 ρυθμίζονται θέματα μετάταξης υπαλλήλων ΟΤΑ σε παραμεθόριες περιοχές αλλά και του προσωπικού ΙΔΟΧ και ΙΔΑΧ  Ανωνύμων Εταιρειών των ΟΤΑ στον οικείο ΟΤΑ ή σε ΝΠΔΔ σε περίπτωση λύσης τους
  • Επανενεργοποιούνται αποφάσεις στο πλαίσιο της ενδοαυτοδιοικητικής κινητικότητας που είχαν συνταχθεί έως 31.12.14.

Χορήγηση επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας σε υπαλλήλους των ΟΤΑ που ασχολούνται με τα απορρίμματα

Με τα άρθρα 20-21 δίνεται η δυνατότητα στους δήμους να λειτουργούν αποτεφρωτήρια νεκρών

όχι μόνο σε εκτάσεις ιδιοκτησίας τους, αλλά και σε εκτάσεις που τους έχουν παραχωρηθεί, ενώ κέντρα αποτέφρωσης μπορεί να λειτουργεί και ο ΕΔΣΝΑ. Επίσης, κάθε πρόσωπο θα μπορεί με δήλωσή του σε συμβολαιογράφο να ορίσει τον τόπο και τη μέθοδο ταφής του.

-Με το άρθρο 30 εντάσσονται και οι τρίτεκνες οικογένειες στις ευεγερτικές διατάξεις του ν 2643/88 για την πρόσληψη στο Δημόσιο

– Με τα άρθρα 17-18 παρατείνεται για άλλα 8 χρόνια η προθεσμία που έχουν άστεγοι και οικονομικά αδύναμοι δημότες να ανεγείρουν κατοικία σε δημοτικά οικόπεδα που τους παραχωρήθηκαν με τον νόμο 3463/2006.

– Με το άρθρο 39 συστήνονται στο υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης ειδική επιτροπή που θα προτείνει τη ριζική αναμόρφωση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης (“Καλλικράτη”) καθώς και πληροφοριακό σύστημα διασύνδεσης ληξιαρχείων – δημοτολογίων, γεγονός που εκτιμάται ότι θα πατάξει τη γραφειοκρατία και τη συνακόλουθη ταλαιπωρία των πολιτών.

Καθιερώνεται η πλήρης δωρεάν νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη όλων των ανασφάλιστων

Παράλληλα το νομοσχέδιο περιλαμβάνει σημαντικές διατάξεις του υπουργείου Υγείας, καθώς καθιερώνεται η πλήρης δωρεάν νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη όλων των ανασφάλιστων, ενώ ρυθμίζονται θέματα για τη στελέχωση των ΜΕΘ και των απομακρυσμένων και παραμεθόριων αγροτικών ιατρείων, κέντρων υγείας και νοσοκομείων..

Αρσένης Σπύρος :Η κυβέρνηση και η Τοπική Αυτοδιοίκηση

  • 30.01.2016

Του Σπύρου Αρσένη 

 Ο Σπύρος Αρσένης είναι πρώην δήμαρχος Ιθάκης (1975-95), πρώην νομικός σύμβουλος και πρώην μέλος Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ

 

DIKTUO_ORGΠιστεύω ότι ήρθε η ώρα να δώσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μεγαλύτερη προσοχή στα ζητήματα που απασχολούν θεσμικά την Τοπική Αυτοδιοίκηση της χώρας. Γιατί οι ΟΤΑ, ιδιαίτερα του πρώτου βαθμού, πρέπει να είναι άρρηκτα δεμένοι με την προστασία της υγείας των πολιτών αλλά και με την τοπική οικονομική ανάπτυξη, που περνούν αμφότερα μέσα από την αξιοποίηση των θεσμών που, όπως έχουν σήμερα, δεν αποδίδουν.

Γι’ αυτό πέραν του εκλογικού νόμου, στον οποίο πρέπει να κατοχυρωθεί και μάλιστα συνταγματικά κατά τουλάχιστον 90%, υπάρχουν καίρια ζητήματα που όσο καθυστερεί η αντιμετώπισή τους σταματά η τοπική ανάπτυξη, η οποία μόνο μέσω της αληθινής αποκέντρωσης μπορεί να γίνει πράξη. Γιατί αυτό είναι το ζητούμενο.

Παρά τα όσα λένε τα “παπαγαλάκια” της συντήρησης, την Τοπική Αυτοδιοίκηση την θέλουν υποταγμένη και άβουλη. Θα καταγράψω λοιπόν μερικές σκέψεις μου με την ελπίδα να αποτελέσουν αφορμή για συζήτηση μεταξύ των αρμοδίων.

1. Τα κέντρα υγείας

Τα κέντρα υγείας, ιδιαίτερα της νησιωτικής και επαρχιακής χώρας, στερούνται της τοπικής φροντίδας και εκπροσώπησης, με αποτέλεσμα τα περισσότερα να υπολειτουργούν ακόμη και στα προ της οικονομικής κρίσης χρόνια. Προτείνω λοιπόν τα συναρμόδια υπουργεία Εσωτερικών και Υγείας να προχωρήσουν σε μια απαραίτητη απόφαση, αναθέτοντας την αρμοδιότητα λειτουργίας των κέντρων υγείας όλης της χώρας στους δήμους, ταυτόχρονα όμως με τους οικονομικούς πόρους που διατίθενται τώρα για τα λειτουργικά και εν γένει έξοδά τους βάσει του υπάρχοντος οργανογράμματός τους. Με την ίδια απόφαση θα μπορούν οι δήμοι να προσθέτουν ιατρικές ειδικότητες ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες, οι οποίες όμως οικονομικά θα καλύπτονται αποκλειστικά από τον δημοτικό προϋπολογισμό. Ταυτόχρονα, οι δήμοι θα συστήσουν νομικό πρόσωπο με αποκλειστική αρμοδιότητα τη διαχείριση του κάθε κέντρου υγείας. Πιστεύω πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα δεχτεί την υψηλή αυτή αρμοδιότητα με τους παραπάνω όρους, γιατί είναι μέσα στη βασική κοινωνική της αποστολή.

2. Τα λιμάνια

Όλα τα λιμάνια της χώρας, εκτός Πειραιά και Θεσσαλονίκης να περιέλθουν στην αρμοδιότητα της πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δηλαδή, κάθε δήμος θα ελέγχει και θα διαχειρίζεται τα λιμάνια που χωροταξικά ανήκουν στην Περιφέρειά του αποκλειστικά μέσω ενός νομικού προσώπου. Η έλλειψη αυτής της αρμοδιότητας έχει μειώσει σημαντικά τα έσοδα από τη δραστηριότητα των λιμανιών ιδιαίτερα στα τουριστικά νησιά και στις παράκτιες περιοχές. Είναι αίτημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης εδώ και τρεις δεκαετίες, αλλά γραφειοκρατία και κάποια συναφή συνδικαλιστικά συμφέροντα πάντα έβαζαν φρένο, παρά τα ομόφωνα ψηφίσματα της ΚΕΔΚΕ και των πανελληνίων συνεδρίων της. Η μεσοβέζικη λύση των διαδημοτικών λιμενικών ταμείων εφευρέθηκε ουσιαστικά για να εξυπηρετούνται στις διοικήσεις κάποιοι ημέτεροι και να καλύπτονται σκανδαλώδεις πρακτικές.

Σημειώνω ότι στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα κέντρα υγείας και τα λιμάνια ανήκουν στους δήμους κάθε χώρας.

3. Η τοπική ενημέρωση

Όλοι οι δήμοι της χώρας να μπορούν να ιδρύουν τοπικής εμβέλειας τοπικά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς πληρώνοντας την άδεια με οικονομικά κριτήρια βάσει των προϋπολογισμών τους. Ιδιαίτερα οι δήμοι κάτω των 5.000 κατοίκων είναι ανάγκη να έχουν στα χέρια τους αυτό το μέσο ενημέρωσης, για να μπορούν να το αξιοποιούν προς όφελος της τοπικής κοινωνίας, προάγοντας κυρίως τον πολιτισμό. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει στο Δ.Σ. του φορέα να είναι ισοδύναμη η συμμετοχή πλειοψηφίας και μειοψηφίας και η απόφαση της ίδρυσης στο Δημοτικό Συμβούλιο να λαμβάνεται με τα 2/3 των δημοτικών συμβούλων. Μόνο έτσι μπορεί να κατοχυρωθεί η πολυφωνία και ή αντικειμενική ενημέρωση.

4. Τα κληροδοτήματα

Τα κληροδοτήματα γενικά διέπονται ακόμη από τον μεταξικό Νόμο 2038 του 1938, που έχει αφαιρέσει κάθε συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη διοίκηση των κληροδοτημάτων και ακόμα οι διοικήσεις τους αλληλοδιορίζονται μέχρι να πεθάνουν και μάλιστα με κομματικά και συμφεροντολογικά κριτήρια. Τα περισσότερα ιδρύματα δεν έχουν κανένα έλεγχο από την τοπική κοινωνία και τις περισσότερες φορές όχι μόνο δεν εκπληρώνουν τη θέληση του διαθέτη αλλά και με τη φιλική αλληλοκάλυψη των μελών της διοίκησης έχουν γίνει ιδρύματα… φαντάσματα.

5. Ο “Καλλικράτης”

Στα γενικότερα θεσμικά θέματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ας αποφασίσουμε σύντομα την κατάργηση του «Καλλικράτη», που έθαψε την αυτονομία της και την ιδεολογία της. Πρέπει να καταργηθεί η αποκεντρωμένη κρατική διοίκηση και να δημιουργηθεί μια νέα ελληνική δομή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού. Γιατί μεταξύ των άλλων κακών που έχει επιφέρει, έχει καταργηθεί ουσιαστικά η λαϊκή συμμετοχή, λόγο της έλλειψης πόρων και αρμοδιοτήτων των ΟΤΑ αλλά και της αδιαφορίας των πολιτών να συμμετέχουν στα κοινά.

Χωρίς δυνατή και ανεξάρτητη από την πολιτεία Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν θα υπάρξει η επιδιωκόμενη ανάπτυξη, διότι μόνο αυτή μπορεί να δημιουργήσει τον απαραίτητο συνδετικό κρίκο μεταξύ της δημόσιας και ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε όλους τους τομείς. Γιατί μια σύγχρονη, αποκεντρωμένη και κοντά στην κοινωνία Τοπική Αυτοδιοίκηση θα είναι μια σημαντική βοήθεια στην προσπάθεια της κυβέρνησης για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη του τόπου μας.

 

* Ο Σπύρος Αρσένης είναι πρώην δήμαρχος Ιθάκης (1975-95), πρώην νομικός σύμβουλος και πρώην μέλος Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ

 

Το δικαίωμα της ψήφου των Προέδρων των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων στο Δημοτικό Συμβούλιο

bechrakis_office127x133.jpg
Μπεχράκης Σταμάτης είναι μέλος του ΔΣ ΠΕΔ Πελοποννήσου με την Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία

Από το δικαίωμα της ψήφου των Προέδρων των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων στο Δημοτικό Συμβούλιο στα ουσιαστικά δικαιώματα στην «επόμενη ημέρα» της αυτοδιοίκησης

Θεωρώ ως μόνιμο στοιχείο του αυτοδιοικητικού χώρου που εκφράζουμε, μεταξύ των άλλων χαρακτηριστικών μας, το συνεχή αγώνα για τη διεύρυνση της δημοκρατίας του θεσμού  και την ενίσχυση των ρόλων των συλλογικών οργάνων και των τοπικών κοινωνιών σε αυτά.

 
” Πες μου και θα το ξεχάσω , Δείξε μου και μπορεί να μην το θυμάμαι .Κανε με να συμμετάσχω και θα το καταλάβω .” Ινδιάνικη παροιμία

  Σαν αυτοδιοικητικό ρεύμα -χώρος θεωρούμε ότι  η αυτοδιοίκηση δεν   είναι  μόνο «η διοίκηση τοπικών υποθέσεων», αλλά μια διακριτή μορφή διαχείρισης σημαντικών τοπικών ζητημάτων για την καθημερινότητα των κατοίκων της χώρας και, ταυτόχρονα, μία εναλλακτική δομή πολιτικής εξουσίας. Γιαυτό και ενισχύουμε με κάθε τρόπο και σε κάθε βήμα το χαρακτήρα των ΟΤΑ ως οργανισμών της κοινωνίας των πολιτών και προσπαθούμε να διαμορφώσουμε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο δημοκρατίας, αυτοτέλειας, διαφάνειας και κοινωνικής συμμετοχής.

Ενδοδημοτική ή Δημοτική Αποκέντρωση είναι το σύστημα θεσμικών οργάνων και λειτουργιών που αναφέρονται σε τμήματα της δημοτικής περιφέρειας και στοχεύουν στην αποκεντρωμένη άσκηση δημοτικών αρμοδιοτήτων ή στην αποκεντρωμένη παροχή υπηρεσιών.

Ο νόμος 1270/1982

Στην Ελλάδα η πρώτη θεσμοθέτηση της δημοτικής αποκέντρωσης έγινε με τον Δημοτικό και Κοινοτικό Κώδικα του 1980 όπου θεσμοθετήθηκε η διαίρεση των Δήμων με πληθυσμό άνω των 150.000 κατοίκων σε δημοτικά διαμερίσματα και η αποκέντρωση δημοτικών υπηρεσιών σε αυτά. Ουσιαστικά όμως ο νόμος που θεμελίωσε τη δημοτική αποκέντρωση στην Ελλάδα ήταν ο νόμος 1270/1982, ο οποίος θεσμοθέτησε τα συμβούλια δημοτικού διαμερίσματος στους προαναφερόμενους μεγάλους δήμους και τα συνοικιακά συμβούλια στους υπόλοιπους δήμους της χώρας. Ο ίδιος νόμος θεσμοθέτησε επίσης και τους παρέδρους των συνοικισμών στις πολυάριθμες –τότε- κοινότητες. Η έλλειψη αποφασιστικών αρμοδιοτήτων αποτελούν τις βασικές αιτίες για την αποτυχία του θεσμού παρότι, στις αρχές της εφαρμογής του, συνέβαλε καθοριστικά στην υλοποίηση της λαϊκής συμμετοχής στη τοπική διοίκηση, διαδικασίες που υπήρξαν πρωτοφανείς για την ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση .

Ο νόμος 2359/1997

Το θεσμικό πλαίσιο της δημοτικής αποκέντρωσης καθιερώθηκε στο σύνολο των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης με το νόμο 2359/1997, δηλαδή με το νόμο του Προγράμματος «Ιωάννης Καποδίστριας». Έκτοτε, όλοι οι καταργηθέντες ΟΤΑ που συναποτέλεσαν τους «καποδιστριακούς» δήμους θεσμοθετήθηκαν ως «μονάδες» ενδοδημοτικής αποκέντρωσης τα δημοτικά ή – εν συνεχεία- τοπικά διαμερίσματα, στα οποία οι δημότες, ταυτόχρονα με την εκλογή της δημοτικής αρχής, εξέλεγαν τα τοπικά συμβούλια. Επικεφαλής κάθε τοπικού συμβουλίου ήταν ο πρόεδρός του, ο οποίος κατά την πρώτη οκταετία εφαρμογής του θεσμού ήταν ταυτόχρονα και δημοτικός σύμβουλος και μετείχε ισότιμα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Την  τετραετία (2003-2010) ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου δεν ήταν δημοτικός σύμβουλος αλλά μετείχε με δικαίωμα ψήφου στις συνεδριάσεις του δημοτικού Συμβουλίου μόνο για θέματα που αναφέρονται αποκλειστικά στο τοπικό του διαμέρισμα. Τα τοπικά συμβούλια είχαν ορισμένες κρίσιμες αρμοδιότητες εκ του νόμου, αλλά το δημοτικό συμβούλιο είχε την ευχέρεια να μεταφέρει και άλλες αρμοδιότητες σε τομείς που -μόνο ενδεικτικά- προέβλεπε ο νόμος. Στην πράξη πάντως, καταγράφεται η θεσμική υπερκινητικότητα του προέδρου του τοπικού συμβουλίου και πολύ λιγότερο η λειτουργία του συμβουλίου ως βουλευομένου οργάνου που εκφράζει το τοπικό διαμέρισμα.

Ο ν. 3852/2010
Οι Κοινότητες των Δήμων, έχουν περαιτέρω καταστεί άβουλοι βραχίονες και υπαλληλικοί διεκπεραιωτές της δημοτικής διοικητικής – διαχειριστικής λειτουργίας
 
 Μετά την εφαρμογή του σχεδίου «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» και τις αναγκαστικές συνενώσεις των Δήμων και Κοινοτήτων η μέχρι και σήμερα λειτουργία των θεσμικών οργάνων των κοινοτήτων  αποδεικνύει   την  αδυναμία των δημοτών να συμμετέχουν στις διαδικασίες λήψεις αποφάσεων για ζητήματα, που άμεσα τους αφορούν.- Αν ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι τα όργανα αυτά της  ενδοδημοτικής αποκέντρωσης, δεν ασκούν καμία ουσιώδη παρέμβαση σε θέματα που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με την κατάρτιση των επιχειρησιακών προγραμμάτων και των επί μέρους επιχειρησιακών δράσεων, με την κατανομή των δαπανών του προϋπολογισμού και με την κατάρτιση του τεχνικού προγράμματος , εύκολα κανείς καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Κοινότητες των Δήμων, έχουν περαιτέρω καταστεί άβουλοι βραχίονες και υπαλληλικοί διεκπεραιωτές της δημοτικής διοικητικής – διαχειριστικής λειτουργίας, από τη δημοτική αρχή .
cropped-_Α_Π_ΠΕΛ.png

Για την καταγραφή της υφιστάμενης θεσμικής κατάστασης χρήσιμα θα φανούν

Η περιοχή μας χαρακτηρίζεται ως περιοχή με μεγάλη οικιστική διασπορά άρα μεγάλο αριθμό τοπικών κοινοτήτων και σημαντικός αριθμός από αυτές, βρίσκεται σε ορεινές ή ημιορεινές περιοχές .
 
Για το λόγο αυτό χρειάζεται  από την εμπειρία μας , να συγκεκριμενοποιήσουμε τις προτάσεις μας μέσα από ένα  οργανωμένο διάλογο ειδικά για τον τομέα που ονομάζουμε Ενδοδημοτική Αποκέντρωση και ποιες πρέπει να είναι οι επιδιωκόμενες αλλαγές  στο εσωτερικό της λειτουργίας των δήμων και ειδικά στους άξονες: ·         Αρμοδιότητες τοπικών συμβουλίων – Πόροι τοπικών συμβουλίων ·         Περιφερειακές ενότητες Αρμοδιότητες- Πόροι ·         Λειτουργία και τους νέους  θεσμούς συμμετοχικής δημοκρατίας που πρέπει να επεξεργαστούμε με συμμετοχή των συνδημοτών : Α. Συνελεύσεις ανά διαμέρισμα- τοπική κοινότητα δεσμευτικότητα ορισμένων αποφάσεων σε συνδυασμό με ποσοστό συμμετοχής Β. Συμμετοχικός προϋπολογισμός Ποσοστό επί των εσόδων των ΟΤΑ που θα διαχειρίζονται οι τοπικές συνελεύσεις Γ. Δημοψηφίσματα επί σημαντικών θεμάτων Δ. Διαβουλεύσεις εντός των οργάνων του Δήμου. Αυτή η  προσπάθεια αναβάθμισης του θεσμικού ρόλου των τοπικών και δημοτικών κοινοτήτων  θα πρέπει να απαιτήσουμε να αποτυπώνεται στο νέο καταστατικό χάρτη της αυτοδιοίκησης .
 

Κοινωνικό,Πολιτικό,Αυτοδιοικητικό