Αρχείο ετικέτας μνημόνιο

Στ. Μπεχράκης: Φιλομνημονιακή δικτατορία Νίκα στο Δήμο Καλαμάτας

Με τη βοήθεια των έμμισθων θέσεων της παράταξης του Επισημαίνει ο επικεφαλής του «Δικτύου» Σταμάτης Μπεχράκης

Σκληρή κριτική, εφ’ όλης της ύλης, στη σημερινή Δημοτική Αρχή ασκεί με δήλωσή του ο επικεφαλής του «Δικτύου Ενεργών Πολιτών», Σταμάτης Μπεχράκης, χαρακτηρίζοντας τη μέχρι σήμερα πορεία της ως ψηφοθηρική και σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση.
Αναλυτικά σημειώνει: «Τα συλλογικά σώματα στην ουσία έχουν καταργηθεί και έχει επιβληθεί μια κατάσταση ιδιότυπης δικτατορίας της πλειοψηφίας. Η κινητοποίηση του Δήμου για τα μεγάλα και χρήσιμα ζητήματα έχει ατονήσει ή γίνονται για προσχηματικούς λόγους κάποιες δηλώσεις. Αεροδρόμιο, λειτουργία προαστιακού σιδηρόδρομου, κατασκευή Ολυμπίας Οδού, σκουπίδια, αξιοποίηση και λειτουργία Μεγάρου Χορού, προβλήματα από τη διέλευση της νέας εθνικής και της περιμετρικής της Καλαμάτας έχουν περάσει σε σειρά που να μην ενοχλούν την κυβέρνηση.Kομματική διοίκηση, αφωνία στη διάλυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης συμπληρώνουν το όλο σκηνικό.
Οι δημοτικές υπηρεσίες ρυμουλκούνται σε ψηφοθηρικά έργα, σε σπατάλη διαθέσιμων χρηματικών πόρων. Όπου και να επισκεφθήκαμε το Δήμο, όλο και περισσότεροι πολίτες φωνάζουν για τη στάση της Δημοτικής Αρχής στα μεγάλα θέματα. Μερικές φορές γινόμαστε άδικα αντικείμενο διαμαρτυριών, ακόμα κι εμείς, ως συνυπεύθυνοι!
Όλα αυτά πλήττουν τους πολίτες και δεν είναι απλά ενδοπαραταξιακό θέμα. Η αυταρχική και ανεπαρκής διοίκηση του κ Νίκα έχει άμεσες επιπτώσεις στην καθημερινότητα των πολιτών.
Στην τελευταία οικονομική επιτροπή του Δήμου Καλαμάτας έγινε απευθείας ανάθεση, λόγω της εξαιρετικά επείγουσας ανάγκης, της εκτέλεσης των έργων για την αποκατάσταση των ζημιών από πλημμύρες στις Δημοτικές Ενότητες Άριος, Αρφαρών, Θουρίας και Καλαμάτας, χωρίς να παρουσιαστεί ένα κοστολόγιο των εργασιών.
Δηλαδή, δεν ξέρουμε αν θα ασπρίσουμε τα πεζοδρόμια ή θα τα φτιάξουμε εξ αρχής. Για την Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Καλαμάτας είναι το ίδιο. Ούτε στο Δημοτικό Συμβούλιο παρουσιάστηκε αντίστοιχη ανάλυση κόστους εργασιών, γιατί έτσι ήθελε ο δήμαρχος. Ούτε οι υπηρεσιακοί παράγοντες καλούνται, γιατί μπορεί να διαφωνήσουν για το τι πρέπει να γίνει.
Η παραταξιακή συμπεριφορά σε όλο το μεγαλείο της. Προφανώς, δεν πρόκειται για συνεδρίαση συλλογικού οργάνου, αλλά μια τυπική διαδικασία επικύρωσης αποφάσεων που έχουν παρθεί από το δήμαρχο (ενίοτε και τους συνεργάτες του) με τη μέθοδο “ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε”. Ο διάλογος και η κουλτούρα των συνεργασιών δεν υπάρχει.
Θα ήταν χρήσιμο να υπενθυμίσουμε ότι υπήρξαν στο Δημοτικό Συμβούλιο περίοδοι κατά τις οποίες υπήρξε διάλογος και σεβασμός στην αντίθετη άποψη Τα στοιχεία αυτά έχουν υποκατασταθεί από τηλεοπτικούς μονολόγους και το αυτολιβάνισμα. Με αυτό τον τρόπο, χωρίς την άσκηση κριτικής, δε διορθώνονται τα προβλήματα και τελικά την πληρώνουν οι ίδιοι οι πολίτες».

Συνέχεια ανάγνωσης Στ. Μπεχράκης: Φιλομνημονιακή δικτατορία Νίκα στο Δήμο Καλαμάτας

Η τοπική αυτοδιοίκηση στη μέγγενη του Μνημονίου

Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/11/2012

Του Παναγιώτη Σκούτα*

Η εφαρμογή των μέτρων για διαθεσιμότητες-απολύσεις στους εργαζόμενους στους ΟΤΑ επιφέρει την πλήρη διάλυση και την περιθωριοποίηση του ρόλου της αυτοδιοίκησης

Η τοπική αυτοδιοίκηση συμμετέχει στο συνολικό δημοσιονομικό χρέος της χώρας με ποσοστό μόλις 0,9%, ένα από τα χαμηλότερα της Ευρώπης των 27, το οποίο βρίσκεται συγκεκριμένα στην προτελευταία θέση. Από τα 325 δισ. του δημόσιου χρέους η τοπική αυτοδιοίκηση συμμετέχει με 2,5 δισ., εκ των οποίων 1,7 δισ. από δάνεια και 835 εκατ. ληξιπρόθεσμα, όταν τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί η κρατική χρηματοδότηση στο 60% των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων, και για το 2013 θα δοθούν 1,7 δισ. λιγότερα κονδύλια από πέρσι.

Παρ’ όλη αυτή την οικονομική ασφυξία που υπόκειται, η τοπική αυτοδιοίκηση δέχεται ταυτόχρονα μια πρωτοφανή επίθεση σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας της. Η εφαρμογή του παρατηρητηρίου για τον έλεγχο των δαπανών, ουσιαστικά καταργεί το αυτοδιοίκητο, καθώς και η εφαρμογή των μέτρων για διαθεσιμότητες-απολύσεις στους εργαζόμενους στους ΟΤΑ επιφέρει την πλήρη διάλυση και την περιθωριοποίηση του ρόλου της σε μια σειρά από κρίσιμους τομείς των υπηρεσιών.

Η σκοπιμότητα αυτής της πολιτικής δεν είναι τυχαία, αλλά είναι ενταγμένη στο Μνημόνιο και εξυπηρετεί κυρίως τρεις βασικές επιλογές.

Η πρώτη απαντά στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη λιγότερο κράτος. Μείωση στο ελάχιστο των εργαζομένων στους ΟΤΑ, μηδενισμός των προσφερόμενων κοινωνικών υπηρεσιών, κατάργηση του κράτους πρόνοιας και της αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου μέσω των αποκεντρωμένων θεσμών. Επιβάλλουν τη στρατηγική της Διάσκεψης Υπουργών Κοινωνικής Πολιτικής του ΟΟΣΑ, με την οποία “το κράτος ρυθμίζει το κοινωνικό περιβάλλον, αντί του κράτους που χορηγεί κοινωνικές παροχές”. Ταυτόχρονα, μέσα από “σύγχρονα” καλυμμένα ιδιωτικά εργαλεία, όπως είναι οι ΜΚΟ, αλλά και η κοινωνική οικονομία (συνεταιρισμός, εταιρεία λαϊκής βάσης κ.λπ.), προσπαθούν -στη βάση των Συνθηκών της Ε.Ε. και των αντιλήψεων που απορρέουν από τη νεοφιλελεύθερη οικονομική λογική- να εφαρμόσουν την ανταποδοτικότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, με τη μετατροπή τους σε ελαστικές μορφές εργασίας. Αντίθετα, μια πραγματική κοινωνική οικονομία δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα, αλλά στηρίζεται στην κοινωνική χρησιμότητα, με (αμεσο)δημοκρατικά χαρακτηριστικά, και βασίζεται στις αξιακές αρχές της αμοιβαιότητας, της αλληλοβοήθειας και της αλληλεγγύης.

Η δεύτερη σκοπιμότητα αφορά την ευκαιρία που δίνει η κρίση για τη διείσδυση γερμανικών συμφερόντων με κερδοσκοπικό σκοπό σε βασικούς δημόσιους τομείς και αρμοδιότητες του κράτους «από τα κάτω», με όρους αφαίμαξης του παραγόμενου πλούτου της χώρας, παίρνοντας ταυτόχρονα κομμάτι της πίτας από τα ευρωπαϊκά κονδύλια των αναπτυξιακών προγραμμάτων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Το πρωτόκολλο συνεργασίας Ελλάδας – Γερμανίας για την τοπική αυτοδιοίκηση προωθεί μια τέτοια κατεύθυνση. Η Ελληνογερμανική Συνέλευση και η παρουσία του Φούχτελ επί ένα χρόνο στη χώρα μας εντάσσονται σε αυτή την προσπάθεια. Ήδη επιχειρείται, μέσω συμφώνων συνεργασίας για τη μεταφορά τεχνογνωσίας και παροχής συμβουλευτικής υποστήριξης, να προωθηθούν επιχειρηματικά σχέδια στην ενέργεια, στη διαχείριση των απορριμμάτων, στον τουρισμό, στον κοινωνικό και υγειονομικό τομέα κ.λπ.

Η τρίτη επιλογή είναι ο περιορισμός της δημοκρατίας και η απονεύρωση ακόμα και αυτού του συντηρητικού “Καλλικράτη”. Είναι προφανές ότι η προώθηση των παραπάνω σχεδίων επιβάλλει την ύπαρξη μιας καινοφανούς «δημοκρατίας», που δεν θα έχει καμία σχέση με τη συμμετοχική δημοκρατία, με τη συνάντηση της αυτοδιοίκησης με τα κινήματα, με την εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων. Θέτουν την αυτοδιοίκηση σε έλεγχο από την αποκεντρωμένη διοίκηση και το ελεγκτικό συνέδριο, όχι για τη νομιμότητα των αποφάσεών της, αλλά για την αποδυνάμωση των ενεργειών της και την ακύρωση του ρόλου της στην τοπική κοινωνία.

Μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ θα αλλάξει τον προσανατολισμό της αυτοδιοίκησης. Θα διαμορφώσει έναν νέο ριζοσπαστικό χάρτη που θα απαντά κυρίως στη συγκυρία, στην ανόρθωση της οικονομίας με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Η υλοποίησή του θα συνδέεται με την περιφερειακή αποκέντρωση του κράτους, με την περιφερειακή ανάπτυξη και την ανόρθωση των παραγωγικών τομέων της οικονομίας. Θα εξαλείψει φαινόμενα διαφθοράς, αναποτελεσματικότητας και θα ελαχιστοποιήσει κινδύνους απορρόφησης από ένα υπάρχον συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό μοντέλο.

Άμεσα θα της αποδοθούν κονδύλια συγκεκριμένα, για κοινωνικές δράσεις στους πιο νευραλγικούς τομείς των κοινωνικών υπηρεσιών, ώστε να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα ανθρωπιστικής κρίσης, να μην καταρρεύσουν οι άνεργοι και οι υποαπασχολούμενοι, όσοι έχουν βρεθεί στη φτώχεια. Με την καθιέρωση της απλής αναλογικής, τα όργανα του θεσμού θα γίνουν πραγματικά συλλογικά, ώστε να μπορούν να διαμορφώνουν ολοκληρωμένες κοινωνικές και οικονομικές παρεμβάσεις.

Έτσι, θα αποτελέσουν όργανα εμπροσθοφυλακής για την αντιμετώπιση της κρίσης, μέσα από την οργάνωση της αλληλεγγύης και την ανάπτυξη της οικονομίας. Θα υπάρξει μια ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του κράτους, με διοικητική αποκέντρωση, με φορολογική μεταρρύθμιση, με ανακατανομή πόρων και εξουσιών υπέρ των αυτοδιοικητικών θεσμών. Η ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη θα τεθεί επί τάπητος, θα ληφθούν ριζικά μέτρα και θα προωθηθούν καινοτόμοι θεσμοί, που θα δώσουν την απαιτούμενη στήριξη και στο θεσμό της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης, ενισχύοντας τον πολιτικό της ρόλο.

Η επιλογή μας είναι «δημοκρατία, συμμετοχή, αλληλεγγύη και διαφάνεια παντού». Θα διαμορφώσουμε μια αυτοδιοίκηση ανοιχτή και ανατροφοδοτούμενη από την κοινωνία, με ρόλο εγγυητή των κοινών αγαθών και της δημοκρατικής συμμετοχής. Στόχος μας είναι η αυτοδιοίκηση να αποτελέσει πόλο έκφρασης της κοινωνικής διεκδίκησης και, ταυτόχρονα, συντονιστή της αναπτυξιακής διαδικασίας στο πεδίο της οικονομίας, για την κοινωνική ευημερία, την πρόοδο, τον πολιτισμό και την προστασία του περιβάλλοντος.

 

* Ο Παναγιώτης Σκούτας είναι μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Αυτοδιοίκησης ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

Τι χάνει η αυτοδιοίκηση με το 3ο Μνημόνιο


 
ένα περιεκτικό κείμενο

Κατάργηση των θεσμοθετημένων πόρων της Αυτοδιοίκησης, μείωση των αποδοχών των δημάρχων, μείωση οριζόντια κατά 1.000 ευρώ των αποδοχών των αντιδημάρχων, πλήρης απαγόρευση των προσλήψεων μέχρι το
2016, μείωση της κρατικής επιχορήγησης στους δήμους κατά 30%, κατάργηση ειδικών συμβούλων και συνεργατών κατά 50% και ορισμό επιτροπείας για την έγκριση της αναγκαιότητας των δαπανών των δήμων,  είναι τα μέτρα του Μεσοπρόθεσμου ή αυτά που θα προστεθούν σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν στην συνάντηση που είχε σήμερα η ΚΕΔΕ με τον Υπουργό Οικονομικών κ. Σταϊκούρα.
Οι εκπρόσωποι της ΚΕΔΕ που παραβρέθηκαν στην συνάντηση με τον Υπ. Οικ. και στην συνέχεια ενημέρωσαν
το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ στην σημερινή του συνεδρίαση, μετέφεραν όχι μόνο έναν βαρύ, αλλά και απαξιωτικό
κλίμα που επικρατεί στο Υπουργείο. Ο κ. Σταϊκούρας αρνήθηκε ακόμη και να καλέσει τους υπηρεσιακούς
του παράγοντες στην συνάντηση, αν και το ζητούσαν επισταμένως οι εκπρόσωποι της ΚΕΔΕ όχι μόνο γιατί
αυτό συνηθίζεται, αλλά γιατί αυτό ήταν αναγκαίο αφού απαιτείτο να διευκρινιστούν νούμερα και ποσά.
Η συνάντηση προκλήθηκε από το γεγονός ότι στον κρατικό προϋπολογισμό του 2013 οι θεσμοθετημένοι
πόροι της Αυτοδιοίκησης κυρίως από τα έσοδα του ΦΠΑ και τους φόρους φυσικών και νομικών προσώπων
υπολείπονται κατά 1,7 δις. Η κατάφωρη αυτή παραβίαση του νόμου 3853 από το γενικό λογιστήριο του
κράτους δημιούργησε όχι μόνο απορίες, αλλά και ανησυχίες στην Οικονομική Επιτροπή της ΚΕΔΕ η οποία
ζήτησε μέσω του προεδρείου, άμεσα την συνάντηση με τον Υπουργό.
Η συνάντηση όμως όπως αποτυπώθηκε στην συνέχεια μέσα στην συνεδρίαση του Δ.Σ. πήρε πολύ χειρότερο
χαρακτήρα απʼ ότι οι ανησυχίες υπέθεταν.
Οι αιρετοί της Αυτοδιοίκησης περιέγραψαν έναν υπουργό που όχι μόνο δεν είχε αντίληψη για τον ρόλο
της αυτοδιοίκησης στην διατήρηση του κοινωνικού ιστού εν μέσω κρίσης, αλλά δεν είχε καθόλου καλή
γνώμη και για τους αιρετούς της.
Ο κ. Σταϊκούρας μετέφερε κατ΄αρχήν την περίεργη επιμονή της τρόικας στον σκληρό περιορισμό της
αυτοδιοικητικής δραστηριότητας και στην καθιέρωση επιτροπείας σε κάθε δήμο. Δεν έδειξε όμως να
διαφωνεί και ο ίδιος με ένα τέτοιο ενδεχόμενο παρά το γεγονός ότι μια τέτοια εφαρμογή είναι
κατάφωρα αντισυνταγματική αφού μιλάμε πια για έλεγχο σκοπιμότητας.
Από την άλλη ο κ. Σταϊκούρας δεν έδωσε σαφείς απαντήσεις για ό,τι συζητιότανε εδώ και καιρό περί
μειώσεων μισθών και πλήθους αντιδημάρχων, ειδικών συμβούλων κλπ. Είπε ότι θα το εξετάσει και θα
απαντήσει.
Και βέβαια δεν έκανε ούτε ένα βήμα πίσω σʼ αυτά που περιλαμβάνονται ήδη στο μεσοπρόθεσμο μνημόνιο
όπως πλήρης απαγόρευση των προσλήψεων, μείωση των αποδοχών δημάρχων κα αντιδημάρχων κλπ.
Ο κ. Κοιμήσης ενημέρωσε το σώμα ότι η έκθεση του ΚΕΠΕ που συζητιέται αυτή τη στιγμή απ΄την τρόικα
και το Υπ. Οικονομικών προβλέπει οριζόντια μείωση αποδοχών των αντιδημάρχων κατά 1.000 ευρώ αν και
όπως είπε πολλοί δήμαρχοι έχουν μισθούς κάτω από 1.000 ευρώ ήδη.
Σύμφωνα πάντως με την ερμηνεία που έδωσαν ο πρόεδρος κ. Ασκούνης αλλά και ο πρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής κ. Σιατής η αναντιστοιχία μεταξύ των θεσμοθετημένων πόρων της Αυτοδιοίκησης και των δαπανών που προβλέπονται στον προϋπολογισμό εκπορεύονται από την σαφή πρόθεση να αλλάξει ο  νόμος του Καλλικράτη και να απαλειφθούν οι θεσμοθετημένοι πόροι όπως το 23,5% του ΦΠΑ, το 12% του φόρου εισοδήματος κλπ.

Το χλιαρό ψήφισμα


Παρʼ όλα αυτά το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ επέλεξε να βγάλει ένα ψήφισμα που χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως
χλιαρό, ενώ αρνήθηκε να υιοθετήσει την πρόταση άμεσων κινητοποιήσεων μαζί με την ΓΣΕΕΕ και την
ΑΔΕΔΥ την επόμενη εβδομάδα παρά το γεγονός ότι η τρόικα πιέζει και απαιτεί τα μέτρα που αναφέρθηκαν
παραπάνω να αποτελέσουν προϋπόθεση για την εκταμίευση
της επόμενης δόσης.”

 

Από τον Κώστα Διάκο στις Νοέμβριος 7, 2012

ηλεκτρονική εφημερίδα “myota.gr “

Κράτα το

Κράτα το

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΤΖΟΚΑ

ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΚΕΔΕ

 

    Ξεκινώντας από μια γενική εκτίμηση θα λέγαμε ότι  σήμερα, μετά την επιβολή από την τρόικα και των εγχώριων πολιτικών και οικονομικών ελίτ,  του πρώτου μνημονίου, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη», και κάποιες μέρες μετά την ψήφιση του δεύτερου Μνημονίου, η χώρα και η Αυτοδιοίκηση ζουν ένα άθλιο παρόν, χωρίς ορατές προοπτικές βελτίωσης για το μέλλον. Οι προβλέψεις μας, δυστυχώς,  επιβεβαιώθηκαν.

Οι ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές της τρόικα και των ελληνικών κυβερνήσεων, τα αλλεπάλληλα Μνημόνια και ο «Καλλικράτης» μεγέθυναν τα υπάρχοντα προβλήματα, οδηγούν σε κατάρρευση του κοινωνικού ιστού, υπερφορολόγηση των πολιτών, απολύσεις και ιδιωτικοποίηση  των δημόσιων υπηρεσιών γενικού κοινωνικού ενδιαφέροντος.

Έγινε πλέον σαφές ακόμα και στους δύσπιστους ότι ήδη η πολιτική του  πρώτου Μνημονίου που επιχειρήθηκε και επιχειρείται και μέσω του Καλλικράτη είχε ήδη εξοντώσει την Αυτοδιοίκηση. Ο «Καλλικράτης» είναι η εφαρμογή του μνημονίου στην αυτοδιοίκηση και το όχημα για την επιβολή νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Επιχειρήθηκαν και επιχειρούνται πολιτικές άμεσης και έμμεσης ιδιωτικοποίησης κρίσιμων κοινωνικών και αναπτυξιακών τομέων (απορρίμματα, ενέργεια, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λπ.) και  εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου (ΗΛΙΟΣ, ΣΔΙΤ κ.λπ.). Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα ΣΔΙΤ είναι το Ελληνικό και οι τρόποι αξιοποίησης του. Στην περίπτωση αυτή εκχωρείται δημόσιος χώρος και εκποιείται δημόσια περιουσία.

Ταυτόχρονα, οι προβλεπόμενες απολύσεις των εργαζομένων στους Δήμους και  στο δημόσιο σε συνδυασμό με τις λόγω των μνημονίων άγριες περικοπές από θεσμοθετημένους πόρους της τοπικής αυτοδιοίκησης, θα έχει σαν αποτέλεσμα την διάλυση ολόκληρων υπηρεσιών των δήμων σε κρίσιμους τομείς.  Κοινωνικές υπηρεσίες πρόνοιας, καθαριότητα, πράσινο, παιδικοί σταθμοί, βοήθεια στο σπίτι θα συρρικνωθούν μέχρι εξαφανίσεως.

Αρκεί κάποιος να αξιολογήσει το στοιχείο εκείνο σύγκρισης των τριών τελευταίων χρόνων των προϋπολογισμών για την Τ.Α και θα διαπιστώσει ότι τα έσοδα της από το Κράτος μειώνονται στο εκπληκτικό ποσοστό που προσεγγίζει το 55%.

Από την άλλη πλευρά συνεχίζεται η τοκογλυφία του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων. Ο υψηλός τόκος του Ταμείου και τα εμπόδια του ελεγκτικού καθιστούν αδύνατη τη δανειακή βοήθεια των Δήμων.

Έτσι «επιτυγχάνεται» η υποχώρηση της αυτοδιοίκησης σε κρατική υπηρεσία, ο ακρωτηριασμός των αυτοδύναμων αποφάσεων, η έλλειψη και των ελάχιστων πόρων για άσκηση πολιτικής, η αδυναμία καταβολής ακόμα και των ανελαστικών  εξόδων.

Ακόμα και με τους τυχοδιωκτικούς υπολογισμούς της κυβέρνησης η Τ.Α δεν μπορεί να επιβιώσει. H τελευταία εκτίμηση της την εκθέτει: «τα σταθερά έσοδα των ΟΤΑ υπολογισμένα με τον πιο ασφαλή τρόπο, στη βάση των τρεχουσών αποδόσεων της κρατικής χρηματοδότησης, ανέρχονται σε ύψος 4 δις € για τους δήμους και 670εκ. € για τις περιφέρειες…. (υπουργός Παπακωνσταντίνου)», ενώ φέτος στον προϋπολογισμό είναι εγγεγραμμένα 2,4 δις (να σημειωθεί ότι το 2011 δόθηκαν 3,526 δις).

   Με τη ψήφιση του «μνημονίου 2» το έγκλημα ολοκληρώνεται. Επιχειρείται  η σκύλευση του πτώματος. Ακόμα και οι συνοδοιπόροι των κυβερνητικών αποφάσεων μιλούν για το τέλος της Αυτοδιοίκησης, τουλάχιστον, όπως την είχαμε γνωρίσει. Το ερώτημα που προβάλλει είναι απλό: Δεν το γνωρίζουν αυτό οι «ειδήμονες»; Βεβαίως το γνωρίζουν, αλλά έχουν άλλα σχέδια, τα οποία πλέον έχουν αποκαλυφθεί, όπως η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας, η εγκατάλειψη κάθε κοινωνικής πολιτικής από την Τ.Α, η πλήρης ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών και δεν έχει τέλος ο κατάλογος των νεοφιλελεύθερων επιλογών που θα οριστικοποιήσουν το θάνατο της αυτοδιοίκησης, όπως και της κοινωνίας.

Συγκεκριμένα, ενώ πριν λίγες ημέρες πήραμε υποσχέσεις και από τον Πρόεδρο και από τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης ότι θα δώσουν  450 εκατομμύρια στην Τ.Α που από «λάθος», όπως ισχυρίστηκαν, δεν εγράφησαν στον προϋπολογισμό, κόβονται και άλλα χρήματα. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του «μνημονίου 2»  θα περικοπούν κι άλλα290 εκ. με τα ακόλουθα:

ü  Οι πιστώσεις των προϋπολογισμών όλων των Υπουργείων μειώνονται κατά 15%

ü  Μείωση πιστώσεων, για απόδοση σε ΟΤΑ  Α’ βαθμού κατά  59 εκατ. από τους ΚΑΠ.

ü  Μείωση της ήδη κουτσουρεμένης ΣΑΤΑ κατά 140 εκατ.( ήδη από 608 είχε μειωθεί στα478 εκ.και τώρα καταλήγει στο ποσό των 338 εκ) Οι πόροι αυτοί αφορούν στην υλοποίηση έργων και προγραμμάτων ανάπτυξης. Ενώ λοιπόν και οι πιο αδαείς περί τα οικονομικά θεωρούν ότι το αντίδοτο στην κρίση και την ύφεση είναι η στήριξη με κάθε τρόπο και μέσο της ανάπτυξης της χώρας, με τη δεύτερη κατά σειρά μείωση της ΣΑΤΑ μέσα στο 2012, κάθε σχέδιο και πρόγραμμα για επενδυτικές και αναπτυξιακές δράσεις των δήμων οδηγείται στη «χώρα της φαντασίας».

ü  Αξιοσημείωτο είναι ότι σε μια εποχή βαθιάς ύφεσης οι δημόσιες επενδύσεις μειώνονται σε όλα τα Υπουργεία.

ü  Μείωση κατά 50 % των συμβάσεων έργων και εργασίας

ü   Μείωση των μισθών κατά 10% όλων των αιρετών (Περιφερειαρχών, Δημάρχων κ.λ.π.)

ü  Περιορισμός των αμειβομένων αντιδημάρχων κατά το ήμισυ των σημερινών υπαρχόντων. (το ερωτηματικό είναι αν θα παραμείνουν στις θέσεις τους και δεν θα πληρώνονται)

ü   και σημαντικότερο – απολύσεις και στους ΟΤΑ. Ενώ προωθείται  ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών και εγκρίνονται  προσλήψεις με συμβάσεις   σε διάφορες υπηρεσίες των δήμων μόνο με την λογική των ανταποδοτικών.

Η μοναδική ελπίδα είναι οι ενωτικοί πολιτικοί και κοινωνικοί   αγώνες για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής συναίνεσης που εκφράζεται από την ετερόκλητη κυβερνητική συμμαχία, κυβέρνηση που δημιουργήθηκε και υποστηρίζεται από τους κυρίαρχους νεοφιλελεύθερους κύκλους του οικονομικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος και τα διαπλεκόμενα μιντιακά συγκροτήματα.

Την δυσμενή αυτή πραγματικότητα δεν συμμερίζεται η εγκλωβισμένη στο πολιτικό σκηνικό του κοινωνικού αφανισμού πλειοψηφία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), η οποία με τεχνάσματα, σοφίσματα και αποπροσανατολιστικές κινήσεις ή κινήσεις εντυπωσιασμού λειτουργεί ως ανάχωμα του συστήματος. Αυτούς τους  αρνητικούς  συσχετισμούς οφείλουμε να ανατρέψουμε στην πράξη.

Η δημιουργία κινήματος με στόχους την κατάργηση της νέας δανειακής σύμβασης, την ανατροπή της συγκυβέρνησης και αυτής της πολιτικής και την αναγκαία συγκρότηση και συμπαράταξη όλων των αριστερών – αντινεοφιλελεύθερων – αντιμνημονιακών δυνάμεων είναι επιτακτική για την αλλαγή στη χώρα μας.

     Η λύση είναι η συλλογική αντίδραση της Αυτοδιοίκησης απέναντι στην εξαθλίωση της και την μετατροπή της σε κρατική υπηρεσία με συγκεκριμένους τρόπους.

Η πρόταση μας συγκεκριμενοποιείται στην απόφαση για το  κλείσιμο των Δήμων και συγκεντρώσεις στο Κέντρο της Αθήνας. Η δράση μας πρέπει να είναι  κοινή δράση με τους εργαζόμενους και την ΠΟΕ – ΟΤΑ. Επομένως, συντονιζόμαστε με τους εργαζόμενους και το λαό των πόλεων μας και συντονισμένα αγωνιζόμαστε για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Η εναρμόνιση με τη δοκιμαζόμενη κοινωνία είναι ο μόνος δρόμος. Αυτές οι πολιτικές πρέπει να ανατραπούν στην πράξη και η Αυτοδιοίκηση οφείλει να πρωτοστατήσει και να σταθεί αλληλέγγυα σε δράσεις και κινήσεις συνδικάτων, φορέων και πολιτών που το επιδιώκουν.