Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα Partido Comunista Português

Sharing is caring!



Το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (πορτ. Partido Comunista Português, συντομογραφία PCP), είναι ένα πορτογαλικό κομμουνιστικό κόμμα. Το κόμμα είναι Μαρξιστικό-Λενινιστικό και η οργάνωσή του βασίζεται στον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Επίσης, αυτοχαρακτηρίζεται ως πατριωτικό και διεθνιστικό.

Η προτελευταία ημέρα εκστρατείας για τις εκλογές της 6ης Οκτωβρίου του CDU, με τον Jerónimo de Sousa, στο Barreiro. Μια “θάλασσα” ανθρώπων έσπευσαν στο Δημαρχείο με πολλές εκατοντάδες ανθρώπους στη μέση του πρωινού. Τα χρώματα του συνασπισμού PCP-PEV είναι το πράσινο της ελπίδας, το κίτρινο της χαράς, το γαλάζιο του ουρανού, το λευκό της ειρήνης και το κόκκινο του θάρρους. Πίσω φαίνονται τα μπαλόνια με CDU ενώ υπήρχε συνοδεία με ρυθμούς των τύμπανων και των γκαϊντών της μουσικής σχολής του Alto do Moinho.
Αποτέλεσμα εικόνας για Jerónimo de Sousa
Γενικός Γραμματέας Ζερόνιμο ντε Σόουζα

Συλλογική ηγεσία (Κεντρική Επιτροπή) Γενικός Γραμματέας Ζερόνιμο ντε Σόουζα Ίδρυση 6 Μαρτίου 1921 Έδρα Rua Soeiro Pereira Gomes 3, Λισαβόνα, Πορτογαλία
Εθνική προσχώρηση Συνασπισμός Δημοκρατικής Ενότητας
Ομάδα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά-Βόρεια Πράσινη Αριστερά
Διεθνής προσχώρηση Διεθνής Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων
Συνέλευση της Δημοκρατίας 15 / 230 Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 3 / 21 Περιφερειακά Κοινοβούλια 3 / 104 Τοπική αυτοδιοίκηση 171 / 2.074 Ιστότοπος http://www.pcp.pt/

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1921 ως το πορτογαλικό παράρτημα της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Κατά τη δεκαετία του 1920, το κόμμα τέθηκε εκτός νόμου ύστερα από το πραξικόπημα της 28ης Μαΐου 1926 και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αντίθεση στο δικτακτορικό καθεστώς του Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ. Κατά την περίοδο της δικτατορίας που διήρκεσε για πέντε δεκαετίες, πολλά μέλη του κόμματος ζούσαν σε καθεστώς μυστικότητας υπό την απειλή των συλλήψεων, των βασανισμών και των δολοφονιών. Μετά την αναίμακτη Επανάσταση των Γαρυφάλλων του 1974, η οποία ανέτρεψε το δικτατορικό καθεστώς, τα 36 μέλη της κεντρικής επιτροπής του κόμματος είχαν βιώσει, αθροιστικά, πάνω από 300 χρόνια φυλάκισης.

Μετά το τέλος της δικτατορίας, το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα μετατράπηκε σε σημαντική πολιτική δύναμη της χώρας, ενώ ασκεί ιδιαίτερη επιρροή στην εργατική τάξη της Πορτογαλίας. Παρά το γεγονός ότι το κόμμα έχασε σημαντικό μέρος της επιρροής του μετά την πτώση του ανατολικού μπλοκ, παραμένει δημοφιλές σε σημαντική μερίδα του πορτογαλικού πληθυσμού, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές του Αλεντέζου και του Ριμπατέζου, καθώς και στις βιομηχανικές περιοχές γύρω από τη Λισαβόνα και το Σετούμπαλ, όπου και έχει υπό τον έλεγχό του διάφορους δήμους.[9]

Το κόμμα εκδίδει την εβδομαδιαία εφημερίδα Avante! από το 1931, ενώ η νεολαία του κόμματος είναι η Πορτογαλική Κομμουνιστική Νεολαία, η οποία είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Νεολαιών.