Στριμωγμένο το “Αυτοδιοικητικό Κίνημα” με το εκλογικό σύστημα

Στριμωγμένο το “Αυτοδιοικητικό Κίνημα” με το εκλογικό σύστημα 05 Μαρ 2017 07:45 Κατηγορία: ΚΕΔΚΕ Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο Σε μεγάλο πονοκέφαλο εξελίσσεται η πρόταση του εκλογικού νόμου και της απλής αναλογικής για την παράταξη του Αυτοδιοικητικού Κινήματος αφού έχει τοποθετηθεί σαφώς εναντίον, με δική του πρόταση άλλωστε η ΚΕΔΕ αποφάσισε να αποχωρήσει από την Επιτροπή, η νέα ρύθμιση όμως είναι άκρως ευνοϊκή για τους υποψήφιους δημάρχους του. Είναι προφανές ότι το νέο εκλογ

Πηγή: Στριμωγμένο το Αυτοδιοικητικό Κίνημα με το εκλογικό σύστημα

Ο Σπ. Τζόκας απαντά στην ΚΕΔΕ: Οι ανέραστοι της Αυτοδιοίκησης

 

Κοινοποίηση στο Facebook
Κάντε Tweet στο Twitter

Με αιχμές και έντονο ύφος απάντησε με άρθρο του, ο αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αθήνας, Σπύρος Τζόκας, στην ΚΕΔΕ, με αφορμή τη τελευταία επιστολή του Γ. Πατούλη που ζητά την παρέμβαση του υπουργού Εσωτερικών Π. Σκουρλέτη και του αναπληρωτή υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης Αλέξη Χαρίτση, καταγγέλοντας «πελατειακές σχέσεις» μεταξύ των αντιπεριφερειαρχών και δήμαρχων για τα δημοτικά έργα.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Σπύρου Τζόκα:

Οι ανέραστοι της αυτοδιοίκησης είναι εκείνοι που δεν αγαπούν την αυτοδιοίκηση, την χρησιμοποιούν για αλλότριους στόχους και σκοπούς και συνεπώς με τις πράξεις τους μόνον κακό πράττουν. Στην κατηγορία αυτή θεωρώ ότι εντάσσεται και η πρόσφατη ανακοίνωση της ΚΕΔΕ, που κατά την ταπεινή μου γνώμη, προκαλεί ρήγμα στην ενότητα της αυτοδιοίκησης.

Δεν γράφω, βέβαια, αυτές τις γραμμές για να υπερασπιστώ τις Περιφέρειες της χώρας, καθώς αυτό θα μπορούσε, αν ήθελε, να το πράξει κάλλιστα η Ένωση Περιφερειαρχών (ΕΝΠΕ), έτσι τη λέω και έτσι είναι και όχι Ένωση Περιφερειών, αλλά αυτό είναι μια άλλη αμαρτωλή υπόθεση και δεν είναι της ώρας. Ούτε το κάνω για να υπερασπιστώ κάποιον, επίσης ανεγκέφαλο και ανέραστο (εννοώ αυτοδιοικητικά) αντιπεριφερειάρχη που ενδεχομένως επιλέγει Δημάρχους για να διανείμει τα χρήματα του λαού σαν να είναι δικά του. Όχι δεν το κάνω για τέτοιους ευτελείς λόγους.

Το κάνω για την τιμή, την όποια τιμή έχει απομείνει, της αυτοδιοίκησης της χώρας μας. Το κάνω για τους ιστορικούς Δημάρχους που έχουν αφήσει το αποτύπωμα τους στην αυτοδιοίκηση της πατρίδας μας. Το κάνω για την ένδοξη αυτοδιοίκηση της κυβέρνησης του βουνού, που ευτελίζεται και εκχυδαϊζεται στις μέρες μας. Το κάνω για τους μακροχρόνιους αγώνες των εραστών της αυτοδιοίκησης να γίνει αιρετός, από κρατικός που ήταν, ο δεύτερος βαθμός αυτοδιοίκησης και να συνεργάζονται οι δύο αιρετοί βαθμοί αυτοδιοίκησης. Οι νεόκοποι της αυτοδιοίκησης ας κάνουν τον κόπο και ας αφιερώσουν λίγο χρόνο να διαβάσουν τα πρακτικά του συνεδρίου της τότε ΚΕΔΚΕ στην Κυλλήνη και τις προτάσεις της.

Το κάνω ενδεχομένως γιατί, προφανώς διακατέχομαι από μια εμμονή (μάλλον ψυχοπαθητικού τύπου)  ή ασθένεια που προέρχεται από τα τόσα χρόνια ενασχόλησης μου με την Αυτοδιοίκηση, τα οποία σχεδόν υπερβαίνουν τα συντάξιμα ενός υπαλλήλου και ακόμα πιστεύω πως η αυτοδιοίκηση μπορεί να βγει από την κλίνη του Προκρούστη και τότε να βοηθήσει ουσιαστικά την πατρίδα μας να βγει από την κρίση και το λαό μας να ανασάνει βαθιά. Γιατί πίστευα και πιστεύω ότι η πραγματική αυτοδιοίκηση δεν είναι μόνον η πεμπτουσία της Δημοκρατίας και κάποιες φορές και της άμεσης, αλλά και το εργαλείο για την ανάπτυξη, πρόοδο και προκοπή του λαού μας. Η αυτοδιοίκηση που δεν στηρίζεται σε μηχανισμούς, εκκλησία, μικρο-μεγάλα συμφέροντα αλλά στο λαό που τον ενεργοποιεί διαρκώς.

Αφορμή για το ας το πούμε ξέσπασμα αυτό ήταν η αλγεινή εντύπωση που μου προκαλούν απόψεις που διχάζουν την αυτοδιοίκηση και ενεργοποιούν κοινωνικούς αυτοματισμούς που αν δεν είναι επικίνδυνοι, τουλάχιστον αποπροσανατολίζουν από τα μείζονα κοινωνικά προβλήματα και δίνουν ένα ακόμα χτύπημα στην ήδη τραυματισμένη αν όχι «κλινικά νεκρή» αυτοδιοίκηση. Ιδιαίτερα στις μέρες μας που η αυτοδιοίκηση των μνημονιακών εποχών πεθαίνει αργά και βασανιστικά, όπως εξάλλου και η Ελλάδα. Και αυτή η αφορμή δεν είναι άλλη από την ανακοίνωση της ΚΕΔΕ που για ακόμα φορά βάζει σε δοκιμασία τη συνοχή των δυο βαθμών αυτοδιοίκησης.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου κάνει ότι στην ανακοίνωση της ΚΕΔΕ που μιλάει για επιλεκτικές συμπεριφορές των Περιφερειών απέναντι στους Δημάρχους με βάση κάποιων κομματικών ή άλλων κριτηρίων και τους καλεί σε εγρήγορση έρχεται αρωγός ένας έμπειρος άνθρωπος της αυτοδιοίκησης του δεύτερου βαθμού ο κ. Σγουρός όταν λέει: «Υπάρχουν κραυγαλέες αποκλίσεις στην κατανομή πόρων ακόμη και ανάμεσα σε γειτονικούς δήμους της Αττικής, που είναι εμφανές ότι πλέον χωρίζονται σε αρεστούς και μη. Σε αυτό συνηγορούν και οι κατά καιρούς ανακοινώσεις της ΚΕΔΕ, που κάνει λόγο για bullying της Περιφέρειας σε βάρος ορισμένων δήμων, γεγονός που συνιστά αδιανόητη για τα δεδομένα της αυτοδιοίκησης θεσμική εκτροπή.»

Μακάρι αυτές τις «κραυγαλέες αποκλίσεις» να μας τις ονομάτιζε και κ. Σγουρός και όσοι άλλοι τις γνωρίζουν. Τότε θα πρόσφεραν υπηρεσία στην αυτοδιοίκηση που υπηρετούν. Διαφορετικά συμβάλλουν εκούσια ή ακούσια στην απαξίωση της.

Γιατί το πολιτικό σύστημα και το κεντρικό κράτος αντιπαλεύει μια ισχυρή, υγιή και ενωμένη αυτοδιοίκηση. Δεν συμφέρει και είναι πολλοί οι λόγοι που πολλές φορές έχουν καταγραφεί. Για το ελληνικό πολιτικό σύστημα η αυτοδιοίκηση ήταν απλά “η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων” ούτε καν η διαχείρισή τους. Έτσι λειτούργησε ιστορικά σαν μια μικρογραφία του κράτους και του κεντρικού πολιτικού συστήματος σε τοπικό επίπεδο κι όχι σαν μια διακριτή, πόσω μάλλον εναλλακτική, δομή πολιτικής εξουσίας. Περιττό είναι δε να σημειωθεί ότι αν η αυτοδιοίκηση δεν ήταν τόσο «καχεκτική», όσο άλλωστε και η δημοκρατία μας, θα είχε πιθανότατα και τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως εφεδρεία του πολιτικού συστήματος και να εξασφαλίσει το δημοκρατικό μετασχηματισμό του στις συνθήκες της τρέχουσας κρίσης η οποία, πέρα από οικονομική, έχει και σαφέστατο πολιτικό υπόβαθρο. Έτσι στην Ελλάδα η αυτοδιοίκηση δεν ήταν ποτέ αυτο-κυβέρνηση, δηλαδή ένα πολιτικό καθεστώς συμμετοχής εντός του οποίου η τοπικότητα απολαμβάνει δικαιώματα πολιτικού αυτοπροσδιορισμού.

Επειδή, λοιπόν  ο χώρος της Αυτοδιοίκησης, είναι ο χώρος που φαίνεται να συμπυκνώνεται το σύνολο των μνημονιακών πολιτικών σε όλα τα πεδία: Εργασιακές σχέσεις, υπονόμευση και αποσάθρωση των κοινωνικών του δομών, γενικευμένη πολιτική ιδιωτικοποιήσεων, πλειστηριασμούς, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας, λιμάνια, αεροδρόμια, φτώχεια, ανεργία, ελαστικές σχέσεις εργασίας, περιορισμός των δημοσίων πόρων και πάει λέγοντας και επειδή παρόμοιοι αποπροσανατολισμοί και αυτοματισμοί που θέλουν τους δυο βαθμούς σε σύγκρουση είναι επικίνδυνοι, θα συνιστούσα ψυχραιμία και υψηλό αίσθημα ευθύνης. Διαφορετικά οι κοινωνικοί αυτοματισμοί που έχουν ενεργοποιηθεί πανταχόθεν δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο. Και αυτό βέβαια δεν είναι καλό για την αυτοδιοίκηση και όσους θεωρούν ότι την υπηρετούν ή δηλώνουν εραστές της.

Την κατηφόρα αυτή  δεν πρέπει να διευκολύνουμε με πράξεις, παραλείψεις, αστοχίες και ωχαδελφισμό και πολύ περισσότερο με αναχωρητισμούς. Να συνεχίσουμε τον αγώνα μας για την Αυτοδιοίκηση. Ο κίνδυνος μιας «κλινικά νεκρής» αυτοδιοίκησης είναι σαφής αλλά και ορατός. Η υπέρβαση των όρων υπό τους οποίους διεξάγεται αυτή τη στιγμή ο πολιτικός αγώνας προϋποθέτει την εμπλοκή της κοινωνικής βάσης, την κινητοποίηση των τοπικών, ενδογενών πόρων της και, κυρίως, την ενδυνάμωση και ενότητα των δυο βαθμών”.

τάχθηκε υπέρ του «Ναι» στην κάλπη .Εντάσεις…στην ΚΕΔΕ για το «προαποφασισμένο Ναι»

ΚΕΔΕ
Καφαντάρης Πατούλης
         Τάχθηκε υπέρ του «Ναι» στην κάλπη
 
Εντάσεις, αντεγκλήσεις, κατηγορίες για «θεσμική εκτροπή» και αποχωρήσεις παρατάξεων συνέθεσαν το σκηνικό της έκτακτης συνεδρίασης της ΚΕΔΕ για το δημοψήφισμα. Η Ένωση, με ψήφισμα που εγκρίθηκε ομόφωνα επί των παρόντων, (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, 1 ανεξάρτητος) τάχθηκε υπέρ του «Ναι» στην κάλπη. «Ατόπημα», χαρακτήρισε ο επικεφαλής της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Μπίρμπας, το γεγονός ότι η ΚΕΔΕ πήρε θέση υπέρ της συμμετοχής στην Επιτροπή Υποστήριξης του «Ναι», χωρίς να συζητήσει προηγουμένως με τις παρατάξεις. Μετά την προτροπή του επικεφαλής της παράταξης του ΠΑΣΟΚ, Απ. Κοιμήση, να μπλοκάρουν οι δήμαρχοι το δημοψήφισμα, ο κ. Μπίρμπας κατήγγειλε ότι πρόκειται για ενέργεια «στα όρια της θεσμικής εκτροπής». Η παράταξή του αποχώρησε. Νωρίτερα, είχε αποχωρήσει η παράταξη του ΚΚΕ, με την Ελ. Παντελάκη να καταγγέλλει την ΚΕΔΕ για την στήριξη του «Ναι». «Έπεσαν οι μάσκες του ακομμάτιστου-ανεξάρτητου της Αυτοδιοίκησης», τόνισε. Πρόβαλλε τη θέση του ΚΚΕ για το δημοψήφισμα, που συνοψίζεται στο «Όχι» στις προτάσεις δανειστών και κυβέρνησης.

«Λέμε “Ναι” στην καλύτερη δυνατή διαπραγμάτευση. Το “Όχι” τι είναι;», αναρωτήθηκε ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γ. Πατούλης. «Θέση μας είναι “Ναι” στην Ευρώπη, “Όχι” στο ψευτοδίλημμα του ναι ή όχι στην συμφωνία», είπε νωρίτερα ο κ.Κοιμήσης. Από πλευράς ανεξάρτητων δημάρχων (Κεντροαριστερά), παρών ήταν μόνο ο Θ. Ζούτσος. Στήριξε το ψήφισμα της ΚΕΔΕ, σημειώνοντας ότι αποτελεί προσωπική του στάση.

Ωστόσο, οι τόνοι ανέβηκαν ύστερα από τις εξωθεσμικές παρεμβάσεις των δημάρχων Π.Φαλήρου, Δ. Χατζηδάκη και Μαραθώνα Ηλ. Ψινάκη. Ο κ. Χατζηδάκης παρενέβη φωνάζοντας στη διάρκεια της τοποθέτησης του κ. Μπίρμπα. Ο κ. Μπίρμπας συνέχισε την τοποθέτησή του παραμένοντας στην αίθουσα και ενημερώνοντας ότι θα παραμένει έως την ψηφοφορία οπότε θα αποχωρήσει. Παρ’ όλα αυτά, ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, τον… μέτρησε στους αποχωρήσαντες.

«Ενώ προσπαθούσαμε να τον πείσουμε να μείνει για να συζητήσουμε, γιατί τον θεωρείτε ότι έχει ήδη φύγει», είπε σε υψηλούς τόνους, ο δήμαρχος Νεαπόλεως – Συκεών, Σίμος Δανιηλίδης. Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε περισσότερο όταν πήγε να πάρει το λόγο, αρπάζοντας μικρόφωνο από το προεδρείο, ο δήμαρχος Μαραθώνα, Ηλίας Ψινάκης. Αντέδρασαν μέλη του ΔΣ της ΚΕΔΕ. «Όταν ξαναπάρει το λόγο εξωθεσμικός, εγώ φεύγω», φώναξε ο δήμαρχος Κατερίνης, Σάββας Χιονίδης. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι οι στενές σχέσεις Πατούλη – Ψινάκη προκαλούν αντιδράσεις στην παράταξη του προέδρου της ΚΕΔΕ.

ΕΝΠΕ

Ανάλογη απόφαση με την ΚΕΔΕ έλαβε η ΕΝΠΕ. Τάχθηκε, κατά πλειοψηφία υπέρ του «”Ναι” στην Ευρώπη», με το ψήφισμα να στηρίζεται από περιφερειάρχες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Καταψήφισε ο περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων, Θ.Γαλιατσάτος (ΣΥΡΙΖΑ). Απουσίασε η περιφερειάρχης Αττικής, Ρ. Δούρου και ο περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, Θ. Καρυπίδης (ΑΝ.ΕΛΛ.). 

Δ. Μπίρμπα Έχουμε σημαντικές διαφωνίες, αυτό δεν μας εμποδίζει από το να έχουμε ένα κοινό διεκδικητικό πλαίσιο

Το ετήσιο τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΕ πραγματοποιήθηκε στη Χαλκιδική από 7 έως 9 Μαΐου 2015.

Η τοποθέτηση του Δ. Μπίρμπα

Έχουμε σημαντικές διαφωνίες, αυτό δεν μας εμποδίζει από  το να έχουμε ένα κοινό διεκδικητικό πλαίσιο

Ευγενικά αλλά σε υψηλούς τόνους απάντησε ο Δημήτρης Μπίρμπας, μέλος Δ.Σ. ΚΕΔΕ και εκπρόσωπος της «Ριζοσπαστικής Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας»στις πολιτικές αιχμές και τα σχόλια που ακούστηκαν από το βήμα του συνεδρίου, για το χώρο που εκπροσωπεί. Αποσαφήνισε ότι, το μοναδικό που δεν πρέπει να κάνει η Αυτοδιοίκηση αυτή τη στιγμή, είναι, να μπει σε ανούσιους καβγάδες και πρόσθεσε ότι θεωρεί τιμή του ότι είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και «δεν απεμπολεί τη σχετική αυτονομία που πρέπει να έχει η Αυτοδιοίκηση, σημειώνοντας πως η παράταξη επειδή είχε αντίρρηση για την ΠΝΠ, την κατέθεσε στο Δ.Σ της ΚΕΔΕ και συμμετείχε κανονικά στη διαδικασία παρόλο που δε συμφωνούσε απόλυτα με την ΚΕΔΕ, όταν άλλοι που  ασκούν κριτική δεν έκλεισαν τους Δήμους. Σεβαστήκαμε απόλυτα τα συλλογικά όργανα», είπε.
Ο Δ. Μπίρμπας στο πλαίσιο αυτό δήλωσε τη στήριξή του, στην κυβέρνηση και στην προσπάθειά της, και σε σκωπτικό σχόλιο για «δεύτερη φορά κυβέρνηση αριστεράς», υπογράμμισε πως όλες οι αποφάσεις των κυβερνήσεων Τζανετάκη και Ζολώτα, ψηφίστηκαν ομόφωνα στη Βουλή, αλλά ποτέ δεν εφαρμόστηκαν από τα δύο κόμματα του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού, όταν ήταν στην κυβέρνηση. Συμπλήρωσε δε ότι και η αριστερά θα κάνει λάθη, αλλά δεν είναι στις προθέσεις της και το αποδεικνύει με τις άμεσες διορθώσεις που κάνει, όπως στην ΠΝΠ.

Ανούσια επικοινωνιακά παιχνίδια και βερμπαλισμοί

Σχολιάζοντας τις τοποθετήσεις πολιτικών εκπροσώπων, σε σχέση με τον κ. Σαμαρά, τον χαρακτήρισε τον τελευταίο πρωθυπουργό της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ανέφερε ότι του «θύμισε εκείνο τον πατροκτόνο που έχοντας σκοτώσει τους γονείς του ζητά από το δικαστήριο την επιείκεια γιατί είναι ορφανός».
Αναφερόμενος στο γεγονός ότι η παράταξή του δεν παραβρέθηκε σε όλη την εκδήλωση προς τιμή του Επίτροπου Δ. Αβραμόπουλου, αυτό συνέβη «επειδή είχαν προγραμματίσει συνάντηση στις 20.00 που την ξεκίνησαν στις 21.00, όταν ο Επίτροπος, ήταν προγραμματισμένο, να μιλήσει στις 19.30».
Ξεκαθάρισε δε ότι η παράταξη, ήταν πάντα, υπέρ της συζήτησης και με τα εθνικά και με τα ευρωπαϊκά όργανα. Πρόσθεσε δε ότι, χωρίς να κάνει άλλο σχολιασμό, «γίναμε μάρτυρες μια χολιγουντιανού τύπου εκδήλωσης, αρχηγικής εμφάνισης, του Επιτρόπου. Δεν ξέρω ποιους αφορά, να το λύσουν μόνοι τους».
Σχετικά με την κα Γεννηματά, σχολίασε πως αναφέρθηκε μόνο στα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να κρύψει τις μεγαλύτερες περικοπές που έγιναν στο χώρο της Αυτοδιοίκησης κατά τη διάρκεια του μνημονίου.  Τέλος για την τοποθέτηση του κου Θεοδωράκη, ανέφερε ότι «θύμισε σενάριο     διαφημιστικού σποτ. Τέσσερις εικόνες, τέσσερις λέξεις και μια υπερδύναμη».
«Τα λέω αυτά γιατί θα πρέπει να καταλάβουμε ως Αυτοδιοίκηση, επειδή πραγματικά πιστεύουμε στη δύναμή της, ότι δεν πρέπει να καταναλωνόμαστε σε ανούσια επικοινωνιακά παιχνίδια, ούτε σε βερμπαλισμούς …»,κατέληξε ο κ. Μπίρμπας.
Έχουμε επίγνωση των τεράστιων και κρίσιμων προβλημάτων της χώρας
Ο εκπρόσωπος της «Ριζοσπαστικής Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας», τόνισε πως θεωρεί ότι όλοι έχουμε επίγνωση των τεράστιων και κρίσιμων προβλημάτων που περνά η χώρα, γιατί αυτή τη στιγμή δεν είναι ένα παιχνίδι μεταξύ μας. Είναι ένα παιχνίδι της χώρας, της Ελλάδας, με τους δανειστές, οι οποίοι προχωρούν σε ωμούς εκβιασμούς με σαφέστατες προθέσεις».

Στηρίζουμε τις κόκκινες γραμμές διαπραγμάτευσης της χώρας, όχι της κυβέρνησης

Και πρόσθεσε: «Δεν θα πω τίποτα άλλο, τα έχει περιγράψει ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις συναντήσεις του, τα έχουν περιγράψει το σύνολο του πολιτικού κόσμου  το οποίο ενδιαφέρεται για τη χώρα και λέω ότι σε αυτή τη διαδικασία εμείς δεν μπορούμε να είμαστε ουδέτεροι παρατηρητές. Δεν μπορεί εμείς να σφυρίζουμε αδιάφορα και να τοποθετούμαστε γενικά. Εγώ θα μιλήσω συγκεκριμένα.
Στηρίζουμε τις κόκκινες γραμμές διαπραγμάτευσης της χώρας, όχι της κυβέρνησης, γιατί  θεωρώ ότι είναι οι κόκκινες γραμμές όλων μας. Να μη μειωθούν συντάξεις και μισθοί,  να μην δημιουργηθούν νέα προβλήματα με τις  γενικευμένες απολύσεις, να μην υπάρχουν εκποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, να υπάρξουν ασφαλιστικά και εργατικά δικαιώματα.
Και είναι λάθος να ξεχνάμε αυτά τα κοινά σημεία, και θα πρέπει αυτό να είναι το πολιτικό μήνυμα, ότι, η χώρα στο σύνολό της αντιστέκεται απέναντι σε αυτά τα ζητήματα.  Και όποιος διαφωνεί ας μας πει πού.
Αν διαβάσουμε όλες τις τοποθετήσεις μας, αν δούμε όλα τα στοιχεία, εκεί καταλήγουμε. Γιατί δεν το λέμε; Γιατί δεν το λέμε σε ένα κείμενο δικό μας; Τονίζουμε, ότι η Αυτοδιοίκηση είναι ο δεύτερος πολιτειακός θεσμός του ενιαίου πολιτικού και διοικητικού συστήματος της χώρας.
Το κράτος είναι η κεντρική διοίκηση και οι αποσυγκεντρωμένες κρατικές Περιφέρειες. Και από την άλλη υπάρχει η αιρετή Περιφέρεια και η Πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση.
Απαιτείται η συνέργεια των  τεσσάρων αυτών  θεσμικών πόλων. Γι’ αυτό ο ρόλος είναι κατεξοχήν πολιτικός. Δεν είμαστε ένα τυπικό συνδικαλιστικό όργανο, να παραθέτουμε αιτήματα, γιατί εμείς θέλουμε αναβαθμισμένο τον ρόλο της Αυτοδιοίκησης και θεωρούμε ότι η Αυτοδιοίκηση μπορεί να είναι ο ενοποιητικός παράγοντας της κοινωνίας, ως ο εγγύτερος θεσμός στους πολίτες.
Δεν επιβεβαιώθηκε  στην κρίση ότι η Αυτοδιοίκηση πήρε ένα πολύ μεγαλύτερο από ότι της αναλογεί μέρος του κοινωνικού κράτους και με την  ενεργοποίηση της κοινωνίας; Δεν είναι στα θετικά όλων μας; Γιατί είμαστε έτσι; Το κράτος είναι ουδέτερο; Δεν ασκούνται πολιτικές; Δεν ασκήθηκαν ακραίες νεοφιλελεύθερες και μνημονιακές πολιτικές; Τι ήταν; Φυσικά φαινόμενα ήταν; Κάποιος κακός που έτυχε; Να βγάλουμε τον Σαμαρά και να έρθει ο Τσίπρας, γιατί είναι πιο ωραίο παιδί, είναι μικρός και συμπαθητικός;
Το λέω αυτό το πράγμα γιατί κάποτε πρέπει να μιλήσουμε με πολιτικούς όρους».
«Θα πρέπει να τελειώσουμε τη συζήτηση με τον Καλλικράτη», είπε στη συνέχεια ο Δ. Μπίρμπας. «Για τον Καλλικράτη είχαμε καταθέσει έγκαιρα τις ενστάσεις μας στο συνολικό θεσμικό πλαίσιο, ότι τον θεωρούμε νεοσυγκεντρωτισμό, μοντέλο το οποίο αποξενώνει τις δημοτικές αρχές από τη βάση τους, δεν υπάρχουν εγγυήσεις τοπικής  δημοκρατίας και ότι θα δημιουργούσε όπως και δημιούργησε, μια σειρά λειτουργικά του προβλήματα, που επιδείνωσε το μνημόνιο και οι νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές.
Όλα αυτά τα λειτουργικά προβλήματα που οι υπερασπιστές του  Καλλικράτη περιέγραψαν, ποιανού απόρροια ήταν; Των μνημονίων; Δεν το είπανε. Των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών; Ούτε αυτό το είπαν. Των κακών Δημάρχων που άλλαξαν; Ούτε αυτό το είπαν.
Επειδή δεν πρέπει να κυνηγάμε φαντάσματα, υπάρχει ένας καταστατικός χάρτης που δεν αντιστοιχεί, γιατί δεν υπάρχει σε καμία χώρα ευρωπαϊκή στο σύνολό του αυτό το νομοθετικό πλέγμα.
Εμείς λέμε ναι στη σύγκλιση με την ευρωπαϊκή Αυτοδιοίκηση. Να γίνει νόμος του κράτους ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας. Συνταγματικά όμως τα όριά μας σήμερα και για το άμεσο μέλλον, είναι όπως τα περιγράφει ο καταστατικός χάρτης της χώρας. Εμείς δεν λέμε τίποτα παραπάνω. Να υλοποιηθεί το άρθρο 102 του Συντάγματος. Επιτέλους. Και αυτό θα πρέπει να το πιέσουμε οποιαδήποτε κυβέρνηση και να είναι. Και σε πόρους και σε θεσμούς.
Αν δεν το κάνουμε αυτό, αυτό που λέμε εδώ στο  Συνέδριό μας, η αναβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τους πολίτες μπροστά, δεν πρόκειται να γίνει.

Κόκκινη γραμμή για μας ο διάλογος με την Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν από σημαντικές αποφάσεις

Δεν πρόκειται να υπάρχει Αυτοδιοίκηση αν δεν χαράξουμε μια  στρατηγική, η οποία εμείς λέμε και μπορεί να είναι ενωτική, παρά τις σαφέστατες αντιθέσεις που έχουμε σε πάρα πολύ συγκεκριμένα ζητήματα.
Δεν είναι στις προθέσεις μας ούτε η δαιμονοποίηση των πολιτικά αντιπάλων παρατάξεων στην Αυτοδιοίκηση ούτε η αγιοποίηση της Κυβέρνησης, που σφόδρα, πολιτικά υποστηρίζουμε. Τουναντίον.
Στόχος μας είναι ο εξορθολογισμός των όποιων πολιτικών συγκρούσεων και διαφορών, η ανάδειξη και εμβάθυνση των πολλών κοινών σημείων και θέσεων και εντός της Αυτοδιοίκησης και στην σχέση Αυτοδιοίκησης με κυβέρνηση και ενωτική  προσπάθεια διεκδίκησης και η διαρκής διάθεση γόνιμης προωθητικής σύνθεσης.
Έχουμε σημαντικές διαφωνίες στον τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων, που είναι ιδεολογικές. Έχουμε σημαντικές διαφωνίες για την τοπική δημοκρατία. Έχουμε σημαντικές διαφωνίες για το σύστημα της απλής αναλογικής και για τον τρόπο που θα πρέπει να λειτουργούν τα όργανα.Αυτό δεν μας εμποδίζει από  το να έχουμε ένα κοινό διεκδικητικό πλαίσιο».
Ο Δ.Μπίρμπας, τόνισε επίσης ότι, λαμβάνει υπόψη του σοβαρά, όσα επεσήμαναν ο πρόεδρος και οι άλλοι επικεφαλής. «Πρέπει, συμπλήρωσε, να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις αξιοπιστίας και πρέπει στο διάλογο που ξεκίνησε και εντός της Αυτοδιοίκησης και της Αυτοδιοίκησης με κυβέρνηση, για ένα νέο καταστατικό χάρτη, μετά την αποτυχία του Καλλικράτη.
Προσερχόμαστε σε αυτό το διάλογο  με ανοιχτή καρδιά, συγκροτημένο πλαίσιο προτάσεων,  και κόκκινες γραμμές. Τις  κόκκινες γραμμές της Αυτοδιοίκησης απέναντι σε οποιαδήποτε κρατική αυθαιρεσία.

Ανοιχτή καρδιά γιατί θεωρούμε ότι εχθρός μας είναι τα προβλήματα της κοινωνίας και οι πολιτικές που τα δημιουργούν και όχι οι διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις εντός της Αυτοδιοίκησης.

Συγκροτημένο πλαίσιο προτάσεων που καταθέτουμε με άξονες

-την διασφάλιση συνταγματικά κατοχυρωμένης διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ, με επάρκεια πόρων οικονομικών και ανθρώπινων για την άσκηση των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων
-την εδαφική και κοινωνική συνοχή που πρέπει να αποτυπώνονται στην ιεράρχηση του πολιτικού σχεδιασμού του αλλά και στο χωροταξικό
-την ουσιαστική εφαρμογή του δημοκρατικού προγραμματισμού και των αρχών της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, στην προσπάθεια της αειφόρου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, στον σχεδιασμό και στην διαχείριση των υφιστάμενων εθνικών και Ευρωπαϊκών πόρων.
-την ουσιαστική λειτουργία της τοπικής δημοκρατίας και την θεσμοθέτηση α) της απλής αναλογικής σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης και λειτουργίας των ΟΤΑ και των συλλογικών του οργάνων και β) με βάση τις αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας, νομοθέτηση πλαισίων αντιδημοτικής αποκέντρωσης, κοινωνικής συμμετοχής και ελέγχου (συμμετοχικός προϋπολογισμός, τοπικά δημοψηφίσματα, συνελεύσεις γειτονιάς κλπ)
-την συμβολή της στην διαμόρφωση μιας ανοιχτής πλουραλιστικής δημοκρατικής κοινωνίας, στη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας αλλά και την ανάπτυξη της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας, την καλλιέργεια του μαζικού και ερασιτεχνικού αθλητισμού και κουλτούρας του “ευ αγωνίζεσθε”
Κόκκινες γραμμές που διατυπώνουμε πάντα με σαφήνεια
-δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας των υπηρεσιών και των δομών με αξιοκρατική και δημοκρατική λειτουργία
-σταθερή σχέση εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σε όλους τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ.
-κατάργηση του οικονομικού Παρατηρητηρίου, αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και απλοποίηση όλου του γραφειοκρατικού και αντιαναπτυξιακού πλαισίου των επάλληλων πολλαπλών ελέγχων (που πολλές φορές είναι έλεγχοι σκοπιμότητας)
-ουσιαστικό σεβασμό και διάλογο με την Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν από σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τις τοπικές κοινωνίες, γιατί οι ΟΤΑ δεν είναι ΔΕΚΟ
-απόδοση των νομοθετημένων κατ’ αρχήν πόρων και των νέων παρακρατηθέντων ως μερίσματος ανάπτυξης, βάσει των οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας.
Αυτό είναι επιγραμματικά το πλαίσιο και οι όροι που καταθέτουμε για την εκκίνηση αυτής της διαδικασίας διαμόρφωσης της Αυτοδιοίκησης του άμεσου μέλλοντος. Μια διαδικασία που πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ενδιαφέροντος και συμμετοχής της κοινωνίας, της Αυτοδιοίκησης και του κεντρικού πολιτικού συστήματος.
Πρέπει επίσης να υπάρξει ουσιαστικός σεβασμός-και είναι κόκκινη γραμμή μας αυτή και διάλογος με την Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν από σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τις τοπικές κοινωνίες, γιατί οι ΟΤΑ δεν είναι ΔΕΚΟ. Αυτό είναι πραγματικά το πλαίσιο που εμείς καταθέτουμε στην εκκίνηση αυτής της διαδικασίας διαμόρφωσης της Αυτοδιοίκησης του μέλλοντος.
Και εδώ θέλουμε να είμαστε και ειλικρινείς μεταξύ μας, γιατί η επιτυχία μιας τέτοιας διαδικασίας κατά τη γνώμη μας πρέπει να σημάνει και υπέρβαση κατεστημένων συμπεριφορών, πελατειακής αντίληψης και σε κεντρικό αλλά και σε τοπικό επίπεδο. Θα πρέπει να υπερβούμε ανούσιες επικοινωνιακές πολιτικές φωτο-καταιγισμού και όψιμου αντικαθεστωτισμού.
Δεν έχουμε ανάγκη ούτε εύκολες μεγαλοστομίες, ούτε προκάτ απαντήσεις παντός καιρού.
Απαιτεί ένα άνοιγμα στην κοινωνία, έναν διάλογο μαζί της, να ξεπεράσουμε τις δικές μας βεβαιότητες και τις αγκυλώσεις μας σε συνεννόηση με την κοινωνία, και να προσπαθήσουμε μαζί της να λύσουμε τα προβλήματα.
Κεντρικό ρόλο έχουν εδώ οι εργαζόμενοι που πρέπει κατ’ αρχήν να τους διασφαλιστεί μια σταθερή σχέση, πλήρους εργασίας με αξιοκρατική αντιμετώπιση και εξέλιξη.
Κεντρικό ρόλο έχουν εδώ οι εργαζόμενοι που πρέπει κατ’ αρχήν να τους διασφαλιστεί η σταθερή σχέση, πλήρους εργασίας με αξιοκρατική αντιμετώπιση και εξέλιξη.
Από την άλλη διατηρώντας την δημιουργική συμβολή τους και την αγωνιστική κριτική τους στάση, οφείλουν να αναμετρηθούν με τις υπαρκτές συντεχνιακές αντιλήψεις και τον εύκολο, ισοπεδωτικό καταγγελτικό λόγο, που εμφιλοχωρεί σε σημαντικό κομμάτι τους και που προσφέρει λίπασμα στην προωθούμενη αντίληψη “κοινωνικού αυτοματισμού”, που συστηματικά καλλιεργούν οι κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες ελίτ και τα συστημικά media.
Απαιτείται όλοι μας αιρετοί και εργαζόμενοι να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων, ξεπερνώντας τη δική μας κακοδαιμονία, για να είμαστε αξιόπιστοι στην απαίτηση να ξεπεραστούν οι οπισθοδρομικές αντιλήψεις των εκάστοτε Κυβερνήσεων και της κοινωνίας.
Σήμερα έχουμε, κατά την γνώμη μας, την ευκαιρία να το προσπαθήσουμε με καλύτερους όρους, γιατί έχουμε μια Κυβέρνηση που χωρίς να αποφύγει κάποιες ατυχείς επιλογές, κάτω από την πίεση της διαπραγμάτευσης, από την πρώτη στιγμή έδειξε ένα άλλο πρόσωπο απέναντι στην Αυτοδιοίκηση.
Συζήτησε ουσιαστικά μαζί της, ζήτησε από πριν την γνώμη της για νομοθετήματα της (εξαιρείται η γνωστή Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που θα αναφερθούμε στην συνέχεια), έκανε δεκτές προτάσεις και παρατηρήσεις της στο νομοσχέδιο για τις 100 δόσεις, στους προϋπολογισμούς των κόκκινων Δήμων, το επισιτιστικό πρόγραμμα, την πεντάμηνη κοινωφελή εργασία, την επανασύσταση της Δημοτικής αστυνομίας, στην επαναπρόσληψη των σχολικών φυλάκων, την απελευθέρωση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου για τα ανταποδοτικά, τον προγραμματισμό πρόσληψης των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ, την ακύρωση της αξιολόγησης – απόλυσης και άλλα πολλά.

Απόφαση για αποτροπή διάθεσης των ταμειακών μας διαθεσίμωνθα βαθύνει ρήγματα στην Αυτοδιοίκηση
Το τακτικό μας Συνέδριο πρέπει να αποτελέσει και θέλουμε να αποτελέσει την αφετηρία για μια ουσιαστική ανατροπή της μέχρι σήμερα φθίνουσας πορείας της Αυτοδιοίκησης. Μια φθίνουσα πορεία της Αυτοδιοίκησης που επιδείνωσαν και ο Καλλικράτης και τα μνημόνια.
Απαιτούνται τρία πράγματα. Ενότητα σε συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο. Το πλαίσιο που εμείς καταθέτουμε ως βάση συζήτησης είναι το ψήφισμα με μεγάλη πλειοψηφία της Περιφερειακής Ένωσης των Δήμων Αττικής.
Το δεύτερο. Σημαίνει υπεύθυνη στάση απέναντι στην κρισιμότητα της στιγμής. Για εμάς μετά τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού, την τροπολογία και τις τοποθετήσεις όλων μας ότι δεν μπαίνει ζήτημα ασφάλειας των καταθέσεων αλλά πρόβλημα είμαστε σε πλήρη διαφωνία με εκείνους τους συναδέλφους οι οποίοι λένε ότι πρέπει εδώ να επιβεβαιώσουμε πολιτικά την αποτροπή στη διάθεση των ταμειακών μας διαθεσίμων. Εμείς πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να παρθεί τέτοια απόφαση γιατί ενώ θέλουμε την ενότητα, αυτή η απόφαση θα βαθύνει ρήγματα στην Αυτοδιοίκηση, και δεν οδηγεί πουθενά. Δεν οδηγεί πουθενά.Το λέω αυτό γιατί θα πρέπει να είναι μια ουσιαστική συζήτηση γιατί πάμε για μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση του κράτους, γιατί Αυτοδιοίκηση χωρίς μεταρρύθμιση του κράτους δεν υπάρχει. Η συζήτηση είναι ανοιχτή».
Τρίτον. Θα πρέπει να πάμε σε μια τεκμηριωμένη επεξεργασία θέσεων. Εγώ άκουσα ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις από πάρα πολλούς συναδέλφους και ειδικά μέσα από τις θεματικές εισηγήσεις που μπορεί να αποτελέσουν οι θεματικές εισηγήσεις, με τις επιμέρους διαφωνίες μας, ένα πλαίσιο συζητήσεων ως πλαισίου διαδικασίας και παρέμβασης της ΚΕΔΕ σε όλο αυτό το διάστημα που θα ξεκινά η συζήτηση με την κυβέρνηση. Απαιτείται να υπάρχει μια πολύ καλά επεξεργασμένη θέση και από εμάς και θα πρέπει να συμμετέχουν όλοι.
Τελειώνοντας, κλειδί κάθε επιτυχίας για εμάς και πιστεύω για όλους μας, είναι η συμμετοχή της κοινωνίας. Αν δεν αλλάξουμε την κουλτούρα του πολίτη της ανάθεσης σε έναν πολίτη ο οποίος έχει την κοινοτική αντίληψη, την συμμετοχή, την ανάληψη και προσωπικής ευθύνης, για τον σεβασμό του δημόσιου χώρου, των δημόσιων αγαθών και αν θέλετε την ενεργή συμμετοχή στην επίλυση του καθημερινού προβλήματος, πιστεύουμε ότι αυτή η χώρα δεν έχει μέλλον και δεν θα γίνει ποτέ το σύνθημα που έχουμε πίσω, η αναβάθμιση της Αυτοδιοίκησης, και της κοινωνίας θα συμπλήρωνα, με τους πολίτες μπροστά.
Σας ευχαριστώ και συγνώμη για κάποιες εντάσεις.

Aftodioikisi.gr » Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία: Το μνημόνιο οδηγεί σε κλινικά νεκρή Αυτοδιοίκηση

Aftodioikisi.gr » Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία: Το μνημόνιο οδηγεί σε κλινικά νεκρή Αυτοδιοίκηση.

ΜΟΙΡΑΙΟΙ, ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΑΒΟΥΛΟΙ ΑΝΤΑΜΑ…

Ένα χαμένο Συνέδριο της Αυτοδιοίκησης.

Σπύρος Τζόκας
Ένα ακόμα συνέδριο της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) τελείωσε. Ένα συνέδριο δύο ημερών, 30 και 31 Μαΐου, στην όμορφη πόλη των Ιωαννίνων. Η ομορφιά της πόλης σε αντίθεση με τη θλιβερή εικόνα του συνεδρίου. Πρόσωπα σκυθρωπά, πρόσωπα οργισμένα, πρόσωπα απογοητευμένα, χωρίς πίστη, χωρίς αισιοδοξία, χωρίς όραμα. Και αναρωτιέται κάποιος: αν οι αιρετοί δεν πιστεύουν στην ανατροπή αυτής της πολιτικής που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο τέλος της, πώς θα πείσουν την κοινωνία;
Από την άλλη πλευρά, η ηγεσία τους στην ΚΕΔΕ, εγκλωβισμένη στα πολιτικά παιχνίδια αποπροσανατολισμού και υποταγής της τρόικας εσωτερικού και εξωτερικού, δεν ενέπνεε τους συνέδρους. Αντίθετα, ενίσχυε τη μοναξιά και την απογοήτευσή τους και την απομάκρυνσή τους από τους συλλογικούς αγώνες. Κλεισμένοι στον μικρόκοσμο του δήμου τους παρακολουθούν αμήχανοι και ανήμποροι την Αυτοδιοίκηση να πεθαίνει.
Οι πολιτικές πραγματικότητες που εδραιώνονται στην Ελλάδα της «μνημονιακής» περιόδου και του “Καλλικράτη” επιφέρουν μια ακόμη οξύτερη επιδείνωση και πολιτικοθεσμική υποβάθμιση της Αυτοδιοίκησης. Στο πλαίσιο της προϊούσας «εξαφάνισης» του κράτους και της δημόσιας σφαίρας γενικότερα, η Αυτοδιοίκηση πλήττεται με ιδιαίτερη σφοδρότητα και απειλείται με πολλαπλούς τρόπους. Πλέον ο κίνδυνος δεν είναι αυτός μιας «καχεκτικής» Αυτοδιοίκησης, αλλά μιας «κλινικά νεκρής» Αυτοδιοίκησης.
Η Αυτοδιοίκηση έχει καταδικαστεί σε οικονομικό μαρασμό και μετατρέπεται σταδιακά σε απολύτως εξαρτημένη από την κυβέρνηση και το κράτος υπηρεσία. Συγκεκριμένα, το 60% των θεσμοθετημένων από τον “Καλλικράτη” πόρων έχει υπεξαιρεθεί και το κοινωνικό κράτος των δήμων, που υπηρετεί κατεξοχήν τις λαϊκές τάξεις (λειτουργικές δαπάνες σχολείων, βρεφονηπιακοί σταθμοί, βοήθεια στο σπίτι, ΚΑΠΗ, δημοτικά ιατρεία, πολιτισμός, αθλητισμός, περιβάλλον, καθαριότητα, πρόσφατες δομές αλληλεγγύης) καταρρέει. Οι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες αυτές είναι τα πρώτα θύματα των απολύσεων… ρίχνονται στον Καιάδα της ανεργίας και οι υπηρεσίες κλείνουν.
Την έναρξη του συνεδρίου κήρυξε ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός κ. Στυλιανίδης… «το παράδοξο» είναι ότι μόλις ολοκλήρωσε την ομιλία του και κήρυξε την έναρξη του συνεδρίου, οι σύνεδροι αποχώρησαν απογοητευμένοι. Ούτε καν σκέφτηκαν να απαντήσουν στην πρόκληση. Στην πρόκληση ότι ο υπουργός τούς αγνόησε, και μάλιστα στην έδρα τους. Δεν είπε τίποτα… δεν απάντησε σε καμία ερώτηση από αυτές που του έκανε ο προλαλήσας πρόεδρος της ΚΕΔΕ. Και όχι μόνο αυτό… ήταν και προκλητικός: Ο δήμος του μέλλοντος, είπε, είναι αυτός που αυξάνει τα ίδια έσοδα και μειώνει ή καλύτερα μηδενίζει τις κρατικές επιχορηγήσεις. Άρα και πολλά σάς δίνουμε.
Τι ακριβώς είναι αυτό; Πώς μπορεί να ερμηνευτεί ότι αυξάνω τα ίδια έσοδα; Δηλαδή αυξάνω ποια ίδια έσοδα; Είναι προφανές στους γνωρίζοντες την Αυτοδιοίκηση… ο υπουργός υπονοεί νέες φορολογίες, διπλές φορολογίες των πολιτών. Γιατί γνωρίζει καλά ότι πρόσφατη μελέτη απέδειξε ότι το ελάχιστο… το ελαχιστότατο κόστος της Αυτοδιοίκησης είναι 2,6 δισ. και αυτά που διανέμονται σήμερα στην Αυτοδιοίκηση είναι τα μισά, 1,3 δισ. Διαχείριση, δηλαδή, της μιζέριας.
Και για το Παρατηρητήριο μόνο καλά λόγια είχε ο υπουργός! Και όμως γνωρίζει ότι περισσότεροι από 200 δήμοι είναι στο Παρατηρητήριο με ευθύνη της κυβέρνησής του… Όταν τον περασμένο Δεκέμβριο το υπουργείο Εσωτερικών έδωσε εγκύκλιο – οδηγία για τους προϋπολογισμούς των δήμων, η κατεύθυνση ήταν να υπολογισθεί η επιχορήγηση (δωδεκατημόριο) του Νοεμβρίου επί 1,24 και έτσι να προϋπολογισθεί η επιχορήγηση εκάστου μήνα του 2013. Και αυτό ακόμα παραβιάστηκε… τώρα το υπουργείο κάνει «χ» επί 1,04. Άρα ήδη το 10% της απόκλισης που ορίζει το Παρατηρητήριο για την επιτήρηση υπάρχει στους δήμους, στην Αυτοδιοίκηση.
Η ομάδα, όμως, πάσχει… ή, καλύτερα, το παιχνίδι είναι στημένο. Σε ένα από τα πιο κρίσιμα συνέδρια διαφαίνεται και η παρακμή και η απαξίωση της Αυτοδιοίκησης… και εκ των οικείων. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι μετείχαν οι μισοί σύνεδροι, μόνο και μόνο το γεγονός ότι κανείς ή ελάχιστοι παρακολουθούσαν τους ομιλούντες, μόνο και μόνο το γεγονός ότι υπήρχε μια γενικότερη αδιαφορία, δείχνει ότι η Αυτοδιοίκηση, οι αυτοδιοικητικοί, κατέχονται από κόπωση, έχουν κουραστεί. Δεν πιστεύουν.
Και σ’ αυτό έχει βασική ευθύνη η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ. Αφού οργάνωσε ένα συνέδριο tuti fruti, αφού έβγαλε από την ατζέντα της τους συλλογικούς αγώνες, αφού περιορίστηκε στον μικρόκοσμο των ατομικών πολιτικών επιδιώξεων και της προσωπικής επιβίωσης, με έναν απίστευτο ναρκισσισμό και μια εξωπραγματική θέαση έκλεισε το συνέδριο με τον «καλύτερο» τρόπο… θάβοντας και τα τελευταία σπαράγματα της Αυτοδιοίκησης.
Μέσα από εκφυλιστικές διαδικασίες και κακού τύπου συνδικαλιστικές κινήσεις επιβεβαίωσαν το στημένο παιχνίδι. Σε μια άδεια αίθουσα με παρουσία ελαχίστων συνέδρων κατέληξαν σε μια απόφαση έκθεσης ιδεών (έτσι χαρακτηρίστηκε από δημάρχους της πλειοψηφούσας παράταξης του ΠΑΣΟΚ) που δεν αποδίδει ευθύνες πουθενά και δεν επιχειρεί να ανατρέψει αγωνιστικά τα κακώς κείμενα.
Και όμως, υπήρξαν κάποιες ευκαιρίες να ανέβει το θερμόμετρο. Τέθηκε η μεγάλη ιδεολογική και πολιτική στροφή της Αυτοδιοίκησης, όχι μόνο από τους αιρετούς της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ που έδωσαν μάχη απέναντι στους συσχετισμούς του παρελθόντος, αλλά και από πολλούς άλλους δημάρχους… να υπάρξει μια εκ βάθρων ανασυγκρότηση της Αυτοδιοίκησης -πράγμα που βέβαια σημαίνει την πλήρη ανατροπή του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε τα Μνημόνια και τον «Καλλικράτη». Η απάντηση θα πρέπει να είναι άμεση και δυναμική. Από την άλλη, να τεθούν οι κόκκινες γραμμές πέραν των οποίων η Αυτοδιοίκηση παραδίδει εν τοις πράγμασι τα κλειδιά των δήμων.
Και στο τέλος τίποτα. Ούτε σε ένα ψήφισμα δεν μπόρεσαν να διαφοροποιηθούν από την κυβερνητική τρόικα παρά τα προβλήματα που απειλούν την ύπαρξη και λειτουργία των δήμων. Αφού εξάντλησαν το συνέδριο και έμειναν το 1/5 των συνέδρων, περάσαμε στις ψηφοφορίες… ένα ψήφισμα με ισχνή πλειοψηφία υποστηρίζονταν από τις παρατάξεις της κυβέρνησης.
Το ψήφισμα των αυτοδιοικητικών του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, αλλά και άλλων ανεξάρτητων, έθετε ότι ο αγώνας μας στην Τ.Α. είναι πρώτα απ’ όλα αγώνας επιβίωσης της Αυτοδιοίκησης και στη συνέχεια επαναπροσδιορισμού της σε νέες βάσεις. Συνεπώς δεν παλεύουμε για τον εξωραϊσμό της βάρβαρης αυτής πολιτικής, αλλά για την πλήρη ανατροπή της. Τόνιζε επίσης ότι κάποιοι στον τόπο αυτό ευθύνονται, κάποιοι κυβερνούν, κάποιοι νομοθετούν, κάποιοι εξυφαίνουν σχέδια για μετατροπή της Αυτοδιοίκησης σε υπηρεσία και των αιρετών σε φοροεισπράκτορες του κράτους.
Τέλος, αφού έθετε ένα συγκεκριμένο μίνιμουμ πρόγραμμα αιτημάτων, πρότεινε μαζί με τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες να δημιουργήσουμε ένα αποτελεσματικό ανάχωμα στη βάση της κοινωνίας ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Την άμεση συγκρότηση ενός μετώπου Αυτοδιοίκησης, τοπικών κοινωνιών και εργαζομένων, ενός μετώπου αντίστασης και ανατροπής.
Το συνέδριο όφειλε να θέσει ως κόκκινες γραμμές τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις διατήρησης των κοινωνικών δομών, ανατροπής της μνημονιακής κυβερνητικής πολιτικής των απολύσεων και διασφάλισης της συνταγματικά κατοχυρωμένης διοικητικής αυτοτέλειας της Αυτοδιοίκησης.
Και να παραμείνει ανοιχτό. Να αποφασίσει, με βάση τις κυβερνητικές απαντήσεις στα αιτήματά μας, αν αυτές είναι αρνητικές, σε ποιες μορφές πανελλαδικών κινητοποιήσεων θα προχωρήσει σε συνεργασία με τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες.
Η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ, χρησιμοποιώντας μια ισχνή μειοψηφία, δεν τα αποδέχθηκε. Και φέρει ιστορικές ευθύνες για την τραγική κατάσταση που εξακολουθεί να βιώνει η Αυτοδιοίκηση και την ακόμα χειρότερη που θα βιώσει.
Απαξιωμένη και εγκλωβισμένη στα πολιτικά και προσωπικά σχέδια κάποιων, βαδίζει πλέον τον Γολγοθά της. Ελάχιστα ή διόλου ασχολήθηκε ο ηλεκτρονικός και έντυπος Τύπος με το συνέδριο, εκτός από κάποιες απόπειρες προσωπικής προβολής που επιτείνουν τον ξεπεσμό του θεσμού, γεγονός που δείχνει και το ενδιαφέρον της κοινωνίας.
Ήταν ένα χαμένο συνέδριο για την Αυτοδιοίκηση, ίσως το χειρότερο όλων, και κάποιοι φέρουν ευθύνη και κάποιοι άλλοι, μοιραίοι, δειλοί και άβουλοι αντάμα, προσμένουν ίσως κάποιο θαύμα.

* Ο Σπύρος Τζόκας είναι μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ

Γιώργος Ιωακειμίδης – Δημοκρατική Αυτοδιοίκηση: Είναι καιρός να ξαναβρούμε το όραμά μας

Αναρτήθηκε: 31.05.13

«Είναι καιρός να ξαναβρούμε, μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, το όραμά μας», επεσήμανε στην ομιλία του στο τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΕ ο επικεφαλής της παράταξης Δημοκρατική Αυτοδιοίκηση Γιώργος Ιωακειμίδης προσθέτοντας ότι πρέπει να επανακαθοριστεί ο τρόπος που θα κινηθεί η Τ.Α.

«Η Αυτοδιοίκηση έχει τεράστια ανάγκη από ένα καινούργιο θεσμικό και οικονομικό πλαίσιο» είπε, και σημείωσε ότι η ΚΕΔΕ πρέπει να ανοίξει τη διαδικασία ενόψει της νέας δημοτικής περιόδου.

Ακολουθεί η ομιλία του Γ. Ιωακειμίδη

ΟΜΙΛΙΑ Γ. ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗ

Νομίζω ότι αυτό το συνέδριο μοιάζει με το ρέκβιεμ αυτής της αυτοδιοικητικής περιόδου. Και αν θα ήταν το ρέκβιεμ αυτής της αυτοδιοικητικής περιόδου, δεν θα ήταν και τόσο κακό. Αν είναι όμως το ρέκβιεμ της Αυτοδιοίκησης συνολικότερα, είναι πολύ μεγαλύτερο το κακό.

Το ότι περνάμε 3 κολασμένα χρόνια, το ζούμε όλοι. Πριν ένα χρόνο, το ζητούμενο από τους Δημάρχους ήταν οι παραιτήσεις. Να παραιτηθούμε για να δείξουμε την αντίθεσή μας, την αντίδρασή μας και λοιπά. Σήμερα το ζητούμενο των Δημάρχων είναι να πάμε σπίτι μας. Είναι ο αναχωρητισμός. Ακόμα δυσμενέστερη κατάσταση. Γιατί το άλλο ήταν μία πράξη που είχε ενέργεια. Αυτό έχει μία πράξη που έχει παραίτηση: φεύγω. Και γιατί έχει φεύγω; Γιατί πρώτα από όλα είναι σαφές ότι υπάρχει αδυναμία έργου. Χωρίς χρήματα τι να κάνεις; Απίστευτες απαιτήσεις, έργο δεν μπορεί να βγει. Άρα απλώς ακούς παράπονα και συλλέγεις, στην καλύτερη περίπτωση.

Το δεύτερο είναι οι ποινικοποίηση. Νιώθουμε όλοι ότι αργά ή γρήγορα, η δαμόκλειος σπάθη θα χτυπήσει και το δικό μας κεφάλι. Εγώ είμαι 19 χρόνια Δήμαρχος, ευτυχώς δεν κουβαλάω κάτι, ίσως είμαι τυχερός. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο καλός που δεν μου έτυχε τίποτα. Ίσως είμαι τυχερός. Το βλέπω σε πολλούς Δημάρχους μετά από τόσα χρόνια, που είμαι σίγουρος ότι είναι καθαροί και αθώοι, να κινδυνεύουν να εκπέσουν του αξιώματος, διότι από ένα τυχαίο γεγονός μπορεί να συμβεί αυτό, τις ξέρουμε τις γκέλες που μπορούν να γίνουν και ξαφνικά μετά από χρόνια που ήσουν πιστός σε αυτό που ασκούσες, που τίμησες τον όρκο σου, που ακολούθησες μια διαδικασία που πραγματικά τίμησες τον εαυτό σου και τον λαό σου, να βρεθείς έκπτωτος, με ότι αυτό συνεπάγεται και ποιος θα σε πιστέψει αν κάποια στιγμή, 6 μήνες μετά ή ένα χρόνο, δικαιωθείς από το δικαστήριο. Η ζημιά θα έχει γίνει και θα είναι φοβερό ότι θα έχεις υποστεί. Άρα λοιπόν, γιατί να μπεις σε αυτή τη δοκιμασία;

Το τρίτο είναι οι αμοιβές. Ο Καμίνης ο Γιώργος, που μίλησε πριν, η αμοιβή του είναι 2.100 €. Όσο περίπου φαντάζομαι είναι και η δική μου, των μεγάλων Δημάρχων. Τόσο είναι, εγώ παίρνω 2.100 €. Οι πάνω από 100.000, παίρνουμε 2.100 €. Οι μικροί παίρνουν γύρω στα 1.000 €. Με αυτές τις αμοιβές αυτή τη στιγμή, ποιος θα υποστεί όλα όσα είπαμε πριν; Και γιατί να το κάνεις; Πρέπει να είσαι βαθιά άρρωστος και όσοι ξεκινήσαμε πριν χρόνια την Αυτοδιοίκηση, να πω ότι είμαστε βαθιά άρρωστοι πια, δεν γίνεται. Όμως, ποιος υγιής άνθρωπος θα μπει σε αυτή τη διαδικασία; Ποιος θα αποφασίσει σήμερα να κατέβει στα κοινά, αποφασισμένος ότι θα ζήσει με αυτό το μισθό, θα εγκαταλείψει το γραφείο του, τη δουλειά του και λοιπά;

Γιατί το εκ παραλλήλου επάγγελμα, δεν γίνεται. Δόθηκε υποτίθεται μια μάχη να καταργηθεί το ασυμβίβαστο, για ποιους; Εκτός από τους γιατρούς, δεν νομίζω, εγώ που είμαι μηχανικός και έκλεισα το γραφείο μου πριν 19 χρόνια, ότι θα μπορούσα να κάνω και γραφείο και να είμαι Δήμαρχος. Και φαντάζομαι το ίδιο και οι δικηγόροι και κάποιοι άλλοι. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.

Τέταρτον. Εξηγώ γιατί υπάρχει τάση αναχωρητισμού. Έλλειψη οράματος. Έχει όραμα η Αυτοδιοίκηση σήμερα; Θαρρώ πως δεν έχει και εδώ είμαστε συνυπεύθυνοι όλοι. Γιατί αυτή τη στιγμή, τι θέλουμε να κάνουμε στην Αυτοδιοίκηση; Να διαχειριστούμε την τρύπα στο δρόμο, την πλάκα που χάλασε ή το να βάψουμε το σχολείο; Αν τα καταφέρουμε στην καλύτερη περίπτωση, είναι αυτά. Στην χειρότερη, ούτε αυτά δεν μπορούμε να κάνουμε. Αλλά ποια έργα μπορούμε να δώσουμε στο Δήμο; Πού μπορούμε να πάμε τους Δήμους μας; Τι μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας; Τίποτα απολύτως.

Με όλα αυτά λοιπόν, αναρωτιέται κανείς: γιατί να είμαστε εδώ; Ακούω τον έναν συνάδελφο μετά τον άλλο να λέει: εγώ τελευταία τα παρατάω. Αλλά αυτό φυσικά, δεν μπορεί να αποτελεί λύση για όσους αγαπάμε την πόλη μας και τη χώρα μας. Και εδώ είναι θέμα δικό μας, όλων μας, να ξαναδούμε το όραμά μας, να ξαναδούμε γιατί μπήκαμε στην Αυτοδιοίκηση. Δηλαδή ξυπνήσαμε ένα πρωί και είπαμε: θέλω να γίνω Δήμαρχος γιατί έχει γκλαμουριά; Δεν έχει πια. Αν κάποιοι το έκαναν για αυτό. Θυμόσαστε οι παλιοί, εποχές Δημάρχων, που ο φωτογράφος ήταν από πίσω 24 ώρες, που έκανε χειραψίες, δημόσιες σχέσεις και χαιρόταν γιατί είναι Δήμαρχος και χειροκροτούσε η κοινωνία. Τελείωσαν αυτά για όσους μπήκαν. Όσοι είμαστε εδώ, θα είμαστε γιατί πονάμε αυτό που κάνουμε, αλλά πρέπει να έχουμε και ένα όραμα σε αυτό που κάνουμε και νομίζω ότι είναι καιρός να ξαναβρούμε, μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, το όραμά μας.

Ποιος είναι ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης σε αυτές τις δύσκολές στιγμές; Πώς θα κινηθούμε; Απεδείχθη περίτρανα ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ότι η Αυτοδιοίκηση, όπως και όλοι οι υπόλοιποι θεσμοί του κράτους, ήταν γυμνοί. Λόγια, ιστορίες, αυτό, εκείνο, το άλλο και λοιπά, ξαφνικά, με το που κατέβηκαν και έκλεισαν οι κρουνοί, βρεθήκαμε όλοι: τώρα θα κάνουμε τι; Τώρα θα πάμε πού; Τώρα θα λειτουργήσουμε με ποιον τρόπο; Θεωρώ λοιπόν ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να ξανά ορίσουμε – εγώ δεν το έχω έτοιμο και δεν θα μπορούσα να το έχω ούτε εγώ, ούτε η παράταξη να σας το καταθέσουμε – τον τρόπο που θα κινηθούμε. Και το πρώτο που πρέπει να δούμε πώς θα κινηθούμε, είναι το καινούργιο θεσμικό πλαίσιο.

Η Αυτοδιοίκηση έχει τεράστια ανάγκη από ένα καινούργιο θεσμικό πλαίσιο. Ο Καλλικράτης ήταν ένα πλαίσιο που το οραματιζόμασταν, το 2006, το 2007, το 2008, το 2009 και με παραλλαγές – τις κακές παραλλαγές – εφαρμόστηκε το 2010. Όμως το πλαίσιο του Καλλικράτη το γενικότερο, το συζητούσε η Αυτοδιοίκηση τα πρώτα χρόνια του 2000. Μετά το 2010 όμως, αυτό που ήρθε, δεν μπορούσε να περιγραφεί σε κανέναν Καλλικράτη. Κανείς δεν μπορούσε να το προβλέψει. Δηλαδή μπορεί να έχει χίλια στραβά ο νόμος, αλλά αυτό που ζήσαμε από το 2011 και μετά, δεν μπορούσε να περιγραφεί έτσι και αλλιώς.

Άρα λοιπόν, από τα πράγματα, είναι μια πάρα πολύ ξεπερασμένη ιστορία ο Καλλικράτης. Εδώ δεν θα έρθουμε να κάνουμε αποτίμηση: καλός, κακός. Αυτό θα το κάνουμε αν πάμε σε ένα καινούργιο θεσμικό πλαίσιο, γιατί το έχουμε ανάγκη. Σημασία έχει να συνειδητοποιήσουμε όλοι μαζί ότι αυτό το πλαίσιο έχει τελειώσει. Δεν μπορούμε να κινηθούμε στη χώρα πια, με ένα νόμο σαν τον Καλλικράτη. Πρέπει να βρούμε το καινούργιο θεσμικό και οικονομικό πλαίσιο.

Η δική μας πρόταση λοιπόν, λέει ότι αυτή τη στιγμή η ΚΕΔΕ πρέπει να ανοίξει αυτή τη διαδικασία. Σε μία προσπάθεια μέχρι την καινούργια δημοτική περίοδο, να έχουμε το καινούργιο θεσμικό πλαίσιο. Και θα προσπαθήσω στα γρήγορα να περιγράψω τους βασικούς άξονες αυτού του θεσμικού πλαισίου, προσπαθώντας να δώσω μια θετική προοπτική στην Αυτοδιοίκηση. Αυτή είναι η προσπάθεια της παράταξής μου. Να δώσει μία θετική προοπτική σε αυτό που έχουμε, αντί απλώς να λέμε τις δυσκολίες που έχουμε.

Νέα κατανομή των ΚΑΠ. Πρώτο και σημαντικό θέμα. Διχάζει τους Δήμους. Όσοι βγήκαν με αυξημένες τις απογραφές τους, θέλουν τα περισσότερα λεφτά που τους αναλογούν και δικαίως. Οι υπόλοιποι που χάνουν χρήματα, λένε: και εγώ πώς θα λειτουργήσω σε αυτή τη δύσκολη στιγμή; Αυτό όμως είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα για την Αυτοδιοίκηση. Στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ πήρα μόνο την ψήφο μου όταν είπα ότι δεν μπορεί να συζητηθεί σε αυτό το συνέδριο, να είμαστε σαφείς, δεν βγαίνει αυτό μαζί με όλα τα άλλα και η ανακατανομή των ΚΑΠ. Θέλει ξεχωριστό έκτακτο συνέδριο, που θα κάτσουμε πολύ σοβαρά να αντιμετωπίσουμε σε πνεύμα αλληλεγγύης, τα έτσι και τα αλλιώς.

Γιατί ποιο είναι το σημαντικό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε εδώ; Γιατί στην παλιότερη φάση που έγινε αυτό, είπαμε να αυξηθεί κατά ελάχιστον 5% στους Δήμους που είχαν αρκετά χρήματα και από εκεί και πέρα να πάμε. Τώρα δεν μπορούμε να αυξηθεί. Το να αυξηθεί στον έναν, σημαίνει να μειωθεί στον άλλον. Τα χρήματα που παίρνουμε είναι 1,3 δις. Οι ανάγκες που προκύπτουν στο ελάχιστο κόστος, είναι 2,6 δις. Άρα λοιπόν, στο καλημέρα, έχουμε τα μισά χρήματα από όσα θα θέλαμε. Αυτό λοιπόν, είναι μία επισήμανση στην οποία πρέπει να δουλέψουμε. Δεν σημαίνει το αποδεχόμαστε.

Η Αυτοδιοίκηση πρέπει να παλεύει μονίμως το 1,3 να το κάνει 2,6. Παρ’ όλα αυτά όμως, δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ και να πούμε: μέχρι να γίνει 2,6, ας κάνει ότι θέλει ο εκάστοτε Υπουργός, κατανέμοντας με τον τρόπο που θέλει τους ΚΑΠ. Εμείς θα φτιάξουμε τον τρόπο κατανομής που είτε 1,3 είναι, είτε 1,6 δις, θα κατανέμεται δικαίως στους Δήμους. Αυτό λοιπόν, είναι ένα αντικείμενο πολύ μεγάλης συζήτησης μεταξύ μας, διότι έτσι όπως μπήκε εδώ στο πλαίσιο, δεν είπε τίποτα. Ναι, θα γίνει βάσει του πληθυσμού, των ελάχιστων αναγκών… Και; Έτσι γινόταν πάντα. Τι θα πει αυτό; Πρέπει να πάμε σε συγκεκριμένες ποσοστώσεις. Θεωρώ λοιπόν ότι είναι ένα θέμα έκτακτου συνεδρίου, που θα πρέπει να το δούμε, αφού περάσει από τις ΠΕΔ, για να έρθει στο έκτακτο συνέδριο και στην ΚΕΔΕ, με πρόταση συγκεκριμένη που πρέπει να αποφασίσουμε όλοι μαζί.

Κοινωνικές δομές των Δήμων. Διάβαζα πρόσφατα ότι το 2016, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τις αισιόδοξες, η ανεργία θα είναι στο 21%. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως ότι έχουμε αναλάβει ως κοινωνικές δομές των Δήμων, σημαίνει ότι θα το έχουμε μπροστά μας όλη την 4ετία. Δεν τελειώνει το 2014, που ακούμε θα αρχίσει η ανάκαμψη και λοιπά. Όταν η ανεργία είναι πάνω από 20%, ότι ζούμε, θα συνεχίσουμε να ζούμε. Και τις ανάγκες των Δήμων μας που πρέπει να καλύψουμε. Άρα λοιπόν, θα έχουμε μία καινούργια 5ετία μπροστά μας, που το κοινωνικό πρόβλημα θα είναι εξίσου μεγάλο όπως είναι και τώρα. Άρα λοιπόν, αυτό πρέπει να είναι στοιχείο της πρόβλεψης του καινούργιου θεσμικού πλαισίου, για να μην σας κουράζω.

Τρίτον. Διαφάνεια και χρηστή διοίκηση. Δεν το κουβεντιάζω ότι ο Καλλικράτης έφερε πολλά θετικά βήματα σε αυτό το κομμάτι, πέρα από κάποιες υπερβολές. Και έτσι πρέπει να κινηθούμε. Δεν το κουβεντιάζω ότι σήμερα δεν μπορούμε να λέμε πουθενά, σε ότι έχει να κάνει με διαφάνεια: μας κουράζει, κάνει εκείνο, κάνει το άλλο. Ο πολίτης περιμένει από εμάς τη μέγιστη διαφάνεια, κάθε στιγμή, κάθε ώρα και πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί.

Αισθάνομαι εδώ και καιρό, ότι κάποιοι συνάδελφοι ζούμε σε ένα αυτιστικό περιβάλλον: εμείς οι καλοί της Αυτοδιοίκησης, που τα κάνουμε καλά και δεν χρειάζεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε όλα αυτά. Δεν υπάρχει αυτό, έχει τελειώσει. Όλο το πολιτικό σύστημα και εμείς μαζί, είμαστε πυροβολημένοι. Ανά πάσα στιγμή. Άρα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί.

Πρόσφατα, πέρασε η ρύθμιση με τη μείωση των προστίμων για 1.100 συναδέλφους. Την στηρίξαμε όλοι. Τι κάναμε; Το πρόστιμο των 20.000 € το κάναμε 1.000 €. Των 30.000 €, 2.000 €. Τι παρενέργειες μπορεί να έχει αυτό; Στις εκλογές που θα έχουμε την καινούργια χρονιά, να έρθουν κάποιοι συνάδελφοι, με οικονομικούς πακτωλούς από πίσω και να πει: ναι, εγώ θα γεμίσω την πόλη αφίσες και θα πληρώσω ένα χιλιάρικο πρόστιμο. Σιγά τα αβγά. Γιατί αν ο νόμος μείνει έτσι, δεν έχουμε θωρακίσει το σύστημα. Άντε να δεχτούμε ότι την πρώτη φορά δεν το ξέραμε, έγιναν λάθη και λοιπά. Το λύσαμε. Δεν μπορούμε να πάμε με αυτό το νόμο όμως, διότι αντιλαμβάνεστε ότι στα μάτια των πολιτών μας, θα είμαστε όλοι ένοχοι. Δηλαδή τα πράγματα έχουν πολλές αναγνώσεις και πάνω από όλα, κατά την άποψή μου, έχει σημασία η ανάγνωση του λαού. Η ανάγνωση του απλού πολίτη που είναι άνεργος, που δεινοπαθεί και λοιπά και μας βλέπει και εμάς σαν κομμάτι εξουσίας και δεν πρέπει να το ξεχάσουμε στιγμή αυτό.

Η οικονομική προοπτική μας. Δεν ξέρω αν ξέρει κανείς σίγουρα τι λέει το μνημόνιο. Το μνημόνιο προβλέπει αύξηση των πόρων μας το 2015 κατά 80 εκατομμύρια και το 2016 κατά 200 εκατομμύρια. Δηλαδή, αστεία πράγματα, έτσι και αλλιώς, στο σύνολο της Αυτοδιοίκησης. Ένα μέρος της προσπάθειάς μας είναι να αλλάξουν αυτά τα ποσά, να μεγαλώσουν, αλλά αυτή τη στιγμή, στο προβλέπει το μνημόνιο, αντιλαμβάνεστε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι πρέπει να κινηθούμε, όσο και αν φωνάζουμε και αν παλεύουμε και λοιπά, με κάποια δεδομένα που ήδη είναι ορισμένα. Και πάλι κανείς μας δεν μπορεί να φανταστεί ότι θα αλλάξουν τα πράγματα από την επόμενη χρονιά και τι καλά θα ξανά αρχίσουν να συρρέουν λεφτά στα ταμεία μας να μπορέσουμε να κάνουμε πράγματα. Θα είναι μια εξίσου δύσκολη 5ετία για όποιον αναλάβει να συνεχίσει.

Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων του καινούργιου προγράμματος. Ήδη η Κοινωνική Επιτροπή της ΚΕΔΕ, κατέθεσε σοβαρές προτάσεις και θα πρέπει σαφέστατα στο καινούργιο πλαίσιο, που θα καλύψει και όλη την δημοτική περίοδο, μιας και θα πάει μέχρι το 2020, να καλύψουμε όλες τις ανάγκες. «Βοήθεια στο Σπίτι», Παιδικοί Σταθμοί, ΚΗΦΗ, ΚΔΑΠ και όλα τα υπόλοιπα, Κοινωνικά Παντοπωλεία, ώστε μέσα από αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον στο κοινωνικό κομμάτι, να είναι εξασφαλισμένο.

Το δεύτερο κομμάτι έχει να κάνει με την ενέργεια. Το καινούργιο πλαίσιο, η 5η Προγραμματική, προβλέπει πολλά χρήματα πάνω στην ενέργεια. Εδώ έχουμε πολλά ανοιχτά θέματα. Από τα φωτοβολταϊκά και τους λαμπτήρες τους ενεργειακούς, που μπορούμε να εντάξουμε σε αυτή την ιστορία και πρέπει έγκαιρα να το δούμε και να το τρέξουμε.

Το ανθρώπινο δυναμικό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η άποψή μας λέει ότι δεν μπορούμε να χάσουμε καμία δομή. Η κόκκινη γραμμή πρέπει να είναι αυτή. Δηλαδή οι δομές που έχουμε στον πολιτισμό, στον αθλητισμό, στις Κοινωνικές Υπηρεσίες κατά κόρον και λοιπά, δεν μπορούν να λιγοστέψουν. Δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν μπορείς να πας σε ένα νόμο, με τα Νομικά Πρόσωπα ή με τις Δημοτικές Επιχειρήσεις, που εμάς, όλους αυτούς που έχουμε με Ευρωπαϊκά Προγράμματα, αύριο θα τους χάσουμε και να κλείσουν αυτές οι δομές, γιατί δεν έχουμε τρόπο να πάρουμε ξανά τους ανθρώπους αυτούς που έχουμε. Πρέπει να εξασφαλιστεί λοιπόν αυτό το κομμάτι οπωσδήποτε και πρέπει να είμαστε πάρα πολύ σαφείς.

Και βέβαια, η όποια αναδιάρθρωση του προσωπικού της Αυτοδιοίκησης, πρέπει να γίνει εντός Αυτοδιοίκησης. Δηλαδή, λέει ο «χι» Δήμος – και να μην πω ονόματα – εγώ έχω περισσευούμενους αυτούς. Πάρα πολλοί άλλοι λέμε: εμείς θέλουμε προσωπικό. Εντός Αυτοδιοίκησης λοιπόν και εντός της ίδιας γεωγραφικής περιφέρειας, μπορούν να γίνουν αυτές οι μεταφορές προσωπικού, που και θα ανακουφίσουν αυτούς που έχουν πλεονασματικό προσωπικό και θα ανακουφίσουν τους άλλους που δεν έχουν προσωπικό. Όμως αυτή είναι μια υπόθεση ενδοαυτοδιοικητική, που μπορούμε να τη δούμε μεταξύ μας και δεν χρειάζεται να παρέμβει ο κάθε Υπουργός για να πει: κόβω δομές και ανθρώπους.

Εγώ θεωρώ ότι σε αυτή την ιστορία την καινούργια, η ΚΕΔΕ προσπάθησε να ανταποκριθεί. Και είναι η μοναδική Διοίκηση που είχε στην ουσία 1,5 χρόνο. Ξεκίνησε με 1 χρόνο καθυστέρηση, αυτό είναι το τελευταίο συνέδριο, άρα λοιπόν κρίνεται για 1,5 χρόνο διοίκησης. Και σε ποιον 1,5 χρόνο; Στην χειρότερη περίοδο της χώρας. Πρέπει να είμαστε λοιπόν επιεικείς σε αυτό το κομμάτι, κατά την άποψή μου. Και το λέω εγώ, που έχω κάνει μια κριτική και θα συνεχίσω να κάνω. Γιατί τι πιστεύω; Πιστεύω ότι αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο διαχειρίστηκε θέματα και κάποια πολύ επιτυχώς, δηλαδή η υπόθεση με τα ληξιπρόθεσμα, ήταν μια τεράστια επιτυχία, που όσοι τη ζήσαμε, όσοι Δήμοι είχαμε προβλήματα και ήδη έχουμε φτάσει τους 170, άρα πολύ πάνω από τους μισούς, αντιλαμβανόμαστε πόσο μεγάλη υπόθεση ήταν. Γιατί χωρίς αυτό, δεν θα μπορούσε να τρέξει.

Δεν ήταν δεδομένο όμως ότι στα ληξιπρόθεσμα θα μπει η Αυτοδιοίκηση. Αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο το έτρεξε και το ενέταξε σε αυτή την ιστορία, που 800 εκατομμύρια, που μπορούν να γίνουν και 1 δις, θα έρθουν να καλύψουν χρέη αυτοδιοικητικά. Μια τεράστια ιστορία. Αντίστοιχα μπορεί να πει κανείς για την μακροπροθεσμοποίηση των δανείων, για την περίοδο χάριτος, για τη μικρή μείωση του επιτοκίου και λοιπά. Είναι σημαντικές επιτυχίες.

Αυτό που έκανε όμως αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο, είναι να τρέχει μονίμως να σβήσει φωτιές που μας άναβε μία Κεντρική Διοίκηση, που δεν ξέρεις μέχρι τώρα κάθε στιγμή τι θα σου σκάσει αύριο, όπως τώρα δεν ξέρουμε με τα Νομικά Πρόσωπα. Αυτή είναι η προσπάθεια. Παρ’ όλα αυτά όμως, δεν πρέπει να αφήσουμε το οραματικό μας κομμάτι. Δεν πρέπει να αφήσουμε αυτό που θέλουμε να είμαστε ως Αυτοδιοίκηση. Η τρέχουσα διαχείριση, δεν αρκεί για να απαντήσουμε σε όλα τα ζητήματα και θεωρώ ότι και το εκλογικό σύστημα και ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών, είναι πολύ μεγάλα θέματα για να αφήνουμε τον Υπουργό να τοποθετηθεί. Το Σώμα οφείλει να έχει θέσεις, συγκεκριμένες.

Το ότι κάναμε μια κουβέντα στην Κομοτηνή πριν 1,5 χρόνο, που δεν ήταν και σαφής η κουβέντα, η παράταση θα ήταν για 4 μήνες ή θα ήταν για 1,5 χρόνο; Δεν ξεκαθάρισε. Ο καθένας το ερμήνευε όπως ήθελε και έκτοτε δεν το ξανά ανοίξαμε. Ουσία, επιτρέπουμε στον «χι» Στυλιανίδη, να λύσει το θέμα όπως αυτός νομίζει. Θεωρώ λοιπόν ότι αυτό είναι ένα θέμα που πρέπει να κουβεντιαστεί. Το ότι ο ίδιος ο Υπουργός και από εκεί και πέρα τα παπαγαλάκια, βγάζουν ένα καινούργιο σύστημα εκλογικό και εμείς δεν μιλάμε για αυτό, δεν τοποθετούμαστε, γιατί δεν έχει γίνει επίσημα. Τι θα πει αυτό; Αφού ξέρουμε πολύ καλά από πού εκκινεί. Δεν πρέπει να τοποθετηθούμε; Θα περιμένουμε να πέσει, οπότε εκεί θα έχουμε την κόντρα αν θα το πάρει ή δεν θα το πάρει πίσω ο κάθε Υπουργός; Δηλαδή σε θέματα τέτοια, θεσμών, οφείλουμε να παρεμβαίνουμε.

Και για να κλείσω και να μην σας κουράζω, νομίζω ότι σε αυτό το συνέδριο, ήρθαμε 300 από τους 500 συνέδρους. Στο συνέδριο της ΠΕΔΑ που είχαμε πριν λίγες ημέρες, ήμασταν οι μισοί. Και φαντάζομαι κάπως έτσι ήταν και οι περιφερειακές ΠΕΔ. Τι σημαίνει; Ότι στην χειρότερη στιγμή του χώρου μας, εμείς δεν ερχόμαστε καν στα Όργανα. Και δεν ερχόμαστε καν στα Όργανα, διότι ο καθένας έχει επιλέξει τον προσωπικό του δρόμο, τις προσωπικές του επιλογές, μόνος εναντίον όλων και σε επίπεδο Δήμου και σε επίπεδο κοινωνίας και λοιπά και στην λογική: ο σώζων εαυτόν, σωθείτο.

Αυτή η λογική δεν μας πάει πουθενά. Είναι πολύς καιρός που είμαστε μονίμως σε αυτή την κατεύθυνση, πολύ χειρότερα τώρα, γιατί όσο πιο δύσκολες γίνονται οι συνθήκες, τόσο πολύ δουλεύουμε σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά έτσι δεν βοηθάμε κανέναν. Είναι πάρα πολύ εύκολο να κάνουμε κριτική στα Όργανα, σε όλους τους άλλους, στην Πολιτεία, αλλά όταν εμείς είμαστε απόντες, σε κανέναν δεν μπορούμε να κάνουμε κριτική. Την κριτική θα την κάνουμε όταν είμαστε παρόντες, συμμετέχουμε, δουλεύουμε και σπρώχνουμε προς κάποια κατεύθυνση συγκεκριμένη.

Αυτό λοιπόν νομίζω ότι πρέπει να είναι η κατεύθυνση και το θεσμικό πλαίσιο που είπαμε πριν, που πρέπει να πάμε όλοι μαζί, συντονισμένοι.

Ευχαριστώ.