Αρχείο ετικέτας ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Σαρωτικές αλλαγές με απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση – Παραδόθηκε το Νομοσχέδιο |

Σαρωτικές αλλαγές με απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση – Παραδόθηκε το Νομοσχέδιο – Ειδήσεις, νέα για Θεσσαλία – Θεσσαλία Τηλεόραση – thessaliatv.gr

Πηγή: Σαρωτικές αλλαγές με απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση – Παραδόθηκε το Νομοσχέδιο | Ειδήσεις, νέα για Θεσσαλία | Θεσσαλία Τηλεόραση

Τι προβλέπει και τι καταργεί

Σαρωτικές αλλαγές με απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση – Παραδόθηκε το Νομοσχέδιο
02.03.2018 | 20:23
Μετά από έναν χρόνο και εξαντλητική συζήτηση, τόσο με τα θεσμικά όργανα της αυτοδιοίκησης, όσο και με τους αυτοδιοικητικούς και τους πολίτες σε όλη την Ελλάδα, προχωράμε και σε λίγο καιρό φέρνουμε πια το πρώτο νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Για περισσότερη δημοκρατία, συμμετοχή, αποτελεσματικότητα και διαφάνεια, δήλωσε σήμερα ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου Κώστας Πουλάκης.• Με δεδομένο ότι το εκλογικό σύστημα είναι ο βασικός μηχανισμός εξασφάλισης της δημοκρατικής αντιπροσώπευσης, καθώς και το ότι ο χώρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εξ ορισμού, προσφέρεται για την καλλιέργεια κουλτούρας διαλόγου και αναζήτησης συναινέσεων, καθιερώνεται ως
σύστημα εκλογής των δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων η απλή αναλογική.
Στην κατεύθυνση της εσωτερικής ουσιαστικής ενοποίησης των Δήμων και των Περιφερειών, εισάγονται εκλογικές διαδικασίες που να επιτρέπουν τη σταδιακή υπέρβαση των παλιών διοικητικών ορίων, χωρίς να φαλκιδεύεται η εκπροσώπηση του συνόλου των περιοχών κάθε Δήμου και κάθε Περιφέρειας.
• Στη βάση της απλής αναλογικής για την εκλογή των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων, θα πρέπει να εξεταστούν τα διαφορετικά σενάρια ως προς τον τρόπο εκλογής του Δημάρχου και του Περιφερειάρχη και τις επιπτώσεις στον τρόπο συγκρότησης και λειτουργίας, καθώς και στο ρόλο και στις αρμοδιότητες κάθε οργάνου.
Θέσπιση μορφών άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχής, λογοδοσίας και κοινωνικού ελέγχου
• Θα πρέπει να αναβαθμιστεί ο ρόλος των τοπικών λαϊκών συνελεύσεων με, υπό προϋποθέσεις, αποφασιστικό χαρακτήρα.
• Θα πρέπει να καθιερωθεί και να ενδυναμωθεί ο θεσμός των τοπικών δημοψηφισμάτων και με λαϊκή πρωτοβουλία.
• Θα εισαχθούν νέοι θεσμοί δημοκρατικής συμμετοχής (π.χ. ειδικά συμβούλια για μεγάλα θέματα κάθε περιοχής, υποχρέωση Δημοτικού ή Περιφερειακού Συμβουλίου να συζητήσει ένα θέμα, αν ζητηθεί από ορισμένο αριθμό δημοτών/πολιτών κ.λπ.). Θα θεσπιστούν διαδικασίες πλατιάς κοινωνικής διαβούλευσης για την υλοποίηση μεγάλων τοπικών έργων / επενδύσεων (π.χ. Mall) με παράλληλη θέσπιση Διερευνητικών Επιτροπών (Commission of Enquiry) που θα εξασφαλίζουν την άρτια και τεχνικά τεκμηριωμένη ενημέρωση των δημοτών. Η διαβούλευση θα μπορεί να καταλήγει και σε δημοψήφισμα.
Θα εισαχθούν διαδικασίες πραγματικής δημόσιας λογοδοσίας και κοινωνικού ελέγχου, με υποχρεωτικό για τους αιρετούς χαρακτήρα και με συγκεκριμένες, υπό προϋποθέσεις, συνέπειες και εξετάζεται το ενδεχόμενο της ανακλητότητας των αιρετών, υπό συγκεκριμένες (αυστηρές) προϋποθέσεις.
. Νέα εσωτερική, οργανωτική και λειτουργική θέσμιση της Τ.Α.
Κατεύθυνση της Επιτροπής είναι η μετάβαση σε ένα καθεστώς περισσότερο δημοκρατικής και συλλογικής λειτουργίας των ΟΤΑ :
Στο πλαίσιο αυτό :• Προωθείται η αναδιοργάνωση και ο λειτουργικός εκσυγχρονισμός του συστήματος διοίκησης και η ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας των οργάνων της μέσα από ένα νέο πλαίσιο με κύριους στόχους τον περιορισμό των δημαρχοκεντρικών – περιφερειαρχοκεντρικών χαρακτηριστικών του συστήματος. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η δημοκρατική λειτουργία των δομών και οργάνων της Τ.Α. και κατοχυρώνεται το συλλογικό μοντέλο διοίκησης.
• Ενισχύονται τα δικαιώματα και ο θεσμικός ρόλος της μειοψηφίας του δημοτικού και περιφερειακού συμβουλίου.
• Θεσμοθετείται η συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων που αφορούν τη λειτουργία του Δήμου ή της ΠεριφέρειαςΧρόνος διεξαγωγής εκλογών

Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές προτείνεται να αποσυνδεθούν από τις ευρωεκλογές. Προτείνεται να διεξάγονται κάθε τέσσερα (4) – ή κάθε πέντε (5), αν επιλεγεί αυτή η λύση – χρόνια στο τέλος Οκτωβρίου ή αρχές Νοεμβρίου, όπως στο προηγούμενο καθεστώς (προ «Καλλικράτη»), και οι νέες δημοτικές και περιφερειακές αρχές θα αναλαμβάνουν καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου του
επόμενου της διεξαγωγής των εκλογών έτους. Το όριο εκλογικής ενηλικότητας προτείνεται να μειωθεί στα 17 έτη και για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, σε εναρμόνιση προς τη ρύθμιση που
υιοθετήθηκε πρόσφατα και για τις εθνικές εκλογές, με το ν. 4406/2016.

Προτείνεται η πλήρης κατάργηση της εσωτερικής διαίρεσης των Δήμων
σε εκλογικές περιφέρειες και ενιαία εκλογή των δημοτικών συμβούλων σε όλη
την έκταση του Δήμου.

Για τις δημοτικές εκλογές προτείνεται :
 Κατάρτιση ενιαίου ψηφοδελτίου για όλο το Δήμο για κάθε συνδυασμό, χωρίς προϋποθέσεις υποψηφίων κ.λπ. ανά Δημοτική Ενότητα
 Καθιέρωση ελάχιστου αριθμού υποψηφίων Δημοτικών Συμβούλων ίσου με τον αριθμό των εδρών του Δημοτικού Συμβουλίου και μέγιστου αριθμού ίσου με τον αριθμό των εδρών +10%.
 Αποσύνδεση των συνδυασμών που μετέχουν στις εκλογές για το (κεντρικό) Δημοτικό Συμβούλιο από τους συνδυασμούς που καταρτίζονται σε κάθε Δημοτική Ενότητα για το οικείο Συμβούλιο. Αυτόνομη κατάρτιση συνδυασμών για κάθε Συμβούλιο Δημοτικής Ενότητας.

Καταργούνται οι χωρικοί αντιπεριφερειάρχες

Αντίστοιχα, για τις περιφερειακές εκλογές, προτείνεται :
Κατάργηση του θεσμού των άμεσα εκλεγόμενων χωρικών Αντιπεριφερειαρχών Καθιέρωση ελάχιστου αριθμού υποψήφιων Περιφερειακών Συμβούλων ίσου με τον αριθμό των εδρών που αντιστοιχούν στην οικεία Περιφερειακή Ενότητα και μέγιστου αριθμού ίσου με τον αριθμό των εδρών +10%

Προτείνεται η κατανομή του συνόλου των εδρών του Δημοτικού/ Περιφερειακού Συμβουλίου από τον πρώτο γύρο με το σύστημα της απλής αναλογικής μεταξύ των συνδυασμών, με βάση την «κλασική» μέθοδο της αναλογικής των υπολοίπων, όπως συμβαίνει σήμερα για τον 1ο γύρο.

Ειδικότερα, σε περίπτωση που κανένας συνδυασμός δεν συγκεντρώσει 50%+1 των ψήφων κατά τον 1ο γύρο (οπότε ο επικεφαλής του αναδεικνύεται, αντίστοιχα, Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης), θα πραγματοποιείται επαναληπτική εκλογή σε 2ο γύρο μεταξύ των δύο πρώτων συνδυασμών, οπότε Δήμαρχος/Περιφερειάρχης θα είναι ο επικεφαλής του πλειοψηφήσαντος στο γύρο αυτό συνδυασμού, χωρίς ωστόσο αυτό να επιδρά στην κατανομή των εδρών που έχει ολοκληρωθεί από τον 1ο γύρο.
Σημειώνεται ότι το πρόσωπο του Δημάρχου/ Περιφερειάρχη διαθέτει παγιωμένη θέση στη συνείδηση των πολιτών, γι’ αυτό και η προτεινόμενη ρύθμιση δεν ανατρέπει ριζικά τις μέχρι σήμερα διαδικασίες με τις οποίες είναι εξοικειωμένοι οι αιρετοί και οι πολίτες. Με την επιλογή αυτή ενισχύεται θεσμικά και συμβολικά η θέση και ο ρόλος του Δημάρχου/ Περιφερειάρχη. Υπάρχει αποσύνδεση της εκλογής των οργάνων της Δημοτικής Ενότητας από την εκλογή του δημοτικού συμβουλίου, τόσο ως προς την κατάρτιση των συνδυασμών (δηλ. ένας συνδυασμός να μπορεί να κατέλθει έγκυρα μόνο στο «κεντρικό» Δημοτικό Συμβούλιο ή μόνο σε μία Δ.Ε.), όσο και ως προς την ανάδειξη των επιτυχόντων (δηλ. δεν θα υπάρχει εξάρτηση των τοπικά επιτυχόντων από τον κεντρικά επιτυχόντα συνδυασμό)
 Η καθιέρωση μόνο συλλογικών οργάνων και κατανομή των εδρών τους με απλή αναλογική μεταξύ των συνδυασμών, με βάση τα αποτελέσματα κάθε Δημοτικής Ενότητας
 Η έμμεση εκλογή του Προέδρου του συλλογικού οργάνου.

Σε αφορά την πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση, προτείνεται :
1ον. Η κατάργηση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής και τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων της στα Συμβούλια των Δημοτικών Ενοτήτων
2ον. Η κατάργηση της Οικονομικής Επιτροπής και τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων της είτε στα Συμβούλια των Δημοτικών Ενοτήτων είτε (όπου αυτό δεν είναι δυνατό) στο Δημοτικό Συμβούλιο ή στην Εκτελεστική Επιτροπή, ανάλογα και με το ειδικότερο περιεχόμενο εκάστης αρμοδιότητας.
3ον. Η διάκριση των πολιτικών και των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων και τη μεταφορά τους στα αντίστοιχου χαρακτήρα όργανα.
4ον. Η αναβάθμιση του ρόλου του Γενικού Γραμματέα του Δήμου, ώστε να αποφορτιστεί ο Δήμαρχος και οι Αντιδήμαρχοι από τις αμιγώς διεκπεραιωτικές και διαχειριστικές αρμοδιότητες και να είναι σε θέση να επιτελούν τον πολιτικό και επιτελικό τους ρόλο, παραμένοντας ωστόσο ο
Γενικός Γραμματέας πολιτικό στέλεχος του Δήμου (μετακλητός).
5ον. Η ενίσχυση της υπηρεσιακής δομής των ΟΤΑ α’ βαθμού, με την καθιέρωση μεταξύ άλλων ενός minimum θέσεων και οργανικών μονάδων σε κάθε κατηγορία ΟΤΑ α’ βαθμού, ανάλογα με τις δυνατότητες και τις ανάγκες τους, που θα διασφαλίζει τη συνέχεια και τη θεσμική μνήμη των υπηρεσιών, ανεξαρτήτως της εναλλαγής των Δημοτικών Αρχών, και θα ενισχύει την επιχειρησιακή τους ικανότητα.

Η συμμετοχή εκπροσώπου των εργαζομένων του Δήμου στις συνεδριάσεις είτε της Εκτελεστικής Επιτροπής είτε του Δημοτικού Συμβουλίου είτε και των δύο αυτών οργάνων, με δικαίωμα λόγου, σε όλα τα θέματα που αφορούν τον τρόπο διοίκησης, το προσωπικό και τα οικονομικά του Δήμου.
7ον. Η δημιουργία ενός τετραμερούς συστήματος διοίκησης των Ο.Τ.Α. με τα βασικά όργανα που απεικονίζονται στον ΠΙΝΑΚΑΣ 10 .
8ον. Η ριζική αναμόρφωση των δευτερευόντων οργάνων, και συγκεκριμένα :
 Η κατάργηση των ειδικών επιτροπών με περιορισμένο, εκ του νόμου, αντικείμενο και την καθιέρωση, γενικώς, της ελευθερίας των Δημοτικών Συμβουλίων να συγκροτούν επιτροπές, είτε μόνο από μέλη τους, κατ’ αναλογία της δύναμης κάθε παράταξης (που θα μπορούν να έχουν και
αποφασιστικές αρμοδιότητες) είτε και με τη συμμετοχή εργαζομένων του Δήμου, άλλων φορέων και ιδιωτών (οπότε, υποχρεωτικά, θα έχουν μόνο γνωμοδοτικό χαρακτήρα).
 Η αντικατάσταση της Επιτροπής Διαβούλευσης, από ένα Δημοτικό
Κοινωνικό και Οικονομικό Συμβούλιο, στο οποίο θα μετέχουν οι εκπρόσωποι
όλων των βασικών φορέων της περιοχής και το οποίο θα συνεδριάζει υποχρεωτικά σε τακτά και σύντομα χρονικά διαστήματα, εκφράζοντας γνώμη
επί όλων των θεμάτων που απασχολούν την τοπική κοινωνία και το Δήμο, είτε
αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αιτήματος του Δήμου. Σε συγκεκριμένες
σημαντικές αποφάσεις (π.χ. κατάρτιση προϋπολογισμού, επιχειρησιακού
προγράμματος κ.λπ.) το Συμβούλιο θα παίζει καθοριστικό ρόλο ως ο
κεντρικός φορέας της διαβούλευσης στο τοπικό επίπεδο.
 Η αναμόρφωση του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών και
Προσφύγων, ώστε αυτό να συγκροτείται από αιρετά μέλη, από τους ίδιους
τους μετανάστες και πρόσφυγες που κατοικούν στα όρια του Δήμου, καθώς
και από εκπροσώπους των φορέων αλληλεγγύης.

Σε ό,τι αφορά τη δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση, προτείνεται :
1ον. Η κατάργηση της άμεσης εκλογής των χωρικών Αντιπεριφερειαρχών και την ενιαία αντιμετώπιση του θεσμού των Αντιπεριφερειαρχών με τρόπο ανάλογο με αυτόν που ισχύει για τους
Αντιδημάρχους.
2ον. Η κατάργηση της Οικονομικής Επιτροπής και τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων της είτε στο Περιφερειακό Συμβούλιο είτε στην Εκτελεστική Επιτροπή, ανάλογα και με το ειδικότερο περιεχόμενο εκάστης αρμοδιότητας.
3ον. Η διάκριση των πολιτικών και των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων και τη μεταφορά τους στα αντίστοιχου χαρακτήρα όργανα.
4ον. Η αντιστοίχηση του θεσμού του Εκτελεστικού Γραμματέα (Περιφέρειας) προς αυτόν του Γενικού Γραμματέα (Δήμου), ώστε να αντιμετωπίζεται ενιαία, και την αναβάθμιση του ρόλου του, ώστε να αποφορτιστεί ο Περιφερειάρχης και οι Αντιπεριφερειάρχες από τις αμιγώς
διεκπεραιωτικές και διαχειριστικές αρμοδιότητες και να είναι σε θέση να επιτελούν τον πολιτικό και επιτελικό τους ρόλο, χωρίς ωστόσο ο Γενικός (Εκτελεστικός) Γραμματέας να χάνει τον πολιτικό του ρόλο (μετακλητός).
5ον. Η αναβάθμιση του ρόλου και της επιχειρησιακής ικανότητας των υπηρεσιών των Περιφερειών, μέσω μεταξύ άλλων και της καθιέρωσης ενός minimum περιεχομένου των οργανισμών τους, ως προς τις οργανικές μονάδες αυτών, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η θεσμική μνήμη,
ανεξαρτήτως της εναλλαγής των Περιφερειακών Αρχών.
6ον. Η συμμετοχή εκπροσώπου των εργαζομένων της Περιφέρειας στις συνεδριάσεις είτε της Εκτελεστικής Επιτροπής είτε του Περιφερειακού Συμβουλίου είτε και των δύο αυτών οργάνων, με δικαίωμα λόγου, σε όλα τα θέματα που αφορούν τον τρόπο διοίκησης, το προσωπικό και τα οικονομικά της Περιφέρειας.
7ον. Η δημιουργία ενός τετραμερούς συστήματος διοίκησης των Περιφερειών, κατ’ αναλογία με τα ισχύοντα στους Δήμους, ως προς τα βασικά όργανα (βλ. παραπάνω).
8ον. Η ριζική αναμόρφωση των δευτερευόντων οργάνων, και συγκεκριμένα :
 Η κατάργηση των ειδικών επιτροπών με περιορισμένο, εκ του νόμου, αντικείμενο και την καθιέρωση, γενικώς, της ελευθερίας των Περιφερειακών Συμβουλίων να συγκροτούν επιτροπές, είτε μόνο από μέλη τους, κατ’ αναλογία της δύναμης κάθε παράταξης (που θα μπορούν να έχουν και
αποφασιστικές αρμοδιότητες) είτε και με τη συμμετοχή εργαζομένων της
Περιφέρειας, άλλων φορέων και ιδιωτών (οπότε, υποχρεωτικά, θα έχουν μόνο
γνωμοδοτικό χαρακτήρα).
 Η αντικατάσταση της Επιτροπής Διαβούλευσης, από ένα Περιφερειακό Κοινωνικό και Οικονομικό Συμβούλιο, στο οποίο θα μετέχουν οιεκπρόσωποι όλων των βασικών φορέων της περιοχής και το οποίο θα συνεδριάζει υποχρεωτικά σε τακτά και σύντομα χρονικά διαστήματα,
εκφράζοντας γνώμη επί όλων των θεμάτων που απασχολούν την τοπική κοινωνία και την Περιφέρεια, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αιτήματος της Περιφέρειας. Σε συγκεκριμένες σημαντικές αποφάσεις (π.χ. κατάρτιση προϋπολογισμού, επιχειρησιακού προγράμματος κ.λπ.) το Συμβούλιο θα παίζει καθοριστικό ρόλο ως ο κεντρικός φορέας της διαβούλευσης στο περιφερειακό επίπεδο.
Τέλος, ενόψει της πρότασης για ριζική αναμόρφωση του θεσμού της Επιτροπής Διαβούλευσης, όπου συμμετείχαν και πολίτες κατόπιν κλήρωσης, θα μπορούσε να επανεξεταστεί σε άλλη βάση το θέμα των κληρωτών εκπροσώπων, με την έννοια ότι – εάν προκριθεί η ανάδειξη και κληρωτών
εκπροσώπων των πολιτών – αυτή δεν θα πρέπει να είναι στο επίπεδο της Επιτροπής Διαβούλευσης, ο ρόλος της οποίας υποβαθμίστηκε συστηματικά στις περισσότερες περιπτώσεις ή διολίσθησε σε τεχνοκρατικού χαρακτήρα συζητήσεις, αλλά στο επίπεδο του Δημοτικού/Περιφερειακού Συμβουλίου, με την ανάδειξη και ενός κληρωτού Δημοτικού/ περιφερειακού συμβούλου.

e-thessalia.gr

Σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας – Tι προβλέπει

 

 
Στρατηγική απάντηση στην κρίση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, με στροφή στην πρόληψη και την αγωγή Υγείας και επίκεντρο τον άνθρωπο, αποτελεί η μεταρρύθμιση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, σύμφωνα με τον υπουργό, Ανδρέα Ξανθό.

«Αποτελεί ισχυρή πολιτική βούληση» να προχωρήσουμε στην αλλαγή για την ΠΦΥ, η οποία καλύπτει ένα διαχρονικό έλλειμμα, ανέφερε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου ο κ. Ξανθός, όπου μαζί με τον αναπληρωτή γενικό γραμματέα, Σταμάτη Βαρδαρό, παρουσίασαν το πλαίσιο λειτουργίας της ΠΦΥ, όπως περιγράφεται στο σχετικό νομοσχέδιο, που θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση μέχρι αύριο.
Έως σήμερα, είπε ο υπουργός, λειτουργούσε ένα πλαίσιο χωρίς μηχανισμούς ελέγχου και τεκμηριωμένης ιατρικής πράξης, που ευνοούσε την προκλητή ζήτηση, την υπερσυνταγογράφηση και τη διαφθορά, με έλλειμμα στην ποιοτική φροντίδα για τους πολίτες.
Το νέο σύστημα στοχεύει στην καθολική κάλυψη των αναγκών, την ισότιμη πρόσβαση και στην μικρότερη οικονομική επιβάρυνση των πολιτών, είπε ο υπουργός, τονίζοντας ότι «θέλουμε να διευκολύνουμε και όχι να αποκλείσουμε», από το σύστημα υγείας.
Οικογενειακός γιατρός
Συστατικό στοιχείο του νέου συστήματος θα είναι ο οικογενειακός γιατρός, που θα είναι γενικός γιατρός ή παθολόγος και παιδίατρος, με εξωστρεφή λογική και προσπάθεια παρέμβασης στην κοινότητα. Κάθε Τοπική Μονάδα Υγείας (ΤΟΜΥ) θα διαθέτει οικογενειακό γιατρό, με πληθυσμό ευθύνης περίπου 2.000 ατόμων. Ο πολίτης θα πρέπει να εγγραφεί στην ΤΟΜΥ και ο οικογενειακός γιατρός θα είναι εκείνος που θα τον παραπέμπει, εάν χρειαστεί, σε εξειδικευμένο γιατρό και σε νοσοκομείο. Η παροχή υπηρεσιών θα είναι δωρεάν για όλους τους πολίτες, ακόμα και για τις κατ’ οίκον επισκέψεις των γιατρών.
Σύμφωνα με τον κ. Βαρδαρό, μέχρι τον Ιούλιο θα αναπτυχθούν οι πρώτες 60 Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ) και μέχρι το τέλος του έτους θα λειτουργήσουν και οι 239 που προβλέπει ο σχεδιασμός, σε 65 αστικά κέντρα, τα οποία έχουν επιλεγεί με κριτήρια κοινωνικά και οικονομικά.
Το δίκτυο ανάπτυξης των ΤΟΜΥ θα καλύπτει περίπου το 30% του πληθυσμού, ενώ το υπόλοιπο 70% θα καλυφθεί με τις συμβάσεις που θα υπογράψει ο ΕΟΠΥΥ με ιδιώτες γιατρούς. Οι ΤΟΜΥ θα αποτελούν το πρώτο επίπεδο της ΠΦΥ και το δεύτερο θα αποτελούν τα Κέντρα Υγείας, ενώ όλες οι δομές θα διασυνδέονται με τα νοσοκομεία. Μάλιστα, όπως είπε ο κ. Βαρδαρός, καταργείται η ονομασία ΠΕΔΥ (Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας) και όλες οι δομές θα βρίσκονται υπό την ομπρέλα του ΕΣΥ.
Σε πρώτη φάση θα προσληφθούν, μέσω ΑΣΕΠ, 3.000 επαγγελματίες υγείας με διετείς συμβάσεις εργασίας και με δυνατότητα διετούς παράτασης, ενώ θα αξιοποιηθούν και οι γιατροί του ΠΕΔΥ και των Κέντρων Υγείας.
Η πλήρης ανάπτυξη του συστήματος χρειάζεται χρόνο και αλλαγή κουλτούρας, είπε ο κ. Βαρδαρός. Βασική προϋπόθεση είναι η εκπαίδευση του πολίτη για την χρησιμότητα του οικογενειακού γιατρού, κάτι που εκτιμάται ότι σε ορίζοντα διετίας οι επισκέψεις στα νοσοκομεία θα μειωθούν κατά 5,5 εκ. «Αποφορτίζουμε τα νοσοκομεία, αλλά δεν βάζουμε εμπόδια στην πρόσβαση των πολιτών στην τριτοβάθμια φροντίδα» τόνισε ο υπουργός Υγείας.
Το ετήσιο κόστος λειτουργίας υπολογίζεται στα 80 εκατ. ευρώ (από κοινοτικά κονδύλια και εθνικούς πόρους) για το πρώτο στάδιο, ενώ στην πλήρη ανάπτυξη της ΠΦΥ, το κόστος θα είναι τριπλάσιο.

 

 

http://syriza-aftodioikisi.blogspot.gr/2017/04/t.html?m=1

Ρ. Αντωνοπούλου – Τι είναι η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Ομιλία Αν.Υπουργού, Ρ. Αντωνοπούλου, στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο «Κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία και ανάπτυξη των φορέων της και άλλες διατάξεις»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

στις χώρες της Δύσης, και ιδιαίτερα τις αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, εκεί που δεν υπάρχουν, ούτε υπήρξαν ποτέ αριστερές κυβερνήσεις,  ο τομέας της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας είναι εξαιρετικά αναπτυγμένος, συμβάλλοντας στο ΑΕΠ σε ποσοστό μέχρι και 20%.

Όμως, στην  Ελλάδα αυτός ο εναλλακτικός τομέας είναι στα σπάργανα, παρά την άλλοτε ακμή του συνεταιριστικού κινήματος.
Θέλω να πω, ότι μ’ αυτό το νομοσχέδιο δεν ανακαλύπτουμε εκ νέου τον τροχό, αλλά προσπαθούμε να συμπυκνώσουμε μια παγκόσμια, ποικιλόμορφη εμπειρία συλλογικής παραγωγής και οικονομικής δράσης, που δεν βασίζεται στο ατομικό κέρδος και στον ιδιωτικό ή κρατικό έλεγχο των μέσων παραγωγής, αλλά μπορεί να είναι αποτελεσματική και οικονομικά – και με αυτό εννοώ από την σκοπιά του βιοπορισμού των ίδιων των εργαζομένων – και κυρίως κοινωνικά.

Υπάρχουν παραδείγματα παγκόσμιας εμβέλειας, συνεταιριστικών επιχειρήσεων, όπως η Mondragon στην Ισπανία, που κατάφεραν όχι μόνο να έχουν τεράστιο ειδικό βάρος στην εγχώρια παραγωγή, αλλά να συναγωνίζονται διεθνώς ακόμη και πολυεθνικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις.

 Φυσικά, δεν μας βρίσκουν σύμφωνους όλες οι πρακτικές που χρησιμοποιεί η συγκεκριμένη συνεταιριστική πολυεθνική, αλλά είναι ένα παράδειγμα που δείχνει τις δυνατότητες.

Για μας, η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία αντιστοιχεί φυσικά στην κοσμοθεωρία μας και στα οράματά μας για τον οικονομικό και κοινωνικό μετασχηματισμό, για τη μετάβαση σε ένα άλλο μοντέλο παραγωγής και παραγωγικών σχέσεων.
Κατά κάποιο τρόπο είναι μια προβολή στο μέλλον που ονειρευόμαστε.

Αλλά αυτό είναι κάτι πολύ μακροπρόθεσμο, κανείς μας δεν είναι τόσο αφελής ώστε να ισχυριστεί ότι με ένα νομοσχέδιο θα γίνει ένα μαγικό άλμα στο μέλλον αυτό.

Ωστόσο, η ανάγκη να ανοίξουμε αυτό το παράθυρο προς έναν εναλλακτικό τρόπο παραγωγής προκύπτει από την ίδια την τραγική αποτυχία του κυρίαρχου τρόπου παραγωγής , αυτού που βασίζεται στο ατομικό κέρδος.
Οι νεοφιλελεύθεροι λένε ότι η απληστία, παρά το αρνητικό φορτίο που έχει η έννοια αυτή, είναι δύναμη προόδου και ανάπτυξης.
Ναι, αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύεται δύναμη απίστευτης καταστροφής.

Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 είναι πια το κορυφαίο παγκόσμιο παράδειγμα  γι’ αυτό.

 Κι ακόμη, η ιδιαίτερη μορφή που πήρε η κρίση στην Ελλάδα, είναι επίσης ένα παράδειγμα συλλογικής αποτυχίας και αδυναμίας του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, ιδιαίτερα του μεγάλου, της κρατικοδίατης και τραπεζοδίαιτης εγχώριας επιχειρηματικότητας που, μόλις έχασε την πρόσβαση στην εύκολη πίστωση και στις κρατικές προμήθειες, γέμισε τη χώρα επιχειρηματικά κουφάρια και ανέργους, προσπαθώντας μόνο να περισώσει τον προσωπικό της πλούτο και τα κέρδη που ταξίδεψαν στις τράπεζες και τις offshore όλου του κόσμου.

Φυσικά – και σας προλαβαίνω σ’ αυτό – μια αντίστοιχη συλλογική αποτυχία επέδειξε και ο κρατικός τομέας της οικονομίας και, κυρίως οι κρατικές πολιτικές που επί δεκαετίες μεροληπτούσαν μέσω της φορολογίας, της τραπεζικής πίστης, του συστήματος προμηθειών, των πελατειακών σχέσεων της πολιτικής με την οικονομική ελίτ, υπέρ μιας σε μεγάλο βαθμό παρασιτικής επιχειρηματικότητας, που συμπυκνώνεται στο φαινόμενο της λεγόμενης διαπλοκής.

Με το νομοσχέδιο θέλουμε να δώσουμε στα κατ’ εξοχήν  θύματα αυτών των συλλογικών αποτυχιών που περιέγραψα πριν, τους ανέργους,  τους νέους ανθρώπους με τα υψηλά προσόντα που δεν βρίσκουν εργασία, τους εργαζόμενους των εγκαταλελειμμένων από τους ιδιοκτήτες τους επιχειρήσεων, τους μικροεπιχειρηματίες και επαγγελματίες που έχουν χρεοκοπήσει ή πνίγονται από τα χρέη προς το Δημόσιο, τις τράπεζες και τους προμηθευτές τους, τις τοπικές κοινωνίες που βλέπουν τις κοινόχρηστες  υποδομές και υπηρεσίες να παρακμάζουν λόγω υποχρηματοδότησης,

την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν συλλογικά τις δημιουργικές τους δυνάμεις.

Στη διάρκεια της κρίσης και των μνημονίων γεννήθηκαν πολλές τέτοιες συλλογικές πρωτοβουλίες, που όμως σκόνταφταν στα κενά και τις ανεπάρκειες της ισχύουσας νομοθεσίας, που σε ένα βαθμό έδωσαν και σε κάποιος επιτήδειους την ευκαιρία να κρύψουν ιδιοτελείς, κερδοσκοπικές επιδιώξεις κάτω από τον μανδύα της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας.


Σήμερα, με το νομοσχέδιο, επιλύουμε το ζήτημα των εναλλακτικών νομικών μορφών που μπορεί να πάρει η ΚΑΛΟ, ώστε να είναι πράγματι διακριτή από τον ιδιωτικό και τον κρατικό τομέα της οικονομίας.

Επιδίωξη και  φιλοδοξία μας είναι να δημιουργήσουμε με τον νόμο αυτό ένα περιβάλλον πραγματικά υποστηρικτικό σ’ αυτόν τον τομέα και γι’ αυτό δρομολογεί λύσεις στα ζητήματα της χρηματοδότησης, της φορολογικής και ασφαλιστικής μεταχείρισης και της πρόσβασης στις δημόσιες συβάσεις.

 Θέλουμε έναν τομέα ΚΑΛΟ πραγματικά ανταγωνιστικό προς τον ιδιωτικό και τον κρατικό τομέα- και ας μην μας τρομάζει η λέξη, που άλλωστε είναι οικεία στα μέλη της αντιπολίτευσης: όλοι ομνύουν στην «ανταγωνιστικότητα», ας συμφιλιωθούν και με την ιδέα ενός «ανταγωνιστικού» τομέα ΚΑΛΟ.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η ελληνική οικονομία, καλώς ή κακώς, υφίσταται μέσω της κρίσης και των πολιτικών που πηγάζουν από τα Μνημόνια έναν τεράστιο μετασχηματισμό.

Μέσω της διαχείρισης των κόκκινων τραπεζικών δανείων, της υπό νομοθέτηση δικαδικασίας του εξωδικαστικού συμβιβασμού για οφειλές σε τράπεζες, δημόσιο και προμηθευτές, θα προκύψει μια τεράστια αναδιάρθρωση της παραγωγικής βάσης της χώρας.

Είναι βέβαιο ότι θα δημιουργηθούν μεγάλα παραγωγικά κενά που δεν θα καλυφθούν από ιδιωτικές επενδύσεις, παρότι θα αντιστοιχούν σε ζωτικές ανάγκες της κοινωνίας, από το κύκλωμα της διατροφής μέχρι τις κοινωφελείς  υπηρεσίες των τοπικών κοινωνιών.

Σ’ αυτά τα παραγωγικά κενά θέλουμε να ωθήσουμε το δημιουργικό, παραγωγικό δυναμικό της χώρας μέσα από πρωτοβουλίες συλλογικής, μη κερδοσκοπικής δραστηριότητας.
Και γι’ αυτό αναπτύσσουμε μια ολοκληρωμένη Εθνική Στρατηγική για την ΚΑΛΟ, που το νομοσχέδιο αυτό είναι το πρώτο της βήμα.

Συμπυκνώνοντας τα βασικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής, θα περιοριστώ σε μια επιγραμματική αναφορά στις βασικές έννοιες και αρχές που εισάγουμε με τη συζήτηση του νομοσχεδίου.

Α. Τι είναι η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Εκτός από τον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα υπάρχει και ένας τρίτος τομέας της οικονομίας που παράγει αγαθά και υπηρεσίες, αυτός της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (ΚΑΛΟ).

Είναι ένας τομέας που προάγει το  συλλογικό επιχειρείν.

Δίνει ευκαιρίες σε όλους εκείνους, που θέλουν να εργαστούν ή να δημιουργήσουν και δεν μπορούν ή δε θέλουν να το κάνουν με τη κλασσική οδό του ιδιωτικού τομέα.

Ο τομέας αυτός διαφοροποιείται από το δημόσιο και τον ιδιωτικό σε δύο βασικά σημεία:

Πρώτον, οι δραστηριότητες που αναπτύσσει δίνουν προτεραιότητα στον αξιοπρεπή βιοπορισμό  των εργαζομένων, στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας  και στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Παράγουν  προϊόντα και υπηρεσίες που δεν προσφέρονται ή δεν προσφέρονται επαρκώς από τον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα.

Δεύτερον, οι δραστηριότητες αυτές αναπτύσσονται, χωρίς να έχουν ως αυτοσκοπό την επιθετική κερδοφορία.  

Στα συνεργατικά σχήματα οι εργαζόμενοι και τα μέλη αποφασίζουν δημοκρατικά για όλα όσα αφορούν τις δράσεις τους.  Δεν υφίσταται η γνωστή σχέση εργοδότη-εργαζόμενου.
Το κέρδος που προκύπτει από την παραγωγή προϊόντων ή την παροχή υπηρεσιών, το μοιράζονται ισότιμα. Δηλαδή, όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται με ισότιμη συμμετοχή, δημοκρατικά και συλλογικά
Είναι ο τομέας αυτός ανταγωνιστικός προς τον ιδιωτικό τομέα;

Ναι, και όχι – και εξηγώ:
Με τον τρόπο που περιέγραψα προηγούμενα είναι διαφορετικός, είναι ξεκάθαρα μία εναλλακτική μορφή οργάνωσης και λειτουργίας της παραγωγικής διαδικασίας. Και δεν πρέπει να το φοβόμαστε αυτό.

Η ΚΑΛΟ μπορεί να αποδείξει ότι η οικονομία μπορεί να κινείται, με σεβασμό στα κοινωνικά δικαιώματα και στα συλλογικά συμφέροντα της κοινωνίας, με σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον και στις τοπικές κουλτούρες, χωρίς να κυνηγά αποκλειστικά το ατομικό κέρδος και, κυρίως επανεπενδύοντας μεγάλο μέρος του συλλογικού κέρδους υπέρ της αειφορίας της ίδιας παραγωγικής δραστηριότητας και υπέρ της τοπικής κοινωνίας.
Ταυτόχρονα, αν το δούμε από μια άλλη σκοπιά, δεν ανταγωνίζεται τον ιδιωτικό τομέα.
Δεν διεκδικεί μερίδιο του κέρδους, δεν αυτοοργανώνεται με στόχο να επιβιώσει στη βάση της μεγιστοποίησης του κέρδους του, ούτε επιδιώκει να γίνει το μετοχικό του κεφάλαιο ελκυστικό επειδή είναι κερδοφόρος.
Εδώ θα ήθελα να εξηγήσω στους βουλευτές του ΚΚΕ τι σημαίνει αυτοδιαχείριση, συλλογικότητα και έλεγχος των μέσων παραγωγής από τους συνεταιριστές, δίνοντας το παράδειγμα ενός συνεταιριστικού σχήματος, του «Καστρί».


Β. Γιατί χρειαζόταν ένα νομοσχέδιο;
Για την κυβέρνηση η ΚΑΛΟ δεν είναι μια ακόμη προνοιακή πολιτική για τους ευάλωτους. Είναι όμως εναλλακτικός τρόπος οικονομικής δραστηριότητας, που είναι φιλικός προς τις ευάλωτες ομάδες, γιατί αναγνωρίζει τον αποκλεισμό τους από τον ιδιωτικό τομέα και δημιουργεί άπλετο χώρο για αυτούς, για τη δημιουργική δραστηριότητα και την οικονομική συμμετοχή τους. Για εμάς  είναι ένας άλλος τρόπος να  εργαζόμαστε,  να παράγουμε, και να  καταναλώνουμε.

Η ΚΑΛΟ αποτελεί για εμάς οριζόντια προτεραιότητα. Το νομοσχέδιο εμπλουτίζει τις νομικές μορφές που μπορούν να πάρουν τα εγχειρήματα ΚΑΛΟ- με βασικό νέο στοιχείο τον συνεταιρισμό των εργαζομένων-, συμπληρώνει τα κενά της προηγούμενης νομοθεσίας για τις ΚΟΙΝΣΕΠ, και δίνει τη δυνατότητα συνεργειών των συνεταιριστικών εγχειρημάτων σε τοπική και εθνική κλίμακα. Μαζί με το νέο πλαίσιο εξυγίανσης και αναγέννησης των αγροτικών συνεταιρισμών που έχει προωθήσει το υπουργείο Οικονομίας, αποτελεί μια ολιστική νομική πλατφόρμα επανεκκίνησης του τρίτου τομέα της οικονομίας.

Γ. Ποια η διαδικασία που ακολουθήθηκε για να φτάσουμε εδώ
Για την αναθεώρηση του νόμου:
Πραγματοποιήθηκαν δημόσιες εκδηλώσεις, συζητήσεις με συνεταιριστικά σχήματα, και εγχειρήματα του πεδίου, παραγωγικούς φορείς και κόμματα.

Το νομοσχέδιο ετέθη σε δημόσια διαβούλευση λαμβάνοντας ουσιαστικά υπόψη τις παρατηρήσεις και τα σχόλια. Σχεδόν όλες οι παρατηρήσεις και τα σχόλια έχουν ενταχθεί στο σχέδιο νόμου που καλείστε να ψηφίσετε.
Μιλήσαμε με τον ILO, ανταλλάξαμε απόψεις με τη CICOPA, Ευρωπαϊκούς Συνεταιρισμούς,
Φυσικά, ένας  νόμος δε  φέρνει την άνοιξη.  Ο νόμος δημιουργεί το περιβάλλον για την ανάπτυξη της  ΚΑΛΟ, χρειάζονται όμως και άλλες ενέργειες.
Τι  κάνουμε; Αναπτύσσουμε την…

Δ. Εθνική Στρατηγική για την ΚΑΛΟ

Αυτή κινείται σε τρεις κατευθύνσεις:

Α. Αλλαγές σε θεσμικό επίπεδο με κορυφαία το νομοσχέδιο για την ΚΑΛΟ

Β. Ανάπτυξη Υποστηρικτικών Εργαλείων με πιο σημαντικές τους Μηχανισμούς Υποστήριξης σε κάθε Περιφέρεια και το Ταμείο ΚΑΛΟ.
Εξασφαλίζουμε πόρους για την Κοινωνική Οικονομία: τουλάχιστον  157.000.000 ευρώ θα διατεθούν την επόμενη τριετία
–    για να βοηθηθούν τα εγχειρήματα στο ξεκίνημά τους,
–    για να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας
–    για να αναπτύξουμε εκείνο το μηχανισμό σε κάθε περιφέρεια  που θα πληροφορεί δωρεάν και θα βοηθάει δωρεάν τους ανθρώπους που εμπλέκονται σε εγχειρήματα ΚΑΛΟ να δραστηριοποιηθούν στο ξεκίνημά τους.


Γ. Δράσεις δημοσιότητας
Ειπώθηκε από τους περισσότερους στη διαδικασία συζήτηση ότι  η ΚΑΛΟ είναι ένα πεδίο που ο κόσμος δε γνωρίζει. Απ’ ό τι φάνηκε επίσης για πολλούς είναι μια προνοιακή πολιτική σε ένα κοινωνικό κράτος που καταρρέει. Ε λοιπόν, όχι. Η ΚΑΛΟ είναι για όλους τους πολίτες για όλες τις παραγωγικές δραστηριότητες. Πρέπει ο κόσμος να ενημερωθεί για τη δυναμική που έχει αυτός ο τομέας σε όλη την Ευρώπη, αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Δράσεις δημοσιότητας λοιπόν. Εκθέσεις σε όλη την Ελλάδα, ηλεκτρονικές πλατφόρμες δικτύωσης και προώθησης των υπηρεσιών και των προϊόντων τους. Για να γίνει η ΚΑΛΟ ορατή.

Ε. Σε ποιους απευθύνεται;
– στους νέους με τα πολλά προσόντα και την υψηλή εξειδίκευση για να σταματήσουμε το  brain drain
– στους άνεργους
– στους εργαζόμενους που δουλεύουν πολύ και πληρώνονται λίγο, στους εργαζόμενους των επιχειρήσεων που τις έχουν εγκαταλείψει οι ιδιοκτήτες τους και βλέπουν δυνατότητες να δουλέψουν οι ίδιοι, συλλογικά.
– στους μικροεπιχειρηματίες που αντιμετωπίζουν το φάσμα της χρεοκοπίας και του λουκέτου και βλέπουν τη δυνατότητα σε συλλογική βάση να κάνουν τη διαφορά.
Η Εθνική Στρατηγική για την ΚΑΛΟ, έχει όλες τις προϋποθέσεις να αποτελέσει το όχημα για τη δημιουργία νέων παραγωγικών σχημάτων που δεν συνθλίβονται μέσα στην οικονομία της αγοράς, ούτε φυτοζωούν μέσα σε μια νοσηρή εξάρτηση από το κράτος.
Η υψηλού επιπέδου γνώση, η καινοτομία, ο μεγάλος βαθμός εξειδίκευσης αλλά και η εφευρετικότητα στην προώθηση ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας είναι το βασικό υπόβαθρο για να δημιουργηθούν βιώσιμες και επιτυχημένες συλλογικές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.
Φιλοδοξία μας είναι σε λίγα χρόνια να έχουμε ένα μετρήσιμο, με αξιόλογη συμμετοχή στο ΑΕΠ της χώρας, τομέα ΚΑΛΟ, συγκρίσιμο τουλάχιστον με τις επιδόσεις άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Όραμά μας είναι να αντικαταστήσουμε την απληστία για το ατομικό κέρδος, με μια απληστία για την ανθρώπινη δημιουργικότητα, συλλογικότητα και αλληλεγγύη.

21/10/2016
 
  • Ρ. Αντωνοπούλου - Τι είναι η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία
 

Κράτα το

ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΦΟΔΣΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ: «ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Ή ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΦΟΔΣΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ:

«ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ  Ή ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ»

Πάγια επιδίωξη του Δικτύου των ΦοΔΣΑ είναι η δημιουργία ενός σταθερού, ολοκληρωμένου και κυρίως αποτελεσματικού πλαισίου λειτουργίας των οργανισμών της τοπικής αυτοδιοίκησης για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων. 

Στην πλέον κρίσιμη χρονική στιγμή, όπου τα θεσμικά όργανα της αυτοδιοίκησης πρέπει να σχεδιάζουν και να ωριμάζουν έργα για την υλοποίηση του Εθνικού Σχεδιασμού για τα απορρίμματα, και ενώ έχει ήδη δημοσιευθεί η πρόσκληση από το Υπουργείο Οικονομίας για την υποβολή προτάσεων για τα έργα από τους υφιστάμενους ΦοΔΣΑ,  με το προτεινόμενο σχέδιο-νόμου το Υπουργείο Εσωτερικών «επιβάλει» την ανασύσταση και κατάργηση φορέων.

Κίνηση η οποία αν μη τι άλλο υπονομεύει τον ίδιο τον Εθνικό σχεδιασμό, απαξιώνει τις επιτακτικές και άμεσες ανάγκες της  χώρας για δημιουργία υποδομών για την ορθολογική και βιώσιμη διαχείριση των απορριμμάτων, και καθιστά μετέωρο τον οποιοδήποτε σχεδιασμό των έργων διαχείρισης, αφού ουσιαστικά προβλέπεται η διάλυση των ΦοΔΣΑ, τους οποίους το Υπουργείο Οικονομίας ήδη καλεί να υποβάλουν προτάσεις!!!

Το προτεινόμενο σχέδιο-νόμου δεν είναι δυστυχώς ούτε ολοκληρωμένο ούτε αποτελεσματικό.

Αντιθέτως, διακρίνεται από κακοτεχνίες και προχειρότητα  τόσο στην νομική όσο και την τεχνική του διάσταση, αποκλείει από τη συζήτηση την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους φορείς της,  δημιουργεί ανασφάλεια, καθώς όλοι οι υφιστάμενοι Φορείς Διαχείρισης Αποβλήτων αφ’ ενός θα υποστούν κάποια μορφής παρέμβαση (από διάλυση, μέχρι αλλαγή νομικής μορφής και περιορισμό αρμοδιοτήτων) και αφ’ ετέρου είναι υποχρεωμένοι να λειτουργούν υπό το φόβο μιας νέας μελλοντικής παρέμβασης.

Σε γενικές γραμμές το σχέδιο αυτό χαρακτηρίζεται από

–  ένα αδικαιολόγητο συγκεντρωτικό σύστημα ελέγχου και κρατικής παρέμβασης,

–   παντελή απουσία στοιχειώδους διαβούλευσης κυρίως με τα θεσμικά όργανα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης,

–  διαφορετική θεσμική και οικονομική μεταχείριση μεταξύ των φορέων

–  προάγει την αντιπαράθεση των τοπικών κοινωνιών για τον σχηματισμό των ΔΙΣΑ έναντι της ήδη διαμορφωμένης συλλογικότητας σε κάθε τοπική κοινωνία έτσι όπως έχει καταγραφεί και στην πρόταση της ΚΕΔΕ.

Δυστυχώς, τα προβλήματα του σχεδίου νόμου δεν περιορίζονται σε δευτερεύουσας σημασίας ζητήματα, επί των οποίων θα ήταν δυνατές διορθωτικές παρεμβάσεις.  Τα προβλήματα εντοπίζονται στην ίδια την φιλοσοφία του σχεδίου νόμου, στην έλλειψη συνολικής εικόνας για την πραγματικότητα που ήδη έχει διαμορφωθεί στη χώρα τα τελευταία χρόνια.

 Κατά συνέπεια το σχέδιο Νόμου αντιμετωπίζει από επιφυλακτικά έως εχθρικά την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους Φορείς Διαχείρισης Αποβλήτων, με αποτέλεσμα να αποσκοπεί όχι στην αντιμετώπιση των επιμέρους προβλημάτων, αλλά στην προσπάθεια καθυπόταξης ακόμα και των επιτυχημένων μοντέλων διαχείρισης, σε μια συγκεντρωτική, και συχνά ανεξέλεγκτη κεντρική εποπτεία.

Για τους λόγους αυτούς δεν θεωρούμε επαρκή την κατάθεση επιμέρους προτάσεων για τη βελτίωση του σχεδίου νόμου, αλλά, αντιθέτως, θεωρούμε αναγκαία την απόσυρσή του και τη συζήτηση του θέματος εκ νέου, όχι από μηδενική βάση, αλλά με βάση τις μέχρι σήμερα εμπειρίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα επιτυχημένα μοντέλα διαχείρισης απορριμμάτων, και τις προτάσεις βελτίωσης του ν. 4071/2012 που έχουν ήδη κατατεθεί από το Δίκτυο και την ΚΕΔΕ.

Το Δ.Σ του Δικτύου των Φο.Δ.Σ.Α

Θήβα: 10.05.2016