Αρχείο κατηγορίας Αυτοδιοικητικός Παράπλους

Μοντέλα και βασικές μεταβλητές της μητροπολιτικής διακυβέρνησης

Mariona Tomàs Farnés ,  το κείμενο δημοσιεύθηκε στο Barcelona Metropolis.  Την μετάφραση επιμελήθηκε η Μαρία Βασιλάκη.  Αναδημοσίευση από https://www.citybranding.gr/

Η διακυβέρνηση των μητροπολιτικών περιοχών αποτελεί επαναλαμβανόμενο ζήτημα της πολιτικής ατζέντας. Δεν υπάρχει ενιαία φόρμουλα δεδομένου ότι κάθε πόλη έχει τις ιδιαιτερότητές της λόγω ιστορικών και πολιτικών λόγων. Η συζήτηση σχετικά με το μοντέλο που πρέπει να εφαρμοστεί είναι συχνά αμφισβητούμενη, εξ αιτίας ιδεολογιών, συμφερόντων και διαφορετικών τρόπων αντίληψης του μητροπολιτικού χώρου. Η μητροπολιτική διακυβέρνηση απαιτεί ένα κοινό όραμα μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων φορέων.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση των Ηνωμένων Εθνών, το 55% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σήμερα σε αστικές περιοχές, ποσοστό που αναμένεται να φτάσει το 68% μέχρι το 2050. Στην Ευρώπη, ο αστικός πληθυσμός αντιπροσωπεύει το 75% του συνολικού πληθυσμού. Ως εκ τούτου, θέματα τόσο σημαντικά όσο η κοινωνική συνοχή ή η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής έχουν γίνει προκλήσεις σε αστικό και μητροπολιτικό επίπεδο. Η έγκριση της ατζέντας 2030 και των Στόχων για την Αειφόρο Ανάπτυξη (2015), καθώς και η Παγκόσμια Αστική Ατζέντα και εκείνη που αφορά την ΕΕ (2016) υπογραμμίζουν τη σημασία των αστικών θεμάτων. Η διακυβέρνηση των μητροπολιτικών περιοχών και περιφερειών αποτελεί επαναλαμβανόμενο ζήτημα της πολιτικής ατζέντας. Πολυάριθμες εργασίες και ακαδημαϊκές μελέτες, όπως εκείνη των Heinelt και Kübler (2005) και η έκθεση των Ηνωμένων Πόλεων και Τοπικών Κυβερνήσεων (UCLG, 2016),υποστηρίζουν ότι υπάρχουν διαφορετικά μοντέλα διακυβέρνησης και δεν υπάρχει κοινή φόρμα για όλες ( κανένα one-size-fits-all). Πράγματι, κάθε πόλη έχει τις ιδιαιτερότητες και τη μορφή της διακυβέρνησής της για ιστορικούς και πολιτικούς λόγους. Παρόλα αυτά μπορούμε να διακρίνουμε  τέσσερα βασικά μοντέλα μητροπολιτικής διακυβέρνησης, ανάλογα με τον βαθμό θεσμοθέτησής τους (ΟΟΣΑ, 2015 και Tomas, 2017), δηλαδή, ανάλογα με το είδος των θεσμικών ρυθμίσεων που έγιναν:

1. Στο ένα άκρο υπάρχουν μητροπολιτικές κυβερνήσεις ή δομές που δημιουργήθηκαν ειδικά για να αντιμετωπίσουν τις μητροπολιτικές προκλήσεις: ενός  επιπέδου – μετά τη συγχώνευση των δήμων ή με μια ονομασία ως «μητροπολιτική πόλη» (Τορόντο και Τόκιο) – ή δύο επιπέδων – διατήρηση των δήμων αλλά με μητροπολιτικό επίπεδο συντονισμού (Λυών, Μόντρεαλ και Πόρτλαντ).

2. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν λιγότερο θεσμοθετημένα μοντέλα που βασίζονται στην εθελοντική συνεργασία μεταξύ δήμων, είτε με συνένωση δήμων, είτε μέσω στρατηγικού σχεδιασμού (Πόζναν και Άμστερνταμ).

3. Με μεσαίο βαθμό θεσμοθέτησης υπάρχουν τομεακοί μητροπολιτικοί οργανισμοί – που διαχειρίζονται ή σχεδιάζουν μια ενιαία υπηρεσία όπως οι δημόσιες συγκοινωνίες, το περιβάλλον, η αστυνομία κλπ. (Βαλένθια, Μπιλμπάο και Νέα Υόρκη).

4. Τέλος, το μοντέλο του κάθετου συντονισμού, στο οποίο οι μητροπολιτικές πολιτικές δεν εκτελούνται από ένα συγκεκριμένο μητροπολιτικό όργανο, αλλά de facto από άλλα επίπεδα κυβέρνησης που υπάρχουν ήδη – όπως η περιφέρεια, ο νομός, η επαρχία, κλπ. (Μαδρίτη , Κοπεγχάγη και Βερολίνο).

Στην πράξη, τα μοντέλα της μητροπολιτικής διακυβέρνησης διαφέρουν ανάλογα με το είδος της συνεργασίας, τις πολιτικές συμμαχίες, τις σχέσεις μεταξύ των τομέων της κυβέρνησης και τη  διαμόρφωση των τοπικών δημόσιων και ιδιωτικών φορέων. Η ισορροπία αυτών των στοιχείων διαμορφώνει το μοντέλο διακυβέρνησης, το οποίο εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα πόλεων που έχουν ένα πρότυπο μητροπολιτικής διακυβέρνησης με διαφορετικό βαθμό θεσμοποίησης ανάλογα με το στάδιο της ανάπτυξης: π.χ. από τη μητροπολιτική διακυβέρνηση έως τις τομεακές υπηρεσίες, από ένα στρατηγικό σχέδιο έως τη συνεργασία μεταξύ δήμων κλπ.

Ένα καλό παράδειγμα αυτής της εξέλιξης είναι η Βαρκελώνη: η κατάργηση του Μητροπολιτικού Οργανισμού της Βαρκελώνης οδήγησε στη δημιουργία αρκετών τομεακών υπηρεσιών, που συνυπήρχαν στο τελικό στάδιο με την άσκηση στρατηγικού σχεδιασμού, που ολοκληρώθηκε το 2010 με τη δημιουργία της Μητροπολιτικής Περιοχής της Βαρκελώνης.
Όλα τα μοντέλα διακυβέρνησης θα πρέπει να καλύπτουν τέσσερις βασικές μεταβλητές: αρμοδιότητες, χρηματοδότηση, δημοκρατική εκπροσώπηση και συμμετοχή των πολιτών και πολυεπίπεδες (κάθετες και οριζόντιες) σχέσεις.
Στην Ευρώπη, διαπιστώνεται ότι στις περισσότερες μητροπολιτικές περιοχές υπάρχει θεσμικός κατακερματισμός  και επικρατούν πρότυπα με μέσο βαθμό θεσμοθέτησης. Οι ισχυρές μητροπολιτικές κυβερνήσεις και η εθελοντική συνένωση δήμων μειονεκτούν. Αυτή η τάση εμφανίζεται στις χώρες του ΟΟΣΑ, όπου το 51% των μητροπολιτικών περιοχών έχει κάποιο είδος μητροπολιτικού οργανισμού, αλλά χωρίς ικανότητα ρύθμισης και μόνο το 18% διαθέτει αρχές με δύναμη (ΟΟΣΑ, 2015). Παρόλα αυτά, τα τελευταία πέντε χρόνια, δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη, με κρατική πρωτοβουλία νέες  μητροπολιτικές κυβερνήσεις με περιορισμένες αρμοδιότητες – για παράδειγμα στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία, την Πορτογαλία και την Πολωνία. Αυτό δεν συμβαίνει στην Ισπανία, όπου η ικανότητα δημιουργίας μητροπολιτικών θεσμών εμπίπτει στην αρμοδιότητα των αυτόνομων κοινοτήτων. Στο πλαίσιο αυτό, η Βαρκελώνη είναι η μοναδική μητροπολιτική περιοχή που υπάρχει επισήμως.


Τέσσερις βασικές μεταβλητές

Σε κάθε περίπτωση, όλα τα μοντέλα διακυβέρνησης θα πρέπει να καλύπτουν τέσσερις βασικές μεταβλητές: αρμοδιότητες, χρηματοδότηση, δημοκρατική εκπροσώπηση και συμμετοχή των πολιτών και πολυεπίπεδες (κάθετες και οριζόντιες) σχέσεις. Κάθε μία από αυτές τις μεταβλητές αναλύεται εν συντομία παρακάτω.
Πρώτα απ’ όλα, όπως υπογραμμίστηκε από τη Διακήρυξη του Μόντρεαλ για τις μητροπολιτικές περιοχές – που επικυρώθηκε τον Οκτώβριο του 2015 στο πλαίσιο της προετοιμασίας του Habitat III -, δεν υπάρχει πολιτική αναγνώριση των μητροπολιτικών περιοχών, οι οποίες δεν έχουν τις αναγκαίες αρμοδιότητες για να αντιμετωπίσουν τις  αστικές  προκλήσεις. Στην πραγματικότητα, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αρμοδιότητές τους συνδέονται με τις hard policies (σκληρές πολιτικές) (πολεοδομία, δημόσιες μεταφορές, υποδομές, περιβάλλον), ενώ δεν διαθέτουν αρμοδιότητες που σχετίζονται με τις soft policies (ελαφριές πολιτικές) (εκπαίδευση, υγεία, κοινωνικές υπηρεσίες, οικονομική ανάπτυξη). Επιπλέον, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αρμοδιότητες μοιράζονται με άλλα επίπεδα διακυβέρνησης (τοπικά, περιφερειακά ή κρατικά). Μια άλλη βασική μεταβλητή της μητροπολιτικής διακυβέρνησης είναι ο δεσμευτικός ή μη δεσμευτικός χαρακτήρας των αποφάσεων που λαμβάνονται. Για παράδειγμα, εάν οι δράσεις που εκπονούνται από ένα αστικό μητροπολιτικό σχέδιο είναι υποχρεωτικές ή όχι για τους δήμους. Χωρίς αυτόν τον αποκλειστικό και δεσμευτικό χαρακτήρα, είναι πολύ δύσκολο να παρέχουμε λύσεις σε μια μητροπολιτική κλίμακα.
Δεύτερον, η χρηματοδότηση καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τον βαθμό αυτονομίας. Αυτό δεν ισχύει μόνο όσον αφορά τους υλικούς πόρους (το ποσό), αλλά και την πηγή αυτής της χρηματοδότησης (ίδια κεφάλαια ή με άλλους πόρους). Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μητροπολιτικές περιοχές είναι η έλλειψη οικονομικών πόρων για την αντιμετώπιση των αστικών προκλήσεων. Υπάρχει μικρή δημοσιονομική αυτονομία, δεδομένου ότι οι περισσότεροι πόροι είναι μεταφορές από άλλα διοικητικά πλαίσια και είναι συχνά φορολογικού χαρακτήρα (για την παροχή συγκεκριμένης υπηρεσίας). Επιπλέον, λίγες μητροπολιτικές περιοχές διαθέτουν τα απαραίτητα φορολογικά μέσα για την ανάπτυξη πολιτικών ένταξης βασισμένων στη βιωσιμότητα και την αλληλεγγύη (όπως το tax-base sharing (φορολογική βάση) ή φορολογική αναδιανομή στη μητροπολιτική περιοχή) (Slack, 2017).
Τρίτον, υπάρχει το θέμα της δημοκρατικής εκπροσώπησης και της συμμετοχής των πολιτών. Οι πόλεις έχουν τρεις διαστάσεις: urbs (φυσικό περιβάλλον), polis (πολιτικά όργανα) και civitas (πολίτης) (Capel, 2007). Αυτές οι διαστάσεις είναι αποδυναμωμένες, καθώς συχνά δεν υπάρχουν αντιπροσωπευτικά όργανα  σε έναν  ευρύτερο χώρο από τον δήμο κατοικίας, σε μια μητροπολιτική περιοχή όπου ο κόσμος δημιουργεί  την καθημερινή του ζωή. Σε μερικές περιπτώσεις, οι μητροπολιτικές περιοχές έχουν εκλέξει άμεσα ή έμμεσα μητροπολιτικές κυβερνήσεις. Σε γενικές γραμμές, κυριαρχούν τα μοντέλα άμεσης επιλογής, όπου οι δήμαρχοι και οι σύμβουλοι αποτελούν μέρος της μητροπολιτικής δομής σαν πολιτικοί εκπρόσωποι του δήμου όπου έχουν εκλεγεί (όπως στη Βαρκελώνη, καθώς και στις μητροπολιτικές δομές της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Γαλλίας). Στην Ευρώπη, τα παραδείγματα άμεσης εκλογής σε μητροπολιτική κλίμακα είναι περιορισμένα και έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά: σε ορισμένες περιπτώσεις οι δήμαρχοι εκλέγονται άμεσα (Μάντσεστερ και Λίβερπουλ), σε άλλες περιπτώσεις από κοινοβουλευτική συνέλευση (Στουτγάρδη) ή μερικές φορές και με τους δύο τρόπους (Λονδίνο και Αννόβερο). Οι μητροπολιτικές κυβερνήσεις δεν απολαμβάνουν υψηλότερη προσέλευση ψηφοφόρων, αλλά το ποσοστό είναι παρόμοιο με το ποσοστό συμμετοχής στις δημοτικές εκλογές, οι οποίες, σύμφωνα με το πλαίσιο (ειδικά στην Αγγλία), είναι πολύ χαμηλές (Tomàs, 2018).
Ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν δημιουργούνται ισχυρές μητροπολιτικές κυβερνήσεις είναι η πολιτική αντίσταση που προκαλείται από αυτό το είδος παρέμβασης.
Τέλος, η τελευταία βασική μεταβλητή σχετίζεται με το πώς οι μητροπολιτικές περιοχές βρίσκονται σε ένα περιβάλλον πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, όπου υπάρχουν κάθετες και οριζόντιες σχέσεις. Πράγματι, οι αστικοί οικισμοί έχουν καθιερωθεί ως πολιτικός παράγοντας που δημιουργεί τα δικά του διεθνή δίκτυα, όπως το Metropolis (Παγκόσμια Ομοσπονδία των Μεγάλων Μητροπόλεων, η UCLG (Πόλεις και Ενωμένες Τοπικές Κυβερνήσεις), οι Medcities (Δίκτυο των Πόλεων της Μεσογείου) και η EMA (Ευρωπαϊκές Μητροπολιτικές Αρχές ). Τα δίκτυα αυτά διευκολύνουν την ανταλλαγή εμπειριών και καλών πρακτικών που μπορούν να χρησιμεύσουν για την προώθηση πολιτικών σε άλλες πόλεις και για την προβολή των μητροπολιτικών ζητημάτων σε παγκόσμια κλίμακα. Στις οριζόντιες σχέσεις πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη ο τρόπος με τον οποίο οι τοπικές και οι μητροπολιτικές αρχές συνδέονται με τον ιδιωτικό τομέα. Για παράδειγμα, η ανάπτυξη τομέων όπως ο τουρισμός ή οι smart cities (έξυπνες πόλεις) δοκιμάζει τις  δυνατότητες της μητροπολιτικής διακυβέρνησης. Από την άποψη αυτή, και σε σχέση με το προηγούμενο σημείο, υπάρχουν δύο ερμηνείες των ευκαιριών του μητροπολιτικού πλαισίου για βελτίωση της δημοκρατίας. Σύμφωνα με τις απαισιόδοξες απόψεις, η μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην μητροπολιτική πολιτική μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη διαφάνεια και ανάληψη ευθύνης. Σύμφωνα με τις αισιόδοξες απόψεις το άνοιγμα στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε άλλους παράγοντες (δημόσιους και ιδιωτικούς) και η καθιέρωση συμμετοχικών μηχανισμών παρέχουν την ευκαιρία να εμπλακούν οι πολίτες και να βελτιωθεί η ποιότητα της δημοκρατίας.
Εκτός από τις οριζόντιες σχέσεις (με άλλες πόλεις ή ενδιαφερόμενους φορείς), η διακυβέρνηση των μητροπολιτικών περιοχών επηρεάζεται από τις κάθετες σχέσεις, δηλαδή από τις σχέσεις με άλλα κυβερνητικά επίπεδα (περιφερειακά και εθνικά). Από αυτή την άποψη, είναι σημαντική η πολιτική και νομική εκτίμηση του δήμου ή της μητροπολιτικής περιοχής: αν πρόκειται για ένα σημαντικό επίπεδο διακυβέρνησης (με αρμοδιότητες και χρηματοδότηση), εάν διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο στην πολιτική της χώρας (υψηλή συμμετοχή στις εκλογές ), κλπ.
Για να κατανοήσουμε αυτές τις κάθετες σχέσεις, είναι σημαντικός ο ρόλος του συνοικισμού  στο πλαίσιο της περιφέρειας ή στη χώρα ανάλογα με την πολιτική δομή του περισσότερο ή λιγότερο αποκεντρωμένη. Στην πραγματικότητα, η δημιουργία μητροπολιτικών θεσμών με ισχυρές εξουσίες (νομική και φορολογική αυτονομία) και η δημοκρατική νομιμότητα (άμεση εκλογή των εκπροσώπων τους) δεν δημιουργούνται στο κενό, αλλά σε μια ήδη υπάρχουσα πολιτική δομή. Ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν δημιουργούνται ισχυρές μητροπολιτικές κυβερνήσεις είναι η πολιτική αντίσταση που προκαλείται από αυτό το είδος παρέμβασης, τόσο από τους δήμους όσο και από άλλα κυβερνητικά επίπεδα που υπάρχουν ήδη, όπως οι επαρχίες, οι περιφέρειες ή η ίδια η κεντρική κυβέρνηση. Λίγες κυβερνήσεις τολμούν να δημιουργήσουν μητροπολιτικές αρχές που να συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας ή / και να είναι η πρωτεύουσά τους. Όταν συνέβη αυτό, τους δόθηκαν περιορισμένες αρμοδιότητες (διαχείρισης, υλοποίησης και σχεδιασμού) σε πολύ συγκεκριμένους τομείς (κυρίως μεταφορές, περιβάλλον, χωροταξία και οικονομική ανάπτυξη). Γι ‘αυτό το λόγο, οι συνεργατικές στρατηγικές και με μορφή δικτύου εμφανίζονται συχνά ως η πιο εφικτή πολιτικά λύση.
Η επιτυχία ή η αποτυχία των διαφόρων μορφών διακυβέρνησης εξαρτάται από την προθυμία συνεργασίας και από την εξεύρεση ενός ελάχιστου κοινού σημείου αναφοράς  που εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.
Ένα κοινό όραμα
Συνοπτικά, η μητροπολιτική διακυβέρνηση περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα μεταβλητών: την ένταξη του μητροπολιτικού πλαισίου στην πολιτική και διοικητική δομή της περιφέρειας  ή της χώρας, το ρόλο των δήμων και των πολιτικών ηγετών τους και η συνεργασία μεταξύ των διαφόρων φορέων της μητροπολιτικής περιοχής (αρχές, εταιρείες, πανεπιστήμια, πολίτες, σύλλογοι κ.λπ.). Η συζήτηση και η εφαρμογή μοντέλων  διακυβέρνησης είναι συχνά αμφιλεγόμενες, καθώς συγκρούονται με ιδεολογίες, συμφέροντα και διαφορετικούς τρόπους αντίληψης του μητροπολιτικού χώρου.
Μητροπολιτική διακυβέρνηση είναι να μάθουμε πώς να δημιουργήσουμε ένα κοινό όραμα μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων φορέων. Συχνά, η επιτυχία ή η αποτυχία των διαφόρων μορφών διακυβέρνησης εξαρτάται από τη στάση  των μητροπολιτικών εκπροσώπων, την προθυμία συνεργασίας και την εξεύρεση ενός ελάχιστου κοινού παρονομαστή που να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Τελικά, για να αντιμετωπίσουμε τις αστικές προκλήσεις του  21ου  αιώνα είναι θεμελιώδους σημασίας τόσο η συνεργασία σε μητροπολιτικό επίπεδο όσο και η ύπαρξη των απαραίτητων θεσμικών, πολιτικών και χρηματοδοτικών μέσων.
βιβλιογραφικές αναφορές

Capel, H. (2007). “El debate sobre la construcción de la ciudad y el llamado ‘Modelo Barcelona’”, Scripta Nova XI (233), 15 February 2007.Heinelt, H.; Kübler, D. [eds.] (2005). Metropolitan Governance: Capacity, Democracy and the Dynamics of Place. London, Routledge.OECD (2015). Governing the City. Paris, OECD Publishing.Slack, E. (2017). “How Much Local Fiscal Autonomy Do Cities Have? A Comparison of Eight Cities Around the World”. IMFG Perspectives Paper, 19. Toronto, University of Toronto.Tomàs, M. (2018). “Els governs metropolitans d’elecció directa. Reflexions per a l’Àrea Metropolitana de Barcelona”, Revista Papers, 61: 52-59.Tomàs, M. (2017). “Explaining Metropolitan Governance. The Case of Spain”, Raumforschung und Raumordnung, 75 (3): 243-252.UCLG (2016). GOLD IV Report: Co-creating the Urban Future. 2016 edition.

Αλέξης Χαρίτσης: Αντιδημοκρατικό πισωγύρισμα στην αυτοδιοίκηση

Αλέξης Χαρίτσης: Αντιδημοκρατικό πισωγύρισμα στην αυτοδιοίκηση

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ “ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ” 
Η κυβέρνηση ανατρέπει στην πράξη τη λαϊκή βούληση, η οποία εκφράστηκε μόλις πριν από δύο μήνες στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, τονίζει ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, βουλευτής Μεσσηνίας, Αλέξης Χαρίτσης, αναφερόμενος στο νομοσχέδιο για τις αλλαγές στον Κλεισθένη, οι οποίες, προσθέτει, πισωγυρίζουν την αυτοδιοίκηση με την επιστροφή στο μοντέλο του δημάρχου-ηγεμόνα το οποίο τροφοδοτεί τη διαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις…

Η δήλωση του Αλέξη Χαρίτση έχει ως εξής: “Το πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή συμπυκνώνει την κοινωνικά συντηρητική και οικονομικά νεοφιλελεύθερη αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας.

Ειδικά για τον χώρο της αυτοδιοίκησης συνιστά ένα αντιδημοκρατικό πισωγύρισμα.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να ανατρέψει τον Κλεισθένη και να ακυρώσει τη δυνατότητα διαμόρφωσης συναινέσεων σε τοπικό επίπεδο. Είναι απολύτως σαφές ότι το όραμα της Ν.Δ. είναι η επιστροφή στο μοντέλο του δημάρχου-ηγεμόνα, ένα μοντέλο που τροφοδοτεί τη διαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις.

Το γεγονός ότι η Ν.Δ. δεν περίμενε καν να δοκιμαστεί στην πράξη ο Κλεισθένης, αποκαλύπτει τη φοβία της για τη δημοκρατική συμμετοχή και την απλή αναλογική. Το γεγονός όμως ότι ανατρέπει στην πράξη τη λαϊκή βούληση -όπως αυτή εκφράστηκε πριν από 2 μόλις μήνες στις αυτοδιοικητικές εκλογές- φανερώνει κάτι ακόμα πιο ανησυχητικό: την αντιδημοκρατική αντίληψη της σημερινής κυβέρνησης, καθώς ουσιαστικά ακυρώνει τον ρόλο δημοτικών, περιφερειακών και τοπικών συμβουλίων.

Ο Κλεισθένης είναι μια μεταρρυθμιστική τομή –ενισχύει τα συμβούλια, καλλιεργεί κουλτούρα συνθέσεων, δίνει φωνή και ρόλο στις τοπικές κοινότητες.

Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας ώστε η συναίνεση που αρνείται η κυβέρνηση στην αυτοδιοίκηση να διαμορφωθεί σε κοινοβουλευτικό επίπεδο και να αποτρέψει την εφαρμογή αυτής της παλαιοκομματικής, συντηρητικής αντιμεταρρύθμισης.

Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να γυρίσει πίσω”.

Και εγένετο η “ΑGORA”: Έτσι θα ονομάζεται στο εξής το Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας

Και εγένετο η “ΑGORA”: Έτσι θα ονομάζεται στο εξής το Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας

YΠΟΔΟΜΕΣ


Avatar

ByMessinia LivePosted on 24/06/2019

Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας “Αγορά”-“Agora”  είναι η ονομασία που δίνει η Δημοτική Αρχή Καλαμάτας στο ανοιχτό θέατρο του Νέδοντα. Πιθανολογούμε, από τη γειτνίασή του με την Κεντρική Αγορά Καλαμάτας

ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Οι εργασίες για την κατασκευή του Ανοικτού Θεάτρου Καλαμάτας «Αγορά» – “Agora” έχουν επανεκκινήσει, καθώς ξεπερνιούνται οι γραφειοκρατικές δυσκολίες. Ήδη έχει ολοκληρωθεί η σκυροδέτηση στο κτήριο βοηθητικών χρήσεων. Πρόκειται για κτήριο 350 τετρ. μέτρων, πίσω από τη σκηνή, που προορίζεται για αποδυτήρια καλλιτεχνών, κυλικείο, χώρους υγιεινής και χώρο εγκαταστάσεων Η/Μ.

Και εγένετο η “ΑGORA”: Έτσι θα ονομάζεται στο εξής το Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας
Και εγένετο η “ΑGORA”: Έτσι θα ονομάζεται στο εξής το Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας

Υπενθυμίζεται ότι για την κατασκευή του Ανοικτού Θεάτρου μειοδότης, κατόπιν διαγωνισμού, αναδείχθηκε η εταιρεία Vasartis SA, με μέση έκπτωση 53,33%, για έργο προϋπολογισμού 998.000 ευρώ με το ΦΠΑ. Η χρηματοδότηση προέρχεται από το ΕΣΠΑ και η ιδιωτική συμμετοχή είναι μηδενική, πράγμα που σημαίνει ότι ο Δήμος Καλαμάτας δε θα επιβαρυνθεί για την κατασκευή του Ανοικτού Θεάτρου.

Και εγένετο η “ΑGORA”: Έτσι θα ονομάζεται στο εξής το Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας

Δίπλα στο Ανοικτό Θέατρο, που κατασκευάζεται στο χώρο όπου μέχρι πρότινος βρισκόταν το Δημοτικό Φυτώριο, θα βρίσκονται εκατοντάδες θέσεις στάθμευσης (της Κεντρικής Αγοράς και πλησίον αυτής), ενώ το κοινό θα έχει τη δυνατότητα προσπέλασης του Θεάτρου και περπατώντας, αλλά και με ποδήλατο.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ 2.000 ΘΕΣΕΩΝ- ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ  Η ΜΕΛΕΤΗ 

Και εγένετο η “ΑGORA”: Έτσι θα ονομάζεται στο εξής το Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας

Το οικόπεδο όπου θα ανεγερθεί το Ανοικτό Θέατρο έχει έκταση 3,5 στρέμματα  και αποτελεί ένα μικρό τμήμα της συνολικής επιφανείας των 34,4 στρεμμάτων. Όπως επισημαίνεται από τον Δήμο, οι προβλεπόμενες κατασκευές δεν καταστρέφουν την υφιστάμενη βλάστηση, ενώ προβλέπονται νέες δενδροφυτεύσεις.

Το έργο αποτελεί ήπια μορφή επέμβασης και τα υλικά που επιλέχθηκαν, δε θίγουν την αισθητική και το φυσικό κάλλος της περιοχής.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΩΝ ΧΩΡΟΣ

Τα βασικά στοιχεία που προστίθενται είναι πλατώματα και διαδρομές  με παλαιομένους κυβόλιθους,  περιοχές με νέα χαμηλή φύτευση (θάμνους), δεντροστοιχίες και φωτοφράχτες για ηχομόνωση καθώς και διαδρομές πρόσβασης.  Μεταλλική περίφραξη του χώρου και λιθοδομή για προστασία των κατασκευών και για έλεγχο της προσβασιμότητας, φωτισμός με φωτιστικά σώματα κορυφής, και κατασκευές για την προσβασιμότητα των ΑμεΑ.

ΘΕΑΤΡΟ

Το θέατρο, χωρητικότητας 2.000 ατόμων, θα έχει μεταλλικές κερκίδες (1600-1800 ατόμων) με πλαστικά, μόνιμα ή ανακλινόμενα καθίσματα και μια μικρή κερκίδα (150 ατόμων) από λιθοδομή και καθίσματα από πλάκες μαρμάρου Πάρνωνα, κατασκευασμένη πάνω σε βάση από σκυρόδεμα.

Προβλέπονται περιμετρικές διαδρομές περιπάτου και διαπλατύνσεις ανάπαυσης με καθιστικά, ώστε να μπορέσει η περιοχή να αποτελέσει ένα λειτουργικό χώρο υπαίθριων πολιτιστικών εκδηλώσεων. Στον χώρο του υπαίθριου Θεάτρου προβλέπονται οι απαραίτητες κτιριακές εγκαταστάσεις (ένα μονώροφο κτίριο 350 m2, πίσω από την σκηνή, για αποδυτήρια καλλιτεχνών, κυλικείο, χώρους υγιεινής και χώρο εγκαταστάσεων Η/Μ) και ο αναγκαίος εξοπλισμός για την ομαλή λειτουργία του, τόσο κατά την σύντομη περίοδο των παραστάσεων, όσο και κατά τη μεγαλύτερη χρονικά περίοδο χρησιμοποίησής του για εκπαιδευτικούς σκοπούς.

ΒΙΟΚΛΙΜΑΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Ο σχεδιασμός του χώρου ακολουθεί τις αρχές του βιοκλιματικού σχεδιασμού, καθότι:
• Διατηρείται η απρόσκοπτη κίνηση του αέρα κατά μήκος της κοίτης του ποταμού.
• Για δαπεδόστρωση επιλέγονται μη ανακλαστικά υλικά, αφήνοντας επιφάνειες ελεύθερες (χωρίς δαπεδόστρωση) που «απορροφούν» τα νερά της βροχής.
• Διατηρούνται τα υφιστάμενα δέντρα, ενώ η χωροθέτηση και η επιλογή των δέντρων φύτευσης σκιάζει τους χώρους κυκλοφορίας και ενισχύει το ευχάριστο μικροκλίμα της θέσης.
• Κατασκευάζονται χαμηλού ύψους κτήρια υποδομών, των οποίων τα δώματα φυτεύονται. Οι κερκίδες κατασκευάζονται από μεταλλικά δικτυώματα για ελαχιστοποίηση της επιβάρυνσης του χώρου με κατασκευές και την αποφυγή δημιουργίας φραγμάτων στην κίνηση του αέρα. Ο χώρος που καλύπτουν, φυτεύεται με αρωματικά φυτά ή καλύπτεται με βότσαλο, ώστε να υπάρχει συνέχεια της φύσης.RELATED ITEMS:ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ-AGORAΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΝΕΔΟΝΤΑΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΚΥΡΙΟ

20.000.000 ευρώ στους Δήμους για καταφύγια αδέσποτων ζώων

20.000.000 ευρώ στους Δήμους για καταφύγια αδέσποτων ζώων

Χρηματοδότηση για την κατασκευή καταφυγίων αδέσποτων ζώων ή για την αναβάθμιση ήδη υφιστάμενων χώρων εξασφαλίζουν οι Δήμοι, μέσω νέας πρόσκλησης του προγράμματος «ΦιλόΔημος ΙΙ» με αρχικό προϋπολογισμό 20.000.000 ευρώ.

Η πρόσκληση ενεργοποιείται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Αλέξη Χαρίτση και αφορά στη χρηματοδότηση των Δήμων και των Νομικών Προσώπων αυτών για την «Κατασκευή, επισκευή, συντήρηση και εξοπλισμό εγκαταστάσεων καταφυγίων αδέσποτων ζώων συντροφιάς».

«Στόχος είναι η αναβάθμιση των εν λόγω υφιστάμενων υποδομών, αλλά και η δημιουργία νέων, σύγχρονων, λειτουργικών, φιλικών στο περιβάλλον και προσβάσιμων στους πολίτες, δομών φιλοξενίας, όπως επιτάσσει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς» δηλώνει ο ίδιος.

«Με το πρόγραμμα αυτό, οι Δήμοι όλης της χώρας αποκτούν για πρώτη φορά σύγχρονες υποδομές για τη φιλοξενία και την προστασία των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες και πρακτικές, αλλά και όπως αρμόζει στις αξίες και τον πολιτισμό μας. Η ευζωία των μικρών μας φίλων συνιστά ηθικό καθήκον και κοινωνική επιταγή» τόνισε σχετικά ο κ. Χαρίτσης και συμπλήρωσε:

«Σύμφωνα με την πρόσκληση, η κατασκευή εγκατάστασης καταφυγίου αδέσποτων ζώων συντροφιάς συνίσταται στην εκ θεμελίων κατασκευή, στη διαμόρφωση και επισκευή υφιστάμενων δομών, καθώς και στην προσθήκη κτιριακών εγκαταστάσεων σε ήδη υφιστάμενη εγκατάσταση καταφυγίου. Αναφορικά με την επισκευή και συντήρηση των υφιστάμενων καταφυγίων των Δήμων, ενδεικτικά μπορούν να πραγματοποιηθούν παρεμβάσεις που αποσκοπούν στην αναβάθμιση, ήτοι αντικατάσταση σκεπής και δαπέδων, ενίσχυση της μόνωσης των κτιρίων, ώστε να διασφαλίζεται η προστασία από τις ακραίες καιρικές συνθήκες, η κατασκευή ιατρείου μικρών ζώων, η τοποθέτηση αυτόματων ταϊστρών και ποτίστρων, ο εξοπλισμός παρασκευής τροφής και καθαρισμού σκευών και χώρων, η επέκταση του καταφυγίου με επισκευή υφιστάμενων εγκαταστάσεων, η βελτίωση χώρου παρασκευής και αποθήκευσης τροφής, η διαμόρφωση κατάλληλου χώρου για απομόνωση των ζώων (σε περίπτωση λοιμωδών νοσημάτων) η κατασκευή κατάλληλων υποδομών αποχέτευσης και παροχέτευσης των όμβριων υδάτων της εγκατάστασης του καταφυγίου».

Το πρόγραμμα υλοποιείται έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.

Από το συνδυασμό του Θανάση Βασιλόπουλου “Δημιουργική Πρωτοβουλία”

Από το συνδυασμό του Θανάση Βασιλόπουλου “Δημιουργική Πρωτοβουλία” με καταμέτρηση από στελέχη του συνδυασμού σε 135 από τα 143 εκλογικά τμήματα της Καλαμάτας, φέρεται  να εκλέγονται (σε παρένθεση οι ψήφοι): Γιάννης Μπάκας (907), Σαράντος Μαρινάκης (694), Νίκος Μπασακίδης (637), Τάκης Βασιλόπουλος (584), Δημήτρης Πολίτης (530), Κώστας Αθανασόπουλος (468). Την 7η θέση που είναι εκλόγιμη σε περίπτωση νίκης του Θαν. Βασιλόπουλου, διεκδικούν κυρίως οι Ηλίας Κουτίβας, Κώστας Παυλόπουλος και Κώστας Παπαδάκης και στη συνέχεια Δημήτρης Μαστραγγελόπουλος, Νάντια Μπετιχαβά και Βασίλης Κουτραφούρης.

Από τη Δημοτική Ενότητα Αριος εκλέγεται ο Γιώργος Φάβας και από τη Δ.Ε. Θουρίας ο Γιάννης Αναζίκος.

Τελικά αποτελέσματα – Βασίλης Τζαμουράνης |

Η αγωνία των υποψηφίων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων έχει ανάψει κόκκινο καθώς επισήμως δεν υπάρχει φως για το πότε θα ΑΡΧΙΣΕΙ η καταμέτρηση των σταυρών προτίμησης .

Σήμερα το πρωί πήγαμε πάλι στην ΠΕ Μεσσηνίας εκεί που βρίσκεται το επιτελείο της Περιφέρειας επιφορτισμένο σε αυτή τη φάση να περάσει στο σύστημα τους σταυρούς προτίμησης.

Από έγκυρες πηγές μάθαμε τα εξής αποτελέσματα των πρώτων σε ψήφους υποψήφιων στον συνδυασμό του Βασίλη Τζαμουράνη:

  1. Σωφρονάς Γιώργος 799,
  2. Τσαπόγας Κώστας 582,
  3. Καραγιάννης Ανδρέας 524,
  4. Αρχοντής Χρήστος 414,
  5. Χειλάς Παναγιώτης 409,
  6. Χριστόπουλος Γιάννης 406,
  7. Μπαστακός Παναγιώτης 386.

Οι έδρες που καταλαμβάνει ο συνδυασμός είναι 6, που σημαίνει ότι εκλέγονται οι 5 πρώτοι σε ψήφους και ο επικεφαλής Βασίλης Τζαμουράνης.

Δέδες: “Αντιπαλέψαμε πολιτικούς δεινόσαυρους-Δώσαμε τη μάχη των εκλογών με αξιοπρέπεια”

ΔΕΔΕΣ: “Δεσμευόμαστε ότι θα φανούμε αντάξιοι της μεγάλης ευθύνης”

ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΔΕΣ

“Φίλες και φίλοι, Πελοποννήσιες και Πελοποννήσιοι συμπολίτες,

Πριν από τέσσερις μήνες, με τη συγκρότηση του Συνδυασμού «ΝΕΟΙ ΔΡΟΜΟΙ για την Πελοπόννησο» βάλαμε τις βάσεις για την εκκίνηση ενός ισχυρού αυτοδιοικητικού ρεύματος, ικανού να ανοίξει καινούριους ορίζοντες ανάπτυξης κι ευημερίας για την Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Δώσαμε τη μάχη των εκλογών με αξιοπρέπεια, εντιμότητα και περηφάνια. Αντιπαλέψαμε πολιτικούς δεινόσαυρους με εδραιωμένα θεσμικά και κομματικά συστήματα εξουσίας

Συστήματα εξουσίας με προνομιακές σχέσεις πρόσβασης στα μέσα ενημέρωσης, με ισχυρές οικονομικές διασυνδέσεις, με παλαιοκομματικές πρακτικές και ιμάντες εξάρτησης στις
κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές δομές της Περιφέρειας.
Σε αυτό το δύσβατο πολιτικό τοπίο και μέσα στο κλίμα της γενικότερης συντηρητικής στροφής της κοινωνίας μας, δώσαμε τον όμορφο αγώνα που μας έφερε κοντά με χιλιάδες φίλες και φίλους, από άκρη σε άκρη της Πελοποννήσου. Ανθρώπους που συμπορεύτηκαν μαζί μας στους «Νέους Δρόμους» με οδηγό το όραμα και το σχέδιο να φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον για τον τόπο που τόσο αγαπάμε.

Πενήντα δύο χιλιάδες περίπου συμπολίτες μας, μας τίμησαν με την ψήφο τους. Τους ευχαριστώ. Έχουμε πενήντα δύο χιλιάδες λόγους να νιώθουμε δυνατοί και αισιόδοξοι.
Σε πείσμα των αντιξοοτήτων, κατορθώσαμε να περάσουμε το μήνυμα του Συνδυασμού μας σε πολλούς κατοίκους του Μοριά. Οι πολίτες που προσέγγισαν θετικά το μήνυμα και το
πρόγραμμά μας, τις θέσεις και το ήθος της παράταξής μας είναι πολλοί περισσότεροι από την εκλογική μας καταγραφή. Είναι αυτοί που αποτελούν το πρόπλασμα και το στήριγμα της νέας πορείας μας, των νέων θεσμικών και κοινωνικών αγώνων.

Φίλες και φίλοι, Πελοποννήσιες και Πελοποννήσιοι συμπολίτες,
Δεσμευόμαστε πως από τη θέση που μας έταξε η απολύτως σεβαστή ετυμηγορία του λαού της Πελοποννήσου, θα φανούμε αντάξιοι της μεγάλης ευθύνης που αυτή συνεπάγεται και θα είμαστε από την πρώτη στιγμή ενεργοί, στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για την υπεράσπιση των συμφερόντων των πολιτών, της Δημοκρατίας, της Προόδου και της προοπτικής της Αναγέννησης της Πελοποννήσου.

Στο νέο πλαίσιο θεσμικής λειτουργίας του Περιφερειακού Συμβουλίου, θα γίνουμε οι εγγυητές κάθε δυνατότητας συνεννόησης, σύγκλισης και συνεργασίας, στη βάση αρχών, για την αντιμετώπιση των μεγάλων ζητημάτων που αντιμετωπίζει η Περιφέρειά μας.

Μια νέα εποχή ξεκινά, μια εποχή με δύσκολες προκλήσεις αλλά και μεγάλες δυνατότητες.
Οι Νέοι Δρόμοι άνοιξαν. Θα πλατύνουν και θα επεκταθούν στο μέλλον, συνδιαμορφώνοντας την αισιόδοξη προοπτική που αξίζει στον τόπο μας”.

Γιώργος Δέδες
Επικεφαλής του Συνδυασμού «ΝΕΟΙ ΔΡΟΜΟΙ για την Πελοπόννησο»