Αρχείο κατηγορίας ΥΠΟΔΟΜΕΣ

Ο Δήμος για το πρώην Πολυκλαδικό και το 18ο Δημοτικό σχολείο

Λίγες ώρες πριν χτυπήσει το “πρώτο κουδούνι” στα σχολεία για τον Αγιασμό, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 18ου δημοτικού σχολείου Καλαμάτας, έστειλε την ακόλουθη επιστολή:


Το 18ο Δημοτικό σχολείο αγγίζει τα όρια της κατασκευαστικής του αντοχής.


Το σχολικό συγκρότημα χτίστηκε τη δεκαετία του 1970 με πρωτοποριακό για την εποχή του αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και από τότε δέχεται αποτυχημένες επεμβάσεις που χειροτερεύουν την ήδη κακή κατάσταση του, φθάνοντας στην έναρξη της νέας σχολικής χρόνιας 2018 – 2019 να μιλάμε για απειλή της υγιεινής και της ασφάλειας των ανθρώπων που το χρησιμοποιούν.

Σε όλη τη διάρκεια της προηγούμενης σχολικής χρονιάς Ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων έπραξε με υπομονή και κατανόηση ότι μπορούσε να κάνει. Με έγγραφη συναίνεση 250 γονέων, συναντήθηκε με την αρμόδια Σχολική επιτροπή, όπου έγινε πλήρως αντιληπτό ότι τα ζητήματα του συγκροτήματος υπερβαίνουν την αρμοδιότητα της επιτροπής.
Αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης ήταν η επόμενη συνάντηση παρουσία του Δήμαρχου, του προϊστάμενου των τεχνικών υπηρεσιών κι αρμόδιων αντιδημάρχων, όπου και παραδόθηκε από το σύλλογο μας αναλυτική τεχνική έκθεση καταγραφής της υφιστάμενης τραγικής κατάστασης του κελύφους, με υπογραφές γονέων διπλωματούχων μηχανικών.

Στην εν λόγω συνάντηση λάβαμε δεσμεύσεις σοβαρής ενασχόλησης με το θέμα και την εντολή του δημάρχου εκπόνησης μελέτης από πλευράς υπηρεσίας για το συγκεκριμένο ζήτημα, με στόχο αρχικά την αναγνώριση των ζητημάτων και σε δεύτερη φάση τη δρομολόγηση έργων αποκατάστασης τους σταδιακά, λόγω της σοβαρότητας των προβλημάτων.
Χωρίς καμία απολύτως πρόοδο στο ζήτημα τα μέλη του συλλόγου επέμειναν και σε συναντήσεις πριν την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς έλαβαν εκ νέου υποσχέσεις για επεμβάσεις και ένταξη του συγκροτήματος σε διάφορες εργολαβίες.

Δυστυχώς η νέα χρονιά μας βρίσκει στο απόλυτο μηδέν με τα ιδιαίτερα σοβαρά ζητήματα του σχολείου να απειλούν την ασφάλεια μαθητών, γονέων & διδακτικού προσωπικού.

Ενδεικτικά:
ΣΤΕΓΗ : Το ζευκτό δεν έχει εσωτερική υγρομόνωση με αποτέλεσμα το νερό να διέρχεται από αμέτρητα σημεία, να εισχωρεί στην πλάκα και να καταλήγει σε όσα σημεία βρίσκει διέξοδο εντός των τάξεων και των κοινόχρηστων εσωτερικών χώρων του σχολείου. Αμέτρητα είναι τα προβλήματα που δημιουργεί η κίνηση του νερού με σημαντικότερο το γεγονός ότι όλη η οροφή και το επίχρισμα αυτής έχει σοβαρές φθορές (έχει κουφώσει) σε ποσοστό μεγαλύτερο του 70% και αποτελεί σημείο εξαιρετικά επικίνδυνο προς κατάρρευση.

ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ & ΥΓΡΑΣΙΑ : Τα φωτιστικά οροφών – κύριος φωτισμός κτιρίου – έχουν στην πλειοψηφία τους σημάδια από υγρασία, που έχει αφενός προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημίες στα σώματα, αφετέρου δημιουργεί έντονη ανησυχία ο συνδυασμός υγρού στοιχείου & ηλεκτρισμού στην οροφή των σχολικών χώρων.

ΔΑΠΕΔΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ: Το δάπεδο εσωτερικά είναι μωσαϊκό της αρχικής κατασκευαστικής φάσης με προφανείς φθορές σε μεγάλο μήκος του. Τα μεγάλα ρήγματα και απομάκρυνση του συνδετικού κονιάματος δημιούργησαν σημεία επικίνδυνα για τα παιδιά, με αποτέλεσμα την κινητοποίηση των γονέων προ διετίας. Η επέμβαση που έγινε αποτελεί τραγική επέμβαση από κατασκευαστική άποψη και εξελίσσεται σε άκρως επικίνδυνη για την υγεία των χρηστών. Η τσιμεντοκονία τρίβεται και δημιουργεί μια αιθαλομίχλη με μικροσωματίδια που τα παιδιά αναπνέουν σε μόνιμη βάση.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΧΩΡΟΣ: Ο εξωτερικός χώρος του σχολείου περιμετρικά του κτιρίου μετράει πολυάριθμα σημεία κινδύνου ακόμη και για ενήλικες, πόσο μάλλον για μικρά παιδιά. Όλη η νότια αυλή, κύριος χώρος γυμναστικής κι εκτόνωσης, διαστρωμένος με μωσαϊκό της δεκαετίας 70, έχει σημαντική καθίζηση και εμφανίζει ανησυχητικές ρηγματώσεις.

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από τα σοβαρά ζητήματα που εντοπίζουμε στο κτίριο αυτό εμείς που ασχολούμαστε με αυτό. Η ασφάλεια των παιδιών μας προέχει και μας οδηγεί σε μια σειρά δημοσιοποιήσεων της κατάστασης και κλιμάκωση της διαμαρτυρίας με την ευχή να ακούσουν όσοι κωφεύουν επί σειρά ετών.

Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων 18ου Δημοτικού σχολείου Καλαματας

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2018 

“Προφανέστατα δεν είναι τραγική” η κατάσταση στο 18ο Δημοτικό απαντάει ο Δήμος

“Προφανέστατα δεν είναι τραγική” η κατάσταση στο 18ο Δημοτικό απαντάει ο Δήμος

ΕΧΟΥΝ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ 


Αναγνωρίζει ότι υπάρχει πρόβλημα, παρατηρεί ωστόσο ότι δεν είναι τραγικό, σημειώνει ότι έχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες αποκατάστασης, δεν λέει όμως πότε… Η δημοτική αρχή Καλαμάτας απάντησε στη διαμαρτυρία του Συλλόγου Γονέων του 18ου Δημοτικού Σχολείου, για τα χρόνια σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχολικό κτίριο…

Ειδικότερα, σε δελτίο Τύπου της δημοτικής αρχής για θέματα που αντιμετωπίζουν σχολικές μονάδες της πόλης, σημειώνεται για το 18ο Δ.Σ.: “Σχετικά με τις διαμαρτυρίες γονέων για την κατάσταση των υποδομών στο 18ο Δημοτικό Σχολείο, που προφανέστατα δεν είναι τραγική, έχουν δρομολογηθεί από το Δήμο Καλαμάτας διαδικασίες αποκατάστασης, κατά την άποψη των μηχανικών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου”.

Στο ίδιο δελτίο Τύπου αναφέρονται επίσης τα εξής: “Απόλυτη προτεραιότητα δίδεται από το Δήμο Καλαμάτας στη συντήρηση των υποδομών των 105 σχολικών μονάδων, όλων των επιπέδων εκπαίδευσης, που λειτουργούν στην περιφέρειά του. Τα χρήματα για τη συντήρηση των σχολικών υποδομών προέρχονται είτε από επιχορηγήσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, είτε από το Δημοτικό Προϋπολογισμό.

Το πρώην Πολυκλαδικό το μείζον θέμα

Γενικά, οι υποδομές των σχολείων βρίσκονται σε καλή κατάσταση, αφού σχεδόν το σύνολο των αιθουσών κατασκευάστηκε μετά τους σεισμούς του 1986. Εξαίρεση αποτελεί το κτηριακό συγκρότημα του πρώην Πολυκλαδικού στην περιοχή της Αγίας Τριάδος, το οποίο παρουσιάζει σοβαρότατα προβλήματα από την επομένη της λειτουργίας του.

Όλες οι σχολικές μονάδες είναι ενημερωμένες για τα προγράμματα συντήρησης, που θα πραγματοποιήσει στους προσεχείς μήνες ο Δήμος. Η συνεργασία σε επίπεδο Σχολικών Επιτροπών, αλλά και με τους υπηρεσιακούς παράγοντες της Εκπαίδευσης, είναι συνεχής και ικανοποιητική.


Για το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο

Όσον αφορά στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο, ο Δήμος αποφάσισε να προχωρήσει στην κατασκευή δύο ή τριών αιθουσών, ώστε να λειτουργήσουν συμπληρωματικά με το υπάρχον κτήριο, νοτιοανατολικά αυτού, με χρήματα από δωρεά της κυρίας Καρέλια και από το Δημοτικό Προϋπολογισμό”.

Προχωρούν τα αντιπλημμυρικά Θουρία – Ασπρόχωμα

Τα δύο αντιπλημμυρικά έργα από τη Θουρία μέχρι το νέο Νοσοκομείο και από το Νοσοκομείο μέχρι τη διασταύρωση προς Μεσσήνη, στο Ασπρόχωμα, με τα οποία θα αποφορτισθεί η περιοχή από τα νερά της βροχής, που δημιουργούσαν προβλήματα, προχωρούν ικανοποιητικά, όπως ανακοινώθηκε από τον Δήμο Καλαμάτας.

Από τα δύο έργα που εκτελούνται με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, μεγαλύτερη πρόοδο έχει σημειώσει το πρώτο, καθώς ξεκίνησε νωρίτερα

Συνέχεια ανάγνωσης Προχωρούν τα αντιπλημμυρικά Θουρία – Ασπρόχωμα

8 χρόνια από την τελευταία πράξη του σιδηροδρομικού πελοποννησιακού δράματος

άρθρο  απο  το http://users.ntua.gr/dtert/trena/

Συμπληρώνονται αύριο 8 χρόνια από την έναρξη των δρομολογίων της 1ης Αυγούστου 2010. Τα δρομολόγια αυτά συνδέθηκαν με την τελευταία πράξη του σιδηροδρομικού πελοποννησιακού δράματος και αποτέλεσαν με διαφορά ό,τι χειρότερο είχε εφαρμοστεί ως τότε στην Πελοπόννησο: η διαδρομή Πάτρας – Καλαμάτας απέμενε με 2 μόνο τοπικά ζεύγη ημερησίως (εκτελούμενα από την πλέον ενεργοβόρο αυτοκινητάμαξα που υπήρχε), η γραμμή της Μεσσήνης δεν εξυπηρετείτο μετά τις 1930, το Τ.Ε.Ι. Καλαμάτας διέθετε σιδηρόδρομο μόνο στα χαρτιά, τα δρομολόγια μεταξύ Άργους και Τρίπολης ήταν περισσότερο υπηρεσιακά παρά επιβατικά (δύσκολα ξεχνιέται η μη πρόβλεψη στάσης στον… Αχλαδόκαμπο!) και μόνο μεταξύ Κορίνθου και Ναυπλίου τα δρομολόγια φαίνονταν να είναι προσανατολισμένα σε σωστή κατεύθυνση, με 6 ζεύγη ημερησίως. Αν και η καταδικαστική απόφαση για το σιδηρόδρομο της Πελοποννήσου είχε από καιρό εκδοθεί, η ανακοίνωσή της επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στις 22 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Η τραγική νύχτα της 9ης Δεκεμβρίου 2010 έμελλε να επιταχύνει τις εξελίξεις και να απαλλάξει τους Έλληνες φορολογούμενους από το άγος των ελλειμμάτων της γραμμής της Τρίπολης για 45 ημέρες πριν το οριστικό κλείσιμο του σιδηροδρόμου της Πελοποννήσου και την εγκαθίδρυση της τάξης πραγμάτων που γνωρίζουμε ως σήμερα (δηλαδή, ένας πραγματικός προαστιακός σιδηρόδρομος στην Πάτρα και μια καρικατούρα σιδηροδρόμου στον Πύργο).

Πριν από περίπου 3 χρόνια, με αφορμή τη φαιδρή επαναλειτουργία της γραμμής της Μεσσήνης εν μέσω Χριστουγέννων του 2015, είχε παρατηρηθεί μια ούτως ειπείν κινητικότητα σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι για το σιδηρόδρομο στην Πελοπόννησο. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά δεν υπήρξε καμία συνέχεια: ο σταθμός της Καλαμάτας (δεν ενοικιάστηκε, αλλά) χαρίστηκε πανηγυρικά στους «τοπικούς παράγοντες», η γραμμή στο Δεσύλλα παραμένει αδιάβατη εδώ και 3 χρόνια, οι έντονες βροχοπτώσεις του Σεπτεμβρίου του 2016 απέκοψαν τη γραμμή σε διάφορα σημεία, οι πανηγυρικές (κυριολεκτικά) επαναλειτουργίες της γραμμής της Μεσσήνης έχουν ξεχαστεί και γενικά κανέναν δε φαίνεται να ενοχλεί η δυσωδία που αποπνέει το πτώμα που σαπίζει.

Ας ξεκινήσουμε από τα απλά: μετά από 3 άκρως επιτυχημένες επαναλειτουργίες της γραμμής της Μεσσήνης (μεταξύ των ετών 2013 και 2015), οι πλημμύρες του 2016 προκάλεσαν σημαντικές καταστροφές, με κυριότερες αυτών την καταστροφή του επιχώματος κάτω από το κλειδί της εισόδου της Μεσσήνης και την καταστροφή του επιχώματος της κύριας γραμμής μετά από το πασάγιο του Αγίου Δημητρίου. Εντούτοις, η εορταστική λειτουργία της γραμμής της Μεσσήνης θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί με διοχέτευση της κυκλοφορίας στη γραμμή Μηχανοστασίου (η οποία δεν υπέστη ζημιές) και την κατασκευή μιας πρόχειρης αποβάθρας λίγο πριν την είσοδο της Μεσσήνης. Το κόστος της κατασκευής της πρόχειρης αποβάθρας θα ήταν αστείο και ασύγκριτα αμελητέο σε σχέση με τη σημασία της (έστω περιοδικής) εμφάνισης του σιδηροδρόμου.

Πέραν, όμως, των περιοδικών επανεμφανίσεων του σιδηροδρόμου, είτε λόγω κάποιας εορτής, είτε λόγω του ότι βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι διατεθειμένοι να καταβάλλουν ένα σημαντικό χρηματικό ποσό για μια σιδηροδρομική εκδρομή, δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο στρατηγικό σχέδιο για την οργανωμένη επανεκκίνηση του σιδηροδρόμου με στέρεες βάσεις. Κάθε τόσο ακούμε μεγαλεπήβολες εξαγγελίες για επαναλειτουργία της γραμμής του Ναυπλίου, όμως κάθε φορά διαπιστώνουμε ότι επρόκειτο για μια ακόμα παράσταση ρουτίνας καλού και κακού ανακριτή: τις μισές φορές ο καλός Ο.Σ.Ε. δηλώνει πρόθυμος να αποκαταστήσει τη γραμμή αλλά δυστυχώς η κακή TrainOSE δε θέλει να εμπλακεί με το Ναύπλιο, τις άλλες μισές η καλή TrainOSE επιθυμεί την επαναλειτουργία του Ναυπλίου αλλά, τι κρίμα που, ο κακός Ο.Σ.Ε. δεν κάνει τίποτα για την επισκευή της γραμμής. Ο παραλογισμός συνεχίζεται εδώ και 7 χρόνια με μεγάλη επιτυχία και κάπου στο βάθος της αίθουσας ακούω τους μετόχους του Κ.Τ.Ε.Λ. Αργολίδας να τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση.

Ακόμα και η πιο καλοπροαίρετη και αισιόδοξη πρόβλεψη για την επαναλειτουργία του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο δεν πρέπει να παραβλέψει το γεγονός ότι τα αρτηριακά δρομολόγια του παρελθόντος ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Η σύνδεση με την Αθήνα δεν υφίσταται πλέον, οι νέοι δρόμοι θα καθιστούσαν αποτρεπτική τη χρήση του σιδηροδρόμου για μετακινήσεις μεταξύ αστικών κέντρων, οι ηλικιωμένοι επιβάτες των χωριών της γραμμής της Τρίπολης που ως το 2004 αποτελούσαν την κύρια πελατεία του σιδηροδρόμου πέραν Άργους έχουν στη μεγάλη πλειοψηφία τους αποβιώσει και γενικά δε νομίζω ότι μπορεί να παρουσιαστεί έστω και ένα τεκμηριωμένο business plan που να βασίζεται σε μαξιμαλιστικούς και εκτός κάθε πραγματικότητας στόχους περί «πλήρους επαναλειτουργίας της Πελοποννήσου με επιβατικά δρομολόγια».

Μεταξύ Σεπτεμβρίου 2012 και Μαρτίου 2016 πραγματοποιήθηκαν σποραδικά τουριστικά δρομολόγια, με σημαντική απήχηση στις τοπικές κοινωνίες. Όμως, το σκεπτικό πάνω στο οποίο βασίστηκαν εκείνα τα εκδρομικά δρομολόγια ήταν εξαρχής αλυσιτελές. Ναι μεν ένας σιδηροδρομόφιλος βρίσκει αρκετά απολαυστικό ένα ταξίδι διάρκειας 12 ωρών, όμως δεν ισχύει το ίδιο για ένα μέσο τουριστικό επιβάτη. Ναι μεν ένας σιδηροδρομόφιλος δεν ενοχλείται από το να ακινητοποιείται σε κάθε απίθανη ισόπεδη διάβαση, όμως ο μέσος τουριστικός επιβάτης σίγουρα θα δυσφορήσει και δε θα είναι καθόλου επιεικής με το σιδηρόδρομο όταν κληθεί να τον αξιολογήσει.

Για να έχει την παραμικρή πιθανότητα βιωσιμότητας ένα σχέδιο επαναλειτουργίας της Πελοποννήσου, θα πρέπει να δεχτεί ως αξίωμα την κατάτμησή της σε τμήματα τακτικής ή τουριστικής κυκλοφορίας. Ναι μεν το τμήμα Τρίπολη – Ζευγολατιό αποτελεί μια από τις ωραιότερες σιδηροδρομικές διαδρομές της Ελλάδας, όμως δύσκολα μπορώ να ξεχάσω το ότι πριν από 15 χρόνια ταξίδευα νοτίως Τρίπολης μόνος μου σε άδεια βαγόνια. Από την άλλη, το τμήμα Πάτρα – Πύργος εξυπηρετεί πλήθος πόλεων και κωμοπόλεων που θα εξασφάλιζαν ικανή επιβατική πελατεία, ωστόσο το μόνο «φυσιολατρικό» θέαμα που προσφέρει είναι ελαιόδενδρα, θερμοκήπια και φραουλοχώραφα.

Η Ελλάδα διαθέτει δύο άκρως επιτυχημένα μοντέλα τουριστικής εκμετάλλευσης (τη γραμμή Δ.Κ. και τη γραμμή του Πηλίου), κατά συνέπεια κάθε μελέτη τουριστικής επαναλειτουργίας της Πελοποννήσου θα πρέπει να βασιστεί στα μοντέλα αυτά. Μέσα στα 65’ της διαδρομής από το Διακοφτό ως τα Καλάβρυτα, ο επιβάτης έχει χορτάσει να βλέπει φύση, εναλλαγές τοπίου, εντυπωσιακά τεχνικά έργα, ίσως άγρια ζώα κ.λπ.. Αντίθετα, ένα τουριστικό δρομολόγιο διάρκειας 12 ωρών είναι ταλαιπωρία, δεν είναι τουριστικό δρομολόγιο. Ως εκ τούτου, τα πιθανά τουριστικά δρομολόγια δε θα πρέπει να επιβαρύνονται με διαδρομές χαμηλού φυσιολατρικού ενδιαφέροντος, ήτοι τα τμήματα Πάτρα – Αλφειός, Κόρινθος – Μύλοι Ναυπλίου και Ζευγολατιό – Καλαμάτα.

Εντελώς… συμπτωματικά, τα παραπάνω τμήματα παρουσίαζαν ανέκαθεν έντονη τοπική κίνηση. Είναι, λοιπόν, επιβεβλημένο να δρομολογηθούν επιβατικοί συρμοί ανά δύο ώρες στα τμήματα αυτά, ειδικά δε το Ναύπλιο να συνδέεται με τα μελλοντικά InterCities στα Εξαμίλια (ή μήπως η βόρεια Πελοπόννησος θα συνεχίσει να υφίσταται τον εφιάλτη του Proastiakos εις τον αιώνα τον άπαντα;). Με επάνδρωση των Σ.Σ. Αχαΐας, Ζευγολατιού, Ασπροχώματος, Καλαμάτας και Άργους και εποχικά του Σ.Σ. Καλονέρου (βλ. παρακάτω) και με εκ νέου ενεργοποίηση του Μηχανοστασίου Καλαμάτας, μπορεί να εξασφαλιστεί ένα άκρως ελκυστικό πλέγμα δρομολογίων, που θα καλύπτει πυκνά τα 260km εκ των 460km της μετρικής γραμμής, με:

  • Ένα ζεύγος ανά 1 ώρα μεταξύ Πάτρας και Αχαΐας (όπως προγραμματίζεται)
  • Ένα ζεύγος ανά 2 ώρες μεταξύ Πάτρας και Αρχαίας Ολυμπίας
  • Ένα ζεύγος ανά 2 ώρες μεταξύ Εξαμιλίων και Ναυπλίου
  • Ένα ζεύγος ανά 2 ώρες μεταξύ Κυπαρισσίας και Καλαμάτας, με ενδιάμεση παλινδρόμηση ως το Διαβολίτσι.
  • Ένα ζεύγος ανά 2 ώρες μεταξύ Μεσσήνης και Καλαμάτας.

Δε νομίζω ότι σε μια χώρα με επίσημα 1’500’000 (και ανεπίσημα 2’000’000) ανέργους, ο Ο.Σ.Ε. θα δυσκολευτεί ιδιαίτερα να βρει 30 υπαλλήλους για να στελεχώσουν τους παραπάνω σταθμούς, ούτε για τη ΓαιαΟΣΕ και την Ε.Ε.Σ.Σ.Τ.Υ. θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να επαναφέρει τις αυτοκινητάμαξες Μ.Α.Ν. σειράς 6521 σε λειτουργική κατάσταση (και, γιατί όχι, να εξετάσει την εγκατάσταση κλιματισμού σε αυτές). Παρεμπιπτόντως, εντυπωσιάστηκα όταν διάβασα ότι οι γραμμές μετρικού εύρους της Ιταλίας φέρουν ηλεκτροκίνηση (πράγμα που σημαίνει ότι ίσως να μην είναι εύκολο να εισαχθούν μετρικές Α/Α από την Ιταλία).

Ήδη σας ακούω να λέτε «γιατί όχι και τα τμήματα Πύργος – Κυπαρισσία και Άργος – Τρίπολη;». Η απάντηση είναι ότι η τοπική επιβατική κίνηση στα τμήματα αυτά ήταν ανέκαθεν χαμηλή και θα ήταν κρίμα να υπονομευτεί ένα πλάνο επιβατικής επαναλειτουργίας της Πελοποννήσου επιβαρύνοντάς το με 130 αντιπαραγωγικά και αντιοικονομικά χιλιόμετρα. Άλλωστε, σε πείσμα των εξαιρετικά αφελών (ή εξαιρετικά αφοσιωμένων στα ΚΤΕΛ) που διατείνονται ότι ο σιδηρόδρομος πρέπει να είναι οικονομικά αυτάρκης, δεν υπάρχει πουθενά παγκοσμίως κάποιος τοπικός ή περιφερειακός σιδηρόδρομος που να μην επιδοτείται, όμως είναι άλλο πράγμα να επιδοτούνται γεμάτα τρένα κι άλλο πράγμα να επιδοτούνται άδεια τρένα.

Απομένουν, λοιπόν, 200km γραμμής, τα οποία θα πρέπει να διατηρούνται πάντα σε λειτουργική κατάσταση. Αυτά τα 200km θα πρέπει να κατατμηθούν και να εξυπηρετηθούν από ελκυστικά τουριστικά δρομολόγια, τα οποία θα είναι μικρού ή μέσου μήκους και θα μπορούν εύκολα να ενσωματωθούν σε πακέτα εκδρομών, σε ολιγοήμερες διακοπές, σε σχολικές εκδρομές, ακριβώς όπως συμβαίνει με τη γραμμή Δ.Κ. και με το Πήλιο. Άραγε, θα υπήρχε κάποιο σχολείο ή κάποια οικογένεια ή κάποιο Κ.Α.Π.Η. ή κάποιος πολιτιστικός σύλλογος κ.λπ. που θα ενέτασσε χωρίς δεύτερη σκέψη στο εκδρομικό του/της πρόγραμμα ένα σιδηροδρομικό ταξίδι 12 ωρών; Η βιωσιμότητα της οποιασδήποτε ενδεχόμενης επαναλειτουργίας της Πελοποννήσου περνάει μέσα από την εφαρμογή του μοντέλου της Δ.Κ. και του Πηλίου. Τα ταξίδια διάρκειας 12 ωρών είναι ελκυστικά για το 0.01% των δυνητικών επιβατών του σιδηροδρόμου× το υπόλοιπο 99.99% απλώς θα γυρίσει την πλάτη στο σιδηρόδρομο και θα αναζητήσει κάτι λιγότερο επώδυνο και περισσότερο ευχάριστο για να εντάξει στις διακοπές του.

  • Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να φανταστούμε ένα τουριστικό δρομολόγιο, το οποίο θα κυκλοφορεί μεταξύ 15ης Μαΐου και 15ης Σεπτεμβρίου και θα αναχωρεί στις 1500 από το Κατάκολο, πλήρες επιβατών των κρουαζιερόπλοιων, με προορισμό την Κυπαρισσία, στην οποία θα αφικνείται μετά από 2:15’ περίπου. Μετά από σύντομη παραμονή στην Κυπαρισσία, το τρένο θα αναχωρεί αρκούντως νωρίς, ώστε οι επιβάτες των κρουαζιερόπλοιων να είναι εγκαίρως πίσω, αφού προηγουμένως έχουν απολαύσει το ηλιοβασίλεμα στον Κυπαρισσιακό Κόλπο. Άραγε, μεταξύ των τόσων τουριστών που εξυπηρετούνται καθημερινά από το λιμάνι του Κατακόλου, δε θα βρεθούν 200 για να γεμίσουν δύο rail-buses; Με εισιτήριο της τάξης των €20 (δηλαδή, αρκετά οικονομικότερο από εκείνο όλων των υπολοίπων τουριστικών γραμμών), ένα τέτοιο τρένο θα μπορούσε να αποφέρει έσοδα €4,000 ημερησίως. Καθόλου άσχημα…
  • Παράλληλα, η ευρύτερη περιοχή της Κυπαρισσίας κατακλύζεται κάθε καλοκαίρι από Έλληνες και Ευρωπαίους (με σιδηροδρομική κουλτούρα) παραθεριστές. Θα άξιζε λοιπόν τον κόπο να εξεταστεί ένα θερινό τουριστικό δρομολόγιο μεταξύ Κυπαρισσίας και Χράνων. Η διαδρομή αυτή, συμπεριλαμβανομένης μιας στάσης στο Ζευγολατιό, διαρκεί περίπου 2:15’ και διασχίζει τα 10 ωραιότερα χιλιόμετρα του ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου, ήτοι το τμήμα Χράνοι – γέφυρα Σαφλά, καθώς επίσης και τα επίσης ενδιαφέροντα τμήματα Ζευγολατιό – Καλόνερο και γέφυρα Σαφλά – Διαβολίτσι. Ένα τέτοιο ταξίδι, αρκούντως μικρής διάρκειας και με καθόλου μονότονα τοπία, εκτιμώ ότι θα είχε αρκετές πιθανότητες επιτυχίας.
  • Επίσης σημαντικό πλήθος τουριστών συγκεντρώνει κάθε καλοκαίρι και ο νομός Αργολίδας πέριξ του Ναυπλίου. Η τουριστική αυτή κίνηση μπορεί να προσφέρει την κρίσιμη μάζα επιβατών για άλλο ένα θερινό τουριστικό δρομολόγιο μεταξύ Μύλων Ναυπλίου και γέφυρας Σαφλά. Με μια καλή ανάδειξη του μουσειακού χαρακτήρα των Μύλων Ναυπλίου, ο σταθμός αυτός θα μπορούσε να αποτελεί την αφετηρία ενός τουριστικού δρομολογίου, διάρκειας περίπου 2:30’, το οποίο θα διέρχεται από όλα τα εντυπωσιακά τοπία της κεντρικής Πελοποννήσου.

Γνωρίζω καλά ότι η επαναλειτουργία του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο συγκεντρώνει ελάχιστες πιθανότητες. Η άνευ όρων εγκατάλειψη του δικτύου μετά το 2011 οδήγησε σε καταστροφή των Α.Σ.Ι.Δ., με αποτέλεσμα το πλήθος των αφύλακτων ισόπεδων διαβάσεων να αποτελεί μια προφανή τροχοπέδη στην οποιαδήποτε προσπάθεια επανεκκίνησης του σιδηροδρόμου. Όμως, είναι βέβαιο ότι αν ποτέ ο Ο.Σ.Ε. και η TrainOSE αποφασίσουν να ασχοληθούν σοβαρά με την Πελοπόννησο, θα πρέπει να το κάνουν με πολύ μελετημένα βήματα και με απολύτως καθορισμένους στόχους. Μπορούν;

Ο “Μορέας” ξεκινά μελέτες αντιπλημμυρικής προστασίας για τον οδικό άξονα Κόρινθος-Καλαμάτα

25 Μάιος, 2018

Σειρά από μελέτες αντιπλημμυρικών έργων αναλαμβάνει η παραχωρησιούχος “Μορέας Α.Ε.” για τον οδικό άξονα Κόρινθος-Καλαμάτα και κλάδος Λεύκτρο-Σπάρτη.

Σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Γραμματείας Υποδομών του Υπουργείου ΥΠΟΜΕ, προβλέπεται από το άρθρο 18.6 της Σύμβασης Παραχώρησης όπου προβλέπεται η δυνατότητα ανάθεσης συµπληρωµατικών εργασιών στον Παραχωρησιούχο (οι οποίες περιλαµβάνουν και την εκπόνηση των µελετών), μιας και οι εργασίες αυτές κατέστησαν αναγκαίες από απρόβλεπτα γεγονότα που ανέκυψαν µετά την υπογραφή της Σύµβασης Παραχώρησης, ενώ δεν µπορούν να διαχωριστούν από τη Σύµβαση Παραχώρησης από τεχνική και οικονοµική άποψη, χωρίς να δηµιουργηθούν προβλήµατα στο ∆ηµόσιο ή όσες από αυτές µπορούν, είναι απολύτως αναγκαίες για την ολοκλήρωση της Σύµβασης Παραχώρησης.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση η υλοποίησή τους διασφαλίζει την προστασία του σώµατος του Αυτοκινητόδροµου από φαινόµενα διάβρωσης και φθορά συνεπεία των εκτεταµένων πληµµυρικών φαινοµένων, ενισχύει την απρόσκοπτη απορροή των µη διαχωριζοµένων αποδεκτών και την προστασία αυτών και του περιβάλλοντος και αποτρέπει πλημμυρικά φαινόμενα σε εκτεταμένες επιφάνειες γης.

Οι συγκεκριμένες μελέτες που αφορούν το σύνολο του άξονα, θα πραγματοποιηθούν με ευθύνη του παραχωρησιούχου και θα είναι αδαπάνως για το Δημόσιο και περιλαμβάνουν περιβαλλοντικές, γεωτεχνικές, στατικές, οριοθέτηση υδατορεμάτων καθώς και απαιτούμενες κτηματολογικές μελέτες σε περιπτώσεις απαλλοτρίωσης.

Οι μελέτες περιλαμβάνουν αναλυτικά τις θέσεις:

ΧΘ30-ΧΘ60: Καθαρισµοί κοίτης 17 τάφρων και ρεµάτων, έργα συγκράτησης φερτών, έργα διευθέτησης και επένδυσης µε στρώµνες.

ΧΘ99,300: Έξοδος Σήραγγας Ραψομμάτη, πλησίον ομώνυμου οικισμού.

ΧΘ103,300: Ρέμα Ταβανόρεμα, Οικισμός Περιβόλια.

ΧΘ138,875 –140,380: Μετωπικά Διόδια Θουρίας, Οικισμός Πηδήματος.

ΧΘ147: Αεροδρόμιο Πόλεως Καλαμάτας, Περιοχή μεταξύ Round About συνδετήριας οδού Σπερχογείας στη συμβολή με τη Επαρχιακή Οδό Μεσσήνης – Ασπροχώματος και το Αεροδρόμιο.

και

Επαρχιακή Οδός Μεσσήνης Ασπροχώματος (Περιοχή μεταξύ Round About συνδετήριας οδού Σπερχογείας στη συμβολή με τη Επαρχιακή Οδό Μεσσήνης – Ασπροχώματος και το Ποταμό Άρι)

ΧΘ152,8: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ρέμα Βαθιά Λαγκάδα.

ΧΘ155,3: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ποταμός Νέδοντας

ΧΘ153,543-154,476: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ρέματα
Ελαφογκρέμη, Λαγκαδά, Καραμπογιά.

ΧΘ156,296: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ρέμα Καλαμίτσι

ΧΘ157,086-158,311: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ρέματα Πολιτέικο, Κερεζένια

Νίκος Καραγιάννης-ypodomes.com

Ηλία Μπιτσάνη: Η θωράκιση της Καλαμάτας και οι ιεραρχήσεις

 Η πόλη της Καλαμάτας άρχισε να υδρεύεται από το Πήδημα το 1937 επί δημαρχίας Χρήστου Κουμάντου. Ο αγωγός που έφερε το νερό ήταν μαντεμένιος, λειτουργεί ακόμη και σήμερα, παρουσιάζει βλάβες και φυσικά δεν επαρκεί για την ύδρευση της περιοχής που καλύπτει ο Σύνδεσμος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 κατασκευάστηκε δεύτερος αγωγός που περνάει ψηλότερα και ο οποίος κατά το παρελθόν έχει χαρακτηριστεί μνημείο κακοτεχνίας. Μεταλλικός, χωρίς καθοδική προστασία, παρουσιάζει οξειδώσεις και διαρροές σε διάφορα σημεία. Πριν λίγα χρόνια χρειάστηκε 10ωρη διακοπή νερού για μια επέμβαση και όλη η πόλη σηκώθηκε στο πόδι. Ως εκ τούτου κανένας δεν γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί “ξαφνικά”, σε ποιο σημείο, και πόσο σοβαρό.

Με δεδομένη και την αποδιοργάνωση της ΔΕΥΑΚ αλλά και την πολιτική “κάνε το σταυρό σου να μην συμβεί”, δεν μπορεί παρά να υπάρχει πάντα η ανησυχία για το τι μπορεί να συμβεί και μάλιστα σε περιόδους μεγάλης ζήτησης του νερού. Η αντικατάσταση είναι η απολύτως επιβεβλημένη λύση, την ακούμε εδώ και πολλά χρόνια, προγράμματα έρχονται και φεύγουν αλλά φως στον ορίζοντα δεν έχουμε δει ακόμη. Όλοι θέλουν να μην συμβεί ποτέ και τίποτε, όμως αυτό δεν εξαρτάται από το θέλω, αλλά από το προλαβαίνω.

Και μετά το νερό, έρχεται η αποχέτευση των αστικών λυμάτων. Από την αρχή της δεκαετίας του 1980 ξεκίνησε η κατασκευή του βιολογικού καθαρισμού και του δικτύου αποχέτευσης, που είχαν ως αποτέλεσμα να θεωρείται σήμερα η Καλαμάτα ως μια από τις πόλεις που έχουν λύσει αποτελεσματικά ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί μεγάλα τμήματα των αστικών πληθυσμών. Αν θυμηθούμε ότι μικρά σπίτια αλλά και πολυκατοικίες μέχρι τότε έστελναν τα λύματα στον υδροφόρο ορίζοντα, στη θάλασσα ή στον… Νέδοντα, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό το έργο. Στη συνέχεια και στην ίδια μονάδα άρχισαν να φθάνουν λύματα από τη Μεσσήνη, τους οικισμούς ανατολικά της Καλαμάτας και κάποια στιγμή σχεδιαζόταν να συνδεθούν και οι περιοχές Θουρίας κλπ. Αλλά και της… απέναντι όχθης του Παμίσου. Τότε είχαμε υποστηρίξει τη λύση ενός δεύτερου βιολογικού συνδεδεμένου με τον υπάρχοντα, που θα μπορούσε να λειτουργήσει συμπληρωματικά αλλά και εναλλακτικά σε περίπτωση κατά την οποία θα συνέβαινε κάποια ζημιά και θα χρειαζόταν χρόνος αποκατάστασης. Το έργο σύνδεσης νέων μεγάλων περιοχών δεν προχώρησε και η συζήτηση μπήκε στο ράφι μέχρι νεωτέρας. Ώσπου ξεχάστηκε και… σχόλασε ο γάμος, καθώς περιορίστηκαν τα κονδύλια, ο “Καλλικράτης” κατάπιε τους μικρότερους δήμους και τα σχέδια που είχαν. Ουδείς ενδιαφέρεται για το πρόβλημα όταν το λύνει με μια τρύπα στο έδαφος.

Το ζήτημα όμως του βιολογικού συνεχίζει να υπάρχει. Πρόκειται για μια εγκατάσταση που είναι περίπου 40 χρονών και παρά τις αναβαθμίσεις που έχουν γίνει στο ενδιάμεσο δεν παύει να αποτελεί μια μονάδα που χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη φροντίδα και εναλλακτικά σχέδια για να μην σκάσει κανένα πρόβλημα. Δεν γνωρίζουμε τι έχουν σκεφθεί οι κατά καιρούς πολιτικοί και υπηρεσιακοί υπεύθυνοι, εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι οφείλουν να εξετάσουν όλα τα σενάρια και τα ενδεχόμενα για να προλάβουν καταστάσεις που μπορούν να έχουν τραγικές συνέπειες.

Για την άλλη αποχέτευση, αυτή των ομβρίων, τα έχουμε γράψει αμέτρητες φορές. Και θα συνεχίσουμε δυστυχώς να τα γράφουμε, αφού κάθε τόσο κάποιο σημείο της πόλης πληρώνει την αδιαφορία των αρμοδίων και την κακοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος. Με την πρώτη μπόρα οι δρόμοι μετατρέπονται σε ποτάμια, ενώ ανάλογα με το “επίκεντρο” του φαινομένου οι πλημμύρες κάνουν την εμφάνιση σε διαφορετικά σημεία. Εδώ το δίκτυο (με μικρές εξαιρέσεις) χρονολογείται από 60 και πλέον έτη – και με την ανοικοδόμηση που έχει μεσολαβήσει είναι πρακτικά αδύνατο να αντιμετωπίσει ακόμη και τις μπόρες. Για ενδεχόμενο πλημμυρικό φαινόμενο δεν το συζητούμε, η καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη. Αν σε αυτό προσθέσουμε το Νέδοντα, τα μπαζωμένα ρέματα και αυτά που θα μπαζωθούν με το ψευδώνυμο της… προστασίας, τότε υπάρχει μια μεγαλύτερη εικόνα του υδάτινου κινδύνου για την πόλη.

Για το δίκτυο αποχέτευσης ομβρίων όχι μόνον δεν γίνεται συζήτηση εδώ και πολλά χρόνια στο δήμο, αλλά αντιθέτως κάποιες επεμβάσεις δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα (όπως στη Φαρών μετά την ανάπλαση). Ο Νέδοντας είναι μια ξεχασμένη ιστορία την οποία κανένας δεν “τρέχει”, είτε γιατί δεν πιστεύει ότι συνιστά κίνδυνο παρά τις προειδοποιήσεις, είτε γιατί πιστεύει ότι το πρόβλημα δεν θα σκάσει στα δικά του χέρια. Για τα ρέματα που έφραξε ο αυτοκινητόδρομος και τις ζημιές που προκάλεσαν κανένας δεν έδωσε λογαριασμό, κι ας είχαν προειδοποιηθεί όλοι πριν την κατασκευή του δρόμου για τα προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν. Τώρα τρέχουν εκ των υστέρων να μπαλώσουν τα πράγματα, τα οποία όμως δυστυχώς δεν μπαλώνονται όταν έχουν ελαχιστοποιηθεί οι διατομές απορροής και έχει… πολεοδομηθεί η φυσική τους κοίτη. Και οι αρμόδιοι σφυρίζουν αδιάφορα σε αναφορές και καταγγελίες για θέματα όπως η αντιπλημμυρική προστασία από τον “Καραμπογιά”.

Σε λίγες γραμμές τα όσα προηγήθηκαν αποτυπώνουν κατάσταση και αντιλήψεις γύρω από θέματα τα οποία θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως “υποδομές ζωής” για την πόλη, αλλά και για κάθε πόλη ή οικισμό. Ως εκ τούτου, όταν συζητούμε για σχεδιασμό και ιεράρχηση θα έπρεπε να βρίσκονται στην κορυφή των προς αντιμετώπιση ζητημάτων, να αναζητούνται διαρκώς λύσεις και να διεκδικούνται κονδύλια για την υλοποίησή τους. Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι ειδικός για να αντιληφθεί τη σημασία που έχουν τα όσα προαναφέρθηκαν για τη ζωή στην Καλαμάτα. Η οποία μπορεί να “ανατιναχθεί” αν συμβεί κάτι σοβαρό με κάτι από αυτά, είτε λέγεται νερό, είτε αποχέτευση αστικών λυμάτων, είτε πλημμυρικό φαινόμενο.

Θωράκιση πόλης σημαίνει πρωτίστως πρόληψη δυσάρεστων καταστάσεων. Αλλά η πρόληψη απαιτεί σχέδιο και έργα, πλην όμως επίσης δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να αντιληφθεί ότι στην πραγματικότητα δεν γίνεται καμία συζήτηση για αυτά τα θέματα. Εξαίρεση αποτελούν ασφαλώς τα όσα ακολουθούν φυσικές καταστροφές όπως είναι οι πλημμύρες, αλλά τότε δυστυχώς η καταστροφή σπρώχνει τη συζήτηση. Πλην όμως και τότε… κανένας δεν φταίει, πέρα από τη φύση και την «ιδιοτροπία» της να αντιδρά βίαια στο βιασμό της. Μπορεί κάποιοι να κρίνουν ως “τρομοκρατικές” τις αναφορές – και πράγματι είναι “τρομακτικό” να μείνεις χωρίς νερό για ημέρες, να πάθει ζημιά το σύστημα αποχέτευσης ή να πλημμυρίσει η πόλη. Οχι μόνο δεν αποκλείεται όμως, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων έχουμε και προειδοποιήσεις. Μπορεί επίσης κάποιοι να κρίνουν ως “υπερβολικές” τις αναφορές, αλλά η υπερβολή δεν αποκλείει το ενδεχόμενο, αντίθετα προειδοποιεί για το μεγάλο ώστε να υπάρξουν κινήσεις προστασίας και για το μικρότερο.

Στο χέρι των αρχόντων είναι να σχεδιάσουν και να διεκδικήσουν λύσεις. Και στο χέρι των πολιτών να αποφασίσουν τι ακριβώς θέλουν, ώστε αναλόγως να πράξουν. Οχι μόνο την ώρα της κάλπης, αλλά στην καθημερινότητα της ζωής στην πόλη…

Πηγή: Επί Τάπητος: “Θωράκιση της πόλης” και ιεραρχήσεις… – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online

Τι είναι το «ΦιλόΔημος»

Με 180 εκατ. ευρώ των πρώτων τριών Προσκλήσεων του Προγράμματος «ΦιλόΔημος ΙΙ», να βρίσκονται πλέον στη διάθεση των Δήμων της Χώρας, το epoli.gr παρουσιάζει την ταμπέλα που θα συνοδεύει σημαντικά έργα θετικής παρέμβασης στην καθημερινότητα των πολιτών (συντήρηση σχολικών κτιρίων και των αύλειων χώρων τους, αναβάθμιση Παιδικών Χαρών), “κάνοντάς” μας να “ξεχάσουμε”, σταδιακά, αλλά άμεσα, αυτή που επί χρόνια βλέπαμε – “ΘΗΣΕΑΣ”.

Το Πρόγραμμα «ΦιλόΔημος ΙΙ» έχει εγκεκριμένο προϋπολογισμό 240 εκατ. ευρώ για το 2018.

Βασικοί στόχοι του Προγράμματος «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» είναι η ενδυνάμωση της ισόρροπης, βιώσιμης και δίκαιης ανάπτυξης, η βελτίωση των υποδομών, η αύξηση της απασχόλησης, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των δήμων

Η συνολική διάρκεια εφαρμογής του Προγράμματος είναι η περίοδος 2018-2022, με δυνατότητα παράτασης.

Οι άξονες προτεραιότητας του Προγράμματος «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» είναι: α) Η τοπική ανάπτυξη και η προστασία περιβάλλοντος, ήτοι: κατασκευή, βελτίωση και συντήρηση έργων τεχνικών υποδομών, προστασίας του περιβάλλοντος και αναβάθμισης της ποιότητας ζωής, χρηματοδότηση μελετών των ανωτέρω και προμήθεια μηχανολογικού εξοπλισμού και μηχανημάτων. β) Κοινωνικές και πολιτιστικές υποδομές και δραστηριότητες των δήμων, ήτοι: κατασκευή, βελτίωση και συντήρηση διοικητικών, κοινωνικών, αθλητικών και πολιτιστικών υποδομών και χρηματοδότηση μελετών των ανωτέρω.

Βασικά κριτήρια για την επιλογή των δράσεων είναι: α) η συμβολή των υπό ένταξη μελετών, έργων, προμηθειών και υπηρεσιών στους αναπτυξιακούς στόχους του προγράμματος, β) η συμβολή στην εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του δήμου και γ) γενικότερα η σκοπιμότητα, ο ολοκληρωμένος και λειτουργικός χαρακτήρας και η ωριμότητα υλοποίησης των προτεινόμενων δράσεων.

Για την υποβολή προτάσεων στο «Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II», εκδίδονται προσκλήσεις από τον Υπουργό Εσωτερικών, στις οποίες εξειδικεύονται η διαδικασία υποβολής των αιτήσεων και τα έντυπα και δικαιολογητικά που απαιτούνται (Τεχνικά Δελτία Έργων, αποφάσεις συλλογικών οργάνων κ.λπ.), η ανάλυση των κριτηρίων επιλογής, η προτεραιοποίηση των αναγκών, οι υποχρεώσεις των δικαιούχων και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια.

Τα αιτήματα ένταξης των δράσεων στο «Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» υποβάλλονται από τους δυνητικούς δικαιούχους στη Διεύθυνση Οικονομικής και Αναπτυξιακής Πολιτικής του Υπουργείου Εσωτερικών, σύμφωνα με την πρόσκληση.

Η υποβολή των αιτημάτων από τους φορείς για την ένταξη στο «Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» πραγματοποιείται με αποφάσεις των αρμόδιων συλλογικών οργάνων τους, οι οποίες λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών.

Η απόφαση ένταξης έργου στο Πρόγραμμα εκδίδεται από τον Υπουργό Εσωτερικών με μέριμνα της Διεύθυνσης Οικονομικής και Αναπτυξιακής Πολιτικής και στηρίζεται στην αξιολόγηση των προτάσεων σύμφωνα με τα κριτήρια επιλογής, όπως αυτά προσδιορίζονται στην παρούσα καθώς και στις σχετικές προσκλήσεις.

Η περιοχή αναφοράς του προγράμματος «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» είναι όλη η χώρα.

Μαζί με τον «ΦιλόΔημο Ι», οι δράσεις του οποίου αναμένεται να ενεργοποιηθούν σταδιακά το επόμενο χρονικό διάστημα, προβλέπεται να τεθούν στη διάθεση των Δήμων συνολικά 740 εκατ. ευρώ για το 2018 με στοχευμένες δράσεις που έχουν άμεση και απτή θετική επίδραση στην καθημερινή ζωή του πολίτη.

Ο «ΦιλόΔημος Ι» έχει προϋπολογισμό 500 εκατ. ευρώ για το 2018 με δυνατότητα επέκτασης στα 2 δις ευρώ σε βάθος πενταετίας.

Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί από το Υπουργείο Εσωτερικών, με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και τη συνεργασία  του Ταμείου Παρακαταθηκών &Δανείων.

Τα δύο νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, που σχεδιάστηκαν σε συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομίας & Ανάπτυξης, έρχονται να προστεθούν στις υφιστάμενες δυνατότητες επιπρόσθετης ενίσχυσης του έργου των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, από το Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο επιχορηγεί και την εξόφληση οφειλών τους, αλλά και έργα λόγω έκτακτων αναγκών.

ΠΗΓΗ: epoli.gr