Αρχείο ετικέτας ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

4/12/2018 Οι θέσεις της Ριζοσπαστικής Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας για το Συνέδριο της ΚΕΔΕ

Σήμερα που η χώρα πετυχαίνει την έξοδο από τα μνημόνια και τη σκληρή επιτροπεία, η Αυτοδιοίκηση έχει να αντιμετωπίσει μια συνολικά διαφορετική κατάσταση, θεσμικά, κοινωνικά  και οικονομικά.

Ο “Κλεισθένης” αποτελεί το πρώτο βήμα της αναγκαίας ριζοσπαστικής διοικητικής μεταρρύθμισης, τη δημοκρατική πρόκληση για τις αναγκαίες προωθητικές συνθέσεις στο προγραμματικό και κοινωνικό πεδίο,σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, με την αναγκαστική αλλαγή κουλτούρας της διοίκησης που επιβάλει, ενώ παράλληλα ανοίγει τη δυνατότητα για παρεμβάσεις στο αναπτυξιακό πεδίο σε ενέργεια και δημόσια αγαθά κλπ.

Η ατζέντα της “Συνταγματικής Αναθεώρησης” αποτελεί μεν μια δημοκρατική τομή δεν συμπεριλαμβάνει όμως την επιβαλλόμενη αποκέντρωση του υπερσυγκεντρωτικού Ελληνικού κράτους και την αντιστοίχιση του στα Ευρωπαϊκά δεδομένα. Θετική η τοποθέτηση του Υπουργού αλλά πρέπει να συγκεκριμενοποιηθεί.

Καλούμαστε να προτείνουμε στην Κυβέρνηση και τα Κόμματα τις θέσεις μας, ως ΚΕΔΕ, για την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση  και την αποτύπωσή της ολοκληρωμένα στον καταστατικό χάρτη της χώρας, σύμφωνα και με τον ψηφισμένο Ευρωπαϊκό Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας.

Θα πρέπει η Κυβέρνηση στην αναθεωρητέα ύλη να συμπεριλάβει κατά σειρά:

στο άρθρο 56 την κατάργηση του τελευταίου εδαφίου, που αποκλείει μόνο τους Περιφερειάρχες από την κάθοδο σε άλλες εκλογικές διαδικασίες κατά τη διάρκεια της θητείας τους, ακόμα και αν παραιτηθούν πολύ πριν.

στο άρθρο 74 να προστεθεί παράγραφος 7, που θα προβλέπει ότι, στα νομοσχέδια που αφορούν ειδικά θέματα αρμοδιότητας ΟΤΑ, να ζητείται υποχρεωτικά γνώμη (όχι σύμφωνη γνώμη), όπως συμβαίνει αντίστοιχα και με τη συνθήκη της Λισσαβόνας μεταξύ των αποφάσεων της Commission και υποχρεωτικά γνωμοδοτήσεων πριν της Επιτροπής Περιφερειών, από τα θεσμικά όργανα στης Αυτοδιοίκησης ΚΕΔΕ-ΕΝΠΕ. Η ορθή πρόβλεψη στης Επιτροπής του Ν. 4555 (“Κλεισθένης” άρθρο 212)  δεν είναι θεσμικά αρκετά ισχυρή.

στο άρθρο 76 να κατοχυρωθεί το δικαίωμα νομοθετικής πρωτοβουλίας των θεσμικών εκπροσώπων της Αυτοδιοίκησης.

στο άρθρο 101  στην παράγραφο 1 να αποσαφηνίζεται ότι φορείς της κατά τόπους αποκέντρωσης είναι οι οργανισμοί Τ.Α.πρώτου και δεύτερου βαθμού και τα όργανα της Μητροπολιτικής Αυτοδιοίκησης.Φορείς της καθ’ ύλην αποκέντρωσης να είναι οι δημόσιες υπηρεσίες, οργανισμοί και κρατικά νομικά πρόσωπα για να ξεπερασθούν οι νομικές ερμηνευτικές δυστοπίες για το τι είναι τοπική δημόσια υπόθεση

στην παράγραφο 2 να αναφέρονται και τα όργανα της μητροπολιτικής αυτοδιοίκησης (όπως ορισθούν από τον νόμο), για να λήξει το ερμαφρόδιτο των αρμοδιοτήτων των μητροπολιτικών περιοχών

στην παράγραφο 3 να αναφερθούν ρητά οι αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας βάσει των οποίων οι ΟΤΑ έχουν τεκμήριο αρμοδιότητας στις τοπικές δημόσιες υποθέσεις.Επίσης να παρέχεται δυνατότητα έκδοσης κανονιστικών πράξεων από τους ΟΤΑ, ως όργανα της κατά τόπον Διοίκησης, σύμφωνα με τον ψηφισμένο Ευρωπαϊκό Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας, δηλαδή χωρίς η σχετική νομοθετική εξουσιοδότηση να υπόκειται στις ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 43 παρ. 2

στο άρθρο 102 με βάση τα προαναφερόμενα, να ορισθεί ο χαρακτήρας των ΟΤΑ και να προβλέπεται ότι με νόμο ορίζονται οι προϋποθέσεις ώστε να μπορούν να αναγνωρισθούν πολιτικά δικαιώματα και σε αλλοδαπούς που διαμένουν και εργάζονται μόνιμα στην Ελλάδα, για να αποφεύγουμε τραγέλαφους όπως στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010.

Τα ζητήματα της εποπτείας (πχ άρθρο 98) -πέραν της κατάργησης των αποκεντρωμένων διοικήσεων ως έχουν και την άμεση λειτουργία της αυτοτελούς υπηρεσίας επόπτη-ελεγκτή νομιμότητας του Ν. 4555, “Κλεισθένης”- και της άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής εκ μέρους των ΟΤΑ θα πρέπει να τύχουν επεξεργασίας και αν υπάρχει πεδίο ευρύτερων πολιτικών συγκλίσεων να συμπεριληφθούν στην αναθεωρητέα ύλη.

Ως ΚΕΔΕ

Οφείλουμε να απαιτήσουμε από την Κυβέρνηση και τα κόμματα μια προγραμματική συμφωνία απόδοσης των παρακρατηθέντων σε ένα πολυετές επενδυτικό σχέδιο άρσης των ενδοπεριφερειακών και διαπεριφερειακών ανισοτήτων της χώρας σε δίκτυα, κοινωνικές και τεχνολογικές υποδομές. Για την υλοποίηση των ολοκληρωμένων σχεδίων διαχείρισης απορριμμάτων με επίκεντρο την πρόληψη στην πηγή και την ανακύκλωση καθώς και των προγραμματικών δεσμεύσεων της χώρας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Ο θετικός ρόλος των προγραμμάτων “Φιλόδημος” στην τοπική ανάπτυξη δεν αρκεί.

Είναι αναγκαία η διεκδίκηση άμεσα:

α) ουσιαστικής αύξησης των προβλεπομένων κρατικών επιχορηγήσεων με σταδιακή εφαρμογή του Ν. 3852/10, σύμφωνα με την οικονομική δυνατότητα της χώρας.

β) λειτουργία των επιτροπών των άρθρων 211 και 212 του Ν.4555

γ) ουσιαστικών αλλαγών απλοποίησης και επιτάχυνσης διαδικασιών στον Ν.4412

δ) συμφωνία άρσης μετά το 2021 όλων των μνημονιακών δεσμεύσεων για εξαίρεση καταβολής τελών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση επενδυτικών σχημάτων (λιμάνια, αεροδρόμια κλπ)

ε) ουσιαστική συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης στις νέες προσλήψεις και ιδιαίτερα επιστημόνων και εξειδικευμένου προσωπικού.

στ) παράταση για ένα χρόνο του προσυμβατικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Παράλληλα, οφείλουμε να αντιπαρατεθούμε ως Αυτοδιοίκηση στην ακραία νεοφιλελεύθερη λογική, του“λιγότερο κράτος” του 1:5 στις προσλήψεις και της κατάργησης των κρατικών επιχορηγήσεων με τη μεταφορά του ΕΝΦΙΑ  (πρόταση Μητσοτάκη) στην Αυτοδιοίκηση.Πρόταση που απλά  σημαίνει ιδιωτικοποιήσεις,λιγότερη Τοπική Αυτοδιοίκηση, λιγότερες και ακριβότερες Κοινωνικές παροχές για τους πολίτες στο τοπικό επίπεδο.

Ο Δημόσιος και Κοινωνικός χαρακτήρας των Δημοτικών υπηρεσιών με σταθερές σχέσεις πλήρους απασχόλησης, πρέπει να αποτελούν την πυξίδα των θέσεών μας.

Μπροστά στη νέα περίοδο που ανοίγεται, οφείλουμε επίσης, κρατώντας τα όποια θετικά της περιόδου (πχ μαραθώνιος καινοτομίας νέων), να ξεπεράσουμε την κυριαρχία του “φαίνεσθαι” καιτων προσωπικών στρατηγικών, πάνω στο “είναι” που μας χαρακτήρισε αυτή την περίοδο. Να ξεπεράσουμε αυτοεγκλωβισμούς (με ευθύνη της πλειοψηφίας που δεν ήταν μονοπαραταξιακή) στην κεντρική πολιτική κομματική αντιπαράθεση (καμπάνια του “ναι”, υιοθέτηση αφηγήματος περί “αριστερής παρένθεσης” κλπ) καθώς και την εργαλειοποίησή  μας, με κραυγές υπερμεγένθυσης και δαιμονοποίησης υπαρκτών κυβερνητικών αστοχιών, μειώνοντας θετικές παρεμβάσεις της Κυβέρνησης (Φιλόδημος, χρέη Δήμων, ληξιπρόθεσμα,ενίσχυση νησιωτικών και ορεινών Δήμων κλπ) στερώντας έτσι από την Αυτοδιοίκηση τον ουσιαστικό της ρόλο ως θεσμικού συνομιλητή της Πολιτείας και αξιόπιστου διεκδικητή της αποκέντρωσης με Δημοκρατία.

Ως Ριζοσπαστική Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία δηλώνουμε το παρών μας στη διεκδίκηση αυτού του πλαισίου, από τις όποιες Κυβερνήσεις προκύψουν στο μέλλον, γιατί θεωρούμε ότι η αντίθεση Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Κεντρικού Κράτους θα είναι παρούσα για πολλά χρόνια.

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΕΔΕ. -ΘΕΣΕΙΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Το συνέδριό μας, γίνεται σε μια μεταβατική περίοδο τόσο για την Χώρα όσο και την Αυτοδιοίκηση.
Είναι η περίοδος που φαίνεται ορατή η έξοδος από την μνημονιακή επιτροπεία και ότι αυτό σημαίνει θεσμικά, οικονομικά, κοινωνικά. Μια περίοδος που η Αυτοδιοίκηση παρά τις δυσκολίες, αποτέλεσε με τις δράσεις της βασικό κοινωνικό ανάχωμα προστασίας των πολιτών (προσφυγικό, κοινωνικά παντοπωλεία, κοινωνικά φαρμακεία κλπ.). Είναι έτοιμη σήμερα η Αυτοδιοίκηση για τη μεταμνημονιακή εποχή; Δυστυχώς όχι, χάσαμε δύο χρόνια με ευθύνη της πλειοψηφίας, εγκλωβισμένοι στην λογική της “αριστερής παρένθεσης” και του “τώρα πέφτει η Κυβέρνηση”. “Ξεχάσαμε” τις μνημονιακές δεσμεύσεις και την ασφυκτική νεοφιλελεύθερη επιτροπεία που διαλύουν το κοινωνικό κράτος και αυτό αποτυπώνεται και στο κείμενο θέσεων.
Θέλουμε να ελπίζουμε ότι αυτά ανήκουν στο παρελθόν, όπως έλεγε και ο Λένιν “οι άνθρωποι δεν διδάσκονται από τα λάθη των άλλων, ενδεχομένως από τα δικά τους”.

Γαϊτανάκι “πολέμου” αποκορύφωμα οι αστειότητες του περσινού συνεδρίου στη Θεσσαλονίκη

Πατώντας σε υπαρκτές αδυναμίες και αστοχίες της Κυβέρνησης που επείγει να διορθωθούν όπως, όπως την τροποποίηση των διαδικασιών ανάθεσης και συμβασιοποίησης που προβλέπονται στον Ν. 4412, και τον Ν. 4071 (δημοτικές ενότητες), στην επαναφορά του τέλους βοσκής, στην λειτουργία των λαϊκών αγορών, στην πρόσκληση συμμετοχής στις διαδικασίες της Επιτροπής Συνταγματικής Αναθεώρησης, στήθηκε ένα γαϊτανάκι “πολέμου” με αποκορύφωμα τις αστειότητες του περσινού συνεδρίου στη Θεσσαλονίκη, η Αυτοδιοίκηση ως εμβρυουλκό ανατροπής της Κυβέρνησης.

ΜΗΔΕΝΙΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Αποχωρήσαμε τελευταία στιγμή από την Επιτροπή Διαλόγου, προσωπικές επιθέσεις σε υπουργούς, μηδενίσαμε τα θετικά
  • βοήθεια στους υπερχρεωμένους Δήμους,
  • Κοινωφελής εργασία (500.000.000,00 €),
  • το πολυνομοσχέδιο,
  • την πρόσληψη για πρώτη φορά 9.000 στην Καθαριότητα,
  • την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, 1.800 προσλήψεις εκκρεμών διαγωνισμών ΑΣΕΠ,
  • 200.000.000,00 € εθνικοί πόροι για τους παιδικούς σταθμούς,
  • 330.000.000,00 € στα ληξιπρόθεσμα κ.α.

Η οικονομική κατάσταση, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Χώρας μας, μετά από την άσκηση 7 και πάμε για 8 χρόνια, νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών, μείωσης του κοινωνικού κράτους και εσωτερικής υποτίμησης, παρά τις σημαντικές προσπάθειες ανάσχεσης της τελευταίας περιόδου, με τις κοινωνικές παροχές (καθολική πρόσβαση στην στοιχειώδη υγεία, κοινωφελής εργασία, κοινωνικό επίδομα αλληλεγγύης, κοινωνικό μέρισμα, κοινωνικό τιμολόγιο, ΤΕΒΑ κλπ.) και τη μείωση της ανεργίας από 27% σε20%, που όμως παραμένει δυσθεώρητη, είναι ακόμη πολύ δύσκολη.
Έχουμε δυστυχώς, σταθεροποίηση στο -65% των κρατικών επιχορηγήσεων του 2009, για την Αυτοδιοίκηση, με τις δυσμενείς επιπτώσεις που αυτό επιφέρει στην παροχή κοινωνικού έργου και υπηρεσιών προς τις τοπικές κοινωνίες μας. Το ειδικό πρόγραμμα πρόσθετης επιχορήγησης για νησιά και ορεινούς όγκους του 2017 που αυξάνεται το 2018 είναι σημαντικό αλλά δεν επιλύει το πρόβλημα.
Παρά το γεγονός ότι οι πόροι στον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2018, είναι κατά 4,5% αυξημένοι για πρώτη φορά μετά από μειώσεις επτά ετών, πόρρω απέχουν από την κάλυψη των αυξημένων αναγκών των τοπικών κοινωνιών. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει πολύ περισσότερο από ποτέ σήμερα με την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια, να διεκδικήσει την εφαρμογή του Ν.3852/2010 αλλά και μια συμφωνία για τα νέα παρακρατηθέντα σε επενδυτικό πρόγραμμα σύγκλισης των περιφερειακών και ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων, προϋπόθεση για την εφαρμογή της όποιας μεταρρύθμισης.
Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε έχει γίνει πλέον κοινή συνείδηση η αναγκαιότητα για ριζοσπαστικές τομές στην ανασυγκρότηση του κράτους και στη δημόσια διοίκηση, που σημαντικό κομμάτι της αφορά προφανώς και την Αυτοδιοίκηση. Αυτοδιοίκηση που δυστυχώς και σήμερα αντιμετωπίζεται ως τομέας της γενικής κυβέρνησης και όχι ως ο δεύτερος πυλώνας του ενιαίου πολιτικο-διοικητικού  μας συστήματος.

Είναι προφανές ότι κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει στη δυναμικής της,
α) το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον ιδιαίτερα την ευρωπαϊκή θεσμική πραγματικότητα (περιφερειοποίηση, τοπική φορολογία κλπ,) όχι με μηχανιστική μεταφορά – copy paste αλλά με δημιουργική ανασύνθεση στο ιστορικό, κοινωνικό και θεσμικό πλαίσιο της χώρας μας. Προσέγγιση που αποτυπώνεται στο κείμενο θέσεων για τις αρμοδιότητες της συνταγματικής αναθεώρησης.
β) την οικονομική πορεία της χώρας εντός, και βάσιμα ελπίζουμε πια εκτός Μνημονίων, τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς περιορισμούς και το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2020-27 μετά το Brexit. Την σχεδιασμένη αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων (ΕΣΠΑ – ΕΤΕΠ – Ταμείο Παγκοσμιοποίησης κλπ),
γ) την πολιτική επιλογή χρηματοδότησης της τοπικής ανάπτυξης,  ιδιαίτερα σε μια χώρα με τα γεωμορφολογικά αλλά και τα παραγωγικά χαρακτηριστικά (νησιά – ορεινοί όγκοι, το 70% του ΑΕΠ και του πληθυσμού σε δύο πόλεις), αξιοποιώντας τα τοπικά συγκριτικά πλεονάσματα, ως βασικό μοχλό μιας νέας εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης με τα αναγκαία θεσμικά και οικονομικά εργαλεία.

Απαιτείται από την Κυβέρνηση, από το Κεντρικό Κράτος η ουσιαστική πολιτική απόφαση μεταφοράς εξουσιών και πόρων, από το κεντρικό στο τοπικό επίπεδο και όχι τη διαρκή περιγραφή της αναγκαιότητάς της, ώστε οι θεσμικές παρεμβάσεις να εμπεδώνουν τόσο τις επιταγές του άρθρου 102 του Συντάγματος (έστω μέχρι την Αναθεώρησή του) όσο και τις αρχές του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας.
Στόχος μας ως Ελληνική Κοινωνία οφείλει να είναι η ενίσχυση της δημοκρατίας, του δημοκρατικού προγραμματισμού, της διαφάνειας και προ πάντων της συμμετοχής της τοπικής κοινωνίας στη διαμόρφωση των δημόσιων πολιτικών για την κάλυψη των αναγκών της.

Η επικείμενη μεταρρύθμιση από την Κυβέρνηση αντικατάστασης του “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ”

Η επικείμενη μεταρρύθμιση από την Κυβέρνηση αντικατάστασης του “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ” δεν μπορεί να τα επιτύχει άμεσα. Δεν υπάρχουν τόσο οι αντικειμενικοί όροι (θεσμικοί, οικονομικοί, επιχειρησιακή ικανότητα), όσο και οι υποκειμενικοί όροι (πολιτικοκοινωνική πλειοψηφία στήριξής τους, επίπεδο και ποιότητα του ανθρωπίνου δυναμικού).
Έχει τη δυνατότητα όμως να αποτελέσει το πρώτο ουσιαστικό βήμα ενός οδικού χάρτη, με σημαντικό ενδιάμεσο σταθμό την συνταγματική μεταρρύθμιση, που θα ορίζει το σύγχρονο Ελληνικό κράτος στην μεταμνημονιακή εποχή, στον 21ο αιώνα και αυτό απαιτεί την συνέργεια και όχι τις κραυγές όλων μας

Με δεδομένο το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των υπηρεσιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που με σαφήνεια αμφισβήτησε στη λογική του «φθηνότερου» ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κώστας Χατζηδάκης, υπάρχει η ανάγκη να τον υπερασπιστούμε αιρετοί και εργαζόμενοι.
Μπορεί και πρέπει η μεταρρύθμιση:

  • Να διαχωρίσει τις ασκούμενες δημόσιες πολιτικές ανά επίπεδο αυτοδιοίκησης με βάση την  αρχή της εγγύτητας για τον προσδιορισμό της τοπικής υπόθεσης και την αρχή της επικουρικότητας για την κατανομή τους και να υιοθετήσει την αρχή της πληρότητας και αποκλειστικότητας στην άσκηση των αρμοδιοτήτων, απλοποιώντας τις σχετικές διαδικασίες με τους ανάλογους ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους και με ριζική καταπολέμηση της γραφειοκρατίας με την ολοκλήρωση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και διαλειτουργικότητας των συστημάτων του δημοσίου
  • Να “καταργήσει” τις εξουσίες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ως μακρύ χέρι του κράτους στην Αυτοδιοίκηση και να αντιστοιχίσει όλα τα επίπεδα διοίκησης του κράτους και των τομέων του προς τα επίπεδα της Αυτοδιοίκησης, αρχίζοντας έτσι να κάνει πράξη την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση.
  • Να περιορίσει και να απλοποιήσει το γραφειοκρατικό αντιπαραγωγικό, αναποτελεσματικό σημερινό ελεγκτικό άχθος, με την άμεση θεσμοθέτηση του Ελεγκτή Νομιμότητας παράλληλα με θεσμοθέτηση εσωτερικών διαδικασιών ελέγχου. Δυστυχώς δεν έχουμε καταθέσει ακόμα την πρότασή μας.
  • Να ουσιαστικοποιήσει τις μητροπολιτικές λειτουργίες ως συνέργεια των δύο ισότιμων βαθμών Αυτοδιοίκησης (χωροταξία, δίκτυα, ενέργεια, μεταφορές υδάτινοι πόροι, απορρίμματα), μέχρι την θεσμοθέτησή του ως επιπέδου στην Συνταγματική Αναθεώρηση.
  • Να μετατραπεί σταδιακά το ΤΠΔ σε επενδυτική τράπεζα της Αυτοδιοίκησης.
  • Να μεγιστοποιηθεί η συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης στον επανασχεδιασμό της διαχείρισης του ΣΕΣ 2014-2021(στην ενδιάμεση αναθεώρηση του ΣΕΣ). Έως τότε αξιοποιώντας άμεσα υπαρκτές δομές ΠΕΑΣ, ΕΕΤΑΑ αντί να πειραματιζόμαστε και να αυξηθεί το ποσοστό από το 2,5% στο 10% των πόρων που διατίθενται από το Πράσινο Ταμείο, επείγει να του αποδοθεί άμεσα η απόδοση των τόκων από το ΤΠΔ.
  • Να προσδιορίσει ένα χρηματοδοτικό μονοπάτι υλοποίησης του όλου εγχειρήματος μέσω ενός επενδυτικού σχεδίου σύγκλισης των διαπεριφερειακών, ενδοπεριφερειακών και ενδοδημοτικών ανισοτήτων σε δίκτυα και υποδομές, βασική προϋπόθεση της ισόρροπης, χωρικά, παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Οι υπουργικές εξαγγελίες των2 δις για έργα υποδομής, επιδοτούμενα από το ΠΔΕ, είναι σίγουρα ένα καλό πρώτο βήμα, όμως δεν αρκεί. Η υποχρέωση του κράτους προς την Αυτοδιοίκηση  μετά την κατάργησή του νόμου 3986/2011 στο νέο μεσοπρόθεσμο 2018-21, ξεπερνά τα 10 δις €. Με ορίζοντα 7ετίας (μετά την έξοδο από μνημόνια) και πάντα σε σχέση με τις δυνατότητες της χώρας μπορεί να κάνει το μονοπάτι πραγματικότητα.
  • Να κατοχυρωθεί η ισοτιμία των αιρετών σε όλο το φάσμα της εκπροσώπησης (Κοινοβούλιο, Περιφέρεια, Δήμοι) και να επανέλθει το καθεστώς της δωσιδικίας και για τους αιρετούς της Αυτοδιοίκησης.
  • Τέλος, να καθιερωθεί η απλή αναλογική με ασφαλιστικές δικλείδες κυβερνησιμότητας και η ουσιαστική ενδοπεριφερειακή και ενδοδημοτική αποκέντρωση, με δημιουργία θεσμικού πλαισίου ενθάρρυνσης της συμμετοχής των πολιτών. Η άμεση εφαρμογή της απλής αναλογικής, αποτελεί μια πρόκληση εκδημοκρατισμού και αλλαγής κουλτούρας, στο σύνολο του πολιτικοδιοικητικού συστήματος και θα συμβάλει ουσιαστικά στον τερματισμό της αναπαραγωγής του αυταρχικού, πελατειακού κεντρικού πολιτικού συστήματος στο τοπικό επίπεδο, στην καλλιέργεια συναινέσεων και προγραμματικών συνθέσεων

Καθήκον μας ως σύνολο της Αυτοδιοίκησης (Α και Β βαθμού), η εκπόνηση ολοκληρωμένης πρότασης στη διαδικασία της συζήτησης για τη Συνταγματική Αναθεώρηση μέσα από ένα κοινό συνέδριο ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ στο τέλος του 2018.
Παράλληλα οφείλουμε, στο πλαίσιο της συζήτησης με το Υπουργείο για την αλλαγή του Καλλικράτη, την κατάθεση αναλυτικών θέσεων και προτάσεων, για τη θεσμοθέτηση νέου καταστατικού χάρτη και νέου Δημοτικού Κώδικα. Διαπραγμάτευση με την Κυβέρνηση στη βάση αυτού του σχεδίου και έκτακτο θεματικό συνέδριο μετά την κατάθεση της κυβερνητικής πρότασης, για την διαμόρφωση της τελικής θέσης της Αυτοδιοίκησης απέναντι στην κυοφορούμενη αλλαγή.

Αγαπητές, αγαπητοί συνάδελφοι της πλειοψηφίας,

Καλούμαστε στην πορεία προς την μεταμνημονιακή εποχή
να προσέλθουμε στην συζήτηση με διάθεση ουσιαστικής συνεργασίας και άμεσες διαδικασίες επεξεργασίας συγκεκριμένων θέσεων και προτάσεων για να διεκδικήσουμε, ως Αυτοδιοίκηση και αγωνιστικά αν χρειαστεί ουσιαστικό ρόλο στο μέλλον αυτού του τόπου και να αφήσουμε πίσω κραυγές, ατέρμονες καταγγελίες και υποταγές σε κομματικούς σχεδιασμούς κυβερνητικής αποσταθεροποίησης, όχι μόνο γιατί είναι πολιτικά ατελέσφοροι αλλά και γιατί υπονομεύουν την ίδια την διεθνή υπόσταση της Χώρας, που φαίνεται πως ανακάμπτει.
Λειτουργώντας ως Αυτοδιοίκηση μπορούμε να το καταφέρουμε γιατί αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από όσα μας χωρίζουν.