Αρχείο ετικέτας Καλαμάτα

Μια ματιά στο μέλλον της Καλαμάτας: Μία θεώρηση για την κινητικότητα

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018 08:34

Γράφτηκε από την  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online

Μια ματιά στο μέλλον της Καλαμάτας: Μία θεώρηση για την κινητικότητα

Το κυκλοφοριακό αποτελεί ένα από τα κυριότερα ζητήματα που απασχολούν την καθημερινότητα των πολιτών στην Καλαμάτα, όπως και σε κάθε ελληνική πόλη που δυσκολεύεται χρόνο με το χρόνο να εξυπηρετήσει όλο και περισσότερα αυτοκίνητα.

Συνέχεια ανάγνωσης Μια ματιά στο μέλλον της Καλαμάτας: Μία θεώρηση για την κινητικότητα

Ηλία Μπιτσάνη: Η θωράκιση της Καλαμάτας και οι ιεραρχήσεις

 Η πόλη της Καλαμάτας άρχισε να υδρεύεται από το Πήδημα το 1937 επί δημαρχίας Χρήστου Κουμάντου. Ο αγωγός που έφερε το νερό ήταν μαντεμένιος, λειτουργεί ακόμη και σήμερα, παρουσιάζει βλάβες και φυσικά δεν επαρκεί για την ύδρευση της περιοχής που καλύπτει ο Σύνδεσμος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 κατασκευάστηκε δεύτερος αγωγός που περνάει ψηλότερα και ο οποίος κατά το παρελθόν έχει χαρακτηριστεί μνημείο κακοτεχνίας. Μεταλλικός, χωρίς καθοδική προστασία, παρουσιάζει οξειδώσεις και διαρροές σε διάφορα σημεία. Πριν λίγα χρόνια χρειάστηκε 10ωρη διακοπή νερού για μια επέμβαση και όλη η πόλη σηκώθηκε στο πόδι. Ως εκ τούτου κανένας δεν γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί “ξαφνικά”, σε ποιο σημείο, και πόσο σοβαρό.

Με δεδομένη και την αποδιοργάνωση της ΔΕΥΑΚ αλλά και την πολιτική “κάνε το σταυρό σου να μην συμβεί”, δεν μπορεί παρά να υπάρχει πάντα η ανησυχία για το τι μπορεί να συμβεί και μάλιστα σε περιόδους μεγάλης ζήτησης του νερού. Η αντικατάσταση είναι η απολύτως επιβεβλημένη λύση, την ακούμε εδώ και πολλά χρόνια, προγράμματα έρχονται και φεύγουν αλλά φως στον ορίζοντα δεν έχουμε δει ακόμη. Όλοι θέλουν να μην συμβεί ποτέ και τίποτε, όμως αυτό δεν εξαρτάται από το θέλω, αλλά από το προλαβαίνω.

Και μετά το νερό, έρχεται η αποχέτευση των αστικών λυμάτων. Από την αρχή της δεκαετίας του 1980 ξεκίνησε η κατασκευή του βιολογικού καθαρισμού και του δικτύου αποχέτευσης, που είχαν ως αποτέλεσμα να θεωρείται σήμερα η Καλαμάτα ως μια από τις πόλεις που έχουν λύσει αποτελεσματικά ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί μεγάλα τμήματα των αστικών πληθυσμών. Αν θυμηθούμε ότι μικρά σπίτια αλλά και πολυκατοικίες μέχρι τότε έστελναν τα λύματα στον υδροφόρο ορίζοντα, στη θάλασσα ή στον… Νέδοντα, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό το έργο. Στη συνέχεια και στην ίδια μονάδα άρχισαν να φθάνουν λύματα από τη Μεσσήνη, τους οικισμούς ανατολικά της Καλαμάτας και κάποια στιγμή σχεδιαζόταν να συνδεθούν και οι περιοχές Θουρίας κλπ. Αλλά και της… απέναντι όχθης του Παμίσου. Τότε είχαμε υποστηρίξει τη λύση ενός δεύτερου βιολογικού συνδεδεμένου με τον υπάρχοντα, που θα μπορούσε να λειτουργήσει συμπληρωματικά αλλά και εναλλακτικά σε περίπτωση κατά την οποία θα συνέβαινε κάποια ζημιά και θα χρειαζόταν χρόνος αποκατάστασης. Το έργο σύνδεσης νέων μεγάλων περιοχών δεν προχώρησε και η συζήτηση μπήκε στο ράφι μέχρι νεωτέρας. Ώσπου ξεχάστηκε και… σχόλασε ο γάμος, καθώς περιορίστηκαν τα κονδύλια, ο “Καλλικράτης” κατάπιε τους μικρότερους δήμους και τα σχέδια που είχαν. Ουδείς ενδιαφέρεται για το πρόβλημα όταν το λύνει με μια τρύπα στο έδαφος.

Το ζήτημα όμως του βιολογικού συνεχίζει να υπάρχει. Πρόκειται για μια εγκατάσταση που είναι περίπου 40 χρονών και παρά τις αναβαθμίσεις που έχουν γίνει στο ενδιάμεσο δεν παύει να αποτελεί μια μονάδα που χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη φροντίδα και εναλλακτικά σχέδια για να μην σκάσει κανένα πρόβλημα. Δεν γνωρίζουμε τι έχουν σκεφθεί οι κατά καιρούς πολιτικοί και υπηρεσιακοί υπεύθυνοι, εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι οφείλουν να εξετάσουν όλα τα σενάρια και τα ενδεχόμενα για να προλάβουν καταστάσεις που μπορούν να έχουν τραγικές συνέπειες.

Για την άλλη αποχέτευση, αυτή των ομβρίων, τα έχουμε γράψει αμέτρητες φορές. Και θα συνεχίσουμε δυστυχώς να τα γράφουμε, αφού κάθε τόσο κάποιο σημείο της πόλης πληρώνει την αδιαφορία των αρμοδίων και την κακοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος. Με την πρώτη μπόρα οι δρόμοι μετατρέπονται σε ποτάμια, ενώ ανάλογα με το “επίκεντρο” του φαινομένου οι πλημμύρες κάνουν την εμφάνιση σε διαφορετικά σημεία. Εδώ το δίκτυο (με μικρές εξαιρέσεις) χρονολογείται από 60 και πλέον έτη – και με την ανοικοδόμηση που έχει μεσολαβήσει είναι πρακτικά αδύνατο να αντιμετωπίσει ακόμη και τις μπόρες. Για ενδεχόμενο πλημμυρικό φαινόμενο δεν το συζητούμε, η καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη. Αν σε αυτό προσθέσουμε το Νέδοντα, τα μπαζωμένα ρέματα και αυτά που θα μπαζωθούν με το ψευδώνυμο της… προστασίας, τότε υπάρχει μια μεγαλύτερη εικόνα του υδάτινου κινδύνου για την πόλη.

Για το δίκτυο αποχέτευσης ομβρίων όχι μόνον δεν γίνεται συζήτηση εδώ και πολλά χρόνια στο δήμο, αλλά αντιθέτως κάποιες επεμβάσεις δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα (όπως στη Φαρών μετά την ανάπλαση). Ο Νέδοντας είναι μια ξεχασμένη ιστορία την οποία κανένας δεν “τρέχει”, είτε γιατί δεν πιστεύει ότι συνιστά κίνδυνο παρά τις προειδοποιήσεις, είτε γιατί πιστεύει ότι το πρόβλημα δεν θα σκάσει στα δικά του χέρια. Για τα ρέματα που έφραξε ο αυτοκινητόδρομος και τις ζημιές που προκάλεσαν κανένας δεν έδωσε λογαριασμό, κι ας είχαν προειδοποιηθεί όλοι πριν την κατασκευή του δρόμου για τα προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν. Τώρα τρέχουν εκ των υστέρων να μπαλώσουν τα πράγματα, τα οποία όμως δυστυχώς δεν μπαλώνονται όταν έχουν ελαχιστοποιηθεί οι διατομές απορροής και έχει… πολεοδομηθεί η φυσική τους κοίτη. Και οι αρμόδιοι σφυρίζουν αδιάφορα σε αναφορές και καταγγελίες για θέματα όπως η αντιπλημμυρική προστασία από τον “Καραμπογιά”.

Σε λίγες γραμμές τα όσα προηγήθηκαν αποτυπώνουν κατάσταση και αντιλήψεις γύρω από θέματα τα οποία θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως “υποδομές ζωής” για την πόλη, αλλά και για κάθε πόλη ή οικισμό. Ως εκ τούτου, όταν συζητούμε για σχεδιασμό και ιεράρχηση θα έπρεπε να βρίσκονται στην κορυφή των προς αντιμετώπιση ζητημάτων, να αναζητούνται διαρκώς λύσεις και να διεκδικούνται κονδύλια για την υλοποίησή τους. Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι ειδικός για να αντιληφθεί τη σημασία που έχουν τα όσα προαναφέρθηκαν για τη ζωή στην Καλαμάτα. Η οποία μπορεί να “ανατιναχθεί” αν συμβεί κάτι σοβαρό με κάτι από αυτά, είτε λέγεται νερό, είτε αποχέτευση αστικών λυμάτων, είτε πλημμυρικό φαινόμενο.

Θωράκιση πόλης σημαίνει πρωτίστως πρόληψη δυσάρεστων καταστάσεων. Αλλά η πρόληψη απαιτεί σχέδιο και έργα, πλην όμως επίσης δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να αντιληφθεί ότι στην πραγματικότητα δεν γίνεται καμία συζήτηση για αυτά τα θέματα. Εξαίρεση αποτελούν ασφαλώς τα όσα ακολουθούν φυσικές καταστροφές όπως είναι οι πλημμύρες, αλλά τότε δυστυχώς η καταστροφή σπρώχνει τη συζήτηση. Πλην όμως και τότε… κανένας δεν φταίει, πέρα από τη φύση και την «ιδιοτροπία» της να αντιδρά βίαια στο βιασμό της. Μπορεί κάποιοι να κρίνουν ως “τρομοκρατικές” τις αναφορές – και πράγματι είναι “τρομακτικό” να μείνεις χωρίς νερό για ημέρες, να πάθει ζημιά το σύστημα αποχέτευσης ή να πλημμυρίσει η πόλη. Οχι μόνο δεν αποκλείεται όμως, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων έχουμε και προειδοποιήσεις. Μπορεί επίσης κάποιοι να κρίνουν ως “υπερβολικές” τις αναφορές, αλλά η υπερβολή δεν αποκλείει το ενδεχόμενο, αντίθετα προειδοποιεί για το μεγάλο ώστε να υπάρξουν κινήσεις προστασίας και για το μικρότερο.

Στο χέρι των αρχόντων είναι να σχεδιάσουν και να διεκδικήσουν λύσεις. Και στο χέρι των πολιτών να αποφασίσουν τι ακριβώς θέλουν, ώστε αναλόγως να πράξουν. Οχι μόνο την ώρα της κάλπης, αλλά στην καθημερινότητα της ζωής στην πόλη…

Πηγή: Επί Τάπητος: “Θωράκιση της πόλης” και ιεραρχήσεις… – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online

προτάσεις του τεχνικού κόσμου για την Καλαμάτα του μέλλοντος

Πεζοδρόμηση της οδού Ναυαρίνου, διάνοιξη της οδού Κρήτης, ανάπλαση των εκβολών του Νέδοντα, συνένωση κοινοχρήστων χώρων του Ιστορικού Κέντρου, πεζοδρόμηση της οδού Υπαπαντής και ανάδειξη των αρχαίων ευρημάτων που βρίσκονται στην περιοχή είναι μερικές μόνο από τις προτάσεις που κατέθεσε ο τεχνικός κόσμος για την αναβάθμιση του αστικού κέντρου της Καλαμάτας.

Η κατάθεση σειράς προτάσεων προς το δήμο Καλαμάτας έγινε στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για την υποβολή πρότασης χρηματοδότησης στο πρόγραμμα Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης.

Οι προτάσεις που κατατέθηκαν αποτελούν κοινή θέση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΤΕΕ και των συλλόγων μηχανικών (σύλλογος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, σύλλογος Ελευθέρων Επαγγελματιών Μηχανικών, σύλλογος Μηχανολόγων Μηχανικών, σύλλογος Τοπογράφων Μηχανικών).

Σύμφωνα με όσα σημειώνονται σε σχετική επιστολή που έστειλε ο τεχνικός κόσμος στο δήμο Καλαμάτας «μέσω αυτών (σσ των προτάσεων) ο τεχνικός κόσμος προσβλέπει στην οργάνωση της λειτουργίας ενός αστικού κέντρου δυναμικού, οικονομικά και περιβαλλοντικά βιώσιμου, με έμφαση στην ανάπτυξη των δραστηριοτήτων κυρίως στους κλάδους: Υπηρεσίες, Πολιτισμός, Τουρισμός, Αναψυχή».

Στην ίδια επιστολή, ευθύς εξαρχής, σημειώνεται ότι πρωταρχικό, σημείο σύγκλισης όλων των εμπλεκόμενων φορέων είναι η απαίτηση για μια νέα κυκλοφοριακή μελέτη συνολικά του αστικού χώρου της μεσσηνιακής πρωτεύουσας με καταγραφή τόσο των σημερινών στοιχείων, όσο και των αναμενόμενων στις προσεχείς δεκαετίες, με στόχο τα συμπεράσματα της εν λόγω μελέτης να ανταποκριθούν στην πόλη του μέλλοντος με επάρκεια. «Βασικό στόχο της μελετητικής διαδικασίας πρέπει να αποτελέσει η απρόσκοπτη κίνηση του πεζού και η διευκόλυνση της μετάβασής του με ταυτόχρονη ανάπτυξη ενός επαρκούς, ευέλικτου και σύγχρονου δικτύου μέσων μαζικής μεταφοράς. Απαραίτητη κρίνεται η διασύνδεση των επιμέρους πολεοδομικών ενοτήτων της πόλης με το κέντρο και βεβαίως καθεμίας από τις υπό χρηματοδότηση περιοχές μεταξύ τους (το ιστορικό κέντρο με την παραλία)” σημειώνεται χαρακτηριστικά στην επιστολή.

Οι προτάσεις

Στη συνέχεια αποτυπώνονται οι προτάσεις του τεχνικού κόσμου για τα έργα που πρέπει να πραγματοποιηθούν στην πόλη τόσο στα πλαίσια του προγράμματος Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης όσο και μέσα από άλλες χρηματοδοτήσεις. Συγκεκριμένα στην ανακοίνωση της νομαρχιακή Επιτροπής του ΤΕΕ σημειώνεται:

Παραλιακό Μέτωπο: Στο επίκεντρο των συζητήσεων σε σχέση με την παραλιακή ζώνη τοποθετείται ο χαρακτήρας του άξονα της οδού Ναυαρίνου. Η άποψη του τεχνικού κόσμου είναι ότι μπορεί να πεζοδρομηθεί η οδός με μια σειρά σημαντικών ρυθμίσεων κυκλοφοριακών, γεγονός που θα διευθετηθεί και από την κυκλοφοριακή μελέτη. Πολύ συνοπτικά θα αναφερθούμε στην εξασφάλιση σημαντικών χώρων στάθμευσης των επισκεπτών σε κομβικά σημεία και εξεύρεση λύσης για τους μόνιμους κατοίκους της περιοχής. Συγχρόνως, πλήρης πεζοδρόμηση μπορεί να είναι εφικτή μόνο εφόσον εξυπηρετηθούν οι λειτουργικές ανάγκες του επιχειρηματικού κόσμου επί του πεζοδρομημένου χώρου ( τροφοδοσία , αποκομιδή απορριμμάτων, καθαρισμός, διέλευση πυροσβεστικών και νοσοκομειακών οχημάτων). Τέλος, σε αυτό το πεζοδρομημένο τμήμα επιβάλλεται η διέλευση ενός ήπιου οχήματος με χαρακτηριστικά που προάγουν την περιβαλλοντική συνείδηση (νέας τεχνολογίας ενεργειακά μέσα) με στόχο την εξυπηρέτηση όλων των κοινωνικών ομάδων.

Πολεοδόμηση της περιοχής από την οδό Κρήτης έως και το ξενοδοχειακό συγκρότημα στο τέλος της οδού Ναυαρίνου ανατολικά και παράλληλη διάνοιξη του προς Βορρά κυκλοφοριακού άξονα της υπό πολεοδόμηση περιοχής της οδού Κρήτης καθώς και διάνοιξη όλων των κάθετων οδών στην οδό Κρήτης.

Διασύνδεση της ανατολικής με τη δυτική παραλία εκμεταλλευόμενοι τον ποταμό Νέδοντα και την ευρύτερη ζώνη των εκβολών του, που αποτελεί κομβικό σημείο, αφού το υγρό στοιχείο του ποταμού ενώνεται κάθετα με το υδάτινο θαλάσσιο στοιχείο. Η επίλυση του κόμβου αυτού και η εξισορρόπηση φυσικών και τεχνικών στοιχείων, πεζοπορικών διαδρομών & τεχνικών έργων αναβάθμισης, χωρίς να προκληθεί αλλοίωση στο φυσικό περιβάλλον και διατάραξη της βιοποικιλότητας της περιοχής θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο αρχιτεκτονικού διαγωνισμού.

Πλήρης επανασχεδιασμός του βασικού άξονα κίνησης του δυτικού παραλιακού μετώπου, της οδού Πλαστήρα, με αύξηση του σημερινού της πλάτους ώστε να διαχωρίζονται ζώνες κίνησης πεζών & τροχοφόρων, χωροθέτηση ποδηλατικής διαδρομής, σύνδεση με κατάλληλο ενεργειακό μέσο μαζικής μεταφοράς με την υπόλοιπη πόλη, διαμόρφωση χώρων στάσης και θέασης. Στο ίδιο πλαίσιο θα μπορούσε να προταθεί και η δημιουργία πράσινης ζώνης(green belt) έστω και με περιορισμένο χωρικό προσανατολισμό.

Ιστορικό Κέντρο: Ενιαία αρχιτεκτονική αντιμετώπιση όλων των κοινοχρήστων χώρων του Ιστορικού Κέντρου, τόσο σε σχέση με τα όσα ήδη έχουν εφαρμοστεί όσο και σχετικά με όσα αναφέρονται ως ώριμα μελετητικά έργα. Η συνένωση πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο, ώστε στο παραγόμενο αποτέλεσμα να μην είναι αναγνώσιμη η διαφορετικότητα των μελετών, όπως επίσης η επιλεγόμενη συρραφή των διαφορετικών μελετητικών φάσεων να μην ορατή δια γυμνού οφθαλμού στον επισκέπτη.

Η πεζοδρόμηση των σημαντικών αξόνων που σήμερα δεν έχει δρομολογηθεί θα πρέπει να προχωρήσει με αποφασιστικότητα, με παράλληλη επίλυση των λειτουργικών ζητημάτων εξυπηρέτησης μόνιμων κάτοικων και καταστημάτων, ώστε να μεταδοθεί και σε αυτούς το αίσθημα ασφάλειας και ανάπτυξης που επιχειρείται στην περιοχή. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον άξονα του Ι.Ν της Υπαπαντής καθώς και στον εξωτερικό της χώρο, όπου οι αρχιτεκτονικές επιλογές θα πρέπει να ανταποκρίνονται στη σπουδαιότητά του. Πεζοδρόμηση μεν, πρόβλεψη δε για την κίνηση των ευπαθών ομάδων που επισκέπτονται το χώρο, ήπιο μέσο μαζικής μεταφοράς, ανάδειξη των αρχαίων ευρημάτων με ανασκαφική διαδικασία έστω και με μερική αποκάλυψη τους, με στόχο να αποδοθεί ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του συγκεκριμένου δημόσιου χώρου.

Αντιμετώπιση της περιοχής του ιστορικού κέντρου με βάση τις Αρχές του Βιοκλιματικού Σχεδιασμού, ως προς τα υλικά και τα στοιχεία σκιασμού και δροσισμού, καθώς σε αυτή παρατηρούνται ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες κατά τους θερινούς μήνες, εξαιτίας της πυκνής δόμησης και της μικρής κλίμακας των αξόνων που δεν αφήνει τη διέλευση του αέρα να μειώσει το αίσθημα της υψηλής θερμοκρασίας.

Επίσης, προτείνεται η ενεργειακή αναβάθμιση των κτιριακών συνόλων της ενότητας, ο πράσινος χαρακτήρας των μέσων μεταφοράς, η επιλογή ενεργειακών στοιχείων φωτισμού ανάδειξης τοποσήμων αλλά και ηλεκτροφωτισμού όλης της ενότητας.

Τέλος, στα πλαίσια των παραπάνω κρίνουμε σκόπιμο να εμπλακεί ο επιχειρηματικός παράγοντας ώστε να δοθούν ισχυρά κίνητρα αξιοποίησης και επενδυτικής δράσης στην εν λόγω περιοχή , ώστε να επανακατοικηθούν σημαντικά αρχιτεκτονικά κελύφη, που σήμερα είναι κενά & εγκαταλειμμένα διάσπαρτα σε όλο το ιστορικό σύνολο.

Διασύνδεση των δυο επιλεγμένων ενοτήτων

Ενοποίηση της παραλιακής ζώνης με το Ιστορικό Κέντρο μέσω ανάπλασης των κάθετων οδικών αξόνων (Αριστομένους, Φαρών, Ακρίτας, Νέδοντος, Ηρώων, Αύρας, κ.α.) εξασφαλίζοντας την απρόσκοπτη διασύνδεση – πρόσβαση προς και από το αστικό κέντρο με λειτουργία ήπιου πράσινου μέσου μαζικής μεταφοράς

Ανάπλαση-ανάδειξη υφισταμένων ανοιχτών κοινοχρήστων χώρων, πλατειών του πολεοδομικού σχεδίου της Καλαμάτας, με στόχο την αντιμετώπιση της «αστικής θερμικής νησίδας».

Εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ηλιακή, αιολική, βιομάζες, κλπ), αφού τόσο το ηλιακό (ειδικά σε όλο το παράκτιο μέτωπο), όσο και το αιολικό δυναμικό της πόλης (στα όρια του Δήμου, πέριξ Αλαγονίας, κλπ) εμφανίζουν αυξημένα ποσοστά που επιτρέπουν – επιβάλλουν την αξιοποίησή τους προς εξοικονόμηση ενέργειας.

Τέλος στην επιστολή σημειώνεται ότι «είναι σημαντικό να κατατεθεί η άποψη του τεχνικού κόσμου για την αναπτυξιακή – μέσω των έργων πορεία – της πόλης. Η παρούσα επιστολή αποτελεί ιεράρχηση των στόχων και κατά συνέπεια και των μελετών, δεν περιορίζεται στο συγκεκριμένο θέμα της ΣΒΑΑ και αισιοδοξεί να αποτελέσει αφορμή ώστε η πόλη και τα ζητήματα της να αντιμετωπιστούν καθολικά, να μπουν στη συζήτηση ως απαίτηση οι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί και να επανασυνδεθεί ο τεχνικός κόσμος με τη μορφοποίηση του δημόσιου χώρου».

Ποιο είναι το μέλλον της Καλαμάτας;

Ενα ερώτημα που αιωρείται ασφαλώς όχι ξεχωριστά από εκείνο που αφορά τη χώρα, πλην όμως με μια αυτοτέλεια σε σχέση με αυτό. Το ειδικό συναρτάται από την τύχη του γενικού, αλλά επηρεάζεται και από ειδικούς παράγοντες που μπορεί να το κάνουν καλύτερο ή χειρότερο.

Είναι μια συζήτηση η οποία δεν γίνεται. Στο βουλευόμενο όργανο της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, το Δημοτικό Συμβούλιο δηλαδή, η συζήτηση αναλώνεται σε αντιπαραθέσεις για την καθημερινότητα. Στο γήπεδο της απραξίας δηλαδή που βολεύει αφάνταστα τη δημοτική ηγεσία, της οποίας το όραμα φτάνει μέχρι τη διαχείριση των τραπεζοκαθισμάτων. Δεν κρύβει πως δεν έχει όραμα και μάλιστα θεωρητικοποιεί την απουσία του ως στοιχείο ρεαλισμού. Και δεν μπορεί και δεν θέλει να πάει παραπέρα, καθώς η συγκυρία σπρώχνει τα πράγματα μόνη της και καλύπτει τη γύμνια σχεδιασμού σε σχέση με το μέλλον. Ο δρόμος έγινε χωρίς να νοιαστεί καθόλου γι’ αυτό, ακόμη και όταν το έργο είχε κολλήσει. Το αεροδρόμιο για το οποίο ουδέποτε έχει ουσιαστικά ενδιαφερθεί, πάει μόνο του (μια ολόκληρη συζήτηση το γιατί). Γενικώς, κόσμος πάει και έρχεται και ουκ ολίγοι έχουν πεισθεί πως είναι ζήτημα χρόνου το μπιγκ μπανγκ στην τοπική οικονομία με τον τουρισμό και την αυξημένη προβολή της περιοχής (χωρίς επίσης να έχουν κουνήσει δαχτυλάκι). Θα έλεγα ότι μάλλον δεν έχουν αντιληφθεί ότι ορισμένα πράγματα εξαντλούνται και ήδη πιάνουν τα όριά τους, καθώς απουσιάζουν το πραγματικό ενδιαφέρον και οι υποδομές που θα μπορούσαν να υποδεχθούν ακόμη και ενδεχόμενη αύξηση της ζήτησης. Η οποία φυσικά δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση την πληρότητα των τριημέρων που δίνουν ανάσες, όχι όμως και λύσεις στην τοπική οικονομία. Η έκφραση “βούλιαξε από κόσμο” χρησιμοποιείται πολύ συχνά, δεν έχει όμως ανάλογο αντίκρισμα στα… ταμεία εκείνων που έχουν επενδύσει όνειρα στον τουρισμό.

Η απουσία συνεκτικού εναλλακτικού σχεδίου από τις δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στο δήμο, διευκολύνει το παιχνίδι στο γήπεδο που ορίζει η δημοτική ηγεσία και το κερδίζει χωρίς δυσκολία. Οι μεμονωμένες παρεμβάσεις όση αξία και αν έχουν, όσο σωστές και αν είναι, δεν μπορούν να αλλάξουν τη ροή των πραγμάτων. Και ως εκ τούτου παραμένει ζητούμενο η πειστική εναλλακτική πρόταση τοπικής διακυβέρνησης. Ζητούμενο με προσωπικές, κοινωνικές και πολιτικές παραμέτρους καθώς αυτή δεν μπορεί να υλοποιηθεί με “χαρτιά” αλλά από ανθρώπους και οργανωμένες δυνάμεις που μπορούν να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν τον πολίτη. Κοντά σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να έχουν λόγο για τα όσα συμβαίνουν στην πόλη, σιωπούν εκκωφαντικά. Οι παρεμβάσεις αυτοδικαίωσης μπορεί να ικανοποιούν τους προσωπικούς εγωισμούς, απέχουν πολύ όμως από το να αποτελούν ενέργειες οι οποίες σε τελευταία ανάλυση μπορεί να ενδιαφέρουν τους πολίτες. Θα τολμούσα να πω μάλιστα ότι κάποιοι στο μυαλό τους έχουν την υστεροφημία και αποφεύγουν να βάλουν το χέρι στη φωτιά όταν χρειάζεται. Θεωρούν ότι αν μιλήσουν γίνονται “μέρος του προβλήματος” όπως χαρακτηρίζουν πλέον στο παρασκήνιο την περί τις δημοτικές υποθέσεις αντιπαράθεση. Ετσι ξεμένουν λίγοι δεξιά – αριστερά που ξιφουλκούν, ματαίως τις περισσότερες φορές, προσπαθώντας να θέσουν επί τάπητος ζητήματα για τα οποία θα έπρεπε να γίνεται ζωηρή συζήτηση. Και τα οποία υποκύπτουν στη λογική του “ενός ανδρός αρχή”.

Και αν έτσι έχουν τα πράγματα με το παλιό πολιτικό προσωπικό που έδωσε στον εαυτό του φύλλο πορείας για αποστρατεία από τη συζήτηση για το μέλλον της πόλης, δεν φαίνεται να υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τους νέους ανθρώπους. Αν οι μεγαλύτεροι έχουμε υποχρέωση να συνδράμουμε με τις απόψεις μας (και μόνον) στις υποθέσεις της πόλης, οι νεότεροι έχουν κάθε λόγο όχι μόνον να ανοίγουν τη συζήτηση αλλά και να οργανώνουν την παρέμβασή τους για τα θέματα αυτά. Γιατί είναι ζητήματα που αφορούν πρωτίστως τους ίδιους και τη ζωή τους, τη ζωή των παιδιών τους. Θα είχε ενδιαφέρον να ερευνήσει κάποιος τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει αυτό. Σε μια πρώτη προσέγγιση θα τολμούσα να γράψω ότι κρίσιμος παράγοντας είναι η απογοήτευση από τις πρακτικές και η απαξία του θεσμού της αυτοδιοίκησης. Κάποιες φορές αυτό είναι πρόσχημα, τις περισσότερες όμως γεννάει φόβο και μάλιστα σε γενιές που παρακολουθούν την πολιτική ως παρατηρητές χωρίς να συμμετέχουν ή να συμβάλουν στη διαμόρφωσή της. Παράγοντες που μπορούν να καταγραφούν ακόμη είναι οι επαγγελματικές δυσκολίες, η εξάρτηση αυτών πολλές φορές από μηχανισμούς εξουσίας, η προσπάθεια του σημερινού πολιτικού προσωπικού να ενσωματώσει ή να αποθαρρύνει από τη συμμετοχή νέους ανθρώπους. Από την εμπειρία της καθημερινότητας στην πόλη, εκτιμώ ότι η πλειοψηφία των νέων ανθρώπων που έχουν και άποψη για την πόλη και τη ζωή της, προτιμά στην καλύτερη περίπτωση να δραστηριοποιείται σε έναν συγκεκριμένο τομέα, μακριά από τριβές με την τοπική εξουσία και τη φθορά που προκαλείται.

Ασφαλώς δεν θεωρώ πως η Καλαμάτα είναι η εξαίρεση, ανάλογα φαινόμενα υπάρχουν και στις άλλες πόλεις ως απότοκα και της γενικής κατάστασης αλλά και μια αντίληψης “ανάθεσης” σε άλλους της διαχείρισης των υποθέσεων που μας αφορούν. Η αντιστροφή αυτής της εικόνας είναι απαραίτητη για την κοινωνία και την πόλη του μέλλοντος. Οι δρόμοι που ανοίγονται δεν είναι πολλοί και εκ των πραγμάτων βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι για πολλούς λόγους αλλά και έναν ειδικότερο: Με την ολοκλήρωση της θητείας (αν όχι και νωρίτερα σε ενδεχόμενο πολιτικών εξελίξεων) εκ των πραγμάτων ολοκληρώνεται και ο κύκλος του δημάρχου Παν. Νίκα στη θέση αυτή. Κρατά στο χέρι του το κλειδί των εξελίξεων και από τον τρόπο που θα το διαχειριστεί, θα εξαρτηθούν πολλά πράγματα για το μέλλον. Σε κάθε περίπτωση, στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα κριθεί αν η αυτοδιοίκηση και ο δήμος θα αποτελούν την απόληξη των κομματικών βραχιόνων με επένδυση προσωπικών φιλοδοξιών ή χώρους στους οποίους θα παράγεται τοπική πολιτική με όραμα για το μέλλον. Πολλές φορές στο παρελθόν έχω αποσαφηνίσει ότι τα κόμματα έχουν λόγο στην αυτοδιοίκηση αλλά αυτός θα πρέπει να περιοριστεί στην παραγωγή πολιτικής (είδος εν ανεπαρκεία στους σημερινούς μηχανισμούς) και την ανάδειξη τοπικών στελεχών μέσα από αυτή τη διαδικασία. Αυτός ο ρόλος γίνεται καταστροφικός όταν απλώς επωάζουν στους κόλπους τους τις φιλοδοξίες ανθρώπων πρόθυμων να μετατρέψουν το θεσμό της αυτοδιοίκησης σε παράρτημα του κόμματος, αρκεί να καταλάβουν τις θέσεις εξουσίας.

Η πόλη χρειάζεται ανθρώπους με όραμα γι’ αυτήν και την κοινωνία, που θα βάζουν το “εμείς” πάνω από το “εγώ” και δεν θα διστάζουν να συγκρουσθούν με αντιλήψεις και επαγγελματικά λόμπι για να προστατεύσουν το δημόσιο συμφέρον. Χρειάζεται την ενεργοποίηση των δυνάμεων που περιθωριοποιούνται από τη δράση των μηχανισμών εξουσίας, την ενεργοποίηση των νέων ανθρώπων που μπορούν να βλέπουν το δικό τους μέλλον συνδεδεμένο με το μέλλον του τόπου και όχι ως άθροισμα “ευκαιριών” σε περίοδο βαθύτατης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Χρειάζεται αλλαγή της αντίληψης για τη διαχείριση των δημόσιων πραγμάτων. Πρόκληση για παλιούς και νέους…

Μανιάτικη σαλάτα με πορτοκάλι

Υλικά (για 4 – 6 άτομα)
3 μεγάλες πατάτες βρασμένες με τη φλούδα
1 μεγάλο καθαρισμένο πορτοκάλι κομμένο σε
   κύβους
1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε ροδέλες
10 – 15 μεγάλες ελιές Καλαμών
3 κουταλιές σούπας έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
αλάτι, πράσινο πιπέρι, ρίγανη

Εκτέλεση
Καθαρίζετε και κόβετε τις πατάτες σε φέτες μισού εκατοστού. Τις τοποθετείτε σε μεγάλη πιατέλα και τις πασπαλίζετε με το αλατοπίπερο και τη ρίγανη. Από πάνω βάζετε τις ροδέλες του κρεμμυδιού, τους κύβους του πορτοκαλιού και τις ελιές και ραντίζετε καλά τη σαλάτα με το ελαιόλαδο.

Εάν στο τραπέζι δεν έχετε κρασί, μπορείτε να προσθέσετε και λίγο ξύδι, όπως θέλει η παραδοσιακή συνταγή. Αν, όμως, έχετε κρασί τότε αρτύστε τη σαλάτα με μερικές σταγόνες παλαιωμένο ξύδι ή μπαλσάμικο.

4.500.000 από την κυβέρνηση για αντιπλημμυρικά

spirtzisdedes

4.500.000, αληθινά, ευρώ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για αντιπλημμυρικά

logo-messiniapress-1

Δύο νέα αντιπλημμυρικά έργα για το δήμο Καλαμάτας, προϋπολογισμού 4.500.000 ευρώ, εντάσσονται στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Θωράκιση της Πόλης με πραγματικά χρήματα από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και μετά από εντολή του υπουργού υποδομών, Χρήστου Σπίρτζη.  

«Γόνιμη» χαρακτηρίζει ο δήμος Καλαμάτας τη συνάντηση του Δημάρχου, Παναγιώτη Νίκα, με το Γενικό Γραμματέα Υποδομών του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γιώργο Δέδε, στην Αθήνα, η οποία είχε ως αντικείμενο τη χρηματοδότηση έργων αντιπλημμυρικής προστασίας στην Καλαμάτα.

Εντάσσονται, λοιπόν, στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων 2016 δύο σημαντικά έργα και συγκεκριμένα:

Το πρώτο έχει να κάνει με την κατασκευή συλλεκτήρα αγωγών ομβρίων στην εθνική οδό Καλαμάτας – Σπάρτης, δηλαδή από το πρώην εξοχικό κέντρο Καλλιάνη μέχρι το Νέδοντα. Ο προϋπολογισμός του έργου είναι 2.000.000 ευρώ και, σύμφωνα με το δήμο Καλαμάτας «το έργο αυτό έχει καθοριστική σημασία, διότι θα συγκεντρώνει όλα τα νερά της βορειοανατολικής περιοχής της Καλαμάτας, με αποτέλεσμα να μην ασκείται μεγάλη πίεση στους χειμάρρους, οι οποίοι απορρέουν στην ανατολική πλευρά της πόλης».
Το δεύτερο έχει να κάνει με την κατασκευή δικτύου αποχέτευσης ομβρίων οδού Αθηνών – Νέας Εισόδου στο τμήμα από Θουρία έως Νέδοντα ποταμό του Δήμου Καλαμάτας – Β΄ φάση (τμήμα από το Νοσοκομείο έως διασταύρωση προς Μεσσήνη). Ο προϋπολογισμός του έργου είναι 2.500.000 ευρώ και «πρόκειται» όπως σημειώνεται σε ανακοίνωση του δήμου «για τη δεύτερη φάση του αντπλημμυρικού έργου από τη Θουρία μέχρι την Καλαμάτα, έργου με επίσης πολύ μεγάλη σημασία, ώστε να παύσουν οι πλημμύρες και στην περιοχή του Νοσοκομείου, του ΤΕΙ, επί του εθνικού δρόμου και κατάντη αυτού».Οι σημερινές εξελίξεις αποδεικνύουν ποια κυβέρνηση νοιάζεται πραγματικά για τα αντιπλημμυρικά έργα του δήμου Καλαμάτας, δίνοντας αληθινά λεφτά και ποια παρίστανε ότι νοιάζεται μεταφέροντας εικονικούς πόρους σε, δήθεν, έργα για την Καλαμάτα.

Σε ρυθμούς Καλαμάτας

 
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

ΛΙΝΑ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Καλαμάτα

Με τη θάλασσα να την κυκλώνει και τον Ταΰγετο να της… χαϊδεύει την πλάτη, η πρωτεύουσα της Μεσσηνίας είναι μια συναρπαστική πόλη – από το Κάστρο και το ιστορικό της κέντρο μέχρι το λιμάνι και τις κοντινές παραλίες.

«Καλαμανέτα ή Καλαματανέτα, ποιο ακούγεται καλύτερα;» συζητάμε με τον Γιάννη και την Κατερίνα, επισκέπτες από την Αθήνα, θέλοντας να περιγράψουμε το κομμάτι της παραλίας μέσα στην πόλη που προσφέρεται για μπάνιο και θυμίζει την Μπαρτσελονέτα της Βαρκελώνης. Εντάξει, η Καλαμάτα δεν έχει γίνει Βαρκελώνη, αλλά η μεταμόρφωσή της -των τελευταίων χρόνων- μόνο θετικά αποτιμάται.

Η λειτουργία της Costa Navarino σε απόσταση 45 χιλιομέτρων, η αύξηση των πτήσεων από και προς το αεροδρόμιό της και, φυσικά, η νέα εθνική οδός που σε περίπου δύο ώρες συνδέει τη μεσσηνιακή πρωτεύουσα με την Αθήνα έχουν δώσει τεράστια ώθηση στην τουριστική κίνηση. Οι εποχές που η πόλη ήταν μόνο πέρασμα για τη Μάνη ή στάση μιας μέρας έχoυν περάσει ανεπιστρεπτί.

Η Καλαμάτα είναι πλέον προορισμός που έχει να προσφέρει πολλά. Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού -η φετινή διοργάνωση ξεκίνησε πριν από δύο μέρες και ολοκληρώνεται στις 26 Ιουλίου-, η ανάδειξη των ιστορικών μνημείων και της ενδιαφέρουσας γαστρονομικής της παράδοσης, η διαμόρφωση πλατειών και πάρκων και οι δεκάδες παραλίες, μέσα και δίπλα ακριβώς στην πόλη, προσελκύουν ταξιδιώτες από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο. Οι πληγές από το σεισμό του 1986 που κόστισε ανθρώπινες ζωές έχουν πια επουλωθεί, η πόλη μεγαλώνει και ενώνεται με τα προάστιά της, ενώ η πλούσια πολιτιστική της ζωή την κάνουν να είναι το φαβορί στις ελληνικές υποψηφιότητες για Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021.

Μη σας κάνει εντύπωση. Ο όρος τον οποίο αρκετοί ντόπιοι χρησιμοποιούν για να περιγράψουν την ακτογραμμή που ξεκινάει από την Καλαμάτα και εκτείνεται 15 χιλιόμετρα δυτικά μέχρι τις Κιτριές της Δυτικής Μάνης είναι «Καλαματιανή Ριβιέρα». Ο δρόμος στενός και με στροφές, ακολουθεί το δαντελωτό ανάγλυφο και διασταυρώνεται συχνά με δρομάκια που οδηγούν σε μικρές παραλίες ή άλλες φορές ευθυγραμμίζεται για λίγο με κάποια αμμουδιά, περνώντας ακριβώς από δίπλα της. Ξενοδοχεία, ψαροταβέρνες και beach bars γίνονται το επίκεντρο της καλοκαιρινής ζωής. Προφανώς απουσιάζει ο κοσμοπολίτικος αέρας του Μονακό ή των Καννών, αλλά οι θάλασσες είναι πεντακάθαρες και οι τιμές προσιτές.

Από το γραφικό ταβερνάκι Γαϊτανάρος στις Κιτριές, του οποίου οι ιδιοκτήτες είναι οι ίδιοι οι ψαράδες, μέχρι το γαλλικής εμπνεύσεως Bains Mixtes πάνω στο κύμα στην Παλιοχώρα Αβίας, που σερβίρει ταρτάρ τόνου και ελληνικό σεβίτσε, η Καλαματιανή Ριβιέρα έχει κάτι για τον καθένα. Και beach bars που δυναμώνουν την ηλεκτρονική μουσική όταν πέφτει ο ήλιος, και ατμοσφαιρικoύς χώρους χτισμένους πάνω σε χερσόνησο με 360 μοίρες θέα θάλασσα.

Διακριτική ομορφιά

Οι διαδρομές μέσα στην πόλη είναι δύσκολες τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά αξίζει να ξυπνήσετε νωρίς το πρωί, όταν έχει ακόμα λίγη δροσιά, για να περπατήσετε στο ιστορικό κέντρο της. Από το φράγκικο Κάστρο, που ατενίζει από ψηλά την Καλαμάτα, μέχρι και την κεντρική πλατεία, η παλιά πόλη ξεδιπλώνει τη γοητεία της. Ο μητροπολιτικός ναός της Υπαπαντής υψώνεται μεγαλοπρεπής και από κάτω του, στην ομώνυμη οδό, νέα και παραδοσιακά μαγαζιά ανοίγουν από νωρίς τις πόρτες τους. Για ψητή γουρνοπούλα θα πάτε στον Θίασο, για γαλακτομπούρεκο στον Σκιαδά. Από εκεί θα φτάσετε στον ιστορικό ναό των Αγίων Αποστόλων στην πλατεία 23ης Μαρτίου. Εδώ έδωσαν όρκο πίστης στην Επανάσταση οι αγωνιστές του 1821, εδώ γιορτάστηκε η απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους.

Λίγο πιο δυτικά και κοντά στον Νέδοντα ποταμό, που πηγάζει από τον Ταΰγετο, διασχίζει την Καλαμάτα και χύνεται στη θάλασσα, βρίσκεται η κεντρική αγορά. Κάθε Τετάρτη και Σάββατο, οι Καλαματιανοί δίνουν ραντεβού εδώ για ψώνια και… κουβέντα. Γιαγιάδες από τα παλιά με μαντίλια στο κεφάλι, παραγωγοί από όλη τη Μεσσηνία, ιχθυοπώλες, τυροκόμοι και κρεοπώλες ξεκινούν νωρίς-νωρίς να πουλάνε την πραμάτεια τους. Τα μανάβικα στην πόλη είναι εξάλλου λιγοστά: τόσο οι ιδιώτες όσο και οι επαγγελματίες της εστίασης ψωνίζουν από την αγορά – και σ’ το λένε με καμάρι.

Καθώς ο ήλιος βασιλεύει, η ζέστη και η υγρασία δίνουν τη θέση τους σε ένα δροσερό αεράκι. Είναι η ώρα που όλοι κατηφορίζουν στο λιμάνι. Η Καλαμάτα είναι από τις λίγες πόλεις, ίσως η μοναδική σε όλη την Ελλάδα, που προσφέρεται για μπάνιο σε οποιοδήποτε σημείο της. Το λιμάνι, και στο φόντο το «χιλιόμετρο» (έτσι ονομάζουν οι ντόπιοι τον νότιο πρόβολο που μπαίνει μέσα στη θάλασσα λόγω του μήκους του) είναι το σημείο από όπου θα περάσουν όλοι. Μουσικοί του δρόμου, ποδηλάτες, ζευγάρια αγκαζέ και πολυμελείς οικογένειες βολτάρουν πάνω-κάτω, μπροστά από τον μόλο με τα παγκάκια, σημείο που συγκίνησε τόσο πολύ τον Κωνσταντίνο Παρθένη το 1911, ώστε να το αποτυπώσει στον πίνακά του με το όνομα «Το λιμάνι της Καλαμάτας».

Πιο δίπλα, στις ξαπλώστρες και στην άμμο, παρέες συζητούν χαμηλόφωνα και ούτε που διακρίνεις στο σκοτάδι πόσοι άνθρωποι κάθονται ακόμα και τη νύχτα δίπλα στο κύμα. Ετσι διακριτική, κρυμμένη, σε κομμάτια μοιρασμένη, είναι και η ομορφιά αυτής της πόλης: στη θάλασσα, στο Κάστρο, στους καλλιτέχνες και στον ουρανό της.

Ολα στο (μεσσηνιακό) φως

Πάντα με εντυπωσιάζει το φως και η ανοιχτωσιά στην Καλαμάτα. Οταν γυρνάω βέβαια προς τον Ταΰγετο, μου έρχονται μνήμες από τον τόπο μου, τα Γιάννενα. Μια ιδανική διαδρομή για να γνωρίσετε την πόλη ξεκινάει από το Κάστρο και καταλήγει στην παραλία, περνώντας μέσα από το ιστορικό κέντρο και τους Αγίους Αποστόλους, τη μεγάλη κεντρική πλατεία και το Πάρκο Σιδηροδρόμων, όπου καταφεύγω συχνά, όταν είμαι στην πόλη, με τα παιδιά μου. Ενθουσιάζονται με τα βαγόνια και τις μηχανές, σκαρφαλώνουν και γίνονται για λίγο εξερευνητές.
Για φαγητό, ανάμεσα στις πρόβες, καταφεύγουμε στα Ρολλά (Σπάρτης 53, τηλ. 27210-26218), ταβέρνα που μαγειρεύει καθημερινά σπιτικά φαγητά. Εκτός Καλαμάτας, επισκεφτείτε τον αναβαθμισμένο αρχαιολογικό χώρο στο παλάτι του Νέστορα στην Πύλο, με σύγχρονες υποδομές περιήγησης και νέους τρόπους ανάδειξης του χώρου. Συναρπαστική είναι και η επίσκεψη στο Πολυλίμνιο, σε απόσταση 30 χλμ. από την Καλαμάτα, αρκεί να είναι νωρίς το πρωί, γιατί διαφορετικά συγκεντρώνει πάρα πολύ κόσμο.

Στο φετινό 22ο Φεστιβάλ φιλοξενείται η έκθεση «Μυθικοί χοροί της Μεσσηνίας» στο Αρχαιολογικό Μουσείο, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας. Στον ίδιο χώρο θα παρουσιαστούν και χορογραφίες της Αμερικανίδας Barbara Kane. Σημαντική είναι επίσης η παρουσία της Candoco Dance Company, την οποία απαρτίζουν άτομα με και χωρίς αναπηρία, με δύο έργα -για πρώτη φορά στην Ελλάδα- και ανοιχτό εργαστήριο σύγχρονου χορού.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.kalamatadancefestival.gr

ΣΑΝ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ… ΤΙΠΟΤΑ!

Ο Στέλιος Μπαρμπέας, σεφ στο Yiamas Gastro Bar του ξενοδοχείου Elite City Resort, μας αποκαλύπτει τις προσφιλείς του συνήθειες στη μεσσηνιακή πρωτεύουσα.

Λατρεύω το ιστορικό κέντρο, γύρω από την πλατεία των Αγίων Αποστόλων, με τα ψαγμένα μαγαζάκια για ψώνια αλλά και για φαγητό. Για καφέ σταματώ στο Kopi Luwak (Ιατροπούλου 11, τηλ. 27210-21856) που έχει τον καλύτερο καφέ της πόλης, ενώ για ποτό στο Bistroteca (Πλατεία Βασιλέως Γεωργίου 18, Καλαμάτα, τηλ. 27210-97431) για την ατμόσφαιρα και τα ψαγμένα κοκτέιλ του. Για πρωινό πηγαίνω συνήθως στο καφέ Αθανασίου (Ναβαρίνου 45, τηλ. 27210-23344), έχει πολλές επιλογές και καλό καφέ.

Αν έπρεπε να διαλέξω πού θα πάω τους φίλους μου για φαγητό, το μέρος θα ήταν η Κρήνη (Ευαγγελιστρίας 40, πίσω από τη μαρίνα, τηλ. 27210-24474). Θα παραγγέλναμε σίγουρα ψάρι, γιατί έχει πάντα φρεσκότατο.

Εκτός πόλης, η αγαπημένη μου εκδρομή είναι στη Μεσσηνιακή Μάνη και στην Καρδαμύλη με τα πυργόσπιτα, όπου ο χρόνος έχει σταματήσει. Πολλές φορές ανηφορίζω στην Ανω Βέργα, από όπου η θέα της πόλης είναι μαγευτική. Συνηθίζω επίσης να κάνω περίπατο στην Παραλιακή – ειδικά τις απογευματινές ώρες η εικόνα του ηλιοβασιλέματος με κάνει και ηρεμώ.

ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ

Αξίζει μια βόλτα μέχρι την Καρδαμύλη, το χωριό που έχει χαρακτηριστεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Θα κολυμπήσετε στην παραλία της Καλογριάς στην κοντινή Στούπα και θα επιστρέψετε στην Καρδαμύλη για φαγητό στην ταβέρνα της Λέλας (τηλ. 6971-897640).

Στη μικρή παραλία των Κιτριών θα ευχαριστηθείτε τα καθαρά νερά και τα φρέσκα ψάρια και θαλασσινά στον Γαϊτανάρο (τηλ. 27210-58370). Εναν μικρό κόλπο για μπάνιο θα βρείτε και στην Παλιόχωρα Αβίας, αλλά το πιο σημαντικό είναι να αναζητήσετε το εστιατόριο Bains Mixtes (τηλ. 27210-58270) για να γευτείτε τα χειροποίητα εδέσματα του Γιάννη Βουγιούκα: μαριναρισμένο γαύρο, μπρουσκέτες με σολομό, τόνο ταρτάρ και άλλα δροσερά και πεντανόστιμα πιάτα. Αν αποφασίσετε να κινηθείτε ανατολικά, κάντε μια στάση στους καταρράκτες στο Πολυλίμνιο και δοκιμάστε στο Πεταλίδι την κουζίνα στο εστιατόριο Ιστορίες του λαδιού (κεντρική πλατεία, τηλ. 27220-31310).

Αν πάλι προτιμάτε βουνό, ανηφορίστε στον Ταΰγετο, στα χωριά Αρτεμισία, Αλαγονία και Νέδουσα. Στάση για φαγητό στα ξύλινα σπιτάκια Ορεινή Φιλοξενία (τηλ. 27210-76038) στην Αλαγονία, όπου σερβίρονται παραδοσιακά πιάτα, φτιαγμένα με ντόπια υλικά.

Μετάβαση

Η Καλαμάτα απέχει από την Αθήνα 239 χλμ. (2½ ώρες, περίπου 70 – 80 ευρώ για καύσιμα και διόδια με επιστροφή).

Διαμονή

• Elite City Resort (Ναβαρίνου 2, τηλ. 27210-22434, www.elite.com.gr, από 120 ευρώ με πρωινό, χαμηλότερες τιμές από Κυριακή έως Πέμπτη). Δίπλα ακριβώς στη θάλασσα, προσφέρεται για κάθε είδους ταξιδιώτη. Απλά δίκλινα, οικογενειακά και σουίτες με όλες τις ανέσεις. Ξαπλώστρες και ομπρέλες στην παραλία, πισίνα, γήπεδα μπάσκετ και τένις και τρία εστιατόρια.
• Pharae Palace Hotel (Ναβαρίνου και Ρήγα Φεραίου, τηλ. 27210-94420, www.pharae.gr, από 95 ευρώ με πρωινό). Στο κέντρο της παραλίας, διαθέτει και loft με θέα.
• Messinian Bay (Βέργα, τηλ. 27210-41001, www.messinianbay.gr, από 100 ευρώ με πρωινό). Καλή επιλογή για να είστε πιο κοντά στις εκτός πόλης παραλίες.
• Μπροστά στη θάλασσα βρίσκεται και το Filoxenia (τέρμα Ναβαρίνου, τηλ. 27210-23166, www.filoxeniakalamata.com, από 180 ευρώ με πρωινό), ενώ το Elektra Hotel (Ψαρών και Μπουμπουλίνας, τηλ. 27210-99100, www.elektrahotelspa.gr, από 140 ευρώ με πρωινό) είναι δίπλα στο λιμάνι.

Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo:
www.booking.com

Φαγητό

Για πιάτα που θα σας μείνουν αξέχαστα στο Yiamas Gastro Bar (Ναβαρίνου 2, Καλαμάτα, τηλ. 27210-22434). Για ολόφρεσκο ψάρι σε σούπερ οικονομικές τιμές στη Μουριά (Κορδία, Καλαμάτα, τηλ. 27210-82112). Στην ταβέρνα Βάγιας (Καλλιπάτειρας 48, Καλαμάτα, τηλ. 27210-29118) μαγειρεύουν με λαχανικά από το μποστάνι τους και με ντόπια κρέατα και ψαρικά), ενώ στο Οινοπαντοπωλείο Χρυσομάλλη (Υπαπαντής 32, Καλαμάτα, τηλ. 27210-82759) θα βρείτε καλομαγειρεμένες παραδοσιακές και πιο «πειραγμένες» γεύσεις. Εμπνευσμένα πιάτα, καλούς μεζέδες και ωραία ατμόσφαιρα θα βρείτε στο Κάρδαμο (Σιδηροδρομικού Σταθμού 21, Καλαμάτα, τηλ. 27210-98091). Στην Καντοίνα (Κεντρική Αγορά Καλαμάτας, τηλ. 27210-86000) η κυρία Αγγελική μαγειρεύει με προϊόντα αποκλειστικά από την αγορά, ενώ διαθέτουν πάνω από 140 ετικέτες κρασιού, όχι απλώς ελληνικές, αλλά φτιαγμένες μόνο από ελληνικές ποικιλίες.

Καφές

Τον πιο ψαγμένο καφέ της πόλης θα τον πιείτε στον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου, στο Blossom Owl (Βαλαωρίτου 7, Καλαμάτα, τηλ. 27210-60008). Διαφορετικές ποικιλίες από όλο τον κόσμο, μονοποικιλιακοί καφέδες και το γεγονός ότι ψήνουν μόνοι τους τους κόκκους δίνουν σε κάθε φλιτζάνι ξεχωριστή γεύση. Το Luna Lounge (Αριστομένους 23, Καλαμάτα, τηλ. 27211-11269) στο κέντρο της Καλαμάτας διαθέτει μια μεγάλη δροσερή στοά, σνακ και finger food. Το Bistroteca (Πλατεία Βασιλέως Γεωργίου 18, Καλαμάτα, τηλ. 27210-97431) στεγάζεται σε ένα εντυπωσιακό, ψηλοτάβανο νεοκλασικό κτίριο και λειτουργεί όλη μέρα με καφέ, φαγητό, γλυκό και κοκτέιλ.

Ποτό

• Ο κήπος του Le Jardin (Ναβαρίνου 221, παραλία Καλαμάτας, τηλ. 27210-98928) γεμίζει κάθε βράδυ από κόσμο, που έρχεται εδώ για τα καλοφτιαγμένα κοκτέιλ, το «πράσινο» περιβάλλον και την καλή μουσική.
• Για θέα όλης της πόλης από ψηλά, κατευθυνθείτε στη Βέργα και στο αέρινο και νησιώτικο Arossa (τηλ. 6974-353539). Ανοίγει με τη δύση του ηλίου και κλείνει αργά το βράδυ. Τα περίτεχνα κοκτέιλ και η χορευτική μουσική το κάνουν το meeting point του καλοκαιριού.
• Το διπλανό Καστράκι (τηλ. 27210-41745) είναι χτισμένο έτσι ώστε να μοιάζει με ένα πελώριο, αχανές κάστρο με τραπεζάκια στις πολεμίστρες! Θα έχετε την Καλαμάτα και την παραλία της θέα πιάτο όπου κι αν καθίσετε.

Αγορές

Τα περίφημα μανιάτικα λαλάγγια θα τα βρείτε στον Ανδροβιτσανέα (Πινδάρου 27, τηλ. 27210-24898 και Σανταρόζα 113, τηλ. 27210-24810) και στον Φραγγέα (Πλατεία Οθωνος 6, τηλ. 27210-25106 και Αρτέμιδος & Δαμηλάτη, τηλ. 27210-81281). Εκλεκτά μεσσηνιακά ελαιόλαδα και άλλα τοπικά προϊόντα στο Τροφοπωλείο 51 (Σπάρτης 51, Καλαμάτα, τηλ. 27210-82613), αφρό αλατιού από τη Μάνη, λουκούμια και πολλά ακόμη στο Μπαχάρτ (Γερμανού και Αιπύτου, τηλ. 27210-93829). Τέλος, παστέλι Καλαμάτας από τα καταστήματα Λάμπου (Βασ. Γεωργίου και Αριστοδήμου, τηλ. 27210-62833, πλατεία Τελωνείου, τηλ. 27210-22738).

 

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ