Αρχείο κατηγορίας ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

ΑΓΡΟΤΙΚΉ ΑΝΑΠΤΥΞΗ , ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ ,ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η διάβρωση των ακτών απειλεί τη δυτική Ελλάδα

Η διάβρωση των ακτών απειλεί τη δυτική Ελλάδα

Τα εργαλεία αυτά, όπως λέει ο αντιπεριφερειάρχης, είναι οι μελέτες για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και την αντιμετώπιση του φαινομένου της διάβρωσης των ακτών στη δυτική Αχαΐα και στις ακτές του Κορινθιακού, αλλά και η συμμετοχή σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την παρακολούθηση του φαινομένου.

Δημοσίευση: 14/10/2018 

«Το φαινόμενο της διάβρωσης των ακτών, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν, είναι δεδομένο πως θα γίνει πιο έντονο τα επόμενα χρόνια», λέει στο ΑΠΕ ο αντιπεριφερειάρχης Νίκος Μπαλαμπάνης, προσθέτοντας ότι «έχουμε ξεκινήσει και λαμβάνουμε τα μέτρα μας στη Δυτική Ελλάδα, με σκοπό την προστασία των παράκτιων περιοχών και των οικοσυστημάτων».

Τα εργαλεία αυτά, όπως λέει ο αντιπεριφερειάρχης, είναι οι μελέτες για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και την αντιμετώπιση του φαινομένου της διάβρωσης των ακτών στη δυτική Αχαΐα και στις ακτές του Κορινθιακού, αλλά και η συμμετοχή σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την παρακολούθηση του φαινομένου.

Ειδικότερα, όσον αφορά τη μελέτη για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, ο Νίκος Μπαλαμπάνης λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «έχουμε ανάδοχο εταιρεία που εκπονεί τον περιφερειακό σχεδιασμό για την προσαρμογή και μέσα στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα ξεκινήσει η διαβούλευση με θεσμικούς φορείς και με δήμους, ώστε να εντάξουμε στη μελέτη όλα τα στοιχεία που θα συγκεντρωθούν». «Βασικός μας σκοπός,» όπως τονίζει, «είναι να οχυρωθούμε όσο περισσότερο γίνεται και να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά οποιοδήποτε καιρικό φαινόμενο».

Μάλιστα, κατά τη διάρκεια συνάντησης εργασίας που πραγματοποιήθηκε στην Περιφέρεια, συζητήθηκε η πορεία της μελέτης και ήδη έχουν εξεταστεί οι κύριες κλιματικές μεταβλητές, όπως η θερμοκρασία, η βροχόπτωση, η σχετική υγρασία, η ταχύτητα του ανέμου, ο αριθμός ημερών παγετού, τροπικών νυκτών και υγρών ημερών για βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα και για τα τρία σενάρια κλιματικής αλλαγής, δηλαδή ευμενές, μέσο, και δυσμενές. Ακολούθως, και λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα για τα κλιματικά δεδομένα, θα εκτιμηθεί, σύμφωνα με την Περιφέρεια, η τρωτότητα της Δυτικής Ελλάδας, στην κλιματική αλλαγή.

Σύμφωνα με τον αντιπεριφερειάρχη, «από τον περιφερειακό σχεδιασμό θα προκύψουν οι κύριες και βασικές ανάγκες των απαιτούμενων έργων και υποδομών για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή στην περιφέρειά μας και παράλληλα θα αποτελέσει βασικό εργαλείο για τη στοχευμένη αναζήτηση των απαραίτητων χρηματοδοτικών εργαλείων, με στόχο την υλοποίησή τους».

Σχετικά με το ζήτημα της χρηματοδότησης, ο Νίκος Μπαλαμπάνης σημειώνει ότι «αυτή θα έχει να κάνει με τις πραγματικές ανάγκες της κάθε περιοχής, για αυτό και εμείς θέλουμε να αποτυπώσουμε και να προτεραιοποιήσουμε αυτές τις ανάγκες, όπως και την επικινδυνότητα ανά περιοχή», προσθέτοντας ότι «τα χρήματα που θα έρχονται στις περιφέρειες, θα αφορούν αποκλειστικά τις προτεραιότητες που θα έχουν τεθεί για την αντιπλημμυρική και περιβαλλοντική προστασία».

Όσον αφορά την αντιμετώπιση του φαινομένου της διάβρωσης των ακτών στη δυτική Αχαΐα, μελέτη που εκπονείται από την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας προτείνει τεχνικές λύσεις που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων παρεμβάσεις, τόσο μέσα στη θάλασσα, όσο και στην ακτογραμμή.

Σχετικά με τον Κορινθιακό κόλπο, δηλαδή από το Ρίο, έως την Αιγείρα, εκεί, σύμφωνα με την Περιφέρεια, γίνεται μία άλλη ενιαία μελέτη από το υπουργείο Υποδομών για να αντιμετωπίσει όλο το φαινόμενο της διάβρωσης των ακτών μέχρι και το Λουτράκι.

Στο μεταξύ, στο πλαίσιο της συμμετοχής στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Triton» για τη μείωση των συνεπειών της διάβρωσης των ακτών, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας θα προμηθευτεί και θα εγκαταστήσει στην Αχαΐα δύο μετεωρολογικούς σταθμούς, δύο παλιρροϊογραφικούς σταθμούς και έναν κυματογράφο για τη μελέτη του φαινομένου.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα, σύμφωνα με την Περιφέρεια, αποτελεί ένα μοντέλο ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών μεταξύ Απουλίας της Ιταλίας και Δυτικής Ελλάδας, για την προστασία των παράκτιων περιοχών, με κύριο στόχο τη μείωση των συνεπειών της διάβρωσης των ακτών.

Άλλωστε, σύμφωνα με την Περιφέρεια, οι παράκτιες περιοχές της Απουλίας και της Δυτικής Ελλάδας πλήττονται από εκτεταμένη διάβρωση ακτών, τόσο λόγω φυσικών αιτίων, δηλαδή εκτεταμένες προσβολές, θυελλώδεις άνεμοι, υψηλά κύματα και ισχυρά ρεύματα, όσο και ανθρωπογενών δραστηριοτήτων, όπως για παράδειγμα, η αστική επέκταση, η τουριστική ανάπτυξη και οι παράκτιες υποδομές.

Τέλος, ανάμεσα στους κύριους σκοπούς αυτού του προγράμματος είναι η βελτίωση του κόστους και της αποτελεσματικότητας των αποφάσεων που λαμβάνονται για την διαχείριση της παράκτιας ζώνης, ο σχεδιασμός κατάλληλων εργαλείων εκτίμησης της διακινδύνευσης, λόγω διάβρωσης, καθώς και η υποστήριξη των παράκτιων δήμων.

Πηγή:  Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Αρχίζει ο 5ος κύκλος σεμιναρίων στο ΚΑΕ Μεσσηνίας με μεγάλη συμμετοχή για το ελαιόλαδο | Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανθρωπογεωγραφία των τεσσάρων πρώτων κύκλων σεμιναρίων του Κέντρου Αγροδιατροφικής Επιχειρηματικότητας Μεσσηνίας. Σύμφωνα με τον υπεύθυνο δράσεων, Διονύση Παπαδάτο, απαντώντας σε ρεπορτάζ του Γιώργου Αργυρίου στην «Ύπαιθρο Χώρα»,  «μέχρι στιγμής, τους πρώτους τέσσερις κύκλους σεμιναρίων του Κέντρου έχουν παρακολουθήσει περισσότεροι από 170 καταρτιζόμενοι, εκ των οποίων 51% ήταν άντρες και 49% γυναίκες. Ηλικιακά, το 20% των καταρτιζομένων ήταν μεταξύ 18 και 25 ετών, το 42% μεταξύ 26 και 40 ετών και το 38% άνω των 40.

Πηγή: Αρχίζει ο 5ος κύκλος σεμιναρίων στο ΚΑΕ Μεσσηνίας με μεγάλη συμμετοχή για το ελαιόλαδο | Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ

Η πόλη, ο σχεδιασμός και ο δημόσιος χώρος μέσα από την ιστορία

Γράφτηκε από τον  Ηλίας Μπιτσάνης

Eπί Τάπητος: Η πόλη, ο σχεδιασμός και ο δημόσιος χώρος μέσα από την ιστορία...

Τα “εάν” και τα “εφόσον” μεταφέρουν πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά με έναν ορισμένο τρόπο συνδέονται και με το παρόν. Συζητώντας για την πόλη, οι δυο αυτές λέξεις μπορεί να μας δείξουν πόσο διαφορετική θα ήταν η Καλαμάτα με διαφορετικές αποφάσεις και άλλη διαχείριση σε κρίσιμες περιόδους.

Μια πόλη αναπτύσσεται γύρω από τον δημόσιο χώρο που διασφαλίζεται με βάση έναν ορισμένο σχεδιασμό, εφόσον υλοποιείται αυτός ο σχεδιασμός. Η προϋπόθεση έχει να κάνει με τις οικονομικές δυνατότητες, τις αντιδράσεις, τις σχέσεις ιδιοκτητών και τοπικής εξουσίας, το νομοθετικό πλαίσιο και άλλες παραμέτρους κατά περίπτωση. Από τα τέλη ήδη του 19ου αιώνα, στην πόλη είχε αρχίσει η συζήτηση για ένα σχέδιο που θα ενοποιούσε την παλιά πόλη με την Παραλία. Την εκπόνηση ανέλαβε ο νομομηχανικός Μοσχίδης και το 1903 έχουμε τις πρώτες πληροφορίες για το σχεδιασμό. Σύμφωνα με αυτές η “νέα πόλη”, δηλαδή το τμήμα από το ύψος της σημερινής κεντρικής πλατείας μέχρι και την Παραλία, θα διέθετε 10 πλατείες με διαφορετική έκταση η κάθε μια που κυμαίνονταν από 10 έως και 80 στρέμματα. Ο Μοσχίδης μάλιστα, γνωρίζοντας τις αντιδράσεις που θα προκληθούν, δήλωνε ότι οι ιδιοκτήτες των οποίων τα χωράφια (για τέτοιες εκτάσεις συζητούμε) καταλαμβάνονταν για να δημιουργηθούν πλατείες, θα είχαν το υπόλοιπο της ιδιοκτησίας τους σε σχέση με την πλατεία σε τέτοια θέση, ώστε από τη μελλοντική αξιοποίηση να αποζημιώνονται για τη “θυσία”.

Τελικά το σχέδιο με τροποποιήσεις εγκρίθηκε το 1905, αλλά με αλλεπάλληλες παρεμβάσεις στη συνέχεια δεν έμεινε παρά μόνον η κεντρική πλατεία. Η οποία μάλιστα κινδύνευσε να μην γίνει, καθώς υπήρχε πολύχρονη δικαστική διαμάχη με ιδιοκτήτες – οι οποίοι σε μια φάση, το 1924, όταν κέρδισαν το δικαστήριο για την ιδιοκτησία, περιέφραξαν με… φραγκοσυκιές την έκταση που κατείχαν μέσα στη σημερινή πλατεία. Και μόνο μετά από 6 χρόνια και μετά από συνεχείς διαμάχες (και εντός του δημοτικού συμβουλίου) έγινε η απαλλοτρίωση και σχηματίσθηκε ο χώρος που καταλαμβάνει η σημερινή πλατεία.

Δεν είναι “μυστικό” το γεγονός ότι οι πόλεις αναπτύσσονται δίπλα από μεγάλους δρόμους, είτε ως οικιστικά σύνολα είτε ως περιοχές μέσα στο σχέδιο πόλης. Και η λογική του σχεδίου πόλης δεν ήταν μόνον η “κίνηση” της πόλης προς την Παραλία, αλλά και η αναβάθμιση αυτής που υπήρχε. Ετσι υπήρχαν προβλέψεις για κατεδαφίσεις κτηρίων και παραπηγμάτων ώστε να δημιουργηθούν δρόμοι και πλατεία γύρω από τους Αγίους Αποστόλους και να ενοποιηθούν η Πάνω (Παπλωματάδικα) με την Κάτω (23ης Μαρτίου) πλατεία. Αλλά και για να διανοιγούν δρόμοι που θα ένωναν διάφορες περιοχές.

Η παλιά πόλη όμως είχε ανάγκη από “ζωτικό χώρο” δίπλα από αυτή. Μια περιοχή στην οποία θα συγκεντρώνονταν διάφορες δραστηριότητες και θα υπήρχε περιθώριο οικιστικής επέκτασης. Το σχέδιο είχε πρόβλεψη για διάνοιξη της Σταδίου (Κρεσφόντου τότε) μέχρι την Πλατεία Ασκήσεων (παλιό στρατόπεδο). Ουσιαστικά διατηρούσε μια ισορροπία στην ανάπτυξη της πόλης με την ένταξη στο σχέδιο μιας μεγάλης περιοχής στα ανατολικά της και σε επαφή με την παλιά πόλη. Στην αρχή ιδιοκτήτες κτημάτων μόνοι τους το 1911 παρουσιάστηκαν στο δήμαρχο Π. Μπενάκη και του ζήτησαν να προχωρήσει στη διάνοιξη, προσφέροντας χωρίς αποζημίωση την εδαφική ζώνη ιδιοκτησίας τους. Αλλά διάνοιξη δεν έγινε, παρά μόνο μετά από συνεχείς πιέσεις – και ημιτελώς. Ετσι το 1929 στον απολογισμό του Δημάρχου Β. Κροντήρη πληροφορούμαστε ότι μεταξύ των άλλων διανοίχθηκε «η οδός Κρεσφόντου διά της ρυμοτομίας των οικιών από γραφείον “Θάρρους” μέχρις οδού Φαρών και εκείθεν τμήμα προς οδό Ακρίτα (Παλαιολόγου σήμερα)».

Παρ’ όλα αυτά η ενοποίηση με την 23ης Μαρτίου δεν έγινε παρά μόνο τη δεκαετία του 1990, επί δημαρχίας Παν. Κουμάντου. Οταν πλέον η πόλη είχε… φθάσει Παραλία. Τη σημασία της δίνει μια επιστολή το 1938: «Επί της λεωφόρου ταύτης ασφαλώς θα εγίνοντο τα Δικαστήρια, το Δημαρχείον, τα σχολεία, το Στάδιον, το κέντρο παιδικής χαράς και η Καλαμάτα θα είχεν να επιδείξει μίαν των ωραιοτέρων λεωφόρων επαρχιακής πόλεως και δεν θα περιορίζετο εις το μονοπώλιον της οδού Αριστομένους».

Μαρτυρίες δεν έχουμε, αλλά και από τα συμφραζόμενα του επιστολογράφου και άλλα δημοσιεύματα γίνεται φανερό ότι η Σταδίου έπεσε θύμα αντίθετων συμφερόντων ιδιοκτητών οικοπέδων και χωραφιών στην πόλη. Δεν ήταν φυσικά και η μοναδική περίπτωση στην οποία εκδηλώθηκαν αντίθετα συμφέροντα για σοβαρά ζητήματα. Το 1933 για παράδειγμα, η πόλη χωρίστηκε στα δύο με αφορμή τον τόπο που θα κατασκευάζονταν τα δικαστήρια. Με συλλαλητήρια και επιτροπές “επωνύμων”, και με ομολογούμενο επιχείρημα τα συμφέροντα ιδιοκτητών και εμπόρων. Τότε είχε παρθεί απόφαση να κατασκευαστούν δικαστήρια στην περιοχή κοντά στο μηχανοστάσιο του τρένου (εκεί που έγιναν μετά από… 55 και βάλε χρόνια) αλλά ξεσηκώθηκαν στην παλιά πόλη ζητώντας να γίνουν στη Φραγκόλιμνα ή κοντά στην Υπαπαντή, γιατί διαφορετικά θα καταστραφεί η αγορά της πόλης. Νωρίτερα, το 1928, είχαν ξεσηκωθεί κάτοικοι και ιδιοκτήτες της περιοχής στο Νησάκι, καθώς το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία να ορίσει την περιοχή ως “βιομηχανικό τομέα”. Ηδη είχαν κατασκευαστεί στην ευρύτερη περιοχή μια σειρά από επιχειρήσεις, όπως η εταιρεία Οίνων και Οινοπνευμάτων, οι μύλοι, η σαπωνοποιΐα-ελαιουργία Στρούμπου-Λιναρδάκη, και η γειτονία με το λιμάνι και τον σιδηροδρομικό σταθμό αποτελούσε πλεονέκτημα για εμπόρους και βιομηχάνους. Η πόλη και ο πολιτικός κόσμος χωρίστηκαν στα δύο, και οι ιδιοκτήτες στο Νησάκι τώρα πρόσφεραν οικόπεδα για τους… πρόσφυγες που δεν ήθελαν πριν από ένα χρόνο. Το ίδιο είχε συμβεί αυτή την περίοδο και με την υπόθεση του οικοπέδου της Εμπορικής Σχολής, που… πηγαινοερχόταν στις διάφορες περιοχές μέχρι να καταλήξει στη θέση που οι παλαιότεροι θυμούνται γήπεδο και οι νεότεροι γνωρίζουν ως 24ο Δημοτικό Σχολείο. Τελικά έμειναν οι αντιθέσεις: Ούτε Δικαστήρια έγιναν, ούτε βιομηχανική περιοχή, ούτε κτήριο της Εμπορικής Σχολής.

Αλλά οι μεγάλες αντιθέσεις με αφορμή το δημόσιο χώρο δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 1930 ανάμεσα στην Παραλία και τη διοίκηση της πόλης. Κατηγορώντας τη δημοτική αρχή για εγκατάλειψη της περιοχής, οι Παραλιώτες ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας να γίνουν χωριστή κοινότητα για να διαχειρίζονται τις υποθέσεις που τους αφορούσαν. Ολα σχεδόν τα ζητήματα που έθεταν είχαν ως επίκεντρο τον δημόσιο χώρο και μεταξύ των άλλων το θέμα της πλατείας. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε πλατεία στο χώρο όπου κατασκευάστηκε το Τελωνείο, και έτσι η περιοχή έμεινε χωρίς “κέντρο” – κάτι το οποίο της στερούσε τη δυνατότητα ανάπτυξης αγοράς και τη μετέτρεπε σε επίνειο, εξαρτώμενο από την πόλη. Ο Γιώργος Κορφιωτάκης, εκ των πρωταγωνιστών σε όλες τις κινήσεις σχετικά με την Παραλία, έγραφε τότε: «Οι άρχοντες αναγνώρισαν την ανάγκην και εψήφισαν κατά το έτος 1917 τον σχηματισμόν πλατείας εις το τέρμα της οδού Φαρών, με εκατέρωθεν των πλευρών αυτής δύο τετράγωνα τα οποία ενούμενα με την έμπροσθέν των προκυμαίαν συμποσούνται εις τετράγωνον εκ 11.140 τετραγωνικών μέτρων, εντός του οποίου δύναται να σχηματισθή εξαίρετον ωραίον πάρκον, το οποίον ως κείμενον εις το μέτωπον του λιμένος και τη πόλεως Παραλίας θα γίνει στολισμός ου μόνον της Παραλίας, αλλά και της Καλαμάτας, αφ’ ου δεχθώμεν ότι αι Καλάμαι άνευ της Παραλίας είναι απλούν χωρίον αντλούσα παρ’ αυτής την μείζονα αξίαν της».

Ο Κορφιωτάκης από το 1917 έθετε το ζήτημα της πλατείας αλλά και της διαμόρφωσης πεζοδρομίων στη Ναυαρίνου και τους άλλους δρόμους της Παραλίας, όπως προέβλεπε το σχέδιο: «Είχεν εκδοθεί παρά του τότε Νομάρχου κ. Κονδάκη εις τας 4 Ιουνίου 1902 εγκύκλιος διακανονίζουσα το πλάτος των πεζοδρομίων της Παραλίας της προκυμαιακής λεωφόρου, νυν Ναυαρίνου εις 10 μέτρα, ως και των καθέτων επί ταύτης οδών μέχρι 10 μέτρων, των μεν εξ 20 μέτρων (ως η Φαρών) εις 5 μέτρα, των δε εκ 12 μέτρων (ως η Κανάρη) εις 2,5 μέτρα. Και των εκ 10 μέτρων εις 2 μέτρα». Ούτε πλατεία έγινε, ούτε τα πεζοδρόμια και οι δρόμοι διαμορφώθηκαν με βάση τα όσα είχαν θεσμοθετηθεί. Και πολλά από τα σημερινά προβλήματα της Παραλίας ξεκινούν από αυτά.

Μια σύντομη αναδρομή σε διάφορα σημεία και διάφορες εποχές για την πόλη δεν έχει μόνον ιστορικό ενδιαφέρον: Αποτυπώνει τη σημασία που έχει ο σχεδιασμός για την ανάπτυξη, η ιεράρχηση των στόχων μέσα από αυτόν, καθώς και η ανάγκη η εκάστοτε δημοτική αρχή να ενεργεί σε σχέση με τον δημόσιο χώρο με βάση των συμφέρον της πόλης, κόντρα, πάνω και πέρα από επιδιώξεις “ομάδων πίεσης” κατά την… επιεική έκφραση.

[Οι πληροφορίες προέρχονται από δημοσιεύματα στις εφημερίδες «Θάρρος” και “Σημαία”]

Πηγή: Eπί Τάπητος: Η πόλη, ο σχεδιασμός και ο δημόσιος χώρος μέσα από την ιστορία… – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online

Το ΦΕΚ χαρακτηρισμού του Κυπαρισσιακού ως περιοχής προστασίας της φύσης δικαίωση της οικολογικής μάχης

Γιάννης Τσιρώνης – Yannis Tsironis

Το ΦΕΚ χαρακτηρισμού του Κυπαρισσιακού ως περιοχής προστασίας της φύσης δεν είναι απλά δικαίωση της οικολογικής μάχης που δώσαμε, ενάντια στην παραπληροφόρηση, ότι διώχνουμε τον άνθρωπο για την χελώνα. Είναι εφαλτήριο βιώσιμης οικονομίας, που σέβεται τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής, οι περιοχές NATURA αποδίδουν πανευρωπαϊκά 200 δις €/έτος, αποδεικνύοντας ότι ο πλούτος δεν παράγεται μόνο με την καταλήστευση των φυσικών πόρων σε μία οικονομία δίχως αύριο. Χωρίς να υπολογίσουμε την αυξημένη επισκεψιμότητα σε μία τουριστική χώρα όπως η Ελλάδα, οι ελληνικές NATURA θα μπορούσαν να συνεισφέρουν περισσότερα από 10 δις στο ΑΕΠ ετησίως, δηλαδή μια αύξηση του ΑΕΠ μεγαλύτερη του 5%, από τα πράσινα επαγγέλματα και την ουσιαστική προστασία της φύσης.

Στατική μελέτη για το διασωθέν από την κατεδάφιση ,με παρέμβαση της τοπικής κοινωνίας το 2011 , Κτηρίου της Ηλεκτρικής Εταιρείας Καλαμάτας

 Δωρεά η στατική μελέτη από την εταιρεία Παπαδημητρίου

ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟ «ΔΙΚΤΥΟ» στην κατεδάφιση του υπέρ- αιωνόβιου κτηρίου της Ηλεκτρικής Εταιρίας

28 Φεβρουαρίου 2011


By Messinia Live Posted on 06/10/2018

Τη μελέτη της στατικής επάρκειας του κτηρίου της παλιάς Ηλεκτρικής Εταίρειας Καλαμάτας, στην οδό Δημοσθένους, δίπλα από το κτήριο του ΔΗΠΕΘΕΚ, προτίθεται να δωρήσει η εταιρεία ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΧΚ ΑΒΕΤ στον Δήμο Καλαμάτας άνευ ανταλλάγματος.

Με απόφαση του δημάρχου εγκρίθηκε η εκπόνηση της μελέτης με τίτλο: «Μελέτη στατικής επάρκειας και μελέτη νέων επεμβάσεων και επισκευών στο κτίριο της παλιάς Ηλεκτρικής Εταιρείας Καλαμάτας».
Όπως επισημαίνεται στη σχετική απόφαση, η εκπόνηση της μελέτης θα γίνει από Πολιτικό Μηχανικό έμπειρο σε στατικές μελέτες
παρόμοιων έργων
και θα συνταχθεί σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς (ΝΕΑΚ) και σύμφωνα με τη συνταχθείσα αρχική μελέτη του κτιρίου.

Στατική μελέτη του διασωθέντος κτηρίου από την κατεδάφιση

Η εκπόνηση της μελέτης θα γίνει υπό την επίβλεψη της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Καλαμάτας.
Η παραλαβή της μελέτης μετά το σχετικό έλεγχο θα γίνει από τη Δ/νση Τεχνικών Υπηρεσιών και τελική έγκρισή της από τη Δ/νση Πολεοδομίας.

Να υπενθυμίσουμε ότι το κτήριο της πρώην Ηλεκτρικής Εταιρείας Καλαμάτας έχει ενταχθεί μαζί με το κτήριο του ΔΗΠΕΘΕΚ προς χρηματατοδότηση ύψους 400.000, από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Η δανειοδότηση αυτή αφορά αφενός στην επισκευή και ανάδειξη του κελύφους του διωρόφου κτηρίου της πρώην Ηλεκτρικής Εταιρείας, καθώς και την ενεργειακή και λειτουργική αναβάθμιση της αίθουσας θεατών του Δημοτικού Θεάτρου, ώστε να αναβαθμισθεί ο χώρος του ΔΗΠΕΘΕΚ και γενικότερα η περιοχή.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Το ιστορικό και εμβληματικό κτήριο της Ηλεκτρικής Εταιρείας Καλαμάτας που στέκει σήμερα αγέρωχο, λαβωμένο βεβαίως από τη φθορά του χρόνου και τον σεισμό του 1986, συνδέεται άμεσα με την ιστορία ηλεκτροφωτισμού της Καλαμάτας.
Ειδικότερα, το κτήριο κατασκευάστηκε το 1901 σε οικόπεδο 660 τ.μ., ιδιοκτησίας Δημητρίου Σακέττα, στη θέση Ποταμιά, δίπλα στο σημερινό ΔΗΠΕΘΕΚ στη Δημοσθένους.


Το εργοστάσιο ηλεκτροφωτισμού της Ηλεκτρικής Εταιρείας Καλαμάτας στις αρχές του 20ου αιώνα

Σύμφωνα με τα ΓΑΚ Μεσσηνίας, στο κτήριο στεγάστηκε το εργοστάσιο ηλεκτροφωτισμού με την επωνυμία «Ελληνική Ηλεκτρική Εταιρία συστήματος Thomson-Houston». Είχε προηγηθεί δύο χρόνια πριν (1899) η υπογραφή του συμφωνητικού ανάμεσα στον τότε δήμαρχο Πέτρο Μαυρομιχάλη και τον μηχανικό Γεώργιο Κονιτόπουλο, για την εγκατάσταση μηχανημάτων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος για την Καλαμάτα, το δυτικό της προάστιο Καλύβια, καθώς και την Παραλία. Σύμφωνα με τους όρους του συμφωνητικού, το ηλεκτρικό ρεύμα θα διοχετευόταν στους δρόμους, στις πλατείες, στις γέφυρες και στα πεζοδρόμια της πόλης, και ο φωτισμός θα γινόταν με 300 ηλεκτρικούς λαμπτήρες που θα έκαιγαν 2.800 ώρες το έτος.
Μέχρι το 1880 ο φωτισμός της πόλης γινόταν με φανούς ελαίου, και από το 1886 με φανούς πετρελαίου και μάλιστα άναβαν καθημερινά από ειδικό προσωπικό που ήταν επιφορτισμένο με αυτό το έργο.

Μαίρη Περδικέα

Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ  Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ Ι Προσκλήσεις-Τεχνικά Δελτία Ι

ypes.gr   ProgrammaFilodimos/
Πρόσκληση Ι «Υποδομές ύδρευσης για την εξασφάλιση επαρκούς ποσότητας και ποιότητας ύδατος για ανθρώπινη κατανάλωση»
1η Τροποποίηση
ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟΦΥΛΛΟ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Πρόσκληση ΙΙ «Ολοκληρωμένη διαχείριση αστικών λυμάτων για την προστασία της δημόσιας υγείας και την βελτίωση της ποιότητας των υπόγειων, επιφανειακών υδάτων και των ακτών κολύμβησης»
1η Τροποποίηση
ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟΦΥΛΛΟ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Πρόσκληση ΙΙI «Αποκατάσταση των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) της χώρας με κάλυψη των υπολειπόμενων αναγκών για το σκοπό αυτό»ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟΦΥΛΛΟ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Πρόσκληση ΙV «Βελτίωση της πρόσβασης σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις»ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟΦΥΛΛΟ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Ανδριανός Τέσας – Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, η ομότιμη ενέργεια και τα έξυπνα δίκτυα για την Ελλάδα | Re-public : re-imagining democracy

Πηγή: Ανδριανός Τέσας – Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, η ομότιμη ενέργεια και τα έξυπνα δίκτυα για την Ελλάδα | Re-public : re-imagining democracy