30 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΪΝΟΠΟΥΛΕΙΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ

Σαν σήμερα, στις 11.05.1987, ξεκινούσε η κατασκευή του Σαϊνοπούλειου Αμφιθεάτρου. Ένα Αμφιθέατρο γεννιόταν σε αυτόν τον τόπο ! Ακριβώς πριν 30 χρόνια, ένα αμφιθέατρο που έμελε να παίξει τον κυρίαρχο ίσως και τον αποκλειστικό ρόλο στα πολιτιστικά δρώμενα της Σπάρτης και της Λακωνίας γενικότερα.
Ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, πάνω από όλα πατριώτης και οραματιστής, ο Γιώργος Σαϊνόπουλος με το δικό του «ειδικό βάρος», έκανε προσωπική του υπόθεση τα ζητήματα πολιτισμού αυτού του τόπου και σηματοδοτούσε τα επόμενα χρόνια σε αυτόν τον τομέα.

Πουλοκέφαλος Γιώργος Πολιτικός Μηχανικός Πρώην Πρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου

Στην ιδιόκτητη έκταση του στη Μαγούλα και με αποκλειστικά δικές του δαπάνες που προέρχονταν κυρίως από εκποίηση δικών του περιουσιακών στοιχείων, αυτός ο υπέροχος άνθρωπος, έχτισε βήμα- βήμα αυτό το πολιτιστικό «απόσταγμα».
Που έκτοτε και ανελλιπώς καλύπτει με τις παραστάσεις του το κενό που υπήρχε σε θέματα πολιτισμού.

Ο υποφαινόμενος ως μελετητής και επιβλέπων μηχανικός του έργου έχει πολλά να θυμάται από αυτή τη συνεργασία ! Από την αγωνία, την επιμονή , τη θέληση και το όραμα αυτού του μοναδικού ανθρώπου.

Αξίζει κυρίως για τους επιγενόμενους μια μικρή αναφορά ώστε να εμβαθύνουμε στην σκέψη και στο πείσμα του ακούραστου Γιώργου Σαϊνόπουλου για να στηθεί και να ολοκληρωθεί αυτό το έργο.
Ξεκινήσαμε ένα χρόνο σχεδόν νωρίτερα με τα προκαταρκτικά, τα προσχέδια, συζητήσεις και ξενύχτια ατελείωτα, εκεί στο μικρό και φιλόξενο γραφειάκι της Κων/νου Παλαιολόγου! Απορρίψαμε προτάσεις, ξανασχεδιάσαμε! Ώρες ατελείωτες , ώρες δημιουργικές!

Ο μεταβολισμός της ενέργειας έπρεπε να δώσει απτά αποτελέσματα ! Πάντα με τη δική του έμπνευση αλλά και την επίσης υποστηρικτική στάση της συζύγου του της κ. Χρυσαυγής προχωρούσαμε, μελετούσαμε, σβήναμε, ξαναφτιάχναμε μέχρι να καταλήξουμε στην οριστική πρόταση.

Επισκεφθήκαμε ενδιάμεσα άλλες πόλεις που είχαν ανοιχτά θέατρα όχι για να αντιγράψουμε, αλλά για να δούμε τις αδυναμίες στην πράξη τέτοιων κατασκευών!
Θέλαμε έτσι και αλλιώς το δικό μας να είναι μοναδικό και κυρίως αυθεντικό!

Και ξεκινήσαμε μετά τις τυπικές διαδικασίες και τις αδειοδοτήσεις ακριβώς στις 11 Μαΐου του 1987 . Την Άνοιξη! Ώστε να έχουμε ολόκληρη την πρόσφορη κατασκευαστική περίοδο μπροστά μας ! Δεν έπρεπε να καθυστερήσουμε ούτε μία μέρα αλλά ούτε και να χαθεί καμία μέρα !

Πρώτα οι χωματουργικές εργασίες για την διαμόρφωση του χώρου και κατόπιν τις σκυροδετήσεις. Ο χώρος που επιλέχθηκε από τον ίδιο τον Γιώργο Σαϊνόπουλο ήταν ένα φυσικό πρανές που προσιδίαζε με μία κοίλη επιφάνεια που ακριβώς απέναντι της είχε τα φυσικά και μοναδικά σκηνικά !

Τον Ταΰγετο και το Μυστρά !

Δεν θα μπορούσε πραγματικά να υπάρχει άλλο μέρος που να συνδυάζει αθροιστικά αυτές τις παραμέτρους με αυτά τα πλεονεκτήματα.
Αξίζει βέβαια μία αναφορά στο αποτέλεσμα της ακουστικής που υπάρχει στο κατασκευασμένο θέατρο για τον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκε αυτό. Ο αρχικός σχεδιασμός του κοίλου του θεάτρου δεν ήταν ο σημερινός αλλά 4.00 μέτρα δυτικότερα!

Όταν τα χωματουργικά μηχανήματα είχαν διαμορφώσει το κοίλο στην αρχική θέση, το ανήσυχο πνεύμα του Γιώργου Σαϊνόπουλου επιζητούσε ακόμη καλύτερη ακουστική. Εφοδιαστήκαμε για αυτές τις ανάγκες με ένα ντεσιμπελόμετρο της εποχής και αρχίσαμε να μετράμε τα ηχητικά αποτελέσματα. Αυτό όμως δεν τον ικανοποιούσε !

Έτσι μία μέρα μου έδειξε δύο πέτρες ποταμίσιες και μου υπέδειξε να μείνω στο κέντρο του θεάτρου και να χτυπώ τις πέτρες ρυθμικά και σταθερά με την ίδια ένταση. Αυτό γινόταν μόνον τα απογεύματα όταν είχαν αποχωρήσει όλοι από το εργοτάξιο και είχαμε απομείνει οι δυο μας!

Ο ίδιος διέτρεχε ολόκληρο το κοίλο του θεάτρου και άκουγε τα χτυπήματα των δύο πετρών. Ταυτόχρονα μου απέρριψε το νεσιμπελόμετρο ως μη αποτελεσματικό και για την μέτρηση της ακουστικής για αυτόν αρκούσαν μόνον οι πέτρες.

Με δεδομένη αυτήν την μεθοδολογία μετρούσε την ακουστική ο ίδιος, με την δική μου συνδρομή μόνον στο χτύπημα. Είπαμε να προχωρήσουμε την εκσκαφή του κοίλου κατ αρχήν 1 μέτρο ανατολικότερα . Η βελτίωση της ακουστικής ήταν εντυπωσιακή. Στη συνέχεια μετρώντας με μόνο αξιόπιστο μέσο τις 2 πέτρες και προχωρώντας η εκσκαφή του κοίλου έφθασε στα 4 μέτρα σε σχέση με την αρχική, που ήταν και η τελική θέση.

Πόση ήταν αυτή η βελτίωση της ακουστικής σύμφωνα με το ντεσιμπελόμετρο που μέτρησα στην αρχή και στο τέλος ! Βελτίωση κατά 65% σε σχέση με την αρχική τοποθέτηση του θεάτρου !

Μεγάλη βέβαια χαρά για τον υπογράφοντα που πριν μερικά χρόνια ξαναβρήκα αυτές τις 2 πέτρες στο γραφείο μου, που είχα χάσει μετά από κάποια μετακόμιση και που θα πρέπει να παραδώσω κάποια στιγμή ως ιστορικό στοιχείο στο Σαϊνοπούλειο Ίδρυμα. Για να γνωρίσουν οι νεώτεροι τον τρόπο με τον οποίο ο αείμνηστος Γιώργος Σαϊνόπουλος επέλεξε να μετρήσει και να βελτιώσει την ακουστική του Θεάτρου!

Θα μπορούσαν να γραφούν και υπάρχουν ένα πλήθος ακόμη από μικρές ιστορίες με γεμάτες αναμνήσεις από εκείνη τη συνεργασία. Κυρίως όμως θα παραμένει εσαεί ως θύμηση , η έμπνευση, το πάθος για δημιουργία, το όραμα και η θέληση αυτού του μοναδικού ανθρώπου που ήθελε να βάλει και έβαλε σε άλλη βάση τον πολιτισμό στον αγαπημένο του τόπο την Σπάρτη !!!

Σπάρτη 11.05.2017

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΟΚΕΦΑΛΟΣ

Φωτογραφία του Γιώργος Πουλοκέφαλος.
Φωτογραφία του Γιώργος Πουλοκέφαλος.
 

 

Κράτα το

Κράτα το

Επισπεύδει η κυβέρνηση το έργο ΣΔΙΤ στη διαχείριση απορριμμάτων της Πελοποννήσου

 

 

Για “σημαντικές βελτιώσεις” σε σχέση με την προηγούμενη σύμβαση έκανε λόγο ο πρόεδρος της διυπουργικής επιτροπής και υπουργός Επκρατείας Αλ. Φλαμπουράρης. Εξειδίκευσε τα σημεία βελτίωσης στην μείωση του χρόνου διάρκειας της αρχικής σύμβασης από 28 σε 21 χρόνια, στη μείωση της εγγυημένης ποσότητας που θα αποδίδεται στην κεντρική διαχείριση από 150.000 χιλιάδες τόνους σε 100.000 χιλιάδες τόνους, στην κατασκευή επτά σταθμών μεταφόρτωσης απορριμμάτων αντί για δύο.

Την επίσπευση των γραφειοκρατικών διαδικασιών έως τα τέλη Απριλίου για την έναρξη των έργων διαχείρισης απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου μέσω σύμπραξης Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) με σύμβαση παραχώρησης με μέγιστο ορίζοντα το 2045 αποφάσισε η διυπουργική επιτροπή για τα μεγάλα έργα στην τελευταία σύσκεψη με την παρουσία του περιφερειάρχη Π. Τατούλη και εκπροσώπων του Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων της περιφέρειας.

Για “σημαντικές βελτιώσεις” σε σχέση με την προηγούμενη σύμβαση έκανε λόγο ο πρόεδρος της διυπουργικής επιτροπής και υπουργός Επκρατείας Αλ. Φλαμπουράρης. Εξειδίκευσε τα σημεία βελτίωσης στην μείωση του χρόνου διάρκειας της αρχικής σύμβασης από 28 σε 21 χρόνια, στη μείωση της εγγυημένης ποσότητας που θα αποδίδεται στην κεντρική διαχείριση από 150.000 χιλιάδες τόνους σε 100.000 χιλιάδες τόνους, στην κατασκευή επτά σταθμών μεταφόρτωσης απορριμμάτων αντί για δύο.

Επίσης προβλέπεται ανταποδοτική παροχή ρεύματος σε κατοίκους της περιοχής, το οποίο θα προέρχεται από δωρεά της κατασκευάστριας εταιρείας μετά από την κατασκευή φωτοβολταϊκών πάρκων.

Ανακυκλώσιμα υλικά απορριμμάτων

Για «τέλος στην τραγωδία των σκουπιδιών στην Πελοπόννησο» έκανε λόγο ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Π. εκτιμώντας ότι με την ολοκλήρωση της γραφειοκρατικής διαδικασίας έως τα τέλη Απριλίου “θα ακολουθήσει η υπογραφή της σύμβασης”.

“Οι όποιες βελτιώσεις στο έργο ΣΔΙΤ είναι τέτοιες που δεν θα μειώσουν την τιμή κόστους ανά νοικοκυριό” σχολιάζει στην “Α” ο Ν. Πατσαρίνος, επικεφαλής της παράταξης “Πελοπόννησος Πρώτα”.

Υπενθυμίζοντας ότι οι “χωροθετήσεις” των εγκαταστάσεων γίνονται “ετεροβαρώς”, καθώς δίνεται προτεραιότητα σε Αρκαδία, Μεσσηνία και Λακωνία, ενώ από τον σχεδιασμό “έχουν αποκλεισθεί η Κορινθία και η Αργολίδα”, ο Ν. Πατσαρίνος τονίζει ότι “από την στιγμή εφαρμογής του έργου ΣΔΙΤ με μέγιστο χρονικό ορίζοντα το 2045 δεν εξασφαλίζονται ο δημόσιος έλεγχος και η δημόσια παρακολούθηση”.

Υπογραμμίζει, μάλιστα, ότι “το έργο ΣΔΙΤ δεν υπακούει στις οδηγίες της Ε.Ε. ούτε στο νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων και στη μείωση των αποβλήτων”. “Συνεπώς η διαχείριση απορριμμάτων μπορεί να αποβεί αναποτελεσματική, καθώς για τα χρόνια εφαρμογής της σύμβασης παραχώρησης δεν θα υπάρχει δυναμική παρέμβαση για την ένταξη νέων επιστημονικών και τεχνολογικών μεθόδων” τονίζει ο Ν. Πατσαρίνος υποστηρίζοντας:

“Αυτό θα έχει αποτέλεσμα η διαχείριση απορριμμάτων να είναι στατική και να μην απομειώνεται η ταφή των όποιων υπολειμμάτων”.

 

Κράτα το

Επέλεξαν Τατούλη! – Messinia Press

Σύσσωμη η παράταξη Τατούλη εξέδωσε σκληρή ανακοίνωση κατά των 9 βουλευτών της ΝΔ και του Αντώνη Σαμαρά. Την ανακοίνωση – άδειασμα στους «γαλάζιους» βουλευτές υπογράφουν, μεταξύ άλλων, σημαντικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας στην Πελοπόννησο και στη Μεσσηνία! Σκληρή ανακοίνωση εναντίον του Αντώνη Σαμαρά και των 9 βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι κατέθεσαν ερώτηση στη…

Πηγή: Επέλεξαν Τατούλη! – Messinia Press

Μια παραίτηση για την Αρκαδία

     Τάκη  Γατσόπουλου, Περιφερειακού Συμβούλου Αρκαδίας – Αντιπροέδρου Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου.

 

Ι. Στην προχθεσινή συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, η Περιφερειακή Αρχή Τατούλη μέσα από μια διαδικασία απρόκλητων ύβρεων και ανοίκειων χαρακτηρισμών, που προσβάλλουν όχι μόνο το θεσμό και πρόσωπα αλλά και το πολιτισμικό αίσθημα του Πελοποννησιακού Λαού, απέναντι στη σύσσωμη δημοκρατική αντιπολίτευση και τις θέσεις των δημοτικών αρχών της πλειοψηφίας των πολιτών της Πελοποννήσου, ψήφισε το Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ).

Το ΠΕΣΔΑ ήταν το κοστούμι της σύμβασης δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) με την ΤΕΡΝΑ για την διαχείριση των απορριμμάτων της Πελοποννήσου που η Περιφερειακή Αρχή σχεδιάζει χρόνια στην πλάτη των ανυποψίαστων για το περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος της πολιτών της και είναι το μοναδικό μεγάλο σε δύο θητείες της έργο που θα έχει αν πραγματοποιηθεί το ανεξίτηλο ένοχο αποτύπωμά της .

 

Διαφωνούμε κάθετα με το Σχέδιο αυτό για λόγους θεσμικούς, περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς αλλά και οικονομικούς, δηλαδή βαθύτατα πολιτικούς και προτείνουμε, ως «Πελοπόννησος Πρώτα» την αποκεντρωμένη, ορθολογική και περιβαλλοντικά συμβατή αλλά και οικονομικά συμφέρουσα διαχείριση των απορριμμάτων με Δημόσιο έλεγχο και τη συμμετοχή της κοινωνίας σε αυτήν με σκοπό την επιστροφή του οφέλους της διαχείρισης σε αυτήν.

 

 Διεκδικούμε την άμεση χρηματοδότηση και συνδρομή των δήμων και των φορέων τους για την υλοποίηση της πιο πάνω εναλλακτικής πρότασης, που περιλαμβάνει ενημέρωση – πρόληψη – μείωση – οργανωμένη διαλογή στην πηγή – ανακύκλωση – ανάκτηση – κομποστοποίηση – λιπασματοποίηση και υγειονομική ταφή του υπολείμματος, του οποίου η ποσότητα και ο βαθμός επικινδυνότητας με βελτιούμενη στο χρόνο ποσοτικά και ποιοτικά διαχείριση και τη συμμετοχή της ήδη εκφρασμένης θέλησης των πολιτών θα βαίνουν συνεχώς μειούμενα.

 

Όμως στην Περιφέρεια Πελοποννήσου που το γνώριμο πολιτικό σύστημα την κατάντησε την πιο βρώμικη της χώρας θριαμβεύει τώρα σε σύγχρονη έκδοση κάθε εταιρεία πρόθυμων «επενδυτών» και όχι η κοινωνία των δημιουργικών πολιτών της..

 

ΙΙ. Στο πλαίσιο μάλιστα της Κεντρικής Υπερσυγκεντρωτικής διαχείρισης του ΠΕΣΔΑ που η πλειοψηφία ψήφισε και της ΣΔΙΤ που αυτή προωθεί, εντάσσεται και ο σχεδιασμός παράνομα χωροθετημένης μονάδας στην Παλιόχουνη Βαλτετσίου Τριπόλεως Αρκαδίας, για τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αργολίδας!!!!, της Κορινθίας!!!! και του συνόλου σχεδόν της Αρκαδίας, η οποία όμως σε συνδυασμό με τα αναγνωριζόμενα ολοένα προβλήματα χωροθέτησης των αρχικά προβλεπόμενων άλλων δύο μονάδων σε Μεσσηνία και Λακωνία και το χαρακτηρισμό όλης της Περιφέρειας κατά το ΠΕΣΔΑ για πρώτη φορά ως μιας διαχειριστικής ενότητας, κινδυνεύει αυτή να είναι η μόνη πλέον για ολόκληρη την Πελοπόννησο!!!!

 

Όμως καθώς η Αρκαδία με βάση τα στατιστικά στοιχεία του ίδιου του ΠΕΣΔΑ από όλες τις Περιφερειακές Ενότητες της Πελοποννήσου είναι:

 

η Περιφερειακή Ενότητα που παράγει τα λιγότερα απορρίμματα,

η Περιφερειακή Ενότητα που έχει τη μεγαλύτερη τάση μείωσης του πρωτογενούς τομέα,

η Περιφερειακή Ενότητα που έχει τη μεγαλύτερη ανεργία σε μια Περιφέρεια που η ανεργία αυξάνεται με φρενήρεις ρυθμούς και

η Περιφερειακή Ενότητα που έχει τον πιο γηρασμένο πληθυσμό,

είναι παντελώς άδικη, ανομιμοποίητη και  εκτός κάθε αναλογίας η πιο πάνω καταστροφική για το μέλλον της χωροθέτηση, που ως φθηνή και βολική η επιτήδεια εργολάβος με την εκχώρηση της άδειας της Περιφερειακής Αρχής κυριαρχικά στον τόπο μας επέλεξε.

 

Η μονάδα αυτή χωρίς αβασάνιστους τοπικισμούς, θα επιβαρύνει υπέρμετρα την περιοχή με την ήδη υποβαθμισμένη γειτονική Μεγαλόπολη αλλά και γενικότερα την Αρκαδία, με την πρόσθεση αέναου κυκλοφοριακού φόρτου απορριμματοφόρων στους οδικούς άξονές της, τις κάθε είδους αναμφισβήτητες εκπομπές της μονάδας και το τεράστιο προς ταφή κακής ποιότητας υπόλειμμά της, ώστε η Αρκαδία μας  θα γίνει στο εξής η χωματερή της Πελοποννήσου.

 

Αυτά όταν η Τρίπολη για δεκαετίες δεχόταν από παντού σκουπίδια  στο μεγαλύτερο ΧΑΔΑ της Περιφέρειας στο «Πλάτωμα», ενώ ελέω και της Περιφερειακής Απραξίας που έστρωνε το δρόμο στην ΤΕΡΝΑ έχει και δύο τεράστιους «νεότευκτους» ΧΑΔΑ στην «Αγία Τριάδα» και τον «΄Αγιο Βλάσση».

 

ΙΙΙ. Με τα δεδομένα αυτά και την επιπλέον ευθύνη μου ως υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης της παράταξης «Πελοπόννησος Πρώτα» στην Αρκαδία, όπου γεννήθηκα μεγάλωσα, εργάζομαι και ζω με την οικογένειά μου και για εκείνη άδολα ονειρεύομαι, ψήφισα φυσικά αρνητικά  στην εισήγηση της πλειοψηφίας για αυτό το ΠΕΣΔΑ.

Όμως η ψήφος μου δεν ήταν αρκετή όπως προεκτέθηκε για να αποτρέψει την υπερψήφιση του ΠΕΣΔΑ που δυστυχώς διαμόρφωσε και η δίβουλη με καθυστερήσεις και εκτροπές πολιτική της Κυβέρνησης που έσυρε για δύο χρόνια την αντιμετώπιση του προβλήματος για να υποχωρήσει στο τέλος στην επιλογή της υιοθέτησης της ΣΔΙΤ, αντίθετα όχι μόνο με τις θέσεις της αλλά και με κάθε έννοια  «δίκαιης ανάπτυξης»  για την Αρκαδία.

 

ΙV. Aγαπητοί συμπολίτες, η πιο πάνω ψήφος μου ήταν η τελευταία στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου,

όμως καθώς  τα μεγάλα εγκλήματα και οι μεγάλες συμφωνίες συνοδεύονται από εκκωφαντική σιωπή,

για να ενισχύσω τη φωνή της ψήφου μου για  την Αρκαδία και να αναδείξω στο μέτρο των μικρών δυνάμεών μου το πρόβλημα μιας διαχείρισης των απορριμμάτων που θα πληγώνει και θα δηλητηριάζει τον τόπο μας  και τη ζωή όχι μόνο των παιδιών μας αλλά και των επόμενων γενεών και ταυτόχρονα θα μας επιβαρύνει πανάκριβα, μέσω των λογαριασμών του ρεύματος με απειλή διακοπής του,

 παραιτούμαι της ιδιότητας του περιφερειακού συμβούλου εκλεγμένου στην περιφερειακή ενότητα Αρκαδίας,

συνεχίζοντας αδιαπραγμάτευτα και ενωτικά να δεσμεύομαι με  όσους παλεύουν μέσα και έξω από το Περιφερειακό Συμβούλιο στον αγώνα κατά της ΣΔΙΤ απορριμμάτων Πελοποννήσου και συνακόλουθα του ΤΕΡΝΑτουργήματος στην Αρκαδία……. ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ.

 

Καλώ  παράλληλα τους πολίτες, τις συλλογικότητές τους και ιδίως τους Δημάρχους, το Φο.δ.σ.α. Π.Π., τα Κόμματα, τους Βουλευτές και την Κυβέρνηση να αναλάβουν ΤΩΡΑ τις σχετικές ιστορικές ευθύνες τους απέναντι στο μέλλον.

                                

                                 Τρίπολη 23-2-1017

                                

                                    

                                     Τάκης  Γατσόπουλος

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΙ ΤΑΚΤΙΚΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

 

(Διαπαραταξιακό Δελτίο Τύπου )

Ο κύριος Περιφερειάρχης για άλλη μια φορά επέδειξε την «ικανότητά» του, αυτή της εφαρμογής της Δημοκρατίας κατά το δοκούν. Φυσικά για την αντιπολίτευση του ΠΕΣΥ, αυτό

δεν αποτελεί έκπληξη μιας και οι αντιδημοκρατικές του πρακτικές είναι γνωστές, τουλάχιστον σε εμάς. Ωστόσο οφείλουμε να ενημερώσουμε τους πολίτες αυτού του τόπου πως ενώ σ

το προηγούμενο Περιφερειακό Συμβούλιο ζητήσαμε να συζητηθεί το θέμα των δασικών χ

αρτών, η πλειοψηφία του κυρίου Περιφερειάρχη αποφάσισε το θέμα να συζητηθεί στο επόμενο τακτικό

Περιφερειακό Συμβούλιο. Όμως στην πρόσκληση που εστάλλει στις 16-2 για τη σημερινή συνεδρίαση

Δήμητρα Λυμπεροπούλου

Περιφερειακή σύμβουλος Πελοποννήσου Επικεφαλής Περιφερειακής Παράταξης “Πελοπόννησος Οικολογική”

Επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης Δημοκρατική Πελοποννησιακή Συνεργασία – Πράξη Ανάπτυξης

πρ. Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Μεσσηνίας

Νίκος Πατσαρίνος Επικεφαλής της παράταξης Πελοπόννησος Πρώτα

(20-2-2017) του ΠΕΣΥ ,δεν το συμπεριέλαβε στα θέματα της ημερήσιας διάταξης. Και βεβαίως ο κύριος Περιφερειάρχης-κατά την προσφιλή του τακτική της καταστρατήγησης των αποφάσεων- συγκάλεσε Έκτακτο Περιφερειακό Συμβούλιο την Παρασκευή 17/2/2017 ενημερώνοντας τους Περιφερειακούς Συμβούλους την ίδια μέρα….προφανώς για να συζητήσει μόνος του αφού μάλλον δεν άντεχε την κριτική μας. Να σημειώσουμε εδώ πως ενώ οι χάρτες της Μεσσηνίας αναρτήθηκαν στις 23/1/2017  ο κύριος Περιφερειάρχης  θεώρησε το θέμα ως έκτακτο και σοβαρό σχεδόν ένα μήνα μετά….ενώ η αντιπολίτευση ζητούσε να συζητηθεί το θέμα εδώ και δύο περίπου εβδομάδες.

Όσον αφορά το θέμα της δακοκτονίας είναι βεβαίως σημαντικό θα μπορούσε όμως να συζητηθεί σήμερα προ ημερήσιας διάταξης θέμα, με τη δέουσα σοβαρότητα και σωστή προετοιμασία με τεκμηριωμένες προτάσεις.

  • Τι άραγε ήθελε να προλάβει ο κύριος Τατούλης;

  • Μήπως τις εξαγγελίες για νομοθετικές ρυθμίσεις όσον αφορά τους δασικούς χάρτες;

Δυστυχώς όμως για αυτόν δεν πρόλαβε και έμεινε «εκτεθειμένος» , γιατί την Παρασκευή στις 17-2-2017 η διυπουργική σύσκεψη μεταξύ άλλων, δεσμεύτηκε για την συνέχιση της γεωργικής εκμετάλλευσης , εκτάσεων που είναι ενταγμένες στο ΟΣΔΕ και αλληλοεπιδρούν με τους δασικούς χάρτες.

Για όλους αυτούς του λόγους και οι έξι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, απείχαμε από την «κατεπείγουσα » συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου.

Δεν μας εκπλήσσουν οι πολιτικές που εφαρμόζει ο κύριος Περιφερειάρχης διότι είναι  οι ίδιες πρακτικές που εφάρμοσε η παράταξη που εκφράζει και που βούλιαξαν την χώρα μετά από 40 χρόνια διακυβέρνησης.

Καλαμάτα 20-2-2017

 

ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Π.Σ.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΠΡΩΤΑ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ

 

Γκοτσόπουλος: Τοπική διακυβέρνηση σημαίνει ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση

 

«Το να λες ότι αποκεντρώνεις αρμοδιότητες, χωρίς να έχεις ισχυρούς δήμους και Περιφέρειες, οδηγεί στο χάος. Αποκέντρωση σημαίνει ισχυρή Αυτοδιοίκηση. Αυτή είναι η δουλειά που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση. Δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη» δηλώνει στο Πρακτορείο-ΟΤΑ του ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ) Θόδωρος Γκοτσόπουλος.

Υπάρχει μια ομοφωνία όλων των πλευρών, στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας, να ενισχυθεί η τοπική διακυβέρνηση. «Μην ξεχνάτε την απόφαση της ΕΕ για πολυ-επίπεδη διακυβέρνηση», σημειώνει ο κ. Γκοτσόπουλος και εξηγεί στη συνέχεια το περιεχόμενο του νέου, απαιτητικού ρόλου που αναλαμβάνει η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης.

Η ΕΕΤΑΑ σε συνεργασία και με άλλους φορείς, όπως η Μονάδα Ανάπτυξης και Διαχείρισης Αναπτυξιακών Προγραμμάτων και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, αναλαμβάνει ενισχυμένο ρόλο στο πλαίσιο της προσπάθειας συμπόρευσης της ελληνικής με την ευρωπαϊκή τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και στο πλαίσιο της προσπάθειας καλύτερης αξιοποίησης του ΕΣΠΑ και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων.

Ακολουθεί η συνέντευξη του κ. Γκοτσόπουλου:

Κύριε Γκοτσόπουλε, τι γίνεται με τη διοικητική αναδιοργάνωση και μεταρρύθμιση;

Η κυβέρνηση, στα πλαίσια, της συνολικής αναδιοργάνωσης και αναδιάρθρωσης του πολιτικού και διοικητικού συστήματος, αποφάσισε να αντικαταστήσει τον Καλλικράτη με ένα νέο νομοθέτημα για την Αυτοδιοίκηση. Εχει συστήσει μια επιτροπή, που λειτουργεί στο υπ. Εσωτερικών, στην οποία συμμετέχει η ΚΕΔΕ και η ΕΝΠΕ. Αυτή η Επιτροπή πρέπει να καταλήξει, εάν καταλήξει, σε κάποια συμπεράσματα.

Tα κύρια θέματα που απασχολούν την Επιτροπή (που είναι χωρισμένη σε 3-4 υποεπιτροπές, τις οποίες αποκαλούμε Ομάδες Εργασίας) είναι οι αρμοδιότητες που θα έχουν οι δήμοι και οι Περιφέρειες (κάτι πολύ σημαντικό για τη λειτουργία της Αυτοδιοίκησης) και οι σχέσεις του Κεντρικού Κράτους με την Αυτοδιοίκηση. Μια υποεπιτροπή ασχολείται με το εκλογικό σύστημα, τη συγκρότηση και τη λειτουργία των δήμων και των Περιφερειών ως Νομικών Προσώπων. Η τρίτη Ομάδα Εργασίας ασχολείται με την οικονομική διαχείριση των δήμων και των Περιφερειών -προϋπολογισμός, έσοδα, έξοδα κ.λπ.- και η τέταρτη με την αναπτυξιακή διάσταση της Αυτοδιοίκησης και τις δυνατότητες που έχει στη σημερινή περίοδο να συμμετέχει με πιο ενεργό τρόπο στην ανάπτυξη της χώρας.

Επειδή είναι σοβαρό το εγχείρημα, θα πρέπει να ξεκαθαρισθεί το θέμα των σχέσεων των τριών εμπλεκομένων -Κράτους, Περιφέρειας, Δήμων-, να προσδιορισθούν με σαφήνεια οι αρμοδιότητες και ο τρόπος λειτουργίας των διαφορετικών επιπέδων διοίκησης. Θα πρέπει, επίσης, να αναλάβει η κυβέρνηση (σε βάθος τριετίας-τετραετίας και στο πλαίσιο ενός πακέτου αλλαγών στο πολιτικό και διοικητικό σύστημα) την επιχειρησιακή, θεσμική και οικονομική στήριξη αυτών των μεταρρυθμίσεων. Διότι εάν δεν υπάρξει αυτή η στήριξη, οποιοδήποτε ωραίο νομοθέτημα και οι όποιες αγαθές προθέσεις θα μείνουν στον αέρα και θα πέσουν στο κενό. Οπως συνέβη και με τον Καλλικράτη, που -εκτός των άλλων προβλημάτων που είχε- δεν κατάφερε σε τίποτα να βελτιώσει ουσιαστικά τους ΟΤΑ. Διότι δεν έδωσε καμία στήριξη, οικονομική ή επιχειρησιακή, στους δήμους και τις Περιφέρειες. 

Αναφέρεστε στο γεγονός ότι υπήρξε μεταφορά αρμοδιοτήτων, χωρίς τους αντίστοιχους πόρους;

Και σε αυτό, αλλά όχι μόνο. Είναι πάγια τακτική του ελληνικού κράτους να μεταφέρει αρμοδιότητες, χωρίς τους αντίστοιχους πόρους. Εννοώ ότι, όταν κάνεις μεγάλους δήμους, σε ορισμένες περιπτώσεις γιγαντιαίους δήμους σε έκταση καταρχήν και δευτερευόντως σε πληθυσμό, αυτοί οι δήμοι για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά χρειάζονται μια επιχειρησιακή υποστήριξη. Μια οικονομική ενίσχυση, προκειμένου να αποκτήσουν δομές που είναι απαραίτητες για να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους. Δεν υπήρξε καμία τέτοια πολιτική, με αποτέλεσμα να έχουμε μεγάλους δήμους, από τους οποίους οι περισσότεροι αδυνατούν να λειτουργήσουν. Αρα, για να χρησιμοποιήσω μια λαική έκφραση, «έγινε μια τρύπα στο νερό». Αγαθές οι προθέσεις αυτών που είχαν συλλάβει το εγχείρημα συνένωσης των δήμων, αλλά ουσιαστικά διέλυσαν τους δήμους. Διότι οι δήμοι, όπου και να πάτε στην Ελλάδα, θα σας πουν: «Δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε». 

Μιλάτε κυρίως για ελλείψεις σε εξειδικευμένο, επιστημονικό προσωπικό;

Και γι αυτό μιλάω, αλλά κυρίως για ένα σχέδιο που θα λύνει θεσμικά, επιχειρησιακά και οικονομικά θέματα. Όλοι ξέρουμε ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν είναι σε θέση να κάνει μαζικές προσλήψεις. Θα κάνει επιλεκτικές προσλήψεις. Αλλά υπάρχουν κι άλλα πράγματα που μπορεί να κάνει…

Μιλάτε για ευρωπαϊκά προγράμματα;

Προγράμματα, συστηματική επιμόρφωση του προσωπικού, συλλογικές προσπάθειες ενίσχυσης των δήμων… Αλλά για να γίνουν αυτά, χρειάζεται ένα υποστηρικτικό πρόγραμμα. 

Υπάρχει μια τάση να αποκτήσει η αυτοδιοίκηση μεγαλύτερη αυτονομία; Καταρχήν οικονομική; Το λέω με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται για τη φορολογική αποκέντρωση και τη δημιουργία νέου μηχανισμού είσπραξης τοπικών εσόδων.

Υπάρχει μια ομοφωνία όλων των παραγόντων που εμπλέκονται στη λειτουργία του διοικητικού και πολιτικού συστήματος της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό: Της ΚΕΔΕ, της κυβέρνησης (τουλάχιστον με βάση τις προεκλογικές της εξαγγελίες), των θεσμών (σας θυμίζω ότι στη συμφωνία που έχει υπογράψει η Ελλάδα, σε κάποιο παράρτημα υπάρχει με σαφήνεια προσδιορισμένη η απαίτηση να ενισχυθεί η τοπική διακυβέρνηση). Επίσης μην ξεχνάτε την απόφαση της ΕΕ για πολυεπίπεδη διακυβέρνηση. Όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να υπάρξει ουσιαστικά μια μεγάλη αποκέντρωση με ισχυρή Αυτοδιοίκηση. Το να λες, όμως, ότι αποκεντρώνεις αρμοδιότητες χωρίς να έχεις ισχυρούς Δήμους και Περιφέρειες, οδηγεί στο χάος. Άρα, αποκέντρωση με ισχυρή αυτοδιοίκηση είναι η δουλειά που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση. Δεν είναι ούτε απλή, ούτε εύκολη.

Είναι, δηλαδή, λίγο λυδία λίθος…

Αλλά πρέπει να το κάνεις. Όχι μόνο για λόγους καλύτερης λειτουργίας του συστήματος, δημοκρατίας και συμμετοχής. Πρέπει κυρίως να το κάνεις για λόγους αποτελεσματικότητας. Διότι όσο πιο κοντά μεταφέρεις το κέντρο λήψης αποφάσεων για την καθημερινότητα του πολίτη, τόσο περισσότερα μπορείς να προσδοκάς. 

Δηλαδή η Ελλάδα, με τα μνημόνια που έχει, καλείται να εφεύρει μια φόρμουλα αυτοδιοίκησης που δεν έχουμε δει πουθενά στην Ευρώπη;

Όχι το αντίθετο. Οι Ευρωπαίοι μας λένε ότι έχουν ένα σύστημα που έχει αποδώσει και μας καλούν να κάνουμε το ίδιο. Για να πως ένα χαρακτηριστικό αρνητικό παράδειγμα: Δεν μπορεί ο μέσος όρος στην Ευρώπη χρημάτων που διαχειρίζεται η Αυτοδιοίκηση να είναι 11,5% του ΑΕΠ και στην Ελλάδα των μνημονίων να είναι 2%. Δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη, και ειδικά στη κεντρική, βόρεια, δυτική και μεσογειακή Ευρώπη, το φαινόμενο τόσο απαξιωμένης Αυτοδιοίκησης. Είναι μοναδικό το φαινόμενο. Εχεις μια Αυτοδιοίκησης που ουσιαστικά, πέρα απ’ ότι λέει το Σύνταγμα, είναι βραχίονας του κεντρικού κράτους. 

Επιχειρησιακή στήριξη μπορεί να προσφέρει το ελληνικό υπουργείο Εσωτερικών;

Προφανέστατα μπορεί. Αλλά ξεκαθαρίζω ότι το υπ. Εσωτερικών είναι ο επισπεύδων των μεταρρυθμίσεων. Το ποιες αρμοδιότητες θα μεταφερθούν στην Αυτοδιοίκηση δεν είναι θέμα του ΥΠΕΣ. Χρειάζεται κυβερνητική απόφαση. Να πει π.χ. ότι το θέμα της χωροταξίας ή της πολεοδομίας, των κοινωνικών υπηρεσιών, της συντήρησης και λειτουργίας των σχολείων, της πρωτοβάθμιας υγείας πρέπει στο μεγαλύτερο βαθμό να περάσουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό δεν είναι θέμα του υπ. Εσωτερικών. Θα πρέπει να υπάρξει κυβερνητική απόφαση που θα λέει ότι ξεκινά μια διαδικασία, που θα έχει ολοκληρωθεί σε 3-4 χρόνια για μεταφορά αρμοδιοτήτων και πόρων στην αυτοδιοίκηση… Πρέπει να το αποφασίσει, να το νομοθετήσει και να το υποστηρίξει.

Διεύρυνση δράσεων της ΕΕΤΑΑ στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Μπορείτε να γίνεται πιο συγκεκριμένος;

Η ΕΕΤΑΑ είναι η εταιρεία της αυτοδιοίκησης, με βασικό πλειοψηφικό μέτοχο την αυτοδιοίκηση και μειοψηφικό το ελληνικό κράτος. Είναι ο θεσμικός, επιχειρησιακός και τεχνικός σύμβουλος της Αυτοδιοίκησης. Αρα να βοηθά την Αυτοδιοίκηση στο έργο της. Παράγει έργο κοινωνικό και αναπτυξιακό για την Αυτοδιοίκηση.

Μέχρι τώρα η ΕΕΤΑΑ ασχολιόταν κυρίως με κοινωνικά προγράμματα και δράσεις, όπως τους παιδικούς σταθμούς, το πρόγραμμα Βοήθεια στο Σπίτι, τον ΟΚΑΝΑ, τα Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων. Εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να διευρύνει το εύρος των δράσεών της και να επανέλθει στο πρώτο στάδιο. Δηλαδή να δώσει μεγαλύτερο βάρος στον αναπτυξιακό τομέα της Αυτοδιοίκησης. Δηλαδή να βοηθήσει τις Περιφέρειες και τους Δήμους στις όποιες αναπτυξιακές προσπάθειές τους διαμέσου του ΕΣΠΑ, του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων -όσο κι αν είναι μικρό- και όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων που μπορούμε να βρούμε. Δηλαδή να βοηθήσει στο αναπτυξιακό τους έργο.

Δεύτερος στόχος για την ΕΕΤΑΑ είναι να διευρύνει και να εντείνει την υποστήριξη στους δήμους σε σχέση με τη λειτουργία τους -οι δήμοι έχουν τεράστια προβλήματα λειτουργίας με τη γραφειοκρατία τους, με τα συστήματα διοίκησής τους κ.α.- μέσα από προγράμματα του ΕΣΠΑ που αποσκοπούν στο να αλλάξει η λειτουργία των δήμων προς το καλύτερο σε σχέση με τους πολίτες. Να γίνουν δηλ. πιο εξυπηρετικοί, πιο άμεσοι. Εκεί, η ΕΕΤΑΑ έχει την τεχνογνωσία να βοηθήσει στη σαφέστατη βελτίωση της εσωτερικής λειτουργίας των Δήμων και των Περιφερειών και των σχέσεων τους με τον πολίτη.

Το τρίτο είναι να αναπτύξει και τα ευρωπαϊκά προγράμματα, όχι μόνο αυτά που έρχονται στην αυτοδιοίκηση μέσω του ΕΣΠΑ, αλλά προγράμματα που υπάρχουν και εφαρμόζονται κατευθείαν από τις Βρυξέλλες. Εκεί σε σύμπραξη και με άλλους κοινωνικούς φορείς, αλλά και ιδιωτικούς της Ελλάδας και άλλων χωρών, στόχος είναι να κάνουμε προτάσεις, να συμμετέχουμε και να παίρνουμε προγράμματα, που εφαρμόζονται στην Ελλάδα προς όφελος πάντα της αυτοδιοίκησης. Στα πλαίσια αυτά, έχουμε ζητήσει και την πιστοποίησή μας ως εταιρείας που θα μπορεί να έχει δράση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και σε άλλες χώρες της ΕΕ, για να υπάρχει ανταλλαγή εμπειριών. Είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο. Το προχωράμε. Άρα θέλουμε να αναπτύξουμε και την ευρωπαϊκή διάσταση της δράσης μας για να βοηθήσουμε την αυτοδιοίκηση και γενικότερα την οικονομία. Άρα η ΕΕΤΑΑ προσδοκά να αναγνωρισθεί ως φορέας τεχνογνωσίας ευρωπαϊκού επιπέδου…

Με σκοπό να βοηθήσει την αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα να γίνει πιο αποτελεσματική.

Για παράδειγμα, πώς θα βοηθήσετε τους μικρούς ορεινούς και νησιωτικούς δήμους;

Εδώ υπάρχουν δυο θέματα, ένα άμεσο και ένα μεσοπρόθεσμο. Το άμεσο είναι ότι οι μικροί δήμοι (εννοούμε εκείνους που είναι κάτω από 20.000 κατοίκους) είναι πάνω από το μισό του συνόλου των δήμων. Είναι περίπου 170 στο σύνολο των 325 δήμων. Μάλιστα, πολλές φορές οι ορεινοί είναι τεράστιοι σε έκταση, αλλά με λίγους κατοίκους. Οι μικροί νησιωτικοί είναι περίπου 20 δήμοι. Το θέμα είναι να βοηθήσουμε τους δήμους που βρίσκονται σε μεγαλύτερη αδυναμία, ώστε να μπορέσουν να αξιοποιήσουν τα προγράμματα που τρέχουν και ειδικά το ΕΣΠΑ. Εκεί χρειάζεται μεταφορά τεχνογνωσίας και αποτελεσματική, συλλογική δράση. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι σε μια σειρά δήμων θα πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις που θα τους βοηθήσουν να ετοιμάζουν μελέτες και να ωριμάσουν έργα, προκειμένου να παίρνουν χρηματοδότηση.

Αυτό θα γίνει σε συνδυασμό με τη ΜΟΔ (Μονάδα Οργάνωσης Διαχείρισης Αναπτυξιακών Προγραμμάτων). Η ΜΟΔ θα έχει, κυρίως, πιο άμεση παρέμβαση με τη μορφή των τεχνικών συμβούλων, των μηχανικών που θα βοηθήσουν στο να συνταχθεί μια μελέτη. Εμείς, κυρίως, θα μαζεύουμε το προσωπικό αυτών των δήμων για να το εκπαιδεύουμε, για να ενημερώνουμε και να εξηγούμε τι προγράμματα τρέχουν, πως μπορούν να παρέμβουν σε αυτά, και να τους βοηθάμε και εμείς στη σύνταξη μελετών.

Εκτός αυτού, όμως, στα πλαίσια της καλύτερης λειτουργίας του συνόλου των Δήμων για το ΕΣΠΑ, το υπουργείο Οικονομίας αποφάσισε και το εξήγγειλε ο υπουργός κ. Χαρίτσης, να γίνει η ΕΕΤΑΑ ο επιχειρησιακός σύμβουλος του υπουργείου σε προγράμματα του ΕΣΠΑ που απευθύνονται στους δήμους και αφορούν το Περιβάλλον σε πρώτη φάση. Βέβαια, το Περιβάλλον είναι το μεγαλύτερο, από τα τέσσερα τομεακά προγράμματα, σε χρηματοδότηση. Αυτό σημαίνει ότι ως ΕΕΤΑΑ θα αναλάβουμε να προσλάβουμε και να τοποθετήσουμε σε όλη την Επικράτεια τεχνικούς συμβούλους, που θα εγκατασταθούν στους δήμους και θα τους βοηθήσουν τοπικά στην ωρίμανση των μελετών, υπό την εποπτεία και τον δικό μας έλεγχο.

Παράλληλα, συμφωνήσαμε με το υπουργείο Περιβάλλοντος, για κάθε δράση (π.χ. ύδρευση, αντλιοστάσια, διαχείριση απορριμμάτων κ.α.) να πηγαίνουμε και να κάνουμε παρουσίαση των τεχνικών σημείων της δράσης στους δήμους, ώστε να ξέρουν τι πρόκειται να γίνει, για να προετοιμασθούν και να συμμετέχουν, να έχουν πληροφόρηση και γνώση για τα προγράμματα που θα τρέξουν, για να προετοιμασθούν. Αυτό είναι η άμεση στήριξη προς τους ορεινούς δήμους.

Το δεύτερο θέμα, που αφορά τους μικρούς ορεινούς και νησιωτικούς δήμους, είναι ότι θα πρέπει η Πολιτεία -και εδώ υπεύθυνο είναι το υπουργείο Εσωτερικών που θα κάνει το νέο νομοθετικό πλαίσιο για την Αυτοδιοίκηση- να μη προσεγγίζει όλους τους δήμους με τον ίδιο τρόπο. Δεν υπάρχει ένα μοντέλο Δήμου. Άλλη κατηγορία είναι η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη μόνες τους. Αλλη κατηγορία είναι οι μεγάλοι αστικοί δήμοι. Άλλη κατηγορία είναι οι μικροί ορεινοί και νησιωτικοί δήμοι. Μπορεί να είναι όλοι δήμοι , αλλά κατά τα άλλα καμία σχέση δεν έχουν.

Θα πρέπει, λοιπόν, να δούμε πως με βάση αυτές τις κατηγοροποιήσεις που θα κάνουμε, να συμπεριφερόμαστε σε κάθε κατηγορία, ανάλογα με τις ανάγκες της. Για παράδειγμα, οι μικροί είναι προφανές ότι δεν μπορούν να έχουν την πληρότητα του μηχανισμού που έχει ο δήμος Πάτρας ή ο δήμος Λάρισας ή ο δήμος Θεσσαλονίκης. Πρέπει κάτι να κάνουμε, για να δούμε πως μπορούν αυτοί οι μικροί δήμοι -πολλές φορές απομονωμένοι- να λειτουργήσουν πιο αποτελεσματικά. Υπάρχουν πάρα πολλές ιδέες. Αλλά πρέπει να τις δούμε.

Έχουμε ήδη ξεκινήσει με την προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών και Οικονομικών να δούμε πως θα αλλάξουμε τις λειτουργίες και τις δομές αυτών των δήμων για να γίνουν πιο αποτελεσματικοί και πιο φιλικοί. Π.χ. πρέπει να δούμε σε δήμους, που έχουν περίπου τα ίδια προβλήματα λειτουργίας και διαχείρισης των υποθέσεων τους, ποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν στην οργάνωση και τη λειτουργία τους, τι δυνατότητες υπάρχουν για μετακίνηση κάποιων υπαλλήλων με μπόνους στους μικρούς δήμους για κάποια χρόνια, θα πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένη οικονομική ενίσχυση. Με άλλα λόγια, χρειάζεται επιχειρησιακό σχέδιο για την ενίσχυση των μικρών ορεινών και νησιωτικών δήμων.

Σε τι θα συμβάλλει η προγραμματική σύμβαση της ΕΕΤΑΑ με το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (ΤΠΔ);

Εχουμε μια ομάδα ανθρώπων -από το υπουργείο Οικονομικών, το ΤΠΔ και τη ΜΟΔ- που ψάχνει τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία και προσπαθεί να δει ποιοι τομείς είναι εκείνοι που θα αποτελέσουν το πεδίο εφαρμογής των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων. Το ΤΠΔ είναι ένας πολύτιμος εταίρος για την Αυτοδιοίκηση. Μέχρι τώρα το ξέραμε ως ένα πιστωτικό ίδρυμα που έδινε δάνεια στους δήμους, αλλά είναι και μια τράπεζα που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στον αναπτυξιακό τομέα και να ενισχύσει και δράσεις που για κάποιους λόγους δεν ενισχύονται από το ΕΣΠΑ.

Υπάρχουν κάποιες δράσεις των δήμων, στη στήριξη των οποίων μπορεί να συμμετέχει το ΤΠΔ με τη χρηματοδότηση μελετών. Για παράδειγμα, οι ιαματικές πηγές. Ο δήμος που είναι ιδιοκτήτης των πηγών δεν έχει τα μέσα για να τις αναπτύξει. Οπότε οι επιλογές του είναι, είτε οι πηγές να λειτουργήσουν ως δημόσια υπηρεσία με περιορισμένες δυνατότητες, είτε ο δήμος να παραχωρήσει με αποικιακούς όρους στον ιδιωτή τις πηγές, είτε ο δήμος να συμμετάσχει σε σύστημα κοινοπραξίας με ιδιώτες. Στην τελευταία περίπτωση το ΤΠΔ θα ενισχύσει το δήμο στην κοινοπραξία με τη χρηματοδότηση των μελετών ή και των έργων, οι ιδιώτες θα κινητοποιήσουν οικονομικούς πόρους και έτσι θα γίνει η επένδυση. Δηλαδή, θα γίνει μια διαδικασία μόχλευσης για να βρεθούν χρήματα και να αναπτυχθεί ένας πλουτοπαραγωγικός πόρος. Δηλαδή, το ΤΠΔ μπορεί να χρηματοδοτήσει έργα με αναπτυξιακή διάσταση, που θα συμπαρασύρουν τη συμμετοχή και άλλων εταίρων.

Το ΤΠΔ, όμως, μπορεί να χρηματοδοτήσει και άλλα έργα. Π.χ. τώρα έχει ξεκινήσει μια πολύ καλή δράση για τον οδοφωτισμό των δήμων και συνεργάζεται με το ΚΑΠΕ (Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας Ν.Π.Δ.Δ.). Το πρόγραμμα το χρηματοδοτείται από το ΤΠΔ προκειμένου να το εφαρμόσουν οι δήμοι, οι οποίοι θα έχουν τεράστια εξοικονόμηση ενέργειας. Βέβαια, χρειάζεται εκ μέρους των συμβαλλομένων προσπάθεια οργανωμένη και σε βάθος χρόνου.

Η ΕΕΤΑΑ συνεργάζεται με το ΤΠΔ σε δράσεις αναπτυξιακού αλλά και κοινωφελούς χαρακτήρα, στις οποίες μπορεί το Ταμειο να βοηθήσει για να να γίνουν μελέτες και να δημιουργηθούν πρότυπα, που θα λειτουργούν πιο αποτελεσματικά. Η συνεργασία με το ΤΠΔ είναι σημαντικό εργαλείο και πιστεύω ότι σύντομα θα φθάσουμε σε θεαματικά αποτελέσματα. 

Τι θα γίνει με τον καταλογισμό προστίμων στους δήμους για τη διαχείριση αποβλήτων;

Τα πρόστιμα είναι και για τις χωματερές και για τα υγρά απόβλητα. Για τα υγρά απόβλητα έχουν καταλογισθεί και ποινές σε δήμους της Αττικής. Όμως, η ευθύνη δεν είναι των δήμων. Οι δήμοι ευθύνονται, διότι δεν επιδεικνύουν καμία διάθεση συνεργασίας. Η ΕΥΔΑΠ έχει κάνει για τα υγρά απόβλητα πολύ καλές μελέτες, για τις περιοχές που δεν είχαν αποχέτευση. Αλλά προσκρούει σε παράλογους τοπικισμούς διαφόρων τοπικών αρχόντων. Τελικά ψηφίσθηκε τροπολογία που ορίζει ότι τα πρόστιμα δεν θα τα πληρωνει το ελληνικό κράτος γενικά και αόριστα, αλλά θα καταλογίζονται σε αυτούς που παρεμποδίζουν με συγκεκριμένες ενέργειες στην προώθηση αυτών των σχεδίων.

Ξέρετε, στην Ελλάδα υπάρχουν τρία αλληλοκαλυπτόμενα επίπεδα δυσπιστίας. Καταρχήν, υπάρχει η δυσπιστία των Ελλήνων προς το Δημόσιο. Δεύτερον, υπάρχει μια μεγάλη δυσπιστία των τοπικών αρχόντων απέναντι στο κεντρικό κράτος. Τρίτον, η κεντρική εξουσία και οι γραφειοκρατίες είναι φοβερά δύσπιστες απέναντι στην Αυτοδιοίκηση, την οποία θεωρούν εστία διαφθοράς και συναλλαγών. Πρόκειται για τρεις αλληλοτροφοδοτούμενες δυσπιστίες. Και τέλος, υπάρχει στη γραφειοκρατία μια βαθεία διαμορφωμένη κουλτούρα που λέει: «Μη μου τους κύκλους τάραττε». «Άστο τώρα, μην ψάχνεις φασαρίες». Είναι κάτι που λέγεται πολύ εύκολα και δεν καταλήγουμε σε κάποια πρόταση… 

Τι θα γίνει στους δήμους με τη μείωση των χρηματοδοτήσεων;

Είναι προφανές ότι οι δήμοι είχαν ανέκαθεν χαμηλότερη χρηματοδότηση και στην περίοδο των μνημονίων η υποχρηματοδότηση διογκώθηκε σε τεράστιο βαθμό. Οι πόροι της Αυτοδιοίκησης μειώθηκαν κατά 65%. Συγχρόνως, οι Δήμοι και οι Περιφέρειες αναλαμβάνουν ευθύνες, χωρίς να έχουν και τα μέσα για να ασκήσουν πολιτική. Δεν μπορείς, όμως, να μεταφέρεις ευθύνες χωρίς μέσα. Διαφορετικά καταλήγουμε και πάλι στη δυσπιστία.

Να υπάρχει έλεγχος νομιμότητας για τις δαπάνες. Αλλά, άλλο ο έλεγχος νομιμότητας και άλλο ο έλεγχος σκοπιμότητας, όπου το Κράτος σου λέει τι και πως να το κάνεις. Στη δεύτερη περίπτωση, καταλύεται η συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτονομία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ναι, να υπάρχει έλεγχος. Αλλά να είναι πολύ συγκεκριμένος. Από μια πηγή, όχι από πολλές διαφορετικές πηγές.

 

 

Ο Σπ. Τζόκας απαντά στην ΚΕΔΕ: Οι ανέραστοι της Αυτοδιοίκησης

 

Κοινοποίηση στο Facebook
Κάντε Tweet στο Twitter

Με αιχμές και έντονο ύφος απάντησε με άρθρο του, ο αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αθήνας, Σπύρος Τζόκας, στην ΚΕΔΕ, με αφορμή τη τελευταία επιστολή του Γ. Πατούλη που ζητά την παρέμβαση του υπουργού Εσωτερικών Π. Σκουρλέτη και του αναπληρωτή υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης Αλέξη Χαρίτση, καταγγέλοντας «πελατειακές σχέσεις» μεταξύ των αντιπεριφερειαρχών και δήμαρχων για τα δημοτικά έργα.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Σπύρου Τζόκα:

Οι ανέραστοι της αυτοδιοίκησης είναι εκείνοι που δεν αγαπούν την αυτοδιοίκηση, την χρησιμοποιούν για αλλότριους στόχους και σκοπούς και συνεπώς με τις πράξεις τους μόνον κακό πράττουν. Στην κατηγορία αυτή θεωρώ ότι εντάσσεται και η πρόσφατη ανακοίνωση της ΚΕΔΕ, που κατά την ταπεινή μου γνώμη, προκαλεί ρήγμα στην ενότητα της αυτοδιοίκησης.

Δεν γράφω, βέβαια, αυτές τις γραμμές για να υπερασπιστώ τις Περιφέρειες της χώρας, καθώς αυτό θα μπορούσε, αν ήθελε, να το πράξει κάλλιστα η Ένωση Περιφερειαρχών (ΕΝΠΕ), έτσι τη λέω και έτσι είναι και όχι Ένωση Περιφερειών, αλλά αυτό είναι μια άλλη αμαρτωλή υπόθεση και δεν είναι της ώρας. Ούτε το κάνω για να υπερασπιστώ κάποιον, επίσης ανεγκέφαλο και ανέραστο (εννοώ αυτοδιοικητικά) αντιπεριφερειάρχη που ενδεχομένως επιλέγει Δημάρχους για να διανείμει τα χρήματα του λαού σαν να είναι δικά του. Όχι δεν το κάνω για τέτοιους ευτελείς λόγους.

Το κάνω για την τιμή, την όποια τιμή έχει απομείνει, της αυτοδιοίκησης της χώρας μας. Το κάνω για τους ιστορικούς Δημάρχους που έχουν αφήσει το αποτύπωμα τους στην αυτοδιοίκηση της πατρίδας μας. Το κάνω για την ένδοξη αυτοδιοίκηση της κυβέρνησης του βουνού, που ευτελίζεται και εκχυδαϊζεται στις μέρες μας. Το κάνω για τους μακροχρόνιους αγώνες των εραστών της αυτοδιοίκησης να γίνει αιρετός, από κρατικός που ήταν, ο δεύτερος βαθμός αυτοδιοίκησης και να συνεργάζονται οι δύο αιρετοί βαθμοί αυτοδιοίκησης. Οι νεόκοποι της αυτοδιοίκησης ας κάνουν τον κόπο και ας αφιερώσουν λίγο χρόνο να διαβάσουν τα πρακτικά του συνεδρίου της τότε ΚΕΔΚΕ στην Κυλλήνη και τις προτάσεις της.

Το κάνω ενδεχομένως γιατί, προφανώς διακατέχομαι από μια εμμονή (μάλλον ψυχοπαθητικού τύπου)  ή ασθένεια που προέρχεται από τα τόσα χρόνια ενασχόλησης μου με την Αυτοδιοίκηση, τα οποία σχεδόν υπερβαίνουν τα συντάξιμα ενός υπαλλήλου και ακόμα πιστεύω πως η αυτοδιοίκηση μπορεί να βγει από την κλίνη του Προκρούστη και τότε να βοηθήσει ουσιαστικά την πατρίδα μας να βγει από την κρίση και το λαό μας να ανασάνει βαθιά. Γιατί πίστευα και πιστεύω ότι η πραγματική αυτοδιοίκηση δεν είναι μόνον η πεμπτουσία της Δημοκρατίας και κάποιες φορές και της άμεσης, αλλά και το εργαλείο για την ανάπτυξη, πρόοδο και προκοπή του λαού μας. Η αυτοδιοίκηση που δεν στηρίζεται σε μηχανισμούς, εκκλησία, μικρο-μεγάλα συμφέροντα αλλά στο λαό που τον ενεργοποιεί διαρκώς.

Αφορμή για το ας το πούμε ξέσπασμα αυτό ήταν η αλγεινή εντύπωση που μου προκαλούν απόψεις που διχάζουν την αυτοδιοίκηση και ενεργοποιούν κοινωνικούς αυτοματισμούς που αν δεν είναι επικίνδυνοι, τουλάχιστον αποπροσανατολίζουν από τα μείζονα κοινωνικά προβλήματα και δίνουν ένα ακόμα χτύπημα στην ήδη τραυματισμένη αν όχι «κλινικά νεκρή» αυτοδιοίκηση. Ιδιαίτερα στις μέρες μας που η αυτοδιοίκηση των μνημονιακών εποχών πεθαίνει αργά και βασανιστικά, όπως εξάλλου και η Ελλάδα. Και αυτή η αφορμή δεν είναι άλλη από την ανακοίνωση της ΚΕΔΕ που για ακόμα φορά βάζει σε δοκιμασία τη συνοχή των δυο βαθμών αυτοδιοίκησης.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου κάνει ότι στην ανακοίνωση της ΚΕΔΕ που μιλάει για επιλεκτικές συμπεριφορές των Περιφερειών απέναντι στους Δημάρχους με βάση κάποιων κομματικών ή άλλων κριτηρίων και τους καλεί σε εγρήγορση έρχεται αρωγός ένας έμπειρος άνθρωπος της αυτοδιοίκησης του δεύτερου βαθμού ο κ. Σγουρός όταν λέει: «Υπάρχουν κραυγαλέες αποκλίσεις στην κατανομή πόρων ακόμη και ανάμεσα σε γειτονικούς δήμους της Αττικής, που είναι εμφανές ότι πλέον χωρίζονται σε αρεστούς και μη. Σε αυτό συνηγορούν και οι κατά καιρούς ανακοινώσεις της ΚΕΔΕ, που κάνει λόγο για bullying της Περιφέρειας σε βάρος ορισμένων δήμων, γεγονός που συνιστά αδιανόητη για τα δεδομένα της αυτοδιοίκησης θεσμική εκτροπή.»

Μακάρι αυτές τις «κραυγαλέες αποκλίσεις» να μας τις ονομάτιζε και κ. Σγουρός και όσοι άλλοι τις γνωρίζουν. Τότε θα πρόσφεραν υπηρεσία στην αυτοδιοίκηση που υπηρετούν. Διαφορετικά συμβάλλουν εκούσια ή ακούσια στην απαξίωση της.

Γιατί το πολιτικό σύστημα και το κεντρικό κράτος αντιπαλεύει μια ισχυρή, υγιή και ενωμένη αυτοδιοίκηση. Δεν συμφέρει και είναι πολλοί οι λόγοι που πολλές φορές έχουν καταγραφεί. Για το ελληνικό πολιτικό σύστημα η αυτοδιοίκηση ήταν απλά “η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων” ούτε καν η διαχείρισή τους. Έτσι λειτούργησε ιστορικά σαν μια μικρογραφία του κράτους και του κεντρικού πολιτικού συστήματος σε τοπικό επίπεδο κι όχι σαν μια διακριτή, πόσω μάλλον εναλλακτική, δομή πολιτικής εξουσίας. Περιττό είναι δε να σημειωθεί ότι αν η αυτοδιοίκηση δεν ήταν τόσο «καχεκτική», όσο άλλωστε και η δημοκρατία μας, θα είχε πιθανότατα και τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως εφεδρεία του πολιτικού συστήματος και να εξασφαλίσει το δημοκρατικό μετασχηματισμό του στις συνθήκες της τρέχουσας κρίσης η οποία, πέρα από οικονομική, έχει και σαφέστατο πολιτικό υπόβαθρο. Έτσι στην Ελλάδα η αυτοδιοίκηση δεν ήταν ποτέ αυτο-κυβέρνηση, δηλαδή ένα πολιτικό καθεστώς συμμετοχής εντός του οποίου η τοπικότητα απολαμβάνει δικαιώματα πολιτικού αυτοπροσδιορισμού.

Επειδή, λοιπόν  ο χώρος της Αυτοδιοίκησης, είναι ο χώρος που φαίνεται να συμπυκνώνεται το σύνολο των μνημονιακών πολιτικών σε όλα τα πεδία: Εργασιακές σχέσεις, υπονόμευση και αποσάθρωση των κοινωνικών του δομών, γενικευμένη πολιτική ιδιωτικοποιήσεων, πλειστηριασμούς, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας, λιμάνια, αεροδρόμια, φτώχεια, ανεργία, ελαστικές σχέσεις εργασίας, περιορισμός των δημοσίων πόρων και πάει λέγοντας και επειδή παρόμοιοι αποπροσανατολισμοί και αυτοματισμοί που θέλουν τους δυο βαθμούς σε σύγκρουση είναι επικίνδυνοι, θα συνιστούσα ψυχραιμία και υψηλό αίσθημα ευθύνης. Διαφορετικά οι κοινωνικοί αυτοματισμοί που έχουν ενεργοποιηθεί πανταχόθεν δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο. Και αυτό βέβαια δεν είναι καλό για την αυτοδιοίκηση και όσους θεωρούν ότι την υπηρετούν ή δηλώνουν εραστές της.

Την κατηφόρα αυτή  δεν πρέπει να διευκολύνουμε με πράξεις, παραλείψεις, αστοχίες και ωχαδελφισμό και πολύ περισσότερο με αναχωρητισμούς. Να συνεχίσουμε τον αγώνα μας για την Αυτοδιοίκηση. Ο κίνδυνος μιας «κλινικά νεκρής» αυτοδιοίκησης είναι σαφής αλλά και ορατός. Η υπέρβαση των όρων υπό τους οποίους διεξάγεται αυτή τη στιγμή ο πολιτικός αγώνας προϋποθέτει την εμπλοκή της κοινωνικής βάσης, την κινητοποίηση των τοπικών, ενδογενών πόρων της και, κυρίως, την ενδυνάμωση και ενότητα των δυο βαθμών”.