Αρχείο κατηγορίας χωρικές πολιτικές

Τι είπαν ΥΠΕΝ και ΣΕΒ για τον χωρικό σχεδιασμό

ecopress.gr

Η πρόοδος που έχει συντελεσθεί για την επίλυση των προβλημάτων του χωρικού σχεδιασμού και τα επόμενα βήματα που είναι αναγκαία προκειμένου να διευκολυνθούν οι βιομηχανικές επενδύσεις είναι τα θέματα που συζητήθηκαν στη σημερινή κοινή συνάντηση του Φόρουμ Βιομηχανικών Συνδέσμων και της Επιτροπής χωροταξίας του ΣΕΒ, στην οποία συμμετείχε η γγ Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ειρήνη Κλαμπατσέα.

Η κ. Κλαμπατσέα ανέπτυξε τη στρατηγική του υπουργείου για τις θεσμικές αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί στο σύστημα χωρικού σχεδιασμού, στις χρήσεις γης, κ.ά., ενώ αναφέρθηκε στις πρόσφατες πρωτοβουλίες για ένα νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ορυκτές Πρώτες Ύλες και την κωδικοποίηση της νομοθεσίας περί κανόνων δόμησης.

«Παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια από την αρμόδια Γενική Γραμματεία Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΝ, όπως είναι η χωροταξική μεταρρύθμιση, τα περιφερειακά χωροταξικά, το νέο ΠΔ χρήσεων γης, οι δασικοί χάρτες, κ.ά., ο χωρικός και πολεοδομικός σχεδιασμός έχει περιθώριο να επιταχύνει ακόμα περισσότερο τις παραγωγικές επενδύσεις και κατ’ επέκταση να συνεισφέρει σημαντικά στην επίτευξη του εθνικού στόχου για την αύξηση του μεριδίου της βιομηχανίας στο 12% του ΑΕΠ» επισημαίνει ο ΣΕΒ, σε σχετική ανακοίνωση.

Ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ, Κωνσταντίνος Μπίτσιος, τόνισε ότι «έχει συντελεσθεί σημαντική πρόοδος για την επίλυση των προβλημάτων του χωρικού σχεδιασμού. Πρέπει, όμως, να επιλυθούν και τα υπόλοιπα προσκόμματα που αφορούν στις συγκρούσεις των χρήσεων γης, σε πολεοδομικά προβλήματα, και στην επέκταση του βιομηχανικού χώρου και των οργανωμένων υποδοχέων στο σύνολο της επικράτειας, ώστε να ενισχυθεί η βιομηχανία στη χώρα και να διευκολυνθούν οι επενδύσεις».

Τη συνάντηση απασχόλησαν ιδιαίτερα τα ειδικά χωροταξικά της βιομηχανίας, των ορυκτών πρώτων υλών και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, θέματα προς βελτίωση που έχουν εντοπιστεί στα περιφερειακά σχέδια που έχουν εκδοθεί και οι περιοχές προτεραιότητας για την κατάρτιση των τοπικών χωρικών σχεδίων, τα οποία και θα προσδιορίσουν τις χρήσεις γης στο υπόλοιπο της χώρας. Τα θέματα που παρατηρούνται σε αυτά τα επίπεδα του σχεδιασμού, όπως υπογραμμίστηκε, είναι η βασική αιτία για τις καθυστερήσεις στη χωροθέτηση των βιομηχανικών επιχειρήσεων και στις μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες που ανατρέπουν τον επενδυτικό σχεδιασμό.

Σχετικά Άρθρα

κοινοποίησε το:

Δεκτό το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ από την αρμόδια Επιτροπή – Τι προβλέπει

Τι τόνισε ο Γιώργος Σταθάκης στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, όπου συζητήθηκε νομοσχέδιο

Συζητήθηκε, σήμερα, Δευτέρα στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), το οποίο κατατέθηκε την περασμένη Παρασκευή και περιλαμβάνει διατάξεις για ενεργειακά, χωροταξικά και πολεοδομικά θέματα. Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό από την πλειοψηφία των μελών της Επιτροπής, κατ΄ αρχήν, κατά άρθρο και στο σύνολο.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση του υπουργείου, ξεκίνησε την παρουσίαση του νομοσχεδίου αιτιολογώντας τον χαρακτήρα του κατ’ επείγοντος: Υπήρχαν μία σειρά από ρυθμίσεις, είτε χωροταξικού είτε ενεργειακού ενδιαφέροντος, τις οποίες το ΥΠΕΝ απέφυγε να εντάξει σε νομοσχέδια άλλων Υπουργείων, στο πλαίσιο της κυβερνητικής πρακτικής να μην κατατίθενται άσχετες τροπολογίες. Ο σχεδιασμός ήταν οι ρυθμίσεις αυτές να περιληφθούν σε νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ με κορμό τις παρεμβάσεις στη γεωθερμία και σε σχέση με το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Πλην όμως, λόγω του αυξημένου κοινοβουλευτικού έργου, η συζήτηση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου μεταφέρθηκε στον Ιανουάριο. Υπήρχαν, όμως, ρυθμίσεις που έπρεπε να ψηφιστούν άμεσα, π.χ. για να διευκολυνθεί η διαδικασία της αποεπένδυσης της ΔΕΗ εντός των συμφωνημένων χρονοδιαγραμμάτων.  Σε κάθε περίπτωση, «τα περισσότερα από τα θέματα που ρυθμίζονται με το παρόν νομοσχέδιο έχουν εξαγγελθεί εδώ και καιρό και αποτελούν αντικείμενο του δημόσιου λόγου», σημείωσε ο Υπουργός.

Συνέχεια ανάγνωσης Δεκτό το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ από την αρμόδια Επιτροπή – Τι προβλέπει
κοινοποίησε το:

Ζορζ Εζέν Οσμάν

(Baron Georges Eugene Hαussmαnn, Παρίσι 1809 – 1891). Γάλλος διοικητικός υπάλληλος. Ο χαρακτηρισμός του πολεοδόμου, που του αποδίδεται συχνά, δεν είναι σωστός, γιατί απλώς περιορίστηκε, ως νομάρχης Σηκουάνα, στην εφαρμογή στο Παρίσι ενός ρυθμιστικού σχεδίου με βάση ένα αστεροειδές σχήμα κατά μίμηση των αρχιτεκτονικών αντιλήψεων της Αναγέννησης (της σιξτινικής Ρώμης του Ντομένικο Φοντάνα). Για να επιτύχει μια οικοδομική εξυγίανση αλλά και για άλλους λόγους, μεταξύ των οποίων σημαντικότεροι ήταν οι πολιτικοστρατιωτικοί, καθώς και λόγοι γοήτρου, δημιούργησε ένα δίκτυο βουλεβάρτων και επιβλητικών κτιρίων, ύστερα από πολλές κατεδαφίσεις, που άλλαξαν τη μορφή ορισμένων συνοικιών από τις παλαιότερες της πόλης.

Με την τελική πτώση των Βοναπαρτών και της Αυτοκρατορίας, ο O. κατηγορήθηκε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί (1870). Την πολεοδομική του πολιτική, μολονότι αρκετά συζητήσιμη, τη μιμήθηκαν πολλές άλλες πόλεις και η τεχνική των αλόγιστων κατεδαφίσεων προκάλεσε πολλά σφάλματα.

Πολύ νωρίτερα από τον Κέινς, ο βαρώνος Οσμάν είχε συνειδητοποιήσει ότι η προσφυγή σε φαραωνικά πολεοδομικά προγράμματα και έργα υποδομών αποτελεί ισχυρό μοχλό για την αντιμετώπιση σοβαρών οικονομικών κρίσεων. Μια τέτοια κρίση είχε πλήξει τη Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες το 1848, πυροδοτώντας ένα παλιρροϊκό κύμα κοινωνικών επαναστάσεων σε πολλές χώρες της ηπείρου.

Μετά την ήττα της εξέγερσης, ο Ναπολέων Βοναπάρτης, που αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, εγκαινίασε ένα τεράστιο πρόγραμμα δημοσίων έργων, με στόχο την παραγωγική κινητοποίηση των λιμναζόντων κεφαλαίων και την απορρόφηση της ανεργίας. Σ’ αυτό το πλαίσιο, επιστράτευσε τον Ζορζ Εζέν Οσμάν, νομάρχη στην περιοχή του Σηκουάνα, στον οποίο ανέθεσε τη μεταμόρφωση της γαλλικής πρωτεύουσας.

Ο προτεστάντης πολεοδόμος από την Αλσατία έφερε σε πέρας την αποστολή του με γερμανική αποφασιστικότητα, χωρίς να λογαριάζει τις έντονες αντιδράσεις όσων των κατηγορούσαν ότι καταστρέφει το παλιό Παρίσι. Υπολογίζεται ότι γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε το 60% των κτιρίων της γαλλικής πρωτεύουσας. Ολόκληρες εργατικές γειτονιές εξαφανίστηκαν από προσώπου γης για να δημιουργηθούν στη θέση τους τα περίφημα μεγάλα βουλεβάρτα, η οδός Σεν Μισέλ, το δάσος της Βουλώνης, η όπερα, καινούργιες γέφυρες του Σηκουάνα, αλλά και ένα νέο σύστημα ύδρευσης και ένα γιγαντιαίο αποχετευτικό δίκτυο.

Τα εντυπωσιακά έργα του Οσμάν είχαν ως αποτέλεσμα να υπερχρεωθεί ο δήμος των Παρισίων, αλλά και το τραπεζιτικό σύστημα, το οποίο δημιούργησε τεράστιες φούσκες με την ανεξέλεγκτη, παρασιτική επέκταση. Το προδιαγεγραμμένο κραχ επήλθε το 1868 και ο Οσμάν εκπαραθυρώθηκε για να ακολουθήσει η οδυνηρή εξυγίανση.

Το γαλλικό κατεστημένο αναθεμάτισε τον Οσμάν για το δημοσιονομικό χάος που του κληροδότησε, αλλά αξιοποίησε κατά κόρον μία από τις εμπνεύσεις του: τη διάνοιξη λεωφόρων πολύ μεγάλου εύρους, ώστε να μετακινούνται ταχύτατα τα στρατεύματα για τη συντριβή των εξεγερμένων. Πραγματικά, τα μεγάλα βουλεβάρτα αξιοποιήθηκαν από τα στρατεύματα που έπνιξαν στο αίμα την Παρισινή Κομμούνα, τον Μάιο του 1871. Σήμερα, ένα από τα κεντρικά βουλεβάρτα στη Δεξιά Όχθη του Σηκουάνα φέρει το όνομα του διάσημου πολεοδόμου. 

Λεωφόρος Μονμάρτης, Απόγευμα (The Boulevard Montmartre, Afternoon), Camille Pissarro, 1897

Ο Ιμπρεσιονισμός καταγράφει τις επιπτώσεις της μαζικής ανακατασκευής του Παρισιού στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, με επικεφαλής τον  Georges-Eugène Haussmann (Ζορζ-Εζέν Οσμάν), η οποία περιλάμβανε τους νεόκτιστους σιδηροδρομικούς σταθμούς, τις πλατιές, δεντρόφυτες λεωφόρους που αντικατέστησαν τους πρώην στενούς, ασφυχτικά γεμάτους δρόμους και τις τεράστιες, πολυτελείς πολυκατοικίες. Συχνά, εστιάζοντας σε σκηνές της δημόσιας αναψυχής – ιδιαίτερα σκηνές από καφέ και καμπαρέ – οι ιμπρεσιονιστές απέδωσαν τη νέα αίσθηση της αλλοτρίωσης, όπως τη βίωσαν οι κάτοικοι της πρώτης σύγχρονης μητρόπολης.

Δρόμος στο Παρίσι, Βροχερή Μέρα (Paris Street, Rainy Day), Gustave Caillebotte, 1877

κοινοποίησε το:

Πικρές αλήθειες για το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο

Του Βασίλη Κοσμόπουλου*  


Με τη με αριθμό 466/29-10-2009 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία (ΥΠΕΡ οι παρόντες σύμβουλοι της πλειοψηφίας, ΚΑΤΑ οι παρόντες σύμβουλοι της δημοτικής παράταξης «ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΠΟΛΗ ΖΩΗΣ» και ΛΕΥΚΟ οι παρόντες σύμβουλοι της δημοτικής παράταξης «ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ»)  η Β2 φάση της μελέτης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΓΠΣ). Η δημοτική παράταξη «Ανθρώπινη και Όμορφη Πόλη», της οποίας είχα την τιμή να είμαι επικεφαλής, συμμετείχε σε όλες τις συζητήσεις που έγιναν για το Γ.Π.Σ. στο Δημοτικό Συμβούλιο και κατέθεσε σειρά παρατηρήσεων – προτάσεων που αφορούσαν τις χρήσεις γης, την εκτός σχεδίου δόμηση, το νέο λιμάνι, την περιοχή του Νέδοντα κλπ, οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές από τη δημοτική αρχή και κατά συνέπεια ψήφισε λευκό, αναγνωρίζοντας παράλληλα και τα πολλά θετικά στοιχεία που περιέχει…

Παρά το γεγονός ότι ο κ. Δήμαρχος γνώριζε ότι είχε δικαίωμα να προβεί σε αναθεώρηση του Γ.Π.Σ.  πέντε χρόνια μετά την έγκρισή του, επέλεξε, υπό τη πίεση των θιγομένων από το Γ.Π.Σ πολιτών, την κατάθεση προσφυγής για την ακύρωση του στο Συμβούλιο Επικρατείας, ρισκάροντας μετά την πάροδο πενταετίας μία απόφαση με δεσμευτικούς όρους. Συνέβη δηλαδή το παράδοξο η Δημοτική Αρχή να προσφεύγει στο Συμβούλιο Επικρατείας, για να ακυρωθεί μία δική της απόφαση.

Η 1242/2016 απόφαση του Ε’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας στο αίτημα του Δήμου να ακυρωθεί το Γ.Π.Σ. διότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία της στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης αναφέρει ότι: «Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως άνευ εννόμου συμφέροντος προβαλλόμενος, διότι ο αιτών Δήμος, με πρωτοβουλία του οποίου κινήθηκε η διαδικασία εκπονήσεως του προσβαλλόμενου σχεδίου, εγείρει το ζήτημα αυτό το πρώτον με την κρινόμενη αίτηση, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να το έχει θέσει επικαίρως, διατυπώνοντας δηλαδή επιφυλάξεις ως προς τη νομιμότητα της διαδικασίας εγκρίσεως του σχεδίου με μία από τις διαδοχικές εκδοθείσες πράξεις του δημοτικού συμβουλίου».

Οι περισσότερες διαμαρτυρίες των δημοτών αφορούσαν τις προβλέψεις του Γ.Π.Σ. για τη ζώνη του Ταϋγέτου, τις περιοχές Κάμπου και Μπουρνιά, τις περιαστικές περιοχές, τις ημιορεινές  και το περιβαλλοντικό πάρκο του Νέδοντα. Τις περιοχές δηλαδή για τις ποίες ζητείται τώρα από τη Δημοτική Αρχή η τροποποίηση και η διόρθωση του Γ.Π.Σ.

Ας δούμε όμως τι λέει η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας για κάθε μία από αυτές τις περιοχές :

Α) Για τη ζώνη του ΤΑΫΓΕΤΟΥ αναφέρει ότι « Οι επίμαχες ρυθμίσεις ,με τις οποίες επιβάλλεται απαγόρευση κατασκηνώσεων και εγκαταστάσεων διανυκτέρευσης στην περιοχή προστασίας των ορεινών όγκων και των δασικών περιοχών εισάγονται νομίμως και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο, είναι δε απορριπτέα ως αβάσιμα όσα περί του αντιθέτου προβάλλονται. Αβασίμως ,περαιτέρω, προβάλλεται ότι με τις εισαχθείσες ρυθμίσεις επέρχεται κατ’ αποτέλεσμα στέρηση της εξουσίας του κανονιστικού νομοθέτη να διαμορφώσει ελευθέρως το περιεχόμενο του σχεδίου διαχείρισης του Ταϋγέτου…».

Β) Για τις περιοχές ΚΑΜΠΟΥ και ΜΠΟΥΡΝΙΑ σημειώνει ότι « από το γεγονός ότι τμήματα μόνον των περιοχών Κάμπου και Μπουρνιά αποτελούν γεωργικώς καλλιεργούμενες εκτάσεις που απολαμβάνουν το καθεστώς αυξημένης προστασίας των αγροτικών γαιών υψηλής παραγωγικότητας, ουδόλως συνάγεται ότι ,για τα υπόλοιπα τμήματα της ίδιας περιοχής , η διοίκηση πρέπει να επιτρέψει την οικιστική αξιοποίησή τους κατά τους όρους της εκτός σχεδίου δομήσεως, όπως εσφαλμένως υπολαμβάνει ο αιτών Δήμος, …».

Γ) Για τις ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ (ΠΠ 1-5) (περιοχές Βέργας, Μαντίνειας, Λεϊκων κλπ.) τονίζει ότι « …εφαρμόζονται οι γενικώς ισχύοντες όροι και περιορισμοί δομήσεως, πλην αυτών που αφορούν τα όρια αρτιότητας και κατατμήσεως που καθορίζοντα αυξημένα. Η ρύθμιση αυτή, κατά το μέρος που συνεπάγεται την εφαρμογή αυστηρότερων από τους γενικώς ισχύοντες όρων δομήσεως, δικαιολογείται μεν από την ανάγκη ανάσχεσης της εκτός σχεδίου οικιστικής ανάπτυξης, διαφύλαξης του χαρακτήρα των περιοχών ως περιαστικών και αποτροπής του κινδύνου μετεξελίξεώς τους σε απλές επεκτάσεις του πολεοδομικού συγκροτήματος της Καλαμάτας.»

Δ) Για τις ΗΜΙΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ (Π 1) (ευρύτερη περιοχή Βέργας, Μαντίνειας κλπ.) διαπιστώνει ότι «….οι ρυθμίσεις του προσβαλλόμενου σχεδίου, με τις οποίες στις ημιορεινές περιοχές του αιτούντος Δήμου επιτρέπεται η ανέγερση αγροικιών μεγίστου εμβαδού 80 τ.μ. και λοιπών εγκαταστάσεων για την εξυπηρέτηση γεωκτηνοτροφικών σκοπών και επιβάλλεται κατώτατο όριο αρτιότητας έξι στρεμμάτων, δικαιολογούνται από το χαρακτήρα των ημιορεινών περιοχών ως ζωνών ανάπτυξης αγροτικών και κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων και ως περιοχών μετάβασης από το αστικό τοπίο στο υψηλής οικολογικής και αισθητικής αξίας τοπίο του ορεινού όγκου του Ταϋγέτου.»   και

Ε) Για το περιβαλλοντικό πάρκο του ΝΕΔΟΝΤΑ αναφέρει ότι «….λόγω του χαρακτήρα της ως περιοχής εξόδου του φαραγγιού του Νέδοντα και εισόδου του ομωνύμου ποταμού στην πόλη της Καλαμάτας, κρίθηκε σκόπιμο να μετατραπεί σε αδόμητη περιαστική ζώνη πρασίνου κα ανάπτυξης ήπιων μορφών αναψυχής…. Για το λόγο αυτό η ένταξη στο περιβαλλοντικό πάρκο περιοχών που, κατά τους ισχυρισμούς του αιτούντος, έχουν χαρακτήρα προαστικής ζώνης και αποτελούσαν προ της εισαγωγής του προσβαλλόμενου σχεδίου, περιοχές εν δυνάμει επεκτάσεως του πολεοδομικού συγκροτήματος της Καλαμάτας (Καλλιθέα και Τούρλες) δεν καθιστά παράνομες τις πληττόμενες ρυθμίσεις,….».

Γίνεται αντιληπτό ύστερα από τα ανωτέρω ότι σχεδόν όλες οι προτεινόμενες από τη Δημοτική Αρχή τροποποιήσεις – διορθώσεις του Γ.Π.Σ.  έχουν ήδη αιτιολογημένα απορριφθεί από το Συμβούλιο Επικρατείας. Οφείλουμε να συνδράμουμε στην προσπάθεια αποκατάστασης των υπερβολών του Γ.Π.Σ. , όμως πρέπει να πούμε στους θιγόμενους συνδημότες μας ότι η αλλαγή τους, λόγω της λανθασμένης τακτικής της Δημοτικής Αρχής, έχει πλέον καταστεί τρομερά δύσκολη έως ανέφικτη και γι’ αυτό πρέπει να κρατούν μικρό καλάθι.

*Πολιτικός Μηχανικός
Υποψήφιος Δήμαρχος Καλαμάτας

κοινοποίησε το:

Η σύγκρουση των μοντέλων της εκτεταμένης και της συνεκτικής πόλης

Πηγή: Η σύγκρουση των μοντέλων της εκτεταμένης και της συνεκτικής πόλης

του Θοδωρή Καραουλάνη

Το τρέχον δίλημμα που υπάρχει σε όλα τα επίπεδα σχεδιασμού και εφαρμογής πολιτικής που έχουν σχέση με τη ρύθμιση του χώρου, τόσο εντός όσο και εκτός πόλεων, ανέδειξε ο καθηγητής του ΕΜΠ και Πρόεδρος Εταιρείας Διαχείρισης Πάρκου Αντώνης ΤρίτσηςΓιάννης Πολύζος, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε στο αμφιθέατρο του ΤΕΕ στην Αθήνα από τη (νεοσύστατη, ενόψει εκλογών στην Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων, ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ) αριστερή παράταξη της Ριζοσπαστικής Συνεργασίας Αρχιτεκτόνων, που πρόσκειται στο κυβερνών κόμμα, με θέμα «Χωρικός Σχεδιασμός και Μεταφορές – Η πόλη χώρος συλλογικής έκφρασης».

Συνέχεια ανάγνωσης Η σύγκρουση των μοντέλων της εκτεταμένης και της συνεκτικής πόλης
κοινοποίησε το:

Εθνικός χωροταξικός σχεδιασμός με το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος

Η τοπική αυτοδιοίκηση αναλαμβάνει πλέον την ευθύνη καθορισμού των χρήσεων γης, στο πλαίσιο της Εθνικής Χωρικής Στρατηγικής, σύμφωνα με σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος, υπό τον τίτλο «Χωρικός Σχεδιασμός – Βιώσιμη Ανάπτυξη».

Τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου για τον χωρικό σχεδιασμό, το οποίο, όπως υποστηρίζει το υπουργείο Περιβάλλοντος, αφορά στη «δημιουργία μίας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την οργάνωση του εθνικού χώρου, με τρόπο που θα υποστηρίζει την αναπτυξιακή διαδικασία και παράλληλα θα προστατεύει και καλλιεργεί το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον».

Στις 11 Νοεμβρίου ξεκίνησε η δημόσια διαβούλευση επί του νομοσχεδίου, η οποία θα λήξει στις 18 Νοεμβρίου και στη συνέχεια το νομοσχέδιο θα κατατεθεί στη Βουλή.

Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να καταργήσει τον ν. 4269/2014, κίνηση που αποτελούσε και προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς, βάσει των θέσεων του, με τα νομοθετήματα εκείνης της περιόδου «απορυθμίστηκε σαρωτικά το πλαίσιο του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού και οι μηχανισμοί εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Με τα μνημονιακά νομοθετήματα, ζωτικά αγαθά δέχθηκαν σημαντικότατα πλήγματα και το περιβάλλον βρέθηκε πολιτικά υποσκελισμένο, αλλά κοινωνικά ηχηρό και ισχυρό με δεκάδες κινήματα και δικτυώσεις γύρω από το περιβάλλον και τα κοινά αγαθά που βρέθηκαν υπό απειλή».

Αυστηρότεροι όροι τίθενται πλέον σε ότι αφορά στην πολεοδόμηση, ενώ σημαντικό στοιχείο αποτελεί και η διεύρυνση των περιοχών προστασίας, όπου θα εντάσσονται ο αιγιαλός, η παραλία, οι ποταμοί, οι λίμνες και τα ρέματα.

Διάρθρωση συστήματος χωρικού σχεδιασμού

1. Ο χωρικός σχεδιασμός ασκείται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και διακρίνεται, ανάλογα με τον χαρακτήρα του, σε στρατηγικό ή ρυθμιστικό.

2. Στην κατηγορία του στρατηγικού χωρικού σχεδιασμού υπάγονται τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια και τα Περιφερειακά Χωροταξικά Πλαίσια.

3. Στην κατηγορία του ρυθμιστικού χωρικού σχεδιασμού υπάγονται τα πολεοδομικά σχέδια που εκπονούνται σε τοπική κλίμακα και τα οποία διακρίνονται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο περιλαμβάνονται: α) τα Τοπικά Χωρικά Σχέδια, τα οποία ρυθμίζουν τη βιώσιμη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση της εδαφικής περιφέρειας ενός ΟΤΑ, και β) τα Ειδικά Χωρικά Σχέδια, τα οποία αποτελούν υποδοχείς σχεδίων, έργων και προγραμμάτων ανεξαρτήτως διοικητικών ορίων. Στο δεύτερο επίπεδο περιλαμβάνονται τα Πολεοδομικά Σχέδια Εφαρμογής, τα οποία αποτελούν την εξειδίκευση και εφαρμογή του πρώτου επιπέδου.

Η Εθνική Χωροταξική Στρατηγική αποτελεί κείμενο αρχών και περιλαμβάνει βασικές κατευθύνσεις χωρικής οργάνωσης, τους βασικούς άξονες, τους μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους χωρικής ανάπτυξης στο επίπεδο της Γενικής Κυβέρνησης και των επιμέρους φορέων της, καθώς και τα προτεινόμενα μέτρα και δράσεις για την υλοποίηση της επιδιωκόμενης ανάπτυξης.

Η Στρατηγική αποτελεί βάση για τον συντονισμό των στρατηγικών χωρικών Πλαισίων, των επιμέρους επενδυτικών σχεδίων και προγραμμάτων του κράτους, των ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού και των δημοσίων νομικών προσώπων που έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη και συνοχή του εθνικού χώρου.

Τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια προσδιορίζουν τις στρατηγικές κατευθύνσεις σε εθνικό επίπεδο, ιδίως, για α) τη χωρική διάρθρωση και δομή του οικιστικού δικτύου της χώρας, β) τη χωρική διάρθρωση τομέων ή κλάδων παραγωγικών δραστηριοτήτων και γενικότερα τομέων ανάπτυξης εθνικής σημασίας σε εξειδίκευση της Εθνικής Χωρικής Στρατηγικής, γ) τη διαμόρφωση πολιτικής γης, δ) την προστασία του πολιτιστικού και φυσικού τοπίου, ε) τη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση περιοχών του εθνικού χώρου που έχουν ιδιαίτερη σημασία από χωροταξική, περιβαλλοντική, αναπτυξιακή ή κοινωνική άποψη, όπως είναι ιδίως οι παράκτιες, θαλάσσιες και νησιωτικές περιοχές, οι ορεινές και προβληματικές ζώνες και στ) την προώθηση σχεδίων, προγραμμάτων ή έργων χωρικής ανάπτυξης μείζονος σημασίας ή/και διακρατικής, διαπεριφερειακής εμβέλειας.

Τα Περιφερειακά Χωροταξικά Πλαίσια αφορούν στη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση σε περιφερειακό επίπεδο, ιδίως, για: α) την αποτίμηση, ανάδειξη και αξιοποίηση των ιδιαίτερων αναπτυξιακών και γενικότερα χωρικών χαρακτηριστικών κάθε Περιφέρειας για την ισότιμη ένταξη της στον διεθνή, κοινοτικό και εθνικό χώρο, β) τη χωρική διάρθρωση των βασικών παραγωγικών τομέων και κλάδων, γ) τη χωρική διάρθρωση των περιφερειακών δικτύων μεταφορών και της λοιπής τεχνικής υποδομής περιφερειακού ενδιαφέροντος, δ) τη διάρθρωση του περιφερειακού χώρου (πρότυπο χωρικής οργάνωσης) καθώς και τη χωρική οργάνωση και δομή του οικιστικού δικτύου, ε) την οικιστική ανάπτυξη και ανασυγκρότηση του αστικού χώρου, στ) την ανάδειξη, προβολή και προστασία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, καθώς και του οικιστικού και αρχιτεκτονικού περιβάλλοντος, εκάστης Περιφέρειας, ζ) τον προσδιορισμό ενεργών παρεμβάσεων και προγραμμάτων χωροταξικού και αστικού χαρακτήρα, όπως ιδίως οι Περιοχές Ειδικών Χωρικών Παρεμβάσεων και τα Σχέδια Ολοκληρωμένων Αστικών Παρεμβάσεων και η) την προστασία του πολιτιστικού και φυσικού τοπίου.

Επίσης στα Περιφερειακά Χωροταξικά Πλαίσια περιλαμβάνονται και οι εγκεκριμένοι οργανωμένοι υποδοχείς δραστηριοτήτων καθώς και τα εγκεκριμένα σχέδια δημόσιων ή ιδιωτικών επενδύσεων μεγάλης κλίμακας σύμφωνα με τις διατάξεις που τις διέπουν.

Τα Τοπικά Χωρικά Σχέδια καθορίζουν το πρότυπο χωρικής οργάνωσης και ανάπτυξης, τις χρήσεις γης, τους όρους και περιορισμούς δόμησης, καθώς και κάθε άλλο μέτρο, όρο ή περιορισμό που απαιτείται για την ολοκληρωμένη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση της περιοχής ενός πρωτοβαθμίου ΟΤΑ.

Τα Τ.Χ.Σ καλύπτουν την έκταση ενός Δήμου ή μίας ή και περισσοτέρων Δημοτικών Ενοτήτων του οικείου Δήμου. Δύναται επίσης να εκπονούνται σε διαδημοτικό επίπεδο, έπειτα από σχετικές αποφάσεις των οικείων Δημοτικών Συμβουλίων.

Με τα Τ.Χ.Σ καθορίζονται για εκάστη δημοτική ενότητα οι ακόλουθες κατηγορίες περιοχών:

α) Οικιστικές Περιοχές, στις οποίες περιλαμβάνονται όλες οι πολεοδομημένες, εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων περιοχές της οικείας δημοτικής ενότητας, οι οικισμοί προ του 1923 ή με πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων, καθώς και οι προς πολεοδόμηση περιοχές. Περιλαμβάνονται επίσης και οι Περιοχές Ειδικά Ρυθμιζόμενης Πολεοδόμησης με χρήση πρώτης ή δεύτερης κατοικίας, οι Περιοχές Περιβαλλοντικής Αναβάθμισης και Ιδιωτικής Πολεοδόμησης, οι Περιοχές Πολεοδομικής Επιβάρυνσης καθώς και ζώνες συγκέντρωσης δόμησης και υποδοχής συντελεστή δόμησης.

β) Περιοχές παραγωγικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, που νοούνται οι εντός ή και εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχές της οικείας δημοτικής ενότητας, οι οποίες, εν όψει της θέσης, των υφιστάμενων χρήσεων, λειτουργιών και υποδομών καθώς και των λοιπών χωρικών τους χαρακτηριστικών, προσφέρονται για τη χωροθέτηση, μεμονωμένων ή οργανωμένων παραγωγικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Οι περιοχές αυτές είναι δυνατό να πολεοδομούνται ανάλογα με το ιδιαίτερο καθεστώς που τις διέπει.

γ) Περιοχές Προστασίας, δηλαδή οι περιοχές μελέτης των Τ.Χ.Σ, οι οποίες διαθέτουν ιδιαιτέρως αξιόλογα φυσικά ή πολιτιστικά στοιχεία που χρήζουν προστασίας, προβολής και ανάδειξης.

δ) Περιοχές ελέγχου χρήσεων γης, που νοούνται οι μη πολεοδομημένες και προς πολεοδόμηση (εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών) περιοχές της οικείας δημοτικής ενότητας, ιδίως πέριξ των οικιστικών περιοχών ή των περιοχών παραγωγικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, στις οποίες καθορίζονται ειδικοί περιορισμοί στις χρήσεις γης και στους όρους δόμησης με σκοπό την ορθολογική κατανομή και συσχέτιση των χρήσεων γης, ώστε να αποφεύγονται πιθανές μεταξύ τους συγκρούσεις και ανεξέλεγκτη κατανάλωση φυσικών πόρων.

Τα Ειδικά Χωρικά Σχέδια καταρτίζονται για τη χωρική οργάνωση και ανάπτυξη περιοχών ανεξαρτήτως διοικητικών ορίων που μπορεί να λειτουργήσουν ως υποδοχείς σχεδίων, έργων και προγραμμάτων υπερτοπικής κλίμακας ή στρατηγικής σημασίας ή για τις οποίες απαιτείται ειδική ρύθμιση των χρήσεων γης και των λοιπών όρων ανάπτυξής τους. Επίσης Ειδικά Χωρικά Σχέδια μπορούν να καταρτιστούν και για προγράμματα αστικής ανάπλασης, ή/και περιβαλλοντικής προστασίας ή αντιμετώπισης των συνεπειών από φυσικές καταστροφές.

Ειδικά Χωρικά Σχέδια αποτελούν οι Περιοχές Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ), οι Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Παραγωγικών Δραστηριοτήτων (ΠΟΑΠΔ), τα Επιχειρηματικά Πάρκα, τα Εμπορευματικά Κέντρα, τα Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων (ΕΣΧΑΔΑ), τα Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ).

Κατά τη διαδικασία εκπόνησης του Ε.Χ.Σ και εφόσον η προτεινόμενη ανάπτυξη αφορά σε δημόσιο ή δημοτικό φορέα, δύναται να επιβάλλεται, οπωσδήποτε μετά τη γνώμη του αρμόδιου Κεντρικού Συμβουλίου και σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις, αναστολή χορήγησης αδειών δόμησης για ορισμένες χρήσεις, είτε σε όλη την περιοχή του σχεδίου, είτε σε μέρος αυτής, έπειτα από αιτιολογημένη εισήγηση της αρμόδιας υπηρεσίας του ΥΠΕN.

Πολεοδομικά Σχέδια Εφαρμογής (Π.Σ.Ε.) απαιτούνται για την πολεοδόμηση ορισμένης περιοχής, με τα οποία εξειδικεύονται, σε κλίμακα πόλης ή οικισμού ή τμημάτων αυτών ή σε ζώνες και περιοχές ειδικών χρήσεων, οι ρυθμίσεις των Τοπικών ή Ειδικών Χωρικών Σχεδίων περί χρήσεων γης και όρων δόμησης και καθορίζονται επακριβώς οι κοινόχρηστοι, κοινωφελείς και οικοδομήσιμοι χώροι της προς πολεοδόμηση περιοχής καθώς και τα διαγράμματα των δικτύων υποδομής.

Η κίνηση της διαδικασίας σύνταξης των Πολεοδομικών Σχεδίων Εφαρμογής γίνεται από τον οικείο Δήμο. Η διαδικασία μπορεί επίσης να κινηθεί και από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, ύστερα από σχετική ενημέρωση του οικείου Δήμου.

Η έγκριση των Πολεοδομικών Σχεδίων Εφαρμογής γίνεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ύστερα από γνώμη του οικείου Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΣΥΠΟΘΑ), μετά από εισήγηση της αρμόδιας υπηρεσίας της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

κοινοποίησε το:

Παρατηρήσεις της Μόνιμης Επιτροπής Χωροταξίας του Π.Τ. ΤΕΕ Πελοποννήσου

Παρατηρήσεις της Μόνιμης Επιτροπής Χωροταξίας του Π.Τ. ΤΕΕ Πελοποννήσου, προς το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας και Αειφόρου Ανάπτυξης.

Συνέχεια ανάγνωσης Παρατηρήσεις της Μόνιμης Επιτροπής Χωροταξίας του Π.Τ. ΤΕΕ Πελοποννήσου
κοινοποίησε το: