Αρχείο ετικέτας ΜΠΙΡΜΠΑΣ

Δ. Μπίρμπα Από τον Καλλικράτη στον Κλεισθένη

άρθρο Δ.Μπίρμπα , δήμαρχος Αιγάλεω και μέλος ΔΣ της ΚΕΔΕ

 

Ξαναβρίσκοντας το νήμα για την αποκέντρωση με Αυτοδιοίκηση και Δημοκρατία
Επιλέγοντας να ονοματοδοτήσεις μια αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση, με τα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας – πόλης/κράτους, χωρίς να την θεμελιώνεις στο περιβάλλον άμεσης δημοκρατίας που τα δημιούργησε, ήταν σίγουρο ότι θα αποτύχεις, όπερ και εγένετο, παρά τις τεχνοκρατικές βελτιώσεις και την τομή της αιρετής Περιφέρειας.

Η επιλογή της ονοματοδότησης του μεταρρυθμιστικού σχεδίου της παρούσας κυβέρνησης ως “Κλεισθένης”, νοηματοδοτεί την αναγκαία επιστροφή στις ρίζες και την επαναθεμελίωση του “Καλλικράτη” με βάση τις δημοκρατικές αρχές που του έλειψαν.
Τελειώνοντας με την ιστορική σημειολογία, το πρώτο μεταρρυθμιστικό βήμα της κυβέρνησης στην δομή του κρατικού και αυτοδιοικητικού συστήματος είναι πραγματικότητα.
Τα όρια του καθορίζονται, δυστυχώς εκ των προτέρων, από τις θεσμικές και οικονομικές “δουλείες” της περιόδου. Συνταγματικοί περιορισμοί και μνημονιακή επιτροπεία, σκληρό γραφειοκρατικό πλέγμα και ένδεια πόρων, οικονομικών και ανθρώπινων.
Μέσα από αυτό το πρίσμα, σε μια εποχή που στην χώρα απαιτούνται προγραμματικές συγκλίσεις και συνθέσεις για την πολιτική και παραγωγική της ανάταξη, καθίσταται αναγκαία η θεσμική τομή της απλής αναλογικής, για την αλλαγή κουλτούρας και συμπεριφοράς διοίκησης.
Προβληματική είναι όμως η ανυπαρξία μέτρου «εισόδου» στα Δημοτικά Συμβούλια, με ισχυρή έτσι την πιθανότητα της έκρηξης τοπικισμών, πολλαπλών υποκειμενισμών και φιλοδοξιών, που θα υπονομεύσουν στην πράξη, την πρώτη μεταπολιτευτική εφαρμογή της, με εμφανείς κινδύνους  κοινωνικής απαξίωσής της, λόγω ρευστοποίησης και πιθανόν προβλημάτων κυβερνησιμότητας.
Θετική τομή επίσης, η κατηγοριοποίηση των Δήμων και η διεύρυνση των κριτηρίων ανακατανομής των ΚΑΠ. Προϋπόθεση όμως αποδοχής και μη σύγκρουσης, η διασφάλιση ότι όλοι οι Δήμοι θα έχουν βελτίωση των οικονομικών τους.
Γεγονός που συνδέεται με μια συζήτηση για  το μεταμνημονιακό περιβάλλον που δεν γίνεται και αποτελεί την αναγκαία συνθήκη οποιουδήποτε μεταρρυθμιστικού βήματος, την συμφωνία απόδοσης των παρακρατηθέντων και την σταδιακή απελευθέρωση των προσλήψεων εξειδικευμένου προσωπικού ,πέραν της θετικής εξέλιξης με τα ανταποδοτικά. Η απουσία τους γεννά αμηχανία που διαπερνά όλο το κείμενο, όπου είναι απαραίτητη η συγκεκριμενοποίηση πόρων.
Θετική τομή η θεσμοθέτηση του επόπτη (ελεγκτή νομιμότητας) των ΟΤΑ, ως έναρξη της διαδικασίας αποδυνάμωσης της Αποκεντρωμένης διοίκησης. Η αποτελεσματικότητά του, θα κριθεί από την στελέχωσή του, την ταχύτητα διεκπεραίωσης και από την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη “αφαίρεση” επικαλυπτόμενων ελέγχων άλλων φορέων.
Στον σχεδιασμό του πρώτου μεταρρυθμιστικού βήματος συμπεριλαμβάνονται θετικά στοιχεία, όσον αφορά:
  • στον δημοκρατικό έλεγχο,
  • Αναβάθμιση συλλογικών οργάνων,
  • Τοπικά δημοψηφίσματα,
  • Δημοτικός και περιφερειακός διαμεσολαβητής,
  • στην λειτουργική βελτίωση.
  • Προϋπολογισμός, η τμηματική ψήφισή του ανά κωδικό δαπάνης και έργου, καθιστά σχεδόν αδύνατο το μπλοκάρισμά του
  • Προγραμματικές συμβάσεις, διεύρυνση δυνατοτήτων και ευκολία συμπράξεων
  • Ηλεκτρονικό μητρώο Δημοτικών ακινήτων, εκμίσθωση ακινήτων
  • Διαδημοτικοί Σύνδεσμοι των Τεχνικών Υπηρεσιών που έρχονται να απαντήσουν στην προφανή έλλειψη πόρων, κατά τη γνώμη μου αυτό οφείλει να επεκταθεί και στις ΥΔΟΜ.
  • στην αναβάθμιση του αναπτυξιακού ρόλου των ΟΤΑ
  • Θεσμοθέτηση δυνατότητας συμμετοχής σε ενεργειακές συμπράξεις, σε εταιρείες διαχείρισης και παραγωγής ενέργειας και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας κλπ.
  • Θεσμοθέτηση επιτροπής παρακολούθησης και υλοποίησης χωρικών και αναπτυξιακών σχεδίων
  • Θεσμοθέτηση επιτροπής διερεύνησης των δυνατοτήτων παρέμβασης στον αγροτικό τομέα και αξιοποίησης των δημοτικών εδαφών
  • Δυνατότητα δανειακής σύμβασης για βελτίωση ενεργειακής αποδοτικότητας κλπ.
  • στην ενίσχυση της καταστατικής θέσης των αιρετών
  • Επαναφορά της ιδιάζουσας δωσιδικίας, απλοποίηση διαδικασιών πειθαρχικών ελέγχων κλπ.
  • στην αναβάθμιση του θεσμικού ρόλου της Τ.Α.
  • Μέσω της διυπουργικής επιτροπής καταπολέμησης της πολυνομίας – κακονομίας και των επικαλύψεων στο υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, με συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης
  • Μέσω της μόνιμης επιτροπής αρμοδιοτήτων, παρακολούθησης και ελέγχου του διαρκώς παραγόμενου νομοθετικού έργου και τις επιπτώσεις του στην Αυτοδιοίκηση. Καλύτερο θα ήταν να ονομασθεί “Επιτροπή Διαπίστωσης Τήρησης των Αρχών του Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας στο σχεδιασμό Δημόσιων Πολιτικών”, ενισχύοντας την θεσμική της διάσταση με αναδιάρθρωση επί το έλαττον των συμμετεχόντων, χωρίς υπηρεσιακούς.
Αυτά είναι και τα πιο σημαντικά στοιχεία του Νομοσχεδίου που προδιαθέτουν για την θετική εξέλιξη της πορείας του οδικού χάρτη:
 Κλεισθένης Ι – Συνταγματική Αναθεώρηση / έξοδος από σκληρή Μνημονιακή Επιτροπεία – Κλεισθένης ΙΙ.
Ουσιαστική μεταρρύθμιση χωρίς Συνταγματική Αναθεώρηση, αναβάθμιση και αποσαφήνιση του ρόλου της Τ.Α. (άρθρα 101 – 102 – 103) σε σχέση με το κράτος, στο πλαίσιο της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης,  σταδιακή απόδοση των παρακρατηθέντων και επαναφορά του ύψους των ΚΑΠ στο 2009, δεν μπορεί να υπάρξει.
Εκ των ων ουκ άνευ, η δημιουργία ενός επιχειρησιακού, επενδυτικού υποστηρικτικού σχεδίου για την άρση των ενδοπεριφερειακών και ενδοδημοτικών ανισοτήτων.
Σημαντικά τα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ αλλά δεν αρκούν.
Τέλος, βαρύνουσας σημασίας θα ήταν η κατάργηση στο άρθρο 1 της παραγράφου 2 του Ν. 3852/2010, που “μειώνει” τον συνταγματικό ρόλο της Τ.Α. σε αυτοδιοικούμενα Νομικά Πρόσωπα δημοσίου Δικαίου, υπευθύνων μόνο κατά τόπο, και η επαναφορά του ορισμού των ΟΤΑ σύμφωνα με τον Ν. 3463/2006 (Κώδικας) και το Σύνταγμα.
Η διοικητική – τεχνοκρατική προσέγγιση, απέναντι στην Τ.Α., την υποβιβάζει σε μια “άλλου τύπου” κρατική υπηρεσία και όχι σε έναν ελεγχόμενο μεν αλλά παράλληλο πολιτειακό θεσμό προς το κεντρικό κράτος, ουσιαστικό συμμέτοχο στην ανάπτυξη, υπεύθυνο για την “εδαφική και κοινωνική συνοχή” σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές συνθήκες αλλά και το άρθρο 102 του Συντάγματος.
Επίλογος
Ο περιορισμός από το Υπουργείο της “τυπικής διαβούλευσης” στα όρια του Νόμου, 18 ημερών, σίγουρα δεν βοηθά το κλίμα, όταν το Σχέδιο Κλεισθένης Ι, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Υπουργείου αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή τον Ιούνιο.
Άρα υπάρχει τουλάχιστον ένας μήνας και πλέον, ουσιαστικής συζήτησης εντός της κοινωνίας,  μέσα στις Επιτροπές της Βουλής και στις λοιπές Κοινοβουλευτικές διαδικασίες πριν την ψήφιση του.
Η τυπική διαβούλευση θα μπορούσε να είχε επεκταθεί τουλάχιστον για 10 ημέρες, όπως είχαμε προτείνει στο κοινό Συνέδριο ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ.
Δεν μπορεί όμως αυτό να αποτελέσει και πάλι, αιτία στρεψοδικίας και μη ουσιαστικής συζήτησης για την αντικυβερνητική πολιτική πλειοψηφία, στα όργανα της Αυτοδιοίκησης, ξεκινώντας έναν νέο κύκλο ατέρμονης καταστροφολογίας.
Η αναγκαία για την ελληνική κοινωνία, παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας προϋποθέτει το τέλος του υπερσυγκεντρωτικού κράτους, την αποκέντρωση, με αυτοδιοίκηση και δημοκρατία, που σημαίνει πέραν των άλλων συγκλίσεις και συνέργειες.
Ο Κομφούκιος λέει ότι “ένα μεγάλο ταξίδι ξεκινά με το πρώτο βήμα” και κατά τη γνώμη μας αυτό γίνεται, ας το βοηθήσουμε να συνεχισθεί.

 

Δ. Μπίρμπα Έχουμε σημαντικές διαφωνίες, αυτό δεν μας εμποδίζει από το να έχουμε ένα κοινό διεκδικητικό πλαίσιο

Το ετήσιο τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΕ πραγματοποιήθηκε στη Χαλκιδική από 7 έως 9 Μαΐου 2015.

Η τοποθέτηση του Δ. Μπίρμπα

Έχουμε σημαντικές διαφωνίες, αυτό δεν μας εμποδίζει από  το να έχουμε ένα κοινό διεκδικητικό πλαίσιο

Ευγενικά αλλά σε υψηλούς τόνους απάντησε ο Δημήτρης Μπίρμπας, μέλος Δ.Σ. ΚΕΔΕ και εκπρόσωπος της «Ριζοσπαστικής Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας»στις πολιτικές αιχμές και τα σχόλια που ακούστηκαν από το βήμα του συνεδρίου, για το χώρο που εκπροσωπεί. Αποσαφήνισε ότι, το μοναδικό που δεν πρέπει να κάνει η Αυτοδιοίκηση αυτή τη στιγμή, είναι, να μπει σε ανούσιους καβγάδες και πρόσθεσε ότι θεωρεί τιμή του ότι είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και «δεν απεμπολεί τη σχετική αυτονομία που πρέπει να έχει η Αυτοδιοίκηση, σημειώνοντας πως η παράταξη επειδή είχε αντίρρηση για την ΠΝΠ, την κατέθεσε στο Δ.Σ της ΚΕΔΕ και συμμετείχε κανονικά στη διαδικασία παρόλο που δε συμφωνούσε απόλυτα με την ΚΕΔΕ, όταν άλλοι που  ασκούν κριτική δεν έκλεισαν τους Δήμους. Σεβαστήκαμε απόλυτα τα συλλογικά όργανα», είπε.
Ο Δ. Μπίρμπας στο πλαίσιο αυτό δήλωσε τη στήριξή του, στην κυβέρνηση και στην προσπάθειά της, και σε σκωπτικό σχόλιο για «δεύτερη φορά κυβέρνηση αριστεράς», υπογράμμισε πως όλες οι αποφάσεις των κυβερνήσεων Τζανετάκη και Ζολώτα, ψηφίστηκαν ομόφωνα στη Βουλή, αλλά ποτέ δεν εφαρμόστηκαν από τα δύο κόμματα του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού, όταν ήταν στην κυβέρνηση. Συμπλήρωσε δε ότι και η αριστερά θα κάνει λάθη, αλλά δεν είναι στις προθέσεις της και το αποδεικνύει με τις άμεσες διορθώσεις που κάνει, όπως στην ΠΝΠ.

Ανούσια επικοινωνιακά παιχνίδια και βερμπαλισμοί

Σχολιάζοντας τις τοποθετήσεις πολιτικών εκπροσώπων, σε σχέση με τον κ. Σαμαρά, τον χαρακτήρισε τον τελευταίο πρωθυπουργό της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ανέφερε ότι του «θύμισε εκείνο τον πατροκτόνο που έχοντας σκοτώσει τους γονείς του ζητά από το δικαστήριο την επιείκεια γιατί είναι ορφανός».
Αναφερόμενος στο γεγονός ότι η παράταξή του δεν παραβρέθηκε σε όλη την εκδήλωση προς τιμή του Επίτροπου Δ. Αβραμόπουλου, αυτό συνέβη «επειδή είχαν προγραμματίσει συνάντηση στις 20.00 που την ξεκίνησαν στις 21.00, όταν ο Επίτροπος, ήταν προγραμματισμένο, να μιλήσει στις 19.30».
Ξεκαθάρισε δε ότι η παράταξη, ήταν πάντα, υπέρ της συζήτησης και με τα εθνικά και με τα ευρωπαϊκά όργανα. Πρόσθεσε δε ότι, χωρίς να κάνει άλλο σχολιασμό, «γίναμε μάρτυρες μια χολιγουντιανού τύπου εκδήλωσης, αρχηγικής εμφάνισης, του Επιτρόπου. Δεν ξέρω ποιους αφορά, να το λύσουν μόνοι τους».
Σχετικά με την κα Γεννηματά, σχολίασε πως αναφέρθηκε μόνο στα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να κρύψει τις μεγαλύτερες περικοπές που έγιναν στο χώρο της Αυτοδιοίκησης κατά τη διάρκεια του μνημονίου.  Τέλος για την τοποθέτηση του κου Θεοδωράκη, ανέφερε ότι «θύμισε σενάριο     διαφημιστικού σποτ. Τέσσερις εικόνες, τέσσερις λέξεις και μια υπερδύναμη».
«Τα λέω αυτά γιατί θα πρέπει να καταλάβουμε ως Αυτοδιοίκηση, επειδή πραγματικά πιστεύουμε στη δύναμή της, ότι δεν πρέπει να καταναλωνόμαστε σε ανούσια επικοινωνιακά παιχνίδια, ούτε σε βερμπαλισμούς …»,κατέληξε ο κ. Μπίρμπας.
Έχουμε επίγνωση των τεράστιων και κρίσιμων προβλημάτων της χώρας
Ο εκπρόσωπος της «Ριζοσπαστικής Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας», τόνισε πως θεωρεί ότι όλοι έχουμε επίγνωση των τεράστιων και κρίσιμων προβλημάτων που περνά η χώρα, γιατί αυτή τη στιγμή δεν είναι ένα παιχνίδι μεταξύ μας. Είναι ένα παιχνίδι της χώρας, της Ελλάδας, με τους δανειστές, οι οποίοι προχωρούν σε ωμούς εκβιασμούς με σαφέστατες προθέσεις».

Στηρίζουμε τις κόκκινες γραμμές διαπραγμάτευσης της χώρας, όχι της κυβέρνησης

Και πρόσθεσε: «Δεν θα πω τίποτα άλλο, τα έχει περιγράψει ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις συναντήσεις του, τα έχουν περιγράψει το σύνολο του πολιτικού κόσμου  το οποίο ενδιαφέρεται για τη χώρα και λέω ότι σε αυτή τη διαδικασία εμείς δεν μπορούμε να είμαστε ουδέτεροι παρατηρητές. Δεν μπορεί εμείς να σφυρίζουμε αδιάφορα και να τοποθετούμαστε γενικά. Εγώ θα μιλήσω συγκεκριμένα.
Στηρίζουμε τις κόκκινες γραμμές διαπραγμάτευσης της χώρας, όχι της κυβέρνησης, γιατί  θεωρώ ότι είναι οι κόκκινες γραμμές όλων μας. Να μη μειωθούν συντάξεις και μισθοί,  να μην δημιουργηθούν νέα προβλήματα με τις  γενικευμένες απολύσεις, να μην υπάρχουν εκποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, να υπάρξουν ασφαλιστικά και εργατικά δικαιώματα.
Και είναι λάθος να ξεχνάμε αυτά τα κοινά σημεία, και θα πρέπει αυτό να είναι το πολιτικό μήνυμα, ότι, η χώρα στο σύνολό της αντιστέκεται απέναντι σε αυτά τα ζητήματα.  Και όποιος διαφωνεί ας μας πει πού.
Αν διαβάσουμε όλες τις τοποθετήσεις μας, αν δούμε όλα τα στοιχεία, εκεί καταλήγουμε. Γιατί δεν το λέμε; Γιατί δεν το λέμε σε ένα κείμενο δικό μας; Τονίζουμε, ότι η Αυτοδιοίκηση είναι ο δεύτερος πολιτειακός θεσμός του ενιαίου πολιτικού και διοικητικού συστήματος της χώρας.
Το κράτος είναι η κεντρική διοίκηση και οι αποσυγκεντρωμένες κρατικές Περιφέρειες. Και από την άλλη υπάρχει η αιρετή Περιφέρεια και η Πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση.
Απαιτείται η συνέργεια των  τεσσάρων αυτών  θεσμικών πόλων. Γι’ αυτό ο ρόλος είναι κατεξοχήν πολιτικός. Δεν είμαστε ένα τυπικό συνδικαλιστικό όργανο, να παραθέτουμε αιτήματα, γιατί εμείς θέλουμε αναβαθμισμένο τον ρόλο της Αυτοδιοίκησης και θεωρούμε ότι η Αυτοδιοίκηση μπορεί να είναι ο ενοποιητικός παράγοντας της κοινωνίας, ως ο εγγύτερος θεσμός στους πολίτες.
Δεν επιβεβαιώθηκε  στην κρίση ότι η Αυτοδιοίκηση πήρε ένα πολύ μεγαλύτερο από ότι της αναλογεί μέρος του κοινωνικού κράτους και με την  ενεργοποίηση της κοινωνίας; Δεν είναι στα θετικά όλων μας; Γιατί είμαστε έτσι; Το κράτος είναι ουδέτερο; Δεν ασκούνται πολιτικές; Δεν ασκήθηκαν ακραίες νεοφιλελεύθερες και μνημονιακές πολιτικές; Τι ήταν; Φυσικά φαινόμενα ήταν; Κάποιος κακός που έτυχε; Να βγάλουμε τον Σαμαρά και να έρθει ο Τσίπρας, γιατί είναι πιο ωραίο παιδί, είναι μικρός και συμπαθητικός;
Το λέω αυτό το πράγμα γιατί κάποτε πρέπει να μιλήσουμε με πολιτικούς όρους».
«Θα πρέπει να τελειώσουμε τη συζήτηση με τον Καλλικράτη», είπε στη συνέχεια ο Δ. Μπίρμπας. «Για τον Καλλικράτη είχαμε καταθέσει έγκαιρα τις ενστάσεις μας στο συνολικό θεσμικό πλαίσιο, ότι τον θεωρούμε νεοσυγκεντρωτισμό, μοντέλο το οποίο αποξενώνει τις δημοτικές αρχές από τη βάση τους, δεν υπάρχουν εγγυήσεις τοπικής  δημοκρατίας και ότι θα δημιουργούσε όπως και δημιούργησε, μια σειρά λειτουργικά του προβλήματα, που επιδείνωσε το μνημόνιο και οι νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές.
Όλα αυτά τα λειτουργικά προβλήματα που οι υπερασπιστές του  Καλλικράτη περιέγραψαν, ποιανού απόρροια ήταν; Των μνημονίων; Δεν το είπανε. Των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών; Ούτε αυτό το είπαν. Των κακών Δημάρχων που άλλαξαν; Ούτε αυτό το είπαν.
Επειδή δεν πρέπει να κυνηγάμε φαντάσματα, υπάρχει ένας καταστατικός χάρτης που δεν αντιστοιχεί, γιατί δεν υπάρχει σε καμία χώρα ευρωπαϊκή στο σύνολό του αυτό το νομοθετικό πλέγμα.
Εμείς λέμε ναι στη σύγκλιση με την ευρωπαϊκή Αυτοδιοίκηση. Να γίνει νόμος του κράτους ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας. Συνταγματικά όμως τα όριά μας σήμερα και για το άμεσο μέλλον, είναι όπως τα περιγράφει ο καταστατικός χάρτης της χώρας. Εμείς δεν λέμε τίποτα παραπάνω. Να υλοποιηθεί το άρθρο 102 του Συντάγματος. Επιτέλους. Και αυτό θα πρέπει να το πιέσουμε οποιαδήποτε κυβέρνηση και να είναι. Και σε πόρους και σε θεσμούς.
Αν δεν το κάνουμε αυτό, αυτό που λέμε εδώ στο  Συνέδριό μας, η αναβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τους πολίτες μπροστά, δεν πρόκειται να γίνει.

Κόκκινη γραμμή για μας ο διάλογος με την Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν από σημαντικές αποφάσεις

Δεν πρόκειται να υπάρχει Αυτοδιοίκηση αν δεν χαράξουμε μια  στρατηγική, η οποία εμείς λέμε και μπορεί να είναι ενωτική, παρά τις σαφέστατες αντιθέσεις που έχουμε σε πάρα πολύ συγκεκριμένα ζητήματα.
Δεν είναι στις προθέσεις μας ούτε η δαιμονοποίηση των πολιτικά αντιπάλων παρατάξεων στην Αυτοδιοίκηση ούτε η αγιοποίηση της Κυβέρνησης, που σφόδρα, πολιτικά υποστηρίζουμε. Τουναντίον.
Στόχος μας είναι ο εξορθολογισμός των όποιων πολιτικών συγκρούσεων και διαφορών, η ανάδειξη και εμβάθυνση των πολλών κοινών σημείων και θέσεων και εντός της Αυτοδιοίκησης και στην σχέση Αυτοδιοίκησης με κυβέρνηση και ενωτική  προσπάθεια διεκδίκησης και η διαρκής διάθεση γόνιμης προωθητικής σύνθεσης.
Έχουμε σημαντικές διαφωνίες στον τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων, που είναι ιδεολογικές. Έχουμε σημαντικές διαφωνίες για την τοπική δημοκρατία. Έχουμε σημαντικές διαφωνίες για το σύστημα της απλής αναλογικής και για τον τρόπο που θα πρέπει να λειτουργούν τα όργανα.Αυτό δεν μας εμποδίζει από  το να έχουμε ένα κοινό διεκδικητικό πλαίσιο».
Ο Δ.Μπίρμπας, τόνισε επίσης ότι, λαμβάνει υπόψη του σοβαρά, όσα επεσήμαναν ο πρόεδρος και οι άλλοι επικεφαλής. «Πρέπει, συμπλήρωσε, να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις αξιοπιστίας και πρέπει στο διάλογο που ξεκίνησε και εντός της Αυτοδιοίκησης και της Αυτοδιοίκησης με κυβέρνηση, για ένα νέο καταστατικό χάρτη, μετά την αποτυχία του Καλλικράτη.
Προσερχόμαστε σε αυτό το διάλογο  με ανοιχτή καρδιά, συγκροτημένο πλαίσιο προτάσεων,  και κόκκινες γραμμές. Τις  κόκκινες γραμμές της Αυτοδιοίκησης απέναντι σε οποιαδήποτε κρατική αυθαιρεσία.

Ανοιχτή καρδιά γιατί θεωρούμε ότι εχθρός μας είναι τα προβλήματα της κοινωνίας και οι πολιτικές που τα δημιουργούν και όχι οι διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις εντός της Αυτοδιοίκησης.

Συγκροτημένο πλαίσιο προτάσεων που καταθέτουμε με άξονες

-την διασφάλιση συνταγματικά κατοχυρωμένης διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ, με επάρκεια πόρων οικονομικών και ανθρώπινων για την άσκηση των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων
-την εδαφική και κοινωνική συνοχή που πρέπει να αποτυπώνονται στην ιεράρχηση του πολιτικού σχεδιασμού του αλλά και στο χωροταξικό
-την ουσιαστική εφαρμογή του δημοκρατικού προγραμματισμού και των αρχών της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, στην προσπάθεια της αειφόρου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, στον σχεδιασμό και στην διαχείριση των υφιστάμενων εθνικών και Ευρωπαϊκών πόρων.
-την ουσιαστική λειτουργία της τοπικής δημοκρατίας και την θεσμοθέτηση α) της απλής αναλογικής σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης και λειτουργίας των ΟΤΑ και των συλλογικών του οργάνων και β) με βάση τις αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας, νομοθέτηση πλαισίων αντιδημοτικής αποκέντρωσης, κοινωνικής συμμετοχής και ελέγχου (συμμετοχικός προϋπολογισμός, τοπικά δημοψηφίσματα, συνελεύσεις γειτονιάς κλπ)
-την συμβολή της στην διαμόρφωση μιας ανοιχτής πλουραλιστικής δημοκρατικής κοινωνίας, στη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας αλλά και την ανάπτυξη της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας, την καλλιέργεια του μαζικού και ερασιτεχνικού αθλητισμού και κουλτούρας του “ευ αγωνίζεσθε”
Κόκκινες γραμμές που διατυπώνουμε πάντα με σαφήνεια
-δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας των υπηρεσιών και των δομών με αξιοκρατική και δημοκρατική λειτουργία
-σταθερή σχέση εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σε όλους τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ.
-κατάργηση του οικονομικού Παρατηρητηρίου, αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και απλοποίηση όλου του γραφειοκρατικού και αντιαναπτυξιακού πλαισίου των επάλληλων πολλαπλών ελέγχων (που πολλές φορές είναι έλεγχοι σκοπιμότητας)
-ουσιαστικό σεβασμό και διάλογο με την Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν από σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τις τοπικές κοινωνίες, γιατί οι ΟΤΑ δεν είναι ΔΕΚΟ
-απόδοση των νομοθετημένων κατ’ αρχήν πόρων και των νέων παρακρατηθέντων ως μερίσματος ανάπτυξης, βάσει των οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας.
Αυτό είναι επιγραμματικά το πλαίσιο και οι όροι που καταθέτουμε για την εκκίνηση αυτής της διαδικασίας διαμόρφωσης της Αυτοδιοίκησης του άμεσου μέλλοντος. Μια διαδικασία που πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ενδιαφέροντος και συμμετοχής της κοινωνίας, της Αυτοδιοίκησης και του κεντρικού πολιτικού συστήματος.
Πρέπει επίσης να υπάρξει ουσιαστικός σεβασμός-και είναι κόκκινη γραμμή μας αυτή και διάλογος με την Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν από σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τις τοπικές κοινωνίες, γιατί οι ΟΤΑ δεν είναι ΔΕΚΟ. Αυτό είναι πραγματικά το πλαίσιο που εμείς καταθέτουμε στην εκκίνηση αυτής της διαδικασίας διαμόρφωσης της Αυτοδιοίκησης του μέλλοντος.
Και εδώ θέλουμε να είμαστε και ειλικρινείς μεταξύ μας, γιατί η επιτυχία μιας τέτοιας διαδικασίας κατά τη γνώμη μας πρέπει να σημάνει και υπέρβαση κατεστημένων συμπεριφορών, πελατειακής αντίληψης και σε κεντρικό αλλά και σε τοπικό επίπεδο. Θα πρέπει να υπερβούμε ανούσιες επικοινωνιακές πολιτικές φωτο-καταιγισμού και όψιμου αντικαθεστωτισμού.
Δεν έχουμε ανάγκη ούτε εύκολες μεγαλοστομίες, ούτε προκάτ απαντήσεις παντός καιρού.
Απαιτεί ένα άνοιγμα στην κοινωνία, έναν διάλογο μαζί της, να ξεπεράσουμε τις δικές μας βεβαιότητες και τις αγκυλώσεις μας σε συνεννόηση με την κοινωνία, και να προσπαθήσουμε μαζί της να λύσουμε τα προβλήματα.
Κεντρικό ρόλο έχουν εδώ οι εργαζόμενοι που πρέπει κατ’ αρχήν να τους διασφαλιστεί μια σταθερή σχέση, πλήρους εργασίας με αξιοκρατική αντιμετώπιση και εξέλιξη.
Κεντρικό ρόλο έχουν εδώ οι εργαζόμενοι που πρέπει κατ’ αρχήν να τους διασφαλιστεί η σταθερή σχέση, πλήρους εργασίας με αξιοκρατική αντιμετώπιση και εξέλιξη.
Από την άλλη διατηρώντας την δημιουργική συμβολή τους και την αγωνιστική κριτική τους στάση, οφείλουν να αναμετρηθούν με τις υπαρκτές συντεχνιακές αντιλήψεις και τον εύκολο, ισοπεδωτικό καταγγελτικό λόγο, που εμφιλοχωρεί σε σημαντικό κομμάτι τους και που προσφέρει λίπασμα στην προωθούμενη αντίληψη “κοινωνικού αυτοματισμού”, που συστηματικά καλλιεργούν οι κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες ελίτ και τα συστημικά media.
Απαιτείται όλοι μας αιρετοί και εργαζόμενοι να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων, ξεπερνώντας τη δική μας κακοδαιμονία, για να είμαστε αξιόπιστοι στην απαίτηση να ξεπεραστούν οι οπισθοδρομικές αντιλήψεις των εκάστοτε Κυβερνήσεων και της κοινωνίας.
Σήμερα έχουμε, κατά την γνώμη μας, την ευκαιρία να το προσπαθήσουμε με καλύτερους όρους, γιατί έχουμε μια Κυβέρνηση που χωρίς να αποφύγει κάποιες ατυχείς επιλογές, κάτω από την πίεση της διαπραγμάτευσης, από την πρώτη στιγμή έδειξε ένα άλλο πρόσωπο απέναντι στην Αυτοδιοίκηση.
Συζήτησε ουσιαστικά μαζί της, ζήτησε από πριν την γνώμη της για νομοθετήματα της (εξαιρείται η γνωστή Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που θα αναφερθούμε στην συνέχεια), έκανε δεκτές προτάσεις και παρατηρήσεις της στο νομοσχέδιο για τις 100 δόσεις, στους προϋπολογισμούς των κόκκινων Δήμων, το επισιτιστικό πρόγραμμα, την πεντάμηνη κοινωφελή εργασία, την επανασύσταση της Δημοτικής αστυνομίας, στην επαναπρόσληψη των σχολικών φυλάκων, την απελευθέρωση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου για τα ανταποδοτικά, τον προγραμματισμό πρόσληψης των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ, την ακύρωση της αξιολόγησης – απόλυσης και άλλα πολλά.

Απόφαση για αποτροπή διάθεσης των ταμειακών μας διαθεσίμωνθα βαθύνει ρήγματα στην Αυτοδιοίκηση
Το τακτικό μας Συνέδριο πρέπει να αποτελέσει και θέλουμε να αποτελέσει την αφετηρία για μια ουσιαστική ανατροπή της μέχρι σήμερα φθίνουσας πορείας της Αυτοδιοίκησης. Μια φθίνουσα πορεία της Αυτοδιοίκησης που επιδείνωσαν και ο Καλλικράτης και τα μνημόνια.
Απαιτούνται τρία πράγματα. Ενότητα σε συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο. Το πλαίσιο που εμείς καταθέτουμε ως βάση συζήτησης είναι το ψήφισμα με μεγάλη πλειοψηφία της Περιφερειακής Ένωσης των Δήμων Αττικής.
Το δεύτερο. Σημαίνει υπεύθυνη στάση απέναντι στην κρισιμότητα της στιγμής. Για εμάς μετά τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού, την τροπολογία και τις τοποθετήσεις όλων μας ότι δεν μπαίνει ζήτημα ασφάλειας των καταθέσεων αλλά πρόβλημα είμαστε σε πλήρη διαφωνία με εκείνους τους συναδέλφους οι οποίοι λένε ότι πρέπει εδώ να επιβεβαιώσουμε πολιτικά την αποτροπή στη διάθεση των ταμειακών μας διαθεσίμων. Εμείς πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να παρθεί τέτοια απόφαση γιατί ενώ θέλουμε την ενότητα, αυτή η απόφαση θα βαθύνει ρήγματα στην Αυτοδιοίκηση, και δεν οδηγεί πουθενά. Δεν οδηγεί πουθενά.Το λέω αυτό γιατί θα πρέπει να είναι μια ουσιαστική συζήτηση γιατί πάμε για μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση του κράτους, γιατί Αυτοδιοίκηση χωρίς μεταρρύθμιση του κράτους δεν υπάρχει. Η συζήτηση είναι ανοιχτή».
Τρίτον. Θα πρέπει να πάμε σε μια τεκμηριωμένη επεξεργασία θέσεων. Εγώ άκουσα ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις από πάρα πολλούς συναδέλφους και ειδικά μέσα από τις θεματικές εισηγήσεις που μπορεί να αποτελέσουν οι θεματικές εισηγήσεις, με τις επιμέρους διαφωνίες μας, ένα πλαίσιο συζητήσεων ως πλαισίου διαδικασίας και παρέμβασης της ΚΕΔΕ σε όλο αυτό το διάστημα που θα ξεκινά η συζήτηση με την κυβέρνηση. Απαιτείται να υπάρχει μια πολύ καλά επεξεργασμένη θέση και από εμάς και θα πρέπει να συμμετέχουν όλοι.
Τελειώνοντας, κλειδί κάθε επιτυχίας για εμάς και πιστεύω για όλους μας, είναι η συμμετοχή της κοινωνίας. Αν δεν αλλάξουμε την κουλτούρα του πολίτη της ανάθεσης σε έναν πολίτη ο οποίος έχει την κοινοτική αντίληψη, την συμμετοχή, την ανάληψη και προσωπικής ευθύνης, για τον σεβασμό του δημόσιου χώρου, των δημόσιων αγαθών και αν θέλετε την ενεργή συμμετοχή στην επίλυση του καθημερινού προβλήματος, πιστεύουμε ότι αυτή η χώρα δεν έχει μέλλον και δεν θα γίνει ποτέ το σύνθημα που έχουμε πίσω, η αναβάθμιση της Αυτοδιοίκησης, και της κοινωνίας θα συμπλήρωνα, με τους πολίτες μπροστά.
Σας ευχαριστώ και συγνώμη για κάποιες εντάσεις.

Tοπική δημοκρατία, συμμετοχή και κοινωνικός έλεγχος

bir
Μπίρμπας Δημήτρη

πηγή: Εποχή

Tοπική δημοκρατία, συμμετοχή και κοινωνικός έλεγχος

Άρθρο του Δημήτρη Μπίρμπα, υποψήφιου δημάρχου Αιγάλεω

Σήμερα ολοκληρώνεται η διαδικασία εκλογής των νέων αρχών στους Δήμους της χώρας. Ως παράταξη που διεκδικεί με αξιώσεις τη διοίκηση του Δήμου Αιγάλεω θέσαμε σε όλη την προεκλογική περίοδο, σε κάθε δημόσια παρουσία μας, το ζήτημα της τοπικής δημοκρατίας και του κοινωνικού ελέγχου. Η ενεργός συμμετοχή των πολιτών και ο ανοικτός δημόσιος κοινωνικός έλεγχος αποτελούν κεντρικά στοιχεία της προγραμματικής μας πρότασης της ιδεολογικής και πολιτικής μας προσέγγισης για την αυτοδιοίκηση και την κοινωνία. Στοιχεία που λείπουν από την πολιτική και αυτοδιοικητική ζωή της χώρας, που πρέπει να μελετηθούν σε βάθος, να γίνουν εργαλεία για τη χάραξη αλλαγής πορείας προς την έξοδο, από τη σημερινή πολλαπλή κρίση.

Πεποίθησή μας είναι ότι οι μεταβιομηχανικές κοινωνίες της τηλεοπτικής δημοκρατίας και της εικονικής πραγματικότητας, δημιουργούν συνθήκες ανάπτυξης συμπεριφορών που ευνοούν τις πρακτικές του ατομοκεντρισμού, της «ανάθεσης και του καναπέ». Θεωρούμε απαραίτητο άμεσα να μετασχηματιστούν σε βάθος, ώστε να συντελεστούν σημαντικές αλλαγές στις κοινωνικές συμπεριφορές και αντιλήψεις, να δημιουργηθούν νέοι και να αναδιαμορφωθούν «παλιοί» θεσμοί στις τοπικές κοινωνίες, διαδικασίες δημοκρατικής συμμετοχής (άμεσης και αντιπροσωπευτικής) και κοινωνικού ελέγχου.
Η ιστορική εμπειρία της χώρας (κοινοτισμός και ΕΑΜ) , η αντίστοιχη διεθνής και οι σύγχρονες ριζοσπαστικές δημοκρατικές αντιλήψεις που λειτουργούν στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χώρο, αποτελούν πηγές έμπνευσης και αναζήτησης, στοχασμού και πειραματισμού.
Ζώντας στη δίνη μιας παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και βαθιά κοινωνική και πολιτισμική, αισθανόμαστε την ανάγκη να συμβάλουμε στη διερεύνηση των όρων υπέρβασής της. Οι αναγκαίες πολιτικές ανατροπής οφείλουν να αποτυπωθούν σε ένα εναλλακτικό σχέδιο που δεν θα θέτει μόνο μακροπρόθεσμους στόχους, αλλά θα συμπεριλαμβάνει και πεδία που θα μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα.
Η αξιοποίηση των σημερινών περιορισμένων θεσμικών δυνατοτήτων (Επιτροπή Διαβούλευσης, περιορισμένα τοπικά δημοψηφίσματα, Συμβούλιο Μεταναστών, δημοτικές επιτροπές, Συμπαραστάτης του Δημότη κ.λπ.) αποτελεί μία από τις προτεραιότητές μας και θα πρέπει να συναρθρώνεται με εναλλακτικές πρακτικές και διαδικασίες στις οποίες αναφερόμαστε αναλυτικά στο πρόγραμμα μας.
Κεντρικός πολιτικός μας στόχος είναι η ανατροπή των μνημονιακών δεσμεύσεων, γιατί η απαίτηση εφαρμογής τους υποχρεώνει, πέραν των καταστροφικών κοινωνικών επιπτώσεων, σε νομοθετικά πραξικοπήματα και περιορισμούς του δημοκρατικού ελέγχου. Η άμεση κατάργηση του Παρατητηρίου, η απόδοση των συνταγματικά κατοχυρωμένων πόρων και η αντικατάσταση του νεοσυγκεντρωτικού «Καλλικράτη» πρέπει να αποτυπωθούν σε ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας της αυτοδιοίκησης, που θα προκύψει από την αναγκαία ολοκληρωμένη δημοκρατική και ριζοσπαστική μεταρρύθμιση του ενιαίου πολιτικοδιοικητικού μας συστήματος, κρατικού και αυτοδιοικητικού.
Με οδηγό τα συνθήματα, των δύο πιο σημαντικών παγκόσμιων κινημάτων της μετανεωτερικότητας, του οικολογικού «Σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά» και του κινήματος ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση (anti global) «Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη», θα προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε, θεωρητικά αλλά και ελπίζουμε πρακτικά, τις δυνατότητες δημιουργίας νέων μορφών αυτοθέσμισης των τοπικών κοινωνιών, όπως έλεγε και κορυφαίος συμπατριώτης μας στοχαστής.
Οι αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας, η στόχευση για εδαφική και κοινωνική συνοχή, οι οποίες στο πρόγραμμά μας εκφράζονται με τη δημιουργία διαμερισματικών συμβουλίων και την καθιέρωση συμμετοχικού προϋπολογισμού, τη θεσμοθέτηση τοπικών δημοψηφισμάτων και τη λειτουργία τοπικού αναπτυξιακού συμβουλίου, την εφαρμογή ετήσιων απολογισμών σε επίπεδο εκλογικού διαμερίσματος, αλλά και την επαναλειτουργία των νομικών προσώπων, ως θεσμών συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και της αντιπολίτευσης, χρηστών και εργαζομένων, ελπίζουμε να «αντέξουν» και να αναδιαμορφωθούν μέσα από τη συνεχή συζήτηση μας με την κοινωνία και τους φορείς της.
Ο σταθερός στόχος μας για Αιγάλεω «Πόλη κοινωνικής αλληλεγγύης», προϋποθέτει συνεργασία, συμμετοχή και συντονισμό όλων των τοπικών φορέων (εργαζόμενοι ,επαγγελματοβιοτέχνες, εκκλησία, σύλλογοι, πρωτοβουλίες πολιτών κ.λπ.) με τον Δήμο.
Συμπληρώνεται δε με το μότο «συμμετέχουμε, αλλάζουμε τον εαυτό μας και την πόλη μας, με δημοκρατία και σχέδιο βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης».

 

Αλλάζοντας τον αυτοδιοικητικό χάρτη

Ημερομηνία: 18/08/2013 15:51

του Δημήτρη Μπίρμπα

Η κοινωνική πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι καταστροφικές πολιτικές των μνημονίων, των νεοφιλελεύθερων ιδεολογικών προταγμάτων, (διάλυση κοινωνικών υπηρεσιών, απολύσεις, περικοπές, ιδιωτικοποίηση) διέρρηξε το, επιφανειακά, κοινό προγραμματικό πλαίσιο στόχων και διεκδικήσεων της Αυτοδιοίκησης, που αποτυπωνόταν στις αποφάσεις των συνεδρίων της.

Στην υλοποίηση του βέβαια, πάντα παρουσιάζονταν σημαντικότατες πολιτικές διαφωνίες, κυρίως για τον αγωνιστικό ή μη τρόπο διεκδίκησης του και την σαφήνεια ή μη της πολιτικής αντιπαράθεσης και καταγγελίας στις εκάστοτε εφαρμοζόμενες κυβερνητικές πολιτικές.

 

Μόνο «παγ(ι)ωμένο σημείο» σ΄αυτό το διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο, οι αυτοδιοικητικές δυνάμεις του ΚΚΕ ,που μετά την εδραίωση, την προηγούμενη δεκαετία, της κρατικίστικης ιδεολογικής αντίληψης, Αυτοδιοίκηση = Κρατική Τοπική Διοίκηση, μόνιμα καταγγέλλουν  ή αδιαφορούν σε  ό,τι την διαταράσσει (εύρος αρμοδιοτήτων, νομικά πρόσωπα με θεσμοθετημένη κοινωνική συμμετοχή, δομές κοινωνικής αλληλεγγύης κλπ.) Αγνοούν επιδεικτικά τον καταλυτικό ρόλο των μνημονιακών δεσμεύσεων και επιμένουν στην γενική καταδίκη και ανάγκη υπέρβασης του καπιταλισμού για την ουσιαστική προστασία της …. λαϊκής οικογένειας.

 Τρία βασικά ρεύματα αντίληψης και πρακτικής

Στον υπόλοιπο Αυτοδιοικητικό χώρο και μέχρι την εμφάνιση μιας διακριτής εκπροσώπησης της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, διαμορφώνονται τρία βασικά ρεύματα αντίληψης και πρακτικής.

 

Το ρεύμα των «συνετών» (κυρίως δυνάμεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.) με κορμό την σημερινή πλειοψηφία της ΚΕΔΕ. Παράγωγο συσχετισμών ενός άλλου πολιτικού τοπίου και κυρίως ενός αντιδημοκρατικού υπερπλειοψηφικού συστήματος, πολλαπλών φίλτρων. Χωρίς στα λόγια να εγκαταλείπει διακηρύξεις προηγούμενων περιόδων, αρκείται στην διεκδίκηση σε γραφεία και διαδρόμους, νομοτεχνικών λειτουργικών διευκολύνσεων  ελάσσονος σημασίας, μένοντας σε μία γενικόλογη καταδίκη των «…άδικων κυβερνητικών πολιτικών για την Αυτοδιοίκηση που έχει πληγεί περισσότερο από κάθε άλλο Κρατικό Τομέα και δεν μπορεί να συνεισφέρει περισσότερο στην προσαρμογή της χώρας». Αγωνίστηκε με πάθος και κατάφερε «επαρκώς» να αποφευχθούν :

–          Η συγκρότηση μετώπου Αυτοδιοίκησης-εργαζομένων-τοπικών κοινωνιών, ικανού να δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην εφαρμογή αλλά και συνθήκες ανάσχεσης των μνημονιακών πολιτικών.

–          Η σαφής πολιτική καταδίκη και σύνδεση του αντικοινωνικού αντισυνταγματικού μνημονίου (απουσιάζει και ο όρος μνημόνιο στα κείμενα τους) καταδικάζει μόνο την αντισυνταγματικότητα του Παρατηρητηρίου, που αποτελεί μνημονιακό προαπαιτούμενο.

Εκφράζοντας την κυρίαρχη αντίληψη συμβιβασμού στην προηγούμενη περίοδο, έχουν μεταλλαχθεί στο «φιλοκυβερνητικό αμορτισέρ» των ολοένα αυξανόμενων κραδασμών και εκρήξεων στον χώρο εργαζομένων και αιρετών της Αυτοδιοίκησης.

Το ρεύμα των «αέναων εκσυγχρονιστών» με κορμό την κίνηση των 5 (πρωτοεκλεγέντες δήμαρχοι Αθηναίων, Θεσ/νίκης, Πατρέων, Ιωαννιτών, Βόλου), κρατά ίσες αποστάσεις από τις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές ,εστιάζοντας περισσότερο στις αντισυνταγματικές παραβιάσεις της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και στις υπαρκτές στρεβλώσεις θεσμικής και οικονομικής συγκρότησης του ιδιότυπου ελληνικού, υπερσυγκεντρωτικού και κομματικοπελατειακού κρατικού μορφώματος. Εδώ η ανάγκη ανατροπής του κοινωνικού ολετήρα των μνημονιακών πολιτικών, που υπαγορεύουν οι δανειστές και εφαρμόζει η καρικατούρα κυβέρνησης, ισοσταθμίζεται, αν δεν υποβαθμίζεται, από την προτεραιότητα εξυγίανσης του πελατειακού συστήματος κατανομής των ισχνότατων οικονομικών πόρων και την άμεση αλλαγή του τρόπου ανάδειξης και λειτουργίας των αιρετών, «μακριά από κομματικά επιτελεία», σε άμεση επιλογή από την κοινωνία των πολιτών. Έτσι «ανεξάρτητοι και αδέσμευτοι» οι αιρετοί θα λειτουργήσουν αποκλειστικά και μόνο για το καλό των τοπικών κοινωνιών.

Η ύπαρξη δε στους Δήμους των περισσοτέρων,  σκληρών πυρήνων κομματικοπελατειακού συντεχνιακού συνδικαλισμού, πόλων ανάσχεσης κάθε εξυγιαντικής προσπάθειας αλλά και καταπολέμησης υπαρκτών (ως φαίνεται από το δικαστικό δελτίο) εστιών διαφθοράς, σε συνδυασμό με φαινόμενα απαράδεκτης χουλιγκάνικης συμπεριφοράς ,αυτών απέναντι τους, τους οδηγούν σε μία άστοχη αντιπαράθεση με το όλον του συνδικαλιστικού φορέα των εργαζομένων. Έτσι απομειώνεται αντικειμενικά το βάρος των όποιων εξυγιαντικών προσπαθειών τους και δίνεται (χωρίς να το επιδιώκουν) η ευκαιρία επικοινωνιακής αξιοποίησης τους από τα κυβερνητικά χαλκεία και τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Η επίκληση μόνο , χωρίς αγωνιστική διεκδίκηση, των ανεκπλήρωτων συνταγματικών επιταγών για πόρους και θεσμική υπόσταση της Αυτοδιοίκησης  που ακυρώνονται από τις τροϊκανές επιταγές, τους οδηγούν για το «καλό» των τοπικών κοινωνιών και υπό το άγχος άμεσων λύσεων σε οξυμένα προβλήματα, στην εμπλοκή της ελληνογερμανικής «συνεργασίας» και των συμπράξεων δημοσίου και ιδιωτικού (χρηματοδότηση, έργα, αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας κλπ.). Υποκύπτουν σε μια τεχνοκρατική διαχείριση, μη βλέποντας ότι αυτά αποτελούν τους ξενιστές για την οριστική μετάλλαξη του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της αυτοδιοίκησης σε έναν ολοκληρωτικά ανταποδοτικό, φορομπηχτικό διοικητικό μηχανισμό, όπου θα κυριαρχούν ελαστικές μορφές απασχόλησης.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση του 6ου  μέλους της αρχικής ομάδας (του Δημάρχου Α.Ι.Ρέντη-Νίκαιας) ηγετικού στελέχους της ΔΗΜΑΡ, που πολύ πριν την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση, είχε σταθεί ενεργά αλληλέγγυος στους αγώνες των εργαζομένων απέναντι στις απολύσεις και την διάλυση των υπηρεσιών, συνδιαμορφώνοντας τις αποφάσεις της ΠΕΔ Αττικής, για ρητή πολιτική καταδίκη και αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.

Το ρεύμα «αντίστασης, ανατροπής και δημιουργίας» που διαμορφώνεται με πυρήνα σήμερα, κορμό αύριο, τις αυτοδιοικητικές δυνάμεις της ριζοσπαστικής, ανανεωτικής, κινηματικής αριστεράς. Το εύρος επιρροής του αποτυπώνεται στην συνάντηση με δυνάμεις που απελευθερώνονται, με αντιφατικό τρόπο και διαφορετικές ταχύτητες, από το φαινομενικά κυρίαρχο μπλοκ των «συνετών»,. Αποτυπώθηκε στις αποφάσεις των ΠΕΔ Αττικής-Κεντρικης Μακεδονίας, στην ισχυρή μειοψηφία συνεδρίων και συνελεύσεων δημάρχων της ΚΕΔΕ, σε αποφάσεις και αντιπαραθέσεις στις περιφερειακές ΠΕΔ. Πολύ δε περισσότερο όμως στην επιρροή του σε αποφάσεις και δράσεις δημοτικών συμβουλίων για θέματα απολύσεων και ιδιωτικοποιήσεων, υπεράσπισης του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της αυτοδιοίκησης, των  υπηρεσιών υγείας και παιδείας, του δημόσιου χώρου. Το συναντήσαμε στις κινητοποιήσεις πολιτών και εργαζομένων, για την υπεράσπιση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, στις αντιστάσεις στην λεηλασία των φυσικών πόρων, των δασών, στην «αξιοποίηση» των ακτογραμμών.

Οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς  πρωταγωνίστησαν στις πολυποίκιλες δράσεις κοινωνικού και αλληλέγγυου χαρακτήρα που δημιούργησαν Δήμοι, ομάδες και κινήσεις πολιτών σε όλη τη χώρα, για την άμεση αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που προκαλείται ελέω μνημονίου, (κοινωνικά παντοπωλεία, συλλογικές κουζίνες, κίνημα χωρίς μεσάζοντες, κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία, ιματιοθήκες, αλληλέγγυα ενισχυτική διδασκαλία κλπ.).

Πρωτοστάτησαν επίσης στις υβριδικού χαρακτήρα, δράσεις και λειτουργίες κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας που πραγματοποιούνται (ανταλλακτικά νομίσματα, τράπεζες χρόνου, τράπεζες σπόρων, αυτοδιαχειριζόμενη γεωργία κλπ.) αλλά και στη στήριξη κατειλλημένων εργοστασίων (ΒΙΟΜΕ).

Αυτό το τρίτο πολύχρωμο ρεύμα, χαρακτηρίζεται , θεσμικά, κοινωνικά και κινηματικά από τον στόχο, ενεργοποίηση  αυτοδιοικητικών δυνάμεων και θεσμών, συνάρθρωση τους με  τοπικές κοινωνίες και εργαζόμενους ,δημιουργία μετώπου αντίστασης και ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών.

Αποτελεί την κοιτίδα για την συγκρότηση του αναγκαίου εναλλακτικού αυτοδιοικητικου πόλου, που καλούμαστε να  πραγματοποιήσουμε, με ευρύτητα και χωρίς προκαταλήψεις, σε αντιμνημονιακή, δημοκρατική και κοινωνικά αλληλέγγυα βάση. Ενός πόλου που πρέπει να καταστεί κυρίαρχος για να συμβάλει στην ανατροπή του σημερινού και στην δημιουργία ενός άλλου μοντέλου, παραγωγής και  κατανάλωσης, οργάνωσης της καθημερινής ζωής.

Οι θέσεις που ήδη έχουν εξαγγελθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ για την συνταγματική αναθεώρηση, την ανασυγκρότηση του κράτους και της αυτοδιοίκησης, την σωτηρία και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, αποτελούν την στέρεα βάση που προδιαγράφει τα πεδία και τις προοπτικές των προγραμματικών μας συγκλίσεων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Η αναγκαία κατάργηση του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ από μια κυβέρνηση της Αριστεράς και η αντικατάστασή του από ένα ολοκληρωμένο αποκεντρωμένο θεσμικό πλαίσιο, θα σημάνει πέραν των άλλων και την έναρξη μιας διαδικασίας ουσιαστικής αποκέντρωσης με δημοκρατική συμμετοχή. Ενός άλλου υποδείγματος θεσμικής λειτουργίας, μια που ο τελικός σχεδιασμός και η υλοποίηση του  προϋποθέτουν , ενδελεχή αποτίμηση προηγούμενων θεσμικών εγχειρημάτων, επιστημονικά τεκμηριωμένη μελέτη της σημερινής κατάστασης και των αναγκών της και διαδικασίες ουσιαστικής διαβούλευσης με τις τοπικές κοινωνίες και τους φορείς τους.

Από το ΑΣΕΠ στις ΚΟΙΝΣΕΠ

Ο Νόμος 2190/94 (γνωστός και ως Νόμος Πεπονή) αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες προσπάθειες περιορισμού του πελατειακού κράτους. Οι ατέλειές του και οι δεσμευτικοί, ανορθολογικοί περιορισμοί προσλήψεων, σε Δημόσιο και Δήμους, «επέτρεψαν» την δημιουργία εκατοντάδων χιλιάδων συμβασιούχων, πολλαπλών μορφών, διαρκούς εκλογικής ομηρείας.
  • Ο τομέας της «αλληλέγγυας και κοινωνικής οικονομίας» που θεσμοθετήθηκε πρόσφατα στην Ελλάδα δίνει, παρά τις νομοθετικές ατέλειες του, τη δυνατότητα εναλλακτικής απασχόλησης σε δεκάδες χιλιάδες νέους και πολίτες ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, ναρκοθετείται εν τη γενέσει του. Ταυτίζεται σκόπιμα με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές απορρύθμισης και διάλυσης του ελάχιστου κοινωνικού κράτους

Συνέχεια ανάγνωσης Από το ΑΣΕΠ στις ΚΟΙΝΣΕΠ

ΕΝΟΨΕΙ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΚΕΔΕ

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

 (ΑΡΘΡΟ ΔΗΜ. ΜΠΙΡΜΠΑ ΣΤΗΝ «ΑΥΓΗ”)

 
Με καθυστέρηση δύο χρόνων, η Αυτοδιοίκηση αποφάσισε (;) να αντιδράσει.
Από τις προγραμματικές δηλώσεις Ραγκούση του 2009 και τον «Καλλικράτη”, μέχρι το ισχύον σήμερα Μνημόνιο ΙΙ είχε προδιαγραφεί με σαφήνεια, ο οδικός χάρτης της σημερινής τραγικής κατάστασης που βιώνουν οι ΟΤΑ (στάση πληρωμών, κατάρρευση κοινωνικών παροχών, απίσχναση υπηρεσιών).
Οι φιλοκυβερνητικές υπερπλειοψηφίες στα κεντρικά όργανα της Αυτοδιοίκησης, ελέω αντιδημοκρατικών εκλογικών νόμων που θεσπίζονται πάντα μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές, παρά τις ανακοινώσεις, συμβιβάστηκαν και υποτάχθηκαν στις ακραίες νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές των διαδοχικών κυβερνήσεων της περιόδου.
Ως «Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία», με τις μικρές δυνάμεις μας, προσπαθήσαμε από το Συνέδριο της ΚΕΔΕ του 2010 έως τα σήμερα να αναδείξουμε τους κινδύνους, να προειδοποιήσουμε, να συσπειρώσουμε και να κινητοποιήσουμε την Αυτοδιοίκηση και τα όργανά της, με τους εργαζόμενους και την κοινωνία.

Δυστυχώς απευθυνόμασταν σε ώτα μη ακουόντων, μαγεμένων από τις σειρήνες του φιλοκυβερνητισμού και των μνημονιακών μονοδρόμων. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Έστω και τώρα, επείγει να παρθούν αποφάσεις για μια μεγάλη συλλογική αντίδραση της Αυτοδιοίκησης -του τελευταίου κυριολεκτικά αναχώματος του κοινωνικού κράτους- μαζί με τον λαό και τους εργαζόμενους, ενάντια στην εξαθλίωση και την κοινωνική καταστροφή που βιώνουμε.
Πρωτοστατώντας στις γειτονιές, ενεργοποιώντας τις κοινωνικές δυνάμεις που πλήττονται καθημερινά.
Στους παιδικούς σταθμούς σήμερα, στο σχολείο χωρίς πετρέλαιο και συντηρήσεις αύριο, με τους μαθητές των συγχωνεύσεων που θα αδυνατούν να μεταφερθούν στα σχολειά τους, με τους πολίτες που θα ασφυκτιούν από τα τέλη που αναγκαστικά θα εκτοξευθούν λόγω περικοπών και ελαχιστοποίησης των θεσμοθετημένων κρατικών πόρων και τη διάλυση των δημοτικών υπηρεσιών με την de facto πορεία ιδιωτικοποίησής τους, μέσα από εφεδρείες, συνταξιοδοτήσεις και μηδενικές προσλήψεις.
Ας προσπαθήσουμε, όλοι μαζί, οι κινητοποιήσεις να είναι η αρχή παλλαϊκών, ενωτικών αγώνων που θα πυροδοτήσουν την ανατροπή των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών, πριν ολοκληρωθεί η διάλυση της κοινωνίας και όχι, όπως συνήθως, η βαλβίδα εκτόνωσης της οργής των αιρετών.
 

Περί οικονομικών της Αυτοδιοίκησης και άλλων τινών

Κάθε συζήτηση για τα θέματα Αυτοδιοίκησης, και δη των οικονομικών της, απαιτεί αποσαφήνιση της οπτικής που την προσεγγίζεις και του ρόλου που της προσδίδεις στο πολιτικοδιοικητικό σύστημα. Η Αυτοδιοίκηση, ως “συνδικαλιστικό κίνημα” που διεκδικεί μεγαλύτερο ποσοστό από τον προϋπολογισμό για καλύτερη και δικαιότερη τοπική κατανομή, οδηγεί σε άλλες ατραπούς από εκείνες που οδηγεί η αντίληψη του διακριτού πυλώνα ενός ενιαίου πολιτικοδιοικητικού συστήματος, που στοχεύει στην διαχείριση όλων των δημόσιων τοπικών υποθέσεων, βάσει των αρχών της εγγύτητας και της επικουρικότητας.  Συνέχεια ανάγνωσης Περί οικονομικών της Αυτοδιοίκησης και άλλων τινών