Αρχείο κατηγορίας Αστικά απορρίμματα

Φάμελλος: Στην εποχή της Κυκλικής Οικονομίας

Αύριο ανοίγουμε συμβολικά μια νέα σελίδα για τη χώρα και τη ζωή μας. Η Ελλάδα εισέρχεται στην εποχή της κυκλικής οικονομίας. Η επίσημη παρουσίαση της Εθνικής Στρατηγικής για την Κυκλική Οικονομία στο 1o Forum Κυκλικής Οικονομίας, που συνδιοργανώνεται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ), αλλά και η παρουσίαση καλών και επιτυχημένων παραδειγμάτων από Ελλάδα και Ευρώπη, θέλουμε να τροφοδοτήσουν έναν μόνιμο διάλογο μεταξύ επιστήμης, οικονομίας και κοινωνίας.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η χώρα μας πάλεψε για να αλλάξει σελίδα. Όχι μόνο δημοσιονομικά, αλλά και παραγωγικά και κοινωνικά. Την ίδια περίοδο, μια μεγάλη μεταρρυθμιστική αλλαγή γίνεται και στον τομέα του περιβάλλοντος, ώστε να βγούμε από τα αδιέξοδα των χωματερών και να περάσουμε στη βιώσιμη εποχή της ανακύκλωσης και της βιοποικιλότητας. Η αλλαγή αυτή διατρέχει όλους τους τομείς της περιβαλλοντικής πολιτικής: Δασικοί χάρτες, Δασική στρατηγική, Βιοποικιλότητα, Κλίμα, Πόσιμο νερό, Θαλάσσια στρατηγική, Υγρά απόβλητα, Ατμοσφαιρική ρύπανση, απορρίμματα και ανακύκλωση, πλαστικά μιας χρήσης και λεπτή σακούλα, πάντα σε εναρμόνιση με το κοινοτικό κεκτημένο και τις νέες κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι νέες κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνδυασμό με τους παγκόσμιους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης αποτέλεσαν το εφαλτήριο για να οραματιστούμε και να υλοποιήσουμε ένα νέο σχέδιο για την Ελλάδα, που μέχρι πρότινος είχε καταδικαστεί πολλάκις, με υπέρογκα πρόστιμα, για τη μη ορθή διαχείριση αποβλήτων και γενικά τη μη τήρηση περιβαλλοντικών κανόνων.

Μαζί με την έξοδό μας από ένα χρεοκοπημένο μοντέλο διαχείρισης αποβλήτων, σχεδιάσαμε έναν άλλο τρόπο παραγωγής, που θα ξέφευγε από το συμβατικό γραμμικό μοντέλο (παράγω – καταναλώνω – πετάω/θάβω). Το μοντέλο Κυκλικής Οικονομίας θεωρώ ότι υιοθετήθηκε από τη χώρα την κατάλληλη στιγμή, στην έξοδο από την κρίση, στην αρχή της νέας ανάπτυξης. Τη στιγμή που η χώρα έπρεπε να αναζητήσει νέους πόρους, ιδέες και μοχλούς για την παραγωγική ανασυγκρότηση και ταυτόχρονα να υιοθετήσει νέα καταναλωτικά πρότυπα.

Η κυκλική οικονομία συμπυκνώνει τη νέα παραγωγή, με αξιοποίηση και επαναχρησιμοποίηση πόρων, την προστασία του περιβάλλοντος, τη βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά και τη νέα κατανάλωση με πρόληψη της σπατάλης και της ρύπανσης. Η κυκλική οικονομία και η επαναχρησιμοποίηση δεν εξυπηρετούν μόνο τη μεγάλη βιομηχανία, αλλά και το μικρομεσαίο επάγγελμα και την αγροτική παραγωγή και μαζί δημιουργούν εναλλακτική και βιώσιμη οικονομία, όπως είναι η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. Σε κάθε περίπτωση, με νέα ανατρεπτικά μοντέλα παραγωγής, στενά συνδεδεμένα με την ιστορία της πατρίδας μας, δημιουργεί νέα προστιθέμενη αξία και νέα εργασία.

Στόχος μας είναι η κυκλική οικονομία να γίνει σήμα κατατεθέν για την Ελλάδα, που είναι ήδη παγκόσμια γνωστή για το ποιοτικό περιβάλλον και τους φυσικούς της πόρους, και τρόπος ζωής και παραγωγής σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.

Η βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων εξασφαλίζει μακροπρόθεσμα την επάρκειά τους, αλλά και τη βιωσιμότητα του πλανήτη. Και η κυκλική οικονομία αποτελεί βασικό και αναντικατάστατο κεφάλαιο στη μάχη της κλιματικής αλλαγής. Διότι δεν υπάρχει άλλο πλάνο επιβίωσης και προκοπής σε έναν πλανήτη που έχει δεχθεί τεράστιες επεμβάσεις και υπερεκμετάλλευση των πόρων του.

Τέλος, η κυκλική οικονομία μπορεί να αποτελέσει γρανάζι σε ένα κοινωνικό σύστημα πιο δίκαιο και συνεκτικό, που θα δίνει προοπτική και θα ξεπερνά τον αδιέξοδο λαβύρινθο της σύγχρονης πολιτικής, η οποία γεννά κρίσεις, ανεργία, βία και πολέμους.

*Άρθρο του Σωκράτη Φάμελλου, αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το «Δικαίωμα στην επισκευή»για την αποδοτικότητα και την επισκευή των ψυγείων και των πλυντηρίων πιάτων

Το κίνημα για το «Δικαίωμα στην επισκευή» κερδίζει έδαφος και μπορεί να χτυπήσει σκληρά τους κατασκευαστές

Triantafyllos Petrinos

Τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ψηφίζουν αυτή την εβδομάδα για την αποδοτικότητα και την επισκευή των ψυγείων και των πλυντηρίων πιάτων. Αν αυτό ακούγεται βαρετό, τότε πρέπει να εξετάσετε την τελευταία φορά που το δικό σας πλυντήριο πιάτων  χάλασε. Με τους σωστούς κανόνες που θα ίσχυαν, θα ήταν μια φτηνή και εύκολη λύση η επισκευή του. Ωστόσο, δεν επιτρέπεται να «πειράξετε» το μηχάνημα, διότι θα ακυρώσει την εγγύηση και σε πολλές περιπτώσεις είναι παράνομο. Έτσι λοιπόν, πηγαίνετε να αγοράσετε ένα νέο μοντέλο και να πετάξετε το παλιό στη χωματερή.

Ενώ αυτό είναι καλό για τους κατασκευαστές, γίνεται όλο και μεγαλύτερο πρόβλημα για τους καταναλωτές. Στην ΕΕ και σε τουλάχιστον 18 αμερικανικές πολιτείες, οι ρυθμιστικές αρχές αρχίζουν να ακούν και να εξετάζουν προτάσεις που αντιμετωπίζουν τον αντίκτυπο της προγραμματισμένης απαξίωσης, καθιστώντας τα οικιακά αγαθά ισχυρότερα και ευκολότερα επισκευάσιμα, αναφέρει το BBC.

Η ψηφοφορία για τα πλυντήρια πιάτων αυτής της εβδομάδας ήταν μόνο μία από μια σειρά που αναθεώρησε την οδηγία Ecodesign Directive, του 2009, η οποία διέπει τα πάντα, από την ποσότητα ενέργειας που μπορεί να χρησιμοποιήσει μια ηλεκτρική σκούπα που πωλείται στην ΕΕ, καθώς επίσης σε πόσες οικιακές συσκευές και ηλεκτρονικά προϊόντα ανακυκλώνονται. Συνολικά, η ΕΕ εξετάζει τους κανόνες κατασκευής που αφορούν τα πάντα, από τον φωτισμό έως τις τηλεοράσεις και τις μεγάλες οικιακές συσκευές, όπως τα πλυντήρια ρούχων και τα ψυγεία.

Ταυτόχρονα, οι ακτιβιστές έχουν εισαγάγει νομοσχέδια στις Η.Π.Α. που επιδιώκουν να δώσουν στους καταναλωτές μεγαλύτερο έλεγχο στον τρόπο με τον οποίο επιδιορθώνουν και διατηρούν την ιδιοκτησία τους. Η Αμερικανική Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου αποφάσισε το 2015 ότι οι αγρότες θα μπορούσαν να τροποποιήσουν το λογισμικό αν χρειαζόταν για την επισκευή συσκευών όπως τα τρακτέρ, προκαλώντας αντίδραση από τον κατασκευαστή τρακτέρ John Deere και πολλές νομοθετικές μάχες σε αρκετές γεωργικές περιοχές.

Οι οργανώσεις Consumer Reports (CR) και iFixit   και πολλοί άλλοι συμμετέχοντες στο κίνημα για το δικαίωμα για επισκευή, έχουν προωθήσει πρότυπα που θα αναγκάσουν τους κατασκευαστές να το κάνουν νόμιμο και πρακτικό για τους καταναλωτές ή τα ανεξάρτητα συνεργεία επισκευής να επισκευάζουν τις συσκευές τους. Στην πραγματικότητα, χρειάστηκε μια τέτοια πίεση για να μπορέσουν οι τοπικοί μηχανικοί αυτοκινήτων στις ΗΠΑ, να μπορούν να διορθώνουν τα ηλεκτρονικά στα αυτοκινητα  αναφέρει η CR

Αυτό συμβαίνει επειδή οι κατασκευαστές προτιμούν να διατηρούν τον έλεγχο των προϊόντων τους όσο το δυνατόν περισσότερο. Για παράδειγμα, ο σύνδεσμος βιομηχανιών Digital Europe είπε στο BBC ότι τα «σχέδια των κανονισμών της Ευρώπης περιορίζουν την πρόσβαση στην αγορά, αποκλίνουν από τις διεθνώς αναγνωρισμένες βέλτιστες πρακτικές και παραβιάζουν την πνευματική ιδιοκτησία».

Ο Gay Gordon-Byrne του The Repair Association πρόσθεσε στην CR: «Μάχονται ενάντια στους πελάτες τους. Δεν νομίζω ότι είναι μια στρατηγική νίκης. »

Πηγή άρθρου: http://fortune.com/

Γ.Δέδες: Στις αρετές της περιφερειακής αρχής δεν περιλαμβάνεται η διαφάνεια στα δημόσια πράγματα

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ 

Η ακύρωση των αποφάσεων του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου, για την απαλλοτρίωση εκτάσεων για την εγκατάσταση των μονάδων διαχείρισης απορριμμάτων της ΤΕΡΝΑ, φανερώνει ότι η περιφερειακή αρχή Πελοποννήσου δεν τηρεί τους θεσμικούς κανόνες και τις διαδικασίες που προβλέπει η διαφάνεια των δημόσιων πραγμάτων

Συνέχεια ανάγνωσης Γ.Δέδες: Στις αρετές της περιφερειακής αρχής δεν περιλαμβάνεται η διαφάνεια στα δημόσια πράγματα

Βέλγιο: Η περιφέρεια των Βρυξελλών ζητά από τις καπνοβιομηχανίες τον λογαριασμό για τη συλλογή των αποτσίγαρων από τους δρόμους της πρωτεύουσας


Αναρτήθηκε: 09.10.2018

Στις καπνοβιομηχανίες στέλνει η περιφέρεια των Βρυξελλών το «λογαριασμό» για τη συλλογή των αποτσίγαρων που πετούν στους δρόμους οι καπνιστές, και τα οποία αποτελούν ένα αυξανόμενο κομμάτι των απορριμμάτων που συλλέγονται.

Όπως αποκαλύπτει το Γαλλικό Πρακτορείο χθες εστάλη επιστολή από την περιφέρεια στη θυγατρική για τη Μπενελούξ της γιγάντιας αμερικανικής καπνοβιομηχανίας Philip Morris και σε δύο βελγικές ομοσπονδίες καπνοβιομηχανιών (στη Cimabel για τα τσιγάρα και στη Fetabel για τον καπνό).

Με την επιστολή της, η περιφέρεια των Βρυξελλών ζητάει συμμετοχή σε έξοδα περίπου 200.000 ευρώ, καθώς και τη χρηματοδότηση μελλοντικών δράσεων «σε μια λογική μόνιμης σύμπραξης».

Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία της περιφέρειας, η οποία κάνει λόγο για «μια μάστιγα που πρέπει να εξαλειφθεί», περίπου 10 εκατομμύρια γόπες τσιγάρου πετιούνται κάθε μέρα στο Βέλγιο, μεγάλο μέρος των οποίων στην πρωτεύουσα. Και η πρακτική αυτή περιγράφεται από τις υπηρεσίες καθαριότητας ως «μία από τις πέντε κύριες οχλήσεις», μαζί με τις αφοδεύσεις, τις παράνομες χωματερές ή τα κουτάκια αναψυκτικών και μπύρας.

Το 2018 οι αρχές επεξεργάσθηκαν μια σειρά από σχέδια για να διευκολυνθεί η συλλογή των αποτσίγαρων (τασάκια στους δρόμους, τασάκια τσέπης που μοιράζονταν στη διάρκεια των φεστιβάλ κλπ.) και αυτό «δημιούργησε ένα κόστος 203.500 ευρώ», διευκρίνισε στην επιστολή η Φαντίλα Λάαναν, αρμόδια για τη δημόσια καθαριότητα των Βρυξελλών.

«Λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική συμβολή σας όσον αφορά την καθαριότητα στις περιφέρειες της Φλάνδρας και της Βαλλονίας, θα ήταν σκόπιμη μια παρόμοια συμβολή στην περιφέρεια των Βρυξελλών», συνεχίζει η Λάαναν.

Στις Βρυξέλλες οι καπνοβιομηχανίες έχουν ήδη δεχθεί να χρηματοδοτήσουν έναν δημόσιο οργανισμό αρμόδιο για τη συλλογή και τον διαχωρισμό των συσκευασιών, όμως δεν έχουν ακόμη συμβάλει στη συλλογή των αποτσίγαρων, όπως κάνουν ήδη στη Φλάνδρα (βόρειο Βέλγιο) και έχουν δεσμευθεί να κάνουν στη Βαλλονία (νότιο Βέλγιο).

Ωστόσο, εξηγούν από το γραφείο της Λάαναν, «βρίσκουμε πολύ λιγότερα πακέτα τσιγάρων στον δημόσιο χώρο απ’ ό,τι αποτσίγαρα». Αυτά τα τελευταία, λόγω του μικρού μεγέθους τους, είναι «ιδιαίτερα δύσκολο» να συλλεχθούν  και «χρειάζονται χρόνια για να αποσυντεθούν», επισημαίνουν επίσης.

Τι είναι ο ΠΕΣΔΑ , η ΣΜΠΕ και ο ΦΟΔΣΑ

Τι είναι ο Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ)

Το ΠΕΣΔΑ αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης του συνόλου των αποβλήτων, τα οποία παράγονται σε μία Περιφέρεια, προσδιορίζει τις γενικές κατευθύνσεις για τη διαχείρισή τους, σε συμφωνία με τις κατευθύνσεις του Εθνικού Σχεδιασμού Διαχείρισης Αποβλήτων και των άρθρων 22 (Σχέδια Διαχείρισης) και 23 (Προγράμματα για την Πρόληψη δημιουργίας Αποβλήτων) και υποδεικνύει τα κατάλληλα μέτρα που προωθούν ιεραρχικά και συνδυασμένα: α) την πρόληψη, β) την επαναχρησιμοποίηση, γ) την ανακύκλωση, δ) άλλου είδους ανάκτηση, όπως ανάκτηση ενέργειας, και ε) την ασφαλή τελική διάθεση σε επίπεδο Περιφέρειας.

Η Αναθεώρηση του ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου έχει ως βασικό στόχο την ενίσχυση της διαλογής στην πηγή και την ανακύκλωση σε όλα τα είδη των αποβλήτων που παράγονται στην Περιφέρεια, καθώς και την προώθηση της πρόληψης δημιουργίας αποβλήτων.

Οι στόχοι του εν λόγω ΠΕΣΔΑ είναι σε απόλυτη συμμόρφωση με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο και τους στόχους που δίνονται στο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων.


Τι είναι η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ);

Η διαδικασία ΣΜΠΕ αποτελεί το μέσο για την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης πριν την υιοθέτηση του όποιου σχεδίου ή προγράμματος εξασφαλίζοντας ότι λαμβάνονται υπόψη οι ενδεχόμενες περιβαλλοντικές επιπτώσεις κατά το στάδιο του σχεδιασμού και προγραμματισμού με απώτερο σκοπό την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης και την υψηλού επιπέδου προστασία του περιβάλλοντος.

Η αναγκαιότητα αναθεώρησης του ΠΕΣΔΑ προκύπτει από την ανάγκη εναρμόνισης του σχεδιασμού με το σύνολο των θεσμικών εξελίξεων σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, την ανάγκη αξιολόγησης της μέχρι σήμερα υλοποίησης των προβλεπόμενων έργων και δράσεων αλλά και της διαμόρφωσης προτάσεων για την επίτευξη τόσο των υφιστάμενων όσο και των νέων στόχων στη διαχείριση των αποβλήτων.


Φορέας Υλοποίησης

Το ΠΕΣΔΑ εκπονείται και υλοποιείται από τον οικείο περιφερειακό Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (Φο.Δ.Σ.Α.), κατά την έννοια της παραγράφου 4 του άρθρου 104 και του άρθρου 211 του ν. 3852/2010 (Α΄ 87). Αν δεν υφίσταται ή δεν λειτουργεί περιφερειακός Φο.Δ.Σ.Α., το ΠΕΣΔΑ εκπονείται και υλοποιείται από την οικεία Περιφέρεια. Ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης εκδίδει σχετική διαπιστωτική πράξη.

Σύμφωνα  με αριθμ. 39953/19886/7-12-2010 (ΑΔΑ: 4ΙΦ8ΙΑΠ-Λ) και 3372/378/13-1-2012 (ΑΔΑ:
ΒΟΝΝΟΠ1Φ-5ΜΖ) αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου με τις όποιες μεταφέρθηκε τμήμα των αρμοδιοτήτων του ΦΟΣΔΑ Περιφέρειας Πελοποννήσου στις Υπηρεσίες της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Κυκλική οικονομία και αυτοδιοίκηση

Κυκλική Οικονομία και Δήμοι: Μία επίκαιρη, ενδιαφέρουσα και δύσκολη λύση

# Του Ράλλη Γκέκα , Δρ. Οικονομικών ΤΑ

Σε προηγούμενο άρθρο είχε τονιστεί ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεκινήσει μία έντονη συζήτηση για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ), μετά το 2020. Η συζήτηση βρίσκεται στο στάδιο της διαβούλευσης και μάλιστα θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη – μέλη, έχουν κληθεί να συμμετάσχουν στη διαβούλευση και να καταθέσουν τις προτάσεις τους.
Είναι γνωστό ότι ο προϋπολογισμός της επόμενης προγραμματικής περιόδου θα είναι αισθητά μειωμένος, λόγω και του BREXIT. Παράλληλα, αναμένεται να ενισχυθεί ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας των προσκλήσεων. Για να μπορέσουν οι Ελληνικοί δήμοι να ανταπεξέλθουν στις νέες προκλήσεις θα πρέπει από τώρα να προετοιμάζονται ώστε, με την έναρξη της νέας προγραμματικής περιόδου, να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Από αυτή την άποψη είναι πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση που έχει ξεκινήσει, για τα χαρακτηριστικά της νέας Προγραμματικής Περιόδου και ιδιαίτερα η εξειδίκευση στις αναμενόμενες προτεραιότητες και ιεραρχήσεις της.



Παράλληλα, αυτή την εποχή ξαναζούμε το πρόβλημα της αναποτελεσματικότητας της πολιτικής διαχείρισης των απορριμμάτων. Ελπίζω να έχουν όλοι συνειδητοποιήσει ότι η στρατηγική αυτή δεν μπορεί να είναι αντικείμενο λαϊκισμού και μικροπολιτικών σχεδιασμών. Όπως επίσης δεν είναι και ένα πρόβλημα που λύνεται με κάποιο «μαγικό ραβδάκι». Ιδιαίτερα πασιφανές είναι ότι το πρόβλημα αυτό δεν μπορεί να λυθεί, κάθε άλλο μάλιστα, με λύσεις τύπου, τοπικά δημοψηφίσματα.
Η υιοθέτηση πολιτικών κυκλικής οικονομίας αποτελεί μία μέσο- μακροπρόθεσμη λύση. Δεν είναι εύκολη υπόθεση. Στο άρθρο αυτό θα δούμε όμως ότι θα συνεχιστεί και αναμένεται να αποτελέσει μία από τις βασικές προτεραιότητες στη μετά το 2020 πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σημαντικό επίσης στοιχείο είναι ότι η «κυκλική οικονομία» παρουσιάζει μία πολύ ισχυρή υποστήριξη, όπως την καταλαβαίνει ο καθένας βέβαια, εκ μέρους των πολιτών

Ποια είναι η διαφορά γραμμικής και κυκλικής οικονομίας.


Η γραμμική και μέχρι σήμερα, κυρίαρχη οικονομία, στηρίζεται στο τρίπτυχο «take – make – dispose» (εισήγαγε – παρήγαγε – διάθεσε).
Η κυκλική οικονομία στοχεύει στη διατήρηση της αξίας των προϊόντων, των υλικών και των πόρων όσο το δυνατόν περισσότερο, ελαχιστοποιώντας την παραγωγή αποβλήτων. Όσο λιγότερα προϊόντα απορρίπτονται, τόσο το καλύτερο για την οικονομία και το περιβάλλον. Έχει να κάνει με όλα τα στάδια ζωής ενός προϊόντος από το σχεδιασμό του την παραγωγική του διαδικασία, τη διαχείριση των αποβλήτων μέχρι και τη δημιουργία επιχειρηματικών ευκαιριών, επενδύσεων και απασχόλησης.

Ποιος ο λόγος να περάσουμε από τη γραμμική στην κυκλική οικονομία


Το πρόβλημα


Η γραμμική οικονομία αποτελεί τεράστια σπατάλη. Το μεγαλύτερο μέρος της αξίας των υλικών που χρησιμοποιούνται είναι «θαμμένο» στους χώρους υγειονομικής ταφής. Κάθε χρόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) χρησιμοποιούνται σχεδόν 15 τόνοι υλικών ανά άτομο, ενώ κάθε πολίτης της ΕΕ παράγει, κατά μέσο όρο, πάνω από 4,5 τόνους αποβλήτων ετησίως, εκ των οποίων πάνω από το μισό καταλήγει σε ΧΥΤΑ. Το μέσο όχημα, στην Ευρώπη, σταθμεύεται στο 92% του χρόνου, ενώ το 31% των τροφίμων απορρίπτεται και το μέσο γραφείο χρησιμοποιείται μόνο κατά 35-50% στη διάρκεια των ωρών εργασίας Τα προβλήματα που συνδέονται με την κυκλοφοριακή συμφόρηση κόστισαν το 2016, μόνο στις ΗΠΑ, σχεδόν 300 δισεκατομμύρια δολάρια.
Τα απόβλητα που παράγονται από αυτές τις αναποτελεσματικές διαδικασίες σωρεύουν πρόσθετα έξοδα, λόγω των δαπανών διαχείρισης αποβλήτων και επιβολής ανταποδοτικών τελών. Στις αναπτυσσόμενες αγορές σήμερα, η διαχείριση των στερεών αποβλήτων και το κόστος συλλογής μπορούν ενίοτε να φθάσουν το 50% των δημοτικών ετήσιων προϋπολογισμών.
Οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του γραμμικού μοντέλου περιλαμβάνουν τον αέρα, το νερό, την ηχορύπανση αλλά και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Περίπου το 80% των αστικών περιοχών παρουσιάζουν ατμοσφαιρική ρύπανση σε επίπεδα που υπερβαίνουν τα όρια της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Οι συνθήκες αυτές προκαλούν αρνητικές επιπτώσεις στις πόλεις, επιπλέον των άμεσων επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία. Στην Κίνα, σχετικές μελέτες κατέδειξαν ότι, η χαμηλή ποιότητα του αέρα υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα / ελκυστικότητα της πόλης και οδηγεί σε μια σημαντική διαρροή εγκεφάλων από τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας.


Οι προοπτικές


Τα μέτρα, ο βελτιωμένος σχεδιασμός, η επαναχρησιμοποίηση αποβλήτων μπορούν να προκαλέσουν καθαρή εξοικονόμηση έως και 604 δισεκατομμύρια ευρώ, για τις επιχειρήσεις σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ποσό που αντιστοιχεί στο 8% του ετήσιου κύκλου εργασιών τους. Παράλληλα, αναμένεται μείωση των συνολικών ετήσιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από 2 έως 4%. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η υλοποίηση πρόσθετων μέτρων για την αύξηση της παραγωγικότητας των πόρων κατά 30% έως το 2030, μπορεί να ενισχύσει το ΑΕΠ κατά σχεδόν 1%, δημιουργώντας ταυτόχρονα πάνω από δύο εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας.
Πρόσφατη έρευνα κατέδειξε ότι η στροφή σε μία κυκλική οικονομία μπορεί να προκαλέσει:
Αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος. Υπολογίζεται ότι στο μέσο διαθέσιμο εισόδημα για τα νοικοκυριά της ΕΕ θα προκαλέσει αύξηση 3.000 ευρώ μέχρι το 2030.
Περιορισμό των πιέσεων στους δημοτικούς προϋπολογισμούς. Η εισαγωγή αρχών κυκλικής οικονομίας μπορεί να προκαλέσει μείωση κατά 32% των πρωτογενών αποβλήτων κατανάλωσης μέχρι το 2030 και 53% μέχρι το 2025. Ο περιορισμός των αποβλήτων οδηγεί και σε περιορισμό του κόστους αποκομιδής και διαχείρισης τους. Παράλληλα, η «έξυπνη» προμήθεια και χρήση υλικών μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες εξοικονομήσεις και να περιορίσει την ανελαστικότητα των δημοτικών προϋπολογισμών.
Ενθάρρυνση της εισαγωγής της καινοτομίας στην οικονομία. Η φιλοδοξία να αντικατασταθούν προϊόντα μονής κατεύθυνσης με προϊόντα «κυκλικής» κατεύθυνσης είναι ένα ισχυρό κίνητρο για νέες ιδέες και θα μπορούσαν να προσφέρουν νέες πηγές καινοτομίας. Βρίσκοντας νέους τρόπους διατήρησης, συστατικά και υλικά ενθαρρύνουν επίσης την ανάπτυξη νέων καινοτόμων επιχειρηματικών μοντέλων.
Αύξηση της ποιότητας ζωής. Επιστημονικές έρευνες καταδεικνύουν ότι μέσω της κυκλικής οικονομίας μπορούν να βελτιωθούν δείκτες που έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των πολιτών. Για παράδειγμα οι θετικές επιπτώσεις της κυκλικής οικονομίας μπορούν μέχρι το 2050, να προκαλέσουν μείωση του «χαμένου» χρόνου, κυρίως στις μεταφορές, κατά 60%. Επιπλέον, δραστηριότητες της κυκλικής οικονομίας (ιδίως στο δομημένο περιβάλλον), θα μπορούσαν να έχουν θετικό αντίκτυπο στον αέρα του εσωτερικού χώρου, την ποιότητα του (μέσω της χρήσης υγιεινών υλικών στα κτίρια) και θα μπορούσαν παράλληλα να επιτύχουν μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης (μέσω αποτελεσματικότερων συστημάτων κινητικότητας, παραγωγής και διαχείρισης απορριμμάτων).
Ευκαιρίες απασχόλησης. Πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε για την πόλη του Λονδίνου αξιολόγησε ότι μέχρι το 2036 μια κυκλική οικονομία θα μπορούσε να προσφέρει στο Λονδίνο 12.000 καθαρές νέες θέσεις εργασίας στους τομείς της επαναχρησιμοποίησης, της ανακατασκευής και της καινοτομίας των υλικών.

Γιατί θα πρέπει να εμπλακούν οι δήμοι


Οι πόλεις σήμερα λειτουργούν μέσα σε ένα παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, το οποίο βασίζεται στο γραμμικό μοντέλο. Ένας αυξανόμενος παγκόσμιος πληθυσμός, συγκεντρωμένος σε μεγάλο βαθμό στις πόλεις, και μια αυξανόμενη αστική μεσαία τάξη, οδήγησαν σε περισσότερες απαιτήσεις και πιέσεις, σχετικά με τις αστικές υποδομές ενώ παράλληλα, η αύξηση του ΑΕΠ οδήγησε σε μεγαλύτερη κατανάλωση. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την έλλειψη ολιστικής προσέγγισης στη διαχείριση των αστικών περιοχών, προκάλεσε οικονομικές ζημίες και αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Οι πόλεις μπορούν να διαδραματίσουν ουσιαστικό ρόλο στην ανάπτυξη μιας κυκλικής οικονομίας. Λειτουργούν ως παράγοντες που επιτρέπουν παρεμβάσεις, στην Ευρώπη τουλάχιστον, με τις οποίες μπορούν να επηρεάσουν τόσο τους καταναλωτές όσο και τις επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, οι πόλεις είναι υπεύθυνες για τη διαχείριση απορριμμάτων σε τοπικό επίπεδο. Έχουν τη δυνατότητα χαρτογράφησης των πηγών δημιουργίας απορριμμάτων. Μαζί με τις τοπικές επιχειρήσεις, ορισμένα τουλάχιστον από τα απορρίμματα αυτά, μπορούν να μετατραπούν σε εισροές για την τοπική, την περιφερειακή και την παγκόσμια παραγωγή.
Η μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία απαιτεί πολυεπίπεδη διακυβέρνηση και νέα οράματα για το πως θα μπορούσε να είναι η μελλοντική πόλη. Ως εκ τούτου, η συμμετοχή σε τοπικό επίπεδο είναι ζωτικής σημασίας για τη μετατροπή από την παραδοσιακή γραμμική προσέγγιση σε μια κυκλική στρατηγική. Η κυκλική οικονομία αποσκοπεί στη αποσύνδεση της ανάπτυξης από τους πεπερασμένους πόρους και την κατανάλωση. Στηρίζεται σε τρεις αρχές:
Σχεδιασμό της αποτελεσματικής διαχείρισης των απορριμμάτων και της ρύπανσης Διατήρηση των προϊόντων, των εξαρτημάτων και των υλικών στην υψηλότερη αξία τους και χρηστικότητα τους. Αναγέννηση των φυσικών συστημάτων. Μια «κυκλική» πόλη ενσωματώνει τις αρχές μιας κυκλικής οικονομίας σε όλες της τις λειτουργίες, δημιουργώντας ένα αστικό σύστημα που είναι ανανεωτικό, προσβάσιμο και άφθονο, από το σχεδιασμό του. Αυτές οι πόλεις αποσκοπούν στην αναπροσαρμογή της έννοιας του απορρίμματος και διατηρούν τα στοιχεία ενεργητικού τους στην υψηλότερη αξία, ανά πάσα στιγμή.


Είναι εύκολη η εμπλοκή των δήμων σε διαδικασίες κυκλικής οικονομίας;

Οι δήμοι θα μπορούσαν να προωθήσουν την κυκλική οικονομία εφαρμόζοντας δικά τους έργα, αλλά και υποστηρίζοντας έργα που προωθούνται από άλλους δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς. Σε οποιαδήποτε από τις δύο αυτές περιπτώσεις, οι δήμοι χρειάζονται εξωτερικές πηγές χρηματοδότησης για να καλύψουν την επένδυση ή να την συμπληρώσουν, με βάση τις όλο και περισσότερο περιορισμένες δημοσιονομικές πηγές τους. Εκτός από την έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με τις υπάρχουσες πηγές χρηματοδότησης, για τις επενδύσεις της κυκλικής οικονομίας, οι δήμοι συχνά δεν διαθέτουν τις γνώσεις και το κατάλληλο προσωπικό σχετικά με τον τρόπο αξιολόγησης, σχεδιασμού και κατάρτισης προγραμμάτων χρηματοδότησης για έργα κυκλικής οικονομίας.
Στη χρηματοδότηση των επενδύσεων κυκλικής οικονομίας εμπλέκονται κίνδυνοι που δεν είναι αποδεκτοί από τις εμπορικές τράπεζες. Οι κίνδυνοι αυτοί μπορεί να σχετίζονται με:
μικρούς φορείς με περιορισμένη εγγύηση ή λίγα περιουσιακά στοιχεία, ως ασφάλεια δανείων, καινοτόμες, αλλά όχι πλήρως εμπορικά αποδεδειγμένες, τεχνολογίες με συναφείς κατασκευαστικούς και λειτουργικούς κινδύνους και μεταβάσεις σε νέα και μη αποδεδειγμένα επιχειρηματικά μοντέλα, με συναφείς εμπορικούς κινδύνους και κινδύνους αγοράς.
Επιπλέον, υπάρχουν εμπόδια και ιδιαίτερα στην Ελλάδα διαρθρωτικά εμπόδια, που περιπλέκουν την ανάμειξη της δημόσιας και ιδιωτικής χρηματοδότησης. Υπάρχουν επίσης εμπόδια στην πρόσβαση στη μικροχρηματοδότηση και στην ενσωμάτωση επιχορηγήσεων και άλλων επιδοτήσεων από διαφορετικές πηγές ή κονδυλίων που στοχεύουν σε διαφορετικά θέματα ή τομείς. Η αντιμετώπιση αυτών των φραγμών και εμποδίων θα βελτίωνε την απαιτούμενη χρηματοδότηση για τα κυκλικά έργα στις πόλεις.
Είναι προφανές ότι στη χώρα μας τα εμπόδια αυτά είναι πολλαπλάσια ακόμα και για μεγάλους και καλά οργανωμένους δήμους.

Πως συμβάλλουν στην υποστήριξη των δήμων οι υφιστάμενες πολιτικές της ΕΕ.


Ορισμένα χρηματοδοτικά εργαλεία, για την υποστήριξη πρωτοβουλιών σχετικά με την κυκλική οικονομία, είναι η χρηματοδοτική στήριξη για τη μετάβαση στη κυκλική οικονομία με τη χρηματοδότηση από το ESIF (European Structural and Investment Funds (ESIF), συμπεριλαμβανομένων 5,5 δισ. Ευρώ από τα διαρθρωτικά ταμεία για διαχείριση αποβλήτων και επενδύσεις, στην κυκλική οικονομία. Επιπλέον, 650 εκατ. Ευρώ διατίθενται από το πρόγραμμα «Horizon 2020», για την έρευνα και την καινοτομία. Υπάρχει επίσης χρηματοδότηση για τα «κυκλικά» έργα που διατίθενται στα προγράμματα Urban Innovative Actions, LIFE, URBACT και Interreg Europe. Όσον αφορά στις επενδυτικές ενισχύσεις ύψους 5,5 δισ. Ευρώ για έργα στον τομέα των στερεών απορριμμάτων, ορισμένα από τα κεφάλαια αυτά χρησιμοποιούνται για τη στήριξη επενδύσεων που προωθούν την ελαχιστοποίηση των απορριμμάτων και επιτρέπουν κυκλικές πρακτικές διαχείρισης απορριμμάτων, όπως η διαλογή, η ανακύκλωση και η κομποστοποίηση υλικών και βιολογικών απορριμμάτων. Ωστόσο, η προσοχή επικεντρώνεται στη διαχείριση των αποβλήτων (οικιακής χρήσης) και όχι στην κυκλική οικονομία και μεγάλο μέρος αυτών των πόρων αναμένεται να διατεθεί για μεγάλα έργα υποδομής που αποσκοπούν στην ασφαλή επεξεργασία και διάθεση υπολειμμάτων οικιακών αποβλήτων που δεν είναι άμεσα συνδεδεμένα με την κυκλική οικονομία.
Ενδιαφέρον επίσης έχουν κονδύλια του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ESF) (2014-2020), που είναι δυνητικά προσβάσιμα, για έργα και επιχειρήσεις της κυκλικής οικονομίας στο πλαίσιο των διαφόρων εθνικών και περιφερειακών επιχειρησιακών προγραμμάτων που αφορούν:
«Ενίσχυση της έρευνας, της τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας – ΕΤΑΚ» (με πάνω από 60 δισ. ευρώ συνολικά διαθέσιμα κονδύλια κατά την τρέχουσα προγραμματική περίοδο 2014-2020, εκ των οποίων 40 δισ. ευρώ από την ΕΕ) «Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ΜΜΕ» (με πάνω από 90 δισ. ευρώ συνολικά διαθέσιμα κονδύλια κατά την τρέχουσα προγραμματική περίοδο 2014-2020, εκ των οποίων άνω των 60 δισ. ευρώ από την ΕΕ). Άλλοι θεματικοί στόχοι, συμπεριλαμβανομένου του θεματικού στόχου «Υποστήριξη της μετάβασης σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε όλους τους τομείς».
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) παρέχει χρηματοδότηση για σχέδια κυκλικής οικονομίας διαφόρων ειδών και με διαφορετικά χαρακτηριστικά κινδύνου, καθώς και συμβουλευτικές υπηρεσίες σε κυκλικούς φορείς υλοποίησης έργων. Η ΕΤΕπ παρέχει επίσης συμβουλευτική υποστήριξη στις αστικές αρχές. Ένα παράδειγμα αυτού είναι ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Συμβουλευτικών Υπηρεσιών για τις Επενδύσεις – URBIS15.
Παρά το ενδιαφέρον τους, τα υφιστάμενα προγράμματα για τη χρηματοδότηση επενδύσεων κυκλικής οικονομίας αξιολογούνται ως ανεπαρκή. Για το λόγο αυτό σχεδιάζονται για την μετά το 2020 προγραμματική περίοδο περισσότερο έντονες και αποτελεσματικές παρεμβάσεις στον τομέα της ενίσχυσης υποστήριξης και προώθησης της κυκλικής οικονομίας.

Οι σχεδιαζόμενες νέες πολιτικές.

Το ρυθμιστικό πλαίσιο που διέπει τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία και ταμεία επενδύσεων (ESIF) κατά την τρέχουσα προγραμματική περίοδο (2014-2020) δεν υποστηρίζει ρητά τη στροφή προς μια κυκλική οικονομία (τουλάχιστον σε αστικό επίπεδο). Μικρές εξαιρέσεις αποτελούν ορισμένα μέσα χρηματοδότησης, όπως αυτά που ενδεικτικά αναφέρονται παραπάνω, που ενδέχεται να εντάσσουν περιστασιακά την κυκλική οικονομία, ως αντικείμενο χρηματοδότησης. Ωστόσο, η χρηματοδότηση που παρέχεται για δράσεις που σχετίζονται με την κυκλική οικονομία στο πλαίσιο αυτών των προγραμμάτων, είναι σχετικά περιορισμένη και ανεπαρκής για να δημιουργήσει την απαιτούμενη ώθηση για την υλοποίηση μιας τέτοιας πολιτικής προτεραιότητας.
Στο πλαίσιο αυτό, η υποστήριξη της μετάβασης προς την κυκλική οικονομία στις πόλεις απαιτεί συγκεκριμένες και σαφείς αναφορές στο κανονιστικό πλαίσιο, όσον αφορά στην επιλεξιμότητα των σχετικών δράσεων. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις, στην πολιτική συνοχής μετά το 2020, για να διασφαλιστεί ότι τα προγράμματα ESIF θα συμβάλλουν ουσιαστικά και σταθερά στη μετάβαση προς μια κυκλική οικονομία στις αστικές περιοχές της ΕΕ.
Η μετάβαση προς μια κυκλική οικονομία αναμένεται να ξεκινήσει σε αστικές περιοχές όπου ο οικονομικός, κοινωνικός και χωρικός αντίκτυπος είναι μεγαλύτερος και πληρούνται οι προϋποθέσεις για ολοκληρωμένες παρεμβάσεις. Ως εκ τούτου, θεωρείται πολύ πιθανό εάν όχι βέβαιο, η πολιτική συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ενσωματώσει το σκεπτικό της κυκλικής οικονομίας, προκειμένου να δοθεί η απαιτούμενη ώθηση μέσω των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων και επενδυτικών ταμείων. Θα εισαχθούν διατάξεις στην πολιτική συνοχής μετά το 2020 για να διασφαλιστεί ότι τα προγράμματα ESIF συμβάλλουν ουσιαστικά και με βιώσιμο τρόπο στη μετάβαση προς μια κυκλική οικονομία.

Συμπέρασμα

Η εμπλοκή στις διεργασίες της κυκλικής οικονομίας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ιδιαίτερα δε για την Ελληνική πρωτοβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση, που τόσο οι αρμοδιότητες όσο και οι πόροι της έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό, σε σχέση με την αντίστοιχη κατάσταση των Ευρωπαίων ομολόγων της. Αποτελεί όμως μία μεγάλη πρόκληση. Κυρίως μία πρόκληση που θα καταστεί ακόμα πιο έντονη με την εξειδίκευση των προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη νέα προγραμματική περίοδο.
Δεν είναι όμως μόνο οι χρηματοδοτικοί πόροι που αναμένονται. Είναι πολύ σημαντική και η αποδοχή που έχει μία τέτοια πολιτική από τους πολίτες. Οι ευρωπαίοι πολίτες είναι πεπεισμένοι ότι υπάρχει ισχυρή θετική σύνδεση ανάμεσα στην ανάπτυξη, την απασχόληση και την αποδοτική χρήση των πόρων. Δημοσκόπηση του ευρωβαρόμετρου αποκάλυψε ότι σημαντική πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι ο αντίκτυπος της πιο αποδοτικής χρήσης των πόρων θα έχει θετικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής στη χώρα τους (86%), στην οικονομική ανάπτυξη (80%) καθώς και στις ευκαιρίες απασχόλησης (78%). Επιπλέον βλέπουν τη μείωση και την ανακύκλωση αποβλήτων τόσο στο σπίτι (51%) όσο και στη βιομηχανία και τον κατασκευαστικό κλάδο (51%) ως το πιο σημαντικότερο τρόπο ενίσχυσης της αποδοτικής χρήσης των πόρων.
Τα συγκριτικά στοιχεία του μέσου ευρωπαϊκού όρου με την Ελλάδα θα τα βρείτε εδώ. Το σημαντικό πάντως στοιχείο είναι ότι παρότι φαίνεται ότι η Ελλάδα υστερεί σε σχέση με τον μέσο Ευρωπαϊκό όρο, τα ποσοστά παραμένουν πάρα πολύ μεγάλα και αυτό είναι ένα πολιτικό καμπανάκι. Δεν μπορεί να αγνοηθεί εύκολα αυτή η βούληση των Ελλήνων πολιτών. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να εντατικοποιηθεί και να γίνει πιο αποτελεσματική η ενημέρωση των πολιτών και κυρίως η καταπολέμηση της νοοτροπίας «όχι στη δική μου αυλή, αλλά στου γείτονα».
Η γνώμη μου είναι ότι οι ελληνικοί δήμοι, τουλάχιστον οι μεγάλοι, θα πρέπει να προετοιμάζονται από τώρα. Όχι μόνο για να διεκδικήσουν κονδύλια από τη νέα προγραμματική περίοδο, όσο περισσότερο για να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν πολιτικές που αναμένεται να τους βοηθήσουν να βελτιώσουν την οικονομική και κοινωνική κατάσταση του δήμου τους όπως επίσης την ποιότητα ζωής των δημοτών τους.

Για περισσότερα:
EC. LIFE and the circular economy. http://bookshop.europa.eu EU. Urban Agenda for the EU – Partnership Circular Economy Urban Agenda for the EU. Circular Economy. DRAFT ACTION PLAN Ellen MacArthur Foundation. CITIES IN THE CIRCULAR ECONOMY: AN INITIAL EXPLORATION EE. Κυκλική οικονομία. Συνδέοντας, δημιουργώντας και διατηρώντας την αξία.
Πηγή : www.localit.gr

Το παλιό πλαστικό μπουκάλι … ξαναγεννιέται σαν πετσέτα, τσάντα ή μαγιό

 Καθώς η τεχνολογία βρίσκει καινοτόμους τρόπους ανακύκλωσης, τα απόβλητα χρησιμοποιούνται σε μια απίθανη γκάμα προϊόντων σε καταστήματα υψηλών προδιαγραφών

Πρώτα ήταν “τσάντες για τη ζωή”, κουβέρτες και, πιο πρόσφατα, ρούχα όπως fleeces, μαγιό και macs μακριά. Οι πετσέτες που κατασκευάζονται από ανακυκλωμένα πλαστικά μπουκάλια πρόκειται να πωληθούν στο Ηνωμένο Βασίλειο για πρώτη φορά τον Αύγουστο – η τελευταία πρωτοβουλία στον πόλεμο κατά των πλαστικών μιας χρήσης και το αποτέλεσμα μιας τεχνολογικής εξέλιξης που έχει δημιουργήσει ένα ύφασμα που θεωρείται απαλό και αφράτο για χρήση στο ανθρώπινο δέρμα.

 

Η νέα σειρά φιλικών προς το περιβάλλον πετσέτες μπάνιου θα κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο και σε 18 καταστήματα του John Lewis την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου, μετά από δύο σχεδόν εκτεταμένες δοκιμές και συνεργασία με προμηθευτές. Ο πολυεστέρας από τα ανακυκλωμένα πλαστικά μπουκάλια αντιπροσωπεύει το 35% του περιεχομένου τους, ενώ το υπόλοιπο είναι αναγεννημένο βαμβάκι.

Η πετσέτα μπάνιου είναι κατασκευασμένη από περίπου 10 πλαστικά μπουκάλια ενός λίτρου και ο John Lewis λέει ότι η χρήση ανακυκλωμένου και όχι παρθένου βαμβακιού θα εξοικονομήσει περίπου πέντε τόνους υφάσματος από την είσοδο στον χώρο υγειονομικής ταφής κάθε χρόνο.

Πετσέτες από ανακυκλωμένες πλαστικές φιάλες και αναγεννημένο βαμβάκι.
Οι πετσέτες  Croft Collection του John Lewis είναι κατασκευασμένες από ανακυκλωμένα πλαστικά μπουκάλια και αναγεννημένο βαμβάκι.

“Χρειάστηκαν 18 μήνες για να αναπτυχθούν αυτές οι πετσέτες με τον προμηθευτή μας”, δήλωσε η Zoe Brady, αγοραστή πετσετών του John Lewis. “Αρχικά, ήταν δύσκολο να δημιουργήσουμε το απαλό, πολυτελές συναίσθημα που θέλαμε από ανακυκλωμένα υλικά, αλλά φτάσαμε στο τέλος. Ο ανακυκλωμένος πολυεστέρας κάνει αυτές τις πετσέτες με γρήγορο στέγνωμα  και το βαμβάκι σημαίνει ότι είναι και πολύ απορροφητικές ». Advertisement

Τα πλαστικά απόβλητα έχουν γίνει ένα θέμα που χρεώνεται , με τηλεοπτικά προγράμματα όπως το Το Blue Planet II εκθέτοντας τον αντίκτυπό του στους ωκεανούς και τις τακτικές προειδοποιήσεις σχετικά με τους κινδύνους μιας παγκόσμιας πλαστικής φλέβας. Αλλά ακόμη και πριν από την συγκλονιστική έκθεση του David Attenborough για τη θαλάσσια ρύπανση, οι λιανοπωλητές και οι κατασκευαστές αναζητούσαν πιο καινοτόμους τρόπους χρήσης ανακυκλωμένων υλικών, συμπεριλαμβανομένου του πλαστικού.

“Εάν υπάρχουν επαρκείς εγκαταστάσεις συλλογής και ανακύκλωσης, τότε τα πλαστικά απόβλητα μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμο πόρο”, δήλωσε ο Trewin Restorick, διευθύνων σύμβουλος της περιβαλλοντικής φιλανθρωπίας Hubbub . “Σήμερα κατασκευάζουμε το δεύτερο σκάφος από ανακυκλωμένο πλαστικό, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για ταξίδια” πλαστικού-ψαρέματος “για να καθαρίσει περισσότερα πλαστικά απορρίμματα από τις πλωτές οδούς του Ηνωμένου Βασιλείου.

“Και είναι υπέροχο να βλέπουμε κάποιες από τις άλλες δημιουργικές χρήσεις που θέτουμε – από τα παπούτσια και τα μαγιό μέχρι τα γυαλιά ηλίου που έχουν τυπωθεί 3D”.

Η μάρκα Corona και η θαλάσσια οργάνωση Parley for the Oceans – η οποία έχει δημιουργήσει προηγουμένως υποδήματα και μαγιό από πλαστικό ωκεανού σε συνεργασία με την Adidas – έχουν συνεργαστεί με ένα πρόγραμμα Clean Waves για να ενισχύσουν τη χρήση οικολογικά πρωτοποριακών υλικών στη μόδα και το σχεδιασμό. Μεταξύ των προϊόντων είναι ένα νέο περιοδικό της Χαβάης, σχεδιασμένο από τον Adolfo Correa. Περιέχει εικόνες πλαστικής ρύπανσης – συμπεριλαμβανομένων οδοντόβουρτσες και πλαστικές φιάλες – στο μοτίβο, ενώ το ίδιο το ύφασμα κατασκευάζεται από πλαστικό “συγκομιδή” από τους ανοιχτούς ωκεανούς, τα απομακρυσμένα νησιά, τις ακτές και τις παράκτιες κοινότητες.

Αλλού στον κεντρικό δρόμο, ο λιανικός πωλητής λιανικής πώλησης Lakeland αναφέρει μηνιαία αύξηση πωλήσεων πάνω από το 20% των “χαλιών αγκαλιά” του – τα αντιολισθητικά εσωτερικά χαλιά που κατασκευάζονται από 100% ανακυκλωμένα υλικά (συμπεριλαμβανομένων των πλαστικών φιαλών) με τη σειρά τους ανακυκλώσιμα.

Το πουκάμισο «Paradise», σχεδιασμένο από τον Adolfo Correa για το Corona και το Parley για τους ωκεανούς.
Το πουκάμισο «Paradise», σχεδιασμένο από τον Adolfo Correa για το Corona και το Parley για τους ωκεανούς.

Ίσως με μια ματιά στις εκρηκτικές καταιγίδες, η Marks & Spencer ξεκίνησε πρόσφατα ένα mac-pack, κατασκευασμένο με 50% ανακυκλωμένο πολυεστέρα που προέρχεται από πλαστικά μπουκάλια. Το mac – για άντρες, γυναίκες και παιδιά – έχει σχεδιαστεί ως μέρος του σχεδίου βιωσιμότητας της M & S, στο οποίο δεσμεύεται ότι τουλάχιστον το 25% των ενδυμάτων και τα οικιακά προϊόντα θα κατασκευάζονται με επαναχρησιμοποιούμενα ή ανακυκλωμένα υλικά έως το 2025.

Οι λευκές, δροσερές γκρίζες ή θαλάσσιες πράσινες πετσέτες του John Lewis, οι οποίες θα πωλούνται με το σήμα Croft Collection, πιστοποιούνται από το Global Recycled Standard. Αυτό θέτει απαιτήσεις για την πιστοποίηση τρίτου μέρους του ανακυκλωμένου περιεχομένου. Ένα παντελόνι κοστίζει £ 5, μια πετσέτα χειρός £ 9, μια πετσέτα μπάνιου £ 16 και ένα φύλλο μπάνιου £ 24.

Περίπου 38,5 εκατομμύρια πλαστικά μπουκάλια χρησιμοποιούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο κάθε μέρα . Λίγο περισσότερο από το μισό κάνουν την ανακύκλωση, ενώ περισσότερα από 16 μέτρα τοποθετούνται σε χώρους υγειονομικής ταφής, καίγονται ή διαρρέουν καθημερινά στο περιβάλλον και τους ωκεανούς.

Ωστόσο, τα περισσότερα πλαστικά μπουκάλια που χρησιμοποιούνται για αναψυκτικά και νερό είναι κατασκευασμένα από τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (Pet), το οποίο μπορεί να ανακυκλωθεί εύκολα.