Αρχείο κατηγορίας ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

ΑΓΡΟΤΙΚΉ ΑΝΑΠΤΥΞΗ , ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ ,ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

«Δημόσιες Πολιτικές για την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία»

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

Έκθεση Πεπραγμένων
Στρογγυλή Τράπεζα με θέμα τις Δημόσιες Πολιτικές για την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία

Η Στρογγυλή Τράπεζα διοργανώθηκε στις 15 Μαρτίου 2019 στο Γραφείο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Αθήνα, από το Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ στην Ελλάδα.

Στη Στρογγυλή Τράπεζα συμμετείχαν μέλη εγχειρημάτων, εκπρόσωποι τυπικών και άτυπων δικτυώσεων φορέων Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας, εκπρόσωποι θεσμικών οργάνων και υπουργείων, εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΝΔ) καθώς και μέλη της ερευνητικής και ακαδημαϊκής κοινότητας.

Η έναρξη των εργασιών της Στρογγυλής Τράπεζας έγινε από την κα Όλγα Δρόσου, διευθύντρια του γραφείου Θεσσαλονίκης του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ η οποία παρουσίασε το πολυεπίπεδο έργο του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ και του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας στην ανάπτυξη της ΚΑΛΟ στην Ελλάδα μέσα από δράσεις για την ενίσχυση των δεξιοτήτων υφιστάμενων και δυνητικών μελών εγχειρημάτων της ΚΑΛΟ (έκδοση πρακτικών οδηγών, σεμινάρια κατάρτισης και δημιουργία ανοιχτής και προσβάσιμης εκπαιδευτικής πλατφόρμας για την ΚΑΛΟ kalomathe.gr), για την υποστήριξη δικτυώσεων
ώστε να προωθείται η ώσμωση μεταξύ διαφορετικών οπτικών και η συλλογική εκπροσώπηση καθώς και για την προώθηση του διαλόγου ανάμεσα στο πεδίο και τα αρμόδια θεσμικά όργανα με διαφανή και δημοκρατικό τρόπο.
Στη συνέχεια, ο κ. Gianluca Salvatori, Γενικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Ερευνητικού Ινστιτούτου για τους Συνεταιρισμούς και τις Κοινωνικές Επιχειρήσεις EURICSE, παρουσίασε τα ευρήματα της έρευνας για τη χαρτογράφηση των οικοσυστημάτων των κοινωνικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη που διεξήγαγε το Ινστιτούτο για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, οι κρίσιμοι παράγοντες για την ανάπτυξη των κοινωνικών επιχειρήσεων είναι:

α) μία κρίσιμη μάζα εγχειρημάτων,

β) ικανότητες δικτύωσης και διοίκησης,

γ) διατήρηση σχέσεων με τη βάση και την κοινωνία των πολιτών, και

δ) συνεργατικές και διευκολυντικές δημόσιες πολιτικές.

Στη συνέχεια, παρουσίασε τις προτάσεις που επεξεργάζεται η Ομάδα Εμπειρογνωμόνων για την Κοινωνική Οικονομία και τις Κοινωνικές Επιχειρήσεις – GECES αναφορικά με χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ για την επόμενη προγραμματική περίοδο. Αναφέρθηκε στους κλασικούς τρόπους χρηματοδότησης των κοινωνικών και συνεταιριστικών επιχειρήσεων όπως οι συνεισφορές των μελών, οι δανειοδοτήσεις από εμπορικές αλλά κυρίως από συνεταιριστικές και ηθικές τράπεζες, οι κρατικές επιδοτήσεις και επιχορηγήσεις, οι χρηματοδοτήσεις από περιφερειακά προγράμματα, και τόνισε τις εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης που παρέχουν οι αυξανόμενες πλατφόρμες crowd-funding. Η ΕΕ σκοπεύει στην προγραμματική περίοδο 2021-2027 να συνενώσει 14 διαφορετικά χρηματοδοτικά εργαλεία κάτω από την ίδια στέγη μέσα από το πρόγραμμα Invest EU.

Ο κ. Gianluca Salvatori έκλεισε την εισήγησή του τονίζοντας τη σημασία της στατιστικής αποτύπωσης της ΚΑΛΟ σε κάθε χώρα της Ευρώπης μέσα από τη δημιουργία κατάλληλων και διακριτών εθνικών λογαριασμών.

Ο εκπρόσωπος του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας και Γενικός Διευθυντής της Αναπτυξιακής Εταιρίας Καρδίτσας, κ. Βασίλης Μπέλλης παρουσίασε τον τρόπο με τον οποίο αναπτύχθηκαν εγχειρήματα της ΚΑΛΟ στην ευρύτερη περιοχή της Καρδίτσας μέσα από μια οικοσυστημική προσέγγιση. Συγκεκριμένα, τόνισε ότι με την υποστήριξη της ΑΝΚΑ και μια ευρεία οπτική στον πλουραλισμό των νομικών προσώπων και των κλάδων δραστηριότητας, η κοινωνική οικονομία στην περιοχή της Καρδίτσας αγγίζει το 6,5 % του περιφερειακού ΑΕΠ, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από τον εθνικό μέσο όρο. Ο κ. Μπέλλης εξήγησε πως αυτό κατέστη δυνατό ακριβώς γιατί υπήρξε συνεχής στήριξη αλλά και γιατί ακολουθήθηκε μια οικοσυστημική προσέγγιση η οποία προωθεί την οικονομική συνεργασία και τη συνέργεια μεταξύ συνεταιρισμών και εγχειρημάτων διαφορετικών νομικών μορφών που ανήκουν στην ίδια μεγάλη οικογένεια της κοινωνικής οικονομίας σε τοπικό επίπεδο. Ακριβώς αυτή η αντίληψη είναι που δυσχεραίνεται από τον κατακερματισμό που παρατηρείται στο θεσμικό πλαίσιο για τους διάφορους συνεταιρισμούς με κάθε υπουργείο να είναι αρμόδιο για ένα υποσύνολο φορέων της ΚΑΛΟ (π.χ. Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για αγροτικούς, Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για δασικούς συνεταιρισμούς και ενεργειακές κοινότητες, Υπουργείο Εργασίας για Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις, Συνεταιρισμούς Εργαζομένων και άλλους Φορείς ΚΑΛΟ).

Η Πρόεδρος του «Συντονισμού Φορέων ΚΑΛΟ Αθήνας», κα Άννα Κονιωτάκη, αναφέρθηκε στο ρόλο της ένωσης ως όργανο συλλογικής εκπροσώπησης οικονομικά ενεργών Φορέων ΚΑΛΟ στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας. Η κα Κονιωτάκη ανέδειξε τα ζητήματα του νόμου 4430/2016 που δυσχεραίνουν την εύρυθμη λειτουργία και ανάπτυξη του πεδίου της ΚΑΛΟ, καθώς το θεσμικό πλαίσιο αποδεικνύεται ιδιαίτερα αυστηρό ως προς ορισμένες πτυχές του (όπως η υποχρέωση των Φορέων ΚΑΛΟ να εμφανίζουν μισθοδοτική δαπάνη ίση με 25% του συνολικού τζίρου από τη δεύτερη διαχειριστική χρήση) χωρίς οι συγκεκριμένοι περιορισμοί να αντανακλώνται και σε αναπτυξιακά κίνητρα. Αναφέρθηκε επίσης σε άλλα εμπόδια και πολιτικές αστοχίες όπως στην πρόσφατη πρόσκληση για τα αναγκαία Κέντρα Στήριξης για την ΚΑΛΟ όπου ενώ σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό επρόκειτο να δημιουργηθούν 85 κέντρα σε όλη την Ελλάδα, τελικά εγκρίθηκαν μόλις 15 δικαιούχοι οι οποίοι όμως αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα αναφορικά με την έναρξη του έργου καθώς δεν έχει επιλυθεί το ζήτημα της προκαταβολής. Η κα. ‘Αννα Κονιωτάκη κατέληξε ότι απαιτούνται κατάλληλα σχεδιασμένα χρηματοδοτικά εργαλεία και ειδικά προγράμματα στήριξης της κοινωνικής επιχειρηματικότητας.

Αφού ολοκληρώθηκαν οι εισηγήσεις από τους/τις εκπροσώπους του πεδίου, ο λόγος δόθηκε στον Ειδικό Γραμματέα για την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία, κ. Ευάγγελο Νικολαΐδη προκειμένου να παρουσιάσει την Εθνική Στρατηγική για την ανάπτυξη της ΚΑΛΟ στην Ελλάδα. Ο Ειδικός Γραμματέας τόνισε πως έχει σημασία το πολιτικό όραμα και η προσέγγιση με την οποία προωθείται η ΚΑΛΟ καθώς υπάρχουν διαφορές οπτικής. Αυτό καθορίζει με τη σειρά του όλο το φάσμα των δημόσιων πολιτικών από την αποτύπωση των στατιστικών μεγεθών (τι ακριβώς μετράμε) μέχρι τα μέτρα στήριξης που σχεδιάζονται. Η Ειδική Γραμματεία δίνει μεγάλη βαρύτητα στα νέα, ισότιμα και αλληλέγγυα χαρακτηριστικά που εμφανίζουν τα εγχειρήματα που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο του νέου συνεργατισμού την περίοδο της κρίσης στην Ελλάδα. Είναι κρίσιμο, λοιπόν, να διατηρηθούν αυτά τα αυτόνομα και δυναμικά πολιτικά χαρακτηριστικά, αλλά να συνοδευτούν και από οικονομικά αποτελέσματα ικανά να δώσουν ένα στιβαρό υλικό αποτύπωμα και μια διάρκεια στο πεδίο της ΚΑΛΟ. Συνεπώς, είναι στις προτεραιότητες της Ειδικής Γραμματείας να διαμορφώσει τα θεσμικά και χρηματοδοτικά εργαλεία τα οποία θα επιτρέψουν στο χώρο της ΚΑΛΟ να διατηρήσει τα δυναμικά του χαρακτηριστικά ως προς τη διαφορετική οργάνωση της εργασίας αλλά και την ετερογένεια των εγχειρημάτων ως προς τις νομικές μορφές, τους κλάδους δραστηριότητας και τις κοινωνικές ανάγκες που καλύπτονται. Τέλος, είναι σημαντικό η στήριξη των Φορέων ΚΑΛΟ να γίνεται με διαφανή τρόπο ώστε να μην δημιουργούνται προνομιακές σχέσεις ανάμεσα στο κράτος και επιμέρους εγχειρήματα.

Εκ μέρους του ΚΙΝΑΛ, ο βουλευτής κ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, ανέφερε την παρακαταθήκη που άφησε ο Ν. 4019/2011 για την ανάπτυξη της Κοινωνικής Οικονομίας και Επιχειρηματικότητας ως βασική συμβολή της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στην ανάπτυξη του πεδίου. Στη συνέχεια, τόνισε, ότι η ΚΑΛΟ χαίρει ευρείας πολιτικής στήριξης από όλο το πολιτικό φάσμα, γεγονός που αποτυπώθηκε και κατά την κοινοβουλευτική διαβούλευση για την ψήφιση του Ν. 4430/2016 αναφορικά με την ανάπτυξη των Φορέων ΚΑΛΟ στην Ελλάδα. Το συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο κρίνεται ως μια προσπάθεια για τη διευκόλυνση της ανάπτυξης του πεδίου, αλλά χρειάζονται και συμπληρωματικά μέτρα στήριξης (π.χ. φορολογικά) προκειμένου να προωθηθεί περαιτέρω το πεδίο.

Ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος, κ. Γεώργιος Δημαράς, συμφώνησε ως προς την ύπαρξη διαφορετικών οπτικών για την ΚΑΛΟ και τόνισε τη σημασία όλων των μορφών συνεταιρισμών για την ανθεκτικότητα της οικονομίας σε περιόδους κρίσης. Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε, η ΚΑΛΟ αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για την παρούσα κυβέρνηση, ενώ υπογράμμισε ότι υπάρχει η βούληση από την πλευρά των συναρμόδιων υπουργείων ώστε να διορθωθούν οι όποιες αστοχίες έχουν εντοπιστεί κατά το στάδιο της εφαρμογής του θεσμικού πλαισίου για την ΚΑΛΟ στην Ελλάδα. Μια εκ νέου συνάντηση σε αυτήν την κατεύθυνση κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική.

Η τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής και βουλευτής της ΝΔ, κα Σοφία Βούλτεψη, τόνισε πως η στήριξη της ΚΑΛΟ είναι ανεξάρτητη ιδεολογικών τοποθετήσεων. Σύμφωνα με αυτήν την οπτική, ο τρίτος τομέας πρέπει να ενισχυθεί άμεσα και πρακτικά ανεξάρτητα από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η εξαιρετική διαβούλευση που προηγήθηκε της ψήφισης του Ν. 4430/2016 για το νέο θεσμικό πλαίσιο για την ΚΑΛΟ αποδεικνύει την ευρεία διακομματική συναίνεση σε σχέση με την προώθηση της ΚΑΛΟ. Οι διαφωνίες που εκφράστηκαν αναφορικά με τη σύσταση Ειδικής Γραμματείας για την ΚΑΛΟ στο Υπουργείο Εργασίας ξεπεράστηκαν, γιατί αναγνωρίστηκε η αναγκαιότητα σχεδιασμού και εφαρμογής κατάλληλων πολιτικών. Αφού, λοιπόν, το αρμόδιο θεσμικό όργανο έχει συσταθεί και λειτουργεί, είναι σημαντικό να αποδείξει ότι μπορεί να εκτελέσει ορθά τις αρμοδιότητές του και να δώσει την αναγκαία στήριξη στους Φορείς ΚΑΛΟ. Για να γίνει αυτό, είναι σημαντικό να στελεχωθεί με εξειδικευμένα και κατάλληλα άτομα. Ήδη παρατηρούνται, ωστόσο, σημαντικές καθυστερήσεις όπως η σύσταση του Ταμείου Κοινωνικής Οικονομίας, η δημιουργία των Κέντρων Στήριξης για την ΚΑΛΟ αλλά και η αποσαφήνιση του τρόπου συνεργασίας ανάμεσα σε Φορείς ΚΑΛΟ και ΟΤΑ. Τέλος, χρειάζεται μια εκτενής εκστρατεία ενημέρωσης για την ΚΑΛΟ στο ευρύ κοινό, και όχι απλά η διοργάνωση ετήσιων εκθέσεων (EXPO).

Ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και στέλεχος του Οικολογικού Χώρου, κ. Γιάννης Τσιρώνης, επεσήμανε ότι η προώθηση της ΚΑΛΟ δεν είναι πολιτικά ουδέτερη αλλά εμφορείται από συγκεκριμένη αντίληψη για το μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας. Σε αυτήν την κατεύθυνση, είναι σημαντικό να αναδειχθούν
οι τομείς οι οποίοι είναι στρατηγικής σημασίας για την ανάπτυξη της ΚΑΛΟ, όπως η ανακύκλωση, η ενέργεια, η αγροτική παραγωγή και το αγροτοδιατροφικό σύστημα ευρύτερα. Αυτοί οι τομείς είναι στρατηγικής σημασίας και πρέπει να δοθούν κίνητρα ώστε τα εγχειρήματα της ΚΑΛΟ να στραφούν προς αυτούς, χωρίς την αρνητική παρακαταθήκη της προηγούμενης περιόδου ως προς την πρόσδεση των παραδοσιακών συνεταιρισμών στο κράτος. Η ανάπτυξη της ΚΑΛΟ μπορεί, τέλος, να καταπολεμήσει ακόμα και την παραοικονομία φέρνοντας στην επιφάνεια μια πληθώρα οικονομικών δραστηριοτήτων.

Ο Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ κ. Κάρολος Ιωσήφ Καβουλάκος τόνισε την αναγκαιότητα να μην περιχαρακωθεί το ζήτημα της χρηματοδότησης στις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις οι οποίες είναι συνήθως βραχύβιες, αλλά πρότεινε να αυξηθούν οι εθνικοί πόροι που δίνονται σε αυτήν την κατεύθυνση. Είναι σημαντικό να αναγνωριστεί η ανθεκτικότητα των δομών της ΚΑΛΟ μέσα στην κρίση και να προωθηθεί ένα εναλλακτικό και τοπικοποιημένο μοντέλο για την οικονομική ανάπτυξη.

Ο Πρόεδρος της ΚΟΙΝΣΕΠ Άνεμος Ανανέωσης και μέλος του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας, κ. Νίκος Χρυσόγελος,έκρινε ότι δεν βοηθά η υπερ-ιδεολογικοποίηση την ανάπτυξη της ΚΑΛΟ, αλλά απαιτείται η ωρίμανση και ανάπτυξη με όρους κοινών αξιών μέσα από μια οικοσυστημική προσέγγιση. Επίσης, δεν είναι απαραίτητο να δημιουργούνται κάθε φορά νέοι ορισμοί, καθώς έχει προχωρήσει διεθνώς το ζήτημα των ορισμών μέσα από έγκριτα δίκτυα όπως ο ILO, η Social Economy Euroe, Η Επιτροπή Κοινωνικών και Οικονομικών Υποθέσεων, η CECOP-CICOPA. Επιπλέον, δεν χρειάζεται
ένα υπερπροστατευτικό πλαίσιο για την ΚΑΛΟ, αλλά χρειάζεται να αρθούν τα εμπόδια που δυσχεραίνουν την πρόσβαση επιχειρήσεων ΚΑΛΟ σε διαθέσιμες ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Είναι σημαντικό η πολιτεία να μην καθοδηγεί σε συγκεκριμένους τομείς το πεδίο, αλλά να το αφήσει να δημιουργήσει τις δικές του υποδομές από τα κάτω.

Ο Συντονιστής της Ομάδας για την ΚΑΛΟ του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Γιάννης Αποστολίδης, εντόπισε διάφορες αστοχίες που ακόμα παρατηρούνται στις δημόσιες πολιτικές για την ΚΑΛΟ όπως η εξαίρεση των συνεταιριστικών τραπεζών από την παροχή μικροπιστώσεων. Είναι σημαντικό να μεταστραφούν υπάρχουσες πολιτικές προς την κατεύθυνση της ΚΑΛΟ όπως για παράδειγμα οι ενισχύσεις μέσω ΟΑΕΔ μπορούν να στραφούν προς τη δημιουργία Συνεταιρισμών Εργαζομένων και τα χρηματοδοτικά εργαλεία του ΕΤΕΑΝ για την ανάπτυξη της νησιωτικής επιχειρηματικότητας να αξιοποιηθούν στην κατεύθυνση της ΚΑΛΟ. Σε κάθε περίπτωση, ο Ν. 4430/2016 είναι μια θετική εξέλιξη αλλά μέχρι σήμερα αφορά κυρίως σε μικρές οντότητες και γι’ αυτό είναι απαραίτητο να προχωρήσει επιτέλους η ενοποίηση της συνεταιριστικής νομοθεσίας ώστε να αναπτυχθούν και να δικτυωθούν περαιτέρω συνεταιρισμοί μεγάλης κλίμακας. Τέλος, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα παράρτημα της Ειδικής Γραμματείας για την ΚΑΛΟ στη Β. Ελλάδα προκειμένου να αποκεντρωθεί η επίβλεψη των δημόσιων πολιτικών για την ανάπτυξη του πεδίου.

Ο Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης του ΑΠΘ κ. Γεώργιος Γριτζάς τόνισε την αναγκαιότητα των δημόσιων πολιτικών σε τρία επίπεδα: εκπαίδευση όπου η συμβολή των Κέντρων Στήριξης κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, αξιολόγηση του έργου των Φορέων ΚΑΛΟ προκειμένου να παρασχεθεί χρηματοδοτική στήριξη και δικτύωση μέσα από τη δημιουργία Επιμελητηρίου για την ΚΑΛΟ αλλά και ανεξάρτητου ερευνητικού ινστιτούτου.

Η Στρογγυλή Τράπεζα ολοκληρώθηκε με σύντομο σχολιασμό εκ μέρους των αρχικών εισηγητών/τριών.

Ο κ. Gianluca Salvarori υπογράμμισε τη σημασία αποτύπωσης όλων των εμπλεκόμενων στο σχεδιασμό πολιτικών αλλά και την αυτονομία του ίδιου του πεδίου μέσα από τη διαμόρφωση της δικής του στρατηγικής. Ο κ. Βασίλης Μπέλλης τόνισε εκ νέου την αναγκαιότητα ενοποίησης της συνεταιριστικής νομοθεσίας ώστε να διευκολυνθούν οι δικτυώσεις, οι οικονομικές συνέργιες, ο αλληλο-έλεγχος και η ομότιμη εποπτεία, η εκπαίδευση των μελών των Φορέων ΚΑΛΟ στις αρχές και τις αξίες και να η πιστή τήρηση του Μητρώου Φορέων ΚΑΛΟ ώστε να σχεδιάζονται κατάλληλες πολιτικές που να
παρακολουθούν τις εξελίξεις στο πεδίο. Η κα Άννα Κονιωτάκη, υπογράμμισε τη σημασία της διακομματικής συμφωνίας για την στήριξη της ΚΑΛΟ, υπενθύμισε την ανάγκη να γίνουν προσεκτικοί σχεδιασμοί για την ένταξη ευάλωτων και ειδικών ομάδων, επεσήμανε τη σημασία της ανάπτυξης
κατάλληλων δεξιοτήτων αλλά και ειδικά προσαρμοσμένων χρηματοδοτικών εργαλείων.

Οι εργασίες της Στρογγυλής Τράπεζας επιβεβαίωσαν την ευρεία διακομματική στήριξη προς την ανάπτυξη της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας στην Ελλάδα. Συνολικά, η δράση αξιολογήθηκε πολύ θετικά από τους/τις συμμετέχοντες/ουσες σύμφωνα με τη φόρμα ανατροφοδότησης που συμπληρώθηκε. Οι θεματικές που αναδείχτηκαν κρίθηκαν ενδιαφέρουσες, οι εισηγήσεις κατατοπιστικές και ο συντονισμός της συζήτησης ικανοποιητικός καθώς δόθηκε χρόνος σε όλους/ες τους ενδιαφερόμενους/ες. Στα αρνητικά θα μπορούσε να επισημανθεί η περιορισμένη εμβάθυνση σε συγκεκριμένα ζητήματα που αναδείχτηκαν λόγω της πληθώρας των θεματικών και του πλουραλισμού των συμμετοχών. Τέλος, οι περισσότεροι/ες συμμετέχοντες/ουσες κρίνουν σημαντική την ανάληψη αντίστοιχων δράσεων στο μέλλον μέσα από τη διοργάνωση θεματικών συζητήσεων, ημερίδων και ανοιχτών ενημερωτικών εκδηλώσεων από εγχειρήματα και δικτυώσεις των Φορέων ΚΑΛΟ.

https://anemosananeosis.gr/el/sef-march2019/

«Θεσμοί, Εφαρμογές και Πολιτικές για την Κοινωνική Οικονομία»

Διήμερο Επιμορφωτικό Σεμινάριο στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης

Με πρωτοβουλία της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης (ΟΑΚ), και φιλοξενία στο Συνεδριακό της Κέντρο στο Κολυμπάρι, ο Δήμος Πλατανιάς, η Πανελλήνια Ένωση Συμπράξεων Κοινωνικής Οικονομίας (Π.Ε.Σ.Κ.Ο.) συνδιοργανώνουν διήμερο Επιμορφωτικό Σεμινάριο, με θέμα «Θεσμοί, Εφαρμογές και Πολιτικές για την Κοινωνική Οικονομία», το οποίο πραγματοποιείται την Παρασκευή 8 και το Σάββατο 9 Μαρτίου 2019.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται:

“Το Σεμινάριο είναι ανοικτό και απευθύνεται στις οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, οικολογικές, πολιτιστικές, καταναλωτικές και ανθρωπιστικές ομάδες, στους Δήμους της περιοχής και τα στελέχη τους, που μπορούν να διαδραματίσουν σπουδαίο και αποφασιστικό ρόλο στην κινητοποίηση των πολιτών, καθώς διαθέτουν το Κοινωνικό Κεφάλαιο εμπιστοσύνης που χρειάζεται, ώστε να δημιουργηθούν νέοι τρόποι ανάπτυξης προς όφελος των τοπικών κοινωνιών.

Η ΟΑΚ, ως γνωστόν λειτουργεί ως «θρησκευτικό – κοινωφελές Καθίδρυμα με ιδιαίτερη συμβολή στην τοπική ανάπτυξη και ως εκ τούτου ζωντανό παράδειγμα Κοινωνικής Οικονομίας από την δεκαετία του 60, πολύ πριν αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τον όρο «Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία» στην Ελλάδα.

Υπό αυτή την έννοια έχει ιδιαίτερη σημασία που αναλαμβάνει μια παρόμοια πρωτοβουλία καθώς έχει πρωτοστατήσει και στο παρελθόν σε συλλογικές πρωτοβουλίες εκπαιδευτικά Σεμινάρια και στον συνεδριακό και εναλλακτικό τουρισμό, συμβάλλοντας ουσιαστικά στον τοπικό συνεργατισμό (συν-εργείν).

Σήμερα, οι συνθήκες επιβάλλουν μεγαλύτερη κινητοποίηση για τοπικές παραγωγικές πρωτοβουλίες και ενίσχυση της τοπικής κοινότητας και πολιτιστικής ταυτότητας στο θεσμικό πλαίσιο της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας, για τη συγκρότηση Κοινωνικού Κεφαλαίου με «τοπικές κοινωνικές συμπράξεις» που είναι απαραίτητος όρος για να λειτουργήσει ο συνεργατισμός.

Στο Σεμινάριο αυτό εξετάζονται οι λόγοι για τους οποίους η κοινωνική οικονομία είναι αναγκαία συνθήκη για το μέλλον, οι αναγκαίες θεσμικές προϋποθέσεις, αλλά και οι αναγκαίοι όροι υλοποίησης δράσεων κοινωνικής επιχειρηματικότητας, καθώς και η μεταφορά της απαραίτητης τεχνογνωσία με τη διαδικασία διαλόγου.

Συνοπτικά η Κοινωνική Οικονομία είναι αναγκαία συνθήκη για το όλον της οικονομίας:

Για το ενεργειακό μέλλον και την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας.
Για την ενίσχυση της Απασχόλησης.
Για την Τοπική Ανάπτυξη και τους Δήμους.
Για τον πολιτισμό και τον εναλλακτικό τουρισμό.
Για την οικολογία και την ποιότητα ζωής.
Για την ενίσχυση του κοινωνικού μισθού (παροχές δωρεάν ή με ελάχιστο κόστος).
Για τον περιορισμό της κερδοσκοπίας και της διαφθοράς και τη βελτίωση των συστημάτων υγείας και την παιδεία.
Η Κοινωνική Οικονομία είναι αναγκαία συνθήκη για την αντιμετώπιση της καταστροφής κεφαλαίου και εργασίας, που είναι το κλειδί να κατανοήσουμε και να αντιμετωπίσουμε την παρατεταμένη οικονομική κρίση.
Δεν θα μιλήσουμε απλά για ορισμένα παραδείγματα μεμονωμένων κοινωνικών επιχειρήσεων και συνεταιρισμών. Διακόσια και πλέον χρόνια υπήρξαν πολλά επιτυχημένα όσο και αποτυχημένα παραδείγματα συνεταιρισμών-νησίδες σε ένα ωκεανό ιδιωτικών και ενίοτε κρατικών επιχειρήσεων. Δεν πρόκειται να μας φωτίσει αυτή η προσέγγιση εάν, δεν δούμε πίσω από την επί μέρους εικόνα την μεγάλη εικόνα της συμμετοχής της κοινωνίας στο συνεργατισμό σε μεγάλη κλίμακα.Το καλό παράδειγμα για την Κοινωνική Οικονομία είναι αυτό που ξεχωρίζει, αυτό που αγκαλιάζει και ενώνει την κοινότητα και τον κόσμο.

Θα αναφερθούμε σε τεχνικά και τεχνοκρατικά θέματα αλλά, το ουσιαστικό ζήτημα είναι οι πολιτικές για την Κοινωνική Οικονομία που υποστηρίζονται από τα κάτω, από την ίδια την κοινωνία. Κάτι πιο σοβαρό, πιο μεγάλο, πιο οικουμενικό συντελείται που κάνει την Κοινωνική Οικονομία αναγκαία συνθήκη.

Όταν έσκασε η φούσκα το 2008 και ένα χρόνο μετά νιώσαμε τις συνέπειες στην Ελλάδα, καταστράφηκε το μισό κεφάλαιο στη Χώρα, χάθηκε το ¼ των θέσεων εργασίας και πάνω από το 1/3 των μικρών επιχειρήσεων. Σήμερα μπορούμε να αντιληφθούμε ότι ακόμη κι εάν αντιμετωπιστεί μακροπρόθεσμα το δημοσιοοικονομικό έλλειμμα και η κρίση χρέους, ο οικονομικός αποκλεισμός και η ανεργία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο από το Κράτος και την αγορά. Δεν μπορεί να καλυφθεί αυτό το κενό και να γίνει ανάκτηση στο χαμένο έδαφος, εφαρμόζοντας μόνο το κλασικό και νεοκλασικό μοντέλο της οικονομίας του Κράτους και της αγοράς.

Έτσι, μαζί με την κρίση καταστράφηκαν και οι ιδεολογικές βεβαιότητες του παρελθόντος. Πολλοί πλέον ακόμη και οικονομολόγοι παραδέχονται ότι η οικονομία ως «επιστήμη» κυριαρχείται από ιδεολογικά δόγματα που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες.

Από την άλλη πλευρά, η Κοινωνική Οικονομία έρχεται στο παγκόσμιο προσκήνιο ως πραγματιστικό φαινόμενο και εναλλακτική λύση, χωρίς όμως να ενθουσιάζει τις Κυβερνήσεις οι οποίες κατά κύριο λόγο ελέγχονται από τα λόμπι και τις οικονομικές ελίτ.

Οι πολιτικές για την Κοινωνική Οικονομία στη Χώρα μας είναι υποτυπώδεις.

Ο γενικός δείκτης της Κοινωνικής Οικονομίας συμπεριλαμβάνοντας όλους τους Συνεταιρισμούς, Ιδρύματα και Κοινωνικές Επιχειρήσεις είναι μόλις 1,8% όταν στην Ε.Ε. ο Μέσος Όρος είναι γύρω στο 10%. Αυτές οι συνθήκες προφανώς έχουν αρνητική επίπτωση και στην τοπική απασχόληση.

Ο προϋπολογισμός του Κράτους και κατ΄ επέκταση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για επενδύσεις μ΄ αυτόν τον σκοπό είναι ασήμαντος.

Ενδεικτικά, για την Κοινωνική Οικονομία από το ΕΣΠΑ και το πακέτο Γιούγκερ των 35 δις πρόκειται να διατεθεί για επενδύσεις μόλις το 1/1000 των πόρων. Για παράδειγμα η πρόσφατη πρόσκληση για «Κέντρα Στήριξης» της Κοινωνικής Οικονομίας απέτυχε πλήρως, αφού εγκρίθηκαν μόλις 13 προτάσεις στις 89 που είχαν σχεδιαστεί. Με αυτές τις προϋποθέσεις είναι αδύνατον βέβαια, να έχουμε θετικές εξελίξεις στην τρέχουσα προγραμματική περίοδο στην Κοινωνική Οικονομία. Ταυτόχρονα η Τοπική Αυτοδιοίκηση απουσιάζει από τον σχεδιασμό, τη χρηματοδότηση και τη χάραξη της πολιτικής για την Κοινωνική Οικονομία, όπως απουσιάζει και το σύνολο των φορέων του χώρου από το σχεδιασμό ως θεσμικός κοινωνικός εταίρος.

Για την υστέρηση της Κοινωνικής Οικονομίας στην Ελλάδα ασφαλώς υπάρχει εξήγηση. Απουσιάζει το ιστορικό υποκείμενο το οποίο που μπορεί να εκφράζεται στο επίπεδο της πολιτικής και της τοπικής εξουσίας. Το κοινωνικό υποκείμενο των οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών, των καταναλωτικών οργανώσεων και των συνεταιρισμών ως ενότητα.

Αυτό είναι το κρίσιμο θέμα που πρέπει να εξετάσουμε για να δούμε τι συμβαίνει με τις υποκειμενικές δυνάμεις της κοινωνικής οικονομίας και την οργανωτική τους κουλτούρα και τη χαμηλή τους επιρροή στο πολιτικό σύστημα.

Δεν είναι αρκετό όταν μιλάμε για την Κοινωνική Οικονομία και να περιοριζόμαστε στα μοντέλα και στους νόμους για τις κοινωνικές επιχειρήσεις, αλλά να εξετάζουμε ταυτόχρονα το περιβάλλον και τους θεσμούς στήριξης της κοινωνικής οικονομίας.

Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ μιας ιδιωτικής από μια κοινωνική επιχείρηση είναι το υποκείμενο της επιχειρηματικότητας. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε άτομα στη δεύτερη συλλογικότητες. Γι΄ αυτό επισημαίνουμε ότι οι κοινωνικές επιχειρήσεις χρειάζονται το κατάλληλο περιβάλλον τους το «οικοσύστημα» για να συγκροτήσουν κοινωνικό κεφάλαιο και να προοδεύσουν. Οι κοινότητες εν τέλει είναι εκείνες που διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για την κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία.

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΜΕΛΛΟΝ

Η Κοινωνική Οικονομία είναι αναγκαία συνθήκη για το ενεργειακό μέλλον, γιατί μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να εξασφαλιστεί ένα βιώσιμο ενεργειακό σύστημα για όλες τις κοινωνικές ομάδες χωρίς αποκλεισμούς και ενεργειακή φτώχεια.

Ξεκινώντας το νοητικό ταξίδι από την Προμηθεϊκή φωτιά, φθάνοντας τον ηλεκτρομαγνητισμό και τις άπειρες δορυφορικές ραδιοσυχνότητες στα κινητά μας.

Η «Ενέργεια» σε όλες τις μορφές της είναι πηγή ζωής με προέλευση το ζωοδότη Ήλιο. Ενέργεια είναι η τροφή και η κάθε κίνηση, η ενέργεια και η γνώση.

Ο Αϊνστάιν, στο επίπεδο της φυσικής με τη γνωστή του εξίσωση Ε=mc2, απέδειξε ότι τα πάντα είναι ενέργεια. Αντίστοιχα και στο επίπεδο της οικονομίας η ενέργεια καθορίζει κάθε ανάπτυξη. Οι Νέες Τεχνολογίες και οι μορφές ενέργειας επέδρασαν καθοριστικά σε όλες τις φάσεις της πρώτης, της δεύτερης και της τρίτης βιομηχανικής επανάστασης. Ειδικότερα στην περίοδο της 2ης βιομηχανικής επανάστασης η οποία καθορίστηκε από τα ορυκτά καύσιμα, η συγκέντρωση της ενέργειας στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα έδωσε τεράστια ώθηση στην παραγωγή, αλλά στο τέλος προκάλεσε πολλές ανισορροπίες όχι μόνο στην οικολογία, αλλά και στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Τεράστια συγκέντρωση πλούτου από την μια μεριά και από την άλλη διόγκωση της παγκόσμιας φτώχειας. Στη Τρίτη βιομηχανική επανάσταση που διανύουμε σήμερα με τη δυνατότητα άντλησης απευθείας ενέργειας από τον Ήλιο και άλλες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, δημιουργούνται οι συνθήκες για την κατανεμημένη ενέργεια και το δημοκρατικό διαμοιρασμό της.

Από την άλλη πλευρά για πρώτη φορά στην ιστορία οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες (πετρελαϊκές) γίνονται τροχοπέδη στην εξάπλωση των Νέων Τεχνολογιών του διαμοιρασμού της ενέργειας και της γνώσης, με προφανή στόχο να μη χάσουν τα κέρδη τους από μια νέα βιομηχανία της ενέργειας που ελαχιστοποιεί το κόστος. Επομένως γεννάται ένα ζήτημα οι τοπικές κοινωνίες να υπερασπιστούν το κοινωνικό όφελος έναντι εκείνων που εμποδίζουν τη διάχυση στις τεχνολογικές καινοτομίες και την κατανεμημένη ενέργεια.

Με ποιο τρόπο οι τοπικές κοινωνίες θα πάρουν αυτή την υπόθεση στα χέρια τους; Η απάντηση είναι δημιουργώντας ενεργειακές κοινότητες αυτόνομης παραγωγής και διαμοιρασμού της ενέργειας. Περνάμε σε μια εποχή όπου γίνεται εφικτή η οριζόντια διαχείριση της ενέργειας και παραγωγή-κατανάλωση από τους ίδιους τους καταναλωτές οι οποίοι μπορούν να είναι μέτοχοι, παραγωγοί και καταναλωτές, οργανώνοντας ενεργειακούς και καταναλωτικούς συνεταιρισμούς.

Θεσμικά ο νέος Νόμος 4513 ΦΕΚ α’ 9/23.01.2018 για τις «ενεργειακές κοινότητες» και ενεργειακούς συνεταιρισμούς στη Χώρα μας ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο προς αυτή την κατεύθυνση αλλά είμαστε εντελώς στην αρχή.

Με βάσει το νέο θεσμό που αναφέρεται στις ενεργειακές κοινότητες μπορούν να εξασφαλίσει δωρεάν ενέργεια στους Δήμους και ταυτόχρονα την πρακτική εμπειρία να οργανωθούν στο συνεργατικό μοντέλο και την κοινωνική οικονομία σε μια σειρά από τομείς τοπικής Ανάπτυξης.

Πρακτικά μια σχετική επένδυση μπορεί να εξασφαλίσει ενεργειακή αυτάρκεια σε δημοτικά κτίρια και σχολεία, αλλά να γίνει και ζωντανό παράδειγμα ώστε να οργανωθούν οι δημότες στη συνεργατική παραγωγή ενέργειας, να εξοικονομήσουν σημαντικούς πόρους για κάθε νοικοκυριό.

Οι οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, οικολογικές, πολιτιστικές, καταναλωτικές και ανθρωπιστικές μπορούν να παίξουν σπουδαίο και αποφασιστικό ρόλο στην κινητοποίηση των πολιτών καθώς διαθέτουν το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ εμπιστοσύνης που χρειάζεται ώστε να δημιουργηθούν αστικοί Συνεταιρισμοί ενέργειας όπως προβλέπει ο νέος νόμος.

Στους Συνεταιρισμούς αυτούς μπορούν να συμμετέχουν από κοινού ή και ξεχωριστά οι Δήμοι, τα νομικά τους πρόσωπα και οι δημότες.

Η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών μπορεί να γίνει σε στέγες αλλά και φωτοβολταϊκά πάρκα.

Από πληροφορίες που συγκεντρώσαμε η επένδυση για κάθε νοικοκυριό κυμαίνεται σε 2.000 με 3.000€ και το όφελος απόδοσης γύρω στο 15% το χρόνο. Άρα η απόσβεση του κεφαλαίου γίνεται σε λιγότερο από 5 χρόνια.

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

Η θεσμοθέτηση της Κοινωνικής Οικονομίας είναι αναγκαία συνθήκη για τη δημιουργία νέων Κοινωνικών επιχειρήσεων, τη δημιουργία συμπράξεων μεταξύ των πολύ μικρών επιχειρήσεων, εκεί που αυτές αδυνατούν να επιβιώσουν από τον ανταγωνισμό.

Είναι αναγκαία συνθήκη οι συλλογικές πρωτοβουλίες ώστε να αποτραπεί ο κοινωνικός και οικονομικός αποκλεισμός.

Για δύο και πλέον αιώνες γνωρίζουμε ότι η βιομηχανική Ανάπτυξη χρειάζεται εκτός της απαραίτητης τεχνογνωσίας Κεφάλαιο, εργαζόμενους και καταναλωτές.

Και οι τρεις αυτοί συντελεστές βρίσκονται σε άμεση αλληλεπίδραση μεταξύ τους με συνέπεια, όταν περιορίζεται ο ένας συντελεστής, αναγκαστικά μακροοικονομικά να περιορίζονται και οι άλλοι και τελικά η ίδια η ανάπτυξη.

Τελευταία γίνεται φανερό πλέον ότι, η ανάγκη για εργαζόμενους στις μεγάλες επιχειρήσεις μειώνεται παράλληλα με την ανάπτυξη της ρομποτοποίησης και της αυτοματοποίησης πολλών υπηρεσιών στις μεγάλες επιχειρήσεις και το Κράτος με τη διαδικασία του self serves.

Την ίδια στιγμή επίσης οι μικρές επιχειρήσεις πιεζόμενες από τον τεχνολογικό ανταγωνισμό αναγκάζονται κι αυτές να μειώσουν το υπαλληλικό προσωπικό.

Η μείωση αυτή κατ΄ ανάγκη μειώνει και το εισόδημα πολλών καταναλωτών, προκαλώντας με την κλασική έννοια ένα φαύλο κύκλο περιορισμού των συναλλαγών, την ώρα ακριβώς που αυξάνονται οι τεχνολογικές δυνατότητες για την αύξηση της παραγωγικότητας.

Έτσι, πολλοί ανθρώπινοι πόροι μένουν ανενεργοί και αχρηστεύονται προκαλώντας ένα διευρυνόμενο οικονομικό και κοινωνικό αποκλεισμό.

Το ερώτημα είναι τι θα γίνει με το πλεονάζον ανθρώπινο δυναμικό, όταν ούτε το Κράτος, ούτε η αγορά μπορούν να απορροφήσουν; Ποιος θα προωθήσει τις τεχνολογικές και θεσμικές καινοτομίες;

Υπό αυτές τις συνθήκες η Κοινωνική Οικονομία έρχεται να καλύψει το κενό με τη δημιουργία κοινωνικών επιχειρήσεων με τους συνεταιρισμούς και τις μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Σε κάθε περίπτωση, λόγω αυτοματισμού της τεχνολογίας και των περικοπών των θέσεων εργασίας στη βιομηχανία και τις υπηρεσίες, το αντίδοτο είναι η άνοδος του κοινωνικού μισθού μέσω της κοινωνικής οικονομίας είναι η μόνη ρεαλιστική λύση σε μια φθίνουσα εποχή της ζήτησης της μισθωτής εργασίας.

Το πλεονέκτημά της είναι ο συντονισμός και η συνένωση δυνάμεων στο πεδίο της γνώσης αλλά και της συγκρότησης του Κοινωνικού Κεφαλαίου.

Οι δυσκολίες εντοπίζονται στην κουλτούρα της συνεργασίας και γι΄ αυτό χρειάζεται η κοινωνική στήριξη στα εγχειρήματα αυτά.

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ

Στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι γνωστό ότι μετά την κρίση μειώθηκε η χρηματοδότηση στο 40% του προϋπολογισμού που υπήρχε πριν από την κρίση. Δεδομένου των ανελαστικών υποχρεώσεων της λειτουργίας και της μισθοδοσίας οι περικοπές έγιναν κυρίως στα αναπτυξιακά έργα. Πολλές υποδομές, κτίρια και δημόσιοι χώροι μένουν ανενεργοί.

Αυτοί οι ανενεργοί υλικοί πόροι του δημοσίου θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν με τις δομές κοινωνικών συμπράξεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με κοινωνικές επιχειρήσεις και να αποδώσουν εισόδημα και υπηρεσίες. Δεδομένου μάλιστα ότι, οι υφιστάμενες υλικές και ανθρώπινες υποδομές είναι αδύνατο να αξιοποιηθούν με την περεταίρω διεύρυνση της μισθωτής εργασίας στο δημόσιο και τους Δήμους, είναι αναγκαίες οι συνέργειες με τις κοινωνικές επιχειρήσεις ως μόνη εναλλακτική συνθήκη στην παραγωγική ανασυγκρότηση και απασχόληση. Κι αυτό οφείλεται στη δυνατότητα της κοινωνικής επιχειρηματικότητας να στηρίζεται στο Κοινωνικό Συνεργατικό Κεφάλαιο κάθε περιοχής, στις επενδύσεις και στις συγχρηματοδοτήσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το ΕΣΠΑ, με το πλεονέκτημα της κοινωνικής συμμετοχής που συγκροτεί το κοινωνικό κεφάλαιο. Για παράδειγμα οι επιδοτήσεις ανεργίας μπορούν σε μεγάλο βαθμό να γίνουν επιδοτήσεις σε κοινωνικές επιχειρήσεις.

ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΑΝΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Συγκεκριμένα η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει το πλεονέκτημα να διαθέτει ανενεργούς πόρους, σε κτίρια και αγροκτήματα, σχολάζουσες γαίες, δασικές εκτάσεις, πάγιο εξοπλισμό και κτιριακές εγκαταστάσεις. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται σχέδιο και ένα μεταβατικό πρόγραμμα της Κοινωνικής Οικονομίας, στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μπορεί να ξεκινήσει από ένα μοντέλο καταγραφής διαθέσιμων κυρίως ανενεργών πόρων, καταγραφής αναγκών και διαθέσιμων ανθρώπινων πόρων και κοινωνικών επιχειρήσεων σε κάθε περιοχή ώστε να μπορούν οι φορείς Κοινωνικής Οικονομίας να αναλάβουν δράση.

Επιπλέον για αυτή την υπόθεση οφείλεται η προώθηση της δημόσιας διαβούλευσης ως απαραίτητη προϋπόθεση για να δημιουργηθούν «Τοπικές Κοινωνικές Συμπράξεις» με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με στόχο τη βέλτιστη αξιοποίησης των διαθέσιμων πόρων, διασφαλίζοντας την κοινωνική συναίνεση και ταυτόχρονα ένα αξιοκρατικό σύστημα της Κοινωνικής Οικονομίας.

Στρατηγικοί στόχοι αυτής της πολιτικής για την Κοινωνική Οικονομία είναι αφενός η ενίσχυση των Κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων και αφετέρου η ενίσχυση με εναλλακτικά μέσα των κοινωνικών υπηρεσιών της Τοπικής Απασχόλησης.

Το μεταβατικό πρόγραμμα με αιχμή τις «Τοπικές Κοινωνικές Συμπράξεις» είναι η προαπαιτούμενη διαδικασία για να αναπτυχθεί το λεγόμενο «οικοσύστημα» της Κοινωνικής Οικονομίας.

Η προτεινόμενη καταγραφή μπορεί να λειτουργήσει ως διαγνωστικό εργαλείο αναγκών των Δημοτικών Συμβουλίων των Δήμων και άλλων τοπικών φορέων για την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής.

Αποβλέπει στη βελτίωση της εικόνας της περιοχής, μέσα από την ανάδειξη διαθέσιμων πόρων, που παρουσιάζουν ενδιαφέρον, ώστε να αυξηθεί το συμπληρωματικό εισόδημα και να ανακοπεί η μετανάστευση των κατοίκων με στόχο την ήπια και αειφόρο ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή και με κατεύθυνση τα ποιοτικά τοπικά προϊόντα.

Συνίσταται επίσης για τον συντονισμό και την κινητοποίηση των ανθρώπινων πόρων, προσφέροντας τη δυνατότητα να πυροδοτήσει το ενδιαφέρον του δραστήριου νεανικού δυναμικού και των τοπικών κοινωνιών στο σύνολό τους, για την εισαγωγή νέων πρωτότυπων στοιχείων στα τοπικά πολιτιστικά δρώμενα με αποτέλεσμα να συσφίξει τους κοινωνικούς δεσμούς και τα κοινωνικά δίκτυα.

Κάθε Δήμος σε μια σύγχρονη κοινωνία έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης στην ενίσχυση του κοινωνικού μισθού, σε αγαθά και υπηρεσίες και οι πολίτες έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται αυτή την ευθύνη για εκείνους που βγαίνουν μπροστά να τον εκπροσωπήσουν.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ

Η Εκκλησία ως χώρος, έχει τη μεγαλύτερη και την πλουσιότερη παράδοση του κοινοτισμού που είναι η προϋπόθεση της αλληλεγγύης και της κοινωνικής εμπιστοσύνης στο δύσκολο έργο του συνεργατισμού. Ξεκίνησε και λειτούργησε μέσα στους αιώνες μέσα από τις κοινότητες.

Γι΄ αυτό, όπου έχει μπει μπροστά, φορείς της Εκκλησίας έχουμε τα καλύτερα και μαζικότερα παραδείγματα κοινωνικής οικονομίας σε πολλές Χώρες

Το μήνυμα της αλληλεγγύης και της ενότητας της κοινότητας που την χαρακτηρίζει ταιριάζει με το πρότυπο του συνεργατισμού και της αλληλεγγύης που είναι αναγκαίος όρος για τις εφαρμογές της Κοινωνικής Οικονομίας.

ΑΓΡΟΔΙΑΤΡΟΦΗ –ΠΑΡΑΓΩΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ- ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ

Στη νέα εποχή της αποξένωσης από όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού και της φθίνουσας ζήτησης στην αγορά εργασίας, από την παραγωγή, το μέλλον της βιωσιμότητας των οικονομιών, θα εξαρτηθεί από το «αντίδοτο» της παραγωκατανάλωσης.

Αναφερόμαστε στο μοντέλο της κοινωνικά υποστηριζόμενης Γεωργίας και τους καταναλωτικούς συνεταιρισμούς χωρίς μεσάζοντες.

Το μοντέλο συνεταιρισμών που υπήρξε μέχρι τώρα ήταν κυρίως συνεργασία των παραγωγών μεταξύ τους. Το νέο μοντέλο προβλέπει συνεργασία μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών.

Οι απευθείας συναλλαγές μεταξύ παραγωγών–καταναλωτών δεν είναι μόνο μια σχέση που έρχεται από το προβιομηχανικό παρελθόν, αλλά πρόκειται να σημαδέψει και το μέλλον.

Ο μεμονωμένος Πολίτης και καταναλωτής χωρίς προνομιούχο θέση στο συγκεντρωτικό σύστημα είναι πολύ ευάλωτος και δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του από το Κράτος Πρόνοιας που κι αυτό περιορίζει τους διαθέσιμους πόρους.

Η ρεαλιστική ελπίδα είναι η οριζόντια αυτοοργάνωση της κοινωνίας με στόχο τη συμμετοχή στην παραγωγική διαδικασία και τη μείωση του κόστους των συναλλαγών που είναι αξίωμα της Κοινωνικής Οικονομίας. Έτσι στο βαθμό που η ρομποτική και η αυτοματοποίηση εξαφανίζει μεγάλα κομμάτια της μισθωτής εργασίας, από την άλλη πλευρά έχουμε τις Νέες Τεχνολογίες στην ενέργεια και την επικοινωνία που διευκολύνουν την οριζόντια συνεργασία και την αποκεντρωμένη παραγωγή και την τοπική αυτάρκεια.

Με αυτό πνεύμα και πρωταγωνιστές τις Ομοσπονδίες Συλλόγων, τις ενώσεις Παραγωγών–Καταναλωτών η εναλλακτική πρόταση είναι τα δίκτυα συνεργασίας στη διακίνηση προϊόντων, χωρίς μεσάζοντες αλλά και στην ψυχαγωγία και τον πολιτισμό χωρίς Μεσάζοντες.

Αγορά τοπικών προϊόντων απευθείας από το παραγωγό
Αγορά προϊόντων από Κοινωνικές επιχειρήσεις και συνεταιρισμούς
Στόχος η δημιουργία μια μεγάλης ηλεκτρονικής αγοράς άμεσης απόδοσης, με μακροπρόθεσμο στόχο μια διαρκή έκθεση τοπικών προϊόντων στα αστικά κέντρα.

ΓΙΑ ΤΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

Το 2010 αποκαλύφθηκε στη Χώρα μας ότι ένα μεγάλο μέρος της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης γινόταν σπατάλη από το όλο σύστημα του φαρμάκου ή εξυπηρετούσε τη διαφθορά. Συχνά πυκνά μαθαίνουμε από τα μέσα επικοινωνίας τις απαράδεκτες ελλείψεις σε θέματα περίθαλψης αλλά και φαινόμενα κερδοσκοπίας στο χώρο της υγείας. Όλα αυτά τα γεγονότα φανερώνουν ότι το κρατικό σύστημα υγείας αλλά και η ελεύθερη αγορά δεν μπορούν να καλύψουν πλήρως τις ανάγκες του πληθυσμού και ιδιαίτερα τις πιο αδύναμες ομάδες της κοινωνίας. Από αυτά τα δεδομένα ξεπηδάει η ανάγκη για την Κοινωνική Οικονομία στο τομέα υγείας που φυσικά δεν είναι μόνο τα κοινωνικά ιατρεία που δημιουργούνται, αλλά ένας ολόκληρος χώρος με προληπτικές δομές υγείας και αλληλοασφαλιστικά ταμεία. Μια προϋπόθεση για να αναπτυχθεί ο τρίτος τομέας στην υγεία είναι να παραχωρηθούν δημόσια κτίρια και υποδομές που δεν λειτουργούν σε αντίστοιχες κοινωνικές επιχειρήσεις.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Η Κοινωνική Οικονομία είναι αναγκαία συνθήκη για τον πολιτισμό και τον εναλλακτικό τουρισμό, γιατί μέσα από αυτή τη σχέση μπορεί να αξιοποιηθεί το κοινωνικό κεφάλαιο και η συλλογική δημιουργία της κοινότητας. Το περιβάλλον της κοινότητας είναι που λειτουργεί ως οικοσύστημα του τοπικού πολιτισμού.

Κι αυτό το περιβάλλον είναι που διαταράχθηκε και εν πολλοίς απαλλοτριώθηκε από το μεγάλο κύμα της εσωτερικής και της εξωτερικής μετανάστευσης. Αλλά και από την κυριαρχία του βιομηχανικού έναντι του τοπικού πολιτισμού. Αυτό είχε ως συνέπεια, όχι μόνο την αδρανοποίηση της τοπικής κοινότητας, αλλά και το μαρασμό της υπαίθρου και την αδρανοποίηση των πολιτιστικών πόρων της παράδοσης. Σήμερα οι Νέες Τεχνολογίες και το διαδίκτυο ευνοούν την οριζόντια οργάνωση και τη δικτύωση και την τοπικότητα.

Ωστόσο, ο τοπικός Πολιτισμός και η κοινότητα είναι ακόμη ζητούμενο για να παραμείνουν οι νέοι στον τόπο τους. Ταυτόχρονα ο τοπικός Πολιτισμός είναι πάνω στο οποίο μπορεί να στηριχθεί ο εναλλακτικός τουρισμός-αγροτουρισμός-οικοτουρισμός. Τα στοιχεία της παράδοσης και το περιβάλλον της προβιομηχανικής εποχής είναι εκείνα που προσελκύουν περισσότερο τον επισκέπτη σε μια περιοχή και αυτά τα στοιχεία συλλογικής δημιουργίας και κουλτούρας.

Σε αντίθεση μάλιστα με τον βιομηχανικό τυποποιημένο πολιτισμό που κυριαρχεί στην αγορά, αυτά τα στοιχεία σήμερα δεν μπορεί να είναι λειτουργικά χωρίς την τοπική πολιτιστική δραστηριότητα των τοπικών κοινοτήτων.

Ασφαλώς η φολκλορική χρήση της παράδοσης που προβάλλεται για τουριστικούς λόγους δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κενό της κοινότητας που δημιουργεί πολιτιστικά.

Η ανάγκη μετασχηματισμού των πόρων της πολιτιστικής αγροτικής κληρονομιάς σε λειτουργικό σύγχρονο πολιτιστικό προϊόν, για να βιωθεί και να αναπαραχθεί ως κοινωνική εμπειρία χρειάζεται συλλογική εθελοντική αφύπνιση και δράση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για να υπάρξει. Είναι ανάγκη οι τοπικές συλλογικότητες να συμπράξουν για την αναγέννηση της κοινότητας και του τοπικού λαϊκού πολιτισμού.

Να αυτοδιαχειριστούν τις κοινωνικές εκδηλώσεις, τα πανηγύρια τους, τις γιορτές τους και την ψυχαγωγία τους χωρίς μεσάζοντες.

Αυτά που θαυμάζουν οι τουρίστες ως μέρος της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς ενός τόπου δεν φτιάχτηκαν με προορισμό τους τουρίστες. Η αρχιτεκτονική και φυσική κληρονομιά, κάστρα, μοναστήρια, έργα τέχνης, δημοτική μουσική, χοροί κ.τλ. έγιναν για τις ανάγκες των κατοίκων τις αισθητικές τους αξίες ανά τους αιώνες και με αυτό το σκεπτικό πρέπει να αντιμετωπιστεί και η δημιουργία της σύγχρονης πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου. Ως συνολικό και συλλογικό έργο που να αφορά πρώτιστα την τοπική κοινωνία.

Συνοψίζοντας τους αναγκαίους όρους, οι Νέες Τεχνολογίες και το διαδίκτυο ευνοούν την ανάπτυξη της Κοινωνικής της Οικονομίας.

Οι προβλέψεις για την Κοινωνική Οικονομία είναι ότι μπορεί εκτιναχθεί στο ένα 1/3 του συνόλου της οικονομίας τα επόμενα 20-30 χρόνια. Κι αυτό θα συμβεί κατά ανάγκη υπό δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, όταν το κόστος της ενέργειας, της παραγωγής και των επικοινωνιών συνεχίσει να μειώνεται στο ελάχιστο. Όταν το διαδίκτυο επικοινωνίας και το διαδίκτυο των πραγμάτων επιδράσει ακόμη πιο καταλυτικά σε μια σειρά βιομηχανίες όπως έχει επιδράσει σήμερα στις μουσική βιομηχανία, π.χ. στη βιομηχανία της εκπαίδευσης, της υγείας, στις τράπεζες και τόσους άλλους τομείς. Και δεύτερον, όταν κατανοήσουν όλες οι συλλογικές οργανώσεις της κοινωνίας τον ρόλο του συλλογικού υποκειμένου της επιχειρηματικότητας σε όλους τους τομείς που προαναφέραμε μέχρι τις τράπεζες και τα αλληλοασφαλιστικά ταμεία.

Η Κοινωνική Οικονομία πλέον δεν είναι μια εφικτή ουτοπία μεμονωμένων παραδειγμάτων. Το δυναμικό της γνώρισμα είναι ότι συνδυάζει το ΔΕΟΝ με το ΑΝΑΓΚΑΙΟ και το ΕΦΙΚΤΟ.

Το ΔΕΟΝ είναι η επάρκεια των αγαθών εν Ειρήνη, η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, η οικολογία και η προστασία της βιόσφαιρας .

Το ΑΝΑΓΚΑΙΟ είναι η κοινωνικοποίηση της τεχνολογίας στο τομέα της ενέργειας αξιοποιώντας την αστείρευτη αφθονία του Ήλιου με ένα διαδίκτυο της ενέργειας.

Η κοινωνικοποίηση της γνώσης και των βασικών αγαθών επιβίωσης.

Αναγκαία επίσης η εναλλακτική διαδικασία της εργασίας απέναντι στη βαθμιαία συρρίκνωση της μισθωτής εργασίας, λόγω υπεραυτοματοποίησης της τεχνολογίας.

Αναγκαία η πρόσβαση στα αγαθά της αγροδιατροφής χωρίς μεσάζοντες.

Το ΕΦΙΚΤΟ είναι πλέον η διάχυση για την κοινωνικοποίηση της γνώσης και η διεύρυνση του κοινόκτητου χώρου μέσα από το διαδίκτυο.

Εφικτός ο διαμοιρασμός της τεχνογνωσίας της κουλτούρας και του πολιτισμού.

Τέλος είναι εφικτός εν γένει ο στόχος μέσα σε λίγα χρόνια η Κοινωνική Οικονομία να αγγίξει το 1/3 του συνόλου της Οικονομίας και να την απαλλάξει από μορφές κοινωνικής βαρβαρότητας”.

Online συμβουλές και προειδοποιήσεις για τους αγρότες

Με το έργο «Ψηφιακός Μετασχηματισμός Γεωργικού Τομέα» – Έως 45% μείωση στο κόστος αγροτικής παραγωγής

Εθνική δημόσια υποδομή συλλογής δεδομένων για τον πρωτογενή τομέα σε όλη την Ελλάδα δημιουργείται για πρώτη φορά με το έργο «Ψηφιακός Μετασχηματισμός Γεωργικού Τομέα». Ήδη, από το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής προκηρύχθηκε ανοιχτός διεθνής διαγωνισμός, προϋπολογιζόμενου ύψους 33,5 εκατ. ευρώ και με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, για τη συλλογή των δεδομένων. Το έργο αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες όπως το Διαδίκτυο των πραγμάτων (IoΤ), η ανάλυση μεγάλων δεδομένων (Big Data) και η δορυφορική παρακολούθηση της γης.

Συνέχεια ανάγνωσης Online συμβουλές και προειδοποιήσεις για τους αγρότες

Μαθήματα από τον Ταΰγετο

Καλαμάτα 19/2/2019

Η Μεσσηνία και η Λακωνία είναι τυχερές που έχουν τον Ταΰγετο. Όμως δε σέβονται τα αγαθά του, τις ανάγκες του και τις λειτουργίες του.

Στην κλιματική αλλαγή και τις γενικότερες χυδαιότητες της ανθρωπότητας πάνω στη φύση, έρχεται να προστεθεί και ο τρόπος αντιμετώπισης από την Περιφέρεια και το Δήμο Καλαμάτας των καταστροφών από τα τελευταία φυσικά φαινόμενα στον Ταΰγετο. Αναφερόμαστε στις παρεμβάσεις των δύο παραπάνω φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης, μετά τη χρηματοδότηση με τα μεγάλα ποσά των 3 εκ. ευρώ προς τον κάθε ένα από την Κυβέρνηση.

Συνέχεια ανάγνωσης Μαθήματα από τον Ταΰγετο

Mπεχράκης: Πρέπει να προστατέψουμε ουσιαστικά τον Ταΰγετο (video)

Τοποθέτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο 7/2/2018

Μπεχράκης Σταμάτης Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Καλαμάτας

Μπεχράκης

Gepostet von MessiniaLive am Donnerstag, 7. Februar 2019
https://www.facebook.com/messinialive/videos/369142197250319/

διάβασε και άλλες αναρτήσεις με ετικέτα Ταΰγετος

http://www.diktuo.org/wp/tag/taygetos/

Πατσαρίνος: Η ίδρυση Τράπεζας στην Περιφέρειά μας απαιτεί σοβαρότητα και καλή προεργασία

Τρίπολη 31/1/2019

Στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της Τετάρτης 30/1/2019 κληθήκαμε να εγκρίνουμε τη σκοπιμότητα ίδρυσης Περιφερειακού Χρηματοπιστωτικού Ιδρύματος στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Όπως καταθέσαμε και στην τοποθέτησή μας κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, το θέμα είναι πολύ σοβαρό και πρέπει να μας απασχολεί, ιδιαίτερα στη φάση αυτή, μετά την έξοδο από τα μνημόνια.

Επιπλέον, πρέπει να μας απασχολεί γιατί οι τέσσερις συστημικές τράπεζες ελέγχουν το 97% των διαθέσιμων κεφαλαίων με κριτήρια που αφήνουν μεγάλο χρηματοδοτικό κενό για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν κύριο στοιχείο της παραγωγής στη χώρα μας και έχουν πάρα πολύ βλαφτεί από τη μνημονιακή περίοδο και τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν.

Η όποια όμως δράση για να καλυφθεί η ανάγκη αυτή πρέπει να γίνει συντεταγμένα και επίμονα.

Δεν απάντησε η Διοίκηση της Περιφέρειας γιατί, αφού «άνοιξε» το θέμα αυτό τόσο στο Αναπτυξιακό Συνέδριο όσο και με την επερώτησή μας στο Περιφερειακό Συμβούλιο στις 27/7/2018, δεν ακολούθησε συγκεκριμένα βήματα. Αναφερόμαστε στις δεσμεύσεις της, που δεν έγιναν, για συντονιστική επιτροπή και ομάδες εργασίας, για επαφές με Επιμελητήρια, Δήμους, Εμπορικούς Συλλόγους και άλλους εμπλεκόμενους φορείς, για τη σύνταξη σχετικής μελέτης που θα αφορούσε την κεφαλαιακή, οργανωτική, επιχειρηματική και κοινωνική βάση.

Αντ’ αυτού κινήθηκε «μυστικά» με συμβούλους και συνεργάτες, που δεν γνωρίζουμε και «επεξεργαζόμενη» το θέμα κυρίως μέσω των επαφών της με την Ελληνογερμανική Συνέλευση. Οι όποιες κουβέντες έγιναν με κυβερνητικά στελέχη δεν κατέληξαν σε σαφείς προτάσεις και δράσεις, γι’ αυτό και δεν έχει κατατεθεί τίποτα συγκεκριμένο και δεσμευτικό.

Η επιλογή της Περιφερειακής Αρχής για δημιουργία Τράπεζας με πρότυπο τα Sparkassen (γερμανικά περιφερειακά ταμιευτήρια) χρειάζεται προσοχή μιας και μιλάμε για άλλα μεγέθη με άλλα χαρακτηριστικά. Να θυμίσουμε ότι η σωστή δέσμευση της Kυβέρνησης για τη δημιουργία Eθνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας στη χώρα μας δεν έχει ακόμα υλοποιηθεί, κι εμείς καλούμαστε χωρίς καμία ενημέρωση να αποφασίσουμε για αντίστοιχη στην Πελοπόννησο!

Η ίδρυση χρηματοπιστωτικού ιδρύματος στην Περιφέρειά μας απαιτεί προπάντων σοβαρότητα και πολύ καλή προεργασία. Να εκφραστεί η γνώμη της Κυβέρνησης που θα κληθεί μαζί με την Τράπεζα της Ελλάδος να καλύψει θεσμικά και οικονομικά το ζήτημα, να απασχολήσει την Ένωση Περιφερειών (ΕΝΠΕ) και φυσικά, όπως με αγωνία κατέθεσαν οι παρευρισκόμενοι φορείς στο Περιφερειακό Συμβούλιο να ενημερωθούν και αυτοί και να τους δοθεί χρόνος να καταθέσουν το συντομότερο δυνατόν τη γνώμη τους.

Όπως όλα τα μεγάλα θέματα που έχει διαχειριστεί η Διοίκηση της Περιφέρειας, έτσι και σε αυτό ή «παίζει» με τις εντυπώσεις και δεν την ενδιαφέρει αν το «κάψει» ή υπάρχουν σκοπιμότητες και ιδιοτελείς στόχοι που είναι ξένοι προς το δημόσιο συμφέρον. Δεν μπορεί χωρίς να δεσμεύεται για τίποτα συγκεκριμένο (διοίκηση και συμμετοχή στην τράπεζα, εξεύρεση πόρων από πού και με ποιους, στόχοι και τρόπος λειτουργίας της τράπεζας) να ζητάει έγκριση σκοπιμότητας. Εξάλλου ένα τέτοιο σοβαρό θέμα με μακροχρόνιο ορίζοντα, δεν πρέπει βιαστικά και αδιαφανώς να το εντάσσει και αυτό στις προεκλογικές της σκοπιμότητες και να λαμβάνεται απόφαση με οριακή πλειοψηφία. Χρειάζεται να ξεκινήσουν άμεσα με διαφάνεια όλες οι απαραίτητες προεργασίες και το θέμα να απασχολήσει το νέο Περιφερειακό Συμβούλιο και τη νέα Διοίκηση που θα προκύψει από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου.

Για την «Πελοπόννησος Πρώτα»
ο επικεφαλής Νίκος Πατσαρίνος