Αρχείο κατηγορίας Αφιέρωμα Κόμματα και Αυτοδιοίκηση

Αριστερά και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Αλέξη Χαρίτση, υπουργός Εσωτερικών

Τα τελευταία εβδομήντα χρόνια οι θεσμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χαρακτηρίστηκαν αρχικά από υπανάπτυξη και στη συνέχεια από χαμένες ευκαιρίες. Στη δεκαετία της κρίσης, μάλιστα, η Αυτοδιοίκηση υπήρξε κατεξοχήν θύμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών: περικοπή χρηματοδότησης, μείωση προσωπικού, ασφυκτικός έλεγχος δραστηριοτήτων, πεδίο αποδιάρθρωσης των εργασιακών δικαιωμάτων και ανάδυσης ελαστικών μορφών εργασίας.

Συνέχεια ανάγνωσης Αριστερά και Τοπική Αυτοδιοίκηση
κοινοποίησε το:

Μπεχράκης: Ας πέσουν οι άχρωμες μάσκες

Οι δήμοι δεν είναι μόνο για τις λακκούβες


Χαίρομαι με τις αυτοδιοικητικές παρατάξεις που συγκροτούνται στην πόλη μου ,τους πολίτες που στηρίζουν κινήσεις και τους υποψηφίους τους.Ορισμένες επισκέπτονται ήδη κοινωνικούς και μαζικούς φορείς.

Στενότητα είναι όταν περιορίζεσαι στο πρόγραμμα αποκομιδής απορριμάτων και δεν πολιτικοποιείς τη σχέση των πολιτών με το περιβάλλον και τις αρχές της κυκλικής οικονομίας

Αλλά και επισημαίνω τη δυναμική στις υπάρχουσες παρατάξεις του νυν δημοτικού συμβουλίου που παρεμβαίνουν στη καθημερινότητα . Ο βραχνάς του εκλογικού αποκλεισμού στο δημοτικό συμβούλιο έχει φύγει από το προσκήνιο για πρώτη φορά .Ίσως και για αυτό τα πράγματα έχουν μια αυθεντικότητα ,νέες αποχρώσεις,νέες σχέσεις μεταξύ των σχημάτων και της κοινωνίας αναπτύσσονται. Θέλεις από υπολογισμό θέλεις από άποψη ,ίσως είναι νωρίς ακόμα αλλά το κλίμα είναι θετικό.

Θέλω να αναφέρω έναν προβληματισμό . Είναι κακό για την “τοπική δημοκρατία” μας να δούμε άχρωμα τα πολιτικά ζητήματα που μας απασχολούν. Αν μετατραπούν οι δράσεις μας σε απλές άχρωμες δημόσιες σχέσεις και οι αυτοδιοικητικές κινήσεις φορέσουν άχρωμες μάσκες, το μήνυμα που θα εκπέμψουν θα είναι αρνητικό . Θα χρεωθούν τελικά ότι τρέχουν για την καρέκλα και για να κάθονται σε αυτές τις χαζές τέντες των παρελάσεων όταν την ίδια στιγμή όλος ο κόσμος χαζεύει τριγύρω την παρέλαση … χωρίς πανί πάνω στο κεφάλι του.

Πρέπει να δημιουργήσουμε νέα σχέση της αυτοδιοίκησης με την κοινωνία. Ισχυρή αυτοδιοίκηση σημαίνει πολιτικοποιημένη αυτοδιοίκηση. Με θέσεις και στα κεντρικά θέματα . Δεν είναι κατώτερή της κεντρικής διοίκησης. Παράλληλη ναι . Πρέπει οι αυτοδιοικητικοί να πάρουν ξεκάθαρη θέση τι αυτοδιοικηση θέλουν να έχει η χώρα , αν χρειάζονται συνταγματικές μεταρρυθμίσεις από τον περιορισμό στις θητείες των δημάρχων μέχρι το ρόλο της Αυτοδιοικησης σε σχέση με την κεντρική διοίκηση. Θέση αν η αυτοδιοικηση πρέπει να καταδικάσει την ακροδεξιά ρητορεία,και ορθώσει φράγμα απέναντί της, αν πρέπει να θεωρεί τη συμμετοχή των πολιτών ως κεφάλαιο για μια δημιουργική πόλη με ουσιαστικές θέσεις για την καθημερινότητα,τη στάση της απέναντι σε νέα δικαιώματα των πολιτών όπως τα δικαιώματα των ανέργων δημοτών για ελάχιστη εξασφάλιση στο νερό, στο φωτισμό ,στην μετακίνηση . Την ενίσχυση των πολιτιστικής έκφρασης των νέων και των δημοτών στις γειτονίες την απόρριψη της μαζοποίησης και της υποκουλτούρας ή της εμπορευματοποίησης των τεχνών.

Θέση αν η διαχείριση των θεμάτων της κλιματικής αλλαγής πρεπει να ενταχθούν στην αναπτυξιακή λογική στο σχεδιασμό και την ατζέντα των προγραμμάτων των δήμων για νέα τμήματα πράσινου ,προστασία ακτών οικιών και τουριστικών δραστηριοτήτων, χώρους πάρκινκ και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και για ευταξία οδών σε περίπτωση σεισμών, τη διαχείριση επίγειων νερών ώστε να αρδεύονται περιαστικές αγροτικές εκτάσεις .Διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος ως αναπτυξιακή διαδικασία. Ανάδειξη του Μεσσηνιακού ελαιώνα ως πηγή εισοδημάτων .Αν πρέπει ή όχι να πρυτανεύουν οι κανόνες “της ελεύθερης αγοράς” για το δημόσιο χώρο ,τη στήριξη των δημοτικών επιχειρήσεων και από την άλλη την βοήθεια στη λειτουργία των επιχειρήσεων στον αστικό ιστό με κανόνες. Αν πρέπει να ακολουθηθεί μια νεα γραμμη για τα απορρίμματα . Αν η διαχείριση των αιτημάτων των πολιτών και των κινημάτων τους θα αξιολογούνται θα επανατροφοδοτούν τη σκέψη των συλλογικών οργάνων της αυτοδιοικησης. Αν οι αυτοδιοικητικοί πρεπει να κινηθούν για τοπικά αναπτυξιακά σχέδια ενσωματώνοντας πολιτισμό, αγροτικά προϊόντα . Η στροφή στη περιφέρεια της πόλης δεν είναι μόνο για λόγους ηθικής τάξης αλλά για λόγους βιωσιμότητας του αστικού χώρου. Να μην πέσουμε στην παγίδα του δήθεν άχρωμου. Δηλαδή του άσχετου που δεν μπορεί να προτείνει λύσεις και χαώνεται σε τεχνοκρατικό δήθεν λόγο

Η αυτοδιοίκηση έχει λοιπόν χρώμα.Το χρώμα των πολιτικών των διαφορετικών απόψεων και των συνθέσεων. Έχει το χρώμα της απελευθέρωσης από τα τοπικά κατεστημένα και των δεσμεύσεων του προγραμματικού λόγου . Έχει το χρώμα των εξειδικεύσεων των γενικών πολιτικών γραμμών του γενικού κομματικού πεδίου και των νέων προσεγγίσεων από τη σκοπιά του τοπικού. Είναι μέρος του πολιτικού συστήματος . Τα στελέχη των κομμάτων πρέπει να δεσμευονται μέσα από αυτοδιοικητικά σχήματα στις τοπικές κοινωνίες και να σπάει η στεγανότητα των τοπικών κομματικών σχηματισμών και στελεχών των κομμάτων . Να μεταφέρουν τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες της κοινωνίας.

Και οι ειλικρινείς σχέσεις μπορούν να κερδίσουν την αυτοδιοικητική καρδιά των πολιτών αλλά το σπουδαιότερο να παράγουν τη συμμετοχή και στήριξη, τη διεκδίκηση νέου ρόλο για την αυτοδιοίκηση. Γιατί σε τελευταία ανάλυση και η σχέση της αυτοδιοίκησης με το πολιτικό σύστημα είναι σχέσεις σε εξελικτική διαδικασία.

Σταμάτης Μπεχράκης

κοινοποίησε το:

Η Ν.Δ. διέγραψε 6 συμβούλους τους Τατούλη χρεώνοντας τους προσωπικά οφέλη

Τις 6 πρώτες διαγραφές από μέλη της Νέας Δημοκρατίας, περιφερειακών συμβούλων που εξακολουθούν να στοιχίζονται με τον Περιφερειάρχη Πέτρο Τατούλη, στις οποίες προχώρησε σήμερα (11/01/18) η Κεντρική Επιτροπή Δεοντολογίας της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, επικρότησαν με κοινή ανακοίνωσή τους οι ΝΟ.Δ.Ε. των 5 Νομών της Πελοποννήσου.

Συνέχεια ανάγνωσης Η Ν.Δ. διέγραψε 6 συμβούλους τους Τατούλη χρεώνοντας τους προσωπικά οφέλη
κοινοποίησε το:

Μπεχράκης: Το κομματικός σημαίνει «στενός» δεν ισχύει … πάντα

«Στενός γιατί είναι κομματικός»

Σταμάτης Μπεχράκης:

Μια φράση που θέλει ανάλυση ως προς το περιεχόμενο της . Τοποθετεί όλα τα κόμματα στο ίδιο τσουβάλι, ότι είναι το ίδιο και εκείνα που πιστεύουν ότι η αυτοδιοίκηση περιέχει το απελευθερωτικό μήνυμα της αυτοοργάνωσης και δικτύωσης  των πολιτών και τα κόμματα –καρτέλ που θέλουν να διαχειριστούν μεταξύ τους καθετοποιημένα τη πολιτική ζωή και την κεντρική και την τοπική και για το λόγο αυτό επιβάλλουν την κομματικοποίηση παντού .

Συνέχεια ανάγνωσης Μπεχράκης: Το κομματικός σημαίνει «στενός» δεν ισχύει … πάντα
κοινοποίησε το:

Κοίτα ποιος μιλάει για κομματικό χρίσμα


Του Θεόφιλου Σιχλετίδη

 04 Ιανουαρίου 2019 17:59:45

Ας πάμε πίσω μερικά χρόνια, περίπου οκτώ και μερικούς μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές του 2010. Στον δήμο Θεσσαλονίκης το καθεστώς Παπαγεωργόπουλου κατέρρεε με πάταγο, η πόλη ήταν γεμάτη από σκουπίδια και στο καφέ Eden, Κομνηνών και Καλαποθάκη, ο Γιάννης Μπουτάρης και οι άλλοι συνιδρυτές της «Πρωτοβουλίας για τη Θεσσαλονίκη» είχαν κρεμαστεί πάνω από μία τηλεόραση που έδειχνε ζωντανά την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου σε μία κομματική εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ.

Συνέχεια ανάγνωσης Κοίτα ποιος μιλάει για κομματικό χρίσμα
κοινοποίησε το:

Δύο διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται

 Σεπτέμβριος 23, 2018  Αρθρογραφία

Δύο διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Αλέξης Χαρίτσης

Οι εξαγγελίες του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στη ΔΕΘ έδωσαν τη δυνατότητα στους πολίτες να αποκτήσουν μια καθαρή εικόνα του μέλλοντος που «οραματίζεται» για αυτούς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αν ποτέ καταφέρει να γίνει κυβέρνηση.

Συνέχεια ανάγνωσης Δύο διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται
κοινοποίησε το:

Για το νόμο «Κλεισθένης Ι» – ανάλυση

Επιτροπή για θέματα πόλης χώρου περιβάλλοντος του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση:

Για το νόμο «Κλεισθένης Ι», νόμος 4555/18, ΦΕΚ133/19-7-2018

Ψηφίστηκε στις 12/7/2018 από τη Βουλή το νομοσχέδιο 283 άρθρων για το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας δήμων και περιφερειών και των ΦΟ.Δ.Σ.Α (Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων), με την ονομασία «Κλεισθένης Ι». Στο νόμο περιλήφθηκαν, επίσης επιπρόσθετα, άρθρα και τροπολογίες για την απονομή ιθαγένειας και τη συγκρότηση επιτροπής για τη θέσπιση ψήφου στους απόδημους και για άλλα θέματα ανάμεσά τους, η κατάτμηση της Β’ Αθήνας σε 3 εκλογικές περιφέρειες για τις βουλευτικές εκλογές και του υπόλοιπου Αττικής σε 2.

Πέραν αυτών, μια ακόμα αλλαγή, σε σχέση με το νομοσχέδιο που είχε έρθει για διαβούλευση και κατατέθηκε στην ολομέλεια, είναι η τροπολογία για διεξαγωγή του πρώτου γύρου των επόμενων τοπικών εκλογών στις 26/5/2019, μαζί με τις ευρωεκλογές, αντί την πρώτη Κυριακή του Οκτώβρη που καθόριζε το αρχικό νομοσχέδιο, ενώ παραμένει η αλλαγή που επέφερε το νομοσχέδιο για την επαναφορά της θητείας των τοπικών αρχών στα 4 χρόνια και η διεξαγωγή των εκλογών από το 2023 και μετά για τη δεύτερη Κυριακή του Οκτωβρίου και με τη θητεία τους να ξεκινά την 1/1 του επόμενου έτους.

Ο νόμος ψηφίστηκε με 150 ψήφους υπέρ (ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ), 123 κατά (υπόλοιποι). Για ορισμένα άρθρα έγινε ψηφοφορία κατ’ άρθρο και το αποτέλεσμα δεν είχε μεγάλες διαφοροποιήσεις, εκτός από τα άρθρα :

  • Για το νέο εκλογικό σύστημα με ένα σύστημα απλής αναλογικής στις δημοτικές και περιφερειακές όπου υπέρ ψήφισαν 161 (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΕΛ πλην Κατσίκη) και 111 κατά.
  • Για την κατάτμηση της Β’ Αθήνας και του υπόλοιπου Αττικής όπου η τροπολογία πέρασε με 241 ψήφους υπέρ (ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία, ΚΙΝΑΛ, Ποτάμι, έναντι 31 κατά.

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

Ο Κλεισθένης Ι κρατά, επαναλαμβάνει, συμπληρώνει σε πολλά και αντικαθιστά άρθρα-αναθεωρεί του προηγούμενου νόμου 3852/2010 (Καλλικράτη). Από αυτά που αλλάζει ο νόμος ή έχουν άμεση σημασία, λόγω των επικείμενων τοπικών εκλογών, ξεχωρίζουμε τα παρακάτω :

  • Καθιερώνει (επεκτείνει) την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονοµίας στις περιφέρειες για να διεκπεραιώσει θέματα αρμοδιοτήτων και χρηματοδοτήσεων των Περιφερειών (άρθρο 1).
  • Κατηγοριοποιεί τους δήμους σε 6 κατηγορίες, ανάλογα με τον πληθυσμό, οικονομικά χαρακτηριστικά και το νησιωτικό, ορεινό ή μη χαρακτήρα τουςγια τον καθορισμό αρμοδιοτήτων και την κατανομή της χρηματοδότησης εθνικών ή Ε.Ε. πόρων. Με βάση την κατηγορία που ανήκει κάθε δήμος (μητροπολιτικός, μεγάλος, μεσαίος κτλ) θα καθορίζεται το πλαίσιο αρμοδιοτήτων του, αλλά και της χρηματοδότησής του από τους ΚΑΠ. Αυτό ανοίγει παράθυρα για να μπορεί ο καθένας να διαπραγματεύεται ξεχωριστά με βάση την κατηγορία που ανήκει, τι θα κάνει και πόσα θα πάρει (άρθρ. 2).
  • Σε Κοινότητες μετονομάζονται τα προηγούμενα τοπικά διαμερίσματα που υπήρχαν για δήμους άνω των 100.000 κατοίκων, ή όσα προήλθαν από εθελοντικές συνενώσεις δήμων, ή των νησιών με πάνω από 1.000 κατοίκους ή προϋπάρχοντα διαμερίσματα νησιών (άρθρο 4).
  • Οι κοινότητες άνω των 300 κατοίκων λειτουργούν με συμβούλια κοινότητας και κάτω από 300 μόνο με πρόεδρο κοινότητας. Ο αριθμός των συμβούλων της κοινότητας αυξάνεται από 3 σε 5 για 300-2.000 δημότες, από 5 σε 7 για 2.001-10.000 δημότες και μετά μένει ίδιος για τις επόμενες ομάδες αριθμού δημοτών (άρθρο 5).
  • Η θητεία των δημοτικών, κοινοτικών και περιφερειακών συμβουλίων επανέρχεται στα 4 χρόνια (από 5). Οι εκλογές διεξάγονται τη δεύτερη Κυριακή του Οκτωβρίου και η θητεία ξεκινά την 1/1 του επόμενου έτους. Ειδικά για τις επόμενες τοπικές εκλογές ο πρώτος γύρος τους θα γίνει στις 26/5/2019 μαζί με τις ευρωεκλογές. Αυτά τα νέα συμβούλια και οι τοπικές αρχές θα αναλάβουν την 1/9/2019 με θητεία μέχρι 31/12/23. (άρθρα 6 και 46)
  • Οι μεταδημοτεύσεις προκειμένου για τις υποψηφιότητες στις επόμενες δημοτικές εκλογές ανθρώπων εκτός δημοτολογίων των αντίστοιχων δήμων μπορούν να ξεκινήσουν από 1η Απρίλη 2019 μέχρι την προηγούμενη μέρα της επίδοσης των συνδιασμών στο Πρωτοδικείο και για τις επόμενες εκλογές από 1/8 (άρθρο 7).
  • Δικαίωμα εκλέγειν έχουν μόνο, εκτός από τους πολιτογραφημένους ως έλληνες με συμπληρωμένο τα 18 ηλικία, μόνο οι πολίτες κρατών της Ε.Ε. (άρθρα 7 & 9), αποκλείοντας χιλιάδες μετανάστες χωρών εκτός Ε.Ε. ακόμα και αν μένουν και δουλεύουν με χαρτιά στη χώρα, παρότι αυτοί είχαν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές του 2014.
  • Δικαίωμα υποψηφιότητας για δήμαρχος ή περιφερειάρχης έχει όποιος έχει συμπληρώσει το 21ο έτος ηλικίας, ενώ για δημοτικός ή κοινοτικός σύμβουλος ή πρόεδρος κοινότητας κάτω των 300 κατοίκων μπορεί με το 18ο έτος (άρθρο 10).
  • Ισχύουν τα προηγούμενα για την μη δυνατότητα υποψηφιότητας ταυτόχρονα για περιφέρεια και για δήμο και τη μη δυνατότητα υποψηφιότητας υπαλλήλου δήμου ή περιφέρειας για ψηφοδέλτια του ίδιου δήμου ή περιφέρειας.
  • Δεν μπορεί να λάβει μέρος στις τοπικές εκλογές (περιφέρειας, δήμου, κοινότητας) μεμονωμένος υποψήφιος παρά μόνο συνδυασμοί (άρθρ. 14) και για να λάβει μέρος συνδυασμός στις εκλογές απαιτείται ο αριθμός των υποψηφίων συμβούλων στο ψηφοδέλτιο να είναι τουλάχιστον ίσος με τον αριθμό των εδρών. Άρα, συνεχίζουν να αποκλείουν συμμετοχή σε συνδυασμούς που δεν έχουν τόσους υποψήφιους ή υποψηφιότητα για δημοτικό σύμβουλο σε μεμονωμένους υποψήφιους (ποια απλή και ανόθευτη αναλογική μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι λειτουργεί με αυτό τον περιορισμό ??). Ενώ, ακόμα και στις εκλογές συμβούλων για κοινότητες άνω των 300 κατοίκων αποκλείονται υποψηφιότητες εκτός συνδυασμών και ισχύει ο περιορισμός για τον αναγκαίο αριθμό υποψηφίων όσες οι έδρες με δυνατότητα προσαύξησης κατά 30% (ήταν 10% στο αρχικό νομοσχέδιο, ενώ με τον Καλλικράτη ίσχυε το 100 %). Σε κοινότητες μέχρι 300 κατοίκους που εκλέγουν μόνο πρόεδρο υπάρχει ενιαίο ψηφοδέλτιο για τους υποψήφιους προέδρους και δεν υπάρχει θέμα συνδυασμού.
  • Επίσης, το ποσοστό από κάθε φύλο υποχρεωτικά στα ψηφοδέλτια από 1/3 γίνεται 40 %.
  • Διατηρείται το υψηλό ποσό των 50 € για παράβολο του κάθε υποψήφιου δημοτικού, αυξάνεται από 100 σε 200 € για υποψήφιο δήμαρχο, μειώνεται από 150 στα 50 € του υποψήφιου περιφερειακού συμβούλου και αυξάνει από 150 σε 200 € για τον υποψήφιο περιφερειάρχη, ενώ για υποψηφίους κοινοτικούς συμβούλους ή προέδρους κοινότητας είναι 10 €.
  • Δεν είναι υποχρεωτικό για να λάβει μέρος συνδυασμός σε δημοτικές εκλογές να κατεβάσει ψηφοδέλτια και για τις κοινότητες.
  • Η κατάρτιση των ψηφοδελτίων για τους δήμους που έχουν περιφερειακές ενότητες, καθώς και για τις περιφέρειες χρειάζεται να αναφέρει (όπως ίσχυε και με τον Καλλικράτη) αρχικά τους υποψηφίους της περιφερειακής ενότητας και μετά όλους μαζί αλφαβητικά τους υπόλοιπους με δίπλα στο όνομα την περιφερειακή ενότητα από την οποία προέρχονται.
  • Νέο εκλογικό σύστημα θεωρείται η απλή αναλογική. Προβλέπει την κατανομή των εδρών του δημοτικού ή περιφερειακού συμβούλιου από την πρώτη Κυριακή με αυξημένο κατά μια μονάδα το μέτρο της διαίρεσης των εγκύρων με τον αριθμό των εδρών (άρθρο 27 παρ. 1). Πάλι προβλέπεται επαναληπτική ψηφοφορία τη δεύτερη Κυριακή μεταξύ των πρώτων, για εκλογή δημάρχου (αλλά όχι και μέρους των εδρών όπως μέχρι τώρα), αν κάποιος συνδυασμός δεν συγκεντρώσει την πλέον απόλυτη πλειοψηφία την πρώτη Κυριακή, για την ανάδειξη του δημάρχου ή περιφερειάρχη. Δήμαρχος μπορεί να εκλεγεί στη 2η Κυριακή αυτός που η παράταξή του στην 1η Κυριακή ήρθε δεύτερη. Έτσι, θα έχει μεν τον τίτλο, αλλά στο Δημοτικό Συμβούλιο η παράταξή του θα είναι μειοψηφία (άρθρο 71 παρ 2). Αυτό δημιουργεί συνθήκες και πιέσεις προς όλες τις κατευθύνσεις για ευρύτερες συναινέσεις, συγκλίσεις και συνεργασίες με επιδράσεις και στους ευάλωτους που μιλούν στο όνομα της αριστεράς για δημιουργία «προοδευτικών πλειοψηφιών» τελικά για την υλοποίηση των αντιλαϊκών πολιτικών.
  • Ορίζεται πληθώρα αντιδημάρχων σε μεγάλους δήμους ανάλογη με τον πληθυσμό, οι οποίοι επιλέγονται από το δήμαρχο και στους οποίους ο δήμαρχος μεταβιβάζει μέρος των αρμοδιοτήτων του (σε γενικές γραμμές προϋπήρχε). Οι αντιδήμαρχοι αν δεν προέρχονται από την παράταξη του δημάρχου χρειάζεται να εγκριθούν από την πλειοψηφία της παράταξης από την οποία προέρχονται (αυτό που αλλάζει είναι ότι οι αντιδήμαρχοι δεν είναι υποχρεωτικά της πλειοψηφίας, αλλά αυτοί που ορίζει ο δήμαρχος (άρθρο 68 παρ 1) στα πλαίσια των συνδιαλλαγών για εξασφάλιση συνεργασιών.
  • Υποχρεωτικά ορίζεται ότι ο πρόεδρος του δημοτικού συμβούλιου προέρχεται από την παράταξη του δημάρχου, ακόμα και αν αυτή ήρθε δεύτερη την πρώτη Κυριακή (άρθρο 71). Αυτό θωρακίζει τον δήμαρχο σε περίπτωση που όλη η αντιπολίτευση προτείνει και στηρίξει άλλον δικής της κοινής αποδοχής, αφού ο πρόεδρος του δημοτικού συμβούλιου έχει την ευθύνη και την πλήρη ευχέρεια να καθορίζει τα θέματα που φτάνουν προς συζήτηση στα συμβούλια. Μοιράζει τις επόμενες θέσεις αντιπροέδρου και γραμματέα στη δεύτερη και την τρίτη παράταξη. Οι παρατάξεις ορίζεται ότι εκλέγουν για τις θέσεις που τους αναλογούν με μυστική ψηφοφορία τους εκπροσώπους τους στο προεδρείο. Όλοι έχουν 2ετή θητεία.
  • Επιτρέπει ανεξαρτητοποιήσεις συμβούλων από τις δημοτικές παρατάξεις με τις οποίες έχουν εκλεγεί, μεταγραφές συμβούλων μεταξύ των παρατάξεων αλλά και επανακάμψεις, υφιστάµενες παρατάξεις να µπορούν να συνενωθούν σχηματίζοντας νέα παράταξη µε γραπτή δήλωση των µελών των συνενούµενων παρατάξεων προς το προεδρείο του δηµοτικού συμβουλίου (άρθρο 73). Η δημιουργία νέου συνδυασμού από αποχωρήσαντες, (δεν προβλεπόταν από τον Καλλικράτη αλλά από το αρχικό νομοσχέδιο) στο νόμο που ψηφίστηκε δεν περιλαμβάνεται. Η όλη φιλοσοφία αυτού του άρθρου στοχεύει να διευκολύνει τις προσχωρήσεις και τις συναινέσεις, εξασφαλίζοντας όμως τις υπάρχουσες παρατάξεις από τις διασπάσεις για τη δημιουργία νέων. Με σειρά διατάξεων φαίνεται πως η επίτευξη πλειοψηφίας και άρα η δυνατότητα λήψης αποφάσεων, που δεν θα είναι δεδομένη, θα διαμορφώνεται κάθε φορά με βάση και ευκαιριακές ή μόνιμες συγκλίσεις. Γεγονός που και τώρα συμβαίνει με συγκλίσεις σε κρίσιμες ψηφοφορίες συριζαίων, πασόκων και νεοδημοκρατών πχ στο Βύρωνα όπου η δημοτική αρχή ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει την πλειοψηφία λόγω αποχωρήσεων.
  • Δίνει δικαίωμα να διαγράφεται από παράταξη σύμβουλος με πλειοψηφία των 2/3 των άλλων συμβούλων της παράταξης ή να ενταχτεί σε άλλη παράταξη με τη συναίνεση των 2/3 των συμβούλων αυτής.
  • Δεν δίνει δικαίωμα να κρατηθεί θέση σε προεδρείο δημ. Συμβούλιου ή και επιτροπές σε όποιον αποχώρησε από την παράταξη με την οποία εκλέχτηκε.
  • Στο άρθρο 73 προβλέπεται ότι για τη λειτουργία των δημοτικών παρατάξεων η δημοτική αρχή οφείλει να παραχωρεί σε αυτές κατάλληλα εξοπλισμένο χώρο, καθώς και γραμματειακή υποστήριξη (προϋπήρχε αλλά δεν το τηρούν ιδιαίτερα όσον αφορά τις αριστερές αντικαπιταλιστικές κινήσεις στην πλειοψηφία των δήμων).

Στο άρθρο 74 καθορίζονται διάφορα διαδικαστικά για τη λειτουργία του δημοτικού συμβούλιου, σταχυολογούμε τα παρακάτω :

  • Το δημοτικό συμβούλιο συνεδριάζει υποχρεωτικά τουλάχιστον μια φορά το μήνα και η συνεδρίαση είναι δημόσια, εκτός αν αποφασίσουν διαφορετικά τα 3/5 και ότι τηρούνται πρακτικά.
  • Ο πρόεδρος καταρτίζει την ημερήσια διάταξη που περιλαμβάνει υποχρεωτικά όλα τα θέματα που προτείνει ο δήμαρχος, η εκτελεστική επιτροπή, η οικονομική επιτροπή και η επιτροπή ποιότητας ζωής. Ενώ, άλλα θέματα μπορούν να τεθούν μόνο ως έκτακτα προ ημ. διάταξης και μόνο αν το δεχτεί η πλειοψηφία, όπως και μόνο με έγκριση της πλειοψηφίας δίνει το λόγο σε εκπροσώπους φορέων (αυτό ισχύει και τώρα).
  • Ο Κλεισθένης συνεχίζει να μην επιτρέπει να επανυποβληθεί θέμα από το 1/3 των δημοτικών συμβούλων αν έχει γίνει για αυτό συζήτηση τους προηγούμενους 2 μήνες. Άλλως, είναι υποχρεωτικό να συζητηθεί μέσα σε έξι μέρες. Αν ο πρόεδρος αυτό δεν το τηρήσει 2 συνεχείς φορές μπορεί και να εκπέσει από τη θέση του.
  • Οι προσκλήσεις για τις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου και οι εισηγήσεις των θεμάτων, είναι υποχρεωτικό να γνωστοποιούνται στους συμβούλους, έστω και ηλεκτρονικά έγκαιρα, εκτός στις κατεπείγουσες συνεδριάσεις.
  • Επιπλέον, η άρνηση ψήφου και η λευκή ψήφος δεν θα υπολογίζονται, όπως συμβαίνει μέχρι τώρα στο αποτέλεσμα για το αν συγκεντρώνεται στην καταμέτρηση θετικών και αρνητικών το 50%+1. Αλλά, θα λογίζονται μόνο ως “παρόντες” μετρώντας στο σχηματισμό της απαρτίας (αρ.74 παρ.10) στην έναρξη συνεδρίαση. Δηλαδή με 14 υπέρ, 13 κατά, 8 λευκά, 6 αποχές, θα παίρνεται απόφαση.
  • Ο αριθμός της πλειοψηφίας για να ληφθούν αποφάσεις σε ένα ζήτημα λογίζεται, όχι επί των πραγματικά παρόντων αλλά, επί αυτών που χρειάζονται για απαρτία, αν έχουν αποχωρήσει σύμβουλοι που έδωσαν απαρτία στην αρχή.
  • Μετά από πρόταση της ΚΕΔΕ θα υπάρξει πρότυπος κανονισμός λειτουργίας του δημ. Συμβουλίου.

Για τα υπόλοιπα θέματα :

  • Δίνει τη δυνατότητα στον πρόεδρο του δημοτικού συμβούλιου για συγκρότηση επιτροπών για εισηγήσεις στο δημοτικό συμβούλιο με τη συμμετοχή ιδιωτών εμπειρογνωμόνων και καταβολή εξόδων κίνησης και ημερήσιας αποζημίωσης (άρθρο 75).
  •  Θέματα που έχουν εγγραφεί στην ημερήσια διάταξη, ύστερα από πρόταση του δημάρχου ή του ενός πέμπτου (1/5) των μελών του δημοτικού συμβουλίου, μπορούν να παραπεμφθούν σε επιτροπή με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου.
  • Η Οικονομική Επιτροπή και η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής, που είναι οι επιτροπές με αποφασιστικό ρόλο και υπό τον δήμαρχο, διατηρούνται και έχουν διετή θητεία (το ίδιο ισχύει). Αποτελούνται από το δήμαρχο ή εκπρόσωπό του αντιδήμαρχο, από δύο ακόμα αντιδημάρχους και συμπληρώνονται από αριθμό μελών (ανάλογα με τον αριθμό των δημ. συμβούλων του δήμου) που εκλέγονται με βάση ψηφοφορία και σταυροδοσία με καθορισμένη διαδικασία μεταξύ των δημοτικών συμβούλων. Οι συνεδριάσεις τους γίνονται με απλή απαρτία και μπορούν να λάβουν το λόγο πολίτες και είναι δημόσιες, εκτός αν αποφασιστεί διαφορετικά. Τα μέλη που έφυγαν από παράταξη αυτοδίκαια εκπίπτουν από την εκλογή τους σε αυτές τις επιτροπές, ενώ αν λείπουν από 3 συνεχείς συνεδριάσεις αντικαθίστανται. (άρθρο 76)
  • Στους δήμους άνω των 5.000 κατοίκων (άρθρο 78) γράφει ότι συγκροτείται Επιτροπή Διαβούλευσης με συμβουλευτικές αρμοδιότητες, θητεία που ακολουθεί τη θητεία των δημοτικών αρχών, με γνωμοδοτικό ρόλο. Να θυμίσουμε ότι τέτοια πρόβλεψη για επιτροπή διαβούλευσης υπάρχει και στον Καλλικράτη, αλλά λόγω του διακοσμητικού χαρακτήρα της, δεν λειτούργησε στην πλειοψηφία των δήμων εκτός από 1-2 φορές στην αρχή. Υποχρεωτική η συνεδρίασή της μια φορά το χρόνο πριν από τη σύνταξη των σχεδίων προϋπολογισμών, ενδεικτικό ότι πάλι είναι για το θεαθήναι του τοπικού συμμετοχικού μοντέλου. Αποτελείται από εκπροσώπους των φορέων της τοπικής κοινωνίας, όπως: τοπικών εμπορικών και επαγγελματικών οργανώσεων, επιστημονικών φορέων, τοπικών οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών, εργαζομένων στο δήμο και τα νομικά του πρόσωπα, ενώσεων και συλλόγων γονέων, αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων και φορέων, εθελοντικών οργανώσεων, άλλων οργανώσεων και φορέων της κοινωνίας των πολιτών, τοπικών συμβουλίων νέων και δημοτών με κλήρωση. Ο συνολικός αριθμός των μελών της δημοτικής επιτροπής διαβούλευσης, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου, μπορεί να είναι από 25-50 μέλη. Αυτή η επιτροπή μπορεί να εισηγείται διεξαγωγή δημοψηφίσματος ή να διατυπώνει «απλή γνώμη» για τον προϋπολογισμό ή άλλα θέματα. Παράλληλα, μπορεί να λειτουργεί και ηλεκτρονική διαβούλευση.
  • Σε κάθε δήμο συγκροτείται συμβούλιο ένταξης μεταναστών και προσφύγων με 11 μέλη (6 δημοτικούς συμβούλους και από έναν εκπρόσωπο από 5 αναγνωρισμένους φορείς μεταναστών στο δήμο (άρθρο 79). Αν δεν υπάρχουν τέτοιοι φορείς στο δήμο καλούνται από κεντρικούς. Έργο τους η καταγραφή και η διερεύνηση προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, που μένουν στο δήμο και η υποβολή εισηγήσεων προς το δημοτικό συμβούλιο. Στις συνεδριάσεις τους καλείται υποχρεωτικά ο δήμαρχος ή ο αντιδήμαρχος κοινωνικής πολιτικής(!). Ο χαρακτήρας του συμβουλίου είναι «συμβουλευτικός» και τελικά καθαρά συμβολικός, καθώς μεταφέρει μια εικόνα από τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν ορισμένοι μετανάστες στον δήμαρχο ή στον αρμόδιο αντιδήμαρχο, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε δέσμευση για την κάλυψη των αναγκών τους. Επιπλέον, ως μετανάστες και πρόσφυγες λογίζονται όσοι διαμένουν νόμιμα για μεγάλο διάστημα στην Ελλάδα και στην ίδια περιοχή και έχουν στο όνομά τους λογαριασμούς ΔΕΚΟ, συμβόλαια σπιτιού κ.ο.κ.. «Οι όροι και η διαδικασία ανάδειξης των εκπροσώπων των μεταναστών και προσφύγων μπορούν να καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Μεταναστευτικής Πολιτικής.» Ενώ «Με την ίδια απόφαση ορίζεται πρόεδρος στο Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών και Προσφύγων ένας εκ των δημοτικών συμβούλων μελών του» Δηλαδή το Υπουργείο, και όχι τα μέλη του Συμβουλίου του κάθε δήμου ή ο δήμος, θα ορίζει τον πρόεδρο του Συμβουλίου (!!). Η κάθε κυβέρνηση παρεμβαίνει και επιβάλλει τις επιλογές της για πρόσωπα στο δήμο.

Στα άρθρα 80-90 καθορίζονται θέματα λειτουργίας των οργάνων των κοινοτήτων.

  • Στο άρθρο 84 καθορίζονται οι αρμοδιότητες για τα συμβούλια κοινότητας και τους πρόεδρους τους. Προτείνουν, γνωμοδοτούν και φροντίζουν καθαριότητα, αγροτικό οδικό δίκτυο, συντήρηση παιδικών χαρών, νεκροταφείου κλπ. Αποφασίζουν για την κατανομή του αναλογούντος στην κοινότητα ποσοστού των ΚΑΠ (κεντρικών αυτοτελών πόρων) που προορίζονται για επενδυτικές ανάγκες του δήμου, λαμβάνουν μέτρα για την αποκατάσταση βλαβών σε δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης, οδοποιίας, γεγονός που τους προσδίδει κατ΄ αρχήν κάποιες αρμοδιότητες. Προωθούν τον εθελοντισμό (!!)
  • Τουλάχιστον μια φορά το χρόνο καλείται συνέλευση κατοίκων κοινότητας. Με ευθύνη του προέδρου για προτάσεις προς το δήμο για τοπική ανάπτυξη, παροχή κοινωνικών υπηρεσιών, έργα κλπ. Σε κοινότητες άνω των 2000 κατοίκων, οι συνελεύσεις των κατοίκων μπορούν να γίνονται και ανά συνοικία, ενορία ή άλλη πρόσφορη υποδιαίρεση.

Αυτές οι συνελεύσεις, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για παρεμβάσεις των δυνάμεων μας, αλλά δεν έχουν κάποιες ουσιαστικές, δεσμευτικές αρμοδιότητες, ούτε καν δικαίωμα βέτο όσων αφορά τα θέματα της περιοχής τους.

Στο άρθρο 91 καθορίζεται ότι η σύνθεση των ΔΣ των Νομικών Προσώπων των δήμων θα γίνεται πλέον με ορισμό της από το Δημοτικό Συμβούλιο, χωρίς πρόβλεψη για συσχετισμούς από πλειοψηφία και μειοψηφία.

Τα άρθρα 93-107 αφορούν τις Περιφέρειες και κινούνται στην ίδια λογική με τα των δήμων. Στις Περιφέρειες ορίζονται εκτός από χωρικούς περιφερειάρχες και θεματικοί. Πλέον οι χωρικοί αντιπεριφερειάρχες δεν θα εκλέγονται, όπως γινόταν, μαζί με τον περιφερειάρχη, αλλά θα ορίζονται από εκείνον, όπως και οι θεματικοί και αντικαθιστούν αυτούς που παλιότερα ήταν επικεφαλής στα ψηφοδέλτια των περιφερειακών ενοτήτων. Η νέα πρόβλεψη διευκολύνει τις συνεννοήσεις ανάμεσα σε παρατάξεις -με ό,τι αυτό συνεπάγεται- καθώς, όπως και οι αντιδήμαρχοι στους δήμους, μπορούν να επιλέγονται σύμβουλοι για αντιπεριφερειάρχες όχι μόνο από την πλειοψηφούσα, αλλά και από τις συνεργαζόμενες παρατάξεις με την έγκριση της παράταξής τους.

Ορίζεται η δυνατότητα συγκρότησης, εκτός από την Οικονομική, μέχρι 2 επιτροπών ακόμα με αποφασιστικό ρόλο και αρμοδιότητες οι οποίες εκχωρούνται από το Περιφερειακό Συμβούλιο.

Επίσης, ορίζεται η δυνατότητα συγκρότησης γνωμοδοτικών επιτροπών.

Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου ορίζεται από την παράταξη του Περιφερειάρχη είτε αυτή η παράταξη ήρθε πρώτη, είτε δεύτερη στις εκλογές της πρώτης Κυριακής.

Καθορίζονται θέματα λειτουργίας, όπως η υποχρεωτικότητα σύγκλισης συμβουλίου μια φορά το μήνα κλπ. Επίσης, ορίζεται ότι «Για την αποδοτικότερη λειτουργία των περιφερειακών παρατάξεων η περιφερειακή αρχή τους παραχωρεί κατάλληλα εξοπλισμένο χώρο και γραμματειακή υποστήριξη.»

Στα άρθρα 103 και 104 καθορίζονται τα της λειτουργίας της Οικονομικής Επιτροπής και στο άρθρο 105 η λειτουργία Περιφερειακής Επιτροπής Διαβούλευσης και στο άρθρο 106 καθορίζεται η σύνθεση των ΔΣ των Νομικών Προσώπων της Περιφέρειας.

ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Άρθρο 108: Οι δήμοι και οι Περιφέρειες και τα Νομικά τους Πρόσωπα καθορίζεται ότι είναι υπό κρατική εποπτεία. Συγκροτείται Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤ«Α». Υπήρχε και στον «Καλλικράτη» εποπτεία, όμως τώρα αφαιρείται η αρμοδιότητα ελέγχου νομιμότητας των ΟΤ«Α» από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις κ συστήνονται επτά (7) Αυτοτελείς Υπηρεσίες Εποπτείας ΟΤ«Α», οι οποίες αποτελούν υπηρεσίες του Υπουργείου Εσωτερικών, υπαγόμενες απευθείας στον Υπουργό και είναι πλέον αυτές αρμόδιες για την εποπτεία των ΟΤ«Α». Ο προϊστάμενος κάθε τέτοιας αυτοτελούς υπηρεσίας ονομάζεται επόπτης ΟΤ«Α» και θα είναι διορισμένος από την εκάστοτε κυβέρνηση κατά βάση από το μητρώο επιτελικών στελεχών δημόσιας διοίκησης.

Ακολουθεί μια σειρά άρθρων που εξηγούν τα προσόντα, τις αρμοδιότητες, τη σύσταση υπηρεσίας που θα εποπτεύει και άλλα διάσπαρτα όπως “ο έλεγχος συμμόρφωσης των ΟΤ«Α» και η “διαρκής αναβάθμιση της αποτελεσματικότητας της κρατικής εποπτείας κ.λπ.”.

Γενικότερος στόχος είναι ο έλεγχος και η ακύρωση αποφάσεων που δεν εξυπηρετούν την υλοποίηση των βασικών κατευθύνσεων της κυρίαρχης πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου και η στενότερη σύνδεση του τοπικού κράτους με το αστικό κράτος. Η ακόμη μεγαλύτερη θεσμική θωράκιση της τοπικής διοίκησης που αποτελεί τμήμα του κρατικού μηχανισμού, αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής, ιδεολογικής, και οικονομικής λειτουργίας του αστικού κράτους που εξασφαλίζει την μακροπρόθεσμη αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων εξουσίας και εκμετάλλευσης, ακριβώς γιατί αυτές οι υλικές σχέσεις ορίζουν το πεδίο αναφοράς και τα όρια της.

Άρθρα 124-130 καθορίζουν πειθαρχικές ποινές για τους αιρετούς σε δήμους, περιφέρειες. Επιβάλλεται μέχρι και παύση σε Περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες, δήμαρχους, αντιδήμαρχους, δημοτικούς και περιφερειακούς σύμβουλους, σύμβουλους και πρόεδρους κοινοτήτων για σοβαρούς λόγους δημόσιου συμφέροντος, με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, έκθεση του οικείου Επόπτη ΟΤΑ και απόφαση πειθαρχικού συμβουλίου. Αυτό το άρθρο δίνει τη δυνατότητα κυβερνήσεις να παύουν δημάρχους απείθαρχους στην κεντρική δημοσιονομική πολιτική.

Στα άρθρα 131-132 προβλέπονται οι μετακινήσεις προσωπικού των αποκεντρωμένων διοικήσεων στις νέες αυτοτελείς υπηρεσίες εποπτείας.

Στο κεφάλαιο Ζ’ και Η’ περιγράφονται ρυθμίσεις για την ενίσχυση των υποτίθεται θεσμών συμμετοχής και τους τρόπους λειτουργίας τους.

Άρθρο 133: Δημοτικό και περιφερειακό δημοψήφισμα. Άλλη μια κούφια επικοινωνιακή διάταξη, καθότι έχει προβλεφθεί πολλαπλώς σε διάφορα νομοθετήματα και παλαιότερα, κανείς ποτέ δεν φάνηκε διατεθειμένος να την εφαρμόσει για οποιοδήποτε λόγο (μπορεί να υπάρχουν και κάτι ελάχιστες εξαιρέσεις). Συνεχίζεται η εξαίρεση διεξαγωγής δημοψηφίσματος για τα θέματα οικονομικής διαχείρισης των δήμων (πχ επιβολή δημοτικών τελών) και προστίθενται εξαιρέσεις και για άλλα θέματα και ο χρόνος διεξαγωγής αποκλείεται να είναι ένα χρόνο πριν τις τοπικές εκλογές ή στην προεκλογική περίοδο εθνικών εκλογών και ευρωεκλογών. Ακολουθεί σωρεία άρθρων με προδιαγραφές και κανόνες για το πώς θα διεξάγονται τα τοπικά δημοψηφίσματα (πχ με υπογραφές από το 10% των εκλογέων) που σημαίνει ποσοστό πολύ μεγάλο, αν σκεφτεί κανείς ότι ψηφίζουν στις δημοτικές εκλογές περίπου το 60% των εκλογέων. Ταυτόχρονα, η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος που ζητήθηκε με συλλογή υπογραφών χρειάζεται να αποφασιστεί με απλή πλειοψηφία από το δημοτικό συμβούλιο και το ερώτημα του δημοψηφίσματος χρειάζεται την έγκριση (αν έχει υποβληθεί από τους κατοίκους εκτός από την πλειοψηφία του δημοτικού συμβούλιου η οποία μπορεί και να το αναδιατυπώσει) και του «Επόπτη ΟΤΑ».

Στη συνέχεια μέχρι και το άρθρο 151 καθορίζονται τα της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος.

Άρθρο 152: Δημοτική και περιφερειακή διαμεσολάβηση. Και πάλι μετονομασία ενός παλαιότερου θεσμού, του «Συνηγόρου του Δημότη και της Επιχείρησης». Οι Περιφερειακοί και Δημοτικοί Διαμεσολαβητές (Ο Συνήγορος του Πολίτη σε τοπικό επίπεδο) περιγράφονται επιδιώκοντας να τους δοθεί αυξημένο κύρος, πολύ δύσκολο στην πράξη ακόμα και με τα δικά τους κριτήρια. Ακολουθούν πολλά άρθρα μέχρι και το 174 για τα προσόντα κτλ των διαμεσολαβητών, θεσμοθετώντας και «εθνικό συμβούλιο διαμεσολαβητών». Με λίγα λόγια όλους αυτούς που δεν θα έχουν ουσιαστικό ρόλο σε τοπικό επίπεδο, θα μαζεύονται να τα λένε και σε εθνικό επίπεδο. Προτείνονται τέτοιου τύπου θεσμοί ως άλλοθι «συμμετοχής, δημοκρατίας, λογοδοσίας κτλ» τη στιγμή που ακόμα και συνταγματικά κατοχυρωμένοι θεσμοί (ανεξάρτητα από την άποψη που έχουμε εμείς για αυτούς) όπως πχ ο Συνήγορος του Πολίτη, σε κάθε ετήσια ή ενδιάμεση έκθεσή του, αναφέρει ότι δεν λαμβάνεται υπόψη.

Στο κεφάλαιο Ι’ ρυθμίζονται θέματα οικονομικής λειτουργίας και «αναπτυξιακών» δράσεων

Άρθρο 175-176 Εκπονείται 4ετες επιχειρησιακό πρόγραμμα σε δήμους και περιφέρειες, το οποίο εξειδικεύεται κάθε έτος με τα ετήσια προγράμματα δράσης. Το τεχνικό πρόγραμμα είναι τμήμα του ετήσιου προγράμματος Δράσης. Οι προϋπολογισμοί εναρμονίζονται με το πρόγραμμα αυτό. Με ΚΥΑ του ΥΠΕΣ Οικονομικών και Ανάπτυξης καταρτίζεται, εγκρίνεται αξιολογείται και εφαρμόζεται το 4ετες πρόγραμμα και η χρηματοδότησή του. Έχουν α) στρατηγικό σχέδιο, β) επιχειρησιακό σχέδιο και γ) δείκτες παρακολούθησης και αξιολόγησης. Λαμβάνεται υπόψη ο εθνικός + περιφερειακός αναπτυξιακός σχεδιασμός, ο χωροταξικός σχεδιασμός, και οι προτεραιότητες που υπάρχουν ειδικών αναπτυξιακών προγραμμάτων, πολιτικών και στρατηγικών επιλογών για το χώρο κλπ. Ενώ με το άρθρο 177 συγκροτείται Επιτροπή Παρακολούθησης και Υλοποίησης Χωρικού και Αναπτυξιακού Σχεδιασμού Τοπικού και Περιφερειακού Επιπέδου από εκπροσώπους των Υπουργείων Εσωτερικών, Περιβάλλοντος και Οικονομίας, της ΚΕΔΕ, της ΕΝΠΕ και κοινωνικών φορέων και εμπειρογνώμονες.

Άρθρο 178 Η ΜΟΔ μπορεί να αναλαμβάνει εκπόνηση, ανάθεση και επίβλεψη μελετών και ωρίμανση ή δημοπράτηση έργων, σύνταξη τευχών δημοπράτησης, διακηρύξεων μελετών και έργων, ακόμα και αν οι μελέτες ή τα έργα αυτά είναι μη συγχρηματοδοτούμενα από δήμους χωρίς επαρκή τεχνική υπηρεσία.

Άρθρο 179 για Προγραμματικές συμβάσεις. Στο άρθρο αυτό ορίζεται ότι οι Δήμοι και Περιφέρειες, δημοτικές επιχειρήσεις, τα Νομικά τους Πρόσωπα, διαδημοτικά δίκτυα και οι σύνδεσμοί τους (ΠΕΔ, ΚΕΔΕ, και τα ΝΠΙΔ τους), οι δημοτικές επιχειρήσεις κλπ μπορούν να συνάπτουν προγραμματικές συμβάσεις για τη μελέτη και εκτέλεση έργων και προγραμμάτων ανάπτυξης μιας περιοχής, παροχή υπηρεσιών και υλοποίηση προμηθειών κάθε είδους με το δημόσιο, την Εγνατία Οδό ΑΕ, τη ΜΟΔ, την ΕΤΑΔ, το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ή μεταξύ τους όλα αυτά ή και με άλλα ΝΠΙΔ ή ΝΠΔΔ. Στόχος κατά την αιτιολογική έκθεση «η εκτέλεση έργων και προγραμμάτων που συμβάλλουν στην ανάπτυξη μιας περιοχής (ποιας ανάπτυξης;;) ή στην παροχή υπηρεσιών (ποιων υπηρεσιών;;) κάθε είδους. Τελικά οι δήμοι θα έχουν το ελάχιστο τεχνικό προσωπικό και θα αναθέτουν στους παραπάνω φορείς και επειδή ούτε αυτοί θα έχουν το αναγκαίο προσωπικό πρακτικά από ιδιώτες θα γίνονται τα περισσότερα. Η Εγνατία ΑΕ είναι μια περίπτωση που χρειάζεται να διερευνηθεί καλύτερα (παρουσιάζεται σαν υψηλά καινοτόμα και εξειδικευμένη εταιρεία με πάνω από 200 άτομα προσωπικό. Επίσης, η Ε.Ε.Τ.Α.Α. Α.Ε. με προγραμματική σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ αυτής και δήμου, που δεν έχει τεχνική επάρκεια αναλαμβάνει διαδικασία σύναψης, εποπτείας και επίβλεψης δημοσίων συμβάσεων μελετών για το δήμο.

Ουσιαστικά δημιουργείται το απαιτούμενο θεσμικό πλαίσιο, ώστε στο όνομα των ελλείψεων προσωπικού, οι δήμοι και περιφέρειες να εκχωρούν σε Α.Ε. την ανάθεση και εκτέλεση έργων ώστε αυτές να συνδράμουν πιο αποφασιστικά σε οποιαδήποτε διαδικασία βοηθά στην κερδοφορία των επιχειρήσεων, ο,τιδήποτε προσελκύει επενδύσεις, και κεφάλαια, για την «ανάπτυξη». Με βάση την απαγόρευση προσλήψεων μόνιμου προσωπικού, οι τεχνικές υπηρεσίες των δήμων όπως και οι υπόλοιπες έχουν αποδεκατιστεί. Και αν διάφορες άλλες υπηρεσίες, όπως πχ καθαριότητα ή συντήρηση πρασίνου μπορούν να τις ιδιωτικοποιήσουν έμμεσα ή άμεσα ( υπεργολάβοι, ΚΟΙΝΣΕΠ, κλπ), δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο με τις τεχνικές υπηρεσίες και επιδιώκουν να καλύψουν τις ανάγκες μέσω των 2 παραπάνω άρθρων και του παρακάτω άρθρου.

Άρθρο 180-181 Προβλέπεται η δυνατότητα σύστασης διαδημοτικών συνδέσμων, για την κάλυψη των αναγκών σε τεχνικές υπηρεσίες μελέτης και εκτέλεσης έργων λόγω αποψίλωση αυτών των υπηρεσιών από προσωπικό. Οι σύνδεσμοι αυτοί αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και η τεχνική τους υπηρεσία αποτελεί την κοινή τεχνική υπηρεσία των συμμετεχόντων σε αυτούς Δήμων. Ενώ, η προβλεπόμενη σύσταση υπηρεσίας δόμησης σε κάθε δήμο υπόκειται στον περιορισμό της δυνατότητας στελέχωσής της.

Άρθρα 182-184 Διευρύνουν τη δυνατότητα συμμετοχής των ΟΤ«Α» σε Νομικά πρόσωπα αναπτυξιακού χαρακτήρα ή σε Νομικά πρόσωπα για παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας ή αξιοποίηση δημόσιων αγαθών. Ζητήματα όπως αυτά της “απελευθέρωσης” της Ενέργειας και της προώθησης των ΑΠΕ, μεταφορές, αγροτική παραγωγή, διαχείριση των απορριμμάτων, ή αντίστοιχα η επιχειρηματική αξιοποίηση/παραχώρηση ακινήτων και υποδομών, φυσικών πόρων, μεταφορών, και δημοτικής γης από το τουριστικό και άλλο κεφάλαιο, μπαίνουν σε προτεραιότητα (παραχώρηση “ακάλυπτων εκτάσεων» (;;) και χωρίς αναφορά στις χρήσεις γης που επιτρέπονται για 99 και 50 χρόνια ! Προφανώς εφαρμογή του μοντέλου ΤΑΙΠΕΔ. Προφανώς, ανοίγονται νέες δυνατότητες και πεδία για την εμπορευματική λειτουργία και την αναζήτηση εσόδων με την εκμετάλλευση δημόσιων αγαθών και γης στο όνομα της «αξιοποίησης». Επίσης, δίνεται δυνατότητα για σύσταση δημοτικών μονομετοχικών Α.Ε. σε μικρά νησιά για λειτουργία πρατηρίου καυσίμων.

Άρθρο 185: Καθορίζεται ενιαίο ανταποδοτικό τέλος, αλλά αποσύρθηκε η διάταξη για να περιλαμβάνει επιπλέον και τις υπηρεσίες πρασίνου.Το ενιαίο ανταποδοτικό τέλος καθαριότητας και φωτισμού, που εισπράττεται ως δημοτικά τέλη μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, υπολογίζεται επί της επιφάνειας του εκάστοτε ακινήτου και προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό των τετραγωνικών μέτρων αυτής επί του συντελεστή του ενιαίου ανταποδοτικού τέλους, ο οποίος ορίζεται, ανά κατηγορία χρήσεως των ακινήτων, είναι τρεις (1.κατοικία, 2. κοινωφελείς μη κερδοσκοπικούς σκοπούς και 3. πάσης φύσεως οικονομικής δραστηριότητας, ενώ το ΔΣ έχει δικαίωμα να ορίσει κ ειδικούς συντελεστές σε ειδικές περιπτώσεις. Όμως, συνεχίζει να μην μπαίνει όριο για τον καθορισμό του ύψους του συντελεστή για την προστασία των λαϊκών νοικοκυριών και εκχωρείται στο δήμο η δυνατότητα να καθορίζει το ύψος ανάλογα με τη χρήση. Ο μόνος περιορισμός ορίζεται για το συντελεστή στους χώρους οικονομικής δραστηριότητας να μην είναι πάνω από 10πλάσιος από της κατοικίας. Ανοίγει δρόμος με όλο το μνημονιακό πλαίσιο για αύξηση των δημοτικών τελών που θα πλήξει ιδιαίτερα τα εργατικά και φτωχά λαϊκά στρώματα.

Άρθρα 186-192 : Καθορίζονται τα κριτήρια κατανομής των Κεντρικών Αυτοτελών (ΚΑΠ) και θέματα κατάρτισης και κατάρτισης-έγκρισης προϋπολογισμών και τεχνικού προγράμματος. Στην ψήφιση του προϋπολογισμού έγκυρες θεωρούνται οι ψήφοι υπέρ συγκεκριμένης πρότασης, είτε υπέρ της κατατεθείσας από την οικονομική επιτροπή είτε υπέρ εναλλακτικών προτάσεων, που κατατίθενται σύμφωνα προβλεπόμενη διαδικασία. Οι όποιες προτάσεις μπορούν να κατατίθενται για κάθε κωδικό, με την προϋπόθεση να διασφαλίζεται πάντοτε η ισοσκέλιση τουλάχιστον του προϋπολογισμού. Οι λευκές ψήφοι δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της πλειοψηφίας. Η πρόταση που συγκεντρώνει την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών του δημοτικού συμβουλίου συνιστά την εγκριμένη πίστωση του προϋπολογισμού και αν δεν υπάρχει στην πρώτη ψηφοφορία η απόλυτη ψηφοφορία εξασφαλίζεται με την επόμενη ψηφοφορία μεταξύ των δύο πρώτων προτάσεων. Κατά την κατανομή των ΚΑΠ με αίτημα προς το Υπουργείο Εσωτερικών του διοικητικού συμβουλίου της οικείας Δ.Ε.Υ.Α. ή του οικείου Φ.Ο.Δ.Σ.Α., μπορούν να παρακρατούνται οφειλές των δήμων, που προέρχονται από κατανάλωση νερού και διαχείριση απορριμμάτων και να αποδίδονται σε αυτούς.

Άρθρα 193-194: άρθρα σχετικά με τον φοροεισπρακτικό ρόλο και για την – ηλεκτρονική βάση καταγραφής ακίνητης περιουσίας δήμων-περιφερειών.

Άρθρα 195-196 : Προβλέπονται θέματα διαχείρισης και εκχώρησης-εκμετάλλευσης της περιουσίας δήμων με Σύσταση Επιτροπής για εκπόνηση θεσμικού πλαισίου για την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα παραγωγής σε δημοτικές εκτάσεις και εκμίσθωση ακινήτων των δήμων. Επίσης προβλέπεται παραχώρηση χρήσης κινητών και ακινήτωντων δήμων σε φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας.

Άρθρα 197-198: Το Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των δήμων του Υπουργείου Εσωτερικών είναι ακόμη εδώ, με αλλαγή σύνθεσης.

Άρθρο 199-210: Σε αυτά τα άρθρα καθορίζονται ρυθμίσεις σχετικές με το «Λογαριασμό εξυγίανσης» του Καλλικράτη, που μετονομάζεται σε «Λογαριασμό Οικονομικής Ενίσχυσης ΟΤΑ» στον οποίο κάποιος ΟΤ«Α» μπαίνει χάνοντας ουσιαστικά την όποια αυτοτέλεια διαχείρισης ζητημάτων όπως π.χ. του τεχνικού του προγράμματος. Επίσης θέματα σχετικά με την προγραμματική συμφωνία οικονομικής υποστήριξης, την οικονομική λειτουργία των δήμων, τις εκθέσεις του Παρατηρητήριου, τον δανεισμό των δήμων κλπ.

Στη συνέχεια φτάνουμε στο κεφάλαιο ΙΑ όπου από τον τίτλο του «Σχεδιασμός και οργάνωση της διαδικασίας ανακαθορισμού αρμοδιοτήτων και διαδικασιών Τ.«Α»» και από τα άρθρα του είναι φανερό ότι θα ακολουθήσουν και άλλα νομοθετήματα για τις αρμοδιότητες δήμων, περιφερειών, αποκεντρωμένων διοικήσεων και κεντρικής διοίκησης. Συγκεκριμένα :

Άρθρο 211 : Σύμφωνα με το άρθρο, συστήνονται με κοινή απόφαση Υπουργού Εσωτερικών και αρμόδιου Υπουργού μικτές Διυπουργικές Επιτροπές Ανακαθορισμού Αρμοδιοτήτων και Διαδικασιών (Δ.Ε.ΑΝ.Α.Δ.) με την συμμετοχή εκπροσώπων της ΚΕΔΕ και της ΕΝΠΕ που αφού συσταθούν θα έχουν ένα χρονοδιάγραμμα 4 μηνών για εξαγωγή συμπερασμάτων και κατάθεση προτάσεων. Στόχος είναι αφενός ο ανακαθορισμός των αρμοδιοτήτων κεντρικής διοίκησης και «αυτοδιοίκησης», ο οποίος υποτίθεται ότι θα λάμβανε χώρα με τον παρόντα νόμο, σε κάποια απροσδιόριστη μελλοντική χρονική στιγμή και αφετέρου η συγκρότηση ενός οργάνου «διαπραγμάτευσης» αρμοδιοτήτων μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης, δήμων και περιφερειών σχετικά με ζητήματα περί αρμοδιοτήτων που προκύπτουν από νόμους. Κατ’ ουσίαν η κυβέρνηση θα έχει τη δικαιολογία ότι οι επιτροπές συστήνονται και συνεδριάζουν, και κάποια στιγμή θα νομοθετήσει ανάλογα με τα αποτελέσματα της «διαπραγμάτευσης» (και πιθανά και των εκλογών). Μέχρι τότε επιδιώκει να υπάρχει κατά το δυνατόν μεγαλύτερη ευθυγράμμιση κεντρικού και τοπικού κράτους γύρω από ζητήματα αρμοδιοτήτων, ώστε να μην υπάρχουν χρονοτριβές στην καθολική υλοποίηση των «μνημονιακών δεσμεύσεων» και στην παρουσίαση εικόνας ανασυγκρότησης. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται και ότι δεν θα μπορέσουν να υπάρξουν και δημοτικές αρχές που θα χρησιμοποιούν γραφειοκρατικά κολλήματα με τις αρμοδιότητες για την (καθαρά συμβολική) καθυστέρηση εφαρμογής μέτρων.

Άρθρο 212 : Συνίσταται μόνιμη επιτροπή ελέγχου αρμοδιοτήτων δήμων και περιφερειών από το Υπουργείο Εσωτερικών για τον έλεγχο και την παροχή γνώμης για τη μεταβολή αρμοδιοτήτων τους.

Άρθρα 213-214 : Καθορίζουν τα των ειδικών συμβούλων, ειδικών συνεργατών, επιστημονικών συμβούλων κλπ δήμων, περιφερειών, εκτελεστικού γραμματέα, δικηγόρων περιφερειών, τοποθετήσεων, μετακινήσεων, προϊσταμένων και άλλα θέματα προσλήψεων προσωπικού κλπ.

Άρθρο 220 : Ρυθμίζει θέματα διαδικασιών για την κατάργηση επιχειρήσεων δήμων και περιφερειών

Άρθρο 222 : Καθορίζει ότι απαλλάσσονται από την καταβολή δημοτικών τελών ακίνητα στα οποία διακόπτεται η ηλεκτροδότηση, από την ημερομηνία υποβολής αίτησης του ιδιοκτήτη.

Άρθρα 225-247 Ρυθμίσεις για τη λειτουργία των φορέων διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ)

Οι δήμοι συγκροτούν ΦΟΔΣΑ. Με τις αλλαγές που καθορίζει, εξαιρώντας την Αττική, επιτρέπει στην ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι 3 ΦΟΔΣΑ ανά περιφέρεια, οι οποίοι ανά Περιφέρεια εντάσσονται υποχρεωτικά σε σύνδεσμο. Επιτρέπει 2 νομικές μορφές ΦΟΔΣΑ : α. ΝΠΔΔ με τη μορφή συνδέσμου, β. επιχειρήσεις Α.Ε. (Ανώνυμες Εταιρείες). Κάθε δήμος συμμετέχει σε έναν μόνο ΦΟΔΣΑ. Οι υπάρχοντες ΦΟΔΣΑ και άλλες μορφές (ΚΟΙΝΣΕΠ, δημοτικές επιχειρήσεις, κλπ) καταργούνται ή συγχωνεύονται, όπως και όλοι των νησιών, πλην αυτών της Κρήτης. ΦΟΔΣΑ με τη νομική μορφή του συνδέσμου, μπορεί να μετατραπεί σε Α.Ε.. Σε κάθε ΦΟΔΣΑ καθορίζεται να λειτουργεί σε χώρο εντός των ορίων των δήμων που τον συγκροτούν τουλάχιστον ένας χώρος υγειονομικής ταφής (ΧΥΤΑ) αποβλήτων και τουλάχιστον μία μονάδα μηχανικής – βιολογικής επεξεργασίας ή άλλο έργο ή υποδομή, σύμφωνα με το Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Απόβλητων (ΠΕΣΔΑ), ώστε να ολοκληρώνεται εντός των ορίων του ΦΟΔΣΑ η διαχείριση των αποβλήτων. Στις Περιφέρειες που θα συσταθεί ένας ΦΟΔΣΑ, προκειμένου να λειτουργεί και δεύτερος ή και τρίτος ΦΟΔΣΑ, απαιτείται μελέτη σκοπιμότητας και οικονομικοτεχνική μελέτη βιωσιμότητας, οι οποίες συντάσσονται από τους Δήμους που επιθυμούν τη σύσταση δευτέρου ή και τρίτου ΦΟΔΣΑ και εγκρίνονται από τα οικεία Δημοτικά Συμβούλια.

Βασικά συγκεντροποιεί και αλλάζει το καθεστώς σε σχέση με τον Καλλικράτη και προηγούμενες νομοθεσίες.

Οι ΦΟΔΣΑ θα μπορούν να αναλαμβάνουν συνολικές εργασίες διαχείρισης στερεών και υγρών αποβλήτων, αλλά δεν θα διαχειρίζονται σύστημα ανακύκλωσης και θα κάνουν συμπράξεις με τις ιδιωτικές εταιρείες-συστήματα ανακύκλωσης. Στόχος του σχεδίου για τους ΦΟΣΔΑ είναι να μπορούν να προχωρούν σε ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με βάσει τις κατευθύνσεις συμπράξεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, ανταποδοτικότητα, ο ρυπαίνων πληρώνει και με διάφορα Επιχειρησιακά προγράμματα.

Η λειτουργία ως Α.Ε. των ΦΟΔΣΑ τους μετατρέπει άμεσα σε παραρτήματα Ομίλων που θα συνεχίσουν πιο εντατικά να λυμαίνονται τη διαχείριση των απορριμμάτων σε βάρος του περιβάλλοντος και της τσέπης των κατοίκων. Παράλληλα, το προσωπικό των Α.Ε. θα δουλεύει σε καθεστώς γαλέρας, προφανώς χωρίς μονιμότητα, δικαιώματα, με το σύγχρονο μισθολόγιο πείνας.

Ενώ, με τη δυνατότητα λειτουργίας 3 ΦΟΣΔΑ σε κάθε Περιφέρεια αντί μόνο ενός, θα δημιουργούνται : – περισσότερη γραφειοκρατία, -νέοι φορείς «συντονισμού» των πολλών ΦοΔΣΑ άρα και – νέα έξοδα για τους κατοίκους. Οι πολλοί ΦοΔΣΑ είναι η δικαιολογία για την επανάκαμψη των Α.Ε. στους ΦοΔΣΑ. Ενώ, η αναφορά ότι μπορούν να δημιουργούν ΧΥΤΑ και ΧΥΤΥ, σημαίνει ότι διατηρείται το καθεστώς των ΧΥΤΑ. Επιτήδειοι δήμαρχοι θα βρουν τρόπους να «πουλήσουν» ακριβά τον «ένα και μοναδικό» ΧΥΤΑ μιας Περιφέρειας στους άλλους που δε θέλουν ΧΥΤΑ στην περιοχή τους και να τσεπώνουν «αντισταθμιστικά» σε βάρος της υγείας των κατοίκων της δικής τους περιοχής, ενώ μπορεί δήθεν να θέλουν το κλείσιμο των ΧΥΤΑ.

Άρθρο 226 : Στα νησιά οι υφιστάμενοι σύνδεσμοι και επιχειρήσεις των Δήμων που ασκούν αρμοδιότητες ΦΟΔΣΑ μπορούν να συνεχίσουν τη λειτουργία τους.

Άρθρο 227 : Καθορίζονται αρμοδιότητες ΦΟΔΣΑ για : – εκπόνηση προγραμμάτων πρόληψης και μείωσης παραγωγής αποβλήτων, -κατασκευή και λειτουργία εγκαταστάσεων επεξεργασίας στερεών αποβλήτων και σταθμών μεταφόρτωσης, σύμφωνα με το οικείο ΠΕΣΔΑ, πλην συγκεκριμένων αποβλήτων, -υγειονομική ταφή, – μηχανική – βιολογική επεξεργασία διάφορων σύμμεικτων αστικών αποβλήτων, – επιστημονική και τεχνική υποστήριξη των δήμων στο σχετικό σχεδιασμό, υλοποίηση παρακολούθηση και εξειδίκευση της υλοποίησης του ΠΕΣΔΑ, – παρακολούθηση της παραγωγής και διαχείρισης των αποβλήτων στην περιοχή ευθύνης τους μέσω του Ηλεκτρονικού Μητρώου Αποβλήτων, – εκπόνηση του επιχειρησιακού σχεδίου δράσης και προσδιορισμό της τιμολογιακής πολιτικής προς τους δήμους σε ετήσια βάση, -συλλογή στοιχείων που επιβάλλεται σε εφαρμογή του Κανονισμού της Ε.Ε., -προετοιμασία έργων, εκπόνηση μελετών και υλοποίηση δράσεων για την επεξεργασία αποβλήτων της περιοχής ευθύνης τους σύμφωνα με το ΠΕΣΔΑ και την υποβολή αιτήσεων σε επιχειρησιακά προγράμματα για χρηματοδότηση ως δικαιούχος, -τήρηση των απολογιστικών στοιχείων παραγωγής αποβλήτων της περιοχής ευθύνης τους από τους δήμους, κλπ.

Άρθρο 228 : Αρμοδιότητες των δήμων επί Αστικών Στερεών Αποβλήτων Οι δήμοι θα πρέπει να εκπονήσουν και υλοποιήσουν: Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΤΣΔΑ). Προγράμματα πρόληψης-μείωσης παραγωγής αποβλήτων. Μεταφόρτωση επεξεργασία αποβλήτων. Λειτουργία εγκαταστάσεων διαχείρισης αστικών αποβλήτων. ΧΥΤΑ. Μελέτες και προετοιμασία τεχνικών έργων για επεξεργασία αποβλήτων (και διαχείριση αντίστοιχων ΕΣΠΑ απευθείας). Προώθηση δράσεων κυκλικής οικονομίας. Συνδρομή στους ΟΤ«Α» για αποκατάσταση ΧΑΔΑ, επίβλεψη συλλογή απολογιστικών αναφορών από ΟΤ«Α», αναφορά σχετικά με την επίτευξη στόχων του ΠΕΣΔΑ (Περιφερειακού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων). Σχετικές αρμοδιότητες Δήμων.

Εξειδίκευση ΠΕΣΔΑ τοπικά (ΤΣΔΑ), αναβάθμιση ανακύκλωσης (χωριστά για κάθε υλικό) δράσεις για περιορισμό των αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ). – Την οργάνωση και την εφαρμογή της διαλογής στην πηγή των αστικών αποβλήτων στα διοικητικά όρια τους σύμφωνα με τα οικεία ΤΣΔΑ και ΠΕΣΔΑ,

– Την οργάνωση και εφαρμογή χωριστής συλλογής για τουλάχιστον τέσσερα (4) διακριτά ρεύματα ανακυκλώσιμων αποβλήτων υλικών, ήτοι γυαλί, χαρτί, πλαστικά, μέταλλα από αστικά απόβλητα,

– Την οργάνωση και εφαρμογή χωριστής συλλογής βιοαποβλήτων που προέρχονται από χώρους εστίασης, νοικοκυριά, μεγάλους παραγώγους και πράσινα απόβλητα πάρκων και κήπων,

– Τη συλλογή και μεταφορά των υπολειπόμενων σύμμεικτων αστικών αποβλήτων και των προδιαλεγμένων μετά από Διαλογή στην Πηγή σε κατάλληλες υποδομές ανακύκλωσης, ανάκτησης ή διάθεσης και με την επιφύλαξη των προβλέψεων του οικείου ΠΕΣΔΑ. -Μεταφόρτωση – επεξεργασία αποβλήτων, υλοποίηση και λειτουργιά Κέντρων Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ), κατασκευή και λειτουργιά Πρασίνων Σημείων , ΣΜΑ –ΜΕΒ.

Άρθρο 229-236 : Καθορίζονται τα σχετικά με τη λειτουργία των ΦΟΔΣΑ, ταΌργανα Διοίκησης ΦΟΔΣΑ, τη νομική μορφή του Συνδέσμου, σύνθεση, λειτουργία και τις αρμοδιότητες Δ.Σ. και Εκτελεστικής Επιτροπής των ΦΟΔΣΑ, των ΦΟΔΣΑ ως ΑΕ τη συμμετοχή ενός εκπροσώπου εργαζομένων στο Δ.Σ.. Οι εκπρόσωποι του Δήμου ορίζονται σύμφωνα με το υφιστάμενο πλαίσιο ρύθμισης των Α.Ε.. Δεν επιτρέπεται η συμμετοχή τρίτων (εκτός δήμων) στο μετοχικό κεφάλαιο, επιτρέπεται όμως η συμμετοχή, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, άλλων Δήμων.

Άρθρο 237-239 για τα οικονομικά των ΦΟΔΣΑ (τιμολογιακή πολιτική-πόροι). Καθορίζεται ότι εφαρμόζονται οι αρχές «ο ρυπαίνων πληρώνει», της ανταποδοτικότητας, της δημιουργίας κινήτρων για τη μείωση του όγκου και της επικινδυνότητας των αποβλήτων και της ανακύκλωσης – ανάκτησής τους και της κάλυψης του συνόλου των απαιτήσεων. Καθορίζονται τα σχετικά με την αναλογική συμμετοχή των Δήμων στο κόστος διαχείρισης ανάλογα με τις ποσότητες ΑΣΑ που τους αντιστοιχούν και τις καταβάλλουν σε 4 τριμηνιαίες δόσεις. Οι εισφορές παρακρατούνται από τη ΔΕΗ ή τον εναλλακτικό πάροχο Ηλ. Ενέργειας, από τα έσοδα του ανταποδοτικού τέλους καθαριότητας και φωτισμού ή αποδίδονται από τον ίδιο τον Δήμο απευθείας στον ΦΟΔΣΑ. Αν στην δεύτερη περίπτωση υπάρχουν καθυστερήσεις στην καταβολή των οφειλόμενων πόρων, τα χρήματα παρακρατούνται από την ΔΕΗ υπέρ του ΦΟΔΣΑ.

Αν τα έσοδα από τα ανταποδοτικά τέλη δεν επαρκούν τότε, μετά από αίτημα του ΦΟΔΣΑ προς τον Υπουργό Εσωτερικών, το υπόλοιπο παρακρατείται από τους ΚΑΠ του υπόχρεου Δήμου (αντίστοιχη αναφορά υπάρχει και στο άρθρο 186).

Ουσιαστικά, εξωθούνται οι Δήμοι να δημιουργήσουν συμπράξεις, ή να αυξάνουν τα τέλη τους. Άρθρο

Άρθρο 243 Αντισταθμιστικά οφέλη. Οι ΦΟΔΣΑ πρέπει να καταβάλλουν το 1% τουλάχιστον των εσόδων του ετήσιου προϋπολογισμού τους στους δήμους που επιβαρύνονται από εγκαταστάσεις μηχανικής-βιολογικής επεξεργασίας αποβλήτων και ΧΥΤΑ. Τα χρήματα αυτά καταβάλλονται εντός δύο μηνών από τη λήξη του οικονομικού έτους και οι Δήμοι πρέπει να τα διαθέσουν για «περιβαλλοντικά έργα» κατά 60% εντός των κοινοτήτων που στεγάζουν την εγκατάσταση και κατά 40% στις όμορες κοινότητες.

Άρθρα 245 Οι ΦΟΔΣΑ πρέπει να συστηθούν εντός 4 μηνών από την ψήφιση του νόμου και αν υπάρχουν ήδη (σε δημοτικό ή περιφερειακό επίπεδο) θα πρέπει να προσαρμοστούν στο νέο νομικό πλαίσιο άμεσα.

Η διαχείριση των αποβλήτων είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Η διευθέτηση-συγκέντρωση των ΦΟΔΣΑ, όπως γίνεται, σκοπεύει να διευκολύνει συνολικά την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης. Το νέο πλαίσιο «τακτοποιεί» σχετικά το υφιστάμενο, ώστε να υπάρχει δυνατότητα για περαιτέρω ιδιωτικοποίηση, αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε αυτό το πεδίο, στόχοι με άμεση επίπτωση στην οικονομική επιβάρυνση των κατοίκων αλλά και στις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς των εργαζόμενων στον τομέα της διαχείρισης αποβλήτων. Απαιτείται οι Α.Ε. να μετατραπούν άμεσα σε ΝΠΔΔ με μόνιμους δημόσιους υπάλληλους χωρίς εξαίρεση και «παραθυράκια» για ΦοΔΣΑ – Εταιρείες.

ΑΠΟΝΟΜΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ( ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ)

Αποφασίζεται η μεταφορά Διευθύνσεων και Τμημάτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων σε συνιστώμενες περιφερειακές υπηρεσίες του Υπουργείου Εσωτερικών διατηρώντας το ίδιο προσωπικό και με ορισμένες αλλαγές στην δομή.

ΟΙ ΣΤΟΧΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Ο νόμος προέκυψε μετά από μια μακρά διαδικασία. Προηγήθηκε περίοδος κυοφορίας του με διθυραμβικές εξαγγελίες για ενίσχυση της τοπικής «αυτοδιοίκησης», των δημοκρατικών λειτουργιών και της συμμετοχής των πολιτών. Το Μάρτη του 2017 εμφανίστηκε η πρόγευση του με τη δημοσιοποίηση της σχετικής πρότασης του Υπουργείου Εσωτερικών, για την οποία είχαμε εκδώσει σημείωμα τον Απρίλη του 2017. Ενώ, το Γενάρη του 2018 η κυβέρνηση το δημοσιοποίησε και το έθεσε προς «διαβούλευση» μέχρι 15/5/2018μαζί με το πλαίσιο για τη λειτουργία των ΦΟ.Δ.Σ.Α.. Οι βαρύγδουποι τίτλοι που το συνόδευσαν ήταν: «Μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης – Εμβάθυνση της Δημοκρατίας – Ενίσχυση της Συμμετοχής –Βελτίωση της οικονομικής και αναπτυξιακής λειτουργίας των ΟΤΑ». Με μερικές διαφορές το νομοσχέδιο κατατέθηκε τελικά στη Βουλή στις 4/7 για επεξεργασία στις επιτροπές και μπήκε στην ολομέλεια στις 11/7, όπου με τις αλλαγές που αναφέρουμε και στην αρχή αυτού του σημειώματος ψηφίστηκε στις 12/7/2018.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρουσίασε το νόμο ως «σημαντική μεταρρυθμιστική τομή» που αλλάζει το πλαίσιο λειτουργίας των δήμων και περιφερειών. Όμως, σίγουρα δεν είναι αυτό που επικαλούνται, ούτε καν με τους αστικούς όρους προσέγγισης της έννοιας της μεταρρύθμισης. Καταρχήν, γιατί πέραν της αλλαγής του εκλογικού συστήματος, ο ροζ Κλεισθένης δεν επιφέρει άμεσες μεταβολές (πχ στις αρμοδιότητες), όπως έγινε με τον πρασινογάλαζο Καποδίστρια το 1997 και με την αναθεώρηση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων το 2006 ή τον πράσινο «Καλλικράτη» το 2010. Πρόκειται για νομοθέτημα «λαγό», το οποίο αφού διευθετήσει τον τρόπο λειτουργίας του «τοπικού πολιτικού συστήματος», θα συνοδευτεί εκ των υστέρων με σειρά νομοθετικών προβλέψεων για ζητήματα αρμοδιοτήτων, κατανομής πόρων κτλ. Δήμων, περιφερειών, κεντρικής διοίκησης. Μάλιστα, αυτό περιγράφεται στο κεφάλαιο ΙΑ του νόμου με τα άρθρα 211 και 212, τα οποία σχολιάζουμε παραπάνω και στην αιτιολογική έκθεση αναφέρουν ότι ο Κλεισθένης αποτελεί «το πρώτο βήμα και τη βάση για την προώθηση και την υλοποίηση ενός συνολικού, προοδευτικού, μεταρρυθμιστικού σχεδίου» και θα ακολουθήσει «διαμόρφωση των αναγκαίων συνταγματικών προδιαγραφών για την ολοκλήρωση της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας» δήμων και περιφερειών.

Ενδεικτικά για το ρόλο του νόμου στην εφαρμογή των μνημονικών πολιτικών είναι και αρκετά σημεία στην αιτιολογική έκθεση :

Αναφέρουν ότι «ο Καλλικράτης δοκιμάστηκε σε συνθήκες πρωτοφανούς, για τα δεδομένα της μεταπολίτευσης, οικονομικής κρίσης, προετοίμαζε «θεσμικές υποδοχές» ενός τοπικού και περιφερειακού διοικητικού μοντέλου, που θα μπορεί να αποτελέσει αντίβαρο ή αντιπαράδειγμα απέναντι σε ένα συγκεντρωτικό κεντρικό κράτος».

«Η ενίσχυση της αναπτυξιακής δράσης και η βελτίωση της οικονομικής λειτουργίας» των φορέων της τοπικής διοίκησης (όπως δηλώνεται στην αιτιολογική έκθεση) μαζί με την ασφυκτικότερη επιτροπεία από την κυβέρνηση δίνουν το στίγμα του νόμου για τις επιδιωκόμενες αναδιαρθρώσεις. Οι δήμοι και οι περιφέρειες αντιμετωπίζονται ως «τοπικές και περιφερειακές επιχειρησιακές μονάδες» και στο όνομα της αποκέντρωσης καλούνται να αποτελέσουν πρότυπα «ανάπτυξης» με «την ολοκλήρωση της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας της τοπικής αυτοδιοίκησης», με «ωφέλιμη κοινωνικά επιχειρηματικότητα». Άρα βρείτε λεφτά και λειτουργήστε με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και επιχειρηματικά πλάνα και κατ’ επίφαση προς όφελος της κοινωνίας. Εφευρίσκονται τρόποι αντιμετώπισης της υποστελέχωσης των δήμων και της έλλειψης οικονομικών πόρων. Με τις ρυθμίσεις για τη σύναψη προγραμματικών συμβάσεων με τη ΜΟΔ-ΕΕΤΤΑ κλπ “επιδιώκεται η υπέρβαση των λειτουργικών δυσχερειών λόγω – κυρίως – των περιορισμένων ανθρώπινων και οικονομικών πόρων” (αιτιολογική έκθεση). Σαν “υπέρβαση” θεσμοθετείται, επί της ουσίας, η εμπέδωση και εφαρμογή της διαρκούς αποψίλωσης των δήμων από προσωπικό, η μη πρόσληψη νέου μόνιμου προσωπικού και η διοχέτευση των οικονομικών πόρων σε άλλους φορείς και συγκεντρωτικές μονάδες, που θα ασκούν και το ουσιαστικό μέρος σημαντικών αρμοδιοτήτων.

Για τον παραπάνω σκοπό της εξεύρεσης πόρων ανοίγονται «Νέα πεδία αναπτυξιακής δράσης» για τους δήμους και τα Νομικά τους Πρόσωπα με την είσοδό τους δραστηριότητες παραγωγής, αποθήκευσης, πώλησης – προμήθειας ενέργειας μέσα από τη συγκρότηση εταιρειών «με κοινωνικό πρόσημο» που «θα περιορίσουν την κερδοσκοπία». Το ιδεολογικό περιτύλιγμα της ρύθμισης ισχυρίζεται ότι οι δήμοι, μέσα από εταιρείες που θα δημιουργήσουν (σε σύμπραξη με ποιους, με ποια κεφάλαια;) κυρίως στον τομέα των ΑΠΕ, θα μπορούν να προσφέρουν φθηνότερη ενέργεια και ανταγωνιστικές υπηρεσίες προς όφελος των πολιτών, που και αυτοί θα εμπλέκονται με κάποιον τρόπο (ποιον;). Αυτό που κρύβεται είναι ότι οι δήμοι θα μετατραπούν σε εργαλείο περαιτέρω ιδιωτικοποίησης της ενέργειας, εφαρμόζοντας αυτές τις πολιτικές στο οικείο τοπικό επίπεδο και απορροφώντας τις κοινωνικές αντιδράσεις απέναντι σε εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων, υδροηλεκτρικών έργων με επιπτώσεις σε ποτάμια, κλπ. Την επιδίωξη αυτή ομολογεί καθαρά η εισηγητική έκθεση (σελ 14, 1η παραγρ.).

– την είσοδο των δήμων στον τομέα των υποδομών και εταιρειών εκτέλεσης μεταφορικού έργου, με ταυτόσημη λογική.

Μέσα από την εφαρμογή των πιο πάνω, ισχυρίζονται ότι “θα επιτευχθεί ο μετασχηματισμός της φυσιογνωμίας κρατικών εταιρειών σε δημόσιες επιχειρήσεις”!

– την αξιοποίηση (με ανάπτυξη οικονομικής δραστηριότητας από πλευράς δήμου) τοπικών φυσικών πόρων ή περιοχών ή εγκαταστάσεων τουριστικής ή άλλης αξίας (οικονομικής) σαν “εξασφάλιση του ευρύτερου δημόσιου και δημοκρατικού ελέγχου επί πόρων και υποδομών”!

Εν κατακλείδι, η εμπλοκή των δήμων στην εφαρμογή του δόγματος της ιδιωτικοποίησης των πάντων, παρουσιάζεται με το επικίνδυνο αφήγημα ότι οι δήμοι είναι δημοκρατικός, αντιπροσωπευτικός θεσμός – και όχι βαθμίδα του κράτους, που θα έχουν την δυνατότητα να εμπλέξουν με την σειρά τους εργαζόμενους και πολίτες, και έτσι μέσα από αυτές τις ρυθμίσεις θα εξασφαλίζεται το κοινωνικό συμφέρον.

Για το συγκεκριμένο Τμήμα του ν/σχεδίου η αιτιολογική έκθεση είναι γεμάτη από διαμάντια συριζαίικης κοπής, που όμως αποκαλύπτουν βαθύτερες επιδιώξεις με μακροπρόθεσμο ορίζοντα καθώς και τους τρόπους για να επιτευχθούν.

Κατά τους εισηγητές, η δραστηριοποίηση των δήμων σε τομείς “αναπτυξιακής δράσης” επιβάλλεται από τα συμπεράσματα μιας κριτικής θεώρησης “στις ορθές επιλογές” του Καλλικράτη. Ούτε λίγο ούτε πολύ, γράφεται ότι “ η θεσμική δυνατότητα αναπτυξιακής δραστηριότητας εντοπίστηκε (σ. κατά την εφαρμογή του Καλλικράτη), στα πεδία της χρηστής διαχείρισης, της διαφάνειας, του συλλογικού θεσμικού ελέγχου και της κοινωνικής αποτελεσματικότητας” και ότι αυτά αποτελούν “στρέβλωση των κοινωνικών, δημοκρατικών και αναπτυξιακών χαρακτηριστικών των νομικών προσώπων (σ.σ. των δήμων)”!

Η αιτιολόγηση έχει και μεγάλες δόσεις από τις σύγχρονες εξελίξεις στην Ευρώπη (σ.σ. λέγε με ΕΕ). Γράφεται ότι “η πολιτική απάντηση της Ευρώπης στην αποτυχία των κρατικών μονοπωλίων να λειτουργήσουν με όρους κοινωνικής αποτελεσματικότητας και δικαίου ήταν η απελευθέρωση της αγοράς” και στο πεδίο των κοινωνικών υπηρεσιών και δημόσιων αγαθών.

Κατά τους εισηγητές, το “δίπολο κρατική/ιδιωτική επιχειρηματικότητα σε αυτό το πεδίο, τείνει να το υπερβε”ί η ανάδειξη της “κοινωνικής οικονομίας”, τα “διαφορετικά μοντέλα δημόσιας ιδιοκτησίας” (sic), κλπ.

Με αυτό το σκεπτικό, εισάγονται όλες οι ρυθμίσεις για την “αναπτυξιακή δράση” των δήμων, σαν δυνατότητα που χρειάζεται περαιτέρω θεσμική επεξεργασία. Για τον τομέα της “ανάπτυξης οικονομικής δραστηριότητας σε δημοτικές εκτάσεις”, που επιδιώκεται να προχωρήσει πιο άμεσα λόγω ευκολότερων συνθηκών (η γη και τα κτίρια είναι χειροπιαστά στο σήμερα) και συσσωρευμένης εμπειρίας από ΤΑΙΠΕΔ – Υπερταμείο, ο νόμος προβλέπει τη συγκρότηση “Επιτροπής για εκπόνηση ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου” (άρθρο 195).

Ο Κλεισθένης Ι δεν αποτελεί μια εκ βάθρων αλλαγή, αλλά τη συνέχεια, τον «εκσυγχρονισμό» και την εμπέδωση των προηγούμενων πλαισίων, για την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων μέσω του τοπικού κράτους, την «αποτελεσματικότερη και ταχύτερη» πρόσδεση και διαπλοκή των δήμων και περιφερειών με τα αστικά συμφέροντα και σχεδιασμούς, την προώθηση της επιχειρηματικότητας και ανταποδοτικότητας στη λειτουργία των δήμων, τη σταδιακή συρρίκνωση έως εξαφάνιση των κοινωνικών υπηρεσιών, την μεγαλύτερη φορομπηξία και την ένταξη τους στο «εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης».

Παράλληλα, ο νόμος επιδιώκει να εξασφαλίσει ευρύτερες συναινέσεις και εμπλοκή «υγιών» δυνάμεων (φράση από το εισαγωγικό του Σκουρλέτη στο νομοσχέδιο για διαβούλευση) για την προώθηση και εφαρμογή των αντιλαϊκών πολιτικών μέσω των δήμων και των περιφερειών με μοχλό ένα σύστημα εκλογής με απλή αναλογική. Επιδίωξη η λήψη αποφάσεων να γίνεται μέσα από διαδικασίες “συναίνεσης και σύνθεσης” και όχι από μια “τεχνητή πλειοψηφία” .

Σε αυτό το πεδίο πράγματι θα κριθούν πολλά για την εμπλοκή και τη συνεργασία διάφορων δυνάμεων στην προώθηση και εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών. Τη στάση ταλαντευόμενων διαχειριστικών δυνάμεων ή αυτών που τείνουν να υπερβούν τη διαχειριστική λογική μπροστά στην ορατή δυνατότητα του συστήματος να ενσωματώσει όσους διατηρούν αυταπάτες, ονειρεύονται «προοδευτικές πλειοψηφίες» και να τους εμπλέξει στους σχεδιασμούς τους. Για δε την αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά θα κριθεί η δυνατότητά της να παρέμβει και να εκφράσει τη δυναμική του κινήματος «εκτός, εντός και εναντίον» των σχεδιασμών τους, αξιοποιώντας και τις θέσεις της στα συμβούλια για την οργάνωση της πάλης του κινήματος εκτός.

Ο νόμος συνάντησε την αντίδραση δημοτικού-περιφερειακού κατεστημένου και της Νέας Δημοκρατίας, με σχετικές ανακοινώσεις από Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) και η Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ) και έντονη διαφημιστική εκστρατεία απαιτώντας αρχικά την απόσυρση του νομοσχέδιου και μετά την ψήφιση με την αμφισβήτησή του και την προβολή του γεγονότος ότι 151 δεν ψήφισαν το άρθρο για το νέο εκλογικό σύστημα. Πρωτοστάτησαν στις αντιδράσεις οι πρόεδροι τους Πατούλης και Αγοραστός αντίστοιχα. Η σκοπιά της αντίθεσής τους δεν έχει καμιά σχέση με την κριτική που κάνουμε εμείς, είναι από αντιδιαμετρικά αντίθετη οπτική και εκφράζει άλλα συμφέροντα. Βασίζεται στο ότι απαιτούν μεγαλύτερη αυτονομία, αρμοδιότητες, διαχείριση οικονομικών πόρων και ταυτόχρονα διαβλέπουν με το νέο εκλογικό σύστημα ότι θα χάσουν το μονοπώλιο της δημοτικής-περιφερειακής εξουσίας σε μια σειρά προπύργια τους για αυτό μιλούν για ακυβερνησία στους δήμους, δυναμική απάντηση με τις τοπικές κοινωνίες και χαρακτηρίζουν το νόμο απαράδεκτο και «τερατούργημα που επιχειρεί τη διάλυση της Αυτοδιοίκησης και την καταστροφή της χώρας». Πριν την ψήφιση κάλεσανδημοτικά και περιφερειακά συμβούλια να συνεδριάσουν και να συζητήσουν το ψήφισμά τους για καταδίκη του νομοσχεδίου, συγκάλεσαν Έκτακτη Γενική Συνέλευση της ΚΕΔΕ στις 11 Μαΐου και κοινό Συνέδριο ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ στις 12 Μαΐου στα οποία καλούν και βουλευτές. Συνεχίζουν να απαιτούν να παραμείνει το εκλογικό σύστημα ως έχει και η θητεία στα 5 χρόνια.

Εκτός των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, το νόμο στήριξαν και στηρίζουν και δημοσιεύματα που αναδεικνύουν αποκλειστικά το θέμα του εκλογικού συστήματος, το οποίο ανάγεται σε κυρίαρχο, ώστε να χαιρετίζεται εν συνόλω η νομοθετική πρωτοβουλία ως θετική. Να χαρακτηρίζεται τομή, που θα ανοίξει δρόμους για τη λαϊκή συμμετοχή και τις διεκδικήσεις, θα επιφέρει αλλαγές στην πολιτική συμπεριφορά των πολιτών, θα δημιουργήσει την ανάγκη συμμαχιών, θα φέρει χτύπημα στο συγκεντρωτικό σύστημα που επικρατεί σε τοπικό επίπεδο και θα προκαλέσει αλλαγές στη συμπεριφορά των «τοπικών αρχόντων». Ενώ, διατείνονται ότι «θα αναβαθμίσει το ρόλο των Δημοτικών Συμβουλίων, τα οποία σήμερα αποτελούν διακοσμητικά όργανα».

Αυτός ο ισχυρισμός δεν έχει καμιά βάση αφού, στο νομοσχέδιο δεν προβλέπεται οι ουσιαστικές αρμοδιότητες, που ήδη ασκούνται από το δήμαρχο, την Εκτελεστική και την Οικονομική Επιτροπή, να περάσουν στο δημοτικό συμβούλιο. Αυτές οι εκτιμήσεις πηγάζουν μέσα από τα πλαίσια μιας λογικής ότι δήμοι και περιφέρειες αποτελούν «θεσμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου το συγκεντρωτικό-Δημαρχοκεντρικό σύστημα Διοίκησης θα αμφισβητηθεί από την αλλαγή συσχετισμών, την ανάπτυξη της τοπικής δημοκρατίας και συμμετοχής των πολιτών στα «κοινά» του τόπου».

Το ΚΚΕ, αφού αρχικά ζήτησε την απόσυρση του νομοσχέδιου γιατί «σε συνέχεια προηγούμενων νόμων προσπαθεί να προσαρμόσει στην Τοπική Διοίκηση την πολιτική που έχει εφαρμοστεί και στο κράτος», κατά την ψηφοφορία στήριξε το άρθρο για το εκλογικό σύστημα, ενώ καταψήφισε το άρθρο για τον περιορισμό της θητείας από τα 5 στα 4 χρόνια και τις άλλες διατάξεις.

Η στάση και η δράση μας

Ο ΣΥΡΙΖΑ με το νόμο επιχειρεί να προετοιμάσει το θεσμικό έδαφος υποδοχής του νέου μοντέλου αρμοδιοτήτων στο τοπικό κράτος, έχοντας ως στόχο να πιέσει για ευρύτερες συναινέσεις. Τέτοιες πλευρές φαίνονται στο νομοσχέδιο : Με την εισαγωγή εκδοχής της «απλής» αναλογικής, με την αλλαγή στην έννοια της λευκής ψήφου στους προϋπολογισμούς και τα τεχνικά προγράμματα. Με τη δημιουργία κι άλλων οργάνων επιδιώκοντας να εμφανίζει ευρύτερη συμμετοχή του κόσμου (δημοψηφίσματα, συμμετοχή της αντιπολίτευσης στα όργανα διοίκησης). Με κατάργηση οργάνων που δεν έδειξαν αποτελεσματικότητα, π.χ. Συνήγορος επιχείρησης και δημότη και την αντικατάσταση από άλλα πιο κεντρικά ελεγχόμενα και επιτελικά, π.χ. Διαβούλευση, Διαμεσολαβητές κ.λπ..

Κατ’ αρχάς χρειάζεται να προβάλλουμε τη γενικότερη άποψη που έχουμε σχετικά με το τοπικό κράτος, που δεν αποτελεί τοπική «αυτοδιοίκηση», όπως το ονομάζουν, αλλά μια σκληρή τοπική διοίκηση.

Να αναδείξουμε ότι οι δήμοι και οι περιφέρειες ασκούν μια αυστηρά καθορισμένη πολιτική μέσα στα όρια και στις κατευθύνσεις που χαράζονται από την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς δυνατότητες παρεκκλίσεων ή άσκησης μιας διαφορετικής πολιτικής. Άρα δεν υπάρχουν περιθώρια για άσκηση μιας διαχείρισης που θα έχει φιλολαϊκό πρόσημο. Ταυτόχρονα τοπικοί οικονομικοί και άλλοι μηχανισμοί διαπλέκονται με τις αποφάσεις τους. Ο συγκεντρωτικός τρόπος διοίκησης τους προδιαγράφεται-καθορίζεται αυστηρά από το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας τους, το ίδιο η λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου. Αυτό παραμένει σε μεγάλο βαθμό ίδιο και με τις αλλαγές του Κλεισθένη.

Η συμμετοχή μας και η στάση μας σε αυτούς τους «αντιπροσωπευτικούς θεσμούς» γίνεται με κριτήριο:

α. την καλύτερη ενημέρωση για τους σχεδιασμούς της δημ/περ. αρχής, την αποκάλυψη των πολιτικών που ασκούνται και στο δήμο και τη διαπλοκή των συμφερόντων

β. την επίγνωση με στοιχεία για το ρόλο και τον τρόπο δράσης του τοπικού κράτους στην εξυπηρέτηση των οικονομικών συμφερόντων, ώστε μετά να αξιοποιούνται από το κίνημα.

γ. το να αποκτούν οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι ένα ακόμα διακριτό μέσο για την παρέμβαση και τον αγώνα τους, ώστε να προβάλλονται τα αιτήματα και οι ανάγκες τους

Κρίνουμε ότι το πρωταρχικό πεδίο πάλης είναι η ανάπτυξη κινήματος και η ενεργοποίηση των ίδιων των κατοίκων. Η συγκρότηση και δράση μιας αριστερής, αντιδιαχειριστικής, ταξικής αντίληψης μέσα στο κίνημα και η δράση και συμμετοχή μας στα δημοτικά/περιφερειακά συμβούλια και τις όποιες επιτροπές τους είναι ταγμένη σε αυτό.

Ο Κλεισθένης Ι έρχεται να εκσυγχρονίσει τον Καλλικράτη και να πετύχει ευρύτερες συναινέσεις και συνεργασίες για τις γενικές ανάγκες του κεφαλαίου και της καπιταλιστικής ανάπτυξης σε αυτή τη φάση. Είναι αυτό το πλαίσιο που φέρνει την όλο και μεγαλύτερη αποσύνδεση της χρηματοδότησης δήμων/περιφερειών από το κράτος, και την όλο και μεγαλύτερη σύνδεση τους με τις ανάγκες της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, στο όνομα της εξυπηρέτησης της επιχειρηματικότητας και της ανταποδοτικότητας, των συμφερόντων του κεφαλαίου. Οι προτεινόμενες αλλαγές, θεσμοποιούν πλέον την επιχειρηματική λειτουργία των δήμων. Μετατρέπονται πλήρως σε μακρύ χέρι του κεντρικού κράτους/διαχειριστικό μηχανισμό/ εταιρία διαχείρισης- ιδιωτικοποίησης.

ΓΙ ΑΥΤΟ:

Για το νόμο ξεκαθαρίζουμε ότι είμαστε αντίθετοι κρίνοντας τη συνολική του στόχευση και όχι τα επιμέρους στοιχεία του, όπως το νέο σύστημα εκλογής. Ταυτόχρονα, είμαστε αντίθετοι και στο παλιό μοντέλο λειτουργία των δήμων με τον «Καποδίστρια» και στο μετέπειτα πλαίσιο με τον Καλλικράτη.

Η αντίθεσή μας διατυπώνεται από τη σκοπιά ενός άλλου τρόπου οργάνωσης της ζωής μας σαν εργαζόμενοι και κάτοικοι. Ενός τρόπου που θέτει στο κέντρο τα σύγχρονα κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα, την ικανοποίηση των αναγκών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, τη συγκρότηση σύγχρονων δημοκρατικών μορφών λαϊκής συλλογικής οργάνωσης, πάλης και επιβολής της λαϊκής θέλησης, με λόγο στην πολιτική που σχεδιάζεται και εφαρμόζεται στην πόλη. Συγκρουόμαστε με όλα τα χαρακτηριστικά θεσμικής οργάνωσης του τοπικού κράτους που το διαπερνούν σαν κόκκινη γραμμή και όλα τα στοιχεία που αναδεικνύουν το βαθιά αντιλαϊκό χαρακτήρα του τοπικού κράτους.

Σε σχέση με το σύστημα εκλογής: Εμείς είμαστε υπέρ της απλής ανόθευτης αναλογικής. Το σύστημα στον Κλεισθένη είναι ένα αναλογικότερο μοντέλο, μια εκδοχή της απλής αναλογικής, που λειτουργεί, όμως, με αποκλεισμούς. Από τη στιγμή που αποκλείονται συνδυασμοί, που δεν μπορούν να συγκεντρώσουν τον απαραίτητο αριθμό υποψηφίων ή και μεμονωμένοι υποψήφιοι, δεν αποτελεί απλή ανόθευτη αναλογική.

Παλεύουμε :

  • Ενάντια στην αντιδημοκρατική λειτουργία Δήμων και Περιφερειών και τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που υπηρετούνται από το προηγούμενο πλαίσιο λειτουργίας τους και επεκτείνονται με τον Κλεισθένη.
  • Ενάντια στο δήμο-επιχείρηση με το δημότη-πελάτη και στην ανταποδοτική παροχή των υπηρεσιών. Στις ηλεκτρονικές κατασχέσεις και πλειστηριασμούς των δήμων σε βάρος των κατοίκων.
  • Ενάντια στην ιδιωτικοοικονομική-επιχειρηματική λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, τις άμεσες ή έμμεσες ιδιωτικοποιήσεις είτε ΣΔΙΤ είτε με εκχωρήσεις που οδηγούν την παραχώρηση λειτουργιών και υπηρεσιών στο κεφάλαιο.
  • Είμαστε αντίθετοι στα εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα και επιχειρησιακά προγράμματα, τα κριτήρια «επιλεξιμότητας», με βάση τα πλαίσια που επιβάλλουν Ε.Ε., μνημόνια και κυβερνήσεις και κριτήρια την καπιταλιστική ανάπτυξη και τα αστικά συμφέροντα. Ενάντια στα Παρατηρητήρια, την επιτήρηση-συμμόρφωση- με τις επιταγές των μνημονίων.
  • Ενάντια στο δήμο-φορομπήχτη, στην επέκταση των ανταποδοτικών τελών και στις αυξήσεις των δημοτικών τελών, στη συρρίκνωση-υποβάθμιση των δημόσιων δωρεάν κοινωνικών υπηρεσιών.
  • Ενάντια σε δήμους περιφέρειες που προωθούν και χρησιμοποιούν μορφές ευέλικτης, προσωρινής, φτηνής εργασίας.
  • Ενάντια στην παραχώρηση της διαχείρισης των αποβλήτων σε ιδιώτες και τη λειτουργία της χωρίς κριτήριο την υγεία των κατοίκων και των εργαζομένων και την προστασία του περιβάλλοντος.
  • Ενάντια στην «μεταφορά αρμοδιοτήτων» που αφορούν δικαιώματα, όπως η εκπαίδευση, η υγεία κλπ στους Δήμους, γιατί γίνεται δρόμος για την ανάπτυξη της ταξικής διαφοροποίησης ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς Δήμους, για την απαλλαγή των κυβερνήσεων από το βάρος των κοινωνικών υπηρεσιών και για τη μεγαλύτερη ευελιξία στην προσαρμογή τους στις ανάγκες του κεφαλαίου.
  • Ενάντια στη λειτουργία δημοτικών Α.Ε. από δήμους και περιφέρειες.

Αγωνιζόμαστε :

  • Οι δήμοι και οι κοινότητες να συγκροτούνται με τρόπο που να εξασφαλίζεται η άμεση συμμετοχή και δημοκρατία. Λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές με αποφασιστικό ρόλο και αρμοδιότητες. Καθιέρωση της απλής ανόθευτης αναλογικής χωρίς αποκλεισμούς. Έμμεση εκλογή του δημάρχου κλπ
  • Κατοχύρωση του λαϊκού και εργατικού ελέγχου στον σχεδιασμό των συνολικών προτεραιοτήτων μιας περιοχής, την εκτέλεση, το κόστος κάθε εκτελούμενου έργου (υποδομών, υπηρεσιών κλπ) από τους άμεσα ενδιαφερόμενους λαϊκούς φορείς και τις οργανώσεις τους. Καθιέρωση βέτο για τοπικά ζητήματα από τις αντίστοιχες συνελεύσεις κατοίκων ή άλλα λαϊκά όργανα και θεσμούς.
  • Το μαζικό λαϊκό κίνημα να καταργεί, στην πράξη, αντιλαϊκές αποφάσεις, να ανακαλεί και το δημοτικό συμβούλιο, του οποίου τα μέλη να είναι αιρετά και ανακλητά. Αποφασιστικό ρόλο των οργάνων της πάλης των εργαζόμενων σε όλη την πορεία των αποφάσεων, από τον καθορισμό των αναγκών, έως τον προγραμματισμό και την εκτέλεση των κάθε είδους έργων.
  • Μέτρα και υποδομές που εξυπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες και είναι συμβατοί με τη φύση. Χρηματοδοτήσεις για τις λαϊκές ανάγκες και υποδομές και όχι για έργα βιτρίνας.
  • Πλήρεις και αξιοπρεπείς, δωρεάν για τα λαϊκά στρώματα, κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων για την κοινωνική πρόνοια (π.χ παιδικοί σταθμοί, ΚΑΠΗ, πολιτισμό, αθλητισμό κλπ..
  • Υποδομές και έργα προστασίας από πλημμύρες – πυρκαγιές – σεισμούς – καταστροφές από καιρικά φαινόμενα καθώς και από μόλυνση – ρύπανση εδάφους, νερού, αέρα.
  • Γενναία επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και άμεση επιστροφή των κονδυλίων που έχουν παρακρατήσει οι κυβερνήσεις. Αυξημένη φορολογία στις τοπικές επιχειρηματικές δραστηριότητες και στη μεγάλη ακίνητη περιουσία με αντίστοιχη μείωση-κατάργηση των δημοτικών φόρων-τελών για τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Κατάργηση της πολλαπλής φορολόγησης της λαϊκής κατοικίας. Καμία σύνδεση με των εσόδων των δήμων με ΦΠΑ και ΦΑΠ.
  • Δικαίωμα ψήφου για όλους τους μετανάστες.
  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους σε δήμους-περιφέρειες. Είμαστε αντίθετοι με τις χιλιάδες απολύσεις των ελαστικά εργαζόμενων.

 Επιτροπή για θέματα πόλης χώρου περιβάλλοντος του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, 7/9/2018

κοινοποίησε το: