Αρχείο κατηγορίας Η πόλη της πειθάρχησης και της βιοπολιτικής

Η πόλη της πειθάρχησης και της βιοπολιτικής (Michel Foucault). Η χωρική συγκρότηση των ταυτοτήτων, των σχέσεων εξουσίας και της γνώσης. Φουκωικές προσεγγίσεις του αστικού σχεδιασμού.

καθημερινότητα ενός εργάτη στην καθαριότητα

Posted on June 29, 2019 by shadesmag in αφηγήσεις //

Ώρα 11.30 το μεσημέρι. Ένας ανήσυχος ήλιος πλημμυρίζει κάθε σοκάκι της πόλης. Καθόμαστε με τον άλλο τον ψεκασμένο ακροδεξιό, κόντρα σε κάτι μίζερα παρτέρια. Τα βρώμικα γάντια πεταμένα κάτω. Οι σακούλες μας γεμάτες κρύα νερά και κάτι τυρόπιτες επίσης κρύες στις πεταμένες σακούλες παραδίπλα στο πεζοδρόμιο. Περιμένουμε το όχημα. Εκεί στο κέντρο . Αμάξια περνούν, άνθρωποι περνούν, της πουτάνας γίνεται στο κέντρο και δεν παρατηρείς τίποτα. Σκάει και ο δήμαρχος και μας χαιρετά σαν λεβεντομαλάκας που είναι. Μόνο πότε θα έρθει το αμάξι μας νοιάζει. Και κάποτε έρχεται και ξεκινά το δρομολόγιο. Βγάζουμε και αδειάζουμε τους πρώτους κάδους. Είμαστε οι αόρατοι αυτής τη πόλης , οι σκουπιδιάρηδες.

Βάζεις το κλειδί στον στύλο τον βυθιζόμενων και τα ανεβάζεις. Και μαζί τους καμιά σαραντάρα κατσαρίδες, που να έχεις όρεξη να πατάς δηλαδή για να τις σκοτώσεις τις άτιμες. Εδώ στην αντηλιά και την καύτρα του μεσημεριού που δεν υπάρχει τίποτα πέρα από την ώρα που θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο που κάποιοι ονομάζουν δουλειά. Το μαρτύριο είναι από κάθε άποψη διπλό: οι σκουπιδιάριδες έρχονται να μαζέψουν τα απόνερα της καπιταλιστικής κοινωνίας. Όταν κάνουν απεργία πάλι μαζεύουν τα απόνερα της κοινωνίας στο διπλάσιο. Το σκατά λοιπόν δεν είναι αρκετό για περιγράψει την φάση.

Ποιοι είναι ακριβώς αυτοί οι άνθρωποι θα ρωτήσετε? Φυσικά δεν είναι διανοούμενοι, αλλά δεν είναι και κρετίνοι όπως μπορεί να νομίζετε. Αν και ανάμεσα τους συνάντησα ανθρώπους που είχαν έστω πρωτόλεια και καλή πολιτική σκέψη και καταλάβαιναν πάντα το καλό και το κακό, πολιτικά έστω από ένστικτο. Πάντα βέβαια σε συνάρτηση με την συντεχνία τους, που καταντούσε προβληματικό . Αλλά θα πρέπει να δούμε την θέση τους σχετικά με το φοβερό παζλ, αυτό που εργασιακά τους έφερε στον ίδιο τόπο / δρόμο και τους βάζει στο ίδιο κάδρο με εμάς τους περαστικούς. Γιατί συνυπήρχαν μαζί εργάτες / οδηγοί που ήταν : μόνιμοι (λίγοι), ωχταμηνήτες με την κοινωφελή εργασία, διμηνήτες, άτομα που παίρνουν αναβολές σε δικαστήρια της περίφημης 3Κ που ακόμη σέρνεται. Καλύτερα να μην πω για την διάσπαση των σωματείων που είναι στην ουσία όλα εργοδοτικά. Η πραγματικότητα λοιπόν είναι αυτή. Οι συμβάσεις βέβαια διαφορετικής διάρκειας λειτουργούν διασπαστικά σε ένα ήδη διασπασμένο εργατικό σώμα που δείχνει να το νοιάζει μόνο το μεροκάματο της ημέρας σαν να είναι κάτι ιερό και δεν μπορεί να δει πέρα από την μύτη του.
Για την ιστορία να αναφέρω πως ο ακροδεξιός που ανέφερα παραπάνω, ήταν ο πιο μαχητικός εργάτης συνδικαλιστικά. Κάργα αντισημίτης και με κάθε ρετσίνια της Ελληνικής ακροδεξιάς (λαθρεμπόριο ας πούμε, πράγμα που παραδέχτηκε με σχετική περηφάνια) σε έβαζε σε μια ζαλάδα πραγματικά για το τι έχει στο κεφάλι του. Αντιφάσεις θα πείτε. Και μυαλό που δεν υπάρχει περίπτωση να γυρίσει, υπόγειες σχέσεις με Χρυσή Αυγή που λίγο-πολύ τις παραδέχτηκε. Τα αναμενόμενα δηλαδή. Και επίσης μειοψηφία. Οι υπόλοιποι εργάτες δεν είχαν σχέση με αυτή την φάση. Κεντρώοι και πάντα σε σχέση με το συνδικάτο τους. Στην τελική τι έμεινε? Έμεινε ότι ας πούμε (πέρα από τον πόνο στα χέρια) δύο μόνο μεσημεριανά δρομολόγια μαζεύουν κάπου 20 τόννους σκουπίδια. Να μην πω για τα βραδινά ή τα πολλά πρωινά. Παράγουμε πάρα πολλά σκουπίδια και μην μου πει κανείς πως δεν τα καταναλώνουμε….

Φραγκίσκος Δ/ πρώην εργάτης καθαριότητας

Σύγχρονη πόλη Η διακυβέρνηση της ελευθερίας Patrick Joyce


Ο Πάτρικ Τζόυς, Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, είναι ένας από τους σημαντικότερους μελετητές της κοινωνικής και πολιτισμικής ιστορίας και ένας από τους κύριους εκφραστές του μετανεωτερικού στοχασμού στο πεδίο της ιστορίας.

Η εξέταση «τεχνουργημάτων» όπως οι χάρτες και οι απογραφές, οι υπόνομοι και οι αγορές, οι δημόσιες βιβλιοθήκες και τα πάρκα, καθώς και η διερεύνηση του ρόλου της δημοτικής διακυβέρνησης και του πολεοδομικού σχεδιασμού, διαπλέκονται με θεωρητικές προσεγγίσεις στην προσπάθεια του συγγραφέα να κατανοήσει τις απρόσωπες, συχνά αόρατες, μορφές της κοινωνικής διοίκησης και ελέγχου που βρίσκονται ενσωματωμένες στις υποδομές της σύγχρονης ζωής, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους οι μηχανισμοί αυτοί διαμορφώνουν τον πολιτισμό και την κοινωνική ζωή αλλά και γεννούν την αντίσταση.


Σύγχρονη πόλη
Η διακυβέρνηση της ελευθερίας
Patrick Joyce
Συνέχεια ανάγνωσης Σύγχρονη πόλη Η διακυβέρνηση της ελευθερίας Patrick Joyce

Η ΠΟΛΗ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Παρουσίαση με θέμα: “Η ΠΟΛΗ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

1 Η ΠΟΛΗ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

2 The City and the Grassroots
Από το Έργο Η Πόλη και οι Αποκάτω The City and the Grassroots Manuel Castells, 1983

Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΟΛΗ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ένας απολογισμός για το έργο του Lefebvre

Ρούλη Λυκογιάννη
Η εισήγηση παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του 1ου κύκλου Σεμιναρίων Ριζοσπαστικής Γεωγραφίας 2012

Go to Σεμινάρια 2012

Σεμινάρια 2012

Η ανάδυση της ριζοσπαστικής γεωγραφίας

Συνέχεια ανάγνωσης Ένας απολογισμός για το έργο του Lefebvre

Ο χώρος στην αριστερή σκέψη

Το Ινστιτούτο ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ και  οι εκδόσεις νήσος διοργανώνουν εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου της Ντίνας Βαΐου και του Κωστή Χατζημιχάλη Ο χώρος στην αριστερή σκέψη την Πέμπτη 12 Ιουλίου, ώρα 7.30 μ.μ., στο νέο αμφιθέατρο «Άλκης Αργυριάδης», κεντρικό κτίριο Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια). Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Έργο του Βασίλι Καντίνσκυ

Αθηνά Αθανασίου, επίκουρη καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Παύλος Κλαυδιανός, οικονομολόγος, δημοσιογράφος, μέλος της εκδοτικής ομάδας της εφημερίδας «Η Εποχή».

Αριστείδης Μπαλτάς, ομότιμος καθηγητής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Ελένη Πορτάλιου, καθηγήτρια της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, δημοτική σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων με την Ανοιχτή Πόλη.

Συντονίζει ο Χάρης Γολέμης, διευθυντής του Ινστιτούτου ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ.

Το βιβλίο αυτό έχει προκύψει από τη σειρά τεσσάρων ομότιτλων σεμιναρίων που έγιναν τον Φεβρουάριο 2003 στο φιλόξενο Ινστιτούτο Πολιτικού Προβληματισμού «Νίκος Πουλαντζάς» στο πλαίσιο των «Σεμιναρίων του Πουλαντζά» και επαναλήφθηκαν στα «Σεμινάρια της Ερμούπολης» το 2006. Πρόθεση των τότε σεμιναρίων, αλλά και αφορμή να παρουσιαστούν σήμερα σε μορφή βιβλίου, ήταν και είναι να συμβάλουν σε μια θεωρητική και συγκριτική με τις διεθνείς εμπειρίες συζήτηση αυτών που συμβαίνουν καθημερινά στις πόλεις και στις περιφέρειες που ζούμε, στην οποία η ανανεωτική ριζοσπαστική Αριστερά στην Ελλάδα έχει μια σημαντική συνεισφορά. Ταυτόχρονα, φιλοδοξία μας είναι η εισαγωγή του χώρου στην ευρύτερη προβληματική της Αριστεράς, η οποία συχνά αδιαφορεί για τη χωρικότητα των κοινωνικών σχέσεων ή την υποβιβάζει στον υλικό και μόνο χώρο.

Στο βιβλίο αυτό δεν κάνουμε μια γενική και εξαντλητική αναφορά στην ιστορία των ιδεών για το χώρο, ούτε μια φιλοσοφική αναδρομή στην έννοια του χώρου. Εστιάζουμε στην αριστερή σκέψη για το χώρο επιχειρώντας ένα είδος συνθετικής («εσωτερικής» και «εξωτερικής») αριστερής ιστοριογραφίας. Ένα τέτοιο εγχείρημα θα απαιτούσε εκτεταμένη διερεύνηση, την οποία το βιβλίο ανοίγει χωρίς να εξαντλεί. Αφετηρία για μια αριστερή προσέγγιση της έννοιας του χώρου και της υπόστασής του ως χωρικότητας είναι η αναγνώριση ότι ο χώρος δεν είναι κάτι έξω από την κοινωνία, κάτι που περιμένει κάπου εκεί έξω να ανακαλυφθεί, αλλά ότι ο χώρος παράγεται από την κοινωνία, εμπεριέχει τις, και εμπεριέχεται στις, κοινωνικές σχέσεις και γι’ αυτό είναι βαθύτατα πολιτικός. Οι κοινωνίες μέσω συγκεκριμένων, συχνά συγκρουσιακών σχέσεων δημιουργούν όχι μόνο την ιστορία τους αλλά και τους χώρους τους -υλικούς, σχεσιακούς, συμβολικούς και βιωμένους- όμως σε συνθήκες που δεν τις έχουν επιλέξει οι ίδιες.

Ο Χώρος στην αριστερή σκέψη


Το βιβλίο «Ο χώρος στην αριστερή σκέψη» θα μπορούσε να διαβαστεί και ως ιστοριογραφία των έμφυλων προσεγγίσεων του χώρου, των κοινωνικών κινημάτων, των μαρξιστικών ρευμάτων, των μεταβλητών γεωγραφιών του παγκόσμιου καταμερισμού εργασίας και της άνισης ανάπτυξης ή των βασικών αριστερών θεωριών κατά χωρικό αντικείμενο. Πρωτίστως, όμως, αποτελεί ένα συνθετικό εγχείρημα, που αναδεικνύει την αλληλοπλοκή όλων των παραγόντων οι οποίοι συνθέτουν τα χωρικά αντικείμενα.


της Ελένης Πορτάλιου ,
καθηγήτριας   ΕΜΠ
Συνέχεια ανάγνωσης Ο Χώρος στην αριστερή σκέψη

ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ

Μαρία Μαντουβάλου  Προκλήσεις για την πολεοδομική σκέψη 1

Στη δίνη των τεχνολογικών, παραγωγικών, πολιτικών μεταβολών και ιδεολογικών ζυμώσεων της εποχής μας, η πόλη, η κοινωνική της συγκρότηση, οι τρόποι ζωής και η πολεοδομική οργάνωση μετασχηματίζονται με άγνωστη ή μάλλον απρόβλεπτη έκβαση. Οι -δεδομένες- κοινωνικές ανισότητες εντείνονται, ενώ οι παράγοντες που ωθούν σε αλληλεγγύη και ομαδοποιήσεις -ή συγκρούσεις- φαίνονται πιο ασαφείς.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, μεγαλύτερη σαφήνεια αποκτά η κοινωνική διαίρεση της πόλης κατά εθνικές και πολιτισμικές προελεύσεις, που έρχεται συχνά να συντεθεί με την διαίρεση κατά εισοδήματα και δυνατότητες πρόσβασης στα αγαθά της οικονομικής ανάπτυξης. Έτσι η «πολυ-πολιτισμική πόλη», χαρακτηριστικό στοιχείο της σημερινής κοινωνικής οργάνωσης και όραμα του διεθνισμού, εμφανίζεται μάλλον ως μία εκρηκτική κοινωνικά πραγματικότητα.

Στο σημείωμα αυτό θέλομε να συνοψίσουμε ορισμένες σκέψεις για το Κέντρο της πόλης, προνομιακό αντικείμενο της πολεοδομικής πρακτικής σήμερα, διότι θεωρούμε ότι μέσα στα δεδομένα των αστικών μετασχηματισμών επενδύεται με ιδιαίτερες σημασίες, που θα πρέπει να ενσωματωθούν και στην πολεοδομική σκέψη.

Συνέχεια ανάγνωσης ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ