Αρχείο κατηγορίας Πολιτικός Παράπλους

Ωφελημένη η Καλαμάτα από τη συγχώνευση Πανεπιστημίου και ΤΕΙ Πελοποννήσου

 0ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: MESSINIA24 ΣΤΙΣ 07/04/2019UNCATEGORIZED

ΜΕ 2 ΣΧΟΛΕΣ, 6 ΤΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΕ 5 ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου εντάσσονται κατ’ εξαίρεση 4 τμήματα του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, το οποίο καταργείται ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και εντάσσεται στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Ιδρύονται 2 πανεπιστημιακές σχολές στην Καλαμάτα, όπου θα λειτουργούν 6 συνολικά Τμήματα, και από μία στην Τρίπολη και την Πάτρα (με 4 τμήματα στην κάθε μια), ένα τμήμα στο Ναύπλιο κι ένα στη Σπάρτη.
Επίσης, στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ιδρύεται Πανεπιστημιακό Ερευνητικό Κέντρο (Π.Ε.Κ.) ως ακαδημαϊκή μονάδα του Ιδρύματος, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο θα αποτελείται από 13 Ινστιτούτα και 2 παραρτήματα, τα οποία θα λειτουργούν 5 στην μεσσηνιακή πρωτεύουσα, 4 στην Τρίπολη, 2 στην Κόρινθο και 4 στην Πάτρα.

Ειδικότερα, κατ’ εξαίρεση, εντάσσονται στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου τα Τμήματα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Τ.Ε., Μηχανικών Πληροφορικής Τ.Ε., Μηχανολόγων Μηχανικών Τ.Ε. και Πολιτικών Μηχανικών Τ.Ε. του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Ελλάδας.

Σημειώνεται ότι ο υπουργός Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου απείλησε την Πανεπιστημιακή κοινότητα του Πανεπιστημίου Πατρών, που προβάλει αντιδράσεις για τη συνένωση του Πανεπιστημίου με το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, ότι δεν θα Ιδρυθεί Νομική και Γεωπονική Σχολή στην Πάτρα εάν δεν προχωρήσει η συγχώνευση.

H Καθημερινή Ηλεκτρονική Εφημερίδα για την Παιδεία esos.gr εξασφάλισε και δημοσιεύει κατ’ αποκλειστικότητα το Σχέδιο Νόμου συγχώνευσης του ΤΕΙ Πελοποννήσου με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Ειδικότερα, το Σχέδιο Νόμου προβλέπει -μεταξύ άλλων- τα εξής:

«Ίδρυση, μετονομασία και αλλαγή έδρας Σχολών

1. Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ιδρύονται οι εξής Σχολές:
α) Γεωπονίας και Τροφίμων, με έδρα την Καλαμάτα,
β) Διοίκησης, με έδρα την Καλαμάτα,
γ) Επιστημών Υγείας, με έδρα την Τρίπολη,
δ) Μηχανικών, με έδρα την Πάτρα.

2. Η ακαδημαϊκή λειτουργία τους αρχίζει από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2019-2020.

3. Σε κάθε Σχολή συνιστάται Γραμματεία για τη διοικητική και γραμματειακή υποστήριξή της, η οποία λειτουργεί σε επίπεδο Τμήματος, σύμφωνα με την περίπτ. α΄ της παρ. 2 του άρθρου 54 του ν. 4178/2013 (Α΄ 174).

4. Η Σχολή Οικονομίας Διοίκησης και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου μετονομάζεται σε Σχολή Οικονομίας και Τεχνολογίας.

Το Πανεπιστήμιο στην Τρίπολη

Ίδρυση Τμημάτων

1. Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ιδρύονται τα εξής Τμήματα:
α) Γεωπονίας, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Γεωπονίας και Τροφίμων,
β) Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Γεωπονίας και Τροφίμων,
γ) Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Διοίκησης,
δ) Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οργανισμών, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Διοίκησης,
ε) Λογοθεραπείας, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,
στ) Επιστήμης Διατροφής και Διαιτολογίας, με έδρα την Καλαμάτα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,
ζ) Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών, με έδρα το Ναύπλιο, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Καλών Τεχνών,
η) Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, με έδρα την Τρίπολη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Οικονομίας και Τεχνολογίας,
θ) Ψηφιακών Συστημάτων, με έδρα την Σπάρτη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Οικονομίας και Τεχνολογίας,
ι) Φυσικοθεραπείας, με έδρα την Τρίπολη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,
ια) Δημόσιας Υγείας, με έδρα την Τρίπολη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,
ιβ) Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, με έδρα την Πάτρα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών,
ιγ) Μηχανολόγων Μηχανικών, με έδρα την Πάτρα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών,
ιδ) Πολιτικών Μηχανικών με έδρα την Πάτρα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών,
ιε) Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, με έδρα την Τρίπολη, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών,
ιστ) Κοινωνικής Εργασίας, με έδρα την Πάτρα, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.

2. Στα υφιστάμενα κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Τμήματα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου επέρχονται οι εξής τροποποιήσεις:

α) Το Τμήμα Νοσηλευτικής της Σχολής Επιστημών Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Υγείας,

β) το Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών της Σχολής Οικονομίας, Διοίκησης και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, μετονομάζεται σε Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών και εντάσσεται στη Σχολή Μηχανικών. Οι φοιτητές του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών που κατά την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2019-2020 δεν έχουν υπερβεί τη διάρκεια των εξαμήνων που απαιτούνται για τη λήψη του τίτλου σπουδών, σύμφωνα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών, προσαυξανόμενη κατά τέσσερα (4) εξάμηνα, έχουν το δικαίωμα να ολοκληρώσουν τον πρώτο κύκλο σπουδών του Τμήματος μετά την μετονομασία.

3. Η ακαδημαϊκή λειτουργία των Τμημάτων του παρόντος και η εισαγωγή των πρώτων φοιτητών, αρχίζει από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2019-2020, με εξαίρεση τα Τμήματα Φυσικοθεραπείας και Δημόσιας Υγείας και Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, η έναρξη της ακαδημαϊκής λειτουργίας των οποίων καθορίζεται με αιτιολογημένη απόφαση της Συγκλήτου, που εκδίδεται ύστερα από συνεκτίμηση των υλικοτεχνικών υποδομών και του εκπαιδευτικού προσωπικού, και πάντως όχι νωρίτερα από το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021.

Η Πανεπιστημιακή Σχολή στην Καλαμάτα

Πανεπιστημιακό Ερευνητικό Κέντρο Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

1. Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ιδρύεται Πανεπιστημιακό Ερευνητικό Κέντρο (Π.Ε.Κ.) ως ακαδημαϊκή μονάδα του Ιδρύματος, με έδρα την Καλαμάτα.

2. Σκοποί του Π.Ε.Κ. είναι: α) η διεξαγωγή βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας, β) η αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας, γ) η συμβολή στην εξειδίκευση νέων επιστημόνων, δ) η παροχή υπηρεσιών σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, ε) η διαμεσολάβηση ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα για την ανάπτυξη ερευνητικών μονάδων και δραστηριοτήτων στις επιχειρήσεις, στ) η ανάπτυξη συνεργασιών με ερευνητικούς φορείς, ζ) η ανάληψη ερευνητικών, αναπτυξιακών και συμβουλευτικών δράσεων, ιδίως στους τομείς: αα) της γεωπονικής επιστήμης, ββ) της επιστήμης και της τεχνολογίας των τροφίμων, γγ) του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης, δδ) της διοίκησης και της οικονομίας, εε) της επιστήμης των μαθηματικών και της πληροφορικής στστ) των κοινωνικών και πολιτικών επιστημών και ζζ) των επιστημών υγείας.

4. Το Π.Ε.Κ. αποτελείται από τα εξής Ινστιτούτα:

α) Βιοτεχνολογικών εφαρμογών στη γεωπονία στα τρόφιμα και στο περιβάλλον με έδρα την Καλαμάτα και με εξειδίκευση: αα) στις εφαρμογές της βιοτεχνολογίας στα τρόφιμα, στη γεωπονία και στο περιβάλλον για ποιοτική και ποσοτική βελτίωση της γεωργικής παραγωγής, για παραγωγή τροφίμων υψηλής διατροφικής αξίας με υψηλή μικροβιολογική και χημική ασφάλεια, για αξιοποίηση των αποβλήτων βιομηχανιών τροφίμων και εξοικονόμηση ενέργειας και ββ) στην εφαρμογή καινοτόμων μεθοδολογιών για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στο σχεδιασμό και στην ανάπτυξη νέων βιοδραστικών ενώσεων συμπεριλαμβανομένων φυσικών προϊόντων, πεπτιδίων, πρωτεϊνών, σακχάρων και γενικότερα οργανικών ενώσεων.

β) Εφαρμοσμένης μοντελοποίησης (applied modeling) με έδρα την Καλαμάτα και με εξειδίκευση στην έρευνα, ανάπτυξη και εφαρμογή μεθόδων εφαρμοσμένων μαθηματικών για την επίλυση προβλημάτων που απαντώνται στις φυσικές επιστήμες, στη μηχανική, στην οικονομία και τα χρηματοοικονομικά, στη διοίκηση, στις βιολογικές επιστήμες και στη γεωπονία.

γ) Υπολογιστικών και τηλεπικοινωνιακών συστημάτων με έδρα την Τρίπολη και με εξειδίκευση στην έρευνα, ανάπτυξη και εφαρμογή μεθόδων για την επίλυση προβλημάτων στο χώρο της υπολογιστικής επιστήμης και των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων.

δ) Εφαρμογών πληροφορικής στην τέχνη και τον πολιτισμό με έδρα την Τρίπολη και παράρτημα στην Καλαμάτα και με εξειδίκευση στην έρευνα, ανάπτυξη και εφαρμογή μεθόδων και τεχνικών Πληροφορικής στον Πολιτισμό.

ε) Νέων τεχνολογιών για την επιχειρηματικότητα και την παραγωγή με έδρα την Τρίπολη και παράρτημα στην Καλαμάτα και με εξειδίκευση στην έρευνα και ανάπτυξη μεθόδων για καινοτόμες πληροφοριακές εφαρμογές στις οικονομικές, διοικητικές και γεωπονικές επιστήμες.

στ) Χρηματοοικονομικής ανάλυσης και ποσοτικών μεθόδων στην οικονομία με έδρα την Καλαμάτα και παράρτημα στην Τρίπολη και με εξειδίκευση: αα) στην ανάλυση  των σύγχρονων χρηματοδοτικών προϊόντων, ββ) στις μεθόδους διαχείρισης και αντιστάθμισης κινδύνου στην οικονομία και την παραγωγή, γγ) στην ανάπτυξη μοντέλων πρόβλεψης και ερμηνείας για οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες, δδ) στην εφαρμογή μεθόδων βελτιστοποίησης χαρτοφυλακίου και εε) στη μελέτη της επίδρασης των κοινωνικών και των οικονομικών παραγόντων στα χρηματοδοτικά προϊόντα.

ζ) Μεσογειακής Διατροφής και Λειτουργικών Τροφίμων με έδρα την Καλαμάτα και με εξειδίκευση στη μελέτη της μεσογειακής διατροφής και στην ανάπτυξη μεθοδολογιών για την παραγωγή λειτουργικών τροφίμων με συγκεκριμένα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά που απευθύνονται σε συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού.

η) Μεταναστευτικής πολιτικής με έδρα την Κόρινθο και με εξειδίκευση στη μελέτη του φαινομένου των μεταναστευτικών ροών, των επιπτώσεων του στις ευρωπαϊκές δημόσιες πολιτικές και του τρόπου αντιμετώπισής του στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες.

θ) Δημογραφικής γήρανσης με έδρα την Κόρινθο και με εξειδίκευση στα θέματα των επιπτώσεων αλλά και των ευκαιριών που προκύπτουν από το φαινόμενο της δημογραφικής γήρανσης σε κοινωνικό αλλά και σε οικονομικό επίπεδο.

ι) Τεχνολογικής διακυβέρνησης και τον ψηφιακό μετασχηματισμό (Technology Governance and Digital Transformation) με έδρα την Πάτρα και εξειδίκευση στην έρευνα, στην ανάπτυξη και στον σχεδιασμό συστημάτων για την υποστήριξη του ψηφιακού μετασχηματισμού της κοινωνίας, της οικονομίας και της διοίκησης, στη θεωρητική έρευνα σε θέματα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στην θεωρητική και εφαρμοσμένη έρευνα στον κοινωνικό μετασχηματισμό.

ια) Ενσωματωμένων συστημάτων, μικρο- νανο-ηλεκτρονικής και εφαρμογών και (Micro- Nano-Electronics Embedded Systems and Applications) με έδρα την Πάτρα με εξειδίκευση: αα) στη διεξαγωγή βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας στα κυβερνοφυσικά συστήματα στις θεματικές περιοχές των αυτοματισμών και του ενσωματωμένου λογισμικού, ββ) στα βιοϊατρικά συστήματα και εφαρμογές και στον σχεδιασμό ενσωματωμένων συστημάτων υλικού και γγ) στη μικροηλεκτρονική και νανοηλεκτρονική, στα προηγμένα αναλογικά και ψηφιακά ηλεκτρονικά κυκλώματα και διατάξεις, αισθητήρες και συστήματα μέτρησης/ελέγχου.

ιβ) Ενεργειακών συστημάτων και προηγμένων υλικών (Energy Systems and Advanced Materials)) με έδρα την Πάτρα και εξειδίκευση στις σύγχρονες τεχνολογίες και συστήματα παραγωγής και διαχείρισης ηλεκτρικής ενέργειας, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στις τεχνολογίες ελέγχου και προστασίας συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, στις σύγχρονες εσωτερικές ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και αυτοματισμούς, στη διαχείριση ενέργειας στα σύγχρονα κτίρια, σε θέματα ενεργειακής αποδοτικότητας και εξοικονόμηση ενέργειας, στις υψηλές τάσεις και στα προηγμένα μονωτικά υλικά, στις επικοινωνίες μέσω γραμμών υψηλής τάσης και στα προηγμένα ηλεκτρονικά/ηλεκτρολογικά υλικά και στοιχεία (devices) και στη φωτονική.

ιγ) Υπολογιστικής μηχανικής και έρευνας και εφαρμογών στη μηχανοτρονική με έδρα την Πάτρα και εξειδίκευσηστην έρευνα, στον σχεδιασμό και στην ανάπτυξη: αα) λογισμικού για μηχανικούς με σκοπό την επίλυση προβλημάτων στην ανάλυση κατασκευών, στην ακουστική, στην ανάπτυξη νέων υλικών, στη ρευστομηχανική, στην αεροδυναμική, στη μετάδοση θερμότητας και ακτινοβολίας, στη διάχυση μάζας και ββ) συστημάτων για τον έλεγχο και αυτοματισμό της μηχανικής με ηλεκτρικά/ηλεκτρονικά συστήματα.

Ένταξη του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

1. Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πελοποννήσου (Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου), με έδρα την Καλαμάτα, καταργείται από την έναρξη ισχύος του παρόντος ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και εντάσσεται στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, το οποίο υπεισέρχεται αυτοδικαίως και χωρίς άλλη διατύπωση σε όλα τα ενοχικά και εμπράγματα δικαιώματα και σε όλες τις υποχρεώσεις του Τ.Ε.Ι., ως οιονεί καθολικός διάδοχος αυτού, χωρίς την καταβολή φόρου, τέλους ή άλλου δικαιώματος υπέρ του Δημοσίου ή των Ο.Τ.Α. ή άλλων νομικών προσώπων, τηρουμένων των διατυπώσεων δημοσιότητας για τα ακίνητα.

Ένταξη προσωπικού του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Το πάσης φύσης προσωπικό του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου με τις αντίστοιχες θέσεις, συμπεριλαμβανομένων και των προσωρινών ή προσωποπαγών θέσεων, μεταφέρεται αυτοδικαίως από την έναρξη ισχύος του παρόντος στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, σύμφωνα με τα άρθρα 48 έως 50. Η μεταφορά του ανωτέρω προσωπικού διαπιστώνεται με πράξεις του Πρύτανη του Πανεπιστημίου, που εκδίδονται μέσα σε εξήντα (60) ημέρες από την έναρξη ισχύος του παρόντος, δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και στις οποίες μνημονεύονται οι θέσεις και τα ονόματα αυτών που τις κατέχουν.

Ένταξη μελών Δ.Ε.Π.

2. Τα μέλη Δ.Ε.Π. του Τ.Ε.Ι. με την ένταξή τους αποκτούν τους ακαδημαϊκούς τίτλους των μελών Δ.Ε.Π. του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, κατ’ αντιστοίχιση των θέσεων που κατέχουν, καθηγητές α΄ βαθμίδας, αναπληρωτές καθηγητές, επίκουροι καθηγητές, υπηρετούντες λέκτορες, και υποβάλλονται στο ακαδημαϊκό καθεστώς των μελών Δ.Ε.Π. πανεπιστημίων, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, σύμφωνα με την παρ. 3.

ε) Τα μέλη Δ.Ε.Π. του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου εντάσσονται και υπάγονται στο ακαδημαϊκό καθεστώς των μελών Δ.Ε.Π. Πανεπιστημίου αποκλειστικά σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, οι οποίες υπερισχύουν κάθε άλλης διάταξης.

Ένταξη μελών Ε.ΔΙ.Π. – Ε.Τ.Ε.Π.

Τα μέλη του Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (Ε.ΔΙ.Π.) και Ειδικού Τεχνικού Εργαστηριακού Προσωπικού (Ε.Τ.Ε.Π.) του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου εντάσσονται σε Τμήματα/Σχολές του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, σύμφωνα με την αντιστοιχία της παρ. 1 του άρθρου 48, ή στο Ίδρυμα, αναλόγως με το που ανήκουν οι θέσεις τους. Αν οι θέσεις τους είναι κατανεμημένες σε Τομείς, εντάσσονται στο αντίστοιχο Τμήμα του Πανεπιστημίου στο οποίο εντάσσονται και τα μέλη Δ.Ε.Π. του Τμήματος Τ.Ε.Ι. στο οποίο ανήκε ο Τομέας. Τα μέλη του παρόντος εντάσσονται με την ίδια εργασιακή σχέση και την ίδια θέση που κατέχουν, οργανική ή προσωποπαγή, και υποβάλλονται στο ακαδημαϊκό καθεστώς των μελών Ε.ΔΙ.Π. και Ε.Τ.Ε.Π. Πανεπιστημίου και στο αντίστοιχο μισθολογικό καθεστώς.

Ένταξη λοιπού προσωπικού

1. Το μόνιμο και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου διοικητικό προσωπικό που υπηρετεί κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος στο Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου μεταφέρεται αυτοδικαίως στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, σε θέση αντίστοιχη με αυτή που κατέχει, οργανική ή προσωποπαγή, με την ίδια εργασιακή σχέση, στην ίδια κατηγορία-εκπαιδευτική βαθμίδα, στον ίδιο κλάδο, στην ίδια ειδικότητα και με το βαθμό που κατέχει και παραμένει στην ίδια έδρα (πόλη εργασίας). Είναι δυνατή, ύστερα από υποβολή αίτησης, η μετακίνηση του προσωπικού σε άλλη πόλη εργασίας.

2. Προσωπικό του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, επιστημονικοί συνεργάτες και εργαστηριακοί συνεργάτες, ακαδημαϊκοί υπότροφοι, καθώς και λοιπές κατηγορίες έκτακτου προσωπικού εξακολουθούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και να ασκούν τα καθήκοντά τους στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου με το ίδιο καθεστώς, τους ίδιους όρους και την ίδια διάρκεια. Το ίδιο ισχύει και για όσους παρέχουν τις υπηρεσίες τους με συμβάσεις έργου.

Ένταξη φοιτητών του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

1. Οι εγγεγραμμένοι φοιτητές σε Τμήματα του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου, δηλαδή όσοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος δεν έχουν ολοκληρώσει όλες τις υποχρεώσεις που απαιτούνται από το πρόγραμμα σπουδών για τη λήψη πτυχίου, εντάσσονται αυτοδίκαια στα Τμήματα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, σύμφωνα με την αντιστοιχία της παρ. 1 του άρθρου 48, με δικαίωμα να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους σύμφωνα με τις παρ. 2 και 5.

2. Η ακαδημαϊκή λειτουργία των Τμημάτων του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου συνεχίζεται μεταβατικά μέχρι την αποφοίτηση των ήδη εγγεγραμμένων, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος, φοιτητών, οι οποίοι συνεχίζουν και ολοκληρώνουν το πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος Τ.Ε.Ι. εισαγωγής τους και λαμβάνουν τον αντίστοιχο τίτλο σπουδών Τμήματος Τ.Ε.Ι

3. Για τη διεξαγωγή των εκπαιδευτικών και εξεταστικών διαδικασιών και την πρακτική άσκηση των φοιτητών, αρμόδια είναι τα μέλη Δ.Ε.Π. που προέρχονται από τα αντίστοιχα Τμήματα Τ.Ε.Ι. και οι οποίοι συνεχίζουν να ασκούν τα ανατεθειμένα σε αυτούς διδακτικά καθήκοντα στο Τμήμα προέλευσης, σε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές.

4. Για την ολοκλήρωση των προγραμμάτων σπουδών, την παροχή τίτλων σπουδών, την έκδοση πιστοποιητικών και πάσης φύσης βεβαιώσεων, καθώς και τη χορήγηση πιστοποιητικών και βεβαιώσεων σε αποφοίτους των Τμημάτων αυτών αρμόδια είναι τα όργανα των αντίστοιχων, σύμφωνα με την παρ. 1, Τμημάτων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

5. Οι προπτυχιακοί φοιτητές που εξετάζονται επιτυχώς στα απαιτούμενα για τη λήψη πτυχίου υποχρεωτικά και μαθήματα επιλογής του πρώτου κύκλου σπουδών του Τμήματος Τ.Ε.Ι. εισαγωγής τους, χωρίς να έχουν υπερβεί τη διάρκεια των εξαμήνων που απαιτούνται για τη λήψη του τίτλου σπουδών, σύμφωνα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών, προσαυξανόμενη κατά τέσσερα (4) εξάμηνα, έχουν τη δυνατότητα με αίτηση, που καταθέτουν στη γραμματεία του Τμήματος στο οποίο εντάσσονται σύμφωνα με την παρ. 1, αντί να ορκιστούν και να λάβουν πτυχίο Τ.Ε.Ι. σύμφωνα με την παρ. 2, να παρακολουθήσουν επιπλέον μαθήματα από το πρόγραμμα σπουδών του αντίστοιχου Τμήματος Πανεπιστημίου και να λάβουν πτυχίο πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.

Γενικές διατάξεις λειτουργίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

1. α) Στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου λειτουργεί έως την 31-8-2020 Συμβούλιο Ένταξης, στο οποίο μετέχουν ο υπηρετών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρύτανης του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου, ως πρόεδρος, ο υπηρετών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρύτανης του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Ελλάδας, οι υπηρετούντες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Αντιπρυτάνεις του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου, ο υπηρετών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Αντιπρύτανης Έρευνας και Δια Βίου Εκπαίδευσης του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Ελλάδας, καθώς και ο εκάστοτε εκλεγμένος Αντιπρύτανης ακαδημαϊκών υποθέσεων και φοιτητικής μέριμνας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ως μέλη.

β) Μετά την παύση της λειτουργίας του, οι αρμοδιότητές του περιέρχονται στα οικεία ακαδημαϊκά όργανα, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.

2. Ο υπηρετών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος πρύτανης του Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου συμμετέχει έως την 31-8-2022:
α) στη Σύγκλητο χωρίς δικαίωμα ψήφου και ως εισηγητής στα θέματα αρμοδιότητας του Συμβουλίου Ένταξης και
β) στο Πρυτανικό Συμβούλιο του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με δικαίωμα ψήφου μόνο όταν το Πρυτανικό Συμβούλιο ασκεί τις γνωμοδοτικές του αρμοδιότητες.

3. β) Οι διαδικασίες ανάδειξης και συγκρότησης των οργάνων διοίκησης των Σχολών ολοκληρώνονται το αργότερο μέχρι τις 31-8-2019. Οι εκλογές για ανάδειξη Κοσμήτορα προκηρύσσονται από τον Πρύτανη μέχρι τις 31-5-2019. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων μπορεί να δοθεί παράταση έως δύο (2) φορές, στις προθεσμίες των προηγούμενων εδαφίων.

Η προγραμματική διακήρυξη ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ

Η προγραμματική διακήρυξη ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ

1. Απαραίτητη η συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων σε Ελλάδα και Ευρώπη

Σήμερα, σε Ελλάδα και Ευρώπη, είναι απαραίτητη και επείγουσα η συμμαχία των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων, δυνάμεων της Αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και του προοδευτικού κέντρου. Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) που ανήκει στην Ομάδα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και η Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜΑΡ), που ανήκει στον χώρο της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών ενώνουμε τις δυνάμεις μας. Μας ενώνει η ανάγκη συμπόρευσης και κοινών απαντήσεων στις νέες προκλήσεις για την Ελλάδα και την Ευρώπη, παραμερίζοντας υπαρκτές διαφωνίες μας σε μια σειρά ζητημάτων.

2. Απέναντι στην ακροδεξιά, τον εθνολαϊκισμό και τον νεοφιλελευθερισμό

Η οικονομική κρίση, η λιτότητα, η διεύρυνση των ανισοτήτων, ο αναποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης του προσφυγικού ρεύματος ανέδειξαν τις αδυναμίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος αλλά και την λανθασμένη πολιτική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συντηρητική και νεοφιλελεύθερη ασκούμενη πολιτική από τις πλειοψηφούσες μέχρι σήμερα δυνάμεις της δεξιάς έχει οδηγήσει στην άνοδο του ευρωσκεπτικισμού και στην ενίσχυση του εθνικισμού και του ακροδεξιού λαϊκισμού. Πολλά κόμματα της ευρωπαϊκής δεξιάς, για να επιβιώσουν εκλογικά, υιοθετούν την ακροδεξιά ατζέντα ενισχύοντας ακόμη περισσότερο αυτή την τάση. Η απάντηση των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να είναι άμεση και αποτελεσματική, με αφετηρία τις ευρωεκλογές. Προτεραιότητά τους σε όλη την Ευρώπη οφείλει να είναι η ήττα του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς, αλλά και η προώθηση πολιτικών ενίσχυσης της κοινωνικής δικαιοσύνης και των εργασιακών δικαιωμάτων, ανασυγκρότησης του κοινωνικού κράτους, θωράκισης της δημοκρατίας.

3. Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση

Η ευρωπαϊκή εμβάθυνση και ολοκλήρωση είναι αναγκαία σε όλους τους τομείς, για μία δημοκρατική Ευρώπη που θα έχει ως συλλογικό όραμα έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας, που θα δίνει τη μάχη της βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης, με σταθερή στόχευση για μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων και αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, θα αντιπαρατίθεται αποφασιστικά στον εθνικισμό, τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία, θα αντιμετωπίζει το προσφυγικό και το μεταναστευτικό ζήτημα, με αλληλεγγύη, ανθρωπισμό και πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου και θα προωθεί τη δημοκρατική της εμβάθυνση.

4. Ενίσχυση της Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Για να αντιστραφεί το ρεύμα του αντιευρωπαϊσμού και του εθνολαϊκισμού πρέπει οι πολίτες να συμμετέχουν στις αποφάσεις που θα λαμβάνονται από δημοκρατικά εκλεγμένα και νομιμοποιημένα κι όχι από άτυπα εξωθεσμικά όργανα, με κυρίαρχο το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μόνο έτσι θα ξανακάνουμε την Ευρώπη ελκυστική.

5. Αναγκαία η ανάδειξη μιας προοδευτικής ατζέντας στην Ελλάδα με σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό

Είναι αναγκαία η ανάδειξη μίας προοδευτικής ατζέντας με σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Γι’ αυτό και ο διάλογος και οι συνεργασίες μεταξύ των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να γίνονται σε προγραμματική βάση, δεδομένου ότι στο νέο πολιτικό περιβάλλον οι διαχωριστικές γραμμές αριστεράς – δεξιάς και προόδου – συντήρησης είναι ξεκάθαρες και θα καθορίσουν τις πολιτικές συγκλίσεις και αντιπαραθέσεις.
ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ μείναμε σταθεροί στην υπεύθυνη στάση επίλυσης του Μακεδονικού. Βάλαμε πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον. Κρατήσαμε μια πραγματικά πατριωτική στάση προς όφελος των συμφερόντων της χώρας συμβάλλοντας εμπράκτως στην οικοδόμηση μιας ειρηνικής βαλκανικής γειτονιάς. Τα όσα έχουν ακολουθήσει στην χώρα μας με την έξαρση ενός νέου εθνολαϊκισμού έφεραν στο προσκήνιο με έντονο τρόπο τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ προόδου και συντήρησης. Η κοινή μας βούληση για την προώθηση μίας ενωτικής διαδικασίας προοδευτικής συμπαράταξης μακριά από ηγεμονισμούς για να ηττηθεί η συντηρητική δεξιά και η ακροδεξιά έθεσαν τις βάσεις για την Προοδευτική Συμμαχία. Για να βγει η χώρα οριστικά από την κρίση χρειάζεται να γίνουν πολλά ακόμη και κυρίως να προωθηθεί μία πραγματικά προοδευτική ατζέντα σε όλους τους τομείς πολιτικής.

6. Για την προώθηση μιας σύγχρονης αριστερής και προοδευτικής πολιτικής

• Ένα νέο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα στηρίζεται στα εργασιακά δικαιώματα, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος, με επιχειρηματικότητα που σέβεται τους κανόνες, με καινοτομία και επενδύσεις για την παραγωγή νέου πλούτου και τη δίκαιη αναδιανομή του, με προτεραιότητες σε τομείς, όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, ο τουρισμός, η αγροτική παραγωγή, η ναυτιλία και η εξαγωγική μεταποίηση (δομικά υλικά, φάρμακα), όπου η χώρα μας έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα, με ισχυρή παρουσία του δημόσιου τομέα σε στρατηγικής σημασίας τομείς της οικονομίας.
• Η καταπολέμηση της ανεργίας με τη δημιουργία βιώσιμων, καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας και μείωση των προσωρινών, υποαμοιβόμενων και ευέλικτων μορφών απασχόλησης. Η περαιτέρω ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων και της εργατικής νομοθεσίας, η καταπολέμηση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και της μαύρης εργασίας , η αύξηση των πραγματικών μισθών.
• Η προστασία των δημόσιων αγαθών, η ενίσχυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας και υγείας, η ενίσχυση του κράτους πρόνοιας, η καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Σοβαρές μεταρρυθμίσεις δεν μπορεί να γίνουν χωρίς κοινωνική συνοχή, γιατί όποτε αυτό δοκιμάσθηκε απέτυχε.
• Ένα δίκαιο, σταθερό φορολογικό σύστημα, με προοδευτικές κλίμακες και μείωση της αναλογίας έμμεσων προς άμεσους φόρους.
• Ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος που λειτουργεί με πλήρη διαφάνεια και αξιοκρατία σε όλα τα επίπεδα, αφήνοντας πίσω τις παθογένειες, τη διαφθορά, τις πελατειακές σχέσεις.
• Ο σεβασμός και η διαφύλαξη της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου, όπως και η διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών.
• Η υπεύθυνη στάση στα μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, με σταθερή προσήλωση για ειρηνική επίλυση των διαφορών με τις γειτονικές χώρες, στο πλαίσιο μιας ενεργητικής, πολυδιαστατης και φιλειρηνικής πολιτικής, μακριά από κάθε εθνικισμό, με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα και όχι το πολιτικό κόστος.
• Η διεύρυνση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών, προώθηση της ισότητας όλων των πολιτών ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού.
• Η προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των δύο φύλων σε όλους τους τομείς της ζωής
• Η θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους στην κατεύθυνση του διαχωρισμού των σχέσεων εκκλησίας – κράτους.
• Η συστηματική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η προστασία του περιβάλλοντος και η επιδίωξη της αειφόρου ανάπτυξης που λαμβάνει υπόψη την οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική διάσταση.
• Η χάραξη και υλοποίηση μιας μακρόπνοης πολιτιστικής πολιτικής που θα διαφυλάσσει την πολιτιστική κληρονομιά και θα ενισχύει την σύγχρονη δημιουργία, τον πολιτιστικό πλουραλισμό και την προώθηση νέων τρόπων χρηματοδότησης του πολιτισμού.

https://www.syriza.gr/article/id/80025/H-programmatikh-diakhryksh-SYRIZA-DHMAR1.html

Κύρκος Δοξιάδης: «Νεοφιλοφασισμός»

  • Εφημερίδα Εποχή
  • Τη συνέντευξη πήρε ο Παύλος Κλαυδιανός

Ξεκινώντας από τις ευρωεκλογές, να σου θέσουμε το εξής ερώτημα: εμείς, ως Αριστερά, έχουμε ορίσει το περιεχόμενό τους, τη σημασία τους. Ο κόσμος πώς τις βλέπει και εδώ και στην Ευρώπη;


Να εξετάσουμε την ερώτηση σε διαφορετικά επίπεδα. Ένα πρώτο, γενικό επίπεδο, το οποίο όμως έχει να κάνει και με την ιδιαιτερότητα αυτών των ευρωεκλογών, είναι ότι υπάρχει σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας στην ΕΕ. Δεν είναι θεωρητικό το ζήτημα, ανέκυψε με οξύτητα στα χρόνια της κρίσης, το νιώσαμε στο πετσί μας. Ουσιαστικά η έννοια και η ουσία των μνημονίων και το πώς εφαρμόστηκαν συνίστανται στο ότι υπάρχουν μηχανισμοί, οι οποίοι σε τεράστιο βαθμό είναι ανεξέλεγκτοι από τα εθνικά κοινοβούλια. Το λένε σχεδόν όλοι αυτό – πχ για θεσμούς όπως το Eurogroup ή το Euroworking group. Θεσμοί ανεξέλεγκτοι, αλλά με καθοριστική σημασία όσον αφορά την άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής. Το γεγονός, ύστερα από αυτή την εμπειρία, ότι θα ψηφίσουμε για ένα θεσμό, όπως το Ευρωκοινοβούλιο, που παρά όλα τα στραβά του είναι ο μόνος αντιπροσωπευτικός, καθιστά αυτές τις εκλογές σημαντικές. Μπορεί να συμπεράνει κανείς, ακόμη και μη ειδικός στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ότι πολλά από όσα συμβαίνουν ούτε καν σε επίπεδο ευρωκοινοβουλίου μπορεί να ελεγχθούν. Θα έπρεπε, λοιπόν, ο θεσμός να ενισχυθεί και αυτό θα έπρεπε να είναι μια πλευρά του περιεχομένου της ψήφου. Το δεύτερο επίπεδο, είναι το οξύ θέμα της ανόδου της ακροδεξιάς, που υπάρχει φόβος να ενισχυθεί σε βαθμό επικίνδυνο, κρίσιμο σ’ αυτές τις εκλογές. Πρέπει, με την ψήφο, να αποτραπεί, να αποφευχθεί, κατά το δυνατό, η άνοδος της ακροδεξιάς. Τα δύο αυτά επίπεδα αφορούν αυτό που πρέπει να γίνει. Τώρα, όσον αφορά το πώς αντιλαμβάνονται οι πολίτες το ζήτημα, νομίζω ότι δεν έχουν αλλάξει πολύ οι οπτικές τους σε σχέση με παλαιότερες ευρωεκλογές. Δηλαδή, πάλι μετράει περισσότερο η σημασία τους για τις επερχόμενες εθνικές εκλογές, όχι ως ψήφος για ουσιαστική ισχύ ως προς ό,τι συμβαίνει στην Ευρώπη.

Ο ενοχλητικός ΣΥΡΙΖΑ

Είμαστε, όμως, λίγο χρόνο – μήνες – και από τις εθνικές εκλογές. Ποια η στρατηγική των κομμάτων, ποιο το επίδικο αυτών των εκλογών; Πώς εγγράφονται και στο κοινωνικό – συλλογικό επίπεδο;
Τεράστιο θέμα με πολλές διαστάσεις. Νομίζω ότι το επίδικο, όσον αφορά τα αστικά κόμματα, είναι να κλείσει, επιτέλους, αυτή η αφόρητη και τεράστια παρένθεση. Εδώ βλέπει κανείς να υπάρχει μια εντυπωσιακή συσπείρωση. Είναι ενδεικτικό για το πόσο βαθιά ταξική είναι η πολιτική διαμάχη τα τελευταία χρόνια, η πρωτοφανής συσπείρωσή τους, όσο και αν διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, ιδίως η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Παρά το ιστορικό τους μίσος, τα δύο κόμματα έχουν αγαστή σύμπνοια σχεδόν σε όλα τα ζητήματα εναντίον τού ΣΥΡΙΖΑ. Πέραν αυτού του αμυντικού στόχου της αστικής παράταξης, θέλουν να επαναφέρουν την κατάσταση όπως ήταν πριν ανακύψει αυτή η ενοχλητική ιστορία που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ. Το νέο, ίσως, είναι ότι, μαζί με την προσπάθεια αποκατάστασης της προηγούμενης άκρως νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης, επανακάμπτει μια συστημική ακροδεξιά, θα την ονομάζαμε, η οποία σε υφέρπουσα μορφή πάντοτε υπήρχε στο κόμμα της Δεξιάς, αλλά δεν είχε βγει στην επιφάνεια, όπως συμβαίνει τον τελευταίο καιρό με αφορμή και στήριγμα το περίφημο Μακεδονικό. Αυτό λειτούργησε και στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Τώρα, όπως και τότε, νομίζω πως αποτελεί ένα είδος κομβικού στρατηγικού σημείου που χρησιμεύει στη Δεξιά και γενικότερα στις αστικές δυνάμεις να συνδεθούν με τον «παλιό καλό τους εαυτό» τής προδικτατορικής δεξιάς προς μια κεκαλυμμένη ή και εμφανή ακροδεξιά κατεύθυνση.

Το Μακεδονικό, όπως τέθηκε, πόσο είναι τακτική, να πάρουν ψήφους, πόσο ουσιαστικό δομικό στοιχείο;


Το τακτικό στοιχείο σίγουρα παίζει ρόλο. Θυμίζω ότι στην αρχή, όταν τέθηκε το Μακεδονικό, υπήρξε ταλάντευση στη ΝΔ. Σίγουρα έπαιξε ρόλο το ότι, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ, η Αριστερά, αυτή τη φορά τάχθηκε ξεκάθαρα προς μια αντιεθνικιστική κατεύθυνση, το είδαν ως ευκαιρία να κάνουν εύκολη αντιπολίτευση, στηριζόμενοι στο ότι υπάρχουν τα γνωστά διάχυτα εθνικιστικά χαρακτηριστικά στην κοινωνία. Αλλά αυτό το τακτικό στοιχείο έβγαλε στην επιφάνεια βαθύτερα, δομικά στοιχεία. Το βλέπουμε και στα ελληνοτουρκικά, αλλά στο Μακεδονικό διαφέρει, το είχαμε από παλιά, από το 1992. Σε μεγάλο βαθμό τότε συμμετείχε και μεγάλο μέρος της Αριστεράς, δυστυχώς, παρά κάποιες σημαντικές εξαιρέσεις. Το φαινόμενο, τότε, Σαμαρά ήταν το νήμα που συνδεόταν με τον Αβέρωφ και τους συν αυτώ, που ποτέ τους δεν χώνεψαν ότι υπήρξε μεταπολίτευση, ότι η Ελλάδα μετά το 1974 έγινε μια γνήσια δημοκρατική χώρα. Θέλησαν να το υπονομεύσουν, πράγμα όχι εύκολο ούτε επί Κωνσταντίνου Καραμανλή ούτε μετά επί Ανδρέα Παπανδρέου που έγιναν κάποιες προσπάθειες εκσυγχρονισμού σοσιαλδημοκρατικού τύπου. Υπ’ αυτή την έννοια η λεγόμενη στροφή προς την ακροδεξιά της ΝΔ σε ένα επίπεδο είναι όντως εντυπωσιακή, από την άλλη όμως δεν είναι και κάτι που πρέπει να μας εκπλήσσει και πολύ, υπό την έννοια ότι τώρα απλώς βγαίνει στην επιφάνεια. Ως προς το Μακεδονικό, η διαφορά είναι ότι τώρα δεν υπάρχει ευρεία συναίνεση όπως στις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε μια πάρα πολύ καλή στάση. Η ΝΔ τώρα κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για διχαστική πολιτική και από την πλευρά της έχει δίκιο. Διότι ναι μεν είχαν συμφωνήσει σε επίπεδο κορυφής για σύνθετη ονομασία, αλλά στο κοινωνικό πεδίο είχε εξακολουθήσει να επικρατεί η εντύπωση ότι η κοινή θέση είναι «κανένα παράγωγο του όρου Μακεδονία». Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, επίσης ορθά λέει ότι η σύνθετη ονομασία ήταν η «εθνική γραμμή», αλλά διατυπωνόταν μόνο σε επίπεδο κορυφής και με τους Ευρωπαίους. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, τόλμησε να πει «ειρήνη στα Βαλκάνια, συνανάπτυξη, συνεργασία με τους γείτονες» κτλ. Σε κάποιον κόσμο αυτό πέρασε, ευτυχώς, και έσπασε την εθνικιστική συναίνεση. Αλλά ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, ακόμη, παραμένει στα παλιά.

Οι επιπτώσεις του Μακεδονικού

Κατά τη γνώμη σου η στάση στο Μακεδονικό μετατοπίζει ψήφο;


Είναι ένα τεράστιο θέμα και κρίσιμο, αν το δεις εκλογικά. Δεν ξέρω πόσο αξιόπιστες είναι οι δημοσκοπήσεις για να εξετάσουμε αυτό το λεπτό ζήτημα. Έχω, όμως, μια υποψία ότι, δεδομένου ότι ο κόσμος έχει καταλάβει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πετύχει μια σειρά σημαντικά πράγματα, μέτρα κτλ, το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη ανακάμψει ουσιαστικά, μάλλον πρέπει να οφείλεται στη δυσαρέσκεια για το Μακεδονικό. Κάνω αυτή τη σκέψη, αλλά διευκρινίζοντας ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα δημοσκοπικά ευρήματα σ’ αυτό το θέμα απ’ όσο ξέρω. Τώρα, ως προς τη στάση της ΝΔ για τα ελληνοτουρκικά, που κινδυνολογεί, με αυτοσυγκράτηση έστω, είναι για να σπρώξουν τα πράγματα σε μια κατεύθυνση που «στριμώχνει» τον ΣΥΡΙΖΑ, σε επίπεδο τακτικής, και, σε ένα βαθύτερο επίπεδο, αποτελεί συνέχεια με την παλιά δεξιά γραμμή. Είναι συνολικά μια βαθιά στρατηγική για τη Δεξιά, δεν την έχει εγκαταλείψει, που μ’ αυτή επιδιώκει ηγεμονία και έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Κ. Μητσοτάκης, ωστόσο, διατείνεται ότι ως κύριο σημείο αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει την οικονομία.


Ναι, είναι και τα δυο, σίγουρα. Χρησιμοποίησα τελευταία ένα νεολογισμό σε άρθρα μου: «νεοφιλοφασισμός», δηλαδή μαζί νεοφιλελευθερισμός και ακροδεξιά. Το βλέπουμε ως τάση και στην Ευρώπη, για διαφόρους λόγους. Αυτό το πάντρεμα ακροδεξιάς και νεοφιλελευθερισμού, ούτε θεωρητικά ούτε πολιτικά είναι αδιανόητο. Να πούμε και το εξής: ο νεοφιλελευθερισμός τι είναι; Είναι σκληρός καπιταλισμός. Αυτό δεν είναι εύκολο να κερδηθεί με συναίνεση ως πολιτική, δεν έγινε ποτέ. Στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες στην Ευρώπη ο καπιταλισμός δεν ήταν τόσο σκληρός, υπήρχε κοινωνικό κράτος, «καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο» κτλ. Στη σύγχρονη εποχή και μέχρι τώρα στην Ευρώπη τα νεοφιλελεύθερα μέτρα επιβάλλονταν από τους θεσμούς, όπως είπαμε πριν, μιλώντας για το δημοκρατικό έλλειμμα. Αν αυτό δεν κριθεί επαρκές, και υπάρξουν ανταρσίες κατά τόπους, μπορεί η προσφυγή στις συνεργασίες με την ακροδεξιά να κριθεί ως έσχατη λύση. Προκύπτει δε, και αντίστροφα: ακροδεξιές δυνάμεις υιοθετούν νεοφιλελεύθερες πολιτικές, δεν είναι τυχαίο. Στην Ελλάδα η τάση εντοπίζεται στη ΝΔ με τη στροφή στην ακροδεξιά.

Η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου

Να έλθουμε στην Αριστερά τώρα, τον ΣΥΡΙΖΑ. Να κάνουμε, πρώτα, μια εκτίμηση της κυβερνητικής του θητείας;


Κατά την άποψή μου το σημαντικό ζήτημα είναι να σκεφτούμε τι διαφορετικό θα μπορούσε να γίνει πέρα από αυτό που συνέβη. Είχαμε μια ήττα το 2015, μια τρομερά σημαντική υποχώρηση που υπέστη η Αριστερά, βρέθηκε σε κατάσταση άμυνας, κατάφερε να εκλεγεί τον Σεπτέμβρη και από εκεί και πέρα άσκησε μια πολιτική, έστω «με την κοινωνία όρθια», που προσδιορίστηκε, όμως, από τον συμβιβασμό της. Εδώ θα πρέπει να κατανοήσουμε τον θεσμικό δυϊσμό: δεν υπάρχει δημοσιονομική αυτονομία στην Ευρωζώνη. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, και μάλιστα με τη συγκεκριμένη δέσμευση σκληρού μνημονίου, τι εναλλακτική υπήρχε; Να παραδώσει τα όπλα, δηλαδή να παραδεχθεί ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει ως αριστερή κυβέρνηση, οπότε θα παρέδιδε το κράτος «σαν φρούριο» σε μια άλλη δύναμη που «της ταιριάζει» πιο πολύ η νεοφιλελεύθερη πολιτική. Στο σύγχρονο κράτος, όμως, δεν ασκείται έτσι η πολιτική. Το κράτος δεν είναι φρούριο, έχει ορισμένες λειτουργίες, οι οποίες επιτελούνται ούτως ή άλλως, κάποιος πρέπει να τις εκτελέσει και, αν δεν το κάνει η Αριστερά, θα το κάνει άλλος με τρόπο πιο επώδυνο για τις μάζες. Αυτό ήταν το δίλημμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, επομένως, καλά έκανε, δεν μπορούσε να παραδώσει τα όπλα. Μπορεί να κατάφερνε, έτσι, να διασώσει, πρόσκαιρα, την «ταξική του συνέπεια», την «αριστερή του αξιοπρέπεια», αλλά σ’ ό,τι αφορά το ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για τις λαϊκές τάξεις θα ήταν πολύ χειρότερα. Μ’ αυτό το δεδομένο δεν μπορώ να έχω απορριπτική στάση, κατάφερε, ακριβώς επειδή είναι αριστερή δύναμη και στα πολύ στενά περιθώρια που είχε, μια σειρά πράγματα, να περισώσει κάπως την κατάσταση.

Τώρα, στη βάση αυτού του έργου που λες, που συνοπτικά είναι το τέλος των μνημονιακών προγραμμάτων, η μη κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, η οικονομία σε τροχιά ανάκαμψης, τα διάφορα αξιακά μέτρα, το Μακεδονικό κ.ά. υπάρχει μια αυξημένη αξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ, ο υγειονομικός κύκλος υπέστη πλήγματα, με αποτέλεσμα να συσπειρώσει μέρος του κόσμου που έχασε ή και άλλους. Πώς μπορεί να οργανώσει την πολιτική του με βάση αυτά;


Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να δούμε πιο καθαρά αυτές τις τάσεις που ανέφερες, την έκτασή τους. Η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ αυξήθηκε μεν είναι όμως χαμηλά, πάντα. Όσον αφορά την προσέλευση άλλων δυνάμεων, εξ αιτίας της στάσης του στο Μακεδονικό, επίσης χρειάζεται συζήτηση. Καταρχάς δεν εκφράζω καμιά επιφύλαξη, καλά κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και ανοίγεται σε αυτές τις δυνάμεις, εκτιμώ πολύ τη στάση τους, ιδίως αν λάβουμε υπόψη τη στάση άλλων δυνάμεων της «Κεντροαριστεράς» στο Μακεδονικό. Από την άλλη όμως είναι ένας κόσμος που κατά βάση περιορίζεται στο Μακεδονικό ως προς την προσέγγισή του στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι οι δυνάμεις που βλέπουν αρνητικά την ακροδεξιά στροφή του Κ. Μητσοτάκη και τούτο είναι σημαντικό, ασφαλώς.

Η πολιτική του προοδευτικού πόλου

Το κείμενο της «Γέφυρας», ωστόσο, δεν περιορίζεται στο Μακεδονικό ή την ακροδεξιά στροφή της ΝΔ. Θέτει και ζητήματα όπως το κοινωνικό κράτος, ο νεοφιλελευθερισμός.


Σύμφωνοι, είναι όμως ένα κείμενο και ένα κίνημα που προς το παρόν, τουλάχιστον, εκφράζεται σε επίπεδο προσωπικοτήτων, κυρίως. Πρέπει να αποτιμηθεί και από το αν μπορεί να εκφράσει και μια συμμαχία στο κοινωνικό επίπεδο. Υπ’ αυτή την έννοια επισήμανα ότι είναι νωρίς για να κριθεί. Το Προοδευτικό Μέτωπο είναι πιο ευρύ ως στόχευση, αλλά αυτό πρέπει να δούμε πώς μπορεί να απευθυνθεί σε επίπεδο κοινωνίας, προς τα πού απευθύνεται. Έχω απλώς έναν προβληματισμό, δεν διαφωνώ. Αν, όμως, ο μόνος τρόπος για να εκφραστεί αυτό το μέτωπο είναι σε επίπεδο προσωπικοτήτων, δεν ξέρω μέχρι πού μπορεί να πάει. Εύχομαι να έχει απήχηση. Θέλω να το θέσω και αλλιώς το ζήτημα που συζητάμε. Στην παρούσα ιστορική φάση, αν μιλήσουμε για πολιτικές – διότι και οι συμμαχίες κρίνονται στη βάση πολιτικών – και όχι μόνο στην Ελλάδα, το να είσαι υπέρ του κοινωνικού κράτους και εναντίον της λιτότητας και υπέρ μιας φιλολαϊκής οικονομικής πολιτικής, στη σημερινή φάση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού αυτή η στάση είναι ριζοσπαστικά αριστερή. Είναι, μ’ αυτή την έννοια, αντικαπιταλιστική στάση. Η άποψή μου είναι πως αυτό σημαίνει ότι η πολιτική, ακόμη και στο επίπεδο της οικονομίας, που εξέφραζε παλιότερα η σοσιαλδημοκρατία στις καλές της εποχές, και που ήταν έκφραση μιας συναίνεσης, αυτή η πολιτική τώρα δεν είναι συναινετική, είναι αντικαπιταλιστική. Οπότε, μ’ αυτό το δεδομένο, αναρωτιέμαι ποιες είναι αυτές οι μεσαίες δυνάμεις που δεν είναι αριστερές όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι και νεοφιλελεύθερες. Σήμερα υπάρχουν πλέον αυτές οι δυνάμεις σε επίπεδο κοινωνικής βάσης; Τα πράγματα είναι, πλέον, πολωμένα. Όχι με τη μορφή του ερωτήματος αν είμαστε υπέρ της αταξικής κοινωνίας ή υπέρ του καπιταλισμού, αλλά τι κάνουμε με τον καπιταλισμό στην παρούσα φάση του, δηλαδή με το νεοφιλελευθερισμό. Εκεί τα πράγματα είναι λίγο-πολύ μοιρασμένα στα δύο.

Μιλώντας για τις κοινωνικές συμμαχίες, να πούμε ότι η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ κάνει πολιτική, παίρνει μέτρα που στοχεύουν σε κοινωνικές συμμαχίες. Οι αντίπαλοι αυτά τα λένε μέτρα για τους φτωχούς, που κάνουν την προοπτική μας ως χώρας φτωχική…


Βεβαίως, είναι κοινωνικές συμμαχίες αυτά, αλλά και βάση της Αριστεράς. Δεν είναι ενδιάμεσος χώρος αυτά τα μέτρα, αλλά τα χαρακτηρίζω, χρησιμοποιώντας σκοπίμως έμφαση, αντικαπιταλιστικά. Δεν απευθύνονται σε έναν κεντρώο χώρο, αλλά στις λαϊκές τάξεις. Προφανώς θέλει να έχει, μ’ αυτά, επιρροή στο πολιτικό επίπεδο. Όσον αφορά τις πολιτικές εκφράσεις του μεσαίου χώρου, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν. Στην Ευρώπη συναντάμε σοσιαλιστικά κόμματα που εξακολουθούν να είναι αριστερά, αλλά αυτό είναι το περίφημο μετέωρο βήμα της σοσιαλδημοκρατίας. Ακόμη μερικά παίζουν με το νεοφιλελευθερισμό, άλλα όμως κινούνται αντίθετα, προς τ’ αριστερά.

Να ξαναρθούμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Κάπου σ’ ένα άρθρο σου σημειώνεις ότι πρέπει να διατηρήσει τον ριζοσπαστισμό του και σε παρένθεση σημειώνεις «ή και να τον ανακτήσει;». Πώς το προσεγγίζεις αυτό;


Ήδη είπα ότι για μένα, στο βαθμό που ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί μια πολιτική υπέρ του κοινωνικού κράτους και περιορισμού της λιτότητας, είναι ήδη ριζοσπαστικός και στο βαθμό που μπορεί να το ακολουθεί αυτό είναι ριζοσπαστικό. Η παρένθεση με ερωτηματικό αναφέρεται στο ότι υπάρχει η πραγματικότητα της εφαρμογής του μνημονίου – έστω αναγκαστικά, όπως εξήγησα πριν. Καθώς και στο ότι λιγάκι με ανησυχούν όλα αυτά τα πειράματα και οι τάσεις που υπάρχουν προς την κατεύθυνση μιας συναίνεσης. Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει, με όρους Αριστεράς, συναίνεση αυτή τη στιγμή όχι μόνο σε εγχώριο, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν εγκαταλείπεται εύκολα από τις κυρίαρχες δυνάμεις το καθεστώς που έχουν επιβάλει, δηλαδή ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός. Με προβληματίζουν, λοιπόν, συζητώντας για το ριζοσπαστισμό του ΣΥΡΙΖΑ, λογικές ή πολιτικές που λένε να προσπαθήσουμε, μέσω μιας «ευρείας κεντροαριστεράς», να πετύχουμε μια συναίνεση.

Δεν είπαμε κάτι πιο συγκεκριμένο για το ΚΙΝΑΛ. Ένας στόχος όπως αυτός της στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ, που πηγαίνει σαφώς πιο πέρα από τη θέση τής μη συνεργασίας με την Αριστερά, όπως πχ των σοσιαλδημοκρατών της Γερμανίας, πώς μπορεί να ερμηνευθεί;


Πιστεύω ότι υπάρχει μια εμπάθεια απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ διότι, ουσιαστικά, τι ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ; Ήταν ένας εφιάλτης τους που βγήκε αληθινός. Ένα κόμμα γνήσια αριστερό, ριζοσπαστικό – διότι το ΠΑΣΟΚ, κατά τη γνώμη μου, δεν υπήρξε ριζοσπαστικό ούτε επί Α. Παπανδρέου – το οποίο κατάφερε να κερδίσει τον κόσμο. Αλλά είναι και κάτι βαθύτερο: η ίδια η πορεία του ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλδημοκρατίας με τις ελληνικές της ιδιαιτερότητες. Κατάφερε να περάσει ορισμένα θετικά μέτρα τη δεκαετία του ’80, από την άλλη όμως ακολούθησε με ένα βεβιασμένο τρόπο – το έκανε σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα – τη γενικότερη στρατηγική της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας: μια βαθμιαία προσαρμογή και αφομοίωση των κατώτερων και μεσαίων τάξεων στο καπιταλιστικό σύστημα, που κατέληξε όπου και τα ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, αρχής γενομένης με τον Μπλερ στη Βρετανία. Δεν είναι απορίας άξιο, λοιπόν, που συντάσσεται σήμερα με τη δεξιά και εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή: Η Εποχή

Τασία Χριστοδουλοπούλου: Ανάγκη η συνάντηση ευρύτερων πολιτικών ρευμάτων

Συνέντευξη Παπαγιάννης Κώστας

Το πρόταγμα των ευρωεκλογών είναι η συνδυασμένη μάχη ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λιτότητα και την Ακροδεξιά – Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να διαδραματίσει νευραλγικό ρόλο στην υπεράσπιση της δημοκρατίας και να γίνει ανάχωμα στη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας – Πρόσωπα και παρατάξεις του παλιού δικομματισμού στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αντέχουν και αναπαράγονται καταφέρνοντας σε έναν βαθμό να μπλοκάρουν τις προσπάθειες κοινωνικής χειραφέτησης

Οι εξελίξεις στην Ευρώπη «απειλούν να επηρεάσουν έμμεσα ή άμεσα όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας» σημειώνει στην «Α» η Τασία Χριστοδουλοπούλου παρατηρώντας ότι οι ευρωεκλογές θα αποτελέσουν το «βάπτισμα του πυρός» για το προοδευτικό μέτωπο λόγω του προτάγματός τους, που είναι «η συνδυασμένη μάχη ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λιτότητα και την Ακροδεξιά». Η αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει ότι το προοδευτικό μέτωπο «ήταν ιστορικά αναγκαία επιλογή, που προσδοκά να εξασφαλίσει κοινωνική αποδοχή από τους ενεργούς πολίτες».

Όσον αφορά την Τοπική Αυτοδιοίκηση, σχολιάζει δηκτικά ότι «πρόσωπα και παρατάξεις του παλιού δικομματισμού», αξιοποιώντας τα πελατειακά τους δίκτυα, «αντέχουν και αναπαράγονται καταφέρνοντας σε έναν βαθμό να μπλοκάρουν τις προσπάθειες κοινωνικής χειραφέτησης των τοπικών κοινωνιών».

* Ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να πολιτικοποιήσει τις ευρωεκλογές με έναν διαφορετικό τρόπο, καθώς θα αποτελέσουν το «βάπτισμα του πυρός» για το προοδευτικό μέτωπο. Γιατί γίνεται αυτή η επιλογή σε αυτήν την πολιτική συγκυρία;

Η βασική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να προσδώσει ειδικό βάρος στις ευρωεκλογές στηρίζεται στην προφανή κρισιμότητά τους αναφορικά με τις εξελίξεις στην Ευρώπη, οι οποίες απειλούν να επηρεάσουν έμμεσα ή άμεσα όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Η συνδυασμένη μάχη ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λιτότητα και την Ακροδεξιά είναι το πρόταγμα. Εδώ «κουμπώνει» η προοδευτική συνεργασία αλλάζοντας τα δεδομένα.

Στις εκλογές του 2015 το δίλημμα ήταν Μνημόνιο – αντιμνημόνιο. Στις εκλογές του 2019 τα διλήμματα θα είναι πιο διαυγή. Θα έχουν να κάνουν με την κεντρικοποίηση του αγώνα, ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και στον κίνδυνο πολιτικής συνέκφρασής τους με την Ακροδεξιά.

Οι παραλήπτες αυτής της πολιτικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι πολίτες, είναι τα ευρωπαϊκά αριστερά κόμματα, είναι οι Πράσινοι, είναι κι εκείνα τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, που έχουν συνειδητοποιήσει το αδιέξοδο των νεοφιλελεύθερων προσαρμογών τους και αναζητούν απεμπλοκή από αυτές.

* Πώς απαντάτε στην κριτική ότι το προοδευτικό μέτωπο πρέπει να δομηθεί «από τα κάτω» κι όχι με προσωπικότητες «από τα πάνω», ιδιαίτερα με άτομα του «παλιού πολιτικού προσωπικού»;

Η συγκρότηση ενός πολιτικού μετώπου από τα κάτω πρέπει να αποτελεί μία σταθερή, μόνιμη και διαχρονική προσπάθεια για την Αριστερά. Όταν η Αριστερά όμως έχει κυβερνητικές ευθύνες, όπως στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, και παράλληλα τα κινήματα είναι σε υποχώρηση, οι κοινωνικές συμμαχίες μπορεί να ωριμάζουν με πιο αργούς ρυθμούς. Εδώ είναι που, πιθανότατα, πολιτικές πρωτοβουλίες από τα «πάνω» μπορεί να επιταχύνουν τους ρυθμούς ωρίμανσης της από τα «κάτω» κινητικότητας.

Άλλωστε οι κοινωνικές πολιτικές που εφάρμοσε και εφαρμόζει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για τις κοινωνικές δυνάμεις που ασφυκτιούν μπορούν και πράγματι εξασφαλίζουν υποστήριξη. Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό για τη δυναμική διεκδίκηση πολιτικού μετώπου ενάντια στις κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις. Απαιτείται συνάντηση ευρύτερων πολιτικών ρευμάτων.

Στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος με τη ριζοσπαστικοποίησή του, κάλυψε το πολιτικό κενό που δημιούργησε η ενσωμάτωση της ελληνικής εκδοχής της Σοσιαλδημοκρατίας, που συμπορεύτηκε με τη Δεξιά, αντιστοιχεί φυσιολογικά η χρέωση μιας τέτοιας αναγκαίας πρωτοβουλίας.

Δεν ήταν λοιπόν για εμάς θέμα προτίμησης «από τα πάνω» ή «από τα κάτω». Ήταν ιστορικά αναγκαία επιλογή, που προσδοκά να εξασφαλίσει κοινωνική αποδοχή από τους ενεργούς πολίτες. Αυτό πρέπει να το υπηρετήσουμε με σοβαρότητα και στρατηγικό ορίζοντα και όχι με βραχυπρόθεσμης προοπτικής ωφελιμιστικούς τακτικισμούς.

* Με αφορμή και την τρομοκρατική ρατσιστική επίθεση στη Νέα Ζηλανδία, ποιες επιπτώσεις θα έχει μια πιθανή επιβεβαίωση των εκτιμήσεων για σημαντική άνοδο της Ακροδεξιάς στις ευρωεκλογές;

Παγκόσμια καταγράφονται, σχεδόν κάθε μέρα, απάνθρωπες, μισαλλόδοξες και ρατσιστικές τρομοκρατικές ενέργειες, με δράστες είτε οργανωμένες δυνάμεις είτε μεμονωμένα άτομα. Από ισλαμιστικές οργανώσεις και μοναχικούς λύκους, μέχρι ακροδεξιάς κοπής δολοφόνους.

Η συνέπεια αυτής της γενικευμένης βίας τροφοδοτεί τον φόβο και ο φόβος διαμορφώνει συναινέσεις στον περιορισμό των δικαιωμάτων. Η κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης στη Γαλλία, μετά το χτύπημα στο Μπατακλάν τον Νοέμβριο του 2016, δεν έγινε αντικείμενο κοινωνικής διαμαρτυρίας, αντίθετα συνετέλεσε στην αύξηση της ισλαμοφοβίας.

Η διαφορετική αντιμετώπιση των δολοφονικών ενεργειών, ανάλογα με το πολιτικό ή εθνικό χρώμα των δραστών, αλλά και το χρώμα των θυμάτων, εκτός του ότι διαμορφώνει διχαστικά στρατόπεδα μέσα στην κοινωνία, δυναμώνει την Ακροδεξιά και τις διακρίσεις. Το αποτρόπαιο ρατσιστικό έγκλημα στη Νέα Ζηλανδία χρεώνει όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις στην Ευρώπη να κάνουν το παν ώστε η Ακροδεξιά όχι μόνο να μην δυναμώσει, αλλά να ηττηθεί.

* Για ποιο λόγο εκτιμάτε ότι δεν προχώρησαν οι προσπάθειες για προοδευτικές συγκλίσεις και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Τι παρεμβάσεις χρειάζονται στις τοπικές κοινωνίες για την αντιμετώπιση φασιστικών πρακτικών και αντιλήψεων;

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει πολιτικές ιδιομορφίες που διαμορφώθηκαν ιστορικά στη χώρα. Πρόσωπα και παρατάξεις του παλιού δικομματισμού, λόγω της πολύχρονης και πλειοψηφικής παρουσίας τους σε επίπεδο δήμων, έχουν διαμορφώσει εκλογική πελατεία με ισχυρά συμφέροντα και ειδική… «τεχνογνωσία».

Τα συμφέροντα αυτά αντέχουν και αναπαράγονται καταφέρνοντας σε έναν βαθμό να μπλοκάρουν τις προσπάθειες κοινωνικής χειραφέτησης των τοπικών κοινωνιών διά του εκδημοκρατισμού και της συμμετοχικότητας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Παραμένει δηλαδή η Τοπική Αυτοδιοίκηση ένας «προστατευμένος χώρος», σχεδόν «αποστειρωμένος», που αναπαράγεται, ανεξάρτητα από τους πολιτικούς συσχετισμούς που επικρατούν στην κεντρική πολιτική σκηνή, ίσως και γιατί, κακώς βέβαια, είναι χώρος χαμηλών προσδοκιών για τις κοινωνικές απαιτήσεις και διεκδικήσεις.

Η προοδευτική συνεργασία, λοιπόν, που επιχειρεί νέους, επίκαιρους και προωθητικούς διαχωρισμούς, δεν φαίνεται όντως να συναντά θετική ανταπόκριση από το πολιτικό – αυτοδιοικητικό προσωπικό, που θέλει να βολεύεται στα «κεκτημένα» του.

Αυτό, όμως, καθόλου δεν σημαίνει ότι δεν διαμορφώνονται αισιόδοξες δυνατότητες για πετυχημένη πορεία των αριστερών υποψηφίων σε πολλές πόλεις, δήμους και Περιφέρειες. Το αντίθετο μάλιστα. Χρειάζεται, όμως, έμπνευση και πολλή δουλειά στο δίμηνο που απομένει μέχρι τις εκλογές.

Και βέβαια πρέπει να εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα ώστε ο εθνικισμός, η ξενοφοβία και το μίσος ενάντια στους πρόσφυγες να μην ιδεολογικοποιήσουν τις συντεχνιακές και συντηρητικές εκπροσωπήσεις των τοπικών κοινωνιών. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να διαδραματίσει νευραλγικό ρόλο στην υπεράσπιση της δημοκρατίας και να γίνει ανάχωμα στη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας.

Αριστερά και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Αλέξη Χαρίτση, υπουργός Εσωτερικών

Τα τελευταία εβδομήντα χρόνια οι θεσμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χαρακτηρίστηκαν αρχικά από υπανάπτυξη και στη συνέχεια από χαμένες ευκαιρίες. Στη δεκαετία της κρίσης, μάλιστα, η Αυτοδιοίκηση υπήρξε κατεξοχήν θύμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών: περικοπή χρηματοδότησης, μείωση προσωπικού, ασφυκτικός έλεγχος δραστηριοτήτων, πεδίο αποδιάρθρωσης των εργασιακών δικαιωμάτων και ανάδυσης ελαστικών μορφών εργασίας.

Συνέχεια ανάγνωσης Αριστερά και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Εκλέγονται τυχοδιώκτες όταν κάθε ψήφος έχει την ίδια αξία;

ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΔΗΜΟΣ

Είναι βέβαιο πως το ΔΣ που θα προκύψει θα είναι -πέρα από πιο αυθεντικά αντιπροσωπευτικό- και πιο αναβαθμισμένο απ΄ ότι θα μπορούσε ποτέ να μας δώσει η ενισχυμένη αναλογική . 

Του Γιώργου Γιαννόπουλου*

Διατυπώνεται , με τρόπο άκομψο είναι η αλήθεια, τις τελευταίες μέρες ο φόβος μήπως ο δήμος Καλαμάτας καταστεί -ελέω απλής αναλογικής- έρμαιο τυχοδιωκτών που στοχεύουν σε οφφίκια, και είναι διατεθειμένοι να εκβιάσουν γι’ αυτό.


Το βασικό υπόστρωμα απόψεων σαν τις παραπάνω, είναι η απέχθεια προς την δημοκρατία και η προτίμηση σε ολιγαρχικότερες μορφές διακυβέρνησης, που έρχονται μεν από το παρελθόν, αλλά επανέρχονται ως “νέες” με τρόπο απροκάλυπτο και προκλητικό. Πρόσφατα ο “Φιλελεύθερος” είχε στο πρωτοσέλιδο απόσπασμα συνέντευξης του Δ. Νανόπουλου, με τον τίτλο “Χρειάζεται ένα άλλο πολίτευμα, η Δημοκρατία per se αρχίζει να έχει προβλήματα”. Θα μπορούσε να συμφωνήσει κανείς με την διαπίστωση, προτείνοντας σαν διέξοδο την “περισσότερη δημοκρατία” σε όλα τα επίπεδα. Όμως οι συγκεκριμένοι κύκλοι εννοούν και οραματίζονται τη συρρίκνωση της δημοκρατίας.
Εκτός από αντιδημοκρατικές όμως οι συγκεκριμένες απόψεις , με δεδομένο το τοπίο των συνδυασμών που κατεβαίνουν στο δήμο μας, και – ας μου επιτραπεί η παρατήρηση- με δεδομένα τα ονόματα των επικεφαλής τους τουλάχιστον (που δεν είναι λίγοι, και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι δημοτικοί σύμβουλοι την επαύριο των εκλογών), είναι και εντελώς αβάσιμες.
Είναι βέβαιο πως το ΔΣ που θα προκύψει θα είναι -πέρα από πιο αυθεντικά αντιπροσωπευτικό- και πιο αναβαθμισμένο απ΄ ότι θα μπορούσε ποτέ να μας δώσει η ενισχυμένη αναλογική . 
Το ίδιο το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής όχι μόνο εξασφάλιζε δυσανάλογο αριθμό δημοτικών συμβούλων στην πλειοψηφία, αλλά απέτρεπε και υπαρκτές δυνάμεις από το να διεκδικήσουν την εκπροσώπησή τους, με αποτέλεσμα να έχουμε ντεφάκτο πλειοψηφίες στα ΔΣ με τους ευνοούμενους του ενός.
Κραυγαλέο παράδειγμα ο δήμος Αθηναίων όπου με μόλις 21% στον πρώτο γύρο η δημοτική παράταξη της πλειοψηφίας έχει 28 δημοτικούς συμβούλους με μόλις 21 για όλους μαζί τους υπόλοιπους. 
Το ίδιο παράδειγμα ακυρώνει και το επιχείρημα ότι ειδικά με την απλή αναλογική μπορεί ο καθένας να μαζέψει 5 συγγενείς και φίλους, να κάνει συνδυασμό και να εκλεγεί στο ΔΣ με μόνο σκοπό να εκβιάσει έμμισθη θέση. Αυτή την ευχέρεια την έδινε στον υποτιθέμενο επίδοξο “τυχοδιώκτη” και το προηγούμενο εκλογικό σύστημα.Στον δήμο Αθηναίων είχαμε πανσπερμία υποψηφιοτήτων και στις προηγούμενες εκλογές, και εκπροσώπηση στο ΔΣ παρατάξεων που πήραν 2,30% ή και 1,97%. 
Και βέβαια την ίδια ευχέρεια μπορεί να πει κανείς ότι έδινε σε επίδοξους “τυχοδιώκτες” και το προηγούμενο καθεστώς, μέσω της ένταξής τους σε συνδυασμούς που οι μισές τους έδρες στο ΔΣ ήταν “δώρο” του εκλογικού συστήματος. Τώρα τον λόγο και για την αποτροπή ενός τέτοιου ενδεχομένου, έχουν αποκλειστικά οι ψηφοφόροι.
Πέραν αυτών, είναι επιπόλαιο να προεξωφλήσει κανείς ότι οι εκλεγμένοι που θα προκύψουν από τον συγκεκριμένο χάρτη υποψηφιοτήτων στην πόλη μας, θα αρνηθούν για λόγους μικροπολιτικούς τη συνεργασία επί των εκάστοτε θεμάτων, διακινδυνεύοντας την ομαλή πορεία του δήμου.
Αυτό που χρειάζεται -και δεν έχουμε ακόμα στο βαθμό που θα έπρεπε- είναι να υπάρξουν και πραγματικές αυτοδιοικητικές παρατάξεις -ευρύτερες από το εκάστοτε ψηφοδέλτιο- με συνέχεια , πρόγραμμα, αυτοτέλεια, και δημοκρατικές εσωτερικές διαδικασίες. 
Αλλά αυτό είναι κάτι που απαιτεί μια κουλτούρα η οποία μόνο στην πράξη και στο περιβάλλον απλής αναλογικής μπορεί να καλλιεργηθεί.

*Ο Γιώργος Γιαννόπουλος είναι πολιτικός μηχανικός, μέλος του “Ανοιχτού Δήμου”

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Δελτίο Τύπου 1-3-2019

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ

Επτά νέοι υποψήφιοι με το συνδυασμό “Ανοιχτός Δήμος – Ενεργοί Πολίτες”

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ – ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δελτίο τύπου -28/2/2019

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ

Συνάντηση Μανώλη Μάκαρη με τη Διοίκηση του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ – ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Περιοδεία στα χωριά του δήμου Καλαμάτας που ερημώνουν

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ – ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΘΕΣΕΙΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

STATHOPOULOS/DEVART© 2018 – 2019 Ανοιχτός Δήμος – Ενεργοί Πολίτες Καλαμάτας