Βοήθεια στο Σπίτι: Ο Πρωθυπουργός απέφυγε να δεσμευτεί για τις προσλήψεις

Καμία αναφορά για το μέλλον των περίπου 3.000 μόνιμων προσλήψεων στο Πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι” δεν περιείχε η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη το Σάββατο στην 84η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Η πρωθυπουργική σιωπή για το θέμα, αξίζει να συνδυαστεί με το γεγονός ότι, αντιθέτως, έκανε μνεία σε προσλήψεις σε άλλους τομείς. Συγκεκριμένα στην ομιλία του συμπεριλήφθηκαν οι «προσλήψεις 1.500 νέων αστυνομικών μέχρι το τέλος του έτους» και «οι 2.000 προσλήψεις, κυρίως, νοσηλευτών και οι 2.000 νέοι γενικοί γιατροί πρωτοβάθμιας υγείας, μάλιστα οι πρώτοι 800 από αυτούς θα αναλάβουν αμέσως καθήκοντα.».  Ίχνος αναφοράς, όμως, στο “Βοήθεια στο Σπίτι”.

Υπογραμμίζεται πως ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και την επόμενη ημέρα, στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στο πλαίσιο της ΔΕΘ.

Εκεί δέχθηκε ερώτηση που, μεταξύ άλλων κατηγοριών προσλήψεων, έθετε συγκεκριμένα το ερώτημα εάν θα πραγματοποιηθούν «οι  3.000 προσλήψεις στο πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι”». 

Στην απάντησή του, πάλι απέφυγε ρητή αναφορά, χαρακτηρίζοντας –χωρίς να κάνει καμία διάκριση- τις προσλήψεις για τις οποίες ρωτήθηκε ως «εξαγγελίες» της προηγούμενης Κυβέρνησης, για τις οποίες δεν βρήκαν «ούτε μία πίστωση». 

Δεν είπε ούτε μία φορά τις λέξεις “Βοήθεια στο Σπίτι”, ενώ αντιθέτως ανέδειξε ως προτεραιότητα της Κυβέρνησης τις προσλήψεις «νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού», τις προσλήψεις «στην Ειδική Αγωγή» και «ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες τις προσλήψεις τακτικού προσωπικού στην εκπαίδευση».

Ακολουθεί επί λέξει τι ρωτήθηκε για το “Βοήθεια στο Σπίτι” και πως ακριβώς απάντησε ο Πρωθυπουργός:

ΕΡΩΤΗΣΗ (Κ. Σαββόπουλος, Αυγή): «Καλησπέρα σας, κύριε Πρόεδρε. Χθες, στην ομιλία σας αναφέρατε ότι η Κυβέρνηση δίνει μάχη για να βελτιώσει την καθημερινότητα των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας. Σ’ αυτό το πλαίσιο οι πολίτες αναμένουμε ενέργειες, πρωτοβουλίες ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους. Ανακύπτουν, λοιπόν, τα ερωτήματα:

Οι 10.500 προσλήψεις μόνιμων καθηγητών στη Γενική Παιδεία που έχουν δρομολογηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, θα πραγματοποιηθούν; στο χώρο της υγείας έχουν δρομολογηθεί 10.000 προσλήψεις, θα πραγματοποιηθούν όλες στο ακέραιο; όπως και οι 3.000 προσλήψεις στο πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι”; και εν τέλει, η Κυβέρνησή σας θα διατηρήσει τον κανόνα της μίας πρόσληψης για κάθε μία αποχώρηση ή θα επαναφέρει τον κανόνα ένα προς πέντε; Ευχαριστώ.»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

« Το τι συνιστά, ξέρετε, δρομολογημένη πρόσληψη είναι αντικείμενο προς συζήτηση.

ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ προσλήψεις-ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ.

Ούτε πιστώσεις, δεν βρήκαμε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΙΣΤΩΣΗ σε προϋπολογισμό ΓΙ’ ΑΥΤΕΣ τις προσλήψεις.

Είναι πάρα πολύ ωραίο να σταθώ εγώ εδώ, και πάρα πολύ εύκολο για τον κ. Τσίπρα αποχωρώντας να ανακοινώνει προσλήψεις οι οποίες ΔΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.

Παρά ταύτα, στο ζήτημα των προσλήψεων έχουμε ξεκαθαρίσει ποιες είναι οι ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ μας.

Προχωράμε άμεσα σε προσλήψεις και νοσηλευτικού προσωπικού και ιατρικού προσωπικού. Ήδη έχουμε καταφέρει και έχουμε βρει κάποια κονδύλια για να προσλάβουμε 800 γιατρούς στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για να υποστηρίξουμε την Πρωτοβάθμια Φροντίδα.

Προχωρούν οι προσλήψεις στην Ειδική Αγωγή από εκεί που τις βρήκαμε. Ήταν σωστή η πρωτοβουλία της προηγούμενης Κυβέρνησης και θα ολοκληρωθεί.

Και ανάλογα με τις δημοσιονομικές μας δυνατότητες, θα προχωρήσουμε και στις προσλήψεις τακτικού προσωπικού στην εκπαίδευση, δίνοντας πάντα μια προτεραιότητα στους αναπληρωτές καθηγητές. Αλλά για να μπορούμε να το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να έχουμε καταρχάς μία πλήρη καταγραφή του ανθρώπινου δυναμικού της εκπαίδευσης, να δούμε πού είναι οι ουσιαστικές μας ανάγκες και να ξανακάνουμε έναν ουσιαστικό σχεδιασμό με βάση τα πραγματικά δεδομένα της εκπαίδευσης σήμερα.

Δεν θα είμαστε στον κανόνα ένα προς πέντε. Αυτό μπορώ να σας το πω πια, διότι έχουμε τη δυνατότητα να κινηθούμε σε καλύτερα επίπεδα απ’ αυτό.  Αλλά πάλι το ζήτημα δεν είναι ο κανόνας. Ο κανόνας ένα προς ένα, γνωρίζετε ότι έχει ήδη ξεπεραστεί απ’ την Κυβέρνηση, είχαμε περισσότερες προσλήψεις από αποχωρήσεις. Αλλά το ζήτημα δεν είναι να παίζουμε με τους κανόνες. Είναι να προσλαμβάνουμε εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες. Και η μεγάλη κριτική που άσκησα εγώ στην Κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια είναι ότι δεν προσέλαβε προσωπικό εκεί που είχαμε ανάγκες αλλά προσέλαβε προσωπικό με κριτήρια πελατειακά, κομματικά, και χωρίς να βλέπει πού έχουμε ουσιαστικές ανάγκες, ειδικά σε καταρτισμένο προσωπικό. »

Ψευδής ή αληθής εθνική συνείδηση;

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 07.09.19 ]


Ένα βιβλίο, η «Μέση Αγγλία» του Τζόναθαν Κόου, αναλύει την κοινωνία του Brexit, την παταγώδη αποτυχία της σοσιαλδημοκρατίας, που αποδέχθηκε το νεοφιλελεύθερο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, την επιβολή ακραίων καιροσκόπων τύπου Μπόρις Τζόνσον, Φάρατζ κ.ά., την μετανάστευση, τα θέματα των ταυτοτήτων, των παιγνιδιών με τον εθνικισμό για ψηφοθηρικούς λόγους, των μαζικών εθνικιστικών τελετουργιών τύπου Ολυμπιακών Αγώνων, τη συνέχεια του θατσερικού άγριου νεοφιλελευθερισμού, την ακροδεξιά, τον κοινωνικό εμφύλιο… Και τώρα τι; Χάος. Τώρα τρέχουν «σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα» να σώσουν ό,τι σώζεται!

Η Αγγλία είναι παντού. Η ίδια δεξιά ρητορική στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ουγγαρία, σε όλη την Ευρώπη, στις ΗΠΑ. Η «εθνική ταυτότητα» και ο εθνικισμός είναι το προνομιακό πολιτικό πεδίο της δεξιάς, συμπεριλαμβανομένης της ακροδεξιάς.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται το κυβερνητικό σχέδιο για τις γιορτές με αφορμή τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, και, κυρίως, η εργαλειοποίηση της ιστορίας στην εκπαίδευση. Δεν ενδιαφέρει η ιστορική αλήθεια, λέει η υπουργός Παιδείας, αλλά η ιστορική μυθολογία που θα ενισχύει την «εθνική συνείδηση»! Μόνο που θα είναι μία ψευδής εθνική συνείδηση. Εθνικό θα είναι το ψευδές και όχι το αληθές.

Αλλά ένας λαός, που η «ψυχή» του θα συνίσταται από ψέματα δεν μπορεί να έχει σχέση με το διαφωτισμό, ούτε με την καλλιέργεια και την παραγωγή ευγένειας. Εδώ αναπτύσσεται μόνο η γκάμα των αρχών και των αξιών της δεξιάς. Σ’ αυτό το έδαφος «φύεται» μόνο μίσος, φανατισμός και φόβος για τον Άλλο και το άλλο, το διαφορετικό. Η κοινωνία της νεοδεξιάς χομπσιανής ζούγκλας είναι επί θύραις και θα λιπαίνεται με μεγάλα συγκινησιακά φορτία «ιστορικών ψευδών» για τις νίκες των προγόνων επί των «άλλων», των εχθρών. Γιατί η δεξιά ιδεολογία και πολιτική έχει ανάγκη από «εχθρούς»…

Απέναντι στην εργαλειοποίηση της Ιστορίας, στην χρήση της για προπαγανδιστικούς και χειραγωγητικούς λόγους, μπορούμε να απαντήσουμε με την Ιστορική Αλήθεια, με τον αναστοχασμό της ιστορίας μας. Να απαντήσουμε με επιστημονικό τρόπο, στην προπαγάνδα. Να αντιτάξουμε τον Διαφωτισμό στον Σκοταδισμό και την σκόπιμη ψευδολογία. Να δούμε την πρόταση του Ρήγα για έναν πολίτη ελεύθερο, βαλκανικό, πανευρωπαϊκό, οικουμενικό, έναν άνθρωπο της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας και της Αγάπης.

Ψευδής ή αληθής εθνική συνείδηση, λοιπόν;