Ανακοίνωση του Πράττω για την επέτειο του χουντικού πραξικοπήματος στην Κύπρο και τις αποπροσανατολιστικές επιλογές της Κυβέρνησης

Αθήνα 15 Ιουλίου 2019

H Τουρκία παραβιάζει για άλλη μια φορά το Διεθνές Δίκαιο σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχει εισβάλλει στην Αιγιαλίτιδα ζώνη της Μεγαλονήσου ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να μην πράττει τα απαιτούμενα.

Η Κύπρος δεν πρέπει να φαίνεται, ούτε να είναι μόνη. Είναι άμεση ανάγκη η στήριξή της μέσα από ένα θεσμικό συντονιστικό όργανο των κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας, τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο.

Σήμερα που είναι η επέτειος του προδοτικού πραξικοπήματος της χούντας που οδήγησε στην τουρκική εισβολή, η Ελληνική Διπλωματία οφείλει πριν από όλα να έχει στο επίκεντρο της την Μεγαλόνησο και όχι τα ρεβανσιστικά σχέδια μετρίων και εκτεθειμένων στη διεθνή και ευρωπαϊκή διπλωματία υπαλλήλων και «συμβούλων».

Οφείλει, επίσης, να κρατά μακριά από την ελληνική εξωτερική πολιτική τους ανθρώπους που δείχνουν ακόμα και σήμερα κατανόηση για τη χούντα και όχι να τους επιβραβεύει με κρατικές θέσεις και μάλιστα σε κρίσιμα για τη διεθνή θέση της χώρας υπουργεία.

Γ. Πλειός: Η κατάργηση του ασύλου απειλεί την ακαδημαϊκή ελευθερία

Την σπουδή της κυβέρνησης ΝΔ να καταργήσει το άσυλο, σχολίασε μιλώντας στις 12 Ιουλίου στις «ιστορίες που γράφουν Ιστορία» Στο Κόκκινο, με την Τζούλυ Τσίγκα, ο Γιώργος Πλειός, καθηγητής και Διευθυντής του Εργαστηρίου Κοινωνικής Έρευνας στα ΜΜΕ του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.


Στα πανεπιστήμια δεν βιώνουμε πλέον τις μακρόχρονες καταλήψεις του παρελθόντος. Αλλά εφόσον λένε πως δε μπορούν να μπουν αστυνομικές δυνάμεις πώς γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει κι αν όντως γνωρίζουν ας βγουν να μιλήσουν δημόσια, να μας πουν αν στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα υπάρχει ανομία, τουλάχιστον αν υπάρχει περισσότερη, απ’ ό,τι έξω από αυτά.

Βάσει του νόμου που ισχύει σήμερα, σε περιπτώσεις κακουργηματικών πράξεων ή εγκλημάτων κατά της ζωής, η αστυνομία μπαίνει χωρίς καν πρόσκληση από την Σύγκλητο.

Τελικά, τι σημαίνει πανεπιστημιακό άσυλο;

Αλήθειες και ψέματα

Πριν από δέκα ημέρες δημοσιεύτηκε ένα κείμενο με το οποίο πέντε γνωστοί πολίτες, οι κυρίες Αρβελέρ, Γιαννάκου και Διαμαντοπούλου και οι κύριοι Βερέμης και Διαμαντούρος ζητούν να καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Ως λόγο αναφέρουν «βιαιοπραγίες, αυθαιρεσίες και απειλές που εκτοξεύουν και διαπράττουν ανενόχλητοι φοιτητές, συνεπικουρούμενοι ασφαλώς από εξωπανεπιστημιακούς αναρχικούς, εναντίων των πανεπιστημιακών δασκάλων.»
Φυσικά κάνουν λάθος, για να το πούμε ευγενικά, παρουσιάζοντας έτσι την πανεπιστημιακή καθημερινότητα, όπως, αν και οι δύο τους ιστορικοί, κάνουν λάθος, όταν γράφουν ότι «Το άσυλο συστήθηκε ήδη στην αρχή της Αναγέννησης για να παραχωρήσει στους καθηγητές απόλυτη ελευθερία στην επιλογή του προγράμματος διδασκαλίας τους, απαγορεύοντας κάθε εκκλησιαστική ή πολιτική παρέμβαση και ανάμειξη.» Πρώτον τα ακαδημαϊκά προνόμια δόθηκαν ήδη στον όψιμο Μεσαίωνα, δηλαδή καμιά διακοσαριά χρόνια νωρίτερα, και δεύτερον αποσκοπούσαν βέβαια στην ακαδημαϊκή ελευθερία, αλλά επειδή τότε δεν υπήρχαν οι σημερινές αστικές ελευθερίες: οι αρχές, δηλαδή οι σμπίροι του ηγεμόνα, έμπαιναν όποτε ήθελαν, όπου ήθελαν, για τον σκοπό που ήθελαν, και μ’ αυτές τις συνθήκες δεν μπορούσε να αναπτυχθεί η επιστήμη.

Ρυθμίσεις απαγόρευσης της αστυνομικής αυθαιρεσίας

Σήμερα κανένας εκπρόσωπος των αρχών δεν μπορεί να μπει κάπου, να ερευνήσει, να ρωτήσει, πόσο μάλλον να συλλάβει ή να εκδιώξει, εάν δεν συντρέχουν πολύ αυστηρά καθορισμένες προϋποθέσεις ή δεν κληθεί από εκείνους που έχουν δικαιώματα στο χώρο. Αυτό δεν ισχύει μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε κάθε δημοκρατική χώρα. Προ μηνών, εργαζόμενοι του ΕΦΚΑ κατέλαβαν κτίρια του Οργανισμού προβάλλοντας διεκδικήσεις τους. Η κατάληψη δημόσιων κτιρίων είναι παράνομη. Ωστόσο, η Αστυνομία δεν διανοήθηκε να επέμβει ούτε είχε το δικαίωμα, εφόσον η διοίκηση του ΕΦΚΑ έκρινε, και πολύ σωστά, ότι δεν έπρεπε να την καλέσει. Το 2012 έγινε σάλος στην Αυστρία, επειδή η πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Βιέννης κάλεσε την αστυνομία για να απομακρύνει φοιτητές που είχαν κάνει κατάληψη και διαμαρτύρονταν για την επιβολή διδάκτρων. Η αστυνομία επενέβη μόνο όταν την κάλεσε η πρυτανεία, και η κοινή γνώμη έκρινε πως η πρυτανεία έπρεπε να λύσει μόνη της το ζήτημα συζητώντας με τους φοιτητές. Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα Πανεπιστήμια της Ευρώπης, κι ας μην υπάρχει ειδική νομική διάταξη για το πανεπιστημιακό άσυλο.
Το μόνο που κάνει ο ελληνικός νόμος είναι να ρυθμίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι κρατικές αρχές μπορούν να παρέμβουν στον χώρο του Πανεπιστημίου και την απαιτούμενη διαδικασία: κακούργημα, οπόταν οι αρχές επεμβαίνουν χωρίς άδεια ή, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου. Αυτό δεν είναι ειδικό προνόμιο των Πανεπιστημίων, αλλά ρύθμιση που απαγορεύει την αστυνομική αυθαιρεσία. Χωρίς άδεια της διοίκησης – στο πανεπιστήμιο του εκλεγμένου οργάνου της αυτοδιοίκησης – καμία αστυνομική αρχή δεν μπορεί να επέμβει σε κανέναν δημόσιο οργανισμό ή δημόσια εγκατάσταση: ούτε σε νοσοκομείο, ούτε σε σχολείο ούτε πουθενά, εκτός από τις εξαιρέσεις που προβλέπει ο νόμος.

Δημόσιοι οργανισμοί, όχι δημόσιοι χώροι

Ας δούμε μια δυο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Ο σοβαρός τραυματισμός του καθηγητή Συρίγου ήταν προφανώς λόγος αυτεπάγγελτης επέμβασης της αστυνομίας, χωρίς δηλαδή να απαιτείται καμία άδεια, εφόσον η αστυνομία το αντιλαμβανόταν ή εάν κάποιος, οποιοσδήποτε, την ειδοποιούσε. Επίσης λόγος αυτεπάγγελτης επέμβασης είναι η εμπορία ναρκωτικών ή η αποθήκευση εκρηκτικών. Λόγος αυτεπάγγελτης επέμβασης δεν είναι η φοιτητική διαμαρτυρία ούτε η κατάληψη κτιρίων. Εκεί χρειάζεται, να πάρει πρωτοβουλία το πρυτανικό συμβούλιο. Εάν αυτή η αρμοδιότητα των πανεπιστημακών αρχών καταργηθεί, τότε καταργείται ένας συνταγματικά κατοχυρωμένος και νομικά ρυθμισμένος περιορισμός της κρατικής εξουσίας και επανερχόμαστε σε μεσαιωνικό καθεστώς, και καταργείται το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων που κατοχυρώνεται επίσης συνταγματικά.
Το κόλπο, που δεν το αναφέρουν οι πέντε υπογράφοντες, αλλά το χρησιμοποιεί η Νέα Δημοκρατία στην επιχειρηματολογία της είναι να χαρακτηριστεί το Πανεπιστήμιο «δημόσιος χώρος», δηλαδή κάτι σαν τις πλατείες, τα άλση και τις παραλίες. Τα Πανεπιστήμια όμως είναι δημόσιοι οργανισμοί με δική τους διοίκηση.
Και καλά η κ. Διαμαντοπούλου που με τον νόμο της είχε καταργήσει ουσιαστικά την πανεπιστημιακή αυτοδιοίκηση – γι’ αυτό άλλωστε με τις ψήφους της ΝΔ το νομοσχέδιο της κ. Διαμαντοπούλου είχε κριθεί από τη βουλή αντισυνταγματικό, αλλά έπειτα από παζάρι το ψήφισε. Οι τρεις πανεπιστημιακοί που συνυπογράφουν, γιατί πετούν από το παράθυρο την ακαδημαϊκή τους ιδιότητα;

Θόδωρος Παπασκευόπουλος

Το απροσδόκητο διαζύγιο Έρευνας και Ανώτατης Εκπαίδευσης υπονομεύει την Ανάπτυξη!!

Αντιδρούν ερευνητικοί ακαδημαϊκοί φορείς

Ένωση Ελλήνων Ερευνητών | ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Η διεθνής και η Ευρωπαϊκή πρακτική, που ακολουθείται επί δεκαετίες από χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ρωσία (*) και πολλές άλλες, έχει αποδείξει ότι ο τομέας της Έρευνας είναι και πρέπει να είναι θεσμικά και ουσιαστικά συνδεδεμένος με την Παιδεία και ιδιαίτερα με την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Στην Ελλάδα η θεσμική σύνδεση της Έρευνας με την Παιδεία, δηλαδή η υπαγωγή τους στο ίδιο Υπουργείο, έγινε πολύ καθυστερημένα, μόλις το 2009, έτυχε διακομματικής αποδοχής και ενισχύθηκε τα τελευταία χρόνια. Παρά, μάλιστα, τις ασφυκτικές συνθήκες, εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης, και τη μη ολοκλήρωση της θεσμοθέτησης του αναγκαίου νομικού πλαισίου, έχει ήδη αποδώσει πολλά οφέλη όχι μόνο στον Ακαδημαϊκό Τομέα, αλλά και στην Κοινωνία και στην Οικονομία.

Ένωση Ελλήνων Ερευνητών

Η ανακοίνωση της σύνθεσης της νέας Κυβέρνησης επιφύλαξε μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη για την Ερευνητική και Ακαδημαϊκή κοινότητα. Η Γενική Γραμματεία Έρευνας & Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) και όλοι οι εποπτευόμενοι φορείς της, δηλαδή ο κύριος κορμός του ερευνητικού συστήματος της χώρας, μεταφέρονται από το πρώην Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων στο νέο Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων (ΠΔ 81/2019). Επίσης, φορείς που υποστήριζαν με τις υποδομές και το έργο τους την έρευνα και την καινοτομία, όπως το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (οργανική μονάδα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών) και ο τεχνολογικός φορέας της ΓΓΕΤ Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας-ΕΔΕΤ Α.Ε., μεταφέρονται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

Ο αιφνίδιος και απρόσμενος διαχωρισμός της Έρευνας & Τεχνολογίας από την Ανώτατη Εκπαίδευση επιβάλλεται, χωρίς να έχει προηγηθεί οποιαδήποτε διαβούλευση ή συζήτηση με την ερευνητική και ακαδημαϊκή κοινότητα, χωρίς καμία αιτιολόγηση και σκεπτικό και χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε σχετική μνεία στο προεκλογικό πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης.

Η απομάκρυνση της Έρευνας & Τεχνολογίας από την Ανώτατη Εκπαίδευση είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με την αποδεδειγμένα επιτυχημένη διεθνή και Ευρωπαϊκή πρακτική και εμπειρία και θα οδηγήσει αναπόφευκτα στον κατακερματισμό και βαθμιαία στη διάλυση του ερευνητικού-ακαδημαϊκού ιστού. Αυτή η απροσδόκητη και βίαιη αποκοπή θα αναστείλει τις συνεχώς αυξανόμενες συνεργασίες και συνέργειες μεταξύ των Ερευνητικών Κέντρων και των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και θα αναιρέσει τη θετική πορεία προς την υλοποίηση του Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας & Τεχνολογίας. Καταδικάζει τα Ερευνητικά Κέντρα και τα Πανεπιστήμια σε χωριστούς δρόμους, δυσχεραίνει την πρόσβαση των Πανεπιστημίων στις υποδομές των Ερευνητικών Κέντρων και αφαιρεί από τα Ερευνητικά Κέντρα τη δυνατότητα υποδοχής και εκπαίδευσης νέων επιστημόνων.

Ο θεσμικός διαχωρισμός της Έρευνας & Τεχνολογίας από την Ανώτατη Εκπαίδευση έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την υποβάθμιση της βασικής έρευνας. Χωρίς πρόοδο στη βασική έρευνα δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθεί η εφαρμοσμένη έρευνα. Χωρίς πρόοδο στην εφαρμοσμένη έρευνα δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθούν καινοτόμες εφαρμογές και νέα τεχνολογικά προϊόντα που θα μπορούν να δώσουν νέα ώθηση στην Οικονομία.

Η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών (ΕΕΕ) θεωρεί ότι μέσω του Ενιαίου Χώρου Παιδείας και Έρευνας, οι φορείς της Ανώτατης Εκπαίδευσης και της Έρευνας στη χώρα μας (ΑΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα) μπορούν να αποτελέσουν ένα αλληλοσυμπληρούμενο, δυναμικό σύστημα, το οποίο θα αξιοποιήσει, θα συνδυάσει και θα μεγιστοποιήσει τα πλεονεκτήματα που έχουν οι δύο επιμέρους χώροι. Τα ΑΕΙ και τα Ερευνητικά Κέντρα (ΕΚ) είναι αφιερωμένα στην έρευνα και την παραγωγή νέας γνώσης και αποτελούν χώρους που θέτουν τα θεμέλια για νέους ποιοτικούς τύπους εργασίας και επιχειρηματικότητας, βασισμένους στη γνώση, την τεχνολογία και την καινοτομία.

Η Ελλάδα στη δεινή οικονομική αλλά και θεσμική κατάσταση που βρίσκεται δεν έχει την πολυτέλεια της οπισθοδρόμησης και της απομόνωσης από τις διεθνείς πρακτικές και σίγουρα δεν αντέχει άλλους πειραματισμούς!

Ως ΕΕΕ υποστηρίζουμε ένθερμα τον ακαδημαϊκό και δημόσιο χαρακτήρα της Έρευνας & Τεχνολογίας που ασκείται στα Ερευνητικά Κέντρα και ζητούμε την άμεση θεσμική επαναφορά τους στον «φυσικό» τους χώρο που δεν είναι άλλος από το Υπουργείο Παιδείας.

(*) Γαλλία: Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας και Καινοτομίας (Ministère de l’ Enseignement supérieur, de la Recherche et de l’ Innovation),
Γερμανία: Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εκπαίδευσης και Έρευνας (Bundesministerium für Bildung und Forschung),
Νορβηγία: Υπουργείο Εκπαίδευσης και Έρευνας (Royal Norwegian Ministry of Education and Research),
Σουηδία: Υπουργείο Εκπαίδευσης και Έρευνας (Ministry of Education and Research),
Ολλανδία: Υπουργείο Εκπαίδευσης Πολιτισμού και Έρευνας (Ministry of Education, Culture and Science),
Ιταλία: Υπουργείο Παιδείας, Πανεπιστημίων και Έρευνας (Ministero dell’ Istruzione, dell’ Università e della Ricerca),
Ισπανία: Υπουργείο Έρευνας, Καινοτομίας και Πανεπιστημίων (Ministry of Science, Innovation and Universities (MICINN),
Ρωσία: Υπουργείο Εκπαίδευσης και Έρευνας (Ministry of Education and Science of the Russian Federation).

Για την Ένωση Ελλήνων Ερευνητών

Η Πρόεδρος    Η Γενική Γραμματέας
Μαρία A. Κωνσταντοπούλου    Γεωργία Κ. Τσιροπούλα

Τουμπεκί ψιλοκομμένο και περιστρεφόμενοι δερβίσηδες βρέθηκαν στο Μαξίμου

Επισημάνσεις του Αγγελου Τσέκερη

Τσέκερης Άγγελος

Τουμπεκί ψιλοκομμένο και περιστρεφόμενοι δερβίσηδες βρέθηκαν στο Μαξίμου

Εντάξει, είναι θετικό που ο νέος υπουργός Δικαιοσύνης είναι ιατρός μικροβιολόγος, για να ελέγχει αν οι δικαστικοί είναι ντοπαρισμένοι.

Και η υφυπουργός Αλιείας είναι από τις Σέρρες. Από πού θέλατε να είναι, από την Ισλανδία;

Βασικά, αν ήταν σοβαρή κυβέρνηση τεχνοκρατών, η υπουργός Αλιείας θα έπρεπε να είναι από το Κάτω Κουφονήσι.

Α, και ο υπουργός Ανάπτυξης είναι φιλόλογος με ειδίκευση στις τηλεπωλήσεις νανογιλέκων.

Μάλλον γι’ αυτό του ανέθεσαν και την αρμοδιότητα της έρευνας και της καινοτομίας.

Πάλι καλά να λέτε που δεν την πήγαν και αυτή στο υπουργείο Δημοσίας Τάξεως.

Από την άλλη στις σωστές θέσεις, έχουν τοποθετηθεί οι απολύτως κατάλληλοι. Στην περίπτωση του Ελληνικού, για παράδειγμα, αυτός που θα διαπραγματευτεί με τον Λάτση εκ μέρους του Δημοσίου είναι αυτός που διαπραγματευόταν με το Δημόσιο εκ μέρους του Λάτση.

Θα πρέπει να τον έχει ανησυχήσει πάρα πολύ τον Λάτση αυτή η εξέλιξη.

Ευτυχώς, πάντως, γιατί έτσι οδηγήθηκε η χώρα στη χρεοκοπία. Επειδή οι επιχειρηματίες δεν είχαν έναν άνθρωπο στην κυβέρνηση για να κάνουν τη δουλειά τους.

Τσιγαρίλα, λέει, μύριζε το Μαξίμου. Αλλά, αν είχαν δει στη “Διαύγεια” δαπάνη για αρωματικά κεριά, θα είχαν χαλάσει τον κόσμο.

Εντάξει, ίσως φταίει και το ολονύκτιο τουρνουά πόκας που είχαμε οργανώσει το προηγούμενο βράδυ για αποχαιρετιστήριο.

Για την πρώτη θέση πάλεψαν σκληρά ο Γαβρόγλου, η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού Μαρία Βλαζάκη, ο Θεοδόσης Πελεγρίνης και ο ναύαρχος Αποστολάκης.

Επίσης κάποιες πόρτες ήταν κλειδωμένες και χρειάστηκε να κληθεί ο υπεύθυνος που είχε τα κλειδιά. Αν είναι δυνατόν.

Και ως γνωστόν ο υπεύθυνος που έχει τα κλειδιά του Μαξίμου είναι ένας για ολόκληρο το λεκανοπέδιο.

Και πρέπει να τον πάρεις στο εσωτερικό τηλέφωνο. Ή να πας στη σκάλα και να φωνάξεις δυνατά «Θανάση».

Και έχει και ένα τεράστιο ντουλαπάκι με 14 αριθμημένα καρφάκια και 14 αριθμημένα κλειδάκια και άντε να βρεις άκρη.

Ασε που πρέπει να ανέβει και δύο ορόφους με το ασανσέρ. Όλη τη μέρα χάσανε.

Και είχανε και τον Λάτση απέξω, που είχε έρθει να πάρει το Ελληνικό και δεν κρατιότανε.

Και τον Χατζηδάκη που περίμενε να σκοτώσει τη ΔΕΗ.

Πάλι καλά που κλείδωσαν τις πόρτες οι Μαδούροι. Κανονικά έπρεπε να τις κλείσουν με γυψοσανίδα, όπως έκαναν οι άλλοι στο ΚΕΕΛΠΝΟ.

Επίσης η άμμος της γάτας ήταν γεμάτη σκατουλάκια.

Και ο κωδικός για το γουάι φάι ήταν MADURO1234.

Για τα χασίσια που λέει ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, πάντως, είναι αισχρή συκοφαντία.

Υπήρχε αυστηρότατος κανονισμός, που τα επέτρεπε μόνο στη βεράντα του πρώτου ορόφου, έξω από την μπαλκονόπορτα του Τζανακόπουλου.

Και στο υπουργείο Εργασίας ο Βρούτσης βρήκε άδεια μπουκάλια ουίσκι, βιντεοταινίες καράτε, έναν λουλά και κουβέρτες για μπαρμπούτι και αναγκάστηκε να φωνάξει διακοσμητή και σύμβουλο φενγκ σούι.

Αλήθεια, τώρα που είπαμε Βρούτσης, θυμάστε που φώναζε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ψέματα και ότι εκκρεμούν 230.000 συντάξεις; Τώρα που θα πρέπει να τις δώσει θα τις μετράμε μία – μία.

Πρώτη ενέργεια του υπουργείου Εξωτερικών της νέας κυβέρνησης ήταν να αναγνωρίσει τον Γουαϊδό ως μεταβατικό Πρόεδρο της Βενεζουέλας.

Αυτό σημαίνει να ιεραρχείς τα εθνικά θέματα.

Σκέφτηκαν να στείλουν και ένα συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Μομπούτου για την ανατροπή του Λουμούμπα το 1960.

Ετσι είναι αυτά. Φύγανε οι μαδούροι και ήρθαν οι γουαϊδούροι.

Εντάξει, μπορεί ο Μπάμπης Παπαδημητρίου να βρίζει τους ανταποκριτές Ξένου Τύπου σαν μαουνιέρης, αλλά ο Πολάκης καπνίζει και απαγγέλλει μαντινάδες με υπονοούμενα σε επιθετικό ύφος.

Ορθώς ο σωφρονισμός περνάει στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, γιατί στις φυλακές έχουν διεισδύσει επικίνδυνα εκπαιδευτικά προγράμματα, το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και προγράμματα ψυχοκοινωνικής στήριξης και επανένταξης και χωρίς αποφασιστική αντιμετώπιση μπορεί να τα βρούμε μπροστά μας.

Τσέκερης Άγγελος