Spiegel: Δημιούργημα των δανειστών οι working poor στην Ελλάδα

Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τους νέους στην Ελλάδα δημοσίευσε η ιστοσελίδα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel. Αναφέρεται στους σκληρά εργαζόμενους, που όμως βγάζουν χρήματα που φτάνουν να καλύψουν μόνο τις άμεσες ανάγκες τους για φαγητό.
“Πρόκειται για τους “working poor”, νέοι σπουδασμένοι και με προσόντα, αλλά με αποδοχές που μόλις φτάνουν για να καλύψουν το φαγητό τους”

Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τους νέους στην Ελλάδα δημοσίευσε η ιστοσελίδα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel. Αναφέρεται στους σκληρά εργαζόμενους, που όμως βγάζουν χρήματα που φτάνουν να καλύψουν μόνο τις άμεσες ανάγκες τους για φαγητό.


Κάνει λόγο για μια νέα κοινωνική τάξη στη χώρα μας, τους «working poor», δηλαδή τους «εργαζόμενους φτωχούς».

H χαλάρωση της εργατικής νομοθεσίας που επέβαλαν οι δανειστές της Ελλάδας φταίει για τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας εργαζόμενων φτωχών,γράφει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. «Πρόκειται για τους «working poor», νέοι σπουδασμένοι και με προσόντα, αλλά με αποδοχές που μόλις φτάνουν για να καλύψουν το φαγητό τους. Οι άνθρωποι στους οποίους αναφέρεται το δημοσίευμα έχουν ονοματεπώνυμο. Είναι η Στέλλα Αντωνίου, 24 ετών, μπαργούμαν με σπουδές στις γλώσσες και στη λογοτεχνία, ο Γιώργος Γεωργιάδης, 27 ετών, καθηγητής Αγγλικών, με 25 ώρες εργασίας την εβδομάδα, αλλά με αποδοχές 15 ωρών και ο Μάρκος Καρύδης, 30 χρονών, εργαζόμενος σε φαστφουντάδικο, με σπουδές στην Φυσική Αγωγή».

«Η χαλάρωση της εργατικής νομοθεσίας επέφερε ακριβώς το αντίθετο από το σκοπούμενο», επισημαίνει στο δημοσίευμά του το περιοδικό. «Ο νομοθέτης μείωσε το κατώτατο όριο μισθού στα 586 ευρώ και παράλληλα επέτρεψε στους εργοδότες να πηγαίνουν και χαμηλότερα, όταν αυτός που ψάχνει εργασία είναι κάτω των 25. Πίσω από αυτό κρύβονταν η ελπίδα ότι έτσι θα καταπολεμούνταν η νεανική ανεργία που το 2016 άγγιξε το 47%. Παράλληλα προέκυψε μια γενιά εργαζομένων που έκαναν σχεδόν τα πάντα, γνωρίζοντας ότι εάν δεν το έκαναν αυτοί, θα το έκαναν άλλοι».

Παρά τις αντιδράσεις, μια κακοπληρωμένη δουλειά είναι προτιμότερη από την ανεργία.

To Spiegel σημειώνει: «Παρόλα αυτά η μεγάλη κραυγή των εργαζομένων φτωχών δεν ακούστηκε, επειδή ειδάλλως οι ευκαιρίες για μια έστω κακοπληρωμένη δουλειά θα μειώνονταν. Και μια κακοπληρωμένη δουλειά είναι πάντα καλύτερη από την ανεργία».

Όπως εκτιμά το Spiegel «το 1/3 των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα κερδίζει τόσο λίγα που μόλις τούς φτάνει για να ζήσει. Είναι πάνω από μισό εκατομμύριο. Για τη δουλειά τους παίρνουν κάτω από 376 ευρώ το μήνα ή 60% λιγότερα από το μέσο μισθό? Ο κίνδυνος, ακόμη και με σταθερή εργασία, να συγκαταλεχθεί κανείς στους φτωχούς στην Ελλάδα είναι τόσο μεγάλος, όσο πουθενά αλλού στην ΕΕ».

Το άρθρο κάνει και σύγκριση ανάμεσα στο Βερολίνο και την Αθήνα σε ότι αφορά στο κόστος ζωής. «Για παράδειγμα, στο Βερολίνο οι τιμές για προϊόντα καθημερινής κατανάλωσης είναι μόλις 14,5% υψηλότερα από ότι στην Αθήνα, παρά το ό,τι στη γερμανική πρωτεύουσα η αγοραστική δύναμη είναι 117%».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Συνέδριο Αιρετών Γυναικών στην Αθήνα από την Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ) και το Γραφείο Ισότητας της ΕΝΠΕ

 
 
Τετ. 1 Νοε. 2017
 

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η  Αυτοδιοίκηση και ο κομβικός ρολος των γυναικών ήταν το αντικειμενο του συνεδρίου των Αιρετών Γυναικων, που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη στην Αθηνα από την Ένωση ΠΕριφερειων Ελλάδας (ΕΝΠΕ) και το Γραφείο Ισότητας της ΕΝΠΕ.  

Στο συνέδριο συμμετείχαν αιρετές γυναίκες από ολες τις Περιφερειες της χώρας και κατατέθηκαν απόψεις περι της ενδυνάμωσης του ρόλου των γυναικών στην αυτοδιοίκηση και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο Β βαθμος αυτοδιοίκησης από τις αυξημενες ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας .

Στις παρεμβάσεις συζητήθηκαν θέματα ισότητας, η παρούσα κατάσταση και οι τρέχουσες εξελίξεις και προτάσεις σε ελληνικό και ευρωπαικό επίπεδο. Το γενικό συμπέρασμα ήταν ότι πρέπει να ενισχυθεί η παρουσία των γυναικών σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης και λήψης αποφάσεων.

Η αυξημένη συμμετοχή των γυναικών, όχι μόνο ενισχύει το επιπεδο δημοκρατίας, αλλά και σύμφωνα με τις μελέτες των διεθνών οργανισμών, λειτουργεί ως μοχλός βιώσιμης ανάπτυξης με κοινωνική συνοχή.

Το συνέδριο τίμησαν με την παρουσία τους, εκτος των γυναικών αυτοδιοικητικών και μελών του ΔΣ της ΕΝΠΕ και γυναικών αυτοδιοικητικών, οι Γενικοί Γραμματείς Ισότητας των Φύλων κα Φωτεινή Κούβελα, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κα Μαρία Γιαννακάκη, ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέντης, η Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κα Ελίζα Βόζεμπεργκ, ο Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας κ. Γιώργος Πατούλης, ο Πρόεδρος της Ένωσης Δήμων Κύπρου κ. Ανδρέας Βύρας, και εκπρόσωποι των κομμάτων ο κ. Μάκης Βορίδης από τη ΝΔ, η κα Ζέφη Δηδαδάμα από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, η κα Διαμάντω Μανωλάκου από το Κ.Κ.Ε, η κα Κατερίνα Αδαμοπούλου από τους ΑΝΕΛ και εκπρόσωποι γυναικείων οργανώσεων.

Εκμεταλλεύονται άσχημα τους μετανάστες για την παραγωγή προϊόντων τους

ΣΑΒΒΑΤΟ 19 – ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017

ΜεσσηνιακΑ ΦωνΗ  7

 

 

Μεσσήνιοι ανάμεσα στους Έλληνες που εκμεταλλεύονται, άσχημα τους μετανάστες για την παραγωγή προϊόντων τους

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ – ΣΟΚ ΤΟΥ ΧΑΡΟΚΟΠΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

 

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΑ, με έντονο το… άρωμα και της Μεσσηνίας, είναι τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήγαγαν ο κα­θηγητής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου Απόστολος ΙΊαπαδόπουλος και η ερευνήτρια Λουκία – Μαρία Φρατσέα, για την εκμετάλλευση των μεταναστών που απασχολούνται. εποχικά, στον αγροτικό τομέα.

Η έρευνα, με αφορμή τις… αιματοβαμμένες φράουλες της Μανωλάδας, διεξήχθη για λογαριασμό του γερμανικού ιδρύματος “Heinrich Βoell’ και θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του 5ου Διεθνούς Συνεδρίου για τη Μετανάστευση, το οποίο θα φιλοξενηθεί από την Τετάρτη 23, έως το επόμενο Σάββατο, 26 Αυγούστου στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της, η εκμετάλλευση των μεταναστών που απασχολούνται εποχικά στον α­γροτικό τομέα και η οποία τείνει να γίνει γενικός κανόνας, ανεξαρτήτως εθνικότητας, είναι σημαντική, με την Ηλεία, να κρατά τα… σκήπτρα, αλλά και τη Μεσσηνία, τη Λακωνία, την Αργολίδα, τη Νάουσα και τη Βέροια, να καταγράφουν επίσης περι­στατικά, ελεώ της αυξημένης παραγωγικής δραστηριότητας.

 

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΤΗ “ΜΑΥΡΗ” ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

 

Για τους μετανάστες, όπως αναφέρεται στο πλαίσιο της έρευνας, η α­πασχόληση στον πρωτογενή τομέα εγγυάται ένα εισόδημα αφορολόγη­το, εφόσον φυσικά, θεωρούν τους ε­αυτούς τους ως προσωρινά εργαζό­μενους και δεν έχουν φιλοδοξίες να βελτιώσουν τον τρόπο ζωής τους στην αγροτική Ελλάδα. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Α­πόστολος Παπαδόπουλος, πολλοί από τους πιο παλιούς μετανάστες μετακινήθηκαν από τον πρωτογενή τομέα σε άλλους κλάδους, όπως τις κατασκευές και τον τουρισμό, αλλά με την οικονομική κρίση ξαναγύρισαν στη γεωργία. Στον πρωτογενή τομέα, υπάρχει εξάλλου, διαρκής προβληματισμός των παραγωγών για προϊόντα ανταγωνιστικά, σε τι­μές και η συμπίεση των τιμών επη­ρεάζει τους όρους απασχόλησης των εργατών.

Βαρύτητα, δίνεται στη διερεύνηση των συνθηκών εργασίας στη δυτική Ελλάδα, και ιδιαίτερα στην Ηλεία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυ­τό της Μανωλάδας και την καλλιέρ­γεια της φράουλας, ενός προϊόντος με σημαντική εμπορική αξία και εξαγωγικό προσανατολισμό. Εκεί, η συμπίεση του κόστους παραγωγής επιτυγχάνεται με υπερεκμετάλλευση του ανθρώπινου δυναμικού, μέ­σα από όρους εντατικοποίησης της εργασίας, χαμηλής αμοιβής των αν­θρώπων και προσπάθειας διατήρη­σης των ημερομισθίων σε πολύ χα­μηλά επίπεδα με νέες προσλήψεις. Στην περίπτωση των φαινομένων καταναγκαστικής εργασίας στη Μανωλάδα άλλωστε, η Ελλάδα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Αν­θρώπου.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΠΑΤΑΞΕΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Αυτή η τακτική υπερεκμετάλλευσης, διευκρινίζει ο κ. Παπαδόπου­λος, δεν εμφανίζεται μόνο στην Ελ­λάδα, αλλά σε όλες τις περιοχές με σημαντική αγροτική ανάπτυξη, ωστόσο το ιδιαίτερο στοιχείο στο ελ­ληνικό ζήτημα είναι «ότι υπάρχει αδυναμία εφαρμογής ενός ξεκάθαρου θεσμικού πλαισίου από την πλευρά του ελληνικού κράτος».

Μία από τις προσπάθειες που έγι­ναν από την ελληνική Πολιτεία για να δοθούν λύσεις ήταν η θέσπιση του νόμου για τους μετακλητούς ερ­γάτες από τρίτες χώρες, κάτι το ο­ποίο όπως εκτιμά ο κ. Παπαδόπου­λος δεν έχει επιφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μέσα από την έρευνα φωτίζονται, επίσης, διαφοροποιή­σεις στους όρους εργασίας ανά ε­θνικότητα, οι οποίες προκύπτουν α­πό διαφορές στον τύπο της απασχόλησης, στις δεξιότητες, στο νομικό καθεστώς παραμονής τους στην Ελλάδα και στο χρόνο παρα­μονής τους στην Ελλάδα. Όπως διαπιστώνεται, οι Αλβανοί που ήρ­θαν νωρίτερα και έκαναν προσπά­θειες για να ενταχθούν στις τοπικές κοινωνίες, έχουν αξιοποιηθεί σε καλύτερες θέσεις σε σχέση με τους Ασιάτες, οι οποίοι συμβιώνουν πε­ρισσότερο μεταξύ τους και δεν α­νοίγονται στην τοπική κοινωνία. Ε­πίσης, οι Ρουμάνοι και οι Βούλγα­ροι που απασχολούνται εποχικά, δεν είναι και αυτοί ενταγμένοι στις τοπικές κοινωνίες, λόγω κυρίως της κυκλικής μετακίνησής τους από και προς τις αγροτικές περιοχές. Ωστό­σο, προκύπτει και το συμπέρασμα ότι οι μετανάστες πέφτουν θύμα εκ­μετάλλευσης ανεξαρτήτως εθνικό­τητας, καθώς «η εκμετάλλευση έχει να κάνει με το καθεστώς της απα­σχόλησης και όχι με τη χώρα προέ­λευσής τους», όπως διευκρινίζει ο κ. Παπαδόπουλος, ο οποίος μιλώ­ντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, το­νίζει πως απλώς, κάποιες εθνικότη­τες ξεφεύγουν σε κάποιο βαθμό από την υπερεκμετάλλευση γιατί έ­χουν τη δυνατότητα να αλλάζουν ε­παγγέλματα ή περιοχή ή εργοδότες.

 

“ΚΛΕΙΔΙ” Η ΜΟΝΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΟΙ ΝΟΜΙΜΟΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΓΗΣ

Το “κλειδί” ακούει στο όνομα μό­νιμη εργασία, καθώς αυτοί οι εργα­ζόμενοι συνήθως, αντιμετωπίζουν καλύτερες συνθήκες, με τον καθη­γητή του Χαροκόπειου Πανεπιστη­μίου να θέτει το ερώτημα πώς μπο­ρούμε να μιλάμε για ποιοτικά προϊόντα, όταν σε πολλά από αυτά η εργασία που χρησιμοποιείται, γί­νεται πολύ λίγες φορές με κανόνες που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώ­ματα και τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων. Τέλος, αξίζει να ση­μειωθεί πως πλέον, σημειώνεται ε­πιστροφή των Ελλήνων στον πρωτο­γενή τομέα, με την παρουσία των μεταναστών σε αυτές τις περιοχές δεδομένης και της παρουσίας Ελλή­νων να είναι σημαντική, καθώς οι νέοι Έλληνες που γυρνάνε στην ύ­παιθρο και προσπαθούν να αναπτύ­ξουν μια δραστηριότητα έχουν ανά­γκη ανθρώπινου δυναμικού, όπως αναφέρει ο κ. Παπαδόπουλος. «Το 80-90% της χειρωνακτικής εργασί­ας γίνεται από τους αλλοδαπούς και όσο ανεβαίνει το βιοτικό επίπεδο, αυτό θα συνεχίσει να γίνεται», δη­λώνει ο Απόστολος Παπαδόπουλος, ο οποίος μαζί με τη Λουκία- Μαρί­ας Φρατσέα για τη διεξαγωγή της έ­ρευνας, προχώρησε σε επεξεργασί­α στοιχείων, συνεντεύξεις με εργάτες και φορείς χάραξης πολιτι­κής, δημοσιεύματα ελληνικών εφη­μερίδων από το 2008 μέχρι σήμερα και βιβλιογραφικές πηγές.

Γεωργία Αναγνωστοπούλου

Έμφυλη τζιχάντ του Abdennur Prado

O Αμπντεννούρ Πράδο (γεν. 1967) είναι Καταλανός στοχαστής και ποιητής, συγγραφέας αρκετών βιβλίων για τη θέση του Ισλάμ στο σύγχρονο κόσμο, μεταξύ των οποίων και το El islam como anarquismo místico το οποίο έχει εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ισνάφι (Ιωάννινα 2014) με τον τίτλο Ισλάμ και αναρχισμός. Το παραπάνω κείμενο αποτελεί παρουσίασή του στο Πρώτο Διεθνές Συνέδριο για τον Ισλαμικό Φεμινισμό (Βαρκελώνη, 26 Σεπτεμβρίου 2005). Μετάφραση: Α.Γ., με βάση το αγγλικό κείμενο που είναι αναρτημένο στην προσωπική ιστοσελίδα του συγγραφέα

από nomadicuniversality

 

Ο όρος «έμφυλη τζιχάντ» χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον αγώνα ενάντια στις ανδροκρατικές, ομοφοβικές ή σεξιστικές αναγνώσεις των ιερών κειμένων του Ισλάμ. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα αναπτύχθηκε ένα εκτεταμένο κίνημα υπέρ της υπέρβασης των πατριαρχικών αναγνώσεων, στο οποίο πρωταγωνίστησαν κυρίως γυναίκες που ζητούσαν ίσα δικαιώματα ως πλήρη μέλη της μουσουλμανικής πίστης. Το κίνημα αυτό είναι ενδιαφέρον ότι προέκυψε αυθόρμητα και ταυτόχρονα σε πολλές χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία. Η προέλευσή του τοποθετείται συνήθως στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα στην Αίγυπτο, όταν Αιγύπτιες φεμινίστριες έθεσαν τα περισσότερα από τα ερωτήματα που συζητούνται σήμερα.

Παρά την πρόοδο που σημειώθηκε μέχρι σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα το ζήτημα των φύλων εξακολουθεί να είναι ένα από τα εκκρεμή ζητήματα στις κοινωνίες με μουσουλμανική πλειοψηφία. Μοιάζει με έναν γόρδιο δεσμό γύρω από τον οποίο έχει αναπτυχθεί μια συντηρητική ανάγνωση της θρησκείας, μια ανάγνωση που επιφέρει διακρίσεις, περιορίζει τις ατομικές ελευθερίες και τείνει να διαιωνίζει τις ιεραρχικές δομές εξουσίας που αποκλείουν την πλειονότητα των πολιτών αυτών των κοινωνιών.

Σήμερα υπάρχει μια εκτεταμένη θεωρητική συζήτηση για τον «ισλαμικό φεμινισμό», στην οποία αμφισβητείται αν ο όρος αυτός είναι δόκιμος. Ο φεμινισμός, ως αγώνας για την απελευθέρωση των γυναικών, δεν έχει συγκεκριμένη ετικέτα. Ο χαρακτηρισμός «ισλαμικός» δεν μπορεί να ορίζει έναν τύπο φεμινισμού διαφορετικό από τον δυτικό, αλλά μάλλον είναι ένας τρόπος να τεθεί σε ένα πλαίσιο το πρόβλημα της απελευθέρωσης σε σχέση με το Ισλάμ. Επ’ ουδενί λόγω δεν πρέπει να είναι ένας περιοριστικός προσδιορισμός, με την έννοια ότι μειώνει την αξία της βασικής αξίωσης για γυναικεία ισότητα. Ασχέτως της ορολογίας, γεγονός είναι ότι υπάρχει ένα ευρύ κίνημα το οποίο, αμφισβητώντας τις ανδροκρατικές, ομοφοβικές ή σεξιστικές ερμηνείες που κυριαρχούν σε πολλές περιοχές του ισλαμικού κόσμου, μπορεί πραγματικά να ονομαστεί φεμινιστικό.

 

Υπέρβαση της πατριαρχίας

Υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν αυτονόητο ότι το Ισλάμ καταπιέζει τις γυναίκες και ότι αυτή η κατάσταση πραγμάτων δεν μπορεί να αλλάξει με κανένα τρόπο. Από αυτή την προοπτική, ο εκδυτικισμός, που θεωρείται ως απόρριψη του Ισλάμ, είναι ο μόνος δρόμος προς την απελευθέρωση της μουσουλμάνας. Αντίθετα προς αυτή την ανάγνωση, υπάρχει ένα γυναικείο κίνημα που ισχυρίζεται ότι είναι δυνατόν να επιτευχθεί απελευθέρωση στο πλαίσιο του Ισλάμ. Ως επί το πλείστον, πρόκειται για γυναίκες που δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τις παραδόσεις τους και να απορρίψουν την ανδροκρατία και το σεξισμό που τώρα κυριαρχούν στις μουσουλμανικές κοινωνίες. Αυτό το κίνημα θεωρεί ότι έχει υπάρξει ένας εκφυλισμός της ισλαμικής παράδοσης και μια στρέβλωση των ιερών κειμένων. Επιπλέον, το κίνημα αυτό διακηρύσσει ότι το αληθινό Ισλάμ περιέχει σημαντικά στοιχεία απελευθέρωσης και επιζητεί την ανάκτηση αυτών των στοιχείων ως πλαισίου για την κοινωνική χειραφέτηση.

Οι διακρίσεις εις βάρος των γυναικών, από κει που θεωρούνταν ως ουσιαστικό μέρος του Ισλάμ, έχουν αρχίσει να καταδικάζονται ως παραμόρφωση της παράδοσης. Την απελευθέρωση των γυναικών δεν μπορούμε να την πετύχουμε με το να επιτεθούμε στο Ισλάμ συνολικά, αλλά με το να επιτεθούμε σε όσες απόψεις απαιτούν την υποταγή των γυναικών, ανασκευάζοντας τα επιχειρήματά τους και προσφέροντας στις μουσουλμάνες αναγκαία εργαλεία και ιδέες για την απελευθέρωσή τους.

Μια νέα κατανόηση του ισλαμικού φαινομένου είναι απαραίτητη προκειμένου να εκτιμηθεί η σημασία του κινήματος αυτού. Αυτή προϋποθέτει μια προσπάθεια να ανακτήσουμε την πνευματική διάσταση και το αίσθημα ότι ανήκεις στον κόσμο, απέναντι σε όσους επιδιώκουν να συρρικνώσουν το σε ιδεολογία. Πρόκειται για μια κατανόηση βασισμένη στις έννοιες της συμπληρωματικότητας, της δικαιοσύνης και της ισορροπίας και ριζωμένη της στο Μήνυμα του Κορανίου.

Το Ισλάμ, ως κοσμική θεώρηση που προβλέπει την ενσωμάτωση όλων των δυνάμεων που διέπουν τη ζωή, δεν θα πρέπει να συνεπάγεται την υποταγή των γυναικών στους άνδρες. Στο αδιαίρετο σύμπαν, όλες οι δυνάμεις της φύσης βρίσκονται ενσωματωμένες, σε συνεχή κίνηση, σε ισορροπία. Στο πλαίσιο αυτής της σύλληψης, η ισορροπία μεταξύ των δύο πόλων ενός ζευγαριού (των αρσενικών και των θηλυκών δυνάμεων) είναι καθοριστικός παράγοντας. Οι όροι αρσενικό και θηλυκό δεν αντιστοιχούν στον άνδρα και τη γυναίκα, αλλά βρίσκονται στο εσωτερικό κάθε πλάσματος. Αυτό που είναι θηλυκό βρίσκεται σε ισορροπία με αυτό που είναι αρσενικό μέσα σε έναν άνδρα ακριβώς όπως και σε μια γυναίκα. Εάν προσπαθήσουμε να περιορίσουμε στις γυναίκες ό,τι είναι θηλυκό και να το υποτάξουμε στο «αρσενικό» ως αποκλειστική ουσία των ανδρών, ανατρέπουμε την εσωτερική ισορροπία ανδρών και γυναικών, μια πολικότητα που είναι παρούσα σε όλα τα πλάσματα.

Η πατριαρχία διαταράσσει αυτή την ισορροπία που καθόρισε ο Αλλάχ στη φύση, προωθώντας μια κοινωνία που βασίζεται στην καταπίεση και την αυθεντία. Η ανδροκρατία είναι η καταστροφή του Ισλάμ ως ισορροπημένου τρόπου ζωής. Βρίσκεται σε ρήξη με την ίδια την τάξη της δημιουργίας και επιβάλλει μια τεχνητή τάξη που ονομάζουμε πατριαρχία. Πρέπει να λεχθεί ότι τα ιδεολογικά θεμέλια της πατριαρχίας δεν απαντούν στο Κοράνι ή στη Σούννα. Μια νέα ανάγνωση των ιερών κειμένων είναι απαραίτητη για να εκτεθούν οι ασυνέπειες στην ανδροκρατική ερμηνεία της παράδοσης. Πιστεύουμε λοιπόν ότι ο ισλαμικός φεμινισμός δεν είναι απλώς ένα πολιτικό ή κοινωνικό κίνημα, αλλά μια πνευματική αποκατάσταση του Μηνύματος του Κορανίου.

Image result for islamic feminism

 

Η διχοτόμηση της μουσουλμάνας

Σε σχέση με όσες χώρες αντιμετωπίζουν μεγάλη αύξηση της μουσουλμανικής μετανάστευσης, ο ισλαμικός φεμινισμός θα μπορούσε να συνιστά ουσιώδες τμήμα της ένταξής τους. Αυτό προϋποθέτει μια επίθεση στις ίδιες τις ρίζες των διακρίσεων και της αδικίας. Μια επίθεση, βασισμένη στις πηγές του Ισλάμ, που αντικρούει την ολοκληρωτική ερμηνεία η οποία έχει επιβληθεί βίαια ως η μόνη και η αληθής εκδοχή του Ισλάμ.

Αν απορρίψουμε αυτή την εσωτερική κριτική (την αποδόμηση της πατριαρχίας με βάση τις πηγές του Ισλάμ), η αξίωση της δυτικής κουλτούρας για ανωτερότητα πιστεύουμε ότι δεν είναι αποτελεσματικό επιχείρημα κατά του φονταμενταλισμού, καθώς η επίθεση αυτή αποτυγχάνει στο στόχο της και πυροδοτεί ακόμη περισσότερο αυτές τις αντιθέσεις. Όσο πιο επιθετική είναι η υποστήριξη του εκδυτικισμού, και όσο περισσότερο επαφίεται σε επιχειρήματα βασισμένα σε ένα φόβο απέναντι στο Ισλάμ, τόσο μεγαλύτερη ισχύ αποκτούν τα φονταμενταλιστικά κινήματα τα οποία παρουσιάζονται ως υπερασπιστές της θρησκείας τους ενάντια σε αυτές τις «εκ των έξω» επιθέσεις.

Ούτε οι προσπάθειες «κοινωνικής μηχανικής», όπως αυτή που έθεσε σε εφαρμογή ο Kεμάλ Ατατούρκ στην Τουρκία –απαγορεύοντας τη μαντίλα, κλείνοντας τις ενώσεις των Σούφι, αντικαθιστώντας το αραβικό αλφάβητο με το λατινικό, καταστέλλοντας κάθε δημόσια τέλεση θρησκευτικών πράξεων κ.λπ.- είναι αποτελεσματικές. Η πολιτική αυτή υπήρξε μια θεαματική αποτυχία. Η κοινωνική μηχανική και η εξάπλωση της αντι-θρησκευτικής κοσμικότητας δεν έχουν πετύχει το στόχο τους. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία, ενώ πριν χαρακτηριζόταν από συγκρητισμό, ανάμειξη πολιτισμών και θρησκευτικό πλουραλισμό, έγινε μα χώρα όπου το παραδοσιακό Ισλάμ απειλείται από το πολιτικό Ισλάμ (ισλαμισμό).

Απέναντι σε αυτή τη διχοτόμηση μεταξύ εκδυτικισμού και ισλαμισμού, εμείς προτείνουμε να ανακτήσουμε και να δώσουμε προτεραιότητα στα πολυάριθμα στοιχεία του παραδοσιακού Ισλάμ που είναι συμβατά με ένα δημοκρατικό σύστημα και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο ισλαμικός φεμινισμός έχει ισχυρή επιρροή σε ορισμένες χώρες. Το θέμα αυτό δεν είναι μεμονωμένο, αλλά αφορά τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι κρίσιμο για τη θετική ανάπτυξη του Ισλάμ και την ήττα των φονταμενταλιστικών ερμηνειών αυτό το κίνημα να γίνει γνωστό και να στηριχθεί σε διεθνές επίπεδο. Είναι ένα σύνηθες σφάλμα στη Δύση το ότι αναδεικνύουμε συνεχώς τη σκοτεινή πλευρά του Ισλάμ και αγνοούμε τους μουσουλμάνους που στέκονται απέναντί της.

Στον αγώνα κατά των διακρίσεων, θα έπρεπε να ενώσουμε τις προσπάθειές μας και να υπερβούμε πολιτιστικούς ή θρησκευτικούς φραγμούς, που οι ίδιοι οι φονταμενταλιστές επιδιώκουν να ορθώσουν ως ανυπέρβλητα εμπόδια. Η υπέρβαση αυτών των φραγμών είναι καθήκον όλων όσων επιθυμούν μια παγκοσμιοποίηση που να σέβεται την ποικιλομορφία και να μην γίνεται ηγεμονικό σχέδιο ενός κράτους ή τμήματος του κόσμου εις βάρος των άλλων.

 

Μουσουλμανική μετανάστευση

Στο συγκείμενο των σύγχρονων κοινωνιών, όπου το βάρος των ΜΜΕ είναι τόσο μεγάλο, είναι απαραίτητο να δοθεί χώρος σε πλουραλιστικές εκφράσεις του Ισλάμ. Η εγκαθίδρυση μιας διαφορετικής οπτικής έρχεται σε ρήξη με τη μονολιθική πεποίθηση που οι φονταμενταλιστές θέλουν να καθιερώσουν. Είναι σημαντικό να προσφέρουμε εναλλακτικές λύσεις, να δημιουργήσουμε χώρο για διάλογο και να διευκολύνουμε τη ρήξη με πατριαρχικά και μονομερή πρότυπα.

Ένας από τους στόχους που έχει θέσει η Junta Islámica Catalana (Ισλαμική Επιτροπή Καταλωνίας) για τα επόμενα χρόνια είναι να προσφέρει μια ισλαμική ερμηνεία του ζητήματος των φύλων που είναι συμβατή με τον σύγχρονο κόσμο και τις συνταγματικές αξίες. Χρειαζόμαστε αυτή τη φεμινιστική ανάγνωση για να επικοινωνήσουμε με τις μουσουλμάνες, ώστε να γνωρίζουν ότι υπάρχει μια εναλλακτική λύση αφενός προς την εξάλειψη και αφετέρου προς την πατριαρχική ανάγνωση των παραδόσεών τους. Πρέπει να κάνουμε γνωστό αυτό το εκτεταμένο κίνημα υπέρ της ανάκτησης των δικαιωμάτων των γυναικών στο Ισλάμ.

Προς τούτο, όπως και για οποιοδήποτε εγχείρημα ενσωμάτωσης των μουσουλμάνων συνολικά στην κοινωνία, οι δραστηριότητες μίας μόνο οργάνωσης δεν αρκούν. Κάθε κοινωνικός τομέας που εμπλέκεται στο έργο της ενσωμάτωσης και της παραγωγής πλουραλισμού είναι ικανός να προσφέρει τις δικές του πλατφόρμες δράσης και επικοινωνίας στην προσπάθειά του να διασφαλίσει ότι το μήνυμα αυτό θα φτάσει στην κοινωνία εν γένει εξίσου όσο και στον μουσουλμανικό πληθυσμό. Είναι ένα μήνυμα συνεύρεσης, στο οποίο μια πολυπολιτισμική κοινωνία μπορεί να έχει την ευκαιρία να αναπτυχθεί χωρίς να χάνει τις ελευθερίες που τόσο επίπονα κατέκτησε, με οργανικό και ευαίσθητο τρόπο, αποφεύγοντας παγίδες και προσφέροντας λύσεις συναινετικού χαρακτήρα.

 

 

Σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας – Tι προβλέπει

 

 
Στρατηγική απάντηση στην κρίση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, με στροφή στην πρόληψη και την αγωγή Υγείας και επίκεντρο τον άνθρωπο, αποτελεί η μεταρρύθμιση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, σύμφωνα με τον υπουργό, Ανδρέα Ξανθό.

«Αποτελεί ισχυρή πολιτική βούληση» να προχωρήσουμε στην αλλαγή για την ΠΦΥ, η οποία καλύπτει ένα διαχρονικό έλλειμμα, ανέφερε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου ο κ. Ξανθός, όπου μαζί με τον αναπληρωτή γενικό γραμματέα, Σταμάτη Βαρδαρό, παρουσίασαν το πλαίσιο λειτουργίας της ΠΦΥ, όπως περιγράφεται στο σχετικό νομοσχέδιο, που θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση μέχρι αύριο.
Έως σήμερα, είπε ο υπουργός, λειτουργούσε ένα πλαίσιο χωρίς μηχανισμούς ελέγχου και τεκμηριωμένης ιατρικής πράξης, που ευνοούσε την προκλητή ζήτηση, την υπερσυνταγογράφηση και τη διαφθορά, με έλλειμμα στην ποιοτική φροντίδα για τους πολίτες.
Το νέο σύστημα στοχεύει στην καθολική κάλυψη των αναγκών, την ισότιμη πρόσβαση και στην μικρότερη οικονομική επιβάρυνση των πολιτών, είπε ο υπουργός, τονίζοντας ότι «θέλουμε να διευκολύνουμε και όχι να αποκλείσουμε», από το σύστημα υγείας.
Οικογενειακός γιατρός
Συστατικό στοιχείο του νέου συστήματος θα είναι ο οικογενειακός γιατρός, που θα είναι γενικός γιατρός ή παθολόγος και παιδίατρος, με εξωστρεφή λογική και προσπάθεια παρέμβασης στην κοινότητα. Κάθε Τοπική Μονάδα Υγείας (ΤΟΜΥ) θα διαθέτει οικογενειακό γιατρό, με πληθυσμό ευθύνης περίπου 2.000 ατόμων. Ο πολίτης θα πρέπει να εγγραφεί στην ΤΟΜΥ και ο οικογενειακός γιατρός θα είναι εκείνος που θα τον παραπέμπει, εάν χρειαστεί, σε εξειδικευμένο γιατρό και σε νοσοκομείο. Η παροχή υπηρεσιών θα είναι δωρεάν για όλους τους πολίτες, ακόμα και για τις κατ’ οίκον επισκέψεις των γιατρών.
Σύμφωνα με τον κ. Βαρδαρό, μέχρι τον Ιούλιο θα αναπτυχθούν οι πρώτες 60 Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ) και μέχρι το τέλος του έτους θα λειτουργήσουν και οι 239 που προβλέπει ο σχεδιασμός, σε 65 αστικά κέντρα, τα οποία έχουν επιλεγεί με κριτήρια κοινωνικά και οικονομικά.
Το δίκτυο ανάπτυξης των ΤΟΜΥ θα καλύπτει περίπου το 30% του πληθυσμού, ενώ το υπόλοιπο 70% θα καλυφθεί με τις συμβάσεις που θα υπογράψει ο ΕΟΠΥΥ με ιδιώτες γιατρούς. Οι ΤΟΜΥ θα αποτελούν το πρώτο επίπεδο της ΠΦΥ και το δεύτερο θα αποτελούν τα Κέντρα Υγείας, ενώ όλες οι δομές θα διασυνδέονται με τα νοσοκομεία. Μάλιστα, όπως είπε ο κ. Βαρδαρός, καταργείται η ονομασία ΠΕΔΥ (Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας) και όλες οι δομές θα βρίσκονται υπό την ομπρέλα του ΕΣΥ.
Σε πρώτη φάση θα προσληφθούν, μέσω ΑΣΕΠ, 3.000 επαγγελματίες υγείας με διετείς συμβάσεις εργασίας και με δυνατότητα διετούς παράτασης, ενώ θα αξιοποιηθούν και οι γιατροί του ΠΕΔΥ και των Κέντρων Υγείας.
Η πλήρης ανάπτυξη του συστήματος χρειάζεται χρόνο και αλλαγή κουλτούρας, είπε ο κ. Βαρδαρός. Βασική προϋπόθεση είναι η εκπαίδευση του πολίτη για την χρησιμότητα του οικογενειακού γιατρού, κάτι που εκτιμάται ότι σε ορίζοντα διετίας οι επισκέψεις στα νοσοκομεία θα μειωθούν κατά 5,5 εκ. «Αποφορτίζουμε τα νοσοκομεία, αλλά δεν βάζουμε εμπόδια στην πρόσβαση των πολιτών στην τριτοβάθμια φροντίδα» τόνισε ο υπουργός Υγείας.
Το ετήσιο κόστος λειτουργίας υπολογίζεται στα 80 εκατ. ευρώ (από κοινοτικά κονδύλια και εθνικούς πόρους) για το πρώτο στάδιο, ενώ στην πλήρη ανάπτυξη της ΠΦΥ, το κόστος θα είναι τριπλάσιο.

 

 

http://syriza-aftodioikisi.blogspot.gr/2017/04/t.html?m=1

Άρθρο της Robin Wright , 20 /8/2016 Tα μωρά πεθαίνουν στο Χαλέπι

Wright-Aleppo-Children3-1200
Στη φωτογραφία (του Mahmud Rslan / Anadolu / Getty) ο μικρούλης Omran Daqneesh κάθεται καλυμμένος με αίμα και σκόνη στο πίσω μέρος ασθενοφόρου

Πρωτότυπος τίτλος: The Babies Are Dying in Aleppo

By ,

 
Τον περασμένο μήνα,στην πολιορκημένη συριακή πόλη στο Χαλέπι, μέσα σε ένα μικρό νοσοκομείο, τέσσερα νεογνά είχαν μπει σε θερμοκοιτίδες και πολεμούσαν για τη ζωή τους . Μια βόμβα όμως στη συνέχεια χτύπησε το νοσοκομείο και είχε αποτέλεσμα να σταματήσει η παροχή του οξυγόνου . Τα μωρά πέθαναν από ασφυξία. Σε κοινή επιστολή προς τον Πρόεδρο Ομπάμα αυτόν το μήνα, δεκαπέντε γιατροί περιγράφουν το θάνατο των βρεφών :« είχαν λαχανιάσει για αέρα, η ζωή τους έληξε πριν έχει να αρχίσει πραγματικά. ” Οι γιατροί είναι μεταξύ των τελευταίων στο ανατολικό τμήμα του Χαλεπίου, το ιστορικό πρώην εμπορικό κέντρο, όπου εκεί εκατό χιλιάδες παιδιά έχουν παγιδευτεί .
 Περισσότερο από το ένα τρίτο του συνόλου των θυμάτων στο Χαλέπι είναι παιδιά, σύμφωνα με την οργάνωση Save the Children. Μεταξύ αυτών είναι και ο Omran Daqneesh, το μικρό παιδί με το κούρεμα των Beatles moppish του οποίου τη φωτογραφία είχε γοητεύσει τον κόσμο αυτή την εβδομάδα. Τον είχε δείξει καλυμμένο με αίμα και σκόνη αφού βγήκε  από τα συντρίμμια μετά από μια βομβιστική επίθεση στη Συρία πού έγινε την Πέμπτη. Οι διασώστες τον τοποθέτησαν, μόνο του, στο πορτοκαλί κάθισμα σε ένα ασθενοφόρο. Ζαλισμένος,  με την έκφραση του να αντικατοπτρίζεται το τραύμα μιας κατεστραμμένης από τον πόλεμο γενιάς. (Σάββατο, μάθαμε ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του Omran Αλί, ο οποίος ήταν δέκα, είχε πεθάνει από τις πληγές που υπέστη στην επίθεση. *)
 
Στη φωτογραφία (του Mahmud Rslan / Anadolu / Getty) ο μικρούλης Omran Daqneesh κάθεται καλυμμένος με αίμα και σκόνη στο πίσω μέρος ασθενοφόρου αφού  έχει ανασυρθεί από τα συντρίμμια μετά απο αεροπορική επιδρομή που έγινε την Πέμπτη στη Συρία .
new yorker times

Τον Ιούνιο, η Οσάμα Abo El Ezz, μια γενική χειρουργός στο Χαλέπι, περιέγραψε μια επίθεση με πυραύλους σε ένα θάλαμο περίθαλψης για βρέφη . “Εννέα νεογέννητα τα έβαλαν  στο υπόγειο του νοσοκομείου για  ασφάλεια ενώ οι θερμοκοιτίδες τους καταστράφηκαν», έγραψε. «Υπήρξα θεράπων γιατρός στο Χαλέπι  από το 2012 και έχω  ακόμα δέος για τη μαγεία του του γεγονότος  να φέρνεις ένα μωρό στον κόσμο. Δεν υπάρχει τίποτα σαν αυτό-εκείνες τις πρώτες ανάσες, εκείνες τις πρώτες κραυγές. Το βλέμμα στα μάτια της μητέρας, αφού πόνεσε για να φέρει αυτό το μικρό πρόσωπο στον κόσμο. Θα πρέπει να είναι μια στιγμή της ειρήνης, την ευγνωμοσύνη και τη γαλήνη χαρά, αλλά στη Συρία σήμερα, το να δίνεις ζωή είναι ένας εφιάλτης. “

Στις 23 Ιουλίου, έντεκα μωρά είχαν διατηρηθεί στη ζωή με θερμοκοιτίδες, όταν μια κυβέρνητική αεροπορική επιδρομή χτύπησε Νοσοκομείο Παίδων, στο Χαλέπι. Ένας δεύτερος γύρος βομβαρδισμών το  χτύπησε την επόμενη μέρα. Τρία βρέφη έχασαν τη ζωή τους από την έλλειψη οξυγόνου και την εισπνοή σκόνης, το ανέφερε το CNN . Οι από εδάφους και αέρος επιθέσεις εναντίον νοσοκομείων έχουν κλιμακωθεί αυτό το καλοκαίρι, μια τάση πάρα πολύ συνήθης  πρέπει να θεωρείται  εσκεμμένη. Η επιστολή από δεκαπέντε  γιατρούς της Συρίας ανέφερε σαράντα δύο αεροπορικές επιδρομές στις ιατρικές εγκαταστάσεις στο Χαλέπι μόνο μέσα στον Ιούλιο.

http://www.newyorker.com/news/news-desk/the-babies-are-dying-in-aleppo

Νεαρή πρόσφυγας έπαιξε πιάνο στην Ειδομένη, έχοντας δίπλα της τον Άι Γουέι Γουέι

Νεαρή πρόσφυγας έπαιξε πιάνο στην Ειδομένη, έχοντας δίπλα της τον Άι Γουέι Γουέι

Τέχνη Vs Πόλεμος20:06 | 12 Μαρ. 2016

Μια διαφορετική συναυλία δόθηκε σήμερα στην Ειδομένη. Μια νεαρή προσφυγοπούλα «ταξίδεψε» με τις νότες της τους συμπατριώτες της που περιμένουν μέσα στις λάσπες να περάσουν τα σύνορα, παίζοντας στο πιάνο που έφερε για εκείνη στον καταυλισμός ο διάσημος Κινέζος καλλιτέχνης και ακτιβιστής ‘Αι Γουέι Γουέι. Η Νουρ αλ Χιζάμ είναι 24 χρονών και εδώ και λίγες μέρες βρίσκεται εγκλωβισμένη στην Ειδομένη περιμένοντας, μαζί με χιλιάδες συμπατριώτες της, το πράσινο φως για να περάσει από την άλλη πλευρά του φράκτη. Το όνειρο της είναι να πάει στη Γερμανία, όπου βρίσκεται ήδη ο σύζυγος της.Ο ‘Αι Γουέι Γουέι που μετά τη Λέσβο έχει μεταβεί στα σύνορα με την ΠΓΔΜ έφερε ένα εντυπωσιακό λευκό πιάνο για την 24χρονη νέα φίλη του, το οποίο στήθηκε στη μέση ενός χωραφιού, που έχει μετατραπεί σε βούρκο από τις βροχοπτώσεις των τελευταίων ημερών. Λίγες πλαστικές καρέκλες περίμεναν τους θεατές. Εκείνη μέσα στη βροχή έκανε αυτό που αγαπούσε να κάνει πριν ο πόλεμος την διώξει από την πατρίδα της, κάτω από ένα κομμάτι νάιλον, που ο Κινέζος καλλιτέχνης κρατούσε. Όπως ο ίδιος είπε επρόκειτο για μια διαφορετική «έκφραση ζωής» – και όχι παράσταση ή συναυλία.«Ελπίζω ότι θα επικρατήσει τελικά ειρήνη στη Συρία και ότι οι άνθρωποι θα μπορέσουν να περάσουν τα σύνορα και να να ζήσουν ελεύθεροι. Και πως οι άνθρωποι εδώ, που υποφέρουν όπως εγώ, δεν θα συνεχίσουν να υποφέρουν», δήλωσε η νεαρή πιανίστρια στους δημοσιογράφους που βρέθηκαν στο σημείο.

Στη γέφυρα που οδηγεί από την εθνική οδό προς την Ειδομένη, οι άνθρωποι που περπατούν φορτωμένοι με πράγματα είναι συνήθως πρόσφυγες. Σήμερα το πρωί, στα «βήματα. των προσφύγων περπάτησε ο Άι Γουέι Γουέι, ο οποίος βρίσκεται τις τελευταίες τρεις ημέρες στο μικρό αυτό ακριτικό χωριό, γυρίζοντας ένα ντοκιμαντέρ για την προσφυγική κρίση.«Η Ειδομένη δεν έχει τύχει της προσοχής και της βοήθειας που χρειάζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και είναι πολύ δύσκολο για την Ελλάδα να το χειριστεί όλο αυτό μόνη της», είεπ στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Κινέζος εικαστικός.«Βρισκόμαστε εδώ σε μια κατάσταση, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν πάψει να υπάρχουν», λέει και εξηγεί πως «ζούμε μία ιστορική στιγμή, κι εμείς είμαστε εδώ για να αποτυπώσουμε όλο αυτό τον ανθρώπινο αγώνα και να τον προβάλλουμε σε όλο τον κόσμο», σημείωσε.Κατηγορία άρθρου:

Πηγή: Νεαρή πρόσφυγας έπαιξε πιάνο στην Ειδομένη, έχοντας δίπλα της τον Άι Γουέι Γουέι | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα