Αρχείο κατηγορίας χωρικές πολιτικές

Δεκτό το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ από την αρμόδια Επιτροπή – Τι προβλέπει

Τι τόνισε ο Γιώργος Σταθάκης στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, όπου συζητήθηκε νομοσχέδιο

Συζητήθηκε, σήμερα, Δευτέρα στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), το οποίο κατατέθηκε την περασμένη Παρασκευή και περιλαμβάνει διατάξεις για ενεργειακά, χωροταξικά και πολεοδομικά θέματα. Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό από την πλειοψηφία των μελών της Επιτροπής, κατ΄ αρχήν, κατά άρθρο και στο σύνολο.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση του υπουργείου, ξεκίνησε την παρουσίαση του νομοσχεδίου αιτιολογώντας τον χαρακτήρα του κατ’ επείγοντος: Υπήρχαν μία σειρά από ρυθμίσεις, είτε χωροταξικού είτε ενεργειακού ενδιαφέροντος, τις οποίες το ΥΠΕΝ απέφυγε να εντάξει σε νομοσχέδια άλλων Υπουργείων, στο πλαίσιο της κυβερνητικής πρακτικής να μην κατατίθενται άσχετες τροπολογίες. Ο σχεδιασμός ήταν οι ρυθμίσεις αυτές να περιληφθούν σε νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ με κορμό τις παρεμβάσεις στη γεωθερμία και σε σχέση με το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Πλην όμως, λόγω του αυξημένου κοινοβουλευτικού έργου, η συζήτηση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου μεταφέρθηκε στον Ιανουάριο. Υπήρχαν, όμως, ρυθμίσεις που έπρεπε να ψηφιστούν άμεσα, π.χ. για να διευκολυνθεί η διαδικασία της αποεπένδυσης της ΔΕΗ εντός των συμφωνημένων χρονοδιαγραμμάτων.  Σε κάθε περίπτωση, «τα περισσότερα από τα θέματα που ρυθμίζονται με το παρόν νομοσχέδιο έχουν εξαγγελθεί εδώ και καιρό και αποτελούν αντικείμενο του δημόσιου λόγου», σημείωσε ο Υπουργός.

Συνέχεια ανάγνωσης Δεκτό το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ από την αρμόδια Επιτροπή – Τι προβλέπει
κοινοποίησε το:

Ζορζ Εζέν Οσμάν

(Baron Georges Eugene Hαussmαnn, Παρίσι 1809 – 1891). Γάλλος διοικητικός υπάλληλος. Ο χαρακτηρισμός του πολεοδόμου, που του αποδίδεται συχνά, δεν είναι σωστός, γιατί απλώς περιορίστηκε, ως νομάρχης Σηκουάνα, στην εφαρμογή στο Παρίσι ενός ρυθμιστικού σχεδίου με βάση ένα αστεροειδές σχήμα κατά μίμηση των αρχιτεκτονικών αντιλήψεων της Αναγέννησης (της σιξτινικής Ρώμης του Ντομένικο Φοντάνα). Για να επιτύχει μια οικοδομική εξυγίανση αλλά και για άλλους λόγους, μεταξύ των οποίων σημαντικότεροι ήταν οι πολιτικοστρατιωτικοί, καθώς και λόγοι γοήτρου, δημιούργησε ένα δίκτυο βουλεβάρτων και επιβλητικών κτιρίων, ύστερα από πολλές κατεδαφίσεις, που άλλαξαν τη μορφή ορισμένων συνοικιών από τις παλαιότερες της πόλης.

Με την τελική πτώση των Βοναπαρτών και της Αυτοκρατορίας, ο O. κατηγορήθηκε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί (1870). Την πολεοδομική του πολιτική, μολονότι αρκετά συζητήσιμη, τη μιμήθηκαν πολλές άλλες πόλεις και η τεχνική των αλόγιστων κατεδαφίσεων προκάλεσε πολλά σφάλματα.

Πολύ νωρίτερα από τον Κέινς, ο βαρώνος Οσμάν είχε συνειδητοποιήσει ότι η προσφυγή σε φαραωνικά πολεοδομικά προγράμματα και έργα υποδομών αποτελεί ισχυρό μοχλό για την αντιμετώπιση σοβαρών οικονομικών κρίσεων. Μια τέτοια κρίση είχε πλήξει τη Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες το 1848, πυροδοτώντας ένα παλιρροϊκό κύμα κοινωνικών επαναστάσεων σε πολλές χώρες της ηπείρου.

Μετά την ήττα της εξέγερσης, ο Ναπολέων Βοναπάρτης, που αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, εγκαινίασε ένα τεράστιο πρόγραμμα δημοσίων έργων, με στόχο την παραγωγική κινητοποίηση των λιμναζόντων κεφαλαίων και την απορρόφηση της ανεργίας. Σ’ αυτό το πλαίσιο, επιστράτευσε τον Ζορζ Εζέν Οσμάν, νομάρχη στην περιοχή του Σηκουάνα, στον οποίο ανέθεσε τη μεταμόρφωση της γαλλικής πρωτεύουσας.

Ο προτεστάντης πολεοδόμος από την Αλσατία έφερε σε πέρας την αποστολή του με γερμανική αποφασιστικότητα, χωρίς να λογαριάζει τις έντονες αντιδράσεις όσων των κατηγορούσαν ότι καταστρέφει το παλιό Παρίσι. Υπολογίζεται ότι γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε το 60% των κτιρίων της γαλλικής πρωτεύουσας. Ολόκληρες εργατικές γειτονιές εξαφανίστηκαν από προσώπου γης για να δημιουργηθούν στη θέση τους τα περίφημα μεγάλα βουλεβάρτα, η οδός Σεν Μισέλ, το δάσος της Βουλώνης, η όπερα, καινούργιες γέφυρες του Σηκουάνα, αλλά και ένα νέο σύστημα ύδρευσης και ένα γιγαντιαίο αποχετευτικό δίκτυο.

Τα εντυπωσιακά έργα του Οσμάν είχαν ως αποτέλεσμα να υπερχρεωθεί ο δήμος των Παρισίων, αλλά και το τραπεζιτικό σύστημα, το οποίο δημιούργησε τεράστιες φούσκες με την ανεξέλεγκτη, παρασιτική επέκταση. Το προδιαγεγραμμένο κραχ επήλθε το 1868 και ο Οσμάν εκπαραθυρώθηκε για να ακολουθήσει η οδυνηρή εξυγίανση.

Το γαλλικό κατεστημένο αναθεμάτισε τον Οσμάν για το δημοσιονομικό χάος που του κληροδότησε, αλλά αξιοποίησε κατά κόρον μία από τις εμπνεύσεις του: τη διάνοιξη λεωφόρων πολύ μεγάλου εύρους, ώστε να μετακινούνται ταχύτατα τα στρατεύματα για τη συντριβή των εξεγερμένων. Πραγματικά, τα μεγάλα βουλεβάρτα αξιοποιήθηκαν από τα στρατεύματα που έπνιξαν στο αίμα την Παρισινή Κομμούνα, τον Μάιο του 1871. Σήμερα, ένα από τα κεντρικά βουλεβάρτα στη Δεξιά Όχθη του Σηκουάνα φέρει το όνομα του διάσημου πολεοδόμου. 

Λεωφόρος Μονμάρτης, Απόγευμα (The Boulevard Montmartre, Afternoon), Camille Pissarro, 1897

Ο Ιμπρεσιονισμός καταγράφει τις επιπτώσεις της μαζικής ανακατασκευής του Παρισιού στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, με επικεφαλής τον  Georges-Eugène Haussmann (Ζορζ-Εζέν Οσμάν), η οποία περιλάμβανε τους νεόκτιστους σιδηροδρομικούς σταθμούς, τις πλατιές, δεντρόφυτες λεωφόρους που αντικατέστησαν τους πρώην στενούς, ασφυχτικά γεμάτους δρόμους και τις τεράστιες, πολυτελείς πολυκατοικίες. Συχνά, εστιάζοντας σε σκηνές της δημόσιας αναψυχής – ιδιαίτερα σκηνές από καφέ και καμπαρέ – οι ιμπρεσιονιστές απέδωσαν τη νέα αίσθηση της αλλοτρίωσης, όπως τη βίωσαν οι κάτοικοι της πρώτης σύγχρονης μητρόπολης.

Δρόμος στο Παρίσι, Βροχερή Μέρα (Paris Street, Rainy Day), Gustave Caillebotte, 1877

κοινοποίησε το:

Πικρές αλήθειες για το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο

Του Βασίλη Κοσμόπουλου*  


Με τη με αριθμό 466/29-10-2009 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία (ΥΠΕΡ οι παρόντες σύμβουλοι της πλειοψηφίας, ΚΑΤΑ οι παρόντες σύμβουλοι της δημοτικής παράταξης «ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΠΟΛΗ ΖΩΗΣ» και ΛΕΥΚΟ οι παρόντες σύμβουλοι της δημοτικής παράταξης «ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ»)  η Β2 φάση της μελέτης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΓΠΣ). Η δημοτική παράταξη «Ανθρώπινη και Όμορφη Πόλη», της οποίας είχα την τιμή να είμαι επικεφαλής, συμμετείχε σε όλες τις συζητήσεις που έγιναν για το Γ.Π.Σ. στο Δημοτικό Συμβούλιο και κατέθεσε σειρά παρατηρήσεων – προτάσεων που αφορούσαν τις χρήσεις γης, την εκτός σχεδίου δόμηση, το νέο λιμάνι, την περιοχή του Νέδοντα κλπ, οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές από τη δημοτική αρχή και κατά συνέπεια ψήφισε λευκό, αναγνωρίζοντας παράλληλα και τα πολλά θετικά στοιχεία που περιέχει…

Παρά το γεγονός ότι ο κ. Δήμαρχος γνώριζε ότι είχε δικαίωμα να προβεί σε αναθεώρηση του Γ.Π.Σ.  πέντε χρόνια μετά την έγκρισή του, επέλεξε, υπό τη πίεση των θιγομένων από το Γ.Π.Σ πολιτών, την κατάθεση προσφυγής για την ακύρωση του στο Συμβούλιο Επικρατείας, ρισκάροντας μετά την πάροδο πενταετίας μία απόφαση με δεσμευτικούς όρους. Συνέβη δηλαδή το παράδοξο η Δημοτική Αρχή να προσφεύγει στο Συμβούλιο Επικρατείας, για να ακυρωθεί μία δική της απόφαση.

Η 1242/2016 απόφαση του Ε’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας στο αίτημα του Δήμου να ακυρωθεί το Γ.Π.Σ. διότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία της στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης αναφέρει ότι: «Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως άνευ εννόμου συμφέροντος προβαλλόμενος, διότι ο αιτών Δήμος, με πρωτοβουλία του οποίου κινήθηκε η διαδικασία εκπονήσεως του προσβαλλόμενου σχεδίου, εγείρει το ζήτημα αυτό το πρώτον με την κρινόμενη αίτηση, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να το έχει θέσει επικαίρως, διατυπώνοντας δηλαδή επιφυλάξεις ως προς τη νομιμότητα της διαδικασίας εγκρίσεως του σχεδίου με μία από τις διαδοχικές εκδοθείσες πράξεις του δημοτικού συμβουλίου».

Οι περισσότερες διαμαρτυρίες των δημοτών αφορούσαν τις προβλέψεις του Γ.Π.Σ. για τη ζώνη του Ταϋγέτου, τις περιοχές Κάμπου και Μπουρνιά, τις περιαστικές περιοχές, τις ημιορεινές  και το περιβαλλοντικό πάρκο του Νέδοντα. Τις περιοχές δηλαδή για τις ποίες ζητείται τώρα από τη Δημοτική Αρχή η τροποποίηση και η διόρθωση του Γ.Π.Σ.

Ας δούμε όμως τι λέει η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας για κάθε μία από αυτές τις περιοχές :

Α) Για τη ζώνη του ΤΑΫΓΕΤΟΥ αναφέρει ότι « Οι επίμαχες ρυθμίσεις ,με τις οποίες επιβάλλεται απαγόρευση κατασκηνώσεων και εγκαταστάσεων διανυκτέρευσης στην περιοχή προστασίας των ορεινών όγκων και των δασικών περιοχών εισάγονται νομίμως και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο, είναι δε απορριπτέα ως αβάσιμα όσα περί του αντιθέτου προβάλλονται. Αβασίμως ,περαιτέρω, προβάλλεται ότι με τις εισαχθείσες ρυθμίσεις επέρχεται κατ’ αποτέλεσμα στέρηση της εξουσίας του κανονιστικού νομοθέτη να διαμορφώσει ελευθέρως το περιεχόμενο του σχεδίου διαχείρισης του Ταϋγέτου…».

Β) Για τις περιοχές ΚΑΜΠΟΥ και ΜΠΟΥΡΝΙΑ σημειώνει ότι « από το γεγονός ότι τμήματα μόνον των περιοχών Κάμπου και Μπουρνιά αποτελούν γεωργικώς καλλιεργούμενες εκτάσεις που απολαμβάνουν το καθεστώς αυξημένης προστασίας των αγροτικών γαιών υψηλής παραγωγικότητας, ουδόλως συνάγεται ότι ,για τα υπόλοιπα τμήματα της ίδιας περιοχής , η διοίκηση πρέπει να επιτρέψει την οικιστική αξιοποίησή τους κατά τους όρους της εκτός σχεδίου δομήσεως, όπως εσφαλμένως υπολαμβάνει ο αιτών Δήμος, …».

Γ) Για τις ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ (ΠΠ 1-5) (περιοχές Βέργας, Μαντίνειας, Λεϊκων κλπ.) τονίζει ότι « …εφαρμόζονται οι γενικώς ισχύοντες όροι και περιορισμοί δομήσεως, πλην αυτών που αφορούν τα όρια αρτιότητας και κατατμήσεως που καθορίζοντα αυξημένα. Η ρύθμιση αυτή, κατά το μέρος που συνεπάγεται την εφαρμογή αυστηρότερων από τους γενικώς ισχύοντες όρων δομήσεως, δικαιολογείται μεν από την ανάγκη ανάσχεσης της εκτός σχεδίου οικιστικής ανάπτυξης, διαφύλαξης του χαρακτήρα των περιοχών ως περιαστικών και αποτροπής του κινδύνου μετεξελίξεώς τους σε απλές επεκτάσεις του πολεοδομικού συγκροτήματος της Καλαμάτας.»

Δ) Για τις ΗΜΙΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ (Π 1) (ευρύτερη περιοχή Βέργας, Μαντίνειας κλπ.) διαπιστώνει ότι «….οι ρυθμίσεις του προσβαλλόμενου σχεδίου, με τις οποίες στις ημιορεινές περιοχές του αιτούντος Δήμου επιτρέπεται η ανέγερση αγροικιών μεγίστου εμβαδού 80 τ.μ. και λοιπών εγκαταστάσεων για την εξυπηρέτηση γεωκτηνοτροφικών σκοπών και επιβάλλεται κατώτατο όριο αρτιότητας έξι στρεμμάτων, δικαιολογούνται από το χαρακτήρα των ημιορεινών περιοχών ως ζωνών ανάπτυξης αγροτικών και κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων και ως περιοχών μετάβασης από το αστικό τοπίο στο υψηλής οικολογικής και αισθητικής αξίας τοπίο του ορεινού όγκου του Ταϋγέτου.»   και

Ε) Για το περιβαλλοντικό πάρκο του ΝΕΔΟΝΤΑ αναφέρει ότι «….λόγω του χαρακτήρα της ως περιοχής εξόδου του φαραγγιού του Νέδοντα και εισόδου του ομωνύμου ποταμού στην πόλη της Καλαμάτας, κρίθηκε σκόπιμο να μετατραπεί σε αδόμητη περιαστική ζώνη πρασίνου κα ανάπτυξης ήπιων μορφών αναψυχής…. Για το λόγο αυτό η ένταξη στο περιβαλλοντικό πάρκο περιοχών που, κατά τους ισχυρισμούς του αιτούντος, έχουν χαρακτήρα προαστικής ζώνης και αποτελούσαν προ της εισαγωγής του προσβαλλόμενου σχεδίου, περιοχές εν δυνάμει επεκτάσεως του πολεοδομικού συγκροτήματος της Καλαμάτας (Καλλιθέα και Τούρλες) δεν καθιστά παράνομες τις πληττόμενες ρυθμίσεις,….».

Γίνεται αντιληπτό ύστερα από τα ανωτέρω ότι σχεδόν όλες οι προτεινόμενες από τη Δημοτική Αρχή τροποποιήσεις – διορθώσεις του Γ.Π.Σ.  έχουν ήδη αιτιολογημένα απορριφθεί από το Συμβούλιο Επικρατείας. Οφείλουμε να συνδράμουμε στην προσπάθεια αποκατάστασης των υπερβολών του Γ.Π.Σ. , όμως πρέπει να πούμε στους θιγόμενους συνδημότες μας ότι η αλλαγή τους, λόγω της λανθασμένης τακτικής της Δημοτικής Αρχής, έχει πλέον καταστεί τρομερά δύσκολη έως ανέφικτη και γι’ αυτό πρέπει να κρατούν μικρό καλάθι.

*Πολιτικός Μηχανικός
Υποψήφιος Δήμαρχος Καλαμάτας

κοινοποίησε το:

Η σύγκρουση των μοντέλων της εκτεταμένης και της συνεκτικής πόλης

Πηγή: Η σύγκρουση των μοντέλων της εκτεταμένης και της συνεκτικής πόλης

του Θοδωρή Καραουλάνη

Το τρέχον δίλημμα που υπάρχει σε όλα τα επίπεδα σχεδιασμού και εφαρμογής πολιτικής που έχουν σχέση με τη ρύθμιση του χώρου, τόσο εντός όσο και εκτός πόλεων, ανέδειξε ο καθηγητής του ΕΜΠ και Πρόεδρος Εταιρείας Διαχείρισης Πάρκου Αντώνης ΤρίτσηςΓιάννης Πολύζος, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε στο αμφιθέατρο του ΤΕΕ στην Αθήνα από τη (νεοσύστατη, ενόψει εκλογών στην Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων, ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ) αριστερή παράταξη της Ριζοσπαστικής Συνεργασίας Αρχιτεκτόνων, που πρόσκειται στο κυβερνών κόμμα, με θέμα «Χωρικός Σχεδιασμός και Μεταφορές – Η πόλη χώρος συλλογικής έκφρασης».

Συνέχεια ανάγνωσης Η σύγκρουση των μοντέλων της εκτεταμένης και της συνεκτικής πόλης
κοινοποίησε το: