Αρχείο ετικέτας λιμάνι

Λαμπρίδης: Έρευνα για τις ζημιές σε 5 λιμάνια

Οι επαναλαμβανόμενες σοβαρές υλικές ζημιές σε διάφορα λιμάνια της χώρας, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα από την ολοκλήρωση των έργων και την παραλαβή τους, οδήγησαν τον γενικό γραμματέα Λιμένων του υπουργείου Ναυτιλίας Χρήστο Λαμπρίδη να απευθυνθεί στους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους προκειμένου να διερευνηθεί η ύπαρξη τυχόν ευθυνών για πλημμελείς εκτελέσεις των έργων, καθώς και ευθυνών κατά την παράδοση και παραλαβή τους.

Επειτα από σχετικά δημοσιεύματα του Τύπου, ανώνυμες και επώνυμες καταγγελίες, αλλά και ύστερα από επιτόπιες επισκέψεις στελεχών της Γενικής Γραμματείας Λιμένων σε λιμάνια που παρουσιάζουν προβλήματα, ο Χρ. Λαμπρίδης, παρά το γεγονός ότι η εκτέλεση δημόσιων έργων δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές του, διαβίβασε καταγγελίες, που υποβλήθηκαν στη Γενική Γραμματεία Λιμένων, καθώς και κάθε σχετικό έγγραφο ή στοιχείο αναφορικά με ζημιές που έγιναν στα λιμάνια Μαλαγαρίου και Καρλοβασίου Σάμου, Αθηνιού Σαντορίνης, Ευδήλου Ικαρίας και Κυπαρισσίας Μεσσηνίας, στο Σώμα Επιθεωρητών Δημοσίων Εργων και στο Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, τα οποία υπάγονται στο υπουργείο Δικαιοσύνης, στη Γενική Γραμματεία για την καταπολέμηση της Διαφθοράς.

Χρήστος Λαμπρίδης

Ο Χρήστος Λαμπρίδης, μιλώντας στην «Εφ.Συν.» για το θέμα και εξηγώντας την πρωτοβουλία που πήρε, τόνισε ότι η παρουσίαση ζημιών σε καινούργιες λιμενικές υποδομές και η διαπίστωση λειτουργικών προβλημάτων σε νέα λιμάνια, των οποίων η επίλυση είναι ιδιαίτερα δαπανηρή, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη ενεργοποίησης των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους.Ανέφερε ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ναυτιλίας είναι αποφασισμένη και έχει ήδη ενεργοποιήσει τις διαδικασίες ελέγχου προκειμένου να αναζητηθούν πιθανές ευθύνες αλλά και για να υπάρξει η αναγκαία πληροφόρηση ώστε να θεσμοθετηθούν εκείνοι οι μηχανισμοί που δεν θα επιτρέψουν την ύπαρξη παρόμοιων φαινομένων στο μέλλον και διευκρίνισε πως «η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των δημόσιων πόρων που προορίζονται για λιμενικές υποδομές αποτελεί για το υπουργείο Ναυτιλίας στόχο υψηλής προτεραιότητας».

► Αθηνιό Σαντορίνης:  Το έργο (φωτ.) ξεκίνησε το 2005, παραδόθηκε το 2010 και από το 2016 παρουσίασε σοβαρά λειτουργικά προβλήματα, καθώς μεγάλο τμήμα των κρηπιδωμάτων του τέθηκε εκτός λειτουργίας λόγω υποσκαφών και καθιζήσεων, με αποτέλεσμα η προβλήτα στην οποία έδεναν τα πλοία ακτοπλοΐας να βγει εκτός λειτουργίας και τα πλοία να δένουν από τότε στην προβλήτα επικίνδυνων φορτίων.

Ωστόσο τον Φεβρουάριο του 2018, μετά από μια έντονη κακοκαιρία, προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές και σ’ αυτή την προβλήτα (καθίζηση 90 εκατοστών και ρωγμή σε όλο το μήκος της). Εκπονήθηκαν σχετικές μελέτες οι οποίες ολοκληρώθηκαν, τα έργα αδειοδοτήθηκαν και σύντομα θα ξεκινήσει η υλοποίησή τους

► Μαλαγάρι – Βαθύ και Καρλόβασι Σάμου:  Το λιμάνι στο Βαθύ κατασκευάστηκε το 2004 και παραδόθηκε για χρήση το 2012. Σε σύντομο χρόνο μετά την παράδοσή του εμφάνισε φθορές που οφείλονται σε κακοτεχνίες.

Ανάλογες καταγγελίες υπάρχουν και για το λιμάνι στο Καρλόβασι, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2009, χωρίς ωστόσο να έχουν τοποθετηθεί πλατφόρμες που να το προστατεύουν από τη φθορά που προκαλείται από την προσέγγιση των πλοίων. Σοβαρές ζημιές (ρωγμή περίπου 28 μέτρων) παρουσιάστηκαν το 2013. Και τα δύο έργα τα έχει κατασκευάσει η ίδια εταιρεία.

Τα τελευταία χρόνια έχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες για την αποκατάσταση της υποσκαφής στο Μαλαγάρι.

► Εύδηλος Ικαρίας:  Στις 18-1-2018 λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών το λιμάνι του Ευδήλου υπέστη σοβαρές υλικές ζημιές, που εστιάζονται στον νέο προσήνεμο μόλο, του οποίου οι εργασίες ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 2015.

Το έργο παρελήφθη τον Ιούνιο του 2016. Ο νέος μόλος έσπασε στη μέση, ενώ καταστράφηκαν και τα τσιμεντένια προστατευτικά μπλόκια (αστερίες) από την εξωτερική πλευρά του λιμανιού.

► Κυπαρισσία Μεσσηνίας: Το έργο ξεκίνησε το 2007, ολοκληρώθηκε το 2009, δαπανήθηκαν τεράστια ποσά (πάνω από 14 εκατ. ευρώ), ωστόσο το 2012 σημειώθηκαν οι πρώτες σοβαρές ζημιές οι οποίες συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.

Επισημαίνεται ότι από το 2007 οι κάτοικοι με έγγραφά τους στον δήμο, στη νομαρχία και την περιφέρεια Πελοποννήσου είχαν καταγγείλει κακοτεχνίες προαναγγέλλοντας την επικινδυνότητα του έργου.

Οι καταγγελίες, σχετική αλληλογραφία, δημοσιεύματα και φωτογραφίες που δείχνουν να έχει καταποντιστεί το μισό λιμάνι, ενώ υπάρχει κίνδυνος επέκτασης της κατάρρευσης του λιμενοβραχίονα, διαβιβάστηκαν από τη Γενική Γραμματεία Λιμένων στο Σώμα Επιθεωρητών Δημοσίων Έργων και στο Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης.

 

κοινοποίησε το:

Αναστάλθηκε η σύμβαση για το master plan του λιμανιού της Καλαμάτας! – Kalamata Journal

Αναστάλθηκε η σύμβαση για το master plan του λιμανιού της Καλαμάτας!

Πηγή: Αναστάλθηκε η σύμβαση για το master plan του λιμανιού της Καλαμάτας! – Kalamata Journal

κοινοποίησε το:

Όταν κτιζόταν το Λιμενικό Ταμείο Καλαμάτας

 

    25 Ιανουαρίου 1939 κτίζεται το Λιμενικό Ταμείο (πρόσθια όψη, προς νότο)       25 Ιανουαρίου 1939 κτίζεται το Λιμενικό Ταμείο (πρόσθια όψη, προς νότο). Δύο τραμ διασταυρώνονται σε αυτό το σημείο.  Στις 25 Νοεμβρίου του ίδιου έτους η συγκοινωνία των τραμ τερματίζεται οριστικά.[Κείμενο και φωτογραφία από το λεύκωμα των ΓΑΚ / Αν. Μηλίτση-Νίκα, Στ. Βερράρου "Η Καλαμάτα μέσα από το φακό του

 

 

25 Ιανουαρίου 1939 κτίζεται το Λιμενικό Ταμείο (πρόσθια όψη, προς νότο). Δύο τραμ διασταυρώνονται σε αυτό το σημείο.

Στις 25 Νοεμβρίου του ίδιου έτους η συγκοινωνία των τραμ τερματίζεται οριστικά.[Κείμενο και φωτογραφία από το λεύκωμα των ΓΑΚ / Αν. Μηλίτση-Νίκα, Στ. Βερράρου “Η Καλαμάτα μέσα από το φακό του Χρήστου Αλειφέρη 1937-1974” σελ. 46]

Κράτα το

Κράτα το

κοινοποίησε το:

Το λιμάνι και η ιστορία της παραλιακής Καλαμάτας

 

 
 
Λιμάνι Καλαμάτας

Το λιμάνι της Καλαμάτας βρίσκεται στην επικαιρότητα τους τελευταίους μήνες με διάφορες αφορμές. 

 

 
Η απόπειρα να γίνει αποδεκτή μαρίνα στο χώρο του προλιμένα, η προσέγγιση των κρουαζιερόπλοιων, το σχέδιο ανάπτυξης (master plan επί το… ελληνικότερον) και μια σειρά ακόμη από θέματα απασχόλησαν την ειδησεογραφία. 
 
Το γεγονός αυτό δίνει την ευκαιρία για μια αναδρομή στην ιστορία του λιμανιού. Θα την κάνουμε με τη βοήθεια των κειμένων της Αναστασίας Μηλίτση-Νίκα και της Χριστίνας Θεοφιλοπούλου-Στεφανούρη, από το λεύκωμα για την Καλαμάτα το οποίο έχουν εκδώσει τα ΓΑΚ Μεσσηνίας. Την περίοδο μετά την Επανάσταση του 1821 η Καλαμάτα ήταν μια μικρή πόλη αλλά με πλούσια παραγωγή αγροτικών προϊόντων στην ενδοχώρα αλλά και βιοτεχνίες επεξεργασίας μεταξιού και δερμάτων ζώων. 
 
Οι εξαγωγές γίνονταν με μικρά πλοία που μπορούσαν να προσεγγίσουν την ακτή, ενώ πολλές φορές η προσέγγιση γινόταν στον Αλμυρό. Η απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων και η εξωστρέφεια της παραγωγής απαιτούσαν τεχνητό λιμάνι. 
 
ι παράγοντες της Καλαμάτας και του Νησιού αποδύθηκαν σε έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα προλάβει να κατασκευάσει λιμάνι και να κυριαρχήσει στην εμπορική και βιομηχανική κίνηση. Κέρδισαν οι πρώτοι καθώς στο Νησί δημιουργήθηκαν ανυπέρβλητα προβλήματα με την εργολαβία και λιμάνι δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Εμειναν μόνο μια μεγάλη δημοτική έκταση (τα Λιμενικά που δυστυχώς έγιναν σκουπιδότοπος) και οι ογκόλιθοι (που εκποιήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1980).
 
Επιστροφή στην Καλαμάτα και την ιστορία κατασκευής του τεραστίων διαστάσεων για την εποχή εκείνη δημόσιου έργου που πέρασε από τα χίλια κύματα για να ολοκληρωθεί, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου που προαναφέρθηκε:
 
“Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα η Παραλία της Καλαμάτας, δεν είχε αναπτυχθεί, όπως άλλωστε και των περισσότερων παραθαλάσσιων ελληνικών πόλεων που δε διέθεταν ακόμη τεχνητό λιμάνι. Η εικόνα της ήταν ενός πρωτόγονου τοπίου: μια απέραντη ερημική ακτή, γεμάτη λίμνες, τέλματα και άναρχη βλάστηση, που διαδέχονταν τα πλούσια περιβόλια στις νότιες παρυφές της πόλης.
 
Στο φυσικό όρμο του “Παραλίου των Καλαμών” προσορμίζονταν πλοία τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ το χειμώνα λίγο ανατολικότερα, στον όρμο του Αλμυρού, που σημαίνει ότι έστω και με δυσκολία πραγματοποιούνταν όλες τις εποχές του έτους εμπορικές συναλλαγές. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που ήδη από τα υστεροβυζαντινά χρόνια -συγκεκριμένα το 1209- οι Φράγκοι επέλεξαν να καταλάβουν το Κάστρο της Καλαμάτας, μιας και βρισκόταν “απάνω στον αιγιαλόν” και διέθετε και “λιμιώνα”, δηλαδή λιμάνι.
 
Την ανάγκη κατασκευής λιμανιού έθεσαν για πρώτη φορά οι Καλαματιανοί έμποροι της δεκαετίας του 1850. Το απαιτούσαν οι καιροί. Ηταν απαραίτητο για την ανάπτυξη της ναυτιλίας, του εμπορίου και της βιομηχανίας της πόλης. Την ευθύνη για την πραγματοποίηση του μεγάλου αυτού ονείρου επωμίστηκε η επόμενη γενιά, του 1860. Το πρώτο βήμα ήταν η ίδρυση του Λιμενικού Ταμείου το 1868. 
 
 
Το ίδιο έτος εγκρίθηκε το Σχέδιο της Παραλίας, και ταυτόχρονα το Δημοτικό Συμβούλιο, προκειμένου να εξασφαλίσει τους απαραίτητους πόρους για την κατασκευή, επέβαλε ειδικούς λιμενικούς φόρους τόσο στα εισαγόμενα όσο και στα εξαγόμενα προϊόντα. Το 1872, η Εφορευτική Επιτροπή ανέθεσε τη σύνταξη της σχετικής τεχνικής μελέτης στο Γάλλο Μηχανικό Λιμένων Ν. Πασκάλ, ο οποίος και σχεδίασε το λιμάνι στη σημερινή του θέση.
 
Την κατασκευή του σπουδαίου αυτού έργου  υποδομής για την Καλαμάτα ανέλαβε ο εργολάβος Μάτσας. Ο όλος σχεδιασμός και η εκτέλεση του έργου    εντάσσονται στη γενικότερη προσπάθεια οικονομικής ανάπτυξης των λιμένων   της χώρας που ξεκίνησε επί Οθωνα και ολοκληρώθηκε την εποχή του Τρικούπη.  Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε το 1882. Το 1896 τα λιμενικά έργα (αντιβραχίονας,κρηπιδώματα κ.ά.) δεν είχαν ολοκληρωθεί. 
 
Γι’ αυτό ο εργολάβος δημοσίων έργων Λουδοβίκος Πετιμερμέ ανέλαβε την κατασκευή του αντιβραχίονα μήκους 180 μ., την προέκταση του λιμενοβραχίονα (μόλου) κατά 200 μ., την κατασκευή κρηπιδωμάτων (του παραλιακού, του μόλου και του αρκτικού κρηπιδώματος της δεξαμενής), την εκβάθυνση της δεξαμενής και του λιμανιού μέχρι βάθους 7 μ. κάτω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, την κατασκευή τριπλών κλιμάκων και την τοποθέτηση στύλων πρόσδεσης από χυτοσίδηρο, δεστρών και ναύδητων (σημαδούρων). 
 
Για την κατασκευή των λιμενικών έργων χρησιμοποιήθηκαν πετρώματα από τα λατομεία στις όχθες του Νέδοντα. Το έργο αποπερατώθηκε το 1901.
 
Εκτοτε, η εμπορική ανάπτυξη του λιμανιού πραγματοποιήθηκε με γοργούς     ρυθμούς. Τα παραδοσιακά αγροτικά προϊόντα του μεσσηνιακού κάμπου (σύκα,  σταφίδα, κουκούλια  κ.ά) εξάγονταν απ’ ευθείας, είτε μέσω Πάτρας σε όλα τα σημαντικά εμπορικά κέντρα της εποχής, όπως Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Τεργέστη, Μασσαλία κ.ά.
 
Ταυτόχρονα όμως αναπτύχθηκαν και οι εισαγωγές πρώτων υλών και βιομηχανικών προϊόντων. Στις αρχές του 1900 η Καλαμάτα αποτελούσε το πέμπτο, κατά σειρά σπουδαιότητας, λιμάνι της χώρας μετά τον Πειραιά, το Κατάκολο, την Πάτρα και τη Σύρο. Από τις αρχές του 1900 μέχρι το 1930 η κίνηση αυξήθηκε και για τον πρόσθετο λόγο ότι το λιμάνι εξυπηρετούσε τη μετανάστευση προς την Αμερική, που ταλάνισε ολόκληρη τη χώρα και κυρίως την Πελοπόννησο (Αρκαδία, Λακωνία, Μεσσηνία). Υπολογίζεται ότι την περίοδο 1901-1910 μετανάστευσαν 3.393 άτομα από την επαρχία Καλαμάτας. Ομως, μετά τον πόλεμο, η έναρξη της αποβιομηχάνισης της πόλης σήμανε και την απαρχή της αντίστροφης μέτρησης για την εμπορική κίνηση του λιμανιού”.
 
Ντουάνα
 
Η ΠΑΛΙΑ ΝΤΟΥΑΝΑ
Με επίκεντρο το Τελωνείο που βρισκόταν στην περιοχή της Ανάληψης, αναπτύχθηκε σταδιακά γύρω από αυτή ουσιαστικά η πρώτη βιομηχανική περιοχή της Καλαμάτας, λείψανα της οποίας διασώζονται μέχρι σήμερα, Οπως σημειώνεται στο λεύκωμα: “Ο πρώτος οικισμός που αναπτύχθηκε στην Παραλία ήταν στην περιοχή της Ανάληψης. Εδώ υπήρχε ανέκαθεν το τελωνείο, εξ ου και η ονομασία παλαιά Ντουάνα, από την ενετική λέξη dogana. 
 
Την περίοδο της τουρκοκρατίας το τελωνείο βρισκόταν νοτιοδυτικά του σημερινού ναού της Ανάληψης, ενώ μετά την απελευθέρωση παρέμεινε βέβαια στην ίδια περιοχή αλλά σε άλλη θέση (νοτιοανατολικά του ναού). Γύρω από αυτό λειτουργούσαν μαγαζιά, αποθήκες, η αλαταποθήκη κ.ά. Τόση μάλιστα ήταν η κίνηση ώστε δεν άργησε να δημιουργηθεί η ανάγκη κατασκευής εκκλησίας στην περιοχή, γύρω από την οποία διαμορφώθηκε σταδιακά η πλατεία. 
 
Σε μικρή ακτίνα από τη διαμορφούμενη πλατεία υπήρχαν πολλές βιοτεχνικές και βιομηχανικές μονάδες. Αρχικά πλάι στις εκβολές του Νέδοντα λειτουργούσαν πολλά βυρσοδεψεία, όπως των Μαραβά, Σκοπέτου, Μαστοράκου, Μαμαλούκα κ.ά. 
Για το λόγο αυτό, ο οικισμός της δυτικής Παραλίας είναι γνωστός και ως Ταμπάκικα ή Ταμπακέικα.  Από το 1898 και ύστερα προστέθηκε (βορειοδυτικά της πλατείας) και το σαπωνοποιείο Π. Λιναρδάκη. Στις αρχές του 1900 στην ευρύτερη περιοχή, λίγο βορειότερα, ιδρύθηκε το εργοστάσιο οίνων και οινοπνευμάτων του Ζαν και Ρως. Το 1926, μετά τη μαζική άφιξη των Μικρασιατών προσφύγων (1922), ιδρύθηκε (ανατολικά του ναού) η αλευροβιομηχανία Ευαγγελίστρια, σηματοδοτώντας μια νέα περίοδο για την περιοχή και την πόλη ολόκληρη.*
 
Ανατολικότερα του ναού της Ανάληψης και της ομώνυμης πλατείας δημιουργήθηκε η γνωστή σήμερα πλατεία Τελωνείου. Η διαμόρφωσή της συναρτήθηκε, ως ένα βαθμό, με την τιθάσευση των εκβολών του Νέδοντα, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα νερά του ποταμού έφθαναν 2-3 τετράγωνα δυτικά της σημερινής οδού Φαρών, όπως αποτυπώνεται στο σχέδιο της Παραλίας του 1868. Αμεση σχέση βέβαια είχε με την κατασκευή της “δεξαμενής” του λιμανιού. 
 
Στο “αρκτικό της κρηπίδωμα” σχηματίστηκε η συγκεκριμένη πλατεία, η οποία αρχικά ονομαζόταν πλατεία “Δεξαμενής”. Ομως, μετά την κατασκευή του κτηριακού συγκροτήματος τελωνείου και λιμεναρχείου, το 1911, ονομάστηκε πλατεία Τελωνείου. Ο χαρακτήρας της ήταν κυρίως εμπορικός, με ένα πλήθος κόσμου από φορτοεκφορτωτές, εργάτες, εμπόρους, κ.ά. να κινείται καθημερινά εδώ, στη δυτική προκυμαία του λιμανιού”.
 
Η ΝΕΑ ΝΤΟΥΑΝΑ
Στην προοπτική κατασκευής του λιμανιού, η περιοχή οικοδομήθηκε και στην ανατολική πλευρά του ποταμού για να αποτελέσει στη συνέχεια και σε αντιδιαστολή με τη “βιομηχανική” περιοχή της Ανάληψης, μια ζώνη αναψυχής για πολλούς μήνες: “Η ανατολική προκυμαία άρχισε να αποκτά σημασία μετά το 1860, με την ίδρυση του νέου οικισμού υπό την επωνυμία Νέαι Καλάμαι, σε αντιδιαστολή προς την παλιά πάνω πόλη. Απόδειξη ότι εδώ, στο τέρμα της σημερινής οδού Φαρών, λειτούργησε το τελωνείο από το 1863 και μέχρι το 1899, εξ ου και η άτυπη επωνυμία Νέα Ντουάνα, σε αντιδιαστολή προς την Παλαιά πλέον Ντουάνα της δυτικής Παραλίας. Το χαρακτηριστικό της ανατολικής προκυμαίας είναι ότι ο χώρος αυτός εξελίχθηκε και σε χώρο αναψυχής για τους Καλαματιανούς -εκτός από χώρο οικονομικών δραστηριοτήτων- ιδιαίτερα κατά την άνοιξη και τους καλοκαιρινούς μήνες”.
 
ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
 
Παράλληλα με αυτή τη διαδικασία άρχισαν οι προσπάθειες σύνδεσης της πόλης με την παραλιακή ζώνη. Η έναρξη των έργων εκβάθυνσης του Νέδοντα άφησε ζωτικό χώρο για να ξεκινήσει το 1871 η κατασκευή της οδού Παραλίας (μετέπειτα Αριστομένους) που ολοκληρώθηκε μετά από χρόνια. 
 
Στη συνέχεια κατασκευάστηκαν η δημοτική οδός Καλαμάτας-Παραλίας (η σημερινή Φαρών) το 1893 και ο οδός Αντιβραχίονος (σημερινή Ακρίτα) το 1906. Αλλά η σύνδεση έγινε πλέον και σιδηροδρομική με την ολοκλήρωση του δικτύου στα τέλη του 19ου αιώνα, καθώς κατασκευάστηκε και ο σταθμός της Παραλίας (στο σημερινό Πάρκο).
 
Η παραλιακή ζώνη συνέχισε να αποτελεί μια υποβαθμισμένη περιοχή αφού δεν είχαν γίνει έργα εξυγίανσης και ήταν γεμάτη λίμνες και έλη. Ετσι έγινε χώρος υποδοχής των προσφύγων που έφθασαν το 1914 από τη Μικρά Ασία (Ανάληψη και Κορδίας) και το 1923 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή (Νικηταράς). Η ζωή βεβαίως πήρε… εκδίκηση τις τελευταίες δεκαετίες και οι περιοχές αυτές έγιναν περιζήτητες. Αυτή είναι και η αξία της ιστορίας και της αναφοράς σε αυτή.
 
* Σημειώσεις: Κάπου κοντά στην Ανάληψη υπήρχε ένα παλιό βυρσοδεψείο που αγοράστηκε παλαιότερα από το δήμο για να διατηρηθεί. Οι επιχειρήσεις Λιναρδάκη (πυρηνελαιουργείο, σαπωνοποιία και παγοποιείο) βρίσκονταν στην ευρύτερη περιοχή που έχει κατασκευαστεί το 1ο Λύκειο. Το παγοποιείο σωζόταν μέχρι την κατασκευή του σχολείου. Η βιομηχανία Οίνων και Οινοπνευμάτων ήταν στην ανατολική πλευρά της σιδηροδρομικής γραμμής σε μια μεγάλη έκταση και το τελευταίο κτήριο υπήρχε μέχρι και την περίοδο των σεισμών στη συμβολή Ομήρου και Αριστομένους.
 
[Επιμέλεια: Ηλίας Μπιτσάνης]
 

Πηγή:tharrosnews.gr

κοινοποίησε το:

Σε δόσεις πάνε να περάσουν το προγραμματικό σχέδιο του λιμανιού της Καλαμάτας!

Σε δόσεις πάνε να περάσουν το προγραμματικό σχέδιο του λιμανιού της Καλαμάτας!

Επανέρχεται η Επιτροπή Κατοίκων της Παραλίας Καλαμάτας, που με ανακοίνωσή της ζητάει να μην πειραχτεί ο προλιμένας και η αμμουδιά του. Η επιτροπή αποκαλύπτει ότι μεθοδεύεται η κατά στάδια έγκριση του προγραμματικού σχεδίου, προφανώς για να επιτευχθεί ο στόχος δημιουργίας μαρίνας στον προλιμένα.

Με σημερινή της ανακοίνωση η Επιτροπή σημειώνει ότι υπάρχει περιθώριο παρέμβασης για τη διασφάλιση του χαρακτήρα του προλιμένα, ωστόσο διαπιστώνει ότι η στάση του δημάρχου ευνοεί δυσμενείς ρυθμίσεις για τη συγκεκριμένη περιοχή.
προλιμένας κινητοποιηση Σημειώνεται ότι η Επιτροπή Κατοίκων έχει ζητήσει να συζητηθεί το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, ενώ το ίδιο αίτημα έχουν υποβάλει και παρατάξεις της αντιπολίτευσης, ωστόσο η δημοτική αρχή δεν έχει απαντήσει τι προτίθεται να κάνει.
Στη σημερινή ανακοίνωση της Επιτροπής σημειώνονται τα εξής: «Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η Επιτροπή Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Λιμένων προχωρά στη λήψη απόφασης για το προγραμματικό σχέδιο (MASTER PLAN) του Λιμένα Καλαμάτας σε δόσεις!
Έτσι, ενώ την 20/09 ψήφισε μόνο ένα γενικό σχέδιο που έχουμε στα χέρια μας, ακόμα δεν έχει συγκεντρώσει τις υπογραφές των μελών της στην κύρια απόφαση, που μάλλον καταρτίζεται εκ των υστέρων, για να προωθηθεί για τελική υπογραφή και δημοσίευση.
Αυτό αποκαλύπτει ότι, αφενός ακολουθείται μια βεβιασμένη στα όρια της νομιμότητας διαδικασία και αφετέρου υπάρχουν περιθώρια αποτροπής των δυσμενών προβλέψεων του σχεδίου για τον προλιμένα. (ΠΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΠΡΟΟΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΛΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑΥΤΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ).
Βασική προϋπόθεση είναι οι πολιτικές δυνάμεις να δράσουν ΑΜΕΣΑ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ. Κυρίως το βάρος πέφτει στις δημοτικές παρατάξεις και προσωπικά στον κ. Δήμαρχο που ενώ τα γνωρίζει όλα αυτά, ούτε προς το υπουργείο και την ΕΣΑΛ παρεμβαίνει ούτε το δημοτικό συμβούλιο συγκαλεί, με το επιχείρημα ότι πρέπει πρώτα να έχουμε τις τελικές αποφάσεις.
Έτσι όμως αναλαμβάνει μεγάλες ευθύνες, αφού εκ των πραγμάτων η στάση του διευκολύνει την προώθηση δυσμενών ρυθμίσεων για τη χρήση του προλιμένα. Η ευθύνη του μάλιστα γίνεται μεγαλύτερη δεδομένου ότι: α) με δική του πρωτοβουλία διατυπώθηκε η πρόταση που προβλέπει ότι για την ανάπτυξη τουρισμού γιώτινγκ μπορεί να αξιοποιηθεί, «μέρος του υπάρχοντος Λιμανιού (ανατολικό τμήμα, προλιμένας) με μετασκευή του σε Μαρίνα» (έγγραφα της 28/08/2012 με Α.Ε.Π. 78 και 79 και β) έκανε αποδεκτή καταρχάς την ανάλογη πρόταση που διατυπώθηκε από τον κ. Μουτζούρη σε σύσκεψη στο Δημαρχείο την 05/09/2012 (σχετικό το δελτίο Τύπου του Δήμου 05/09).
Μια τέτοια χρήση του προλιμένα, αλλά και οποιαδήποτε σοβαρή επέμβαση σε αυτόν, είναι σε πλήρη αντίθεση με όλες τις μέχρι σήμερα επίσημα διατυπωμένες θέσεις-αποφάσεις του Δήμου.
Συγκεκριμένα: 1) Με την υπ’αριθμόν 131/2012 απόφαση της οποίας γίνεται αναφορά στο έγγραφο του κ. Δημάρχου της 28/8/2012.
2) Με την απάντηση που δόθηκε, όταν προτάθηκε η μεταφορά της υπάρχουσας Μαρίνας στον προλιμένα, ώστε στο χώρο της να γίνει το λιμάνι: Το περιεχόμενο της πρότασης είναι απαράδεκτο και είναι εντελώς περιττή η ανάπτυξη σχετικής επιχειρηματολογίας (έγγραφο Δημάρχου Αρ.πρ. 8/211- 30/01/2009).
3) Με την υπ’αριθμόν 319/2009 απόφαση του Δ.Σ. Καλαμάτας που αναφέρει χαρακτηριστικά, «στο χώρο του προλιμένα να μην αλλοιωθεί από εκτέλεση έργων, η μοναδική αυτή εικόνα του θαλάσσιου μετώπου που πρέπει να παραδώσουμε και στις επόμενες γενιές Καλαματιανών».
4) Με την υπ’αριθμόν 475/2005 απόφαση του Δ.Σ. Καλαμάτας που μιλά για αναμόρφωση του χώρου του προλιμένα σύμφωνα με τα σχέδια που έχουν εκπονηθεί από το Δήμο Καλαμάτας (μελέτη ομάδας κ. Κυριακόπουλου, που αφορά αποκλειστικά το χερσαίο τμήμα). Σημειωτέον ότι η εγκατάσταση πλωτών εξεδρών που αναφέρεται στην απόφαση αυτή, αφορά το χώρο δυτικά του μόλου του Πανελληνίου (Λιμάνι) και αποβλέπει στην εξυπηρέτηση των αλιευτικών σκαφών και βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με τον προλιμένα.
Από όλα τα παραπάνω λοιπόν αδιάψευστα στοιχεία προκύπτει ότι, ο θόρυβος και οι διαμαρτυρίες που σημειώθηκαν το τελευταίο διάστημα σχετικά με τον προλιμένα είναι απολύτως δικαιολογημένα. Δεν υπαγορεύονται παρά μόνο από την ανησυχία και ταυτόχρονα την απαίτηση των συνδημοτών μας να διασφαλιστεί ο χαρακτήρας του προλιμένα, που αποτελεί στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης, και της εξασφαλίζει παράλληλα πραγματική αναπτυξιακή προοπτική.
Αυτή η αγωνία και αυτός ο στόχος θα συνεχίσουν να μας κινητοποιούν».

Κράτα το

κοινοποίησε το:

Ο Δήμαρχος είχε ζητήσει μαρίνα στον προλιμένα!

27 Σεπτεμβρίου 2012 ·

Άλλα μας λέν’ τα χείλη σου και άλλα τα χαρτιά σου

μάστερ πλαν προλιμένα
Το μάστερ πλαν του  προλιμένα

Αμηχανία και βαρύ κλίμα θα πρέπει να επικράτησε στη Δημοτική Αρχή με τη λήξη της προχθεσινής συνεδρίασης, μετά την καταγγελία του επικεφαλής του «Δικτύου Ενεργών Πολιτών», Σταμάτη Μπεχράκη, για τη στάση της στο θέμα κατασκευής τουριστικής μαρίνας στο χώρο του προλιμένα.
Κι αυτό, διότι τις προηγούμενες ημέρες ο δήμαρχος Καλαμάτας, Παναγιώτης Νίκας, διαβεβαίωνε ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα τσιμεντοποίησης του προλιμένα για τη δημιουργία μαρίνας, υποστηρίζοντας πως όσα λέγονταν σχετικά ήταν «λόγια του αέρα». Μάλιστα, είχε σημειώσει με έμφαση ότι η στάση της Δημοτικής Αρχής στο θέμα είναι ταυτισμένη διαχρονικά με προηγούμενες αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων και ιδιαίτερα με εκείνη που ελήφθη το 2005, στην οποία και καμία αναφορά δεν υπήρχε για κατασκευή μαρίνας στον προλιμένα.

Όμως, όπως αποκάλυψε χθες ο κ. Μπεχράκης, ο δήμαρχος ήταν αυτός που πρότεινε εγγράφως, μάλιστα, στις 28 Αυγούστου να γίνει μαρίνα στον προλιμένα! Ο επικεφαλής του «Δικτύου Ενεργών Πολιτών» παρουσίασε επιστολή που έστειλε ο δήμαρχος στην υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη (σ.σ. «Θ», εστάλη και στον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Σταύρο Καλαφάτη). Ανάμεσα στις προτάσεις για το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό περιλαμβάνεται η αξιοποίηση «μέρους του υπάρχοντος λιμανιού (Ανατολικό τμήμα, Προλιμένας) με μετασκευή του σε Μαρίνα»!

Ο Σταμάτης Μπεχράκης είναι δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας και μέλος στο Δ. Σ της Π.Ε.Δ. Πελοποννήσου
Ο Σταμάτης Μπεχράκης είναι δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας και μέλος στο Δ. Σ της Π.Ε.Δ. Πελοποννήσου

Ο Σταμάτης Μπεχράκης δήλωσε πως έθεσε το συγκεκριμένο θέμα στην προχθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας, ωστόσο ουσιαστική απάντηση από το δήμαρχο δε δόθηκε. Ειδικότερα, ανέφερε: «Τη στιγμή που ο δήμαρχος έλεγε ότι δεν ξέρουμε τίποτα για μαρίνα στον προλιμένα, ο ίδιος είχε στείλει πρόταση στην υπουργό Τουρισμού για τη δημιουργία μαρίνας. Μια πρόταση που ποτέ δεν είχε συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ο δήμαρχος πριν κάνει όλες αυτές τις ενέργειες έπρεπε να βάλει την πρότασή του σε δημόσια διαβούλευση. Θεωρούμε ότι το επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα αυτό και να επαναδιατυπώσουμε ξεκάθαρα τη θέση μας για προστασία της παραλιακής ζώνης».
Επίσης, ο επικεφαλής του «Δικτύου παρουσίασε ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, το 2009, στην οποία υπογραμμίζεται η βούληση του Σώματος να μην πειραχθεί ο προλιμένας.
Κλείνοντας ο Σταμάτης Μπεχράκης σχολίασε: «Σε καμία περίπτωση δεν πας να διαλύσεις περιβαλλοντικά το σαλόνι της πόλης, για μια υποτιθέμενη ανάπτυξη που δε θα έρθει με αυτόν τον τρόπο. Ουσιαστικά, πρόκειται για δημαγωγία περί ανάπτυξης».

Του Αντώνη Πετρόγιαννη

Κράτα το

κοινοποίησε το: