Νίκος Φίλης: Χρειάζεται σχέδιο για αμφίπλευρο άνοιγμα

πηγή: Αυγή

Η νέα διαιρετική τομή (που αντικαθιστά την παλαιότερη Δεξιά – Αντιδεξιά), από τη μια νεοφιλελευθερισμός – εθνικισμός και από την άλλη κοινωνικό κράτος και δημοκρατία, διαμορφώνει τον νέο διπολισμό που αντανακλά την κοινωνική πόλωση ως επακόλουθο των Μνημονίων.

Με ποιο σχέδιο ο ΣΥΡΙΖΑ θα δημιουργήσει όρους ιδεολογικής ηγεμονίας και προγραμματικών συγκλίσεων σε μια περίοδο τόσο μεταβατική για το πολιτικό σύστημα, αλλά και τόσο απρόβλεπτη για τις κοινωνικές συμπεριφορές και προσδοκίες;

Με ποιο σχέδιο ο ΣΥΡΙΖΑ θα δημιουργήσει όρους ιδεολογικής ηγεμονίας και προγραμματικών συγκλίσεων σε μια περίοδο τόσο μεταβατική για το πολιτικό σύστημα, αλλά και τόσο απρόβλεπτη για τις κοινωνικές συμπεριφορές και προσδοκίες; Πώς θα ξαναγίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα λαϊκό ανάχωμα δημοκρατίας σε μια περίοδο που η παραδοσιακή Δεξιά και κυρίως η Ακροδεξιά ενισχύονται σε ολόκληρη την Ευρώπη;

Η νέα διαιρετική τομή (που αντικαθιστά την παλαιότερη Δεξιά – Αντιδεξιά), από τη μια νεοφιλελευθερισμός – εθνικισμός και από την άλλη κοινωνικό κράτος και δημοκρατία, διαμορφώνει τον νέο διπολισμό που αντανακλά την κοινωνική πόλωση ως επακόλουθο των Μνημονίων. Η αντίθεση Αριστερά – Δεξιά προσλαμβάνει νέο χαρακτήρα με πρωτεύουσα σημασία στη μάχη των ιδεών και της ταυτότητας.

Δεν είναι λοιπόν λύση η παλινδρόμηση σε πολυσυλλεκτικά κόμματα που συγκλίνουν στο κέντρο χωρίς ευκρινείς κοινωνικές αναφορές, κόμματα που ισορροπούν γύρω από ένα αρχηγοκεντρικό μοντέλο. Χρειαζόμαστε κόμματα αρχών που γι’ αυτόν τον λόγο θα είναι ικανά να δημιουργούν κοινωνικές – πολιτικές συμμαχίες και τελικά ένα μεγάλο πλειοψηφικό ρεύμα, εμπνέοντας πρώτα και κύρια τους νέους, δίνοντας φωνή στον κόσμο των «από κάτω».

Μέσα στο ανάγλυφο του νέου διπολισμού, η Αριστερά δεν μπορεί να εκπροσωπήσει τον χώρο του Κέντρου, αν και πρέπει να επηρεάσει ένα μεγάλο μέρος του προς την κατεύθυνση της προοδευτικής ανασυγκρότησής του. Πάντοτε ελλοχεύει το φάντασμα της «ιταλοποίησης».

Η διάλυση της ιταλικής Αριστεράς επισυνέβη μετά από μια σύντομη περίοδο ψευδαισθήσεων κυβερνητικής πρωτοβουλίας, καθώς η μεγάλη ιστορική παράδοση της Αριστεράς ανεπαισθήτως «κεντροποιήθηκε» με τις γνωστές επιπτώσεις, κυριότερη από τις οποίες είναι η ενίσχυση της Ακροδεξιάς τύπου Σαλβίνι.

Δεν τρέχω, ούτε μεταφέρω μηχανιστικά τις εμπειρίες. Οφείλουμε όμως να ακούσουμε ανησυχίες και εύλογα ερωτήματα που δημιουργούνται με αφορμή π.χ. τον τελευταίο «μικρό ανασχηματισμό». Δεν αναφέρομαι κυρίως στην κριτική στα πρόσωπα, που κι αυτή έχει τη σημασία της, αλλά στο γεγονός ότι δεν έχει συζητηθεί και συνομολογηθεί στο κόμμα και στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς το αναγκαίο σχέδιο για συγκλίσεις με προοδευτικές δυνάμεις στο έδαφος των αριστερών αξιών και προγραμματικών προτάσεων.

Και έτσι άθελά μας βοηθούμε την προπαγάνδα των αντιπάλων μας, που θέλουν να συκοφαντήσουν την Αριστερά ότι ενδίδει στην Κίρκη της εξουσίας. Μια τέτοια εικόνα μας απομακρύνει από τον ζωτικό χώρο εκατομμυρίων συμπολιτών μας κι ανάμεσά τους ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι παρακολουθούν με κριτική στάση ή και απόσταση την προσπάθειά μας και είναι πιθανό με τέτοιες κινήσεις να απομακρυνθούν ακόμη περισσότερο.

Η ανασυγκρότηση του προοδευτικού πόλου περνάει μέσα από αμφίπλευρο άνοιγμα αφενός προς την Αριστερά και αφετέρου προς τις διάφορες εκδοχές της Κεντροαριστεράς, αρκεί βέβαια το ένα άνοιγμα να μην ακυρώνει το άλλο.

* Ο Νίκος Φίλης είναι βουλευτής Α’ Αθήνας και μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ

Υδραίος: Οι πολιτικές συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ

Μιχάλης Υδραίος*

Πλέον υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε με πραγματικούς πολιτικούς όρους να διαμορφωθεί μια πολιτική συμμαχία με όμορες πολιτικές δυνάμεις.

Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι πλέον πραγματικότητα, η Ελληνική Δημοκρατία συνορεύει με τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας και η προοπτική της συνεργασίας, της συνανάπτυξης και της σταθερότητας αποτελεί τη νέα πραγματικότητα στην εύθραυστη περιοχή της Βαλκανικής.

Για να φτάσουμε σε αυτήν τη νέα και ελπιδοφόρα πραγματικότητα, απαιτήθηκε οι δυνάμεις του διεθνισμού, του αριστερόστροφου ευρωπαϊσμού, του ορθού λόγου να συγκρουστούν με τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης, του εθνικισμού, του φασισμού. Ομολογουμένως ήταν μια πρωτόγνωρη σκληρή σύγκρουση, καθώς η αξιωματική αντιπολίτευση και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. συντάχθηκαν με ακραίες απόψεις νομιμοποιώντας ακραίες πρακτικές των «ψευδομακεδονομάχων».

Σε αυτήν τη συγκυρία, με αποφασιστικότητα, η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ, δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, αλλά και δυνάμεις που στην πολιτική ανθρωπογεωγραφία βρίσκονται στα «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, διαθέτοντας όμως την ικανότητα να επιλέγουν κάθε φορά το μείζον, πέτυχαν έναν πολιτικό άθλο σπάνιο, αν όχι μοναδικό, στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας μας. Ειλικρινά αδυνατώ να εντοπίσω μια αντίστοιχη επιτυχία στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, όπου ο ελληνικός εθνικισμός και ανορθολογισμός να έχει υποστεί μια αντίστοιχη πολιτική ήττα.

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ή να υποτιμήσουμε τον αντίπαλο και τα επιχειρήματά του, που δυστυχώς βρίσκουν ευήκοα ώτα σε μια κοινωνία με ισχυρά συντηρητικά αντανακλαστικά, καθώς και τους υπαρκτούς κινδύνους που σχετίζονται με τη μετατόπιση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε θέσεις που όλο και περισσότερο θυμίζουν Ορμπαν και Σαλβίνι.

Είναι επίσης εξαιρετικά σημαντικό -και δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε το γεγονός- ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να σπάσει μια ιδιότυπη πολιτική απομόνωση από τους όμορους πολιτικούς του χώρους, που είχε διαμορφωθεί την περίοδο κυριαρχίας της αντίθεσης «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», περίοδος που μετά τη λήξη του δημοσιονομικού προγράμματος ανήκει στο παρελθόν. Αποτέλεσμα αυτής της κυρίαρχης αντίθεσης ήταν και η αφύσικη, υπό όρους κανονικότητας, κυβερνητική συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ.

Αυτά όμως ανήκουν στο όχι μακρινό παρελθόν. Πλέον υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε με πραγματικούς πολιτικούς όρους να διαμορφωθεί μια πολιτική συμμαχία με όμορες πολιτικές δυνάμεις, είτε με ομάδες και προσωπικότητες της Κεντροαριστεράς είτε με αντίστοιχες συνευρέσεις από τον ευρύτερο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες υπάρχουν προφανώς πολιτικές διαφορές, αλλά και ισχυρές συγκλίσεις, καθώς και κοινός παρονομαστής ώστε να διαμορφωθεί μια ευρύτερη συμμαχία από διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες στις νέες συνθήκες θα διεκδικήσουν την προστασία του κοινωνικού κράτους, την καταπολέμηση της ανεργίας και την προστασία της εργασίας, τη διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων, την άσκηση μιας εξωτερικής πολιτικής που θα εμπεδώνει τον σταθεροποιητικό και φιλειρηνικό ρόλο της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή.

Σε αυτήν την πολιτική συμμαχία ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να είναι κομβικός, χωρίς όμως να υποκύπτει στον πειρασμό του ηγεμονισμού και των τακτικισμών και κυρίως χωρίς να προσδίδεται στην πολιτική ζωή το πρόσημο της συναλλαγής και μιας υπεραγοράς πολιτικών προσώπων.

Σε αυτό το σημείο δεν επιθυμώ να κρίνω ευρύτερα υπαρκτά ζητήματα που προκύπτουν με την επιλογή στον πρόσφατο ανασχηματισμό των κυρίων Τόλκα και Μωραΐτη.

Νομίζω όμως ότι σε μια φάση όπου απαιτείται η μέγιστη αποφασιστικότητα από την πλευρά μας, όπου θα ήταν απολύτως φυσικό να αξιοποιηθεί περιορισμένος ανασχηματισμός στην κατεύθυνση της ενδυνάμωσης αυτής της δυναμικής και να αξιοποιηθούν πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στη σύγκρουση για το Μακεδονικό με θετικό πρόσημο, προέκυψε η υφυπουργοποίηση ενός προσώπου στελέχους του ΚΙΝ.ΑΛΛ. έως τον Οκτώβριο του 2018 και μάλιστα σε ένα ειδικού βάρους υπουργείο όπως αυτό της Μεταναστευτικής Πολιτικής.

Ομως η δημοσιοποίηση ενός βίντεο από μια πρόσφατη συνέντευξη του υφυπουργού πλέον Μεταναστευτικής Πολιτικής, στην οποία φαίνεται να επαναλαμβάνει τα γνωστά μονότονα, προσχηματικά, βαθιά συντηρητικά και εθνικοκεντρικά επιχειρήματα για παραχώρηση μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας, με τρόπο που δεν διαφοροποιείται από την επιχειρηματολογία της αξιωματικής αντιπολίτευσης και της πολιτικά ανεπαρκούς ηγεσίας του ΚΙΝ.ΑΛΛ., διαμορφώνει πολλά και σοβαρά ερωτήματα για τη συγκεκριμένη επιλογή. Πολύ περισσότερο όταν είναι απολύτως γνωστή και σαφής η κόκκινη γραμμή της συντηρητικής αντίληψης που συνδέει τις απόψεις για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας με την αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος.

Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να ανησυχήσουμε, με δεδομένο ότι η μέχρι τώρα στάση της χώρας μας, της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας έχουν διαμορφώσει την ελληνική ιδιαιτερότητα της αλληλέγγυας κοινωνίας, εντός ενός ξενοφοβικού και ρατσιστικού ευρωπαϊκού περιβάλλοντος.

Οι δυνάμεις που το δύσκολο καλοκαίρι του 2015 στήριξαν την κυβερνητική πολιτική της αλληλεγγύης και της αντιμετώπισης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας θα είναι εδώ και την επόμενη ημέρα τα προτάγματα αυτών των δυνάμεων ελπίζουμε ότι θα τα αφουγκραστεί και ο νέος υφυπουργός.

* μέλος Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ

Ν. Βούτσης: Με προφυλάσσουν οι κόκκινες γραμμές μου

Ν. Βούτσης: Με προφυλάσσουν οι κόκκινες γραμμές μου

Αναλυτικά η συνέντευξη του Προέδρου της Βουλής, κ. Ν. Βούτση στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» και στη δημοσιογράφο Ζωή Λιάκα:

Πως είναι να βρίσκεται κανείς στην εξουσία;

Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για κάτι εύκολο διότι απ’ τις αποφάσεις σου εξαρτώνται άνθρωποι. Βρίσκεσαι σε μια κατευθείαν σχέση με την κοινωνία και με τις αντιφάσεις της. Η γνώμη μου είναι πως, πέραν τον γνώσεων που θα πρέπει να έχει ο καθένας στον τομέα που καλείται στη διακυβέρνηση, θα πρέπει έχει κυρίως μια κλίμακα αξιών, με βάση στην οποία θα πρέπει να συμπεριφέρεται. Αυτή είναι εμπειρία μου από την τετραετή θητεία μου και ως υπουργού και ως Προέδρου της Βουλής. Το κρίσιμο στοιχείο είναι η κλίμακα αξιών του καθενός μας. Γι’ αυτό και λέμε ότι στο δημόσιο χώρο κρέμεται από το ποδαράκι του.

Τα πιο γοητευτικά και τα πιο αποκρουστικά χαρακτηριστικά της; 

Το πιο γοητευτικό είναι η αίσθηση της ευθύνης για όλους εμάς που επί χρόνια ασχολούμαστε με την πολιτική με όρους κοινωνίας και προοπτικής. Και αυτό συμποσούνται στην λέξη ευθύνη. Αυτή η ευθύνη που σε διακατέχει είναι κάτι που σε γοητεύει κα σε καθηλώνει. Το πιο αποκρουστικό στοιχείο είναι όταν έρχεσαι σε επαφή, σε σχέση ή σε αντιπαράθεση με χαρακτήρες ανθρώπων που επίσης σε διάφορους τομείς ασκούν εξουσία και που την διαχειρίζονται με τρόπο που απάδει των δικών σου αξιών. Οι χαρακτήρες και οι συμπεριφορές.

Τι απαντάτε στην αντιπολίτευση που λέει ότι δεν είστε καλός Πρόεδρος;

Κάποιοι μάλιστα λένε ότι είμαι ο χειρότερος θεωρώντας ότι είμαι πάρα πολύ ΣΥΡΙΖΑ ενώ θα έπρεπε να είμαι ένα είδος τροχονόμου στην Βουλή. Απαντάω ευθέως ότι έχω δείξει – κατά την γνώμη μου- εξαιρετική θεσμική προσήλωση σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα θέματα που έχουν τεθεί στην Βουλή.  Έχουμε καταφέρει σε μια για πρώτη φορά οκτακομματική Βουλή, σε πάρα πολύ κρίσιμη φάση – την μετάβαση δηλαδή από την κρίση στην μεταμνημονιακή Ελλάδα- να γίνονται πλούσιες, σωστές, αντικειμενικές συζητήσεις μέσα στην Βουλή και να τηρούνται   οι θεσμικοί ρόλοι. Μέσα από πολλά και διαφορετικά από το παρελθόν που κάναμε σ αυτή την περίοδο, είναι η δημοσίευση μετά από δεκαετίες  του Φακέλου της Κύπρου, της τραγωδίας που είναι τραύμα διαχρονικό για τη Δημοκρατίας μας.  Δέχομαι την κριτική και είμαι σίγουρος ότι έχω κάνει και λάθη.

Πείτε μου ένα.

Στο θεσμικό τομέα πιστεύω ότι θα έπρεπε να είχαμε πάρει τα μέτρα μας πιο έγκαιρα σε σχέση με την συνέπεια που υπάρχει στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Δηλαδή χρειάζεται μεγαλύτερη αυστηρότητα που δεν την επιδείξαμε πάντοτε, στην ανταπόκριση που έχουν οι κυβερνητικοί υπουργοί απαντώντας στα ερωτήματα των βουλευτών. Βεβαίως και στο παρελθόν ήταν λιγότερο καλή η κατάσταση,  για να μην πω χειρότερη, αλλά κι εμείς σε αυτό τον τομέα δεν τα καταφέραμε πολύ καλά.

Από τις 20/9/2015 μέχρι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεχθεί κριτική για τα υπεσχημένα που δεν υλοποίησε. Σας έχω ακούσει να λέτε ότι το 3ο μνημόνιο εμπεριείχε – εκτός από την προοπτική της εξόδου – και την ήττα του πρώτου εξαμήνου. Αν σας ζητούσα να μου πείτε τις ήττες αυτής της κυβέρνησης ποιες άλλες θα μου αναφέρατε;

Δεν μπορώ να μιλήσω ως κυβερνητικός από την θέση που είμαι ως Πρόεδρος της βουλής. Πιστεύω ότι στον επικοινωνιακό τομέα έχουν υπάρξει πολύ σοβαρές ελλείψεις. Όπως για παράδειγμα στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Επί μήνες δεν καταβάλλαμε την προσπάθεια που έπρεπε παρά μόνο το τελευταίο διάστημα. Ίσως επειδή συγκυβερνούσε η κυβέρνηση και με τον κ. Καμμένο ο οποίος είχε εντελώς διαφορετική άποψη δεν κάναμε όσα έπρεπε σε όλη την Ελλάδα για να γίνουν γνωστά τα πραγματικά δεδομένα που καθιστούν ιστορική και υπέρ των εθνικών συμφερόντων αυτή τη συμφωνία.

Πιστεύετε ότι σε βάθος χρόνου ο ΣΥΡΙΖΑ θα πιστωθεί τη συμφωνία;

Και άμεσα μπορώ να πω για την χώρα. Λήγει μια ιστορική εκκρεμότητα και ανοίγονται πολύ σοβαροί ορίζοντες για την Ελλάδα για τα Βαλκάνια και για την περιοχή μας και για την σταθερότητα σε όλη την περιφέρεια.

Ησασταν ο άνθρωπος που κινήθηκε άμεσα και ταχύτατα για να οργανώστε το περιβόητο δημοψήφισμα ως υπουργός Εσωτερικών. Με το χέρι στην καρδιά: υπήρχαν στιγμές που μετανιώσατε – δεδομένου ότι αποτελεί ένα μελανό σημείο για την πορεία του Κόμματός σας στην εξουσία;

Μέσα σε έξι μέρες μάλιστα. Όχι δεν το έχω μετανιώσει και βέβαια δεν το θεωρώ ούτε περιβόητο, ούτε μελανό  το δημοψήφισμα. Αποτυπώθηκαν οι διαθέσεις του κόσμου και μάλιστα πολύ σημαντικά, πλειοψηφικά.  Από εκεί και πέρα στο δίλημμα που μπήκε να μείνει ή όχι η χώρα στο Ευρώ και να αποδεχθούμε την πρόταση για Grexit , με προίκα μάλιστα που έκανε μάλιστα ο κ. Σόιμπλε, ο πρωθυπουργός απάντησε κάνοντας μια ρεαλιστική προσέγγιση, που άλλοι την λένε στροφή. Το σημαντικό είναι πως αυτή την νέα θέση της κυβέρνησης την έθεσε ενώπιον του λαού. Γίνανε εκλογές έτσι ώστε ο λαός ν’ αποτιμήσει αυτή την στροφή. Ο λαός, και σε μεγάλο αριθμό αυτοί που είχαν ψηφίσει και στο δημοψήφισμα υπέρ του όχι, έδωσε την συγκατάθεσή του να συνεχίσει ίδια κυβέρνηση. Αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς μπορούσε να βγάλει από την κρίση την χώρα.

Σχετικά με το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων είχατε πει από την Θεσσαλονίκη ότι «ως το τέλος Ιανουαρίου θα έρθει στην ολομέλεια της Βουλής το πόρισμα της εξεταστικής για τις διεκδικήσεις των γερμανικών αποζημιώσεων και ταυτόχρονα θα ψηφιστεί η στρατηγική διεκδίκησης, σε νομικό, διακρατικό, διακοινοβουλευτικό επίπεδο, σε ευρωπαϊκή κλίμακα». Εχουμε  21η Φεβρουαρίου….

Είναι ζήτημα και της βουλής και την κυβέρνησης. Έχουμε δεσμευθεί ότι στην παρούσα τέταρτη Σύνοδο το θέμα θα έρθει. Ελπίζω έως τέλος Φλεβάρη αρχές Μάρτη   να έρθει στην ολομέλεια προς έγκριση το έτοιμο πόρισμα που υπάρχει. Αλλά η Βουλή δεν έχει μείνει με δεμένα τα χέρια. Έχουμε βοηθήσει ώστε να γίνει η εξαιρετική έκδοση του Καρλ Χάιντς Ροθ. Το βιβλίο του προσθέτει στοιχεία και τεκμήρια μέσα από την Γερμανία που στερεώνουν την θέση για την ανάγκη και σε νομικό επίπεδο για επανορθώσεις σε όλη την κλίμακα, από της Γερμανικής πλευράς. Επίσης ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός έχουν θέσει το ζήτημα στην κυρία Μέρκελ πρόσφατα δημοσίως. Ακόμη ενθαρρύναμε,  ενισχύσαμε και παραβρεθήκαμε σε όλη την Ελλάδα στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής.   Θέλω να πω ότι αυτό το ζήτημα, δεν έχει μπει κάτω από το τραπέζι είναι παρόν, είναι ζωντανό και θα γνωμοδοτήσει η Βουλή τις προσεχείς μέρες.

Πότε υπερίσχυσε το καθήκον σας και πότε η συναισθηματική σας φόρτιση;

Κάθε στιγμή προσπαθώ να μην είμαι παρορμητικός να συγκρατώ τα συναισθήματα μου αυτή είναι η αλήθεια και να συμπεριφέρομαι με ένα τρόπο που τον ονομάζω ευθύνη. Είναι ο συγκερασμός, το κράμα καθήκοντος και συναισθηματικής φόρτισης και η ανάγκη κάθε φορά να εκφέρεις το λόγο σου. Θέλω να σας εξομολογηθώ ειλικρινά πως όταν είσαι στην διακυβέρνηση ή όταν έχεις έναν υψηλό πολιτειακό ρόλο σαν αυτόν τον οποίο προσωρινά βρίσκομαι εγώ τώρα, εκ των πραγμάτων το καθήκον και η ευθύνη καταπιέζουν σαφώς το συναίσθημα.

Θυμάστε μια τέτοια στιγμή;

Όλες τις τελευταίες εβδομάδες που δεν απαντάω στις δημόσιες προκλήσεις που γίνονται από τον πρώην συγκυβερνήτη μας τον κ. Καμμένο – και σε προσωπικό επίπεδο. Νομίζω ότι σωστά τελικώς κάνω που  δεν απαντάω, παρά μόνο μονολεκτικά «θλίψη».

Θα μου πείτε μια στιγμή πολιτικής σας οδύνης;

Έχω περάσει από μια διαδρομή – πάντοτε στην ανανεωτική Αριστερά- κακοτράχαλη, από φοιτητής του Πολυτεχνείου μέχρι τώρα. Υπήρξαν διασπάσεις , εποχές που δεν είχαμε καν εκπροσώπηση στην βουλή , που θλιβόμασταν για θύματα που είχαμε σε κινητοποιήσεις και αυταρχισμούς από πλευράς των κυβερνήσεων. Αυτό όμως σε δυναμώνουν για να συνεχίσεις.

Από τα χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση;

Μην κοροϊδευόμαστε! Το σημαντικό ότι αναγκαστήκαμε , υποχρεωθήκαμε, ή θέσαμε στον εαυτό μας αυτή την υποχρέωση να ασκήσουμε μια πολιτική που συμπεριλάμβανε και μνημονικές δεσμεύσεις. Αυτό ήταν απολύτως επώδυνο και μας δημιουργεί και μια ιστορική υποχρέωση γι αυτό που ήδη κάνουμε, να κρατηθεί η κοινωνία όρθια και να πάμε σε μια δίκαιη ανάπτυξη.

Ποια στιγμή σας καθόρισε πολιτικά;

Δεν είναι μια στιγμή. Είναι η εμπειρία μου που είχαν όταν συμμετείχα στον αντιδικτατορικό κίνημα ως φοιτητής του Πολυτεχνείου. Εκεί μπήκε η σφραγίδα και στη διαδρομή μου.

Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε Ρήγας Φεραίος;

Δεν μετανιώνουμε για τίποτα σ εκείνη την πορεία καθώς διετέλεσα επί τετραετία γραμματέας της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος . Αυτό συνέχει σχεδόν όλους και όλες που πέρασαν από τον Ρήγα. Διότι ανεξάρτητα της πορείας που ακολούθησε τελικά ο καθένας ήταν μια εξαιρετική διαδρομή  στην μεταπολίτευση με πολιτισμικά, ηθικά  και αξιακά στοιχεία πέραν της πολιτικής και των αντιπαραθέσεων.

Τι κρατάτε από την κληρονομιά του Γιάννη Μπανιά και του Λεωνίδα Κύρκου;

Από όλους τους μεγάλους που γνώρισα και συνυπήρξαν – διότι ήμουν από νωρίς στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εσωτ. – ήμουν στα ίδια έδρανα και με τον Μήτσο Παρτσαλίδη και με τους οπλαρχηγούς του ΕΑΜ ΕΛΑΣ. Με τον Λεωνίδα Κύρκο, τον Μπάμπη Δρακόπουλο, τον Κώστα Φιλίνη, τον Γιάννη Μπανιά, τον Τάκη Μπενά, τον Αγγελο Διαμαντόπουλο, τον Μανώλη Αναγνωστάκη. Με δέος και με διάθεση να μάθουμε όλοι παρακολουθούσαμε την πορεία αυτών των εξαιρετικών φυσιογνωμιών. Είχα την τύχη, την χαρά και την ευτυχία να τους γνωρίζω προσωπικά και να συμπορευτώ.

Στις δύσκολες στιγμές αυτής της πορείες θα τοποθετούσατε την περιπέτεια του γιού σας με την δικαιοσύνη;

Οι εμπειρίες που έχει ο καθένας ως πατέρας είναι μοναδικές. Είχα μια πολύ δύσκολη στιγμή όταν υπήρχε η εμπλοκή του γιου μου με την δικαιοσύνη – όχι για τρομοκρατία τονίζω. Αυτό συνέβη όταν ήταν πολύ μικρός στα όρια του να είναι ανήλικος.  Συμπεριφερθήκαμε – ως οικογένεια – με ένα τρόπο ανοικτό και ξεπεράσαμε όλη αυτή την φάση πιστεύω με το κεφάλι όρθιο χωρίς ποτέ και σε κανένα επίπεδο να χρειαστεί να επικαλεστώ ή να έρθω σε επαφή με οποιονδήποτε για να βοηθήσει στην υπέρβαση αυτής της ιστορίας.

Τι σας έδωσε δύναμη για να το αντιμετωπίσετε;

Θα επιστρέψουμε στην αρχή της κουβέντας: Μια κλίμακα αξιών που τελικά αποκτά κανείς μέσα από  την διαδρομή του. Η πορεία στην Αριστερά αλλά και το ανθρώπινο στοιχείο. Ο καθένας μας διαμορφώνει ένα χαρακτήρα που στις δύσκολες στιγμές ανατρέχει και στηρίζεται στις αξίες τις οποίες έχει ως κόκκινες γραμμές εσωτερικά. Αυτές τον προφυλάσσουν.
tags: Νίκος Βούτσης

Καλαμάτα: Ενδεχόμενο επαναλειτουργίας του σιδηροδρόμου.

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

Καλαμάτα: Ενδεχόμενο επαναλειτουργίας του σιδηροδρόμου.

Το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας του σιδηροδρομικού δικτύου μέχρι την Καλαμάτα, επανέρχεται, καθώς έργα αναβάθμισης της σιδηροδρομικής γραμμής από την Πάτρα μέχρι την Καλαμάτα, θα δημοπρατηθούν μέσα στο 2019, σύμφωνα με τα όσα είπε ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης στο 1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Πελοποννήσου, που πραγματοποιήθηκε στην Ολυμπία.


Σύμφωνα με τον υπουργό Υποδομών, μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2019 έχει προγραμματιστεί η δημοπράτηση δυο έργων συνολικού προϋπολογισμού 600 εκατομμυρίων που συνδέουν τον άξονα Πάτρα – Πύργος – Καλαμάτα.  Το ένα έργο είναι η αναβάθμιση της σιδηροδρομικής γραμμής στα τμήματα Πάτρα – Πύργος – Αλφειός – Ολυμπία και Πύργος – Κατάκολο συνολικού μήκους 132 χιλιομέτρων. Η δημοπράτηση θα γίνει εντός του 2ου τριμήνου του 2019 καθότι είναι έτοιμο από πλευράς όλων των απαραίτητων οριστικών μελετών και αδειοδοτήσεων. Το δεύτερο έργο αφορά την αναβάθμιση της σιδηροδρομικής γραμμής στα τμήματα Αλφειός – Καλό Νερό – Κυπαρισσία και Καλό Νερό – Πύργος συνολικού μήκους 118 χιλιομέτρων. Ο κ. Σπίρτζης σημείωσε ότι οι σχετικές μελέτες ήδη ολοκληρώνονται.
Φιλάνθη Λάγιου
ert.gr

Ορμητική… εναντίον Τζαμουράνη και Βασιλόπουλου η Τόνια Κουζή! | Foninews.gr

ΕΜΜΕΣΩΣ ΤΗ ΣΤΗΡΙΖΕΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΠΕΝΟΣ ΕΙΠΕ ΧΘΕΣ ΣΤΟ Ρ/Σ BEST 97,3    ΝΕΑ, αν και… αρέσκεται στον ρεαλιστικό χαρακτηρισμό μεσήλικας, ορμητική, ειλικρινής, με χειμαρρώδη λόγο και πάνω απ’ όλα άφθαρτη, η υποψήφια δήμαρχος Καλαμάτας Τόνια Κουζή, μίλησε χθες το πρωί για όλους και για όλα, σε μια εφ’ όλης συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό BestRead More

Πηγή: Ορμητική… εναντίον Τζαμουράνη και Βασιλόπουλου η Τόνια Κουζή! | Foninews.gr

Καλαμάτα Fake news (τοπικού ενδιαφέροντος)

Γιώργος Γιαννόπουλος·Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

Τοπικό παράδειγμα.

Ένα έντυπο που υποστηρίζει υποψήφιο δήμαρχο με υπόγειο χρίσμα από πολιτικούς χώρους και τοπικούς παράγοντες, γράφει ότι “στελέχη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ” ανησυχούν μήπως υπάρχει “υπόγεια τριγωνική σχέση μεταξύ άλλου υποψηφίου δημάρχου, απερχόμενου περιφεριάρχη και ΣΥΡΙΖΑ, βασισμένη σε οικονομικούς δεσμούς που έχουν να κάνουν με την διαχείριση των απορριμμάτων”. Και προσθέτει ότι τυχόν στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στον εν λόγω υποψήφιο δήμαρχο, θα επιβεβαιώσει την τριγωνική σχέση.

ΣΥΡΙΖΑ ως τον “μουτζούρη”

Το ίδιο έντυπο παρουσιάζει συστηματικά τον ΣΥΡΙΖΑ ως τον “μουτζούρη” που όλοι αποφεύγουν τη στήριξή του για να μη χάσουν, και ταυτόχρονα προσπαθεί να μεθοδεύσει την -κρυφή- στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ προς τον εκλεκτό του, μην παραλείποντας παράλληλα να επιδίδεται σε τακτική βάση στην δολοφονία χαρακτήρα του αντιπάλου υποψηφίου. Πρόκειται για τυπικό παράδειγμα οργουελλιανού doublethink. Όλα αυτά μαζί δεν μπορεί να στέκουν, αλλά ο αναγνώστης -μπροστά στην τόση ασυναρτησία- μπλοκάρει, και κρατάει αυτό που επιθυμεί ο πομπός.

Είναι βεβαίως και συκοφαντική δυσφήμιση δια του τύπου, αλλά εννοείται ότι τυχόν απόπειρα διάψευσης, θα αποσιωπηθεί -αν δεν αξιοποιηθεί διαστρεβλωμένη- ενώ τυχόν προσφυγή στη δικαιοσύνη δεν θα δώσει παρά μια εκ των υστέρων ηθική αποκατάσταση και ουδόλως θα αποθαρρύνει την συνέχιση αυτής της τακτικής στον κρίσιμο χρόνο μέχρι τις εκλογές.

Ο χώρος των σόσιαλ μήντια έχει κατακτηθεί από τα κυρίαρχα μήντια

Ο μηχανισμός που παράγει και διασπείρει τα fake news εμφανίστηκε -σαν έτοιμος από καιρό- την επομένη της υπαγωγής της χώρας στο ΔΝΤ. Βασίστηκε στην συντριπτική ανισότητα της πρόσβασης στον δημόσιο λόγο μέσω των καθεστωτικών ΜΜΕ. Υιοθέτησε εξ αρχής έναν λόγο αφοριστικό, συκοφαντικό, επιτιμητικό, απαξιωτικό και εκφοβιστικό για τους αντιπάλους, ενώ αξιοποίησε την δυνατότητα επιλεκτικής ανάδειξης και απόκρυψης θεμάτων κατά βούληση. Πέρασε και κάποιες κόκκινες γραμμές στο πεδίο της ηθικής και της αξιοπρέπειας, επενδύοντας στην ραγδαία ταχύτητα της διάδοσης μιας ψευδούς είδησης, σε αντίθεση με την διάψευσή της και πολύ περισσότερο τους αργούς ρυθμούς που ακολουθεί οποιαδήποτε απόπειρα αποκατάστασης της αλήθειας μέσω δικαιοσύνης.

Ως το 2014 το πεδίο των σόσιαλ μήντια δεν ελεγχόταν από τον εν λόγω μηχανισμό, και αντίθετα λειτούργησε ως το κατ’ εξοχήν πεδίο αντιλόγου στο καθεστωτικό αφήγημα, με αναγνώστες ευφυέστερους των κατ επάγγελμα δημοσιολόγων, να αποδομούν την ρητορική των δεύτερων.Οι συσχετισμοί ήταν 50-50. Αυτό δεν ισχύει πλέον. Ο χώρος των σόσιαλ μήντια έχει κατακτηθεί από τα κυρίαρχα μήντια, μέσω ενός δικτύου από σαβουροσάιτ, οι δημοσιεύσεις των οποίων κατακλύζουν το ταϊμλάιν των χρηστών ως χορηγούμενες ή μέσω κοινοποιήσεων, καθορίζοντας την ατζέντα. Αυτό το δίκτυο επιδίδεται αποκλειστικά και αδίστακτα σε “δολοφονία χαρακτήρων”, είτε μέσω ψευδών ειδήσεων, είτε και χωρίς καν αυτές, απλώς με την παβλωφική επανάληψη απαξιωτικών χαρακτηρισμών για τα στοχοποιημένα πρόσωπα. Ο βαρουφάκης αποκαλείται μπαρουφάκης και ο μπαλτάς γίνεται συνώνυμο της αμορφωσιάς από “δημοσιογράφους” με “πτυχίο” δημοτικού.

ένα άλλο πάττερν

Ως το 2014 το πεδίο των σόσιαλ μήντια δεν ελεγχόταν από τον εν λόγω μηχανισμό, και αντίθετα λειτούργησε ως το κατ’ εξοχήν πεδίο αντιλόγου στο καθεστωτικό αφήγημα

Εδώ πρέπει να επισημανθεί ένα άλλο πάττερν. Διάφοροι ασήμαντοι, με όπλο το καθεστωτικό βήμα που τους έχει δοθεί, περιβάλλουν εαυτούς με ρόλους που αξιοποιούν εσωτερικευμένες στους πολλούς σχέσεις εξάρτησης, εξουσίας, ιεραρχίας κλπ. Το παπαγαλάκι σου μιλάει ως η μαμά σου, ο γυμνασιάρχης σου, ο συνταγματάρχης σου, το αφεντικό σου, η μαρία αντουαννέτα, και σου δείχνει με απέχθεια -θεωρώντας αυτονόητη και τη δική σου απέχθεια για κάτι αυτονόητα σκανδαλώδες- τους άπλυτους, τους αγραβάτωτους & τους αστεφάνωτους, τις καθαρίστριες, και τους φτωχομπινέδες που κάθισαν στις καρέκλες των νόμιμων ιδιοκτητών. Υπάρχει και μια “αισθητικοποίηση” αυτής της πολεμικής -η οποία είναι εμφανέστερη στις πρακτικές της alt right-, που επιστρατεύει όπλα τα οποία -ειδικά στη δεκαετία του 60- ανήκαν στη (νέα) αριστερά. Το βέβηλο χιούμορ, το σπάσιμο των ταμπού, η αντιστροφή του νοήματος κοινότοπων εικόνων κλπ, χρησιμοποιούνται από ακροδεξιούς “καταστασιακούς” και “yippies” για να επιτεθούν στις μειονότητες, τους φτωχούς, την πολιτική ορθότητα, το αίτημα για ισότητα κλπ. Και κατ επέκταση στην αριστερά και την ημιθανή πλέον ιδεολογική της ηγεμονία.

η “κυβερνώσα αριστερά” μπήκε εύκολα -σχεδόν εκούσια- από την πρώτη στιγμή στη θέση του καρπαζοεισπράκτορα

Παρατηρώ με απογοήτευση ότι η “κυβερνώσα αριστερά” μπήκε εύκολα -σχεδόν εκούσια- από την πρώτη στιγμή στη θέση του καρπαζοεισπράκτορα και αυτού που φοβάται μήπως επιτιμηθεί από τους αυτοχρισμένους τιμητές. Δεν ξέρω πώς θα μπορούσε να το αποφύγει, παραμένοντας ταυτόχρονα στοιχειωδώς συνεπής σε αρχές και αξίες. Είναι τουλάχιστον δύσκολο, καθώς όταν δέχεσαι καταιγιστικό σημειολογικό ανταρτοπόλεμο και απαντάς υπερασπιζόμενος “το ύφος και το ήθος”, την κοσμιότητα και το σεβασμό κάποιων μέχρι πρότινος παραδεκτών ορίων, αυτοτοποθετείσαι -με τους ίδιους τους παβλωφικούς όρους που αξιοποιεί ο αντίπαλος- στο ρόλο του συντηρητικού και του παρωχημένου. Είναι εξ ίσου μάταιο με το να προσπαθείς να αποδείξεις ότι έχει έχεις “ηθικό πλεονέκτημα” απέναντι σε έναν αυτόκλητο εγκαλούντα και κριτή, ο οποίος προκαταβολικά αναγνωρίζει ότι δεν δίνει δεκάρα και δεν θα συζητήσει ποτέ μαζί σου για το δικό του ηθικό μειονέκτημα.

Διαδρομή πρασίνου με φόντο τον Iλισό

Εικόνες σαν και αυτή, του ανοιχτού Ιλισού στο κέντρο της Αθήνας, φιλοδοξεί να αναβιώσει η πρόταση της «Ανάπλασης Αθήνας Α.Ε.» για αποκάλυψη της κοίτης του ποταμού σε μήκος 1,2 χλμ. και δημιουργία γραμμικού πάρκου, που θα ενώσει το Ολυμπιείο με το ΕΜΣΤ στο Φιξ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ

Για πολλούς, η κάλυψη του ποταμού Iλισού ήταν ένα από τα πολλά «εγκλήματα» που συντελέστηκαν στην Αθήνα στο όνομα της προόδου. Στην εποχή της βέβαια, θεωρήθηκε ένα σημαντικό έργο υποδομής, ακόμα ένα βήμα «εκμοντερνισμού» της πρωτεύουσας, που επικύρωνε την επερχόμενη μονοκρατορία του αυτοκινήτου. 

Περισσότερο από 60 χρόνια μετά, η αποκάλυψη ενός τμήματος της κοίτης του μπαίνει στη δημόσια συζήτηση, αλλά με τον πλέον αναπάντεχο τρόπο: λόγω της σημαντικής διάβρωσης που έχει υποστεί ο υπόγειος αγωγός. Η αποκάλυψη του Iλισού θα σημάνει τη δημιουργία ενός γραμμικού πάρκου, μήκους 1,2 χιλιομέτρου, που θα ενώσει τον αρχαιολογικό χώρο του Ολυμπιείου με το –αποκομμένο σήμερα– ΕΜΣΤ στο Φιξ.

Η πρόταση ανήκει στην «Ανάπλαση Αθήνας Α.Ε.», το σχήμα που δημιουργήθηκε πέρυσι ως «διάδοχο» της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων (ΕΑΧΑ). «Η κάλυψη του Iλισού ολοκληρώθηκε τις δεκαετίες ’50 και ’60», λέει ο Νίκος Μπελαβίλας, πρόεδρος της «Ανάπλαση» και αναπλ. καθηγητής αστικού σχεδιασμού στο ΕΜΠ. «Επί μισό αιώνα, ο κλειστός αγωγός παρέμεινε χωρίς συντήρηση. Επιπλέον, η ΕΥΔΑΠ και άλλοι φορείς τον “έσπαγαν” πολλές φορές για να περάσουν τα δίκτυά τους, κάνοντας “μπαλώματα”. Κάπως έτσι φθάσαμε πέρυσι τον Οκτώβριο στην απόφαση να σταματήσει η διέλευση του τραμ πάνω από το τελευταίο τμήμα, που κρίθηκε επικίνδυνο στατικά. Η ιδέα μας λοιπόν ξεκίνησε από εκεί: γιατί να διαθέσουμε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για την ανακατασκευή του επικίνδυνου τμήματος της εγκιβωτισμένης κοίτης του Iλισού και να μην την αποκαλύψουμε με πολύ λιγότερα χρήματα;».

Η πρόταση της «Ανάπλαση Αθήνας» είναι να ανοιχτεί και πάλι η κοίτη του ποταμού κάτω από την οδό Καλλιρρόης, στο τμήμα από τη συμβολή με την Αρδηττού μέχρι το Φιξ. «Να δημιουργηθεί μια πράσινη και γαλάζια διαδρομή που να ξεκινάει από την Αγία Φωτεινή, όπου βρίσκεται και το μοναδικό τμήμα της αρχαίας κοίτης που σώζεται, και να καταλήγει 1,2 χλμ. μετά στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Ενα γραμμικό πάρκο πλάτους 30-40 μέτρων που θα πλημμυρίζει τον χειμώνα και θα μένει ξηρό το καλοκαίρι. Το έργο αυτό θα λειτουργήσει θετικά με πολλούς τρόπους, όχι μόνο ως διαδρομή πρασίνου και αντιπλημμυρικό έργο, αλλά και ως ένας περίπατος που θα συνδέσει το αποκομμένο σήμερα ΕΜΣΤ με τον μεγάλο περίπατο». Η ανάγκη προώθησης των έργων είναι επιτακτική. «Αν καταρρεύσει η σήραγγα του Iλισού, θα φράξει την πορεία του νερού και θα πλημμυρίσει ολόκληρο το κέντρο», λέει ο κ. Μπελαβίλας. «Είναι ένα ενδεχόμενο που κανείς μας δεν θέλει να σκεφθεί».

Η ιδέα προτάθηκε στους υπουργούς Υποδομών και Πολιτισμού, καθώς και στην Περιφέρεια Αττικής. Κατόπιν ιδρύθηκε μια ομάδα εργασίας στην οποία συμμετέχει ο Δήμος Αθηναίων και η «Αττικό Μετρό» (που είναι υπεύθυνη για το τραμ). Η παραλλαγή που εξετάζεται για τη διαδρομή του τραμ είναι να εισέρχεται χαμηλότερα στη λεωφόρο Συγγρού από το ύψος του Φιξ (από την οδό Κασομούλη στην Καλλιρρόης και μέσω της οδού Φρατζή να στρίβει στη λεωφόρο Συγγρού) και ακολούθως στη λεωφόρο Βασιλίσσης Αμαλίας έως το Σύνταγμα. Η λύση αυτή θα «απελευθερώσει» τη Βασιλίσσης Ολγας από τη διέλευση του τραμ και θα κάνει ευκολότερο το σχέδιο πεζοδρόμησής της.

Πεζοδρόμηση Βασ. Ολγας

Αν βέβαια η πρόταση αυτή προχωρήσει, θα ήταν μια καλή ευκαιρία να συνδυαστεί με την πεζοδρόμηση της Βασιλίσσης Ολγας, που θα ενοποιήσει τον αρχαιολογικό χώρο του Ολυμπιείου με το Ζάππειο και τον Εθνικό Κήπο. Η πεζοδρόμηση έχει μελετηθεί από την ΕΑΧΑ, ως κομμάτι του «μεγάλου περιπάτου» και θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, ωστόσο «ατύχησε» καθώς ζητήθηκε από τον Οργανισμό Αθήνα 2004 να παραμείνει σε κυκλοφορία. Το έργο επανήλθε στο προσκήνιο το 2010-11, οπότε και η μελέτη επικαιροποιήθηκε και εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο το 2012.

Η σχεδιαζόμενη επέμβαση, όπως έχει μελετηθεί, θα δημιουργήσει έναν χώρο 20 στρεμμάτων στο πνεύμα της ΕΑΧΑ, με λιτές αρχιτεκτονικές χειρονομίες, έμφαση στη φύτευση και περιορισμένες νέες κατασκευές με στόχο ο χώρος να μένει ζωντανός το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας. Το έργο είχε εκτιμώμενο προϋπολογισμό 3,5 εκατ. ευρώ (ένα ποσό που δεν θεωρείται απαγορευτικό), αλλά πέρασε σε δεύτερη μοίρα όπως και τα υπόλοιπα έργα ανάπλασης που προωθούνταν την εποχή που ξεκίνησε η οικονομική κρίση.

Κάλυψη με επίκληση κινδύνου επιδημιών

«Σήμερον θάπτομεν τον Ιλισσόν». Η φράση του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά κατά τη θεμελίωση των έργων κάλυψης του ποταμού το 1939 έμεινε στην ιστορία, ωστόσο, δεν επρόκειτο για την πρώτη παρέμβαση που γινόταν στη φυσική κοίτη του Ιλισού.

Το ποτάμι, που πηγάζει από τον Υμηττό, δέχθηκε την πρώτη μεγάλη παρέμβαση στις αρχές του 20ού αιώνα. Επρόκειτο για την εκτροπή της κοίτης του ανάμεσα στην Καλλιθέα και στο Μοσχάτο, ώστε να εκβάλει στον φαληρικό όρμο (και όχι στον Κηφισό, όπου αρχικά κατέληγε).

Η κάλυψη του Ιλισού στο κέντρο της Αθήνας συνδέθηκε αρχικά με την κατασκευή του αποχετευτικού συστήματος της πρωτεύουσας. Η πρώτη μελέτη αφορούσε τη διευθέτησή του σε κλειστό αγωγό από τη σχολή Χωροφυλακής έως την οδό Σταδίου.

Τα έργα αυτά ξεκίνησαν τη δεκαετία του ’30. Οι λόγοι που οδήγησαν στην πλήρη κάλυψη του ποταμού είναι πολλοί: σύμφωνα με τους μελετητές της ιστορίας του Ιλισού, προβαλλόταν ο κίνδυνος επιδημιών λόγω των ακάθαρτων στάσιμων υδάτων του.

Ωστόσο, πολλοί υποστηρίζουν ότι σημαντικό ρόλο έπαιξε και το οικονομικό συμφέρον, καθώς η κάλυψη ήταν ένα «μεγάλο έργο» με πολλούς ισχυρούς υποψήφιους μνηστήρες.

Ο ακαδημαϊκός Δημήτριος Καμπούρογλου είχε πει για την κάλυψη του Ιλισού ότι «πρόκειται περί καταστροφής δευτέρας μετά την του Παρθενώνος, με την διαφοράν ότι εκείνον μεν τον κατέστρεψαν ξένοι, αυτόν δε πρόκειται να τον καταστρέψουν Ελληνες, ως τοιούτοι τουλάχιστον φέρονται εις τα μητρώα των αρρένων».

Σύγχρονες λεωφόροι

Τα έργα διευθέτησης και κάλυψης του Ιλισού ξεκίνησαν και πάλι τη δεκαετία του ’50 και ολοκληρώθηκαν μία δεκαετία αργότερα, στο πλαίσιο του «εκσυγχρονισμού» της πρωτεύουσας. Αυτή τη φορά η κάλυψη του ποταμού εξυπηρέτησε τη δημιουργία «σύγχρονων» λεωφόρων, που θα εξυπηρετούσαν τον ολοένα και αυξανόμενο αριθμό αυτοκινήτων.

Στη θέση του Ιλισού δημιουργήθηκαν η οδός Μιχαλακοπούλου, η Βασιλέως Κωνσταντίνου μπροστά από το Παναθηναϊκό Στάδιο, η Καλλιρρόης. Απέμεινε μόνο ένα μικρό ανοιχτό τμήμα (περί τα 200 μέτρα) κοντά στο εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής, στην πίσω πλευρά του αρχαιολογικού χώρου του Ολυμπιείου, το οποίο σύλλογοι της περιοχής (όπως ο σύλλογος «Ο Αρδηττός») προσπαθούν επί χρόνια να διασώσουν και να αναδείξουν.

Πηγή: Διαδρομή πρασίνου με φόντο τον Iλισό, του Γιώργου Λιάλιου | Kathimerini