Αρχείο κατηγορίας Κοινωνία- Δικαιώματα

Σκοταδιστική απόφαση του ΣτΕ για το μάθημα των θρησκευτικών

Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου έκρινε, κατά πλειοψηφία, αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τις αποφάσεις Γαβρόγλου για τα προγράμματα σπουδών των θρησκευτικών – Κρίνει ακόμα πρέπει να επιδιώκεται η ανάπτυξη της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης και ότι το μάθημα αυτό απευθύνεται αποκλειστικά στους ορθόδοξους χριστιανούς μαθητές!

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τις αποφάσεις Γαβρόγλου για τα προγράμματα σπουδών των θρησκευτικών – τα οποία ωστόσο ήταν αποτέλεσμα εργασίας Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής. Να σημειωθεί ότι τα προγράμματα σπουδών για τα θρησκευτικά ήταν αποτέλεσμα χρόνιας διαβούλευσης μεταξύ του ΙΕΠ της Πολιτείας και εκκλησιαστικών παραγόντων για τον εκσυγχρονισμό του μαθήματος.

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με μια άκρως συντηρητική απόφαση έκρινε αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τις αποφάσεις του τέως υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Γαβρόγλου με τις οποίες καθορίσθηκαν τα προγράμματα σπουδών του μαθήματος των θρησκευτικών του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου.

Ειδικότερα, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του ΣτΕ, με τις υπ΄ αριθμ. 1749 – 1752/2019 αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Αθανάσιος Ράντος και εισηγήτρια η Σύμβουλος Επικρατείας Παρασκευή Μπραΐμη) ακυρώθηκαν οι 101470/Δ2/16.6.2017 και 99058/Δ2/13.6.2017 αποφάσεις του υπουργού Παιδείας.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΣτΕ που επικαλείται το ΑΠΕ – ΜΠΕ, ακυρώθηκαν οι 101470/Δ2/16.6.2017 και 99058/Δ2/13.6.2017 αποφάσεις του υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με τις οποίες καθορίστηκαν τα προγράμματα σπουδών του μαθήματος των θρησκευτικών αφενός του δημοτικού και του γυμνασίου και αφετέρου του λυκείου.

Σε σχέση με τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, η Ολομέλεια του Δικαστηρίου έκρινε, κατά πλειοψηφία, ότι πρέπει να επιδιώκεται η ανάπτυξη της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης και ότι το μάθημα αυτό απευθύνεται αποκλειστικά στους ορθόδοξους χριστιανούς μαθητές. [σ.σ.: κι αυτό, ενώ το ίδιο το Σύνταγμα ορίζει ότι η «η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό (…) την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης», χωρίς ειδική αναφορά στην «ορθόδοξη»)

Σύμφωνα με το ΣτΕ, οι ετερόδοξοι, αλλόθρησκοι ή άθεοι μαθητές έχουν δικαίωμα πλήρους απαλλαγής από το μάθημα με την υποβολή σχετικής δήλωσης, η οποία θα μπορούσε να γίνει με μόνη την επίκληση λόγων θρησκευτικής συνείδησης. Η δε Πολιτεία οφείλει, εφόσον συγκεντρώνεται ικανός αριθμός μαθητών που απαλλάσσονται, να προβλέψει τη διδασκαλία ισότιμου μαθήματος προκειμένου να αποτραπεί ο κίνδυνος «ελεύθερης ώρας» (!).

Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, κατά το ΣτΕ, τα επίδικα προγράμματα σπουδών, όπως προκύπτει από τους σκοπούς και το περιεχόμενό τους, δεν αποβλέπουν στην ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των ορθόδοξων μαθητών, διότι τα μεν προγράμματα του δημοτικού και του γυμνασίου δεν περιέχουν ολοκληρωμένη -και διακριτή έναντι άλλων δογμάτων και θρησκειών- διδασκαλία των δογμάτων, ηθικών αξιών και παραδόσεων της ορθόδοξης εκκλησίας, το δε πρόγραμμα του λυκείου είναι αποσυνδεδεμένο από τη διδασκαλία αυτή.

Αντιθέτως, δίδεται ιδιαίτερη έμφαση είτε στην προβολή στοιχείων κοινών με τη διδασκαλία άλλων δογμάτων και θρησκειών (δημοτικό-γυμνάσιο) είτε στη διδασκαλία διαφόρων ηθικών και κοινωνικών ζητημάτων, τα οποία είτε είναι αντικείμενο κυρίως άλλων μαθημάτων (δημοτικό-γυμνάσιο) είτε είναι άσχετα ή και αντίθετα με την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία (λύκειο).

Τελικά, κρίθηκε ότι τα επίδικα προγράμματα σπουδών έρχονται σε αντίθεση με τα άρθρα 16 παρ.2 και 13 παρ.1 του Συντάγματος, με το άρθρο 2 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και με την Αρχή της Ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, άρθρα 14 και 9 της ΕΣΔΑ).

Κώστας Γαβρόγλου: «Πίσω ολοταχώς –πολύ, όμως, πίσω» μας πάει η απόφαση του ΣτΕ για τα θρησκευτικά

«Η απόφαση του ΣτΕ Καταργεί ολόκληρη την επιστημονική, παιδαγωγική και θεολογική εξέλιξη του μαθήματος μετά το 1974», τονίζει ο πρώην υπουργός Παιδείας, επισημαίνοντας: «Το μάθημα των Θρησκευτικών, που θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι χρήσιμο και απολύτως απαραίτητο, μετατρέπεται πια επίσημα σε άκρως επικίνδυνο αναχρονισμό».

Αναλυτικά η δήλωση του Κ. Γαβρόγλου:

«Η σημερινή απόφαση του ΣτΕ για το μάθημα των Θρησκευτικών είναι αναμφισβήτητα μια ιστορική απόφαση. Καταργεί ολόκληρη την επιστημονική, παιδαγωγική και θεολογική εξέλιξη του μαθήματος μετά το 1974. Καταργεί τη συνειδητή προσπάθεια χιλιάδων Θεολόγων να κατακτήσουν στη συνείδηση των συναδέλφων τους αλλά και των μαθητών όπως και στην καθημερινή παιδαγωγική πράξη την πραγματική επιστημονική και παιδαγωγική ισοτιμία του μαθήματος των Θρησκευτικών με τα άλλα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος. Ακυρώνει τις προσπάθειες συννενόησης με την Εκκλησία, όπου τα νέα προγράμματα σπουδών είχαν και την αποδοχή της Ιεραρχίας.

Υπονομεύει, τέλος, την καθιέρωση μιας κουλτούρας διαλόγου ανάμεσα σε επιστημονικούς και θρησκευτικούς φορείς, με γνώμονα πάντοτε ότι την τελική εθύνη των μαθημάτων την έχει η Πολιτεία. Το μάθημα των Θρησκευτικών, σύμφωνα με την σημερινή απόφαση του ΣτΕ, δεν είναι πλέον μάθημα αλλά κατήχηση. Δεν είναι γνώση αλλά εξέταση για την πίστη των μαθητών και των γονιών τους.

Ένα μάθημα που θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι χρήσιμο και απολύτως απαραίτητο, μετατρέπεται πια επίσημα σε άκρως επικίνδυνο αναχρονισμό».

Ν. Φίλης: Οι αποφάσεις του ΣτΕ γυρίζουν την εκπαίδευση στη σκοτεινή δεκαετία του ’50

«Με βάση το σκεπτικό της απόφασης, όλα τα προγράμματα σπουδών που ίσχυαν μετά το 2000 δεν έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί, γιατί σε όλα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό η επιταγή του Συντάγματος του 1975 για την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης, δεν ερμηνευόταν περιοριστικά ως κατήχηση στην Ορθοδοξία», τονίζει μεταξύ άλλων σε δήλωσή του για τη σημερινή απόφαση του ΣτΕ ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναλυτικά η δήλωση του Νίκου Φίλη, τομεάρχη Παιδείας και βουλευτή Α΄ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ:

Με την απόφασή του το ΣτΕ επαναλαμβάνει την προηγούμενη σύμφωνα με την οποία το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει να έχει κατηχητικό χαρακτήρα. Πρόκειται για απόφαση που αντίκειται στο Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Είναι περίεργο ότι το Ανώτατο Δικαστήριο, που έχει επιφορτιστεί με την αρμοδιότητα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των πολιτών, να νομολογεί επί θεολογικών και παιδαγωγικών ζητημάτων, ως να ήταν Οικουμενική Σύνοδος ή Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Με τα νέα Προγράμματα Σπουδών (τα επονομαζόμενα Φίλη και στη συνέχεια Γαβρόγλου), επιχειρήσαμε το μάθημα των θρησκευτικών να είναι μάθημα γνώσης και όχι πίστης, προβληματισμού και ουσιαστικής μάθησης και όχι κατήχησης και προσηλυτισμού. Αυτή η κατεύθυνση αντανακλά τη νέα κοινωνική πραγματικότητα και ανταποκρίνεται σε ένα σχολείο κοσμικό και δημοκρατικό. Γι` αυτό, άλλωστε,  τα νέα προγράμματα παρά τον πόλεμο ορισμένων κέντρων, αγκαλιάστηκαν από τη μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονέων.

Οι αποφάσεις του ΣτΕ γυρίζουν την εκπαίδευση στη σκοτεινή δεκαετία του `50 και στο «ελληνοχριστιανικό» Σύνταγμα του 1952. Με βάση το σκεπτικό της απόφασης, όλα τα προγράμματα σπουδών που ίσχυαν μετά το 2000 δεν έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί, γιατί σε όλα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό η επιταγή του Συντάγματος του 1975 για την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης, δεν ερμηνευόταν περιοριστικά ως κατήχηση στην Ορθοδοξία.
Η νομολογία του ΣτΕ θα  δημιουργήσει αδιέξοδο στην εκπαίδευση,  προκαλεί θέματα συνείδησης και τελικώς οδηγεί τα πράγματα, ώστε, το μάθημα των θρησκευτικών, με τη μορφή της κατήχησης να γίνει προαιρετικό.

Η ίδια αυτή νομολογία,  που μεθοδεύτηκε από εκκλησιαστικούς και παρεκκλησιαστικούς παράγοντες στο χώρο της Δικαιοσύνης, έρχεται σε αντίθεση με το ώριμο κοινωνικά αίτημα, του χωρισμού και της δημοκρατικής ρύθμισης των σχέσεων Κράτους- Εκκλησίας, ιδιαίτερα στην αποκοπή του ομφάλιου λώρου ανάμεσα στην Εκκλησία και την εκπαίδευση. Αυτό το δημοκρατικό αίτημα υπηρετείται μόνο με καθαρές αρχές και όχι με αυταπάτες και τακτικισμούς.

Αλ. Χαρίτσης: Μας πάει πίσω η απόφαση του ΣτΕ για τα Θρησκευτικά

Στο ραδιόφωνο του Αθήνα 9,84 και τον δημοσιογράφο Άρη Τόλιο μίλησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Χαρίτσης. Στο μεταξύ, ερωτηθείς για την απόφαση του ΣτΕ περί αντισυνταγματικότητας των αποφάσεων του πρώην υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου για τα Θρησκευτικά, ο Αλ. Χαρίτσης έκανε λόγο για «μια απόφαση που μας πάει πίσω και οδηγεί την ελληνική πολιτεία προς το παρελθόν». «Η προσπάθεια που κάναμε επί ΣΥΡΙΖΑ για να κατακτηθεί μια νέα συνείδηση για τη σύγχρονη παιδαγωγική, με επιστημονικούς όρους και παιδαγωγική ισοτιμία ακυρώνεται», είπε.

Όσο για την αλλαγή στάσης της νυν υπουργού Παιδείας, Ν. Κεραμέως περί της αναγραφής του θρησκεύματος στα απολυτήρια, έκανε λόγο για μια “σωστή απόφαση”, και παρέπεμψε στη σχετική δήλωση του Νίκου Φίλη, τομεάρχη Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Το φάντασμα των Εξαρχείων και η σιωπή των συνθημάτων

Της Όλγας Αθανίτη*

– Οι ευθύνες των παραδοσιακών αντιεξουσιαστικών πόλων δεν είναι εύκολο ούτε χρήσιμο να αποσιωπηθούν. Όχι μόνο επειδή η παρέμβαση τους στις ομάδες των νεαρών είναι εξαιρετικά χλιαρή -ακόμη και σ’ αυτές που έχουν ως βάση το κτίριο του Πολυτεχνείου και φέρονται να υπολογίζουν προσωπικότητες του «χώρου» -αλλά και γιατί απέφυγαν για μεγάλο διάστημα να διαχωρίσουν την ελευθεριότητα από την καθαρή παραβατικότητα, φοβούμενοι πιθανότατα την υπόνοια συμπόρευσης τους με την ιδεολογία της καταστολής και των συστημικών πλαισίων δράσης.

Ασφυκτιώντας μεταξύ της πλαστής τηλεοπτικής Σπιναλόγκας και της φαντασιακής αντιεξουσιαστικής Νεφελοκοκκυγίας, τα Εξάρχεια διολισθαίνουν στις παρυφές του αστικού μύθου. Για όσους δεν μένουν ή δεν συχνάζουν εκεί. Όσοι μένουν καλούνται να αντιμετωπίσουν μία εύθραυστη καθημερινότητα, με πολλαπλές προκλήσεις και αντικρουόμενα στερεότυπα.

Τα Εξάρχεια παραμένουν παραδοσιακή γειτονιά. Με κάθε λογής μικρομάγαζα, περίπτερα, φούρνους και ψιλικατζίδικα, κομμωτήρια, υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους, μαραγκούς και ταπετσιέρηδες, τσαγκάρικα και μεταποιήσεις ενδυμάτων. Τοπόσημο ισχυρό στην καρδιά της πόλης, γέφυρα μεταξύ της μακαριότητας του Κολωνακίου και των παριών της Ομόνοιας, ζουν ταυτότητες πολλαπλές, κουβαλώντας τις πληγές της ελληνικής κοινωνίας. Και της μνήμης της. Άρρηκτα συνδεδεμένα με τα πρώτα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, φέρουν αύρα φοιτητική, με τα βιβλία, τις εξερευνήσεις, τις συζητήσεις, την αμφισβήτηση, τα ξενύχτια, τις καλλιτεχνικές κοινότητες, το δημιουργικό πυρετό, τις εξεγέρσεις. Από τα «Σκιαδικά» και τα «Ευαγγελικά» του Ξενόπουλου, στην Αντίσταση και τα Δεκεμβριανά, τις μάχες της ΕΠΟΝ του Κούνδουρου και του Ξενάκη, τη Μπουμπουλίνας, τη Νομική και το Πολυτεχνείο του ‘73, το Χημείο της μεταπολίτευσης, κι όλα τα υπόλοιπα.

Ζουν διπλή ζωή: Γαλλικό Ινστιτούτο και Νομική βιβλιοθήκη, Γκαίτε και Αμερικανική Ένωση, Δραματική Σχολή του Κουν και κουκλίστικα καφέ, εκδοτικοί οίκοι και δισκάδικα για «ψαγμένους», γαστριμαργικές περιπλανήσεις, θέατρα, κινηματογράφοι, υπέροχες πράσινες γωνιές με περιστεριώνες και Bauhaus λεπτομέρειες, το Σχολείο του Πικιώνη και η εμβληματική Μπλε Πολυκατοικία, οι μουριές της Καλλιδρομίου, ο λόφος του Στρέφη και ο περιφερειακός του Λυκαβηττού.

Ταυτοχρόνως, η πλατεία και τα πέριξ. Χαριλάου Τρικούπη – Τοσίτσα, Καλλιδρομίου – Σόλωνος. Των σπασμένων πεζοδρομίων, της βρωμιάς, των αυτοσχέδιων τσιγαράδικων, των καμμένων κάδων, των συρράξεων μεταξύ αντιπάλων ναρκοσυμμοριών, της αγοραπωλησίας όπλων, των ληστειών, των πολλαπλασιαζόμενων κρουσμάτων έμφυλης και ρατσιστικής βίας, των ερειπωμένων κτιρίων, της εγκατάλειψης του δημόσιου χώρου.

Παράλληλες πραγματικότητες, αν και συχνά όσοι εστιάζουν στη μία, αγνοούν την άλλη. Συμβάλλοντας στην ισχυροποίηση των υπερ-απλουστεύσεων, βολικών και επικίνδυνων.

Στη συνείδηση των περισσοτέρων τα Εξάρχεια είναι μία δυστοπική περιοχή. Ένα γκέτο ασυδοσίας, ένα άβατο κατά την καθιερωμένη περιγραφή, που υφίσταται μόνο στις ανακοινώσεις της αστυνομίας, των πολιτικών προϊσταμένων της και των συστημικών ΜΜΕ. Ο ισχυρισμός καταρρίπτεται από το ίδιο το γεγονός της απρόκλητης επίθεσης και εν ψυχρώ δολοφονίας ενός εφήβου από ειδικό φρουρό, μπροστά στα μάτια των φίλων του, περαστικών και περιοίκων. Πουθενά δεν είναι τόσο ορατές και προκλητικά παρούσες οι αστυνομικές δυνάμεις όσο στα Εξάρχεια. Μ’ ένα διάλειμμα ύφεσης (όχι όμως εξαφάνισης τους) την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ., κατοικοεδρεύουν στην περιοχή. Χωρίς καμία συμβολή στην εξάλειψη της παραβατικότητας, επιδιώκεται να ενσωματωθούν ως στοιχείο κανονικότητας της γειτονιάς, καθιστώντας τους κατοίκους της εξ ορισμού ύποπτους έκνομης δραστηριότητας και παγιώνοντας την αίσθηση του φόβου ή έστω της υποχρέωσης περιορισμού στο δημόσιο χώρο. Νομιμοποιώντας την ανύπαρκτη ανάγκη επιλογής μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας .

Μόνο που η νομιμοποίηση, για να εμπεδωθεί, χρειάζεται το αντίπαλο δέος. Το ταγκό θέλει δύο. Στην περίπτωση μας, ιδεώδης παρτενέρ αναδεικνύεται η συνεπώς επαναλαμβανόμενη εβδομαδιαία επαναστατική γυμναστική νεαρών που αυτοπροσδιορίζονται ως αντιεξουσιαστές και συνεχιστές της δράσης του αναρχικού χώρου. Το ραντεβού του Σαββατόβραδου, σταθερό ως προς το χρόνο, τον τόπο και το περιεχόμενο, μπορεί να μην προσφέρει εκπλήξεις σε άλλους πλην των συμμετεχόντων, προσφέρει όμως άφθονο τοξικό καπνό από το καμένο περιεχόμενο των κάδων-οδοφραγμάτων και τις γενναιόδωρες ποσότητες χημικών κάθε σύνθεσης, και οπτικοακουστικό θέαμα κρότου-λάμψης. Αποκομμένες από κάθε ιδεολογική αναφορά, οι ομάδες του Σαββατοκύριακου ζουν την επαναστατική τους φαντασίωση, αδιαφορώντας για τη δυσφορία των κατοίκων και εκμεταλλευόμενες την αμήχανη αφωνία του εξωκοινοβουλευτικού και αναρχικού «χώρου» (οι παραδοσιακοί εκπρόσωποι του δεν παραλείπουν να τονίζουν την ανυπαρξία σχέσης με αυτές). Και μπορεί οι δράσεις αυτές να κλιμακώθηκαν σταδιακά την τελευταία δεκαετία, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, κανείς όμως δεν υποστηρίζει πως εκφράζουν την οργή και τα αιτήματα του νεολαιίστικου κινήματος του 2008.

Οι ευθύνες των παραδοσιακών αντιεξουσιαστικών πόλων δεν είναι εύκολο ούτε χρήσιμο να αποσιωπηθούν. Όχι μόνο επειδή η παρέμβαση τους στις ομάδες των νεαρών είναι εξαιρετικά χλιαρή -ακόμη και σ’ αυτές που έχουν ως βάση το κτίριο του Πολυτεχνείου και φέρονται να υπολογίζουν προσωπικότητες του «χώρου» -αλλά και γιατί απέφυγαν για μεγάλο διάστημα να διαχωρίσουν την ελευθεριότητα από την καθαρή παραβατικότητα, φοβούμενοι πιθανότατα την υπόνοια συμπόρευσης τους με την ιδεολογία της καταστολής και των συστημικών πλαισίων δράσης. Η στάση αυτή συνέτεινε στην αδράνεια των περισσότερων συλλογικοτήτων της περιοχής, τη μετατροπή της ανεκτικότητας σε απάθεια, και την εδραίωση των συμμοριών (κυρίως εμπορίας ναρκωτικών) και των βίαιων πρακτικών που αυτές υιοθετούν, ώστε τα φαινόμενα αυτά έφτασαν σε οριακά σημεία ως προς τη συχνότητα και την ακτίνα εμφάνισης τους.

Αποτέλεσμα: μεγάλος αριθμός κατοίκων εμφανίζεται να αλλάζει στάση απέναντι στην πιθανότητα γενικευμένων δράσεων καταστολής ως μόνης λύσης του προβλήματος, ενώ δεν λείπουν οι απόψεις απενοχοποίησης της αυτοδικίας, με όλες τις σοβαρές επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτή.

Την κατάσταση επιδεινώνει μία ιδιότυπη ανάπτυξη του «επαναστατικού τουρισμού». Η όξυνση της οικονομικής κρίσης διευκόλυνε την εισαγωγή και εξάπλωση του φαινομένου βραχυχρόνιας μίσθωσης ακινήτων (aibnb) που μαστίζει πλέον την περιοχή και επιτείνει την κρίση στέγης και την εκτίναξη των ενοικίων (αν και οι τιμές τους ουδέποτε υπήρξαν χαμηλές, παρά τις δυσκολίες της καθημερινότητας των εξαρχειωτών). Η πελατεία είναι στην πλειοψηφία τους νέοι που έχουν ήδη μυηθεί στην ανατρεπτική γοητεία της γειτονιάς, που ενισχύεται πλέον με την παροχή ξεναγήσεων από ερασιτέχνες ξεναγούς, με ένα μείγμα γεγονότων, αφοριστικών ερμηνειών και μυθολογικών καρυκευμάτων, προκειμένου να κάνουν την επίσκεψη πραγματικά αξιομνημόνευτη και αντάξια του τιμήματος της. Ευρύτατα διαδίδεται πως, με κάτι τις παραπάνω, οι διοργανωτές εγγυώνται σε όσους ψάχνουν δυνατές εμπειρίες τη συμμετοχή στις εβδομαδιαίες συρράξεις της Μεσολογγίου ή της Αραχώβης. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει, οι πελάτες γοητευμένοι συστήνουν την επίσκεψη στους φίλους τους. Μία απρόσμενη πηγή εισοδήματος είναι ήδη εδώ.

Στον αντίποδα, οι αιχμάλωτοι της ευαλωτότητας. Πρόσφυγες και μετανάστες, θύματα trafficking ή αναλώσιμοι φτωχοδιάβολοι του εμπορίου της πλατείας, εύκολοι στόχοι των επιδείξεων ισχύος της επιστροφής στη συστημική «κανονικότητα» και της αυξανόμενης κοινωνικής δυσανεξίας, παγιδευμένοι σε ένα αβέβαιο πήγαινε-έλα στις διαδρομές της πόλης…

Όπως τόσες φορές στο παγκοσμιοποιημένο νεοφιλελεύθερο παρόν μας, τα Εξάρχεια σπρώχνονται στην όξυνση και αφήνονται στην απαξίωση και την παραβατικότητα στοχεύοντας στην εγκατάλειψη του οικιστικού κυττάρου τους. Αναζητώντας άλλους προορισμούς, η μαζική αγοραπωλησία κατοικιών εμφανίζεται ως ευκαιρία για τον ιδιοκτήτη και ως πεπρωμένο για τον ενοικιαστή. Ο επαναπροσδιορισμός της χρήσης γής συν τη σχεδιαζόμενη επέκταση του μετρό είναι χρυσοφόρος για τους επενδυτές και θείο δώρο για την εξουσία, που χρόνια ονειρεύεται την εξάχνωση ενός άκρως ενοχλητικού αστικού θύλακα.

Ο διάλογος και ο σχεδιασμός για τη διάσωση και αναβάθμιση της γειτονιάς έχει νόημα μόνο στο βαθμό που είναι ολιστικός, αναδεικνύει το ρόλο των κοινωνικών εκπροσωπήσεων ως θεσμικού συνομιλητή, ενθαρρύνει τις πρωτοβουλίες αυτοδιαχείρισης και δικτύων πολιτισμού και αλληλεγγύης, εμπεριέχει το σεβασμό στην πολυσήμαντη έκφραση στο δημόσιο χώρο, οικοδομεί κουλτούρα συλλογικής και ατομικής ευθύνης απέναντι στην κοινή καθημερινότητα και την εξέλιξη της.

Η οριζόντια κατασταλτική πολιτική δεν έχει σ’ αυτόν καμία θέση. Επειδή, τελικά, πρόκειται για μία άκρως ιδεολογική και πολιτική επιλογή.

* Ηθοποιός, μεταφράστρια και μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, κάτοικος Εξαρχείων

Βοήθεια στο Σπίτι: Ο Πρωθυπουργός απέφυγε να δεσμευτεί για τις προσλήψεις

Καμία αναφορά για το μέλλον των περίπου 3.000 μόνιμων προσλήψεων στο Πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι” δεν περιείχε η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη το Σάββατο στην 84η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Η πρωθυπουργική σιωπή για το θέμα, αξίζει να συνδυαστεί με το γεγονός ότι, αντιθέτως, έκανε μνεία σε προσλήψεις σε άλλους τομείς. Συγκεκριμένα στην ομιλία του συμπεριλήφθηκαν οι «προσλήψεις 1.500 νέων αστυνομικών μέχρι το τέλος του έτους» και «οι 2.000 προσλήψεις, κυρίως, νοσηλευτών και οι 2.000 νέοι γενικοί γιατροί πρωτοβάθμιας υγείας, μάλιστα οι πρώτοι 800 από αυτούς θα αναλάβουν αμέσως καθήκοντα.».  Ίχνος αναφοράς, όμως, στο “Βοήθεια στο Σπίτι”.

Υπογραμμίζεται πως ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και την επόμενη ημέρα, στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στο πλαίσιο της ΔΕΘ.

Εκεί δέχθηκε ερώτηση που, μεταξύ άλλων κατηγοριών προσλήψεων, έθετε συγκεκριμένα το ερώτημα εάν θα πραγματοποιηθούν «οι  3.000 προσλήψεις στο πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι”». 

Στην απάντησή του, πάλι απέφυγε ρητή αναφορά, χαρακτηρίζοντας –χωρίς να κάνει καμία διάκριση- τις προσλήψεις για τις οποίες ρωτήθηκε ως «εξαγγελίες» της προηγούμενης Κυβέρνησης, για τις οποίες δεν βρήκαν «ούτε μία πίστωση». 

Δεν είπε ούτε μία φορά τις λέξεις “Βοήθεια στο Σπίτι”, ενώ αντιθέτως ανέδειξε ως προτεραιότητα της Κυβέρνησης τις προσλήψεις «νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού», τις προσλήψεις «στην Ειδική Αγωγή» και «ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες τις προσλήψεις τακτικού προσωπικού στην εκπαίδευση».

Ακολουθεί επί λέξει τι ρωτήθηκε για το “Βοήθεια στο Σπίτι” και πως ακριβώς απάντησε ο Πρωθυπουργός:

ΕΡΩΤΗΣΗ (Κ. Σαββόπουλος, Αυγή): «Καλησπέρα σας, κύριε Πρόεδρε. Χθες, στην ομιλία σας αναφέρατε ότι η Κυβέρνηση δίνει μάχη για να βελτιώσει την καθημερινότητα των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας. Σ’ αυτό το πλαίσιο οι πολίτες αναμένουμε ενέργειες, πρωτοβουλίες ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους. Ανακύπτουν, λοιπόν, τα ερωτήματα:

Οι 10.500 προσλήψεις μόνιμων καθηγητών στη Γενική Παιδεία που έχουν δρομολογηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, θα πραγματοποιηθούν; στο χώρο της υγείας έχουν δρομολογηθεί 10.000 προσλήψεις, θα πραγματοποιηθούν όλες στο ακέραιο; όπως και οι 3.000 προσλήψεις στο πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι”; και εν τέλει, η Κυβέρνησή σας θα διατηρήσει τον κανόνα της μίας πρόσληψης για κάθε μία αποχώρηση ή θα επαναφέρει τον κανόνα ένα προς πέντε; Ευχαριστώ.»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

« Το τι συνιστά, ξέρετε, δρομολογημένη πρόσληψη είναι αντικείμενο προς συζήτηση.

ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ προσλήψεις-ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ.

Ούτε πιστώσεις, δεν βρήκαμε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΙΣΤΩΣΗ σε προϋπολογισμό ΓΙ’ ΑΥΤΕΣ τις προσλήψεις.

Είναι πάρα πολύ ωραίο να σταθώ εγώ εδώ, και πάρα πολύ εύκολο για τον κ. Τσίπρα αποχωρώντας να ανακοινώνει προσλήψεις οι οποίες ΔΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.

Παρά ταύτα, στο ζήτημα των προσλήψεων έχουμε ξεκαθαρίσει ποιες είναι οι ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ μας.

Προχωράμε άμεσα σε προσλήψεις και νοσηλευτικού προσωπικού και ιατρικού προσωπικού. Ήδη έχουμε καταφέρει και έχουμε βρει κάποια κονδύλια για να προσλάβουμε 800 γιατρούς στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για να υποστηρίξουμε την Πρωτοβάθμια Φροντίδα.

Προχωρούν οι προσλήψεις στην Ειδική Αγωγή από εκεί που τις βρήκαμε. Ήταν σωστή η πρωτοβουλία της προηγούμενης Κυβέρνησης και θα ολοκληρωθεί.

Και ανάλογα με τις δημοσιονομικές μας δυνατότητες, θα προχωρήσουμε και στις προσλήψεις τακτικού προσωπικού στην εκπαίδευση, δίνοντας πάντα μια προτεραιότητα στους αναπληρωτές καθηγητές. Αλλά για να μπορούμε να το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να έχουμε καταρχάς μία πλήρη καταγραφή του ανθρώπινου δυναμικού της εκπαίδευσης, να δούμε πού είναι οι ουσιαστικές μας ανάγκες και να ξανακάνουμε έναν ουσιαστικό σχεδιασμό με βάση τα πραγματικά δεδομένα της εκπαίδευσης σήμερα.

Δεν θα είμαστε στον κανόνα ένα προς πέντε. Αυτό μπορώ να σας το πω πια, διότι έχουμε τη δυνατότητα να κινηθούμε σε καλύτερα επίπεδα απ’ αυτό.  Αλλά πάλι το ζήτημα δεν είναι ο κανόνας. Ο κανόνας ένα προς ένα, γνωρίζετε ότι έχει ήδη ξεπεραστεί απ’ την Κυβέρνηση, είχαμε περισσότερες προσλήψεις από αποχωρήσεις. Αλλά το ζήτημα δεν είναι να παίζουμε με τους κανόνες. Είναι να προσλαμβάνουμε εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες. Και η μεγάλη κριτική που άσκησα εγώ στην Κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια είναι ότι δεν προσέλαβε προσωπικό εκεί που είχαμε ανάγκες αλλά προσέλαβε προσωπικό με κριτήρια πελατειακά, κομματικά, και χωρίς να βλέπει πού έχουμε ουσιαστικές ανάγκες, ειδικά σε καταρτισμένο προσωπικό. »

Ψευδής ή αληθής εθνική συνείδηση;

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 07.09.19 ]


Ένα βιβλίο, η «Μέση Αγγλία» του Τζόναθαν Κόου, αναλύει την κοινωνία του Brexit, την παταγώδη αποτυχία της σοσιαλδημοκρατίας, που αποδέχθηκε το νεοφιλελεύθερο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, την επιβολή ακραίων καιροσκόπων τύπου Μπόρις Τζόνσον, Φάρατζ κ.ά., την μετανάστευση, τα θέματα των ταυτοτήτων, των παιγνιδιών με τον εθνικισμό για ψηφοθηρικούς λόγους, των μαζικών εθνικιστικών τελετουργιών τύπου Ολυμπιακών Αγώνων, τη συνέχεια του θατσερικού άγριου νεοφιλελευθερισμού, την ακροδεξιά, τον κοινωνικό εμφύλιο… Και τώρα τι; Χάος. Τώρα τρέχουν «σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα» να σώσουν ό,τι σώζεται!

Η Αγγλία είναι παντού. Η ίδια δεξιά ρητορική στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ουγγαρία, σε όλη την Ευρώπη, στις ΗΠΑ. Η «εθνική ταυτότητα» και ο εθνικισμός είναι το προνομιακό πολιτικό πεδίο της δεξιάς, συμπεριλαμβανομένης της ακροδεξιάς.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται το κυβερνητικό σχέδιο για τις γιορτές με αφορμή τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, και, κυρίως, η εργαλειοποίηση της ιστορίας στην εκπαίδευση. Δεν ενδιαφέρει η ιστορική αλήθεια, λέει η υπουργός Παιδείας, αλλά η ιστορική μυθολογία που θα ενισχύει την «εθνική συνείδηση»! Μόνο που θα είναι μία ψευδής εθνική συνείδηση. Εθνικό θα είναι το ψευδές και όχι το αληθές.

Αλλά ένας λαός, που η «ψυχή» του θα συνίσταται από ψέματα δεν μπορεί να έχει σχέση με το διαφωτισμό, ούτε με την καλλιέργεια και την παραγωγή ευγένειας. Εδώ αναπτύσσεται μόνο η γκάμα των αρχών και των αξιών της δεξιάς. Σ’ αυτό το έδαφος «φύεται» μόνο μίσος, φανατισμός και φόβος για τον Άλλο και το άλλο, το διαφορετικό. Η κοινωνία της νεοδεξιάς χομπσιανής ζούγκλας είναι επί θύραις και θα λιπαίνεται με μεγάλα συγκινησιακά φορτία «ιστορικών ψευδών» για τις νίκες των προγόνων επί των «άλλων», των εχθρών. Γιατί η δεξιά ιδεολογία και πολιτική έχει ανάγκη από «εχθρούς»…

Απέναντι στην εργαλειοποίηση της Ιστορίας, στην χρήση της για προπαγανδιστικούς και χειραγωγητικούς λόγους, μπορούμε να απαντήσουμε με την Ιστορική Αλήθεια, με τον αναστοχασμό της ιστορίας μας. Να απαντήσουμε με επιστημονικό τρόπο, στην προπαγάνδα. Να αντιτάξουμε τον Διαφωτισμό στον Σκοταδισμό και την σκόπιμη ψευδολογία. Να δούμε την πρόταση του Ρήγα για έναν πολίτη ελεύθερο, βαλκανικό, πανευρωπαϊκό, οικουμενικό, έναν άνθρωπο της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας και της Αγάπης.

Ψευδής ή αληθής εθνική συνείδηση, λοιπόν;

Νομικά διάτρητος ο «διεμβολισμός» της Επιτροπής Ανταγωνισμού

 

Ο ΔΣΑ μεταξύ πολλών άλλων κάνει λόγο για αθέμιτη παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας στην ανεξαρτησία της Αρχής, ενώ για την πρόωρη παύση διοικήσεων Ανεξάρτητων Αρχών με τη θέσπιση ασυμβιβάστων που δεν υπήρχαν κατά τον χρόνο διορισμού των μελών, αλλά εισήχθησαν κατά τη διάρκεια και πριν από τη λήξη της θητείας τους, τονίζει ότι παραβιάζει το ενωσιακό δίκαιο και δημιουργούνται Αρχές φιλικές προς την πολιτική εξουσία.

Καμία θέση στο σύγχρονο κράτος δικαίου δεν έχει η απόφαση της κυβέρνησης να παύσει πρόωρα από τη θέση τους τα τέσσερα μέλη της Επιτροπής Ανταγωνισμού, σύμφωνα με πολυσέλιδη γνωμοδότηση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών που παρουσιάζει σήμερα η «Εφ.Συν.».

Η «Εφ.Συν.» παρουσιάζει την πολυσέλιδη γνωμοδότηση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για την παύση των τεσσάρων μελών της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

Πηγή: Νομικά διάτρητος ο «διεμβολισμός» της Επιτροπής Ανταγωνισμού

Να αντιδράσουμε ως αυτοδιοικητικοί στην αναστολή της Κοινωφελούς Εργασίας

Δήλωση του δημοτικού συμβούλου Σταμάτη Μπεχράκη

Θεωρούμε εγκληματική κίνηση την «επ΄αόριστον» αναστολή εφαρμογής του θεσμού της παροχής Κοινωφελούς Εργασίας. Κατά τη γνώμη μας πρέπει να αντιδράσουμε ως αυτοδιοίκηση δυναμικά όταν αρκετοί δήμοι έχουν εντάξει στην κοινωνική τους πολιτική την ζήτηση και αξιοποίηση των ατόμων με έκτιση των ποινών των πλημμελημάτων εναλλακτικά, δηλαδή με παροχή υπηρεσίας ή εργασίας από τους κατάδικους στην κοινωνία («κοινότητα») ή και στο ίδιο το «θύμα» , με σκοπό να αποφεύγονται οι συνέπειες του εγκλεισμού τους στις φυλακές, μέσα σε ένα περιβάλλον, που είναι ζητούμενο αν συμβάλει στο σωφρονισμό του, επιπλέον δε τίθεται και πρόβλημα υπερπληθυσμού.

Το θέμα αφορά τους Δήμους φυσικά κατά σημαντικό βαθμό και πέρα από την ανθρωποκεντρική προσέγγιση του «σωφρονισμού», γιατί οι συγκεκριμένοι κατάδικοι , εκτός των άλλων στην πράξη «απορροφώνται» από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους δήμους, κυρίως στις υπηρεσίες καθαριότητας και «πρασίνου».

Συνέχεια ανάγνωσης Να αντιδράσουμε ως αυτοδιοικητικοί στην αναστολή της Κοινωφελούς Εργασίας