δρόμοι από ανακυκλωμένο πλαστικό

Οι Δημόσιες Συμβάσεις που αποτελούν το 17% της Ελληνικής Οικονομίας και το 14% της Ευρωπαϊκής όταν είναι Πράσινες, εκτός από την προστασία του περιβάλλοντος δημιουργούν και μια νέα αγορά και εκατομμύρια θέσεις εργασίας.
Στην Ολλανδία που είναι μια από τις πρωτοπόρες χώρες στον κόσμο στις Πράσινες Δημόσιες Συμβάσεις και στις Πράσινες Τεχνολογίες, ετοιμάζονται να κατασκευάσουν τους πρώτους δρόμους της χώρας τους από ανακυκλωμένα πλαστικά, τα οποία συλλέγουν στους ωκεανούς. 
Να θυμίσουμε ότι ήδη έχουν πρώτοι κατασκευάσει την «ηλιακή πίστα για ποδήλατα» χωρίς έξοδα στο δρόμο για τον φωτισμό. 
Τώρα το Ρότερνταμ και θα είναι η πρώτη πόλη που τα αυτοκίνητα δεν θα κυκλοφορούν πλέον σε άσφαλτο αλλά σε ανακυκλωμένα πλαστικά που έχουν περισυλλεγεί στους ωκεανούς. Μια ύλη εντελώς δωρεάν αφού υπάρχουν όλο και περισσότερα «αποθέματα» πλαστικών στους ωκεανούς κάθε χρόνο.
Τα πλαστικά που συγκεντρώνονται θα ανακυκλώνονται και θα μεταφορφώνονται σε προκάτ μπλοκ, σαν ένα γιγαντιαίο lego. Θα μπαίνουν το ένα μέσα στο άλλο και ο δρόμος θα είναι έτοιμος! Η εταιρεία που μελέτησε το σχέδιο είναι η PlasticRoad- VolkerWessels, η οποία αναμένεται να δώσει μια νέα ζωή στα επικίνδυνα πλαστικά που «ψαρεύονται» στις θάλασσές μας. Η ιδέα πίσω από την εφεύρεση είναι να σταματήσουμε να κατασκευάζουμε δρόμους από άσφαλτο οι οποίοι προκαλούν ατμοσφαιρική μόλυνση και να περάσουμε στην αντίθετη τροχιά: κάτι μολυσμένο να προκαλεί καλό.


υτοί οι δρόμοι από πλαστικό θα είναι πιο ανθεκτικοί και θα προσφέρουν στα αυτοκίνητα καλύτερη εφαρμογή στο έδαφος. «Το πλαστικό υλικό προσφέρει περισσότερα πλεονεκτήματα σε σχέση με τα υλικά που χρησιμοποιούσαμε ως σήμερα στην κατασκευή», δηλώνει, με ενθουσιασμό ο Rolf Mars, εκπρόσωπος της VolkerWessels, στην βρετανική εφημερίδα The Guardian.
«Αυτά τα πλεονεκτήματα βρίσκονται τόσο στην ευκολία κατασκευής νέων δρόμων, όσο και στην καθημερινή τους χρήση και στην συντήρησή τους», προσθέτει.

Πράγματι, οι πλαστικοί δρόμοι μπορούν να κατασκευαστούν πολύ πιο γρήγορα αφού τα κομμάτια είναι προκατασκευασμένα. Αρκεί να τα τοποθετήσει κάποιος το ένα μέσα στο άλλο. Οι δημιουργοί της PlasticRoad υπολόγισαν ότι ενώ ένας συνηθισμένος δρόμος παίρνει μήνες για να κατασκευαστεί, ένας πλαστικός δρόμος απαιτεί μόνο μερικές εβδομάδες.
Ο πλαστικός δρόμος, επιπλέον, είναι πιο ανθεκτικός και στέρεος. Μπορεί να αντέξει διαφορές θερμοκρασίας, από το -40°C ως το 80°C, χωρίς να χαλάει από το κρύο ή τη ζέστη. Το υλικό είναι εύκαμπτο και είναι ευκολότερο να εφαρμόσει κάποιος σωληνώσεις και καλώδια, στο εσωτερικό του πλαστικού δρόμου.
Το πιο εύκολο κομμάτι των πλαστικών δρόμων είναι η συντήρηση ή η αντικατάσταση ενός χαλασμένου κομματιού: αρκεί να αφαιρέσει κάποιος το κομμάτι και να το αντικαταστήσει με ένα καινούριο μπλοκ, μέσα σε μερικές ώρες.
Η Ολλανδία δεν είναι η πρώτη χώρα που κατασκευάζει πλαστικούς δρόμους. Ηδη ο Καναδάς, η Αγγλία και η Ινδία έχουν δοκιμάσει τη μέθοδο, με επιτυχία.
Εδώ, δρόμοι στο Βανκούβερ του Καναδά:
Δείτε και το video

Πέθανε η Χιλιανή κοινωνιολόγος Μάρτα Χάρνεκερ

Μάρτα Χάρνεκερ
Μάρτα Χάρνεκερ

Σε ηλικία 82 ετών «έφυγε» από τη ζωή μετά από μάχη με τον καρκίνο η Χιλιανή κοινωνιολόγος, δημοσιογράφος και ακτιβίστρια Μάρτα Χάρνεκερ, που θεωρείται η πλέον πολυδιαβασμένη συγγραφέας της λατινοαμερικάνικης μαρξιστικής Αριστεράς.

Υπήρξε μαθήτρια του Λουί Αλτουσέρ στο Παρίσι, εξέδωσε ογδόντα βιβλία και μετέφρασε τουλάχιστον 40 τίτλους στα ισπανικά. Μεταξύ αυτών «Ιδέες για τον αγώνα. Εργαλεία πολιτικής», «Πραγματοποιώντας το αδύνατο» και «Βασικές έννοιες του ιστορικού υλισμού».

Η επιστροφή στη χώρα της από τη γαλλική πρωτεύουσα το 1968, συνέπεσε με την πτώση του Σαλβαδόρ Αλιέντε με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να αυτοεξοριστεί στην Κούβα, όπου ανέλαβε τη διοίκηση του Λατινοαμερικάνικου Ερευνητικού Ινστιτούτου (MEPLA).

Από το 2004 μέχρι το 2011 έζησε στη Βενεζουέλα, ως σύμβουλος της κυβέρνησης Τσάβες, και στη συνέχεια έμεινε στο Βανκούβερ.

Το βιβλίο της Χάρνεκερ παρουσιάζει τα παλιά και τα νέα στοιχεία με τρόπο, που κάνει την ανάγνωση εύκολη και συνάμα δημιουργική.
Η ανάγνωση είναι εύκολη γιατί η Χάρνεκερ δεν παίρνει στην παγίδα της διανοητικής εκζήτησης, που τόσο συναντάται στους παρισινούς κύκλους, όπου μαθήτεψε. Ίσως αυτό να οφείλεται στο ότι το βιβλίο γράφτηκε για το λατινοαμερικανικό κοινό -η ίδια η Χάρνεκερ είναι χιλιανή- όπου τα προβλήματα της Αριστεράς είναι τραγικά επείγοντα και δεν αφήνουν περιθώρια για θεωρητικές αοριστολογίες. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Ο κοινωνικός κατακερματισμός έχει διχάσει την εργατική τάξη