Αρχείο κατηγορίας Αφιέρωμα Πολιτική και Κοινωνία

Η Πολιτική Κοινωνιολογία  ασχολείται με τα κοινά πεδία Πολιτικής Επιστήμης και της Κοινωνιολογίας ασχολείται με την σχέση της πολιτικής με την κοινωνία, Πολιτική Επικοινωνία,Πολιτική Φιλοσοφία

Σκοταδιστική απόφαση του ΣτΕ για το μάθημα των θρησκευτικών

Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου έκρινε, κατά πλειοψηφία, αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τις αποφάσεις Γαβρόγλου για τα προγράμματα σπουδών των θρησκευτικών – Κρίνει ακόμα πρέπει να επιδιώκεται η ανάπτυξη της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης και ότι το μάθημα αυτό απευθύνεται αποκλειστικά στους ορθόδοξους χριστιανούς μαθητές!

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τις αποφάσεις Γαβρόγλου για τα προγράμματα σπουδών των θρησκευτικών – τα οποία ωστόσο ήταν αποτέλεσμα εργασίας Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής. Να σημειωθεί ότι τα προγράμματα σπουδών για τα θρησκευτικά ήταν αποτέλεσμα χρόνιας διαβούλευσης μεταξύ του ΙΕΠ της Πολιτείας και εκκλησιαστικών παραγόντων για τον εκσυγχρονισμό του μαθήματος.

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με μια άκρως συντηρητική απόφαση έκρινε αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τις αποφάσεις του τέως υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Γαβρόγλου με τις οποίες καθορίσθηκαν τα προγράμματα σπουδών του μαθήματος των θρησκευτικών του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου.

Ειδικότερα, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του ΣτΕ, με τις υπ΄ αριθμ. 1749 – 1752/2019 αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Αθανάσιος Ράντος και εισηγήτρια η Σύμβουλος Επικρατείας Παρασκευή Μπραΐμη) ακυρώθηκαν οι 101470/Δ2/16.6.2017 και 99058/Δ2/13.6.2017 αποφάσεις του υπουργού Παιδείας.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΣτΕ που επικαλείται το ΑΠΕ – ΜΠΕ, ακυρώθηκαν οι 101470/Δ2/16.6.2017 και 99058/Δ2/13.6.2017 αποφάσεις του υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με τις οποίες καθορίστηκαν τα προγράμματα σπουδών του μαθήματος των θρησκευτικών αφενός του δημοτικού και του γυμνασίου και αφετέρου του λυκείου.

Σε σχέση με τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, η Ολομέλεια του Δικαστηρίου έκρινε, κατά πλειοψηφία, ότι πρέπει να επιδιώκεται η ανάπτυξη της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης και ότι το μάθημα αυτό απευθύνεται αποκλειστικά στους ορθόδοξους χριστιανούς μαθητές. [σ.σ.: κι αυτό, ενώ το ίδιο το Σύνταγμα ορίζει ότι η «η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό (…) την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης», χωρίς ειδική αναφορά στην «ορθόδοξη»)

Σύμφωνα με το ΣτΕ, οι ετερόδοξοι, αλλόθρησκοι ή άθεοι μαθητές έχουν δικαίωμα πλήρους απαλλαγής από το μάθημα με την υποβολή σχετικής δήλωσης, η οποία θα μπορούσε να γίνει με μόνη την επίκληση λόγων θρησκευτικής συνείδησης. Η δε Πολιτεία οφείλει, εφόσον συγκεντρώνεται ικανός αριθμός μαθητών που απαλλάσσονται, να προβλέψει τη διδασκαλία ισότιμου μαθήματος προκειμένου να αποτραπεί ο κίνδυνος «ελεύθερης ώρας» (!).

Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, κατά το ΣτΕ, τα επίδικα προγράμματα σπουδών, όπως προκύπτει από τους σκοπούς και το περιεχόμενό τους, δεν αποβλέπουν στην ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των ορθόδοξων μαθητών, διότι τα μεν προγράμματα του δημοτικού και του γυμνασίου δεν περιέχουν ολοκληρωμένη -και διακριτή έναντι άλλων δογμάτων και θρησκειών- διδασκαλία των δογμάτων, ηθικών αξιών και παραδόσεων της ορθόδοξης εκκλησίας, το δε πρόγραμμα του λυκείου είναι αποσυνδεδεμένο από τη διδασκαλία αυτή.

Αντιθέτως, δίδεται ιδιαίτερη έμφαση είτε στην προβολή στοιχείων κοινών με τη διδασκαλία άλλων δογμάτων και θρησκειών (δημοτικό-γυμνάσιο) είτε στη διδασκαλία διαφόρων ηθικών και κοινωνικών ζητημάτων, τα οποία είτε είναι αντικείμενο κυρίως άλλων μαθημάτων (δημοτικό-γυμνάσιο) είτε είναι άσχετα ή και αντίθετα με την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία (λύκειο).

Τελικά, κρίθηκε ότι τα επίδικα προγράμματα σπουδών έρχονται σε αντίθεση με τα άρθρα 16 παρ.2 και 13 παρ.1 του Συντάγματος, με το άρθρο 2 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και με την Αρχή της Ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, άρθρα 14 και 9 της ΕΣΔΑ).

Κώστας Γαβρόγλου: «Πίσω ολοταχώς –πολύ, όμως, πίσω» μας πάει η απόφαση του ΣτΕ για τα θρησκευτικά

«Η απόφαση του ΣτΕ Καταργεί ολόκληρη την επιστημονική, παιδαγωγική και θεολογική εξέλιξη του μαθήματος μετά το 1974», τονίζει ο πρώην υπουργός Παιδείας, επισημαίνοντας: «Το μάθημα των Θρησκευτικών, που θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι χρήσιμο και απολύτως απαραίτητο, μετατρέπεται πια επίσημα σε άκρως επικίνδυνο αναχρονισμό».

Αναλυτικά η δήλωση του Κ. Γαβρόγλου:

«Η σημερινή απόφαση του ΣτΕ για το μάθημα των Θρησκευτικών είναι αναμφισβήτητα μια ιστορική απόφαση. Καταργεί ολόκληρη την επιστημονική, παιδαγωγική και θεολογική εξέλιξη του μαθήματος μετά το 1974. Καταργεί τη συνειδητή προσπάθεια χιλιάδων Θεολόγων να κατακτήσουν στη συνείδηση των συναδέλφων τους αλλά και των μαθητών όπως και στην καθημερινή παιδαγωγική πράξη την πραγματική επιστημονική και παιδαγωγική ισοτιμία του μαθήματος των Θρησκευτικών με τα άλλα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος. Ακυρώνει τις προσπάθειες συννενόησης με την Εκκλησία, όπου τα νέα προγράμματα σπουδών είχαν και την αποδοχή της Ιεραρχίας.

Υπονομεύει, τέλος, την καθιέρωση μιας κουλτούρας διαλόγου ανάμεσα σε επιστημονικούς και θρησκευτικούς φορείς, με γνώμονα πάντοτε ότι την τελική εθύνη των μαθημάτων την έχει η Πολιτεία. Το μάθημα των Θρησκευτικών, σύμφωνα με την σημερινή απόφαση του ΣτΕ, δεν είναι πλέον μάθημα αλλά κατήχηση. Δεν είναι γνώση αλλά εξέταση για την πίστη των μαθητών και των γονιών τους.

Ένα μάθημα που θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι χρήσιμο και απολύτως απαραίτητο, μετατρέπεται πια επίσημα σε άκρως επικίνδυνο αναχρονισμό».

Ν. Φίλης: Οι αποφάσεις του ΣτΕ γυρίζουν την εκπαίδευση στη σκοτεινή δεκαετία του ’50

«Με βάση το σκεπτικό της απόφασης, όλα τα προγράμματα σπουδών που ίσχυαν μετά το 2000 δεν έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί, γιατί σε όλα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό η επιταγή του Συντάγματος του 1975 για την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης, δεν ερμηνευόταν περιοριστικά ως κατήχηση στην Ορθοδοξία», τονίζει μεταξύ άλλων σε δήλωσή του για τη σημερινή απόφαση του ΣτΕ ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναλυτικά η δήλωση του Νίκου Φίλη, τομεάρχη Παιδείας και βουλευτή Α΄ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ:

Με την απόφασή του το ΣτΕ επαναλαμβάνει την προηγούμενη σύμφωνα με την οποία το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει να έχει κατηχητικό χαρακτήρα. Πρόκειται για απόφαση που αντίκειται στο Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Είναι περίεργο ότι το Ανώτατο Δικαστήριο, που έχει επιφορτιστεί με την αρμοδιότητα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των πολιτών, να νομολογεί επί θεολογικών και παιδαγωγικών ζητημάτων, ως να ήταν Οικουμενική Σύνοδος ή Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Με τα νέα Προγράμματα Σπουδών (τα επονομαζόμενα Φίλη και στη συνέχεια Γαβρόγλου), επιχειρήσαμε το μάθημα των θρησκευτικών να είναι μάθημα γνώσης και όχι πίστης, προβληματισμού και ουσιαστικής μάθησης και όχι κατήχησης και προσηλυτισμού. Αυτή η κατεύθυνση αντανακλά τη νέα κοινωνική πραγματικότητα και ανταποκρίνεται σε ένα σχολείο κοσμικό και δημοκρατικό. Γι` αυτό, άλλωστε,  τα νέα προγράμματα παρά τον πόλεμο ορισμένων κέντρων, αγκαλιάστηκαν από τη μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονέων.

Οι αποφάσεις του ΣτΕ γυρίζουν την εκπαίδευση στη σκοτεινή δεκαετία του `50 και στο «ελληνοχριστιανικό» Σύνταγμα του 1952. Με βάση το σκεπτικό της απόφασης, όλα τα προγράμματα σπουδών που ίσχυαν μετά το 2000 δεν έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί, γιατί σε όλα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό η επιταγή του Συντάγματος του 1975 για την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης, δεν ερμηνευόταν περιοριστικά ως κατήχηση στην Ορθοδοξία.
Η νομολογία του ΣτΕ θα  δημιουργήσει αδιέξοδο στην εκπαίδευση,  προκαλεί θέματα συνείδησης και τελικώς οδηγεί τα πράγματα, ώστε, το μάθημα των θρησκευτικών, με τη μορφή της κατήχησης να γίνει προαιρετικό.

Η ίδια αυτή νομολογία,  που μεθοδεύτηκε από εκκλησιαστικούς και παρεκκλησιαστικούς παράγοντες στο χώρο της Δικαιοσύνης, έρχεται σε αντίθεση με το ώριμο κοινωνικά αίτημα, του χωρισμού και της δημοκρατικής ρύθμισης των σχέσεων Κράτους- Εκκλησίας, ιδιαίτερα στην αποκοπή του ομφάλιου λώρου ανάμεσα στην Εκκλησία και την εκπαίδευση. Αυτό το δημοκρατικό αίτημα υπηρετείται μόνο με καθαρές αρχές και όχι με αυταπάτες και τακτικισμούς.

Αλ. Χαρίτσης: Μας πάει πίσω η απόφαση του ΣτΕ για τα Θρησκευτικά

Στο ραδιόφωνο του Αθήνα 9,84 και τον δημοσιογράφο Άρη Τόλιο μίλησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Χαρίτσης. Στο μεταξύ, ερωτηθείς για την απόφαση του ΣτΕ περί αντισυνταγματικότητας των αποφάσεων του πρώην υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου για τα Θρησκευτικά, ο Αλ. Χαρίτσης έκανε λόγο για «μια απόφαση που μας πάει πίσω και οδηγεί την ελληνική πολιτεία προς το παρελθόν». «Η προσπάθεια που κάναμε επί ΣΥΡΙΖΑ για να κατακτηθεί μια νέα συνείδηση για τη σύγχρονη παιδαγωγική, με επιστημονικούς όρους και παιδαγωγική ισοτιμία ακυρώνεται», είπε.

Όσο για την αλλαγή στάσης της νυν υπουργού Παιδείας, Ν. Κεραμέως περί της αναγραφής του θρησκεύματος στα απολυτήρια, έκανε λόγο για μια “σωστή απόφαση”, και παρέπεμψε στη σχετική δήλωση του Νίκου Φίλη, τομεάρχη Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Η χλιδή των βασιλιάδων

in Θεματα / by epohi / on September 15, 2019 at 11:14 pm /

Προίκα στην Παιδεία, όχι στη Σοφία

Πριν πολλά χρόνια όλες οι χώρες του πλανήτη είχαν Βασιλιά ο οποίος, φυσικά, ήταν ισόβιος. Έπαιρναν τεράστιες απολαβές από το κράτος και ζούσαν σε παλάτια με το μεγαλύτερο μέρος του παλατιού να είναι χρυσό. Οι περισσότερες χώρες δεν έχουν πια  βασιλεία, παρ΄ όλα αυτά υπάρχουν κράτη που έχουν ακόμα πολίτευμα «Βασιλευομένη Δημοκρατία».
Το πιο γνωστό σε όλους παράδειγμα αποτελεί η Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι στο θρόνο της από τη δεκαετία του ‘50 και αποτελεί τη μακροβιότερη βασίλισσα στη χώρα. Έτσι η χώρα υποχρεούται να πληρώνει τη Βουλή των Κοινοτήτων, με δικό της Πρόεδρο, τον Τζον Μπέρκοου, τη Βουλή των Λόρδων με επίσης δικό της Πρόεδρο, τον Βαρόνη Ντ’Σούζα, και φυσικά τη βασίλισσα και τον άντρα της τον Φίλιππο, Δούκα του Εδιμβούργου. Τα κτίρια που στεγάζουν όλους αυτούς είναι γεμάτα από χρυσό σε κάθε σημείο τους. Επίσης, ο πρίγκιπας Χάρι με τη σύζυγό του διαφημίζουν τις διακοπές τους με ιδιωτικό τζετ και τη διαμονή τους σε βίλα 15 εκατομμυρίων δολαρίων.
Άλλο ένα παράδειγμα είναι η Βασίλισσα Μαργαρίτα Β’ της Δανίας, η οποία έχει ήδη κατασκευάσει το μέρος που θα θαφτεί, όταν πεθάνει. Το έργο αυτό ονομάζεται “Σαρκοφάγος” και είναι κατασκευασμένο από διάφορα πανάκριβα υλικά. Η δημιουργία του άρχισε το 2003 και ολοκληρώθηκε το 2018. Και, τέλος, ένα χλιδάτο βασιλικό «έργο» ήταν η προίκα της πριγκίπισσας Σοφίας, κόρη του Βασιλιά Παύλου της Ελλάδας. Ο γάμος τους έγινε τον Μάιο του 1962 και ο τότε υπουργός Οικονομικών Σπυρίδων Θεοτόκης κατέθεσε νομοσχέδιο στη βουλή και το κράτος έδωσε στη Σοφία προίκα ύψους 9 εκατομμυρίων δραχμών, όταν οι φοιτητές φώναζαν “Προίκα στην Παιδεία, όχι στη Σοφία”.
Κατά την άποψή μου ο ανώτατος άρχων είναι περιττός και εξωφρενικά δαπανηρός. Καμιά χώρα δεν θα έπρεπε να έχει βασιλεία, εκτός αν το επιθυμούν οι πολίτες της! Θα έπρεπε να γίνει δημοψήφισμα στις χώρες που έχουν βασιλιά με το αν θέλουν ή όχι τη βασιλεία στη χώρα τους, όπως έγινε στην Ελλάδα το 1974. Οι πολίτες επέλεξαν την Αβασίλευτη Δημοκρατία με ποσοστό 69,2%.

Μηνάς Ιγνατιάδης

ο αρχιτέκτονας ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ βιντεο

Ενημερωτική εκπομπή του δημοσιογράφου ΑΡΗ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΥ με συνεντεύξεις προσωπικοτήτων της πνευματικής, καλλιτεχνικής και πολιτικής ζωής. Στo επεισόδιο αυτό, ο αρχιτέκτονας ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ αναφέρεται σε προσωπικά του βιώματα και μιλάει για την πορεία του με έμφαση στις πολεοδομικές μελέτες του σε πόλεις της Ελλάδας. Κάνει λόγο επίσης για τις πολιτικές του πεποιθήσεις.

Η “επανεκκίνηση” πήρε μετάθεση μια τετραετία

 Γράφτηκε από τον  Ηλίας Μπιτσάνης

Eπί Τάπητος: Η “επανεκκίνηση” πήρε μετάθεση μια τετραετία

“Επανάληψις μήτηρ πάσης μαθήσεως” έλεγε το αρχαίο ρητό και καταφεύγω στην επανάληψη γιατί η πρώτη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου έδειξε ότι όχι μόνον γίνεται αξιοποίηση στο έπακρο της θεσμικής εκτροπής αλλά επανέρχεται ανανεωμένο το δόγμα “Νίκα”.

Λογικά η ανάληψη θα έπρεπε να συνοδεύεται με σαφή τοποθέτηση επί των προτεραιοτήτων σχετικά με την πόλη αλλά δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι πράγματι υπάρχουν και ότι μπορούν να αλλάξει ο τρόπος διαχείρισης των τοπικών υποθέσεων. Εκ των πραγμάτων θεσμικά ο (οποιοσδήποτε) δήμαρχος εξαρτάται τα μέγιστα από τον (οποιονδήποτε) περιφερειάρχη. Οταν τυχαίνει νέος περιφερειάρχης να είναι ο παλιός δήμαρχος και δήμαρχος ο θητεύσας δίπλα του, εκείνα τα “άλλαξέ τα όλα” μόνον ως… ψιλό γαζί φαντάζουν. Εγραφα λοιπόν πριν από 3,5 χρόνια και το επαναλαμβάνω ως αναγκαία υπενθύμιση με την υποσημείωση ότι η αναγκαία επανεκκίνηση (όπως την αντιλαμβάνομαι βεβαίως) πήρε μετάθεση μια τετραετία και βλέπουμε:

«Αντίθετα με όσα δείχνουν να πιστεύουν ορισμένοι, η Καλαμάτα είναι πολύ γνωστή σε όλο τον κόσμο αλλά κανένας δεν κάνει απολύτως τίποτε, προκειμένου να αξιοποιηθεί αυτό το όνομα που έχει. Αντιθέτως άπειρη “ενέργεια” καταναλώνεται για τη διοργάνωση και προβολή εκδηλώσεων που δεν έχουν καμία σχέση με τον παραγωγικό ιστό και σε τελευταία ανάλυση δεν προσφέρουν τίποτε σε αυτό το οποίο με όρους οικονομίας αγοράς χαρακτηρίζεται ως brand name της πόλης. Δηλαδή εκείνα τα στοιχεία τα οποία την κάνουν να ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλες με ανάλογα χαρακτηριστικά.

Πρόκειται για μια συζήτηση που θα έπρεπε να γίνει χθες αλλά οι άρχοντες της πόλης δείχνουν να έχουν μια αλλεργία στη λέξη που τείνει να “απαγορευτεί” στην Καλαμάτα. Εκείνοι που κρατούν τα κλειδιά της δείχνουν να μην την χρειάζονται, καθώς η αντίληψη της “αυθεντίας” διαπερνά τη συμπεριφορά της ηγεσίας του δήμου. Η ιδιοκτησιακή αντίληψη για τα “κλειδιά” της πόλης οδηγεί και σε φαινόμενα προκλητικής υπεροψίας την οποία επιδεικνύουν ορισμένοι εκ των ζηλωτών της “αιωνιότητας” σε θέσεις και αξιώματα. Γεγονός που αποτρέπει από τη συμμετοχή ζωντανές δυνάμεις που θα ήθελαν και θα μπορούσαν να συμβάλουν σε μια προσπάθεια να διαμορφωθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις της πόλης του μέλλοντος. Συνειδητά ή ασυνείδητα η ηγεσία της πόλης περιθωριοποιεί το μέλλον της και το οριοθετεί στις δικές της εν πολλοίς ερασιτεχνικές επιλογές, ακόμη και σε εκείνα τα θέματα στα οποία εκ των πραγμάτων τον πρώτο λόγο έχουν οι ειδικοί επιστήμονες. Αρκεί να διαβάσει κάποιος τα όσα διαμείβονται στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου για να διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει βουλευόμενο σώμα αλλά ένα όργανο, το οποίο λειτουργεί τυπικά επειδή το προβλέπει ο κώδικας δήμων και κοινοτήτων και δεν μπορεί να καταργηθεί με… απόφαση δημάρχου. Γιατί εδώ που τα λέμε, σε όλη τη δραστηριότητα του δήμου αυτό συμβαίνει. Ολες οι θεσμικές προβλέψεις έχουν ουσιαστικά τυπικό χαρακτήρα, από τις αρμοδιότητες των αιρετών μέχρι τη λειτουργία της υπαλληλίας. Η αναμονή της… διαδοχής παίζει και αυτή το ρόλο της.

Υποθέτω πως γίνεται αντιληπτό βεβαίως ότι οι λέξεις και οι έννοιες έχουν πολιτικό χαρακτήρα και ως εκ τούτου αφορούν θεσμικές συμπεριφορές και δεν συνδέονται με κάθε είδους “προτιμήσεις” σε πρόσωπα και χρώματα. Από πολλές πλευρές γίνεται αντιληπτό ότι χρειάζεται “επανεκκίνηση” για να ξεκολλήσει η πολιτική, θεσμική και διοικητική λειτουργία της πόλης από τις εμμονές που καλλιεργεί -ορισμένες φορές και αναπόφευκτα- η αίσθηση της “μοναδικής αλήθειας” που διακατέχει όσους νέμονται την εξουσία. Αντιλαμβάνομαι ότι για πολλούς -παράγοντες και μη- τέτοιες τοποθετήσεις είναι δυσάρεστες, ενώ ορισμένοι βλέπουν και σκοπιμότητες. Οσο και αν ενοχλεί όμως και από τη στιγμή που δεν υπάρχει καμία προσωπική προσδοκία από την όλη ιστορία, δεν υπάρχει κανένας λόγος για “εκπτώσεις” στις απόψεις. Πολύ περισσότερο όταν αυτές διατυπώνονται σε πολύ μεγάλη απόσταση από τις όποιες επιλογές θα κληθούν κάποια στιγμή να κάνουν παράγοντες και πολίτες. Απλώς προειδοποιούν ότι το μοντέλο διεύθυνσης των τοπικών υποθέσεων έχει πλέον ξεπεραστεί. Οτι δυνάμεις της πόλης (και δεν εννοώ πολιτικές) που θα μπορούσαν να δώσουν άλλη πνοή και αέρα, εκείνες που έχουν το μέλλον δικό τους και ως εκ τούτου λόγο με πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα για το μέλλον της πόλης, θα πρέπει να “απελευθερωθούν” και να βγουν στο προσκήνιο. Γνωρίζω ότι το “τόπο στα νιάτα” είναι απλώς μια ευχή και η λέξη “νιάτα” δεν σημαίνει ούτε ανανέωση, ούτε πρόοδο από χέρι. Είναι όμως προαπαιτούμενο σε κάθε συζήτηση για την αναγκαιότητα της “επανεκκίνησης”.

Τα ζητήματα του σχεδιασμού για το μέλλον της πόλης δεν έχουν να κάνουν με το πλήθος των μελετών (εντός ή εκτός εισαγωγικών), οι οποίες καταλήγουν στην καλύτερη περίπτωση να… κοσμούν τους φoριαμούς και να γεμίζουν τους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών του δήμου. Εχουν να κάνουν από τη μια πλευρά με το πώς θέλουν και φαντάζονται την πόλη τους οι άνθρωποι που θα ζήσουν το μέλλον της πέρα από τον ορίζοντα του πεπερασμένου που έχει η ζωή. Με τα έργα υποδομής και τις πρωτοβουλίες οι οποίες θα προσδιορίσουν αυτό το μέλλον. Από την άλλη πλευρά έχουν να κάνουν με την παραγωγική δομή της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, ένα πεδίο στο οποίο ο δήμος αλλά και οι συντελεστές της παραγωγής έχουν σημαντικό ρόλο. Αυτή η αντίληψη προσδιορίζει και πολιτικά το περιεχόμενο της έννοιας η οποία αποτυπώνεται στο χαρτί με τη λέξη “συζήτηση”. Και αυτό δεν μπορεί να περιοριστεί στους τέσσερις τοίχους των (οποιωνδήποτε) γραφείων, όπου οι άρχοντες παίρνουν αποφάσεις με γνώμονα το δικό τους πολιτικό μέλλον. Είναι δύο ασύμβατες καταστάσεις και αποκλίνουσες προοπτικές. Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν πρόβλημα αν κάθε σημερινή απόφαση δεν επηρέαζε το μέλλον. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις η επίδραση είναι καθοριστική σε τέτοιο βαθμό που η κινητοποίηση όλου του δυναμικού και η συμβολή του στη διαμόρφωση δημοτικών πολιτικών είναι απολύτως αναγκαία. Με μια προϋπόθεση-κλειδί σε κάθε περίπτωση: Οτι θα συνειδητοποιήσουν πως ρόλος και αποστολή του δήμου είναι η προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και σε βάρος τού (μικρού ή μεγάλου) ιδιωτικού.

Κάτι τέτοιο θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σχετικά με το περιεχόμενο αυτής της προϋπόθεσης και της διαχείρισής της. Πλην όμως μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κάποιος ότι αυτό δεν είναι και… αυτονόητο για όλους. Και φυσικά υπάρχουν συμπεριφορές που επιβεβαιώνουν αυτή την εκτίμηση. Ας δούμε μερικά παραδείγματα: Βασικό εργαλείο για τον προσδιορισμό του μέλλοντος μιας πόλης είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση το γενικό πολεοδομικό σχέδιο. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε το θέμα η δημοτική αρχή είναι απολύτως χαρακτηριστικός του τρόπου με τον οποίο ζυγίζει το δημόσιο συμφέρον και τη σχέση του με το ιδιωτικό. Η τραγική διαδικασία με την οποία ουσιαστικά ακυρώθηκε η εφαρμογή του -όσο και αν διαφωνούσε κάποιος με τη φιλοσοφία και τις τελικές ρυθμίσεις- είναι πολύ χαρακτηριστική. Για το κορυφαίο πρόβλημα της στάθμευσης, κυκλοφορίας και συγκοινωνίας της πόλης, η… ριζοσπαστική προσέγγιση περιλαμβάνει μέτρα ενίσχυσης των δημοτικών ταμείων μέσα από την ελεγχόμενη στάθμευση και τα πρόστιμα. Η αισθητική της επέμβασης στους δημόσιους χώρους μόνο με το όραμα μιας πόλης υψηλής αισθητικής δεν συμβαδίζει και φαίνεται ότι η λογική αυτή θα έχει και συνέχεια. Στο πεδίο της παραγωγικής δομής το έργο του δήμου είναι… υπό το μηδέν. Θα χρειαστεί ένα ολόκληρο σημείωμα για να ψηλαφήσουμε αυτό το θέμα. Κάποτε ένα συμπατριώτης από την Αυστραλία που γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει “Καλαμάτα” στον κόσμο, έκλεινε το μικρό σημείωμα που μου είχε στείλει στην “Ελευθερία” αναφερόμενος στις ελιές Καλαμάτας: “Δεν γνωρίζω τι μπορεί να γίνει. Σκέφτεστε όμως τι θα είχαν κάνει οι Αμερικάνοι αν η ελιά Καλαμών ήταν δικό τους προϊόν;”.

Εν κατακλείδι: Το μέλλον της πόλης είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να το διαχειρίζονται οι παράγοντες όπως θα διαχειρίζονταν την προσωπική τους περιουσία. Τα χωρίζει άβυσσος…».

ΓΙΑΤΙ ΧΤΥΠΟΥΝ ΜΕ ΛΥΣΣΑ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ;

Η δημιουργική και ανήσυχη γειτονιά των Εξαρχείων από το 1830 έως σήμερα

Πηγή Νίνα Γεωργιάδου· 3 Σεπτεμβρίου ·  

Όταν ο Βαυαρός μπουλης, Οθωνας, στέφθηκε βασιλιάς μιας χωράς που αγνοούσε κι οι αγωνιστές της, όσοι είχαν επιζήσει, ζητιάνευαν ή φυλακίζονταν, μάστορες και καλφάδες ήρθαν απ τις Κυκλάδες και την Ήπειρο, για να του χτίσουν το παλάτι. 

Πολλοί εγκαταστάθηκαν σε μια περιοχή, που καθώς ήταν… μακριά απ τα σκαριά των ανακτόρων, ονομάστηκε Προάστιον. 

Μαζευτήκαν εκεί και αγγειοπλάστες αφού το νταμάρι στον κοντινό λόφο (Στρέφη) έδινε και κοκκινόχωμα που στροβιλιζόταν στον τροχό κι έβγαζε πιθάρια. 

Η περιοχή βαφτίστηκε απ τον εργατοκοσμο Πιθαραδικα. 

Όταν οι καλφάδες έχτισαν το Πανεπιστήμιο, τα Πιθαραδικα γέμισαν σπουδαστές, καθηγητές, ποιητές, συγγράφεις, τυπογράφους και κάθε λογής διανοούμενους. 

Τα αγγειοπλαστεια συνυπήρχαν πια με βιβλιοπωλεία, παντοπωλεία, μανάβικα και υφασματεμπορικα.  Ήταν η εποχή που οι νέοι κυκλοφορούσαν με εισαγόμενα λευκά κάπελα. Οι φοιτητές της εποχής βίωναν τη βαυαρική καταπίεση και θέλησαν να εκφράσουν την αντίθεση τους στην εισαγωγή “ξενόφερτων” καπέλων και στη στυλιζαρισμένη εμφάνιση. Αντικατέστησαν λοιπόν τα λευκά κάπελα με ψαθάκια από τη Σίφνο, που ήταν απλά, φτηνά, ντόπιας παράγωγης και παρέπεμπαν στα κάπελα που φορούσαν στην Ιταλία οι εξεγερμένοι του Γαριβαλδη.

Έτσι, οι φοιτητές με τα ψαθάκια, που σιχάθηκαν τη βαυαρική αποικιοκρατία, ονομάστηκαν Γαριβαλδινοι και οι συντηρητικοί παλατιανοί των άσπρων καπέλων, Αυστριακοί.  Οι εισαγωγείς των λευκών καπέλων είδαν να μειώνονται τα κέρδη και στις 11 Μαϊού 1859, που Γαριβαλδινοι, Αυστριακοί και ντροπαλαι δεσποσυναι έκαναν βόλτες στο Πεδίον του Αρεως, έστειλαν υπάλληλους με ξεχαρβαλωμένα ψαθάκια κι αλλά σε σχήμα και μέγεθος περιπαικτικό, να κατατροπώσουν την αίτια του μειωμένου μπεζαχτά. 

Έτσι ξεκίνησαν τα Σκιαδικα, που εξαπλώθηκαν στα γύρω Πιθαραδικα κι έμειναν στην ιστορία για τη βαρβαρότητα των χωροφυλάκων αλλά και ως η πρώτη εξέγερση, που τρία χρόνια μετά θα έστελνε τον Οθωνα από κει που ήρθε.  Αρχηγός της χωροφυλακής ήταν ο Κωσταντινος Δημητριάδης, που είχε πρόσφατα απαρνηθεί τη φουστανελά, είχε εκλεγεί βουλευτής με νοθεία και είχε χοντρύνει τα μπαστουνιά των χωροφυλάκων σε ρόπαλα, που πάνω τους έγραφαν, “η ισχύς του νομού”. 

Ο Εντμόν Αμπού γράφει εκείνη την εποχή, “τους υφιστάμενους του αρχηγού της χωροφυλακής, κανείς δεν θα ήθελε να τους συναντήσει στη γωνιά ενός δάσους”. Τόσο τρόμο προκαλούσαν από τότε οι “προστασίας του πολίτη”.  Τα Σκιαδικα πνίγονται σε μια άγρια καταστολή. 

Τα Πιθαραδικα συνεχίζουν να πυκνοκατοικουνται και περίπου μια εικοσαετία μετά τα Σκιαδικα, έρχεται από την Κόνιτσα ο Βασίλειος Έξαρχος και ανοίγει ένα μεγάλο εμπορικό, με όλα τα καλά. Λάδια, κρασιά και ηπειρωτικά τυριά, πάστες ρέγγες και υφάσματα. 

Η περιοχή γίνεται διάσημη χάρη στο μεγαλομπακαλικο, γωνιά Θεμιστοκλέους και Σόλωνος και παίρνει το όνομα του μεγαλομπακαλη.  Το Προάστιον που έγινε Πιθαράδικο, όλοι το ξέρουν τώρα ως Εξάρχεια. 

Φτάνουμε στο ντροπιαστικό ελληνοτουρκικό πόλεμο και η έξαρση του εθνικισμού είναι τέτοια, που συμπαρασύρει το φοιτητόκοσμο στα Ευαγγελικά.  1901, Νοέμβρης. Στην περιοχή γύρω απ το Πανεπιστήμιο και στα Εξάρχεια, πορείες, ξύλο, συλλήψεις και νεκροί γιατί ο υπερεθνικισμος είναι τυφλά και “βλέπει” στη μετάφραση του Ευαγγελίου στη δημοτική, τον “σλαβικό κίνδυνο” 

Τα Ευαγγελικά τελειώνουν, με 8 ή 11 νεκρούς.  Μέσα στη δίνη των εξεγέρσεων και του μεσοπόλεμου γεννιούνται και μετακομίζουν στο μεταξύ ποιητές και οι συλλογές τους τυπώνονται στα τυπογραφεία των Εξαρχείων

Στη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, το Χημείο στη Σόλωνος φιλοξενεί στα υπόγεια του, ένα πολύτιμο ασύρματο. 

Η Εθνική Αντίσταση κάνει τις ταράτσες, στα Εξάρχεια, προμαχώνες. Στην Μπλε Πολυκατοικία, που στεγάζονταν οι πράκτορες του Μίδα, ο ΕΛΑΣ εγκαθιστά βαρύ οπλισμό. Είναι η ίδια πολυκατοικία στην οποία μετά έμειναν η Βέμπο, ο Αλέκος Σακελλαριοε, ο Δημήτρης Μυράτ, ο Χορν.  Στα Εξάρχεια πάντα συνυπάρχει η εξέγερση με τη διανόηση

Το 1973 άλλη μια ταράτσα της περιοχής σφραγίζεται από μισν εξέγερση. Η ταράτσα της Νομικής. 

Λίγους μήνες μετά, το Νοέμβρη του 1973 και λίγα στενά πιο κάτω, η εξέγερση του Πολυτεχνείου σημαδεύει ανεξίτηλα τη σύγχρονη ιστορία. Πάλι στα Εξάρχεια, στη Στουρναρη, ο φονιάς Ντερτιλής σηκώνει το όπλο, σημαδεύει και δολοφονεί τον εικοσάχρονο φοιτητή Δημήτρη Μυρογιαννη. 

Την Πρωτομαγιά του 1976, η ανακοίνωση για το χαμό του Παναγουλη στο συγκεντρωμένο πλήθος στο Πεδίο τπυ Αρεως σημαίνει συναγερμό. Ο κόσμος ανεβαίνει προς τη Βουλή και δυνάμεις καταστολής με αύρες, χτυπάνε άγρια τους διαδηλωτές. 

Όλοι οι δρόμοι των Εξαρχείων θολώνουν με καπνογόνα και οι διαδηλωτές πνίγονται στα δακρυγόνα. 

Στα ίδια στενά, το Νοέμβρη του 1985, στην επέτειο του Πολυτεχνείου, ο αστυνομικός Μελιστας σηκώνει το όπλο και δολοφονεί τον 15χρονο Καλτεζα. 

Οι δρόμοι των Εξαρχείων φιλοξενούν για πολύ καιρό μαζικές διαδηλώσεις οργής.  Το Δεκέμβρη του 2008, πάλι στα Εξάρχεια, ο 15χρονος μαθητής Αλέξης Γρηγοροπουλος πέφτει νεκρός από σφαίρα του “ειδικού φρουρού”, Κορκονέα. 

Από τότε μέχρι σήμερα, η συνοικία που έζησε τη φονική βια των αστυνομικών και τον άδικο θάνατο νέων ανθρώπων, διασχίζεται από πρεζεμπορους που ποτέ δεν συλλαμβάνονται, διαπομπεύεται από δημοσιογραφισκους εντεταλμένης υπηρεσίας βοθροκαναλων και γίνεται καταφύγιο κυνηγημένων ανθρώπων, προσφύγων, μεταναστών, εξεγερμένων γιατί είναι μια συνοικία με ψηλό δείκτη αλληλεγγύης. 

Οι ήχοι στα Εξάρχεια είναι ένα μιγμα από συνθήματα σε πορείες, ποδοβολητά ΜΑΤατζηδων, μηχανές τυπογραφείων, απαγγελίες ποιημάτων, την κιθάρα του Ασιμου και τραγούδια σε μαγέρικα. 

Είναι τόσο το άδικο αίμα που έχουν πιει οι δρόμοι αυτής της συνοικίας, ώστε σε οποία γωνιά κι αν αφήσεις ένα κόκκινο γαρύφαλλο, θα ναι στη μνήμη…  Τα Εξάρχεια είναι η σύγχρονη ιστορία αυτού του τόπου σε μια πολύτιμη συμπύκνωση. 

Είναι το Καρτιε Λατεν της Αθήνας που επιμένει να βγάζει ποιητές, αλληλέγγυους, βιβλία, μουσικές κι εξεγερμενους

Η άγρια καταστολή και η διαπόμπευση θέλει τα Εξάρχεια ξεπουλημένα μπιτ παρά στους νεογιαπηδες, τους δρόμους αποστειρωμένους από το άδικο αίμα, την ιστορία του τόπου αποστειρωμένη από την εξέγερση και όλους εμάς με βάρια ιστορική και κοινωνική άνοια. 

Πηγή: Νίνα Γεωργιάδου

Οι νέοι Αντιδήμαρχοι του Δήμου Καλαμάτας

 Ο Δήμαρχος Καλαμάτας Θανάσης Βασιλόπουλος, σήμερα Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2019, γνωστοποίησε ότι με Απόφασή του όρισε Δημοτικούς Συμβούλους σε θέσεις Αντιδημάρχων, με θητεία από 4 Σεπτεμβρίου 2019 μέχρι 31 Οκτωβρίου 2020, ως εξής:

1. Αντιδήμαρχο Οικονομίας – Οικονομικών & Περιουσίας τον Γεώργιο Φάβα, οικονομολόγο
2. Αντιδήμαρχο Τοπικής Ανάπτυξης, Τουρισμού & Επιχειρηματικότητας την Ελένη Αλειφέρη, δικηγόρο
3. Αντιδήμαρχο Προγραμματισμού, Νέων Τεχνικών Έργων, Πολεοδομίας & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης το Νικόλαο Μπασακίδη, καθηγητή Πληροφορικής
4. Αντιδήμαρχο Κοινωνικής Μέριμνας & Διοικητικών Υπηρεσιών τον Παύλο Κλάδη, συνταξιούχο υπάλληλο του Υπουργείου Οικονομικών
5. Αντιδήμαρχο Συντήρησης Υποδομών & Δημοτικών Ενοτήτων
το Δημήτριο Μαστραγγελόπουλο, ελεύθερο επαγγελματία
6. Αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος & Πολιτικής Προστασίας τον Ιωάννη Μπάκα, υπάλληλο Α.Τ.Ε.Ι. Καλαμάτας.
Ο Δήμαρχος προσέθεσε ότι «το έργο των Αντιδημάρχων θα συνεπικουρούν εντεταλμένοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, οι οποίοι θα ορισθούν ανά τομέα αρμοδιότητας σύμφωνα με νεότερη Απόφασή μας».
Ο Θ. Βασιλόπουλος ανέφερε ότι στο τέλος της θητείας τους οι Αντιδήμαρχοι θα προβούν σε απολογισμό της δράσης τους και θα αξιολογηθούν οι επιδόσεις στον τομέα δραστηριοποίησής τους, με δυνατότητα παράτασης της θητείας τους κατά ένα έτος ακόμα.

ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΚΑΙ ΜΕΛΗ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ

Ο Δήμαρχος κατέστησε γνωστό ότι για τη συμπλήρωση των συνθέσεων των Επιτροπών του Δήμου Καλαμάτας, σε συνέχεια των δημαιρεσιών της Κυριακής 1ης Σεπτεμβρίου 2019, Πρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής ορίζεται ο Αντιδήμαρχος Γεώργιος Φάβας και μέλη ορίζονται οι Αντιδήμαρχοι Ιωάννης Μπάκας και Νικόλαος Μπασακίδης.
Πρόεδρος της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής ορίζεται ο Αντιδήμαρχος Νικόλαος Μπασακίδης και μέλη ορίζονται οι Αντιδήμαρχοι Ιωάννης Μπάκας και Γεώργιος Φάβας.
Αναπληρωτής Δημάρχου για το 1ο έτος της νέας δημοτικής περιόδου θα είναι ο Νικόλαος Μπασακίδης.

DSC 0187 Medium

Θ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ: «ΠΙΣΤΟΣ ΣΤΙΣ
ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ»

Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, ο Δήμαρχος Θανάσης Βασιλόπουλος επεσήμανε τα εξής: «Είμαι πιστός στις προεκλογικές μου δεσμεύσεις και πιστός στις μετεκλογικές μου δεσμεύσεις. Είχα πει ότι όσοι επιθυμούν να συνεργαστούν, για να δημιουργηθεί η κατάλληλη πλειοψηφία διοίκησης στο Δήμο, θα λάβουν θέσεις ευθύνης. Ήμουν ξεκάθαρος απ’ την αρχή και το τηρώ ακόμα. Προς όλους τους επικεφαλής έχω κάνει τη συγκεκριμένη πρόταση και όσοι ανταποκρίθηκαν, θα έχουν συμμετοχή στη διοίκηση του Δήμου. Θα δείτε και άλλες συνεργασίες. Δεν ολοκληρώνεται η προσπάθεια εδώ, υπάρχουν και τα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου. Προφανώς, θα συνεργαστούμε για να προχωρήσουμε μπροστά».

ΕΛ. ΑΛΕΙΦΕΡΗ: «ΤΙΣ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ
ΤΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ»

Η Ελένη Αλειφέρη, επικεφαλής της παράταξης «Πρωτεύουσα Δύναμη» στο Δημοτικό Συμβούλιο, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Θέλω να ευχηθώ σε όλους τους αναλαμβάνοντες Αντιδημάρχους καλή επιτυχία στο έργο τους και καλή συνεργασία όλων μεταξύ μας, γιατί νομίζω ότι αυτό οφείλουμε και αυτό περιμένουν και οι συμπολίτες μας στο Δήμο Καλαμάτας, προκειμένου σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες, λόγω του νόμου, να υπάρχει πραγματικά μία καλή εκκίνηση και παραγωγή έργου στο Δήμο Καλαμάτας, όπως τουλάχιστον το προδιαγράφει και ο Δήμαρχος, ο οποίος έχει τον πρωτεύοντα ρόλο για τη χάραξη της πολιτικής του Δήμου».
Αναφορικά με τον τομέα αρμοδιότητάς της (τοπική ανάπτυξη, τουρισμός και επιχειρηματικότητα) η κυρία Αλειφέρη προσέθεσε ότι «ο τομέας αυτός κρίνεται και από το Δήμαρχο και από όλους, πλέον, και από την κοινωνία του Δήμου Καλαμάτας ότι είναι πολύ σημαντικός για την τοπική οικονομία. (…) Αυτό που θα πρέπει να δούμε άμεσα είναι τα πρακτικά βήματα και τις ενέργειες με τη συνεργασία και άλλων φορέων, που σίγουρα χρειάζονται, προκειμένου πραγματικά να αποδώσουμε αυτά που αναμένουν και προσδοκούν οι συμπολίτες μας», τόνισε δε ότι θα δοθεί έμφαση στον πρωτογενή τομέα, δηλαδή την αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή.
Τέλος, η κυρία Αλειφέρη επεσήμανε πως «οι συνεργασίες δεν είναι πάντοτε εύκολες, αλλά όμως τις οφείλουμε και τουλάχιστον όλοι όσοι συμμετείχαν στις εκλογές, αλλά και οι πολίτες που ψήφισαν, ψήφισαν και επέλεξαν και τοποθέτησαν κάθε συνδυασμό με τη λογική του ότι θα υπάρξουν συνεργασίες. Το γνώριζαν εκ προοιμίου οι συμπολίτες μας, το γνωρίζαμε και εμείς. Στοιχειώδης πολιτική συνείδηση επιβάλλει να το προσπαθήσουμε, εύκολα ή δύσκολα, και να φέρουμε αυτό το αποτέλεσμα».

Μ. ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΥ: «ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ
ΣΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ»

Η Μαρία Οικονομάκου, επικεφαλής του συνδυασμού «Καλαμάτα Ξεκινάμε» στο Δημοτικό Συμβούλιο, με τον οποίον έχει εκλεγεί ο νέος Αντιδήμαρχος Παύλος Κλάδης, είπε τα εξής μεταξύ άλλων: «Είχαμε πει τόσο στο λαό της Καλαμάτας, όσο και προσωπικά με το Θανάση όταν είχαμε μιλήσει, ότι θα τον στηρίξουμε στην προσπάθειά του τη δεύτερη Κυριακή. Πιστοί, γιατί πάντα τηρούμε και τιμάμε το λόγο μας, είμαστε εδώ για να τον βοηθήσουμε στο δύσκολο έργο που τον περιμένει, γιατί το να συνυπάρξουμε τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι, όπως καταλαβαίνετε, είναι αρκετά δύσκολο. Θα είμαστε πλάι του, θα είμαστε όλοι μαζί να συνδιοικήσουμε το Δήμο, πάντοτε όμως παραμένοντας στις αρχές μας και στα πιστεύω μας.
Εμείς σαν συνδυασμός δίνουμε το προβάδισμα στα τα μέλη που έχουν εκλεγεί, στους συμβούλους που έχουν εκλεγεί. Αρχίζουμε με τον κ. Κλάδη. Πιστεύω στον κ. Κλάδη! Στα επόμενα χρόνια όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι που έχουν εκλεγεί με το συνδυασμό μας θα πάρουν θέση ευθύνης, ώστε κι αυτοί να μπουν στα βαθιά και να δουν πόσο δύσκολο είναι το να διοικείς ένα Δήμο.
Πιστεύω στο Θανάση Βασιλόπουλο, έχω συνεργαστεί πολλά χρόνια μαζί του. Πιστεύω στον άνθρωπο Θανάση Βασιλόπουλο και του εύχομαι μέσα από την καρδιά μου καλή επιτυχία. Καλή επιτυχία και στους Αντιδημάρχους!».

Παρελθόν από 31 Ιουλίου ο Προληπτικός Έλεγχος του Ελεγκτικού Συνεδρίου στους ΟΤΑ

13/8/2019

Η 31η Ιουλίου απετέλεσε μια ιδιαίτερα σημαντική ημερομηνία για τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς – σύμφωνα με την παρ.1 του αρ.125 του ν.4611/2019 – από αυτή την ημέρα και έπειτα δεν ασκείται προληπτικός έλεγχος στις δαπάνες των ΟΤΑ από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Από τη μια η προεκλογική περίοδος και οι μετεκλογικές αναταράξεις, από την άλλη οι αντιπαραθέσεις για τις αλλαγές στον Κλεισθένη ενόψει εγκατάστασης των νέων Δημοτικών Αρχών, οδήγησαν στο περιθώριο του ενδιαφέροντος το θέμα της κατάργησης του ελέγχου.

Και όμως, από την 31η Ιουλίου και έπειτα, οι υπάλληλοι των Οικονομικών Υπηρεσιών των ΟΤΑ και οι Αιρετοί με συναφείς αρμοδιότητες έχουν εισέλθει σε μια νέα εποχή δημοσιονομικής λειτουργίας.  

Τα χρηματικά εντάλματα των δαπανών δεν υπάρχει πια δυνατότητα να υποβάλλονται στο Ελεγκτικό Συνέδριο για προληπτικό έλεγχο.  

Οι Οικονομικές Υπηρεσίες έχουν καταστεί αποκλειστικά υπεύθυνες  για τον έλεγχο, εκκαθάριση και ενταλματοποίηση των δαπανών τους. 

Αξίζει να θυμηθούμε τις 4 νομοθετικές παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ που οδήγησαν ως εδώ:

1) H κατάργηση του προληπτικού ελέγχου ψηφίστηκε στο Μνημόνιο την
παραμονή Δεκαπενταύγουστου 2015 (Ενότητα 2.4.1. ν.4336/2015, ΦΕΚ Α’ 94/14.8.2015).

2) Εν συνεχεία προσδιορίστηκε η 1/1/2019 ως ρητή ημερομηνία κατάργησης για τους ΟΤΑ, στην παρ.10 του αρ.10 του ν.4337/2015 (ΦΕΚ Α’ 129/17.10.2015).

3) Κατόπιν έντονων διεκδικήσεων τόσο των Αιρετών (ΚΕΔΕ) όσο και των εργαζομένων (ΠΟΕ-ΟΤΑ), έδωσαν παράταση έως την 1/1/2020   (αρ.58 ν.4607/24.4.2019).

4) Ελάχιστες ημέρες μετά, αιφνιδιαστικά, με εκπρόθεσμη Τροπολογία, άλλαξαν το νόμο που μόλις είχαν ψηφίσει, ορίζοντας ότι ο έλεγχος δεν θα καταργηθεί 1/1/2020, αλλά την 31η/7/2019 (παρ.1 αρ.125 ν.4611/17.5.2019).

Αυτός ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόστηκε τώρα.

Μένει, λοιπόν, να δούμε εάν η νέα Κυβέρνηση θα εμμείνει στη γραμμή της προηγούμενης ή θα την αναιρέσει. Προς το παρόν, υπογραμμίζεται ότι παραμένει σε ισχύ ο κατασταλτικός έλεγχος του Ελεγκτικού Συνεδρίου (αρ.51 ν.4129/2013 και αρ.276 ν.3852/2010) επί των λογαριασμών των Δήμων, των Περιφερειών και των Νομικών τους Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, καθώς και των Κοινωφελών Επιχειρήσεων, των Επιχειρήσεων Υδρευσης Αποχέτευσης και των δημοτικών Ανωνύμων Εταιρειών του αρ.266 του Κ.Δ.Κ..