Αρχείο κατηγορίας Παιδεία Εκπαιδευση

 

Σχολείο , Τοπική κοινωνία και Aυτοδιοίκηση -Σχέσεις αλληλεπίδρασης

     Η εκπαίδευση αποτελεί σημαντική λειτουργία της κοινωνίας με βασικό κύτταρο του εκπαιδευτικού συστήματος το σχολείο, το οποίο είναι συνδεδεμένο με το στενό και ευρύτερο περιβάλλον του και αποτελεί οργανικό μέρος της κοινότητας στην οποία ανήκει. Η λειτουργία του σχολείου αποτελεί μια ολότητα με επιμέρους πτυχές που συνδέονται με το ευρύτερο σύστημα της κοινωνίας μέσα στην οποία λειτουργεί, γι’ αυτό και αποτελεί ένα ανοιχτό κοινωνικό σύστημα. Στο πλαίσιο αυτό καθοριστική σημασία έχουν οι σχέσεις αλληλεπίδρασης και αλληλεξάρτησης ανάμεσα στο σύγχρονο σχολείο και στην τοπική κοινωνία, καθώς επηρεάζονται άμεσα και μάλιστα διαφοροποιούνται ανάλογα με τις εκάστοτε πολιτικές, πολιτιστικές και οικονομικές συνθήκες μιας περιοχής. Πολλές από τις ευθύνες και αρμοδιότητες για την οργάνωση και λειτουργία της εκπαίδευσης ανήκουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία έχει εξελιχθεί σε καθοριστικό παράγοντα για τη στήριξη της διοικητικής λειτουργίας των σχολικών μονάδων, τη διαχείριση των πιστώσεων που διατίθενται για την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών των σχολείων και την εξασφάλιση επαρκούς υλικοτεχνικής υποδομής. Με τον τρόπο αυτόν η Τοπική Αυτοδιοίκηση συμβάλλει στη διαμόρφωση των κατάλληλων συνθηκών για την εύρυθμη και ομαλή λειτουργία των σχολικών μονάδων, στο πλαίσιο της εκπαίδευσης. Παράλληλα, στηρίζει τις δραστηριότητες και προωθεί τις πρωτοβουλίες τους, εντός και εκτός ωρολογίου προγράμματος.

Οι νέες απαιτήσεις και προκλήσεις, τα προβλήματα και οι προοπτικές στο χώρο της Παιδείας αντιμετωπίζονται περισσότερο αποτελεσματικά με τη συνεργασία και τον ενεργό ρόλο της τοπικής κοινωνίας και αυτοδιοίκησης. Το σύγχρονο σχολείο οφείλει να αποτελεί συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην τοπική κοινωνία και την εκπαιδευτική κοινότητα και κεντρικό πυρήνα του κοινωνικού και πολιτισμικού δικτύου της πόλης, της συνοικίας, της περιοχής και να δημιουργεί το κατάλληλο πλαίσιο ανάπτυξης αμφίδρομων σχέσεων, δικτύωσης με την κοινότητα που το περιβάλλει, δραστηριοποίησης της γειτονιάς, των μαθητών, των εκπαιδευτικών, των γονέων, όλων των δημοτών. Αντίστοιχα, οι φορείς της τοπικής κοινότητας καλούνται να αναπτύξουν πρωτοβουλίες συνεργασιών και συμπράξεων με τη σχολική κοινότητα για την αξιοποίηση των κοινωνικών και πολιτισμικών πόρων. Η δικτύωση του σχολείου με κοινωνικούς φορείς, την τοπική κοινότητα και τις δημοτικές υπηρεσίες είναι εφικτή μέσα από ένα ευρύ φάσμα δράσεων που μπορούν να υλοποιηθούν στο πλαίσιο μαθημάτων, καινοτόμων προγραμμάτων, σχολικών εκδρομών, γιορτών και άλλων εκδηλώσεων εμπλέκοντας όλα τα μέλη της κοινωνίας, δίνοντας κίνητρα και διευκολύνοντας τη συμμετοχή παιδιών, εκπαιδευτικών, γονέων και, γενικότερα, δημοτών σε αυτές.

 Στη συνέχεια παρουσιάζονται  πεδία συνεργασίας του σχολείου με την Τοπική Αυτοδιοίκηση με ενδεικτικές δραστηριότητες και κάποια συνακόλουθα αποτελέσματα.

  • Αξιοποίηση των υποδομών του σχολείου

Το σχολείο αποτελεί χώρο που έχει τη δυνατότητα να μεταβληθεί σε τοπικό δυναμικό  κέντρο, εστία γνώσης και πολιτισμού, αξιοποιώντας τις υποδομές του όχι μόνο για τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών εντός του σχολικού ωραρίου, αλλά επεκτείνοντας τις ώρες λειτουργίας του για τη διάχυση του έργου του και για τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας, με ορθολογική κατανομή και διάθεση του χώρου και των φυσικών και υλικών πόρων του. Για την επίτευξη του στόχου του Ανοικτού Σχολείου, μπορούν να συνεργάζονται γονείς, Τοπική Αυτοδιοίκηση, μαθητές και εκπαιδευτικοί και να διατίθενται σχολικοί χώροι όπως το προαύλιο, η αίθουσα εκδηλώσεων, τα εργαστήρια, η βιβλιοθήκη, οι αθλητικές υποδομές, προκειμένου να πραγματοποιηθούν δραστηριότητες εκπαιδευτικές, επιμορφωτικές, πολιτιστικές, κοινωνικές, άθλησης, αναψυχής κ.ά..

Ενδεικτικές δράσεις:

•          Αξιοποίηση της σχολικής αίθουσας εκδηλώσεων για δραστηριότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μορφωτικών, πολιτιστικών συλλόγων κ.τ.λ..

•          Σχολική βιβλιοθήκη ανοιχτή στους κατοίκους της περιοχής, με συνεργασία εκπαιδευτικών, μαθητικών κοινοτήτων και μελών του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου.

 •         Αξιοποίηση των αθλητικών υποδομών του σχολείου, για την άθληση των κατοίκων και του αύλιου χώρου για ομαδικά αθλήματα.

  • Το σχολείο επιμορφωτικό κέντρο για τους δημότες

Ο σχολικός χώρος με τις υποδομές του, λειτουργώντας απογευματινές ώρες, τα Σαββατοκύριακα και κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών, μπορεί να αξιοποιηθεί για την εκπαίδευση και κατάρτιση των ενηλίκων της ευρύτερης τοπικής κοινωνίας με την οργάνωση προγραμμάτων επιμόρφωσης και ενημερωτικών διαλέξεων.

Ενδεικτικές δράσεις:

•          Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Πολιτών για την απόκτηση δεξιοτήτων στις νέες τεχνολογίες, που αφορούν χρήση του υπολογιστή και του διαδικτύου, χρήση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail), αναζήτηση πληροφοριών στο διαδίκτυο, υπηρεσίες που προσφέρονται από το διαδίκτυο για την εξυπηρέτηση των πολιτών (υποβολή φορολογικών δηλώσεων, επικοινωνία με κυβερνητικά όργανα), ηλεκτρονικές συναλλαγές και άλλα θέματα.

•   Σχολή Γονέων για τη στήριξη και τη Συμβουλευτική γονέων και μαθητών σε θέματα παιδαγωγικής αντιμετώπισης των παιδιών τους και τρόπων διαχείρισης και υποστήριξης μελέτης και μάθησης.

•      Ενημερωτικές διαλέξεις σε δημότες, για ιστορικούς χώρους, μνημεία, λαϊκή παράδοση, αλλά και για ζητήματα σχετικά με την παραγωγή, επιχειρηματικότητα και ανάπτυξη του τόπου τους.

• Ενημερωτικές διαλέξεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση φαινομένων κοινωνικής παθογένειας, κατά τις οποίες παρουσιάζονται θέματα όπως η σχολική βία και εκφοβισμός,  το κάπνισμα και οι εξαρτησιογόνες ουσίες, η ασφαλής πλοήγηση στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (facebook,  youtube κ.ά.).

•          Πρόγραμμα εκμάθησης της ελληνικής ως δεύτερης, για αλλόγλωσσους κατοίκους της περιοχής, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη τους να αναπτύξουν όσο το δυνατόν περισσότερο το επίπεδο της γλωσσομάθειάς τους.

Αναμενόμενοι στόχοι: ανάπτυξη δεξιοτήτων ψηφιακού γραμματισμού σε πολίτες εργαζόμενους και άνεργους με ανάγκη γνώσης νέων τεχνολογιών, οι οποίοι προέρχονται από κοινωνικά ευαίσθητες ή/και αποκλεισμένες ομάδες αλλά και από τον γενικό πληθυσμό (αγρότες, επαγγελματίες, επιχειρηματίες, νοικοκυρές, κ.ά.). – Εμπλουτισμός και ποιοτική αναβάθμιση του επιπέδου των σπουδών και των αντιλήψεων των γονέων σε θέματα παιδαγωγικά και συμβουλευτικής εφήβων. – Κοινωνική ενσωμάτωση των ευπαθών ομάδων, μέσα από τη συμμετοχή τους σε κοινότητες μάθησης.

  • Το σχολείο εστία Γνώσης και Πολιτισμού

Η ανάπτυξη πολιτιστικών δράσεων και η προώθηση των τοπικών αναπτυξιακών δυνατοτήτων για την έκφραση, διατήρηση και ανάπτυξη της τοπικής πολιτιστικής ταυτότητας και κληρονομιάς αποτελεί μια ιδιαίτερη μαθησιακή διαδικασία που μπορεί να διαμορφώσει κοινότητες μάθησης και πράξης. Με συμμετοχική δραστηριοποίηση ενισχύεται η πολιτιστική ζωή  του τόπου και δημιουργείται ένα περιβάλλον με πολλές ευκαιρίες επαφής με την τέχνη, τον πολιτισμό και την παράδοση το οποίο θα παρέχει στήριξη και ευκαιρίες άτυπης εκπαίδευσης και κατάρτισης στους δημότες. Επίσης, βασική έκφραση του δυναμισμού του Ανοικτού Σχολείου και της τόνωσης της ζωής μέσα και γύρω από το σχολείο αποτελούν οι σχολικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται με βάση τις πρωτοβουλίες και τη συνεργασία μαθητών και εκπαιδευτικών, Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τοπικών πολιτιστικών και μορφωτικών συλλόγων και άλλων φορέων της τοπικής κοινωνίας.

Ενδεικτικές δράσεις:

•          Μαθήματα παραδοσιακών χορών.

•          Μαθήματα και αγώνες σκακιού.

•          Μαθήματα ζωγραφικής και κεραμικής.

•          Διοργάνωση εκθέσεων βιβλίου, φωτογραφίας, ζωγραφικής.

•          Κινηματογραφικές προβολές.

•          Εκδηλώσεις του σχολείου με πολιτιστικό, επετειακό, αθλητικό χαρακτήρα που είναι ανοιχτές στο ευρύτερο περιβάλλον του, όπως παρουσίαση θεατρικών σχολικών παραστάσεων, χορευτικές εκδηλώσεις, μουσικά απογεύματα με τη συμμετοχή των χορωδιών και των μουσικών συνόλων του σχολείου και, ενδεχομένως, του Δήμου.

•          Ένταξη σχολείων και δημοτών σε ευρωπαϊκά προγράμματα και συμμετοχή φορέων του Δήμου

•          Φεστιβάλ Νεανικής Έκφρασης και Τέχνης, Φεστιβάλ και γιορτές παιδείας και πολιτισμού, του Δήμου.

•          Εκδηλώσεις της σχολικής ζωής που αναδεικνύουν τους δεσμούς ανάμεσα στις πολλαπλές κουλτούρες που εκπροσωπούνται σε κάθε σχολικό και ευρύτερο περιβάλλον (ημέρες γευσιγνωσίας, μουσικής από τις χώρες προέλευσης των αλλοδαπών μαθητών και κατοίκων της περιοχής κ.ά).

Αναμενόμενοι στόχοι: Ανάδειξη της πολιτισμικής δυναμικής της εκπαίδευσης-Ενίσχυση του πολιτισμικού κεφαλαίου και των γνώσεων των κατοίκων της περιοχής, καλλιέργεια της αισθητικής τους. – Επαφή των δημοτών με τα αποτελέσματα της δημιουργικής έκφρασης των μαθητών. – Ενίσχυση διαφορετικών επικοινωνιακών κωδίκων και ανάπτυξη ικανοτήτων και δεξιοτήτων έκφρασης, δημιουργικότητας, κίνησης, φαντασίας, συλλογικότητας.

  • Ανάπτυξη εθελοντισμού: κοινωνική προσφοράπεριβαλλοντική συνείδηση

Με στόχο την αρμονική και ισόρροπη νοητική και συναισθηματική ανάπτυξη των μαθητών το Σχολείο είναι σε θέση να εξυπηρετεί, αλλά και να ενθαρρύνει, την ανάπτυξη δραστηριοτήτων εθελοντισμού και κοινωνικής προσφοράς, συνεργαζόμενο με τις υπηρεσίες πρόνοιας και άλλες κοινωνικές υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, λειτουργώντας ως παρατηρητήριο κοινωνικών προβλημάτων και, παράλληλα, ως πυρήνας ανάπτυξης κατάλληλων πολιτικών παρέμβασης. Η συνεργασία ανάμεσα στο σχολείο, τους κοινωνικούς φορείς και την τοπική κοινότητα για την υλοποίηση δράσεων που χαρακτηρίζονται από την ενίσχυση  της αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο, την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης και την καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης αναδεικνύει τον ευρύ πολιτιστικό και κοινωνικό χαρακτήρα τόσο της σχολικής μονάδας, όσο και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τη συμβολή τους στην ευαισθητοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού τους σε σημαντικά κοινωνικά προβλήματα.

Ενδεικτικές δράσεις:

•          Συλλογή τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης για πρόσφυγες και άπορες οικογένειες, σε συνεργασία με φορείς που αναπτύσσουν ανάλογη δράση

•          Προσφορά δώρων και παρουσίαση δρώμενων στα Παιδιατρικά Τμήματα Νοσοκομείων και σε οίκους ευγηρίας της περιοχής.

•          Δεντροφύτευση, ανθοφύτευση.

•          Συνεργασία σχολείου με τους υπεύθυνους δημοτικού πάρκου για την υλοποίηση προγράμματος με θέμα «φύση-αθλητισμός-διασκέδαση».

 •         Δημιουργία  φυλλαδίου εθελοντισμού με στόχο την ευαισθητοποίηση για θέματα σημαντικά (π.χ. προστασία του φυσικού περιβάλλοντος) και διάχυσή του στους πολίτες.

  • Σύνδεση του σχολείου με την αγορά εργασίας

Η μετάβαση από το σχολείο στην εργασία, η αντιστοιχία δεξιοτήτων εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, η σύνδεση της εκπαίδευσης με την παραγωγή και την κάλυψη των αναγκών της τοπικής κοινωνίας είναι ζητήματα που απασχολούν τόσο την εκπαίδευση, όσο και την αυτοδιοίκηση. Στην αποτελεσματικότητα της έγκυρης πληροφόρησης-τεκμηρίωσης σχετικά με θέματα εκπαιδευτικών και επαγγελματικών διεξόδων συντελεί η σύμπραξη του σχολείου με φορείς Περιφερειακής ή Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Ιδρύματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ερευνητικά κέντρα, με κυβερνητικούς φορείς, με ενώσεις καταναλωτών, καθώς και με φορείς απασχόλησης, προκειμένου να πραγματοποιούνται επισκέψεις, ενημερωτικές συναντήσεις, διαδικτυακές επικοινωνίες, συνεντεύξεις. Η υλοποίηση τέτοιου είδους δραστηριοτήτων μπορεί να στηρίζεται οικονομικά από τη Σχολική Επιτροπή, την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ενδεικτικές δράσεις:

•          Ανάπτυξη δράσεων στο πλαίσιο προγραμμάτων Αγωγής Σταδιοδρομίας, με θεματικούς άξονες που αφορούν την καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής, το εργασιακό περιβάλλον, την οικονομική δραστηριότητα της τοπικής κοινωνίας, τους τομείς επαγγελμάτων.

•          Υλοποίηση προγραμμάτων Επιχειρηματικότητας των Νέων με βάση τις τοπικές συνθήκες και ευκαιρίες και θέματα όπως: Ανάλυση των χαρακτηριστικών μιας επιχείρησης στην πόλη μου, Βιωσιμότητα επιχειρήσεων στη σύγχρονη κοινωνία,  Η ευθύνη της επιχείρησης προς το κοινωνικό σύνολο, Ανάπτυξη δεξιοτήτων επιχειρηματικότητας,

•          Δράσεις που αφορούν περιγραφές επαγγελμάτων

•          Εργασίες για επαγγέλματα που χάνονται, επαγγέλματα που αναπτύσσονται, βιολογικές μονάδες καλλιέργειας.

•          Δραστηριότητες των «Ημερών Σταδιοδρομίας», που περιλαμβάνουν ενημέρωση για ευκαιρίες σταδιοδρομίας, προσκλήσεις διαφόρων επαγγελματιών της περιοχής και ενημέρωση των μαθητών και κάθε ενδιαφερόμενου για το επάγγελμά τους.

•          Παραγωγή και έκθεση τοπικών προϊόντων μέσα από ένα πρόγραμμα συνεργασίας σχολείου-κοινότητας.

•          Δημιουργία και πώληση χρηστικών και διακοσμητικών αντικειμένων από ανακυκλώσιμα υλικά, έκθεσή τους στο Φεστιβάλ Παιδείας και Πολιτισμού του Δήμου.

•          Επισκέψεις μαθητών σε εργοστάσια της περιοχής, βιοτεχνίες, εργοτάξια, μεγάλες και μικρές επιχειρήσεις και καταστήματα, ξεναγήσεις και συνεντεύξεις με τους επαγγελματίες.

Συμπεράσματα

Το άνοιγμα του σχολείου στην τοπική κοινωνία επιτυγχάνεται με εκπαιδευτικές δραστηριότητες που υλοποιούνται εντός του τυπικού Προγράμματος Σπουδών στο πλαίσιο της διερευνητικής μάθησης και της διαθεματικότητας, αλλά και πέρα από αυτό μέσα από άλλες σχολικές δραστηριότητες, οι οποίες έχουν παιδαγωγικό χαρακτήρα και φέρνουν τους μαθητές σε επαφή με την τοπική οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική πραγματικότητα. Με βάση αυτές τις δράσεις, το σχολείο μπορεί να συνδεθεί με την τοπική κοινωνία και αυτοδιοίκηση με όρους ισοτιμίας και διαφάνειας, τους οποίους εξασφαλίζουν οι αρχές της δημοκρατικής συμμετοχής και της κοινωνικής λογοδοσίας, ώστε να συμβάλει σημαντικά στην πρόοδο και στην πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής που ανήκει και να επωφεληθεί πολλαπλά από την κινητοποίηση των τοπικών δυνάμεων που προκαλεί. Σημαντικό στην κατεύθυνση αυτή είναι να διασφαλιστεί η δυνατότητα στα παιδιά, στους εκπαιδευτικούς, στους γονείς να αναπτύξουν ουσιαστικότερη σχέση με τα σχολεία τους.

Σύγχρονο σχολείο, δημοκρατικό, ελκυστικό αλλά και αποτελεσματικό, ανοιχτό στην κοινωνία και στη ζωή είναι το σχολείο που, συνυπολογίζοντας τις ιδιαίτερες συνθήκες, ανάγκες και δυνατότητες κάθε τοπικής κοινωνίας, ανταποκρίνεται στις σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις και, πέρα από την παροχή τυπικής μάθησης και διαπαιδαγώγησης, δίνει έμφαση στην ενίσχυση του αξιακού συστήματος των μαθητών και των θετικών στάσεων και συμπεριφορών. Έτσι, μπορεί να συμβάλει στην καλλιέργεια σεβασμού στις πνευματικές και ανθρωπιστικές αξίες, στην ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης, στην ευαισθητοποίηση σε δημοκρατικές διαδικασίες και σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης.

ΛΕΝΑ ΝΙΚΗΤΑΚΗ,

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ, 3Ο ΓΕΛ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Υποψήφια δημοτική σύμβουλος με την δημοτική παράταξη :

Ανοιχτός Δήμος -Ενεργοί Πολίτες

Ωφελημένη η Καλαμάτα από τη συγχώνευση Πανεπιστημίου και ΤΕΙ Πελοποννήσου

 0ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: MESSINIA24 ΣΤΙΣ 07/04/2019UNCATEGORIZED

ΜΕ 2 ΣΧΟΛΕΣ, 6 ΤΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΕ 5 ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου εντάσσονται κατ’ εξαίρεση 4 τμήματα του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, το οποίο καταργείται ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και εντάσσεται στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Ιδρύονται 2 πανεπιστημιακές σχολές στην Καλαμάτα, όπου θα λειτουργούν 6 συνολικά Τμήματα, και από μία στην Τρίπολη και την Πάτρα (με 4 τμήματα στην κάθε μια), ένα τμήμα στο Ναύπλιο κι ένα στη Σπάρτη.
Επίσης, στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ιδρύεται Πανεπιστημιακό Ερευνητικό Κέντρο (Π.Ε.Κ.) ως ακαδημαϊκή μονάδα του Ιδρύματος, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο θα αποτελείται από 13 Ινστιτούτα και 2 παραρτήματα, τα οποία θα λειτουργούν 5 στην μεσσηνιακή πρωτεύουσα, 4 στην Τρίπολη, 2 στην Κόρινθο και 4 στην Πάτρα.

Ειδικότερα, κατ’ εξαίρεση, εντάσσονται στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου τα Τμήματα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Τ.Ε., Μηχανικών Πληροφορικής Τ.Ε., Μηχανολόγων Μηχανικών Τ.Ε. και Πολιτικών Μηχανικών Τ.Ε. του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Ελλάδας.

Σημειώνεται ότι ο υπουργός Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου απείλησε την Πανεπιστημιακή κοινότητα του Πανεπιστημίου Πατρών, που προβάλει αντιδράσεις για τη συνένωση του Πανεπιστημίου με το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, ότι δεν θα Ιδρυθεί Νομική και Γεωπονική Σχολή στην Πάτρα εάν δεν προχωρήσει η συγχώνευση.

H Καθημερινή Ηλεκτρονική Εφημερίδα για την Παιδεία esos.gr εξασφάλισε και δημοσιεύει κατ’ αποκλειστικότητα το Σχέδιο Νόμου συγχώνευσης του ΤΕΙ Πελοποννήσου με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Ειδικότερα, το Σχέδιο Νόμου προβλέπει -μεταξύ άλλων- τα εξής:

«Ίδρυση, μετονομασία και αλλαγή έδρας Σχολών

1. Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ιδρύονται οι εξής Σχολές:
α) Γεωπονίας και Τροφίμων, με έδρα την Καλαμάτα,
β) Διοίκησης, με έδρα την Καλαμάτα,
γ) Επιστημών Υγείας, με έδρα την Τρίπολη,
δ) Μηχανικών, με έδρα την Πάτρα.

2. Η ακαδημαϊκή λειτουργία τους αρχίζει από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2019-2020.

3. Σε κάθε Σχολή συνιστάται Γραμματεία για τη διοικητική και γραμματειακή υποστήριξή της, η οποία λειτουργεί σε επίπεδο Τμήματος, σύμφωνα με την περίπτ. α΄ της παρ. 2 του άρθρου 54 του ν. 4178/2013 (Α΄ 174).

4. Η Σχολή Οικονομίας Διοίκησης και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου μετονομάζεται σε Σχολή Οικονομίας και Τεχνολογίας.

Το Πανεπιστήμιο στην Τρίπολη

Ίδρυση Τμημάτων

1. Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ιδρύονται τα εξής Τμήματα:
α) Γεωπονίας, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Γεωπονίας και Τροφίμων,
β) Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Γεωπονίας και Τροφίμων,
γ) Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Διοίκησης,
δ) Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οργανισμών, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Διοίκησης,
ε) Λογοθεραπείας, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,
στ) Επιστήμης Διατροφής και Διαιτολογίας, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,
ζ) Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών, με έδρα το Ναύπλιο, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Καλών Τεχνών,
η) Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, με έδρα την Τρίπολη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Οικονομίας και Τεχνολογίας,
θ) Ψηφιακών Συστημάτων, με έδρα την Σπάρτη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Οικονομίας και Τεχνολογίας,
ι) Φυσικοθεραπείας, με έδρα την Τρίπολη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,
ια) Δημόσιας Υγείας, με έδρα την Τρίπολη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,
ιβ) Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, με έδρα την Πάτρα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών,
ιγ) Μηχανολόγων Μηχανικών, με έδρα την Πάτρα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών,
ιδ) Πολιτικών Μηχανικών με έδρα την Πάτρα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών,
ιε) Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, με έδρα την Τρίπολη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών,
ιστ) Κοινωνικής Εργασίας, με έδρα την Πάτρα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.

2. Στα υφιστάμενα κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Τμήματα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου επέρχονται οι εξής τροποποιήσεις:

α) Το Τμήμα Νοσηλευτικής της Σχολής Επιστημών Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,

β) το Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών της Σχολής Οικονομίας, Διοίκησης και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, μετονομάζεται σε Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών και εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών. Οι φοιτητές του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών που κατά την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2019-2020 δεν έχουν υπερβεί τη διάρκεια των εξαμήνων που απαιτούνται για τη λήψη του τίτλου σπουδών, σύμφωνα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών, προσαυξανόμενη κατά τέσσερα (4) εξάμηνα, έχουν το δικαίωμα να ολοκληρώσουν τον πρώτο κύκλο σπουδών του Τμήματος μετά την μετονομασία.

3. Η ακαδημαϊκή λειτουργία των Τμημάτων του παρόντος και η εισαγωγή των πρώτων φοιτητών, αρχίζει από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2019-2020, με εξαίρεση τα Τμήματα Φυσικοθεραπείας και Δημόσιας Υγείας και Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, η έναρξη της ακαδημαϊκής λειτουργίας των οποίων καθορίζεται με αιτιολογημένη απόφαση της Συγκλήτου, που εκδίδεται ύστερα από συνεκτίμηση των υλικοτεχνικών υποδομών και του εκπαιδευτικού προσωπικού, και πάντως όχι νωρίτερα από το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021.

Η Πανεπιστημιακή Σχολή στην Καλαμάτα

Πανεπιστημιακό Ερευνητικό Κέντρο Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

1. Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ιδρύεται Πανεπιστημιακό Ερευνητικό Κέντρο (Π.Ε.Κ.) ως ακαδημαϊκή μονάδα του Ιδρύματος, με έδρα την Καλαμάτα.

2. Σκοποί του Π.Ε.Κ. είναι: α) η διεξαγωγή βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας, β) η αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας, γ) η συμβολή στην εξειδίκευση νέων επιστημόνων, δ) η παροχή υπηρεσιών σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, ε) η διαμεσολάβηση ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα για την ανάπτυξη ερευνητικών μονάδων και δραστηριοτήτων στις επιχειρήσεις, στ) η ανάπτυξη συνεργασιών με ερευνητικούς φορείς, ζ) η ανάληψη ερευνητικών, αναπτυξιακών και συμβουλευτικών δράσεων, ιδίως στους τομείς: αα) της γεωπονικής επιστήμης, ββ) της επιστήμης και της τεχνολογίας των τροφίμων, γγ) του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης, δδ) της διοίκησης και της οικονομίας, εε) της επιστήμης των μαθηματικών και της πληροφορικής στστ) των κοινωνικών και πολιτικών επιστημών και ζζ) των επιστημών υγείας.

4. Το Π.Ε.Κ. αποτελείται από τα εξής Ινστιτούτα:

α) Βιοτεχνολογικών εφαρμογών στη γεωπονία στα τρόφιμα και στο περιβάλλον με έδρα την Καλαμάτα και με εξειδίκευση: αα) στις εφαρμογές της βιοτεχνολογίας στα τρόφιμα, στη γεωπονία και στο περιβάλλον για ποιοτική και ποσοτική βελτίωση της γεωργικής παραγωγής, για παραγωγή τροφίμων υψηλής διατροφικής αξίας με υψηλή μικροβιολογική και χημική ασφάλεια, για αξιοποίηση των αποβλήτων βιομηχανιών τροφίμων και εξοικονόμηση ενέργειας και ββ) στην εφαρμογή καινοτόμων μεθοδολογιών για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στο σχεδιασμό και στην ανάπτυξη νέων βιοδραστικών ενώσεων συμπεριλαμβανομένων φυσικών προϊόντων, πεπτιδίων, πρωτεϊνών, σακχάρων και γενικότερα οργανικών ενώσεων.

β) Εφαρμοσμένης μοντελοποίησης (applied modeling) με έδρα την Καλαμάτα και με εξειδίκευση στην έρευνα, ανάπτυξη και εφαρμογή μεθόδων εφαρμοσμένων μαθηματικών για την επίλυση προβλημάτων που απαντώνται στις φυσικές επιστήμες, στη μηχανική, στην οικονομία και τα χρηματοοικονομικά, στη διοίκηση, στις βιολογικές επιστήμες και στη γεωπονία.

γ) Υπολογιστικών και τηλεπικοινωνιακών συστημάτων με έδρα την Τρίπολη και με εξειδίκευση στην έρευνα, ανάπτυξη και εφαρμογή μεθόδων για την επίλυση προβλημάτων στο χώρο της υπολογιστικής επιστήμης και των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων.

δ) Εφαρμογών πληροφορικής στην τέχνη και τον πολιτισμό με έδρα την Τρίπολη και παράρτημα στην Καλαμάτα και με εξειδίκευση στην έρευνα, ανάπτυξη και εφαρμογή μεθόδων και τεχνικών Πληροφορικής στον Πολιτισμό.

ε) Νέων τεχνολογιών για την επιχειρηματικότητα και την παραγωγή με έδρα την Τρίπολη και παράρτημα στην Καλαμάτα και με εξειδίκευση στην έρευνα και ανάπτυξη μεθόδων για καινοτόμες πληροφοριακές εφαρμογές στις οικονομικές, διοικητικές και γεωπονικές επιστήμες.

στ) Χρηματοοικονομικής ανάλυσης και ποσοτικών μεθόδων στην οικονομία με έδρα την Καλαμάτα και παράρτημα στην Τρίπολη και με εξειδίκευση: αα) στην ανάλυση  των σύγχρονων χρηματοδοτικών προϊόντων, ββ) στις μεθόδους διαχείρισης και αντιστάθμισης κινδύνου στην οικονομία και την παραγωγή, γγ) στην ανάπτυξη μοντέλων πρόβλεψης και ερμηνείας για οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες, δδ) στην εφαρμογή μεθόδων βελτιστοποίησης χαρτοφυλακίου και εε) στη μελέτη της επίδρασης των κοινωνικών και των οικονομικών παραγόντων στα χρηματοδοτικά προϊόντα.

ζ) Μεσογειακής Διατροφής και Λειτουργικών Τροφίμων με έδρα την Καλαμάτα και με εξειδίκευση στη μελέτη της μεσογειακής διατροφής και στην ανάπτυξη μεθοδολογιών για την παραγωγή λειτουργικών τροφίμων με συγκεκριμένα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά που απευθύνονται σε συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού.

η) Μεταναστευτικής πολιτικής με έδρα την Κόρινθο και με εξειδίκευση στη μελέτη του φαινομένου των μεταναστευτικών ροών, των επιπτώσεων του στις ευρωπαϊκές δημόσιες πολιτικές και του τρόπου αντιμετώπισής του στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες.

θ) Δημογραφικής γήρανσης με έδρα την Κόρινθο και με εξειδίκευση στα θέματα των επιπτώσεων αλλά και των ευκαιριών που προκύπτουν από το φαινόμενο της δημογραφικής γήρανσης σε κοινωνικό αλλά και σε οικονομικό επίπεδο.

ι) Τεχνολογικής διακυβέρνησης και τον ψηφιακό μετασχηματισμό (Technology Governance and Digital Transformation) με έδρα την Πάτρα και εξειδίκευση στην έρευνα, στην ανάπτυξη και στον σχεδιασμό συστημάτων για την υποστήριξη του ψηφιακού μετασχηματισμού της κοινωνίας, της οικονομίας και της διοίκησης, στη θεωρητική έρευνα σε θέματα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στην θεωρητική και εφαρμοσμένη έρευνα στον κοινωνικό μετασχηματισμό.

ια) Ενσωματωμένων συστημάτων, μικρο- νανο-ηλεκτρονικής και εφαρμογών και (Micro- Nano-Electronics Embedded Systems and Applications) με έδρα την Πάτρα με εξειδίκευση: αα) στη διεξαγωγή βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας στα κυβερνοφυσικά συστήματα στις θεματικές περιοχές των αυτοματισμών και του ενσωματωμένου λογισμικού, ββ) στα βιοϊατρικά συστήματα και εφαρμογές και στον σχεδιασμό ενσωματωμένων συστημάτων υλικού και γγ) στη μικροηλεκτρονική και νανοηλεκτρονική, στα προηγμένα αναλογικά και ψηφιακά ηλεκτρονικά κυκλώματα και διατάξεις, αισθητήρες και συστήματα μέτρησης/ελέγχου.

ιβ) Ενεργειακών συστημάτων και προηγμένων υλικών (Energy Systems and Advanced Materials)) με έδρα την Πάτρα και εξειδίκευση στις σύγχρονες τεχνολογίες και συστήματα παραγωγής και διαχείρισης ηλεκτρικής ενέργειας, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στις τεχνολογίες ελέγχου και προστασίας συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, στις σύγχρονες εσωτερικές ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και αυτοματισμούς, στη διαχείριση ενέργειας στα σύγχρονα κτίρια, σε θέματα ενεργειακής αποδοτικότητας και εξοικονόμηση ενέργειας, στις υψηλές τάσεις και στα προηγμένα μονωτικά υλικά, στις επικοινωνίες μέσω γραμμών υψηλής τάσης και στα προηγμένα ηλεκτρονικά/ηλεκτρολογικά υλικά και στοιχεία (devices) και στη φωτονική.

ιγ) Υπολογιστικής μηχανικής και έρευνας και εφαρμογών στη μηχανοτρονική με έδρα την Πάτρα και εξειδίκευσηστην έρευνα, στον σχεδιασμό και στην ανάπτυξη: αα) λογισμικού για μηχανικούς με σκοπό την επίλυση προβλημάτων στην ανάλυση κατασκευών, στην ακουστική, στην ανάπτυξη νέων υλικών, στη ρευστομηχανική, στην αεροδυναμική, στη μετάδοση θερμότητας και ακτινοβολίας, στη διάχυση μάζας και ββ) συστημάτων για τον έλεγχο και αυτοματισμό της μηχανικής με ηλεκτρικά/ηλεκτρονικά συστήματα.

Ένταξη του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

1. Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πελοποννήσου (Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου), με έδρα την Καλαμάτα, καταργείται από την έναρξη ισχύος του παρόντος ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και εντάσσεται στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, το οποίο υπεισέρχεται αυτοδικαίως και χωρίς άλλη διατύπωση σε όλα τα ενοχικά και εμπράγματα δικαιώματα και σε όλες τις υποχρεώσεις του Τ.Ε.Ι., ως οιονεί καθολικός διάδοχος αυτού, χωρίς την καταβολή φόρου, τέλους ή άλλου δικαιώματος υπέρ του Δημοσίου ή των Ο.Τ.Α. ή άλλων νομικών προσώπων, τηρουμένων των διατυπώσεων δημοσιότητας για τα ακίνητα.

Ένταξη προσωπικού του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Το πάσης φύσης προσωπικό του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου με τις αντίστοιχες θέσεις, συμπεριλαμβανομένων και των προσωρινών ή προσωποπαγών θέσεων, μεταφέρεται αυτοδικαίως από την έναρξη ισχύος του παρόντος στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, σύμφωνα με τα άρθρα 48 έως 50. Η μεταφορά του ανωτέρω προσωπικού διαπιστώνεται με πράξεις του Πρύτανη του Πανεπιστημίου, που εκδίδονται μέσα σε εξήντα (60) ημέρες από την έναρξη ισχύος του παρόντος, δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και στις οποίες μνημονεύονται οι θέσεις και τα ονόματα αυτών που τις κατέχουν.

Ένταξη μελών Δ.Ε.Π.

2. Τα μέλη Δ.Ε.Π. του Τ.Ε.Ι. με την ένταξή τους αποκτούν τους ακαδημαϊκούς τίτλους των μελών Δ.Ε.Π. του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, κατ’ αντιστοίχιση των θέσεων που κατέχουν, καθηγητές α΄ βαθμίδας, αναπληρωτές καθηγητές, επίκουροι καθηγητές, υπηρετούντες λέκτορες, και υποβάλλονται στο ακαδημαϊκό καθεστώς των μελών Δ.Ε.Π. πανεπιστημίων, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, σύμφωνα με την παρ. 3.

ε) Τα μέλη Δ.Ε.Π. του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου εντάσσονται και υπάγονται στο ακαδημαϊκό καθεστώς των μελών Δ.Ε.Π. Πανεπιστημίου αποκλειστικά σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, οι οποίες υπερισχύουν κάθε άλλης διάταξης.

Ένταξη μελών Ε.ΔΙ.Π. – Ε.Τ.Ε.Π.

Τα μέλη του Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (Ε.ΔΙ.Π.) και Ειδικού Τεχνικού Εργαστηριακού Προσωπικού (Ε.Τ.Ε.Π.) του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου εντάσσονται σε Τμήματα/Σχολές του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, σύμφωνα με την αντιστοιχία της παρ. 1 του άρθρου 48, ή στο Ίδρυμα, αναλόγως με το που ανήκουν οι θέσεις τους. Αν οι θέσεις τους είναι κατανεμημένες σε Τομείς, εντάσσονται στο αντίστοιχο Τμήμα του Πανεπιστημίου στο οποίο εντάσσονται και τα μέλη Δ.Ε.Π. του Τμήματος Τ.Ε.Ι. στο οποίο ανήκε ο Τομέας. Τα μέλη του παρόντος εντάσσονται με την ίδια εργασιακή σχέση και την ίδια θέση που κατέχουν, οργανική ή προσωποπαγή, και υποβάλλονται στο ακαδημαϊκό καθεστώς των μελών Ε.ΔΙ.Π. και Ε.Τ.Ε.Π. Πανεπιστημίου και στο αντίστοιχο μισθολογικό καθεστώς.

Ένταξη λοιπού προσωπικού

1. Το μόνιμο και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου διοικητικό προσωπικό που υπηρετεί κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος στο Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου μεταφέρεται αυτοδικαίως στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, σε θέση αντίστοιχη με αυτή που κατέχει, οργανική ή προσωποπαγή, με την ίδια εργασιακή σχέση, στην ίδια κατηγορία-εκπαιδευτική βαθμίδα, στον ίδιο κλάδο, στην ίδια ειδικότητα και με το βαθμό που κατέχει και παραμένει στην ίδια έδρα (πόλη εργασίας). Είναι δυνατή, ύστερα από υποβολή αίτησης, η μετακίνηση του προσωπικού σε άλλη πόλη εργασίας.

2. Προσωπικό του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, επιστημονικοί συνεργάτες και εργαστηριακοί συνεργάτες, ακαδημαϊκοί υπότροφοι, καθώς και λοιπές κατηγορίες έκτακτου προσωπικού εξακολουθούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και να ασκούν τα καθήκοντά τους στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου με το ίδιο καθεστώς, τους ίδιους όρους και την ίδια διάρκεια. Το ίδιο ισχύει και για όσους παρέχουν τις υπηρεσίες τους με συμβάσεις έργου.

Ένταξη φοιτητών του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

1. Οι εγγεγραμμένοι φοιτητές σε Τμήματα του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου, δηλαδή όσοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος δεν έχουν ολοκληρώσει όλες τις υποχρεώσεις που απαιτούνται από το πρόγραμμα σπουδών για τη λήψη πτυχίου, εντάσσονται αυτοδίκαια στα Τμήματα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, σύμφωνα με την αντιστοιχία της παρ. 1 του άρθρου 48, με δικαίωμα να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους σύμφωνα με τις παρ. 2 και 5.

2. Η ακαδημαϊκή λειτουργία των Τμημάτων του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου συνεχίζεται μεταβατικά μέχρι την αποφοίτηση των ήδη εγγεγραμμένων, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος, φοιτητών, οι οποίοι συνεχίζουν και ολοκληρώνουν το πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος Τ.Ε.Ι. εισαγωγής τους και λαμβάνουν τον αντίστοιχο τίτλο σπουδών Τμήματος Τ.Ε.Ι

3. Για τη διεξαγωγή των εκπαιδευτικών και εξεταστικών διαδικασιών και την πρακτική άσκηση των φοιτητών, αρμόδια είναι τα μέλη Δ.Ε.Π. που προέρχονται από τα αντίστοιχα Τμήματα Τ.Ε.Ι. και οι οποίοι συνεχίζουν να ασκούν τα ανατεθειμένα σε αυτούς διδακτικά καθήκοντα στο Τμήμα προέλευσης, σε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές.

4. Για την ολοκλήρωση των προγραμμάτων σπουδών, την παροχή τίτλων σπουδών, την έκδοση πιστοποιητικών και πάσης φύσης βεβαιώσεων, καθώς και τη χορήγηση πιστοποιητικών και βεβαιώσεων σε αποφοίτους των Τμημάτων αυτών αρμόδια είναι τα όργανα των αντίστοιχων, σύμφωνα με την παρ. 1, Τμημάτων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

5. Οι προπτυχιακοί φοιτητές που εξετάζονται επιτυχώς στα απαιτούμενα για τη λήψη πτυχίου υποχρεωτικά και μαθήματα επιλογής του πρώτου κύκλου σπουδών του Τμήματος Τ.Ε.Ι. εισαγωγής τους, χωρίς να έχουν υπερβεί τη διάρκεια των εξαμήνων που απαιτούνται για τη λήψη του τίτλου σπουδών, σύμφωνα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών, προσαυξανόμενη κατά τέσσερα (4) εξάμηνα, έχουν τη δυνατότητα με αίτηση, που καταθέτουν στη γραμματεία του Τμήματος στο οποίο εντάσσονται σύμφωνα με την παρ. 1, αντί να ορκιστούν και να λάβουν πτυχίο Τ.Ε.Ι. σύμφωνα με την παρ. 2, να παρακολουθήσουν επιπλέον μαθήματα από το πρόγραμμα σπουδών του αντίστοιχου Τμήματος Πανεπιστημίου και να λάβουν πτυχίο πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.

Γενικές διατάξεις λειτουργίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

1. α) Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου λειτουργεί έως την 31-8-2020 Συμβούλιο Ένταξης, στο οποίο μετέχουν ο υπηρετών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρύτανης του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου, ως πρόεδρος, ο υπηρετών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρύτανης του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Ελλάδας, οι υπηρετούντες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Αντιπρυτάνεις του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου, ο υπηρετών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Αντιπρύτανης Έρευνας και Δια Βίου Εκπαίδευσης του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Ελλάδας, καθώς και ο εκάστοτε εκλεγμένος Αντιπρύτανης ακαδημαϊκών υποθέσεων και φοιτητικής μέριμνας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ως μέλη.

β) Μετά την παύση της λειτουργίας του, οι αρμοδιότητές του περιέρχονται στα οικεία ακαδημαϊκά όργανα, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.

2. Ο υπηρετών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος πρύτανης του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου συμμετέχει έως την 31-8-2022:
α) στη Σύγκλητο χωρίς δικαίωμα ψήφου και ως εισηγητής στα θέματα αρμοδιότητας του Συμβουλίου Ένταξης και
β) στο Πρυτανικό Συμβούλιο του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με δικαίωμα ψήφου μόνο όταν το Πρυτανικό Συμβούλιο ασκεί τις γνωμοδοτικές του αρμοδιότητες.

3. β) Οι διαδικασίες ανάδειξης και συγκρότησης των οργάνων διοίκησης των Σχολών ολοκληρώνονται το αργότερο μέχρι τις 31-8-2019. Οι εκλογές για ανάδειξη Κοσμήτορα προκηρύσσονται από τον Πρύτανη μέχρι τις 31-5-2019. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων μπορεί να δοθεί παράταση έως δύο (2) φορές, στις προθεσμίες των προηγούμενων εδαφίων.

Χαρίτσης: 733.000 ευρώ για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων της Μεσσηνίας

By Messinia Live Posted on 28/02/2019

28.000.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΔΑΠΑΝΕΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

28.000.000 ευρώ από τον λογαριασμό του Υπουργείου Εσωτερικών που τηρείται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων με τον τίτλο «Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι των Δήμων»,  κατανέμεται σε όλους τους Δήμους της Χώρας, προς κάλυψη λειτουργικών αναγκών των σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης .

Για τα σχολεία της Μεσσηνίας διατίθενται 733.590 ευρώ. Αναλυτικά ανά δήμο:

Το άρθρο 16, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και ο Δυοβουνιώτης

— Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Πριν από καμιά πενηνταριά χρόνια, στο δημοτικό, μαζεύαμε και παίζαμε χαρτάκια. Είχαν βγει τότε, λίγο πριν από τα 150 χρόνια της επανάστασης του 21 και μέσα στο πνεύμα της εθνοσωτηρίου, χαρτάκια με τους ήρωες του 1821. Κάποιοι ήρωες ήταν συνηθισμένοι, κάποιοι σπάνιοι, κάποιοι πολύ σπάνιοι. Στη γειτονιά μου ήταν σπανιότατος ο Δυοβουνιώτης, δεν τον είχε […]


Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία
Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ξέρουμε τι είναι τα «Ιδιωτικά» Πανεπιστήμια;

Συνήθως τα γραφόμενα στα social media δεν αποτελούν τεκμηριωμένες με γεγονότα γνώμες. Αφορούν εκτιμήσεις που τις περισσότερες φορές είναι απλά άκριτη αναπαραγωγή απόψεων άλλων και γι’ αυτό κρύβουν πολλές ανακρίβειες ή πλάνες. Το έχουμε δει πάρα πολλές φορές αυτό με fake news. Το φαινόμενο αυτό το κάνουμε όλοι μας χειρότερο όταν αναπαράγουμε άκριτα ό,τι ακούμε. Στο σημείο αυτό θα αναφερθώ στο θέμα των Πανεπιστημίων.

Συνέχεια ανάγνωσης Ξέρουμε τι είναι τα «Ιδιωτικά» Πανεπιστήμια;

Έρευνα Νορβηγών: μαυροπίνακας, κιμωλία, τετράδιο και μολύβι οδηγούν σε αποτελεσματική μάθηση

Γιατί οι παραδοσιακές μέθοδοι διδασκαλίας προάγουν περισσότερο τη γνώση !

Οι μαθητές και οι ενήλικοι που γράφουν με το χέρι, αντί να πληκτρολογούν, μαθαίνουν καλύτερα, υποστηρίζουν Νορβηγοί ερευνητές, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Advances in Haptics.

Το ίδιο συμβαίνει και με όσους διαβάζουν από ένα βιβλίο, αντί από μια οθόνη, σύμφωνα με τη νορβηγική έρευνα, η οποία έρχεται να αναδείξει τη σημασία των παραδοσιακών μεθόδων μάθησης, που τείνουν να εκλείψουν στη σύγχρονη κοινωνία λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων.

Εξάλλου μια δεύτερη αμερικανική έρευνα διαπίστωσε ότι οι μαθητές που μετά το διάβασμα, καλούνται να κάνουν τεστ απομνημόνευσης σε σχέση με αυτά που διάβασαν, θυμούνται περισσότερα πράγματα και έχουν καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με όσους διαβάζουν ξανά και ξανά το ίδιο μάθημα ή με όσους φτιάχνουν αναλυτικά διαγράμματα για να θυμούνται τι διάβασαν πριν.

Οι ερευνητές με επικεφαλής την καθηγήτρια Αν Μάνγκεν του Πανεπιστημίου Στάβανγκερ, έκαναν πειράματα με δύο ομάδες εθελοντών, οι οποίοι κλήθηκαν να μάθουν να γράφουν σε μια γλώσσα με άγνωστο αλφάβητο, η οποία περιλάμβανε 20 γράμματα.

Η μια ομάδα έπρεπε να μάθει να γράφει με το χέρι διαβάζοντας από βιβλίο και η άλλη με πληκτρολόγιο υπολογιστή διαβάζοντας από οθόνη.

Μετά από ενάμιση μήνα, τα τεστ έδειξαν ότι όσοι είχαν μάθει με τον παλιό τρόπο να διαβάζουν και να γράφουν, δηλαδή με το βιβλίο και το χέρι τους, τα πήγαν καλύτερα σε σχέση με όσους έμαθαν στον υπολογιστή.

Μεταξύ άλλων, ο συγκριτικός έλεγχος του εγκεφάλου έδειξε ότι η πρώτη ομάδα εμφάνιζε ενεργοποίηση της περιοχής του Μπροκά, ενώ η δεύτερη ελάχιστη ή καθόλου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, φαίνεται πως το γράψιμο και η ανάγνωση εντυπώνουν καλύτερα τη γνώση στο νου των ανθρώπων σε σχέση με το γράψιμο με πληκτρολόγιο και την ανάγνωση από οθόνη.

Όπως επισημαίνουν, η παραδοσιακή γραφή και ανάγνωση ενεργοποιούν περισσότερο τις αισθήσεις μας και προσφέρουν εντονότερα σήματα ανάδρασης από τους μύες και τα άκρα των δακτύλων μας (σε σχέση με την επαφή των χεριών με το πληκτρολόγιο), με συνέπεια η παλιά καλή μέθοδος να ενισχύει πιο αποτελεσματικά τον εγκεφαλικό μηχανισμό μάθησης. Παράλληλα, επειδή απαιτείται περισσότερος χρόνος και νοητική προσπάθεια για να γράψει κανείς με το χέρι, αυτό βοηθά στην εντύπωση της μνήμης.

Η δεύτερη έρευνα του Δρ Τζέφρι Κάρπικε του Πανεπιστημίου Περντιού των ΗΠΑ, που δημοσιεύτηκε στο Science, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι παραδοσιακές μέθοδοι διδασκαλίας στη τάξη, που περιλαμβάνουν την απομνημόνευση χρονολογιών και κλίσεων ανωμάλων ρημάτων, είναι καλύτερες στο να αποτυπώνουν τις γνώσεις στο νου των μαθητών, σε σχέση με άλλες πιο σύγχρονες εκπαιδευτικές μεθόδους που αποφεύγουν την απομνημόνευση.

Τα πειράματα των ερευνητών έδειξαν ότι όσοι μαθητές καλούνται να απαριθμήσουν, να απαγγείλουν κ.λπ. τα μαθήματά τους λίγο μετά την ανάγνωσή τους, τα θυμούνται μετά καλύτερα (βραχυπρόθεσμη μνήμη), σε σχέση με όσους απλώς τα έχουν διαβάσει πολλές φορές.

Αυτή η διαδικασία φαίνεται να αποτυπώνει τα δεδομένα καλύτερα στην μνήμη, από όπου ανακαλούνται αργότερα με μεγαλύτερη ευκολία, ακόμα και μετά το πέρασμα αρκετού χρόνου (μακροπρόθεσμη μνήμη).

Σε αυτό το πλαίσιο, τα συχνά προφορικά ή γραπτά τεστ φαίνεται να βελτιώνουν την μάθηση.

Γάλλοι ερευνητές: Μολύβι και όχι πληκτρολόγιο η «συνταγή» της μάθησης

Oι μαθητές και οι φοιτητές που χρησιμοποιούν μολύβι και χαρτί είναι αποδοτικότεροι στο να μαθαίνουν καινούργια πράγματα σε σύγκριση με όσους χρησιμοποιούν υπολογιστή και πληκτρολόγιο, σύμφωνα με νέα μελέτη ειδικών του του Πανεπιστημίου της Μασσαλίας στη Γαλλία.

Αυτό, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, συμβαίνει επειδή όταν γράφουμε με το χέρι οι κινήσεις που κάνουμε αποτυπώνουν καλύτερα τα όσα καλούμαστε να μάθουμε σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται περιοχή του Μπροκά (πρόκειται για μια περιοχή στην κάτω μετωπιαία έλικα του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου που μελετήθηκε ενδελεχώς από τον γάλλο γιατρό Πολ Μπροκά, ο οποίος αποκάλυψε ότι αποτελεί το «κινητικό κέντρο του λόγου»). Το να αγγίζουμε απλώς το πληκτρολόγιο προκειμένου να γράψουμε ενεργοποιεί ελάχιστα αυτή την περιοχή του εγκεφάλου, κάτι που, ως φαίνεται, δεν ενισχύει εξίσου τη διαδικασία της μάθησης.

Παράλληλα απαιτείται μεγαλύτερη νοητική προσπάθεια και περισσότερος χρόνος προκειμένου να γράψουμε στο χαρτί, γεγονός που βοηθά στην αποτύπωση των αναμνήσεων.

Οι ερευνητές κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα που δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό «Αdvances in Ηaptics» έπειτα από παρακολούθηση εθελοντών, σε ορισμένους εκ των οποίων ζητήθηκε να γράψουν με μολύβι και χαρτί ενώ στους υπολοίπους σε υπολογιστή. Και οι δύο ομάδες εθελοντών κλήθηκαν να μάθουν μια άγνωστη αλφάβητο.

Οι επιστήμονες κατέγραψαν την πορεία της μάθησης των εθελοντών στην τρίτη και στην έκτη εβδομάδα του πειράματος και, όπως είδαν, τα άτομα που χρησιμοποιούσαν την «παραδοσιακή» μέθοδο του μολυβιού και του χαρτιού είχαν καλύτερες επιδόσεις στην εκμάθηση της νέας αλφαβήτου. Παράλληλα απεικονίσεις του εγκεφάλου έδειξαν ότι στα άτομα που είχαν χρησιμοποιήσει μολύβι και χαρτί υπήρχε πολύ πιο έντονη δραστηριότητα της περιοχής του Μπροκά. ΄

πηγή:

Να γιατί ο Έλληνας μίσησε το διάβασμα, να γιατί τα ξέρουμε όλα..

τρομακτικο

Η σχολική μάθηση είναι μια σκόπιμη ενέργεια και αποβλέπει στο να παράγει ανθρώπους που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της δοσμένης… κοινωνικής οργάνωσης, μα πρώτα από όλα να εξυπηρετεί το συμφέρον των ανθρώπων που έχουν το επάνω χέρι σε αυτή την κοινωνία.

Το σχολείο μπορεί να προσφέρει γνώσεις που να έχουν σχέση με την παραγωγή υλικών αγαθών, γνώσεις που να αυξάνουν την αποτελεσματικότητα της ανθρώπινης δραστηριότητας, να παράγει στελέχη για να διοικούν την δοσμένη κοινωνία, ποιητές να την υμνούν, παπάδες να την ευλογούν. Αλλά πουθενά και ποτέ σχολείο δεν έθεσε ως στόχο του να παράγει νεκροθάφτες της κοινωνίας που το συντηρεί και θα αποτελούσε παραλογισμό να ισχυριστούμε πως το σχολείο δεν είναι πιστός υπηρέτης αυτής της κοινωνίας.

Παίρνοντας αυτό ως δοσμένο, γίνεται φανερό πως τίποτα δε μπορεί να ειπωθεί για το σχολείο, χωρίς να γίνει πρώτα ανάλυση των οικονομικών αναγκών της κοινωνίας μέσα στην οποία αυτό λειτουργεί. Και αντιστρόφως, μελετώντας το σχολείο και τον άνθρωπο που αυτό θέλει να φτιάξει, πολλά μπορούμε να καταλάβουμε για την κοινωνία όπου λειτουργεί το σχολείο. Για όλα αυτά, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τούτη την περίοδο και τον κάτοικο του τόπου μας, είμαστε υποχρεωμένοι να αναλύσουμε παράλληλα την οικονομία, την κοινωνία και το σχολείο της.

Η μορφολογία του ελληνικού εδάφους ευνοεί την ανάπτυξη θαλάσσιων μεταφορών και ανέκαθεν οι Έλληνες ήταν επιδέξιοι ναυτικοί και έμποροι. Επί τουρκοκρατίας ενα μεγάλο μέρος του εμπορίου που γινόταν στη Μεσόγειο πέρασε στα χέρια των Ελλήνων και τα μικρά μας ξερονήσια γίνανε Μικρές Αγγλίες. Το ελληνικό εμπορικό κεφάλαιο αναπτύχθηκε συγχρόνως με το διεθνές εμπορικό κεφάλαιο, γι ’ αυτό και ήταν εξίσου ανταγωνιστικό με αυτό και μεγάλωνε τουλάχιστον με τον ίδιο ρυθμό που αυξανόταν το διεθνές εμπόριο.

Όμως, εδώ θα πρέπει να κάνουμε τρεις παρατηρήσεις σχετικά με τούτο το εμπορικό κεφάλαιο.

α) Όλοι τούτοι οι πάμπλουτοι έμποροι δεν βρίσκονταν μέσα στον ελληνικό χώρο, όπως αυτός διαμορφώθηκε μετά την Επανάσταση. Στην πραγματικότητα μόνον ένα μικρό μέρος από αυτούς βρισκόταν μέσα στην Ελλάδα, ενώ η μεγάλη τους πλειοψηφία βρισκόταν στα παράλια της Μικράς Ασίας, της Μαύρης θάλασσας, στην Αίγυπτο και αλλού.
β) Το ελληνικό εμπορικό κεφάλαιο είχε δέσει την προκοπή του με τις οικονομικές δραστηριότητες άλλων λαών και έτσι κάθε οικονομική κρίση στη διεθνή οικονομία είχε άμεσο αντίκτυπο σε αυτό.
γ) Το εμπορικό κεφάλαιο, από τη φύση του, δεν επηρεάζει αποφασιστικά την κοινωνία μέσα στην οποία λειτουργεί, δε δένεται μαζί της, συμβιώνει σχεδόν παράλληλα με αυτή χωρίς να της επιφέρει ριζικές αλλαγές.
Εκείνο που φέρνει ριζικές αλλαγές μέσα σε μια κοινωνία είναι το βιομηχανικό κεφάλαιο. Μα αυτό, αν και έπιασε μαγιά σχετικά νωρίς, άργησε απελπιστικά να κυριαρχήσει στην Ελλάδα, διότι, όταν στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα ξεφύτρωναν οι πρώτες βιοτεχνίες, η Αγγλία είχε ήδη γίνει «το εργαστήρι του κόσμου» και με τις φθηνές τιμές της έκλεινε κάθε βιοτεχνία ανά τον κόσμο πριν προλάβει να ριζώσει. Επίσης σ’ αυτή την περίοδο κυβερνούν την Ελλάδα πότε το γαλλικό και πότε το αγγλικό κόμα, άρα είναι φυσικό να ανακόπτουν με κάθε τρόπο τη βιομηχανική ανάπτυξη της Ελλάδας. Έτσι μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως εκατό χρόνια μετά την Απελευθέρωση, μέχρι το 1920, η Ελλάδα δεν είχε αποκτήσει αξιόλογη βιομηχανία, πως η ελληνική κοινωνία του 1920 δε διέφερε και τόσο από αυτή του 1830.

Η κατάσταση της αγροτικής οικονομίας ήταν περίπου η εξής: Τα κτήματα που πριν από την απελευθέρωση τα είχαν οι Τούρκοι, τώρα τα πήρε το ελληνικό κράτος, ονομάστηκαν «εθνικαί γαίαι» και αποτελούσαν περίπου το 50% της καλλιεργήσιμης έκτασης, ενώ συμπεριλάμβαναν αναγκαστικά τις πιο εύπορες περιοχές διότι αυτές κατείχαν οι Τούρκοι(1). Τα υπόλοιπα 50% ήταν τσιφλίκια, κύρια μοναστηριακά, αλλά και λίγα ιδιωτικά. Οι ανεξάρτητοι μικροκαλλιεργητές ήταν λίγοι και σίγουρα δεν είχαν καμιά οικονομική και κατά συνέπεια πολιτική δύναμη. Εργάτες και τεχνίτες σχεδόν δεν υπήρχαν, αφού δεν υπήρχε βιομηχανία και βιοτεχνία.

Το νεοσύστατο ελληνικό κράτος είχε τεράστιες διαφορές από τα τότε ευρωπαϊκά κράτη. Στην Ευρώπη η αστική τάξη αναπτύχθηκε, μπήκε μπροστά, πάλεψε ενάντια στη φεουδαρχία, ενάντια στο εκκλησιαστικό κράτος και νίκησε. Μετά τη νίκη της, για να εξασφαλίσει όσο γινόταν καλύτερα τα συμφέροντά της, έφτιαξε το κράτος της έτσι ώστε να βοηθηθεί από αυτό να απλωθεί στην εθνική και στην παγκόσμια αγορά. Έφτιαξε το σχολείο της, νομοθέτησε. Εδώ στην Ελλάδα η ιστορία κινήθηκε τελείως διαφορετικά. Ποτέ οι Έλληνες αστοί δεν ωρίμασαν, δεν μπήκαν επικεφαλείς του ελληνικού λαού για να πολεμήσουν ενάντια στη φεουδαρχική, εκκλησιαστική εξουσία. Εδώ ο αγώνας ενάντια στους Τούρκους ήταν εθνικοαπελευθερωτικός. Σίγουρα οι Έλληνες αστοί, έμποροι και εφοπλιστές πολέμησαν τον Τούρκο, αλλά, αφού έφυγε ο Τούρκος, αυτοί δεν ήταν έτοιμοι να αναλάβουν την εξουσία. Γι ’ αυτό και εδώ δε φτιάξαμε κράτος αστικό και μοντέρνο.

Η μόνη οργανωμένη δύναμη που μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά την Παιδεία των Ελλήνων ήταν η Εκκλησία της Ελλάδας, διότι αυτή διέθετε:

α) οικονομική δύναμη σχετικά μεγάλη χάρη στα απέραντα τσιφλίκια της και,
β) τεράστια διοικητική εμπειρία που είχε αποκτήσει στα χρόνια της σκλαβιάς, κυρίως, χάρη στα προνόμια που της παραχώρησε ο Μωάμεθ ο Πορθητής (2 3 4), τρεις μέρες, μετά την πτώση της Πόλης* *.
Έτσι η Εκκλησία έκανε κουμάντο στο ελληνικό σχολείο από την απελευθέρωση και δώθε και «κατόρθωσε να έχει αυτή το βέτο (veto) σε όλες τις πνευματικές επιδιώξεις της αστικής τάξης»(5). Το αρμόδιο υπουργείο για τα σχολεία ονομάστηκε μετά την απελευθέρωση Υπουργείο των Εκκλησιαστικών και της Δημόσιας Παιδείας, αργότερα ονομάστηκε Υπουργείο των Εκκλησιαστικών και της Παιδείας, τώρα ονομάζεται Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Μα ο ρόλος της Εκκλησίας στην εκπαίδευση των Ελλήνων, για την εποχή που μιλάμε φαίνεται ακόμα πιο καθαρά από τούτα τα δυο παραδείγματα:

α) Όποιος ήθελε να γίνει δάσκαλος θα έπρεπε, σύμφωνα με το ψήφισμα στις 25-11-1864, να πάρει «… απόδειξιν της οικίας εκκλησιαστικής και δημοτικής αρχής ότι είναι θρησκευτικώς άξιος του επαγγέλματος του δημοδιδασκάλου»6·
β) Το 1874 η Ιερά Σύνοδος έστειλε γράμμα στον ελληνικό Διδασκαλικό Σύλλογο, που μόλις είχε ιδρυθεί, με τον τίτλο: «Το έργον της εκπαιδεύσεως ουδενί άλλω αρμόζει ή τοις ιερεύσι» (7).
Harisiadis

Μελετώντας το ελληνικό σχολείο από την απελευθέρωση μέχρι σήμερα το πρωί, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα πως αυτό είχε τρία χαρακτηριστικά:

α) Την περιφρόνηση της επαγγελματικής εκπαίδευσης,
β) Την επιμονή να μη μιλάμε στο σχολείο τη γλώσσα που μιλάμε στο σπίτι και
γ) Τη συστηματική σιωπή του απέναντι στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ή τις μισές αλήθειες και τα κούφια λόγια σχετικά με αυτόν.
Η πρακτική και επαγγελματική εκπαίδευση στην Ελλάδα έμεινε περιθωριακή, τουλάχιστον, μέχρι το 1930. Ενώ στη Δύση τα σχολεία ήταν χωρισμένα σε πρακτικά και θεωρητικά, στην Ελλάδα αυτός ο χωρισμός ήρθε με καθυστέρηση πάνω από εκατό χρόνια και μάλιστα διαστρεβλωμένος. Στην Ελλάδα το δημοτικό ετοιμάζει, το παιδί για το γυμνάσιο, το γυμνάσιο το ετοιμάζει για το πανεπιστήμιο και κανένα για τη ζωή. Ο Έλληνας ποτέ μα ποτέ δεν έμαθε στο σχολείο να φτιάχνει κάτι με τα χέρια του. Και δεν έμαθε γιατί ποτέ δεν έφτιαξε τεχνική εκπαίδευση. Και δεν έφτιαξε επαγγελματική εκπαίδευση, διότι εξ αιτίας διεθνών συγκυριών αλλά και λόγω εθνικών πολιτικών χειρισμών, ο καπιταλισμός στην Ελλάδα, αν και έπιασε μαγιά πάρα πολύ γρήγορα, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, δεν μπόρεσε να ριζώσει.

Οι μόνες σχεδόν «τεχνικές» σχολές που οργανώθηκαν στην Ελλάδα ήταν: Με το διάταγμα στις 26-1-1837 «… αποφασίζομεν και διατάττομεν τα ακόλουθα. Συσταίνεται εις Αθήνας σχολείον ψαλτικής εις το οποίον εμπορούν να διδάσκονται ανεξόδως όσοι έχουν κλίσιν εις την ψαλτικήν» (8).

Δεύτερον, με το διάταγμα στις 8-4-1867 συσταίνονται ναυτικές σχολές εις Ερμούπολιν, εις Ύδρα, εις Σπέτσες, εις Γαλαξείδιον εις Αργοστόλιον(9).

Επίσης, με το διάταγμα 22-2-1882 ιδρύονται ναυτικές σχολές όπου θα εκπαιδεύονται οι νέοι για το επάγγελμα του εμποροπλοιάρχου(10). Όπως βλέπουμε, τα μόνα σχολεία που φτιάχνονται είναι αυτά που εξυπηρετούν την Εκκλησία και το εμπορικό κεφάλαιο. Κανένα σχολείο για το βιομηχανικό κεφάλαιο.

Φτάνουμε στα 1857 και η Ελλάδα δεν μπορεί ακόμη να φτιάξει ούτε ένα σουγιά (11). Και όμως στην Αγγλία κυκλοφορούν τρένα από το 1823. Η παραγωγή του κάρβουνου στην Αγγλία, ενώ το 1825 ήταν 20 εκατομμύρια τόνοι, το 1850 ήταν 65 εκατομμύρια (12). Η βιομηχανική παραγωγή της Αγγλίας εξαπλασιάστηκε από το 1820 μέχρι το 1880. Και η παραγωγή κάρβουνου στην Γαλλία από το 1815 μέχρι το 1845·εφταπλα-σιάστηκε, ενώ οι εισαγωγές της σε κάρβουνο την ίδια εποχή δεκαπλασιάστηκαν13. Την εποχή που μιλάμε το εργοστάσιο στη Δύση ήταν ό,τι ήταν τα μοναστήρια το μεσαίωνα: Κέντρα οικονομικής, πολιτικής, πολιτιστικής εξουσίας(14). Στη Δύση υπάρχουν στρατιές εργατών και είναι σε τούτες τις στρατιές ακριβώς που απευθύνεται ο Μαρξ το 1848 με το Κουμουνιστικό Μανιφέστο και τους καλεί να πάρουν την εξουσία(15), ενώ εμείς εδώ στην Ελλάδα είχαμε και δεν είχαμε έναν εργάτη σε κάθε εκατό κατοίκους και το κράτος το επίσημο, το 1854 κυνηγούσε το λήσταρχο Νταβέλη στον Παρνασσό.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό του ελληνικού σχολείου τούτης της περιόδου, όπως είπαμε, ήταν η επιμονή του στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Έχει ειπωθεί και είναι πέρα για πέρα αλήθεια, πως το όνειρο της ζωής του κάθε γονιού ήταν να ακούσει μια φορά το γιο του να μιλά και να μην καταλαβαίνει ούτε λέξη16, και τούτο γιατί εδώ στην Ελλάδα ποτέ δε μιλήσαμε για να συνεννοηθούμε. Πάντα μιλούσαμε για να ξεχωρίσουμε, για να δείξουμε την κοινωνική μας θέση. Την ίδια εποχή που άλλοι λαοί έδιναν κοινωνικούς αγώνες για να αποφασίσουν τι θα διδάξουν τα παιδιά τους και με ποια μέθοδο, εμείς εδώ τσακωνόμασταν για 150 χρόνια για να αποφασίσουμε σε ποια γλώσσα θα μιλάμε στα δικά μας παιδιά. Έτσι δε βρήκαμε την ευκαιρία να τα διδάξουμε το παραμικρό.

Ακούστε τι λέει ο Βιζυηνός στα 1860:

Βρισκόμαστε σε κάποια επαρχιακή πόλη που είχε πολλές μηλιές. Κάποιος πιτσιρικάς που του άρεσαν πολύ τα μήλα, κάθονταν ώρες και παρατηρούσε τις μηλιές. Ειδικά την εποχή της ανθοφορίας τις θαύμαζε περισσότερο και αναρωτιόταν: Τι πράγμα είναι αυτή η μηλιά; Πώς φυτρώνει; Πώς πολλαπλασιάζεται, κ.τλ., κ.τ.λ… Κάποτε ήρθε στο σχολείο ένας δάσκαλος καινούριος και αφού πήγε τα παιδιά για αγγαρεία στον κήπο της μητρόπολης, που κι εκεί είχε πολλές μηλιές, ο πιτσιρικάς πλησιάζει το δάσκαλο και το ρωτά: Τι πράγμα είναι τούτη η μηλιά, δάσκαλε; Και ο δάσκαλος απαντά: Δεν είναι μηλιά, είναι μηλέα. Μηλέα τη λένε, όχι μηλιά. Και συνεχίζει ο Βιζυηνός: Δεν είναι καθόλου τιμητικό για το γένος των δασκάλων, να σας διηγηθώ πόσες φορές τιμωρήθηκα για να πω σώνει και καλά πως η μηλιά είναι μηλέα. Και προσθέτει ο Βιζυηνός: Πάντως η μηλιά δεν έγινε μηλέα και εγώ με όλους εκείνους τους δαρμούς και τα μαλώματα έμεινα χωρίς να μάθω στο σχολείο τι πράγμα είναι η μηλιά(17).

Και φθάνουμε στα 1864 και βλέπουμε πως στην πρώτη δημοτικού οι 16 από τις 24 ώρες του σχολείου αφιερώνονται στα αρχαία ελληνικά και στα θρησκευτικά(18). Από το 1867 μέχρι το 1884 τα 55% του χρόνου τα αφιέρωναν στα αρχαία και στα λατινικά, ενώ η καθαρεύουσα, η επίσημη γλώσσα του κράτους, δε διδασκόταν καθόλου μέχρι το 1884 (19).

Και μη νομίσουμε πως οι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν. Ήδη στα 1823 διαβάζουμε: Ποια είναι το όντι τα καλά μαθήματα; Τις η καλή μέθοδος; «… πρώτον δίδουν εις τας χείρας των παιδιών βιβλία γραμμένα εις την αρχαίαν ελληνικήν γλώσσαν, τα οποία δεν καταλαβαίνουν ουδ’ οι παλαιότεροι παιδαγωγοί. Και τούτα τα βιβλία είναι Οκτάηχος, Ψαλτήριον, Απόστολος, βιβλία λέγω υψηλά και θεολογικά τα οποία, αν και καθ’ υπόθεσιν τα εννοεί ο δάσκαλος, εις τα πνεύματα, όμως των παιδιών είναι ακατάληπτα. Εξοδεύουν τα δυστυχή παιδία δυο και τρεις χρόνους, χωρίς να μάθωσι άλλω παρά μηχανικώς ν’ αναγιγνώσκουσι και τούτο στραβά και διεστραμμένα. Δεν αποκτούν σε όλον τούτον τον καιρόν καμίαν αλήθειαν ούτε ηθικήν ούτε φυσικήν και από τοιούτους πολυχρονίους και άκαρπους κόπους ταπεινώνεται ο νους, συνηθίζει εις την ακρισίαν και το φοβερότερον ακόμα, λαμβάνει μίσος και απέχθεια εις την μάθησιν (20).

Τα Ελληνόπουλα, λοιπόν, μάθαιναν «μηχανικώς να αναγιγνώσκουσι». Και για να καταλάβουμε τι ακριβώς θα πει αυτό θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα, που είναι παρμένο από το βιβλίο του Παπαδιαμάντη. «Η ΔΑΣΚΑΛΟΜΑΝΑ»:

Ο δάσκαλος εξετάζει εις την γεωγραφίαν και ερωτά έναν μαθητήν: Εκ πόσων νήσων αποτελείται η Επτάνησος; Και ο μαθητής του απαντά: Επτά. Ειπέ μου κι ονόματα των επτάν νήσων. Και ο μαθητής του απαντά με μιαν ανάσα: Κέρκυρα Κορφοί Λεύκάς Αγία Μαΰρα Παξοί Ιθάκη Κεφαλληνία Ζάκυνθος και Κύθηρα Τσερίγιον. Πολύ καλά, του λέγει ο δάσκαλος. Τότε, ένας μαθητής σηκώνει το χέρι και ρωτάει το δάσκαλο: Αφού είπαμε πως τα Εφτάνησα είναι εφτά γιατί βγαίνουν δέκα; Και άρχισε να μετράει: Κέρκυρα, Κορφοί, Κύθηρα, Τσερίγιον.

«Οι μαθηταί, ουδόλως εγίγνωσκον νά ανεγίγνωσκον»

Και όλοι οι μαθητές γελούσαν με την πολυμάθειαν του συμμαθητή τους. Και παρατηρεί ο Παπαδιαμάντης: «Το βέβαιον είναι πως οι μαθητές ουδέποτε είχαν υποπτευθεί ότι είχαν οιανδήποτε έννοια αι λέξεις, όσαι ήταν τυπωμένοι εντός των βιβλίων των»(21). (Η υπογράμμιση είναι δική μου). «Οι μαθηταί, ουδόλως εγίγνωσκον νά ανεγίγνωσκον» (22). Με άλλα λόγια θα μπορούσαν οι μαθητές να διαβάσουν πως μέσα σε μια αίθουσα υπάρχουν είκοσι μαθητές και μετά να τους ρωτήσεις να σου πούνε πόσοι μαθητές λέει το βιβλίο πως υπάρχουν μέσα στην αίθουσα και να μην ξέρει κανείς να απαντήσει. Αυτό θα πει να αναγιγνώσει κανείς μηχανικώς και έτσι μάθαιναν τα Ελληνόπουλα για 150 χρόνια μετά την απελευθέρωση.

Να γιατί ο Έλληνας μίσησε το διάβασμα, να γιατί τα ξέρουμε όλα, να γιατί η νοικοκυρά αντί να διαβάσει τις οδηγίες χρήσης για το καινούριο της πλυντήριο τηλεφωνεί στην κουμπάρα της να της τα εξηγήσει. Να γιατί ο αγρότης, αν και τέλειωσε κάποτε το γυμνάσιο, αντί να διαβάσει τις οδηγίες χρήσης για το καινούριο μηχάνημα που αγόρασε προσπαθεί να το βάλει αμέσως μπρος και, επειδή αυτό δεν υπακούει, αρχίζει και βρίζει θεούς και δαίμονες.

Πηγή: o-klooun.com/