Αρχείο ετικέτας Νίκος Ξυδάκης

Ν. Ξυδάκης: Θα εμπνεύσουμε και θα συσπειρώσουμε ξανά τον κόσμο της Αριστεράς και της Προόδου

Συνέντευξη του υποψήφιου Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Νότιου Τομέα [Β3], Νίκου Ξυδάκη στον Φοίβο Κλαυδιανό και την ιστοσελίδα Real.gr

Facebook Twitter

Τι δεν πήγε καλά για τον ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές; Ήταν το μνημόνιο, τα οικονομικά θέματα, η σκανδαλολογία ή ζητήματα ηθικής και συμπεριφορών;

Η ανάγκη εφαρμογής του τελευταίου μνημονίου μαζί με το κλείσιμο των δύο προηγουμένων στοίχισε. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε να σώσει τη χώρα και να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά την ώρα που η ΝΔ του κ. Σαμαρά είχε επιλέξει να δραπετεύσει. Όπως όλες οι κυβερνήσεις που εφάρμοσαν μνημόνια, πλήρωσε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Και πλήρωσε φυσικά και τις αντικειμενικές δυσκολίες.

Αλλά δεν φτάνει νομίζω αυτό ως εξήγηση. Πολλές από τις προσδοκίες των ανθρώπων δεν εκπληρώθηκαν, είτε γιατί υπήρξε υπερεπένδυση σε μία προσδοκία είτε γιατί δεν έφτασε ο χρόνος. Οι πολίτες έχουν τις ανάγκες τους και είναι αναμφίβολα πληγωμένοι από την κρίση. Ο καθένας περιμένει για τον εαυτό του και την οικογένειά του να γίνουν τα πράγματα όπως τα επιθυμεί. Κατανοητό, αλλά δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις μετά από εννέα χρόνια κρίσης.

Ας μην ξεχνάμε, δεν χρεοκόπησε ο ΣΥΡΙΖΑ τη χώρα ούτε βαρύνεται με πολιτικά ή οικονομικά σκάνδαλα. Οι πολιτικές επιλογές των προηγουμένων κυβερνήσεων οδήγησαν στο να χρεοκοπήσει η χώρα, να φτάσει η ανεργία στο 27% και ιδιαίτερα των νέων στο 60%, να περικοπούν μισθοί, να θεσπιστεί ο υποκατώτατος μισθός, να ξενιτευτούν οι νέοι.

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να βγει πρώτος στις εκλογές ή στόχος πια πρέπει να είναι η καλύτερη δυνατή θέση στην αντιπολίτευση;

Δεν θα πω κάτι πρωτότυπο αν απαντήσω ότι δίνουμε δύσκολο αγώνα απέναντι σ’ ένα παλιό φθαρμένο σύστημα, το οποίο όμως παραμένει πανίσχυρο οικονομικά και προπαγανδιστικά. Είναι ωστόσο αγώνας που μπορεί να κερδηθεί.

Εμείς πρέπει να εμπνεύσουμε και να συσπειρώσουμε τον κόσμο της Αριστεράς και της προόδου, καθώς το διακύβευμα είναι πολύ σημαντικό. Η επιλογή στήριξης του κ. Μητσοτάκη είναι ψήφος στο παρελθόν, ψήφος στη χρεοκοπία, ψήφος στην επαναφορά της ακραίας λιτότητας και έμμεσα ψήφος στην ακροδεξιά που έχει πλέον τον πρώτο λόγο στην παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Ο κόσμος δεν φαίνεται στα γκάλοπ να πείθεται από τις προειδοποιήσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το πρόγραμμα Μητσοτάκη. Τι εκτιμάτε για αυτό;

Δεν μπορείς να πείσεις πάντα με ορθολογισμό και επιχειρήματα. Ο κόσμος είναι θυμωμένος που δεν έγινε η ζωή του όπως ήταν πριν από την κρίση και απευθύνεται όπου του τάζουν μαγικές λύσεις.

Εκτός αυτού είναι δύσκολο να φτάσουν οι προειδοποιήσεις στην εκλογική βάση, καθώς fake news και αλγόριθμοι μίσους στα social media  δεν αφήνουν περιθώρια πραγματικής ενημέρωσης των πολιτών. Εκεί φανήκαμε αδύναμοι.

Πείθονται όμως όλο και περισσότεροι πολίτες, με τις δηλώσεις ή από αυτά που ξεφεύγουν από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη και τα επώνυμα στελέχη του, που δεν μπορούν να κρύψουν ούτε τον ολιγαρχικό ρεβανσισμό τους, ούτε το μίσος για την Αριστερά, ούτε τον εθνικολαϊκισμό τους, ούτε το αντικοινωνικό οικονομικό τους πρόγραμμα.

Πείθονται όλο και περισσότερο όταν ακούν τον κ. Μητσοτάκη ότι δεν ισχύει αυτό που έλεγε στις ευρωεκλογές για άμεση μείωση των φόρων. Τώρα λέει πως δεν πρόκειται να μειωθούν οι φόροι πριν περάσουν τουλάχιστον δύο χρόνια! Δείτε την υποκρισία με τον Γιάννη Αντετοκούμπο που τον τιμά με επιστολές κτλ., όταν ο ίδιος είχε αρνηθεί να ψηφίσει το νόμο για την ιθαγένεια. Αυτά πρέπει να καταδείξουμε, και να απαντήσουμε με το όραμα για την Ελλάδα που μας αξιζει, μια Ελλάδα δικαιοσύνης και φιλαλληλίας, με ίσες ευκαιρίες για κάθε Έλληνα.

Το ΚΙΝΑΛ δεν αποκλείει, με διαφορετικό τρόπο το κάθε στέλεχος του, την προοπτική συνεργασίας με τη ΝΔ και εξακολουθεί να θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως τον βασικό αντίπαλο του. Συμφωνείτε με αυτή τη διαπίστωση; Πώς σχολιάζετε και ποια πρέπει να είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ ως προς το ΚΙΝΑΛ;

Το ΚΙΝΑΛ παραμένει στην γραμμή που χάραξε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, χωρίς τον Βενιζέλο. Ευρισκόμενο σε αποδόμηση και χωρίς ιδεολογική ταυτότητα, προσπαθεί να πείσει πρωτίστως τον εαυτό του πως είναι ο μοναδικός φορέας της κεντροαριστεράς.  Παράλληλα σε ένα αντι-ΣΥΡΙΖΑ κρεσέντο, η κα Γεννηματά πρόσφερε «λευκή επιταγή» στήριξης στη ΝΔ και τον κ Μητσοτάκη μετατρέποντας το ΚΙΝΑΛ σε δεκανίκι της δεξιάς. Μας υποχρεώνει να την αντιμετωπίζουμε, δυστυχώς, με τέτοιους όρους, βγαλμένους από τη δεκαετία του ‘80. Γι αυτό, αλλά και για πολλά ακόμη, που ξεκινούν από την εποχή της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, η στάση του ΚΙΝ.ΑΛ. δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη σοσιαλδημοκρατία της Ευρώπης, όπου η συμμετοχή του περιορίζεται στη σκιά του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς απευθυνόμαστε στους προοδευτικούς πολίτες και λέμε: Ελλάδα και ευημερία με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς ισχυρή προοδευτική παράταξη. Αυτό δείχνει η ιστορία, αυτό δείχνει η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 και μετά.

Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο κοινωνικός και ιδεολογικός χαρακτήρας του ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως μετά από 4,5 χρόνια στην εξουσία;

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσαρμόζεται στις γεωπολιτικές απαιτήσεις που επικρατούν στο ελλαδικό και διεθνές σκηνικό, δεν έχει όμως αλλάξει ή μάλλον δεν έχει απωλέσει το ιδεολογικό του στίγμα, που δεν είναι άλλο από την προοδευτική κληρονομιά της δημοκρατικής αριστεράς σε όλη τη μεταπολεμική Ευρώπη.  Μένει σταθερά στο πλευρό των απλών πολιτών, των πολλών Ελλήνων για δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Κυβέρνηση, δεν έπαιξε απλώς τον ρόλο ενός υποστηρικτή των λαϊκών στρωμάτων. Μπήκε στην μάχη για να κρατηθεί όρθια ολόκληρη η κοινωνία.  Ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας κάτω από συνθήκες πρωτοφανούς κρίσης και διαχειρίστηκε καταστάσεις πολέμου σε περίοδο ειρήνης. Αυτή είναι η Αριστερά της ευθύνης και της τόλμης.

Νέο Εργαλείο για τους δήμους Ελευθερώνεται ο αιγιαλός για τους πολίτες


===
Με το νέο νόμο για τον αιγιαλό, τροποποιούνται θετικά οι ρυθμίσεις για παραχωρήσεις σε επιχειρηματίες (για ομπρέλες, καθίσματα κλπ.), με στόχο να προστατευθεί το συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών να απολαμβάνουν ελεύθερα τις παραλίες. Εκτιμώ ότι μπαίνει πλέον φραγμός -και κάποια λελογισμένα όρια- απέναντι στην υπερεκμετάλλευση η οποία μόνο ζημιά κάνει μεσοπρόθεσμα στη συνολική δυναμικότητα της οικονομίας του τουρισμού.

Πολύ συνοπτικά: Μέγιστο εμβαδόν παραχώρησης 40% της παραλίας, μέγιστη παραχώρηση 300 τ.μ., σκαρίφημα σε ταμπέλα επί τόπου και στην ιστοσελίδα του δήμου για το χώρο που έχει παραχωρηθεί (ώστε να γνωρίζουν άμεσα οι πολίτες την πραγματική εικόνα), αναγραφή της υπηρεσίας που είναι αρμόδια για τον έλεγχο, ταχύτατες διαδικασίες ελέγχου (ολοκληρώνονται εντός λίγων ημερών και όχι όπως συνηθιζόταν τον… Οκτώβριο) με άμεση έξωση και ταυτόχρονα πενταετή αποβολή του παραβάτη (εκείνου που αυθαίρετα καταλαμβάνει χώρο στην παραλία) από μελλοντικούς διαγωνισμούς για παραχωρήσεις -αυτές είναι μερικές από τις ρυθμίσεις.

Εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο ως αποτέλεσμα δύο ερωτήσεών μου προς την υπουργό (επίκαιρη τον Ιανουάριο ’18 και γραπτή τον Ιούνιο ‘18) είχαμε συζητήσει στο κοινοβούλιο την θωράκιση του συνταγματικού δικαιώματος του πολίτη να έχει πρόσβαση σε όλες τις παραλίες της ελληνικής επικράτειας. Ζητούμενο τώρα η ταχύτατη -από φέτος- εφαρμογή του νόμου.

Περισσότερα εδώ: http://xydakis.gr/?p=11983

Νίκος Ξυδάκης: Οι αυτάρεσκες υπερ-πλειοψηφίες τέλειωσαν

http://xydakis.gr 

Νίκος Ξυδάκης
Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ


Η δημοκρατία, τώρα περισσότερο από ποτέ, απαιτεί αυτοκριτική, παρρησία, δεσμεύσεις, αυτοϋπερβάσεις, έλλογες συγκρούσεις. Η δημοκρατία δεν κληρονομείται ευτυχώς, μα και δεν είναι αυτονοήτως κραταιά χωρίς τη διαρκή ενεργό συνδρομή μας. Αυτή είναι και η βαθύτερη ουσία της προοδευτικής συμπαράταξης που κινητοποιεί ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.


Η χθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή, πέραν του διαδικαστικού συνωστισμού, που προμηθεύει  την ειδησεογραφία χυμώδεις, ενίοτε ευτράπελους, τίτλους, πρέπει να αναγνωσθεί πολλαπλώς. Κατά την εκτίμησή μου, είναι συνέχεια και απόληξη της τριπλής πλειοψηφίας που κέρδισε η κυβέρνηση τις περασμένες εβδομάδες: ψήφιση προϋπολογισμού, ψήφος εμπιστοσύνης, κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Συνεκδοχικά, και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη μετατόπιση της Κ.Ο. των ΑΝΕΛ εκτός κυβερνητικής πλειοψηφίας και τη διάλυση της Κ.Ο. του Ποταμιού, η απαιτητέα πλειοψηφία κατά την ψήφιση νομοσχεδίων εφεξής θα καταγράφεται ονομαστικά.

Καινοφανές; Ναι. Οχι όμως παράδοξο ούτε μη αναμενόμενο. Είναι προφανές εδώ και πολύ καιρό ότι έχουμε εισέλθει σε μια νέα πολιτική εποχή, που δοκιμάζει τις εδραιωμένες πεποιθήσεις και τα στερεότυπα της τεσσαρακονταετούς μεταπολίτευσης. Οι αυτάρεσκες υπερ-πλειοψηφίες τέλειωσαν. Η ιστορικών διαστάσεων κρίση που άρχισε το 2009-10 αναδιευθετεί, συχνά βιαίως και πάντως διαρκώς, τον κοινωνικό σχηματισμό και την οικονομία· από δε το 2012 η αναδιάταξη αποτυπώνεται και στην τυπική έκφραση του πολιτικού, στον κοινοβουλευτικό χάρτη. Κραταιά κόμματα εξαφανίζονται , νέα γεννιούνται και διαλύονται, τηλεπερσόνες διαγράφουν κομητικές τροχιές,  μεταφασιστικά μορφώματα φορούν κοινοβουλευτικά προσωπεία είτε αυτοτελώς είτε δια εισοδισμού.

Από το 2011 όλες οι κυβερνήσεις σχηματίζονται από συνασπισμούς κομμάτων. Δεν πρόκειται για παροδική τάση· θα συνεχιστεί και θα επιταθεί, ιδίως με την εφαρμογή της απλής αναλογικής από τις μεθεπόμενες εκλογές. Η βαθιά πολύμορφη κρίση αναγκάζει κόμματα και πολιτικούς, παλαιούς και νέους, να αλλάξουν. Να συνομιλήσουν, να συνθέσουν, να ανταγωνιστούν, να εκφράσουν πρωτίστως τους εντολείς τους, με τόλμη και παρρησία, να συγκρουσθούν και να δεσμευτούν, να συνεργαστούν, με βάση προγράμματα, ιδέες, πράξεις.

Η λογική της αναμονής του ώριμου φρούτου, η ρουτινιέρικη εναλλαγή στην εξουσία, η επετηρίδα των κομματικών προεστών, τα πελατειακά δίκτυα, κομματικά, φυλαρχικά ή προσωπικά, ο εκμαυλισμός και η αμοιβαία εξαχρείωση, η διαπλοκή με την ολιγαρχία, όλες αυτές οι λαμπρές πρακτικές οδήγησαν στην ιστορική χρεοκοπία. Και πλέον, τροφοδοτούν σαν βενζίνη την πυρκαγιά του no politica και του νεοδεξιού φονταμενταλισμού, τις φλόγες του αντικοινοβουλευτισμού. Ήδη μια διαφαινόμενη τάση στον σφοδρά ματαιωμένο λαό, στο πλήθος των βουβών, είναι βαθιά αντικοινοβουλευτική και αντιδημοκρατική· το βουβό πλήθος εύκολα μετατρέπεται σε υποχείριο κάθε δημαγωγού.

Η δημοκρατία, τώρα περισσότερο από ποτέ, απαιτεί αυτοκριτική, παρρησία, δεσμεύσεις, αυτοϋπερβάσεις, έλλογες συγκρούσεις. Η δημοκρατία δεν κληρονομείται ευτυχώς, μα και δεν είναι αυτονοήτως κραταιά χωρίς τη διαρκή ενεργό συνδρομή μας. Αυτή είναι και η βαθύτερη ουσία της προοδευτικής συμπαράταξης που κινητοποιεί ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

~~~

Το άρθρο του Ν. Ξυδάκη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΝΕΑ στις 31 Ιανουαρίου 2019.