Αρχείο ετικέτας Ρένα Δούρου

«Στόχος μας μια νέα ανοιχτή πληθυντική Αριστερά»

Δημήτρης Κουκλουμπέρης

Ενα σύγχρονο, ανοιχτό, αριστερό κίνημα που θα πρωταγωνιστεί στα κοινωνικά μέτωπα και θα υπερβαίνει ό,τι μέχρι σήμερα κρατά τον ΣΥΡΙΖΑ μακριά από τον κόσμο και τα προβλήματά του, πρέπει να είναι ο στόχος της ανασυγκρότησης, σύμφωνα με την απερχόμενη περιφερειάρχη Αττικής και μέλος της Πολιτικής Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου.

«Τώρα οφείλουμε να προχωρήσουμε, χωρίς εκπτώσεις και φοβίες σε πρωτοβουλίες και ρήξεις με αριστερό, κοινωνικό πρόσημο», δηλώνει χαρακτηριστικά στην «Εφ.Συν.». Αφήνει αιχμές για συντρόφους της που βλέπουν την πολιτική με όρους καριέρας, ενώ παίρνει θέση για το θέμα της εκλογής αρχηγού από τη βάση

● Οι εκλογές τελείωσαν, το κόμμα σας έχασε, χωρίς να ηττηθεί στρατηγικά και περνά στην αντιπολίτευση, επιχειρώντας να ανασυγκροτηθεί. Νέα κατάσταση -νέα καθήκοντα, νέες εποχές-, νέα ήθη… Αυτό συμβαίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ ή μήπως όχι;

Η αλήθεια είναι ότι βρισκόμαστε πλέον σε μια ριζικά νέα πολιτική περίοδο. Οι πολίτες εμπιστεύθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ την αξιωματική αντιπολίτευση. Από εδώ και στο εξής θα δοκιμαστούμε και θα δοκιμάσουμε. Γιατί κάθε είδους επανάπαυση ή θριαμβολογία είναι λάθος. Από τη μια τα προβλήματα των πολιτών και κυρίως των πιο αδύναμων εντείνονται μέρα με τη μέρα, εξαιτίας της διακυβέρνησης της Ν.Δ. Και τα προβλήματα αυτά δεν μπορούν να περιμένουν να ολοκληρώσουμε εμείς την αυτοκριτική ή τον οργανωτικό σχεδιασμό μας.

Τώρα οφείλουμε να προχωρήσουμε, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς φοβίες, στις πρωτοβουλίες, τις ρήξεις, τις αλλαγές, με αριστερό κοινωνικό πρόσημο, που θα κάνουν τον ΣΥΡΙΖΑ την εγγύηση εκείνων των πολιτικών που θα προστατεύουν όσα πετύχαμε και θα ανοίγουν παράλληλα και νέους δρόμους. Γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος σε αυτή τη φάση είναι η εσωστρέφεια, η επίδειξη αλαζονείας, η αναζήτηση λύσεων που αντιγράφουν χρεοκοπημένες πολιτικές τού χθες.

Σήμερα, περισσότερο ίσως από ποτέ άλλοτε, απαιτείται αξιόπιστος, τεκμηριωμένος αριστερός, προοδευτικός λόγος, γιατί ήδη η κυβέρνηση Μητσοτάκη υλοποιεί το συντηρητικό, με αυταρχικά χαρακτηριστικά, πρόγραμμά της. Δεν είναι ώρα για μεμψιμοιρίες, αλλά για δράση.

Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να χαθεί ούτε λεπτό για να κάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ το σύγχρονο αριστερό, ανοιχτό στους αγώνες και τις αγωνίες των πολιτών, κίνημα που επιχειρεί να απαντήσει στα καίρια ερωτήματα της δίκαιης ανάπτυξης, του περιβάλλοντος. Της προάσπισης των δικαιωμάτων που η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία θεωρεί «πολυτέλεια». Το κίνημα που χρειάζεται ο τόπος και η Ευρώπη.

Βλέπουμε συντρόφους μας που, αφού δεν κατάφεραν να εκλεγούν στις αυτοδιοικητικές εκλογές, μεταπήδησαν με ευκολία στον βουλευτικό θώκο

● Πώς έχετε πολιτικά στο μυαλό σας τους όρους «μετασχηματισμός» και «επανίδρυση», με τους οποίους περιέγραψε ο Αλέξης Τσίπρας τη μετάβαση στη νέα φάση του κόμματός σας;

Το ζητούμενο είναι να υπερβούμε ό,τι κρατάει τον ΣΥΡΙΖΑ μακριά από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Τους όρους για την υπέρβαση αυτή πρέπει να τους διαμορφώσουμε όλοι μαζί, με αριστερό προγραμματικό λόγο και με στόχο μια νέα σχέση με την πολιτική, μέσα από την οικοδόμηση ενός νέου πολιτικού ήθους. Σε αυτό, όμως, δεν βοηθάνε συμπεριφορές που μαρτυρούν αντιμετώπιση της πολιτικής υπό το πρίσμα της καριέρας.

Για παράδειγμα, βλέπουμε συντρόφους μας που, αφού δεν κατάφεραν να εκλεγούν στις αυτοδιοικητικές εκλογές, μεταπήδησαν με ευκολία στον βουλευτικό θώκο. Τέτοιες ενέργειες, που έρχονται σε αντίθεση με το δικό μας ηθικό υπόδειγμα, το παράδειγμα της Δύναμης Ζωής στην Περιφέρεια Αττικής, όπου δείξαμε ότι σεβόμαστε την υπόθεση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, χωρίς να εγκαταλείψουμε το μετερίζι της, εκπέμπουν ένα παλαιοκομματικό μήνυμα. Ενα μήνυμα που δεν συνάδει με την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ ως ελκυστικού πόλου συσπείρωσης των δημοκρατικών, προοδευτικών, αριστερών δυνάμεων.

Γιατί δεν αρκεί να κλίνουμε σε όλες τις πτώσεις τον επιθετικό προσδιορισμό «αριστερός». Χρειάζεται να τον κάνουμε πράξη καθημερινά, με το παράδειγμά μας. Γιατί το νέο ήθος με τη νέα οργάνωση είναι συγκοινωνούντα δοχεία: χωρίς το πρώτο, η νέα οργάνωση θα παραπέμπει στο παλιό, στην απομάκρυνση από την κοινωνία, την πολιτική ως καριέρα.

● Θα αναρωτηθεί κάποιος: Και γιατί η Κεντροαριστερά και η σοσιαλδημοκρατία να είναι ο προορισμός της διεύρυνσης; Από πότε αντιληφθήκατε ότι πρόκειται για μια «ελκυστική» πολιτικά δεξαμενή;

Αν η υπόθεση της ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ αφορά προσέλκυση ψήφων, τότε είναι χαμένη υπόθεση. Ο σκοπός είναι να αποδείξουμε ότι μπορούμε να οργανωθούμε έτσι ώστε να είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία, μακριά από καλούπια. Αυτό άλλωστε είναι και το συλλογικό μας στοίχημα. Να αλλάξουμε οργανωτικά, στηρίζοντας και προστατεύοντας παράλληλα ό,τι καταφέραμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια διακυβέρνησής μας σε οικονομικό, κοινωνικό επίπεδο, απέναντι στον νεοφιλελεύθερο οδοστρωτήρα πολιτικής και κοινωνικής οπισθοδρόμησης της Ν.Δ.

● Τα στελέχη που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ και άλλες δυνάμεις και συμπράττουν με τον ΣΥΡΙΖΑ μέσω Προοδευτικής Συμμαχίας, είναι ή θα γίνουν σύντροφοί σας ή είναι συνεργαζόμενοι και απλώς συνοδοιπόροι;

Στην ιστορία του προοδευτικού κινήματος, οι συναντήσεις διαφορετικών παραδόσεων ήταν πηγή ιδεολογικού πλούτου και πολιτικής έμπνευσης, όταν δεν επιδεικνύονταν ηγεμονισμοί και απόπειρες «καπελωμάτων». Ο στόχος μας είναι σήμερα κοινός και αφορά το πολιτικό και κοινωνικό μας στίγμα στη βάση της διάκρισης – πυξίδας για τους αγώνες του σήμερα και του αύριο, μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς.

Οι ταξικές πολιτικές της Ν.Δ. αποδεικνύουν την επικαιρότητα και τη χρησιμότητα της διάκρισης αυτής. Αποδεικνύουν την ανάγκη οικοδόμησης ενός ευρύτατου κοινωνικού μετώπου με πρωταγωνιστή μια νέα, πληθυντική, ανοιχτή Αριστερά.

Μια Αριστερά που θα εμπνέει, φέρνοντας στο επίκεντρο την ανάγκη ριζικής ανακατανομής πλούτου και εισοδήματος, την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων, την προστασία του κόσμου της εργασίας, την κοινωνική αλληλεγγύη.

● Η εκλογή προέδρου από τη βάση διευκολύνει τον στόχο για ένα μαζικό-ανοιχτό κόμμα;

Τα θέματα αυτά κρίνονται από καταστατικά συνέδρια και όχι σε κλειστά γραφεία. Δεν μιλάμε για ενός ανδρός αρχή. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν και δεν είναι αρχηγοκεντρικό κόμμα. Και φυσικά, αν χρειαστεί, θα συζητήσουμε την εκλογή από τη βάση στο πλαίσιο οργανωμένης, ανοιχτής συζήτησης.

Σήμερα το ζητούμενο είναι ένα μαζικό-ανοιχτό κόμμα συνδεδεμένο με την κοινωνία, σε όλα τα επίπεδα. Είτε πρόκειται για την Τοπική Αυτοδιοίκηση είτε για τα συνδικάτα ή τους επαγγελματικούς, επιστημονικούς συλλόγους. Γιατί το κρίσιμο είναι ο ριζικός προγραμματικός μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε δύναμη της κοινωνίας, σε εκφραστή μιας εναλλακτικής, συνεκτικής αριστερής πρότασης απέναντι στην ιδεολογική κατίσχυση της Δεξιάς.

● Παλαιότερα, τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του, είχε ειπωθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ωρίμασε βίαια. Τώρα, με δεδομένες τις προωθούμενες αλλαγές, μπορούμε να μιλάμε για ενηλικίωση; Συνήθως, όταν ενηλικιωνόμαστε, γινόμαστε και πιο συμβατικοί και η επαναστατικότητα υποχωρεί. Θέλει κάτι τέτοιο ο ΣΥΡΙΖΑ;

Το κρίσιμο δεν είναι το ηλικιακό, αλλά η δημιουργία των συνθηκών για την ώριμη αποφασιστικότητα ενός κινήματος που θα διασφαλίσει ότι δεν θα πάνε χαμένες οι θυσίες και οι κόποι των πολιτών τα τελευταία τέσσερα χρόνια, στο όνομα των ιδεοληψιών της Ν.Δ.

Σε αυτή την κατεύθυνση, αποτιμώντας χωρίς εξωραϊσμούς την κυβερνητική μας εμπειρία, οφείλουμε να υπερβούμε λογικές σεχταρισμού και εσωστρέφειας, που παραπέμπουν σε παιδικές ασθένειες. Να κάνουμε πράξη αυτό που έχω περιγράψει ως διπλό πρόταγμα.

Τη δομική ανασυγκρότηση με υπέρβαση των παθογενειών εσωστρέφειας και παράλληλα την ενεργητική υπεράσπιση όσων επιτεύχθηκαν από την κυβέρνησή μας, σε επίπεδο οικονομίας και κοινωνίας, μέσα από μια προγραμματική αντιπολίτευση.

«Η επιλογή μας δεν είναι αν θα έλθει η αλλαγή αλλά αν μπορούμε να θέσουμε την αλλαγή αυτή στην υπηρεσία των ιδανικών μας», παρατηρούσε πριν από δεκαετίες κορυφαίος Αμερικανός πολιτικός. Και ακριβώς αυτή είναι σήμερα η ιστορική, πολιτική και ηθική μας ευθύνη. Ευθύνη – πρόκληση για μια Αριστερά στην Ευρώπη του 21ου αιώνα.

● Την Πέμπτη, μετά την απολογία σας για την τραγωδία στη Μάνδρα, κρούσατε τον κώδωνα του κινδύνου για τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Για ποιον λόγο;

Υπάρχει ορατός κίνδυνος, αν δεν αλλάξει ριζικά το θεσμικό πλαίσιο, να ακυρωθεί η αποτελεσματική λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αν συνεχίσει να διαιωνίζεται η φιλοσοφία του «εσαεί υπόλογου», αναφορικά με τους αιρετούς της Αυτοδιοίκησης, τότε αναιρείται στην πράξη κάθε προσπάθεια να γίνουν Δήμοι και Περιφέρειες παράγοντας ανάπτυξης.

Γιατί ο πέλεκυς μιας δικαστικής δίωξης σε συνδυασμό με το ασαφές πλαίσιο αρμοδιοτήτων, με τις αλληλοεπικαλύψεις και τη γραφειοκρατία, λειτουργούν εντέλει σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Οι καλές προθέσεις θα μένουν στα λόγια γιατί η υλοποίησή τους θα σκιάζεται από το ενδεχόμενο, ανά πάσα στιγμή, να βρεθεί ο αιρετός στη εδώλιο του κατηγορούμενου για ελλείψεις και παραλείψεις που έχουν να κάνουν με χρόνιες και δομικές παθογένειες… Και τραγωδίες σαν αυτή της Μάνδρας είναι ενδεικτικές τού πόσα πρέπει να αλλάξουν άμεσα και ριζικά στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της Τ.Α.

Για τη Δημοκρατία και την Αυτοδιοίκηση

Με αφορμή το βιβλίο «Τομές Δημοκρατίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση»

Της Ρένας Δούρου*

Το βιβλίο του Δημήτρη Κατσούλη «Τομές Δημοκρατίες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση» έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για τον τόπο και για την ίδια την τοπική αυτοδιοίκηση. Λίγους μόλις μήνες πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές της άνοιξης, οι «Τομές δημοκρατίας στην τοπική αυτοδιοίκηση» θέτουν, με θάρρος και επιστημονική πληρότητα, όλα τα κρίσιμα διακυβεύματα Δημοκρατίας, Αυτοτέλειας και Αυτονομίας ενός θεσμού διακυβέρνησης, που παρότι βρίσκεται εγγύτερα στον πολίτη, τα προβλήματα και τις αγωνίες του, συνεχίζει να διεκδικεί την ολοκληρωμένη χειραφέτησή του από την κεντρική εξουσία.

Συνέχεια ανάγνωσης Για τη Δημοκρατία και την Αυτοδιοίκηση

ΌΛΟ το ΈΡΓΟ συγκεντρωμένο σε ένα website: renadouroudynata.gr

Όλο το έργο που έχει συντελεστεί στην Περιφέρεια Αττικής τα τελευταία 4,5 χρόνια, συγκεντρωμένο σε ένα website (http://www.renadouroudynata.gr/), με τη δύναμη των αριθμητικών στοιχείων.

Συνέχεια ανάγνωσης ΌΛΟ το ΈΡΓΟ συγκεντρωμένο σε ένα website: renadouroudynata.gr

Ρένα Δούρου : «Η ‘απεχθής κανονικότητα’ της Νέας Δεξιάς»

Πηγή; Άρθρο της  στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα»

«Η κανονικότητα του νέου φασισμού είναι πλέον παρούσα», παρατηρεί η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου σε άρθρο της στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» με τίτλο «Η ‘ισπανική υποχώρηση’ στο φασισμό και η απεχθής ‘κανονικότητα’ στην Ευρώπη».

Στο άρθρο της η Περιφερειάρχης τονίζει ότι εντείνονται τα εθνικιστικά αντανακλαστικά των κοινωνιών, ενώ παράλληλα επανέρχονται πατριαρχικά και οπισθοδρομικά στερεότυπα και πολλαπλασιάζονται τα φαινόμενα ωμής βίας κατά ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

«Η σύγχρονη ακροδεξιά δεν είναι αυτοφυής», παρατηρεί η Περιφερειάρχης. «Βρήκε πρόσφορο έδαφος στις πολιτικές λιτότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας, στο όνομα μιας νέας οικονομικής ορθοδοξίας που σχετίζεται με τον αυταρχικό και βίαιο χαρακτήρα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και την παράλληλη υποχώρηση της Δημοκρατίας», προσθέτει η ίδια.

Η Περιφερειάρχης τονίζει επίσης την ανάγκη νέας ταξικότητας μέσω συλλογικοτήτων που θα αποτρέψουν τη σημερινή διαδικασία «εκφασισμού των κρατών – εθνών» και θα λειτουργήσουν ως αναχώματα απέναντι στη σύγχρονη ύβρη κατά του Ανθρωπισμού.

Ακολουθούν σημεία από το άρθρο της Περιφερειάρχη:

• «Η είδηση έκανε αμέσως το γύρο του κόσμου επιβεβαιώνοντας κάτι που θα ήταν αδιανόητο μόλις πριν από λίγα χρόνια. Η ακροδεξιά, ο αντισημιτισμός, ο εξοστρακισμός του Άλλου, του Ξένου, η απόρριψη της ανοχής, επιστρέφουν (και) στην Ισπανία. Στην Ανδαλουσία οι 12 νεοεκλεγέντες βουλευτές του ακροδεξιού κόμματος Vox σηματοδότησαν έτσι το τέλος της ισπανικής ‘εξαίρεσης’: για πρώτη φορά μετά από τον θάνατο του Φράνκο, το 1975, ακροδεξιό κόμμα εισέρχεται σε Περιφερειακό Κοινοβούλιο. Πλέον η Ισπανία εισήλθε σε αυτό που αποτελεί τη «μαύρη» κανονικότητα της Γηραιάς Ηπείρου.

Μια απεχθή κανονικότητα που κερδίζει το «μυαλό και την καρδιά» των πολιτών χάρη στη χρήση των νέων, ψηφιακών τεχνολογιών, των social media και τη διάδοση των fake news.

Μια απεχθή κανονικότητα που κερδίζει το «μυαλό και την καρδιά» των πολιτών χάρη στη χρήση των νέων, ψηφιακών τεχνολογιών, των social media και τη διάδοση των fake news. Η κανονικότητα του νέου φασισμού είναι πλέον παρούσα. Από την Ελλάδα και την Ιταλία ως την Αυστρία και την Ουγγαρία. Με ισχυρή παρουσία στη Γαλλία και τη Γερμανία. Εξαπλώνεται σαν γάγγραινα σε όλη την Ευρώπη.

• Κυβερνήσεις κλείνουν τα σύνορα των χωρών τους, υποβαθμίζεται η πολυμερής διπλωματία του ΟΗΕ – της σημαντικότερης κατάκτησης στο διεθνές στερέωμα μετά από τον εφιάλτη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πλέον μια σειρά από χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Αυστρία, η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Τσεχία, η Ιταλία ή η Αυστραλία δηλώνουν περιφρονητικά ότι δεν υπογράφουν το Παγκόσμιο Σύμφωνο για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική Μετανάστευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με σαφώς ρατσιστικά επιχειρήματα και απόρριψη της ετερότητας που θυμίζουν αναχρονιστικές όσο και αντιεπιστημονικές φυλετικές θεωρίες.

Οι αρμοί των αξιών της Γαλλικής Επανάστασης και του Διαφωτισμού μοιάζουν να υποχωρούν μπροστά στα προτάγματα περί «τάξης και ασφάλειας», «εθνικής ομοιογένειας» της Νέας Δεξιάς

Δεν πρόκειται για μεμονωμένα, ασύνδετα, μεταξύ τους, γεγονότα αλλά και για εκφάνσεις του ίδιου φαινομένου. Με εργαλείο έναν καλπάζοντα λαϊκισμό και μανιχαϊστικές προσεγγίσεις σύνθετων ζητημάτων, ακροδεξιά κόμματα και κινήματα, που κάποτε φυτοζωούσαν στο περιθώριο του πολιτικό-κοινωνικού φάσματος, σηκώνουν ξανά κεφάλι, διεκδικώντας όχι μια απλή νομιμοποίηση μέσω της κάλπης αλλά πλέον τη διαμόρφωση της πολιτικής και κοινωνικής ατζέντας. Διεκδικούν την εξουσία.

• Ενώ την ίδια στιγμή οι αρμοί των αξιών της Γαλλικής Επανάστασης και του Διαφωτισμού μοιάζουν να υποχωρούν μπροστά στα προτάγματα περί «τάξης και ασφάλειας», «εθνικής ομοιογένειας» της Νέας Δεξιάς.

Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο στην ευρωπαϊκή ιστορία του 20ού αιώνα. Τηρουμένων των αναλογιών και των ιδιαιτεροτήτων της συγκυρίας, το παράδειγμα της Βαϊμάρης παραπέμπει στις συνέπειες της αποδόμησης της Δημοκρατίας και την τραγωδία που ακολούθησε.

Οι επερχόμενες ευρωεκλογές δεν αποτελούν σημειακή εκλογική διαδικασία αλλά σύγκρουση δύο διαφορετικών κοσμοθεωριών

• Σήμερα 70 χρόνια μετά, οι όροι της αντιμετώπισης της νεοφασιστικής απειλής σχετίζονται με την αναζήτηση μίας νέας ταξικότητας με όρους εκείνων των συλλογικοτήτων που θα μπορέσουν να λειτουργήσουν ως τα νέα, απαραίτητα για τη Δημοκρατία, την Ισότητα, την Ελευθερία, υποκείμενα που θα αποτρέψουν τη διαδικασία εκφασισμού των κρατών – εθνών. Ως τα νέα αναχώματα στη σύγχρονη ύβρη του Ανθρωπισμού.

Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα οι αρνητές του Ολοκαυτώματος των Εβραίων υψώνουν τις φωνές τους. Δεν είναι τυχαίες οι βεβηλώσεις των μνημείων τους – των συμβόλων της ευρωπαϊκής μνήμης.

• Υπό αυτό το πρίσμα, οι επερχόμενες ευρωεκλογές δεν αποτελούν σημειακή εκλογική διαδικασία αλλά σύγκρουση δύο διαφορετικών κοσμοθεωριών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αλλάξει ρότα και να αναβιώσει την ιδέα ενός κοινού μέλλοντος | Eco Left

Le Monde, Τρίτη 8 Μαρτίου 2016. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αλλάξει ρότα και να αναβιώσει την ιδέα ενός κοινού μέλλοντος. Χρειαζόμαστε περισσότερη ολοκλήρωση, αποκέντρωση, δημοκρατία, διαφάνεια και συνοχή σε όλους τους τομείς της Ένωσής μας, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος των μεταναστών.Άρθρο της Ρένας Δούρου«Οι άνθρωποι δεν δέχονται την αλλαγή παρά μόνο όταν υπάρχει ανάγκη και δεν βλέπουν την ανάγκη παρά μόνο όταν υπάρχει κρίση», έλεγε ο Jean Monnet. Θα πρέπει να αναλογιστούμε καλά αυτά τα λόγια, διότι η πολυσχιδής κρίση που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να χρησιμεύσει ως ισχυρό επιχείρημα για αλλαγή, επιτέλους, της πολιτικής της ρότας. Η σημερινή μεταναστευτική κρίση δεν αποτελεί παρά αναμενόμενη συνέπεια των θεμελιωδών πολιτικών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην πραγματικότητα, οι μεταναστευτικές ροές σήμερα είναι ενδεικτικές μιας διττής αδυναμίας η οποία προσιδιάζει στη δυσλειτουργία του Ευρωπαϊκού μηχανισμού, εξ’ου και η ανάγκη για αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης.Επιτρέψτε μου να εξηγήσω τι εννοώ. Η πρώτη αδυναμία σχετίζεται με τη ίδια τη σύλληψη του ευρώ, το οποίο αποδεικνύεται ένα νόμισμα που δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο σε συνθήκες ευμάρειας. Οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης που ξέσπασε το 2008 στις Ηνωμένες Πολιτείες επηρεάζοντας τη νότια Ευρώπη αλλά και την υπόλοιπη ευρωζώνη, αποδείχτηκαν αναποτελεσματικές, ακόμη και επικίνδυνες, για το κοινωνικό μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Η δεύτερη αδυναμία αφορά στην εξωτερική πολιτική και την κοινή πολιτική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που αντικατοπτρίζει την έλλειψη ενιαίας πολιτικής βούλησης για την προώθηση σαφών στόχων, τόσο σχετικά με το θέμα της Ουκρανίας όσο και με εκείνο της Συρίας. Θυμόμαστε όλοι τους Υπουργούς Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την έναρξη της κρίσης στη Συρία το 2011, να εκφράζουν την αισιοδοξία τους για τη διάρκειά της. Ωστόσο, τα γεγονότα αντέκρουσαν με σκληρό τρόπο αυτή την αισιοδοξία, η οποία βασίστηκε απλώς σε ευσεβείς πόθους. Η κρίση που διαρκεί εδώ και πέντε χρόνια έχει προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου μεταναστευτική ροή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρότι μόλις πριν από μερικά χρόνια -το 2008 με το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο – δήλωνε έτοιμη να υποδεχθεί μετανάστες για δημογραφικούς λόγους αλλά και για την αντιμετώπιση των αναγκών της αγοράς εργασίας, σήμερα εμφανίζεται ιδιαίτερα επιφυλακτική, πόρρω απέχοντας από τις προκλήσεις που θέτει η μετανάστευση κρίση.ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗΑντί μιας συνεκτικής, σαφούς προσέγγισης, η οποία θα διασφάλιζε την ευημερία, την τάξη και την ασφάλεια των πολιτών της, διαπιστώνεται μια κατακερματισμένη ευρωπαϊκή πολιτική σε ένα δημόσιο διάλογο ο οποίος επικεντρώνεται αποκλειστικά στο κλείσιμο των συνόρων. Και όλα αυτά με φόντο την τάση της Ευρώπης για αναδίπλωση στον εαυτό της. Η ίδια η έννοια της από κοινού δράσης, που υπήρξε κινητήρια δύναμη του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, απουσιάζει ηχηρά, σηματοδοτώντας ένα ορόσημο στην ιστορία της Ευρώπης, του οποίου οι συνέπειες μπορεί να αποδειχτούν καθοριστικές για το μέλλον της. Η ενότητα στην πολυμορφία, που προέβαλλαν οι ιδρυτές της, καταπατείται συνεπώς από ορισμένες χώρες μέλη οι οποίες προσχώρησαν στο κοινό εγχείρημα τη δεκαετία του 1990, όπως η Αυστρία και οι χώρες της Ομάδας Βίζεγκραντ. Η ευρωπαϊκή ενότητα τίθεται υπό αμφισβήτηση, το ίδιο και η επιβίωση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο απαιτείται η ανάληψη επείγουσας, συλλογικής δράσης, συνεκτικής και στοχευμένης, με στόχο την αλλαγή κατεύθυνσης στους σημερινούς καιρούς της σύγχυσης. Τα λόγια ενός μεγάλου Ευρωπαίου, του πρώην Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή, κατά των σκεπτικιστών και των εχθρών της ευρωπαϊκής ενότητας ηχούν εξαιρετικά επίκαιρα: «Τυφλωμένοι από τις επιφανειακές διαφορές, δεν μπόρεσαν να δουν την ενότητα του βάθους.» Ακριβώς, σήμερα παραμένουμε στην επιφάνεια των πραγμάτων, ενώ θα έπρεπε να οικοδομήσουμε μια σταθερή μεταναστευτική πολιτική, συνεκτική και στοχευμένη, τη μόνη που μπορεί να εγγυηθεί το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απέχουμε πολύ από αυτό. Εντούτοις, πρέπει να αρχίσουμε να ενεργούμε προς αυτή την κατεύθυνση, από σήμερα κιόλας, μακριά από μικρότητες, μακριά από αυτή την εσωστρέφεια που είναι επικίνδυνη τόσο για το κοινό ευρωπαϊκό εγχείρημα όσο και για εκείνες τις χώρες οι οποίες θεωρούν ότι με το κλείσιμο των συνόρων τους οχυρώνονται ενάντια στην κρίση. Πρέπει να ξεκινήσει άμεσα η αποτελεσματική εφαρμογή όλων των πτυχών του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο.ΘΕΣΜΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΘα πρέπει επίσης να γίνει προσπάθεια διάρθρωσης μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής, με ενεργή προώθηση πρωτοβουλιών οι οποίες θα έχουν ως στόχο να αλλάξει η κατάσταση στη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής – η συμφωνία της Βιέννης της 14ης Ιουλίου 2015 με το Ιράν σχετικά το πυρηνικό του πρόγραμμα σηματοδοτεί νέες προοπτικές για την οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες δεν πρέπει να χαθούν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση

Πηγή: Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αλλάξει ρότα και να αναβιώσει την ιδέα ενός κοινού μέλλοντος | Eco Left

Για τα απορρίμματα: Συνάντηση της Ρένας Δούρου με αντιπροσωπεία της ΠΡΩΣΥΝΑΤ

Για τα απορρίμματα: Συνάντηση της Ρένας Δούρου με αντιπροσωπεία της ΠΡΩΣΥΝΑΤ Συνάντηση με αντιπροσωπεία της Πρωτοβουλίας Συνεννόησης για τη Διαχείριση των Απορριμμάτων Αττικής (ΠΡΩΣΥΝΑΤ), αποτελούμενη από τους Βαγγέλη Στογιάννη, Πόλυ Τακόπουλο και Σταύρο Ασημομύτη, Πρόεδρο του Συνεταιρισμού ΜΟΙΚΟΝΟΣ (αστικός συνεταιρισμός για την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων της Μυκόνου) είχε σήμερα η Ρένα Δούρου. 337_garbage.jpg Σύμφωνα με σχετικό δελτίο Τύπου της Περιφέρειας Αττικής: Η συνάντηση διεξή

Πηγή: Για τα απορρίμματα: Συνάντηση της Ρένας Δούρου με αντιπροσωπεία της ΠΡΩΣΥΝΑΤ :: left.gr

Δούρου για την απόπειρα πολιτικής παρέμβασης του ΥΠΕΚΑ στην αναθεώρηση των ΠΕΣΔΑ

δελτιοτυπουδουρουΡένα Δούρουδυναμη ζωης Αττική  

 

Δήλωση της Περιφερειάρχη Ρένας Δούρου για την απόπειρα πολιτικής παρέμβασης του ΥΠΕΚΑ στην αναθεώρηση των ΠΕΣΔΑ

Δήλωση της Περιφερειάρχη Ρένας Δούρου κατά τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, σχετικά με το άρθρο 17 του νομοσχεδίου του ΥΠΕΚΑ για την «Ενίσχυση της ανακύκλωσης και βελτίωση της διαχείρισης των αποβλήτων» και την απόπειρα της κυβέρνησης να κηδεμονεύσει την αναθεώρηση των Περιφερειακών Σχεδιασμών Διαχείρισης Απορριμμάτων. Η Περιφερειάρχης ανακοίνωσε ότι το θέμα θα τεθεί προς συζήτηση στη συνεδρίαση του Συμβουλίου την ερχόμενη Τρίτη. Με διαδικασίες «εξπρές» το ΥΠΕΚΑ επιχειρεί ωμή πολιτική παρέμβαση σε βάρος των Περιφερειών, επιχειρώντας να ελέγξει και να κηδεμονεύσει τη διαδικασία αναθεώρησης των Περιφερειακών Σχεδιασμών Διαχείρισης Απορριμμάτων. Και τούτο επιχειρείται σήμερα, μέσω του άρθρου 17 στο νομοσχέδιο για την «Ενίσχυση της ανακύκλωσης και βελτίωση της διαχείρισης των αποβλήτων». Στη συγκεκριμένη διάταξη γίνεται φανερή προσπάθεια χειραγώγησης των περιφερειακών σχεδιασμών καθώς προβλέπεται ο δεσμευτικός χαρακτήρας της γνώμης του ΥΠΕΚΑ για τους εκπονούμενους περιφερειακούς σχεδιασμούς (ΠΕΣΔΑ) και επίσης ότι «ο αρμόδιος φορέας σχεδιασμού οφείλει να προβεί, σύμφωνα με τις σχετικές υποδείξεις, στις απαραίτητες τροποποιήσεις του ΠΕΣΔΑ» (άρθρο 1). Επίσης στο άρθρο 2 δίνεται η δυνατότητα παράκαμψης από το ΥΠΕΚΑ των Περιφερειών και των περιφερειακών φορέων διαχείρισης (όπως είναι ο ΕΔΣΝΑ), με την κατάρτιση με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου ειδικού σχεδίου δράσης για τη διαχείριση των αστικών αποβλήτων μιας Περιφέρειας, ή μέρους αυτής, εφόσον συντρέχουν «λόγοι επιτακτικού δημόσιου συμφέροντος, σε περιπτώσεις υποθέσεων καταγγελίας παραβίασης νομοθεσίας τη ΕΕ για τα απόβλητα που εκδικάζονται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει των διαδικασιών του άρθρου 260 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Οι προτεινόμενες δηλαδή ρυθμίσεις ισοδυναμούν με ουσιαστική αφαίρεση από τους φορείς διαχείρισης και τις Περιφέρειες της αρμοδιότητας να σχεδιάζουν και να υλοποιούν τη διαχείριση των αποβλήτων και οδηγούν στη μέγιστη συγκεντροποίησή της. Και αυτή η μεθόδευση δεν είναι τυχαίο ότι επιχειρείται σήμερα. Επιχειρείται σήμερα τη στιγμή που η νέα Περιφερειακή Αρχή Αττικής έχει διατυπώσει την ανάγκη αλλαγής του σημερινού, αποτυχημένου συστήματος διαχείρισης των απορριμμάτων. Επιχειρείται σήμερα τη στιγμή που η νέα Περιφερειακή Αρχή Αττικής έχει αναλάβει πολιτική πρωτοβουλία, δηλώνοντας δημόσια την πρόθεσή της να ακυρώσει τους διαγωνισμούς για τα τέσσερα εργοστάσια επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων, να προχωρήσει σε αναθεώρηση του ΠΕΣΔΑ Αττικής, στη λογική της αποκέντρωσης των δραστηριοτήτων, με έμφαση στην προδιαλογή των υλικών. Και να ζητήσει από τους δήμους να συμβάλλουν σε αυτό, καταρτίζοντας τοπικά σχέδια διαχείρισης. Επιχειρείται σήμερα αυτή η μεθόδευση από το ΥΠΕΚΑ, το οποίο φέτος τον Απρίλιο ανακοίνωσε άρον – άρον «επικαιροποίηση» των ΠΕΣΔΑ – μια «επικαιροποίηση – φάντασμα» για την οποία ουδείς έχει μάθει τίποτε. Γιατί δεν υπήρξε καμία δημοσιοποίηση. Μια «επικαιροποίηση- φερετζές» προκειμένου να διασφαλίσει την τυπική νομιμοποίηση ενός συγκεντρωτικού και αντιπεριβαλλοντικού μοντέλου διαχείρισης, υψηλού κόστους κατασκευής και διαχείρισης, με διατήρηση των εγγυημένων ποσοτήτων σύμμεικτων, των φαραωνικών εγκαταστάσεων, με ΣΔΙΤ. Η νέα Περιφερειακή Αρχή Αττικής δηλώνει κατηγορηματικά την αντίθεσή της σε αυτή τη μεθόδευση, η οποία συνιστά τεράστια οπισθοδρόμηση και υποκρύπτει απαράδεκτη πολιτική σκοπιμότητα, αυτήν της εξυπηρέτησης των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Για το λόγο αυτό η νέα Περιφερειακή Αρχή Αττικής καλεί το ΥΠΕΚΑ και την κυβέρνηση να αποσύρουν εδώ και τώρα την απαράδεκτη τροπολογία και να μην επιχειρήσουν κάτι αντίστοιχο και στο μέλλον. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και για το σύνολο του σχεδίου νόμου, που επιχειρούν να «νομιμοποιήσουν» με μια τυπική διαδικασία διαβούλευσης μιας βδομάδας. Για περισσότερες πληροφορίες: www.dinamizois.gr www.renadourou.gr Fb: /renaperifereia Twitter: @renadourou Το Γραφείο Τύπου, 20/11/14