Οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας σε μια «απρόβλεπτη συνάντηση» (βίντεο)


Οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας διασταύρωσαν για πρώτη φορά τα ξίφη τους

284047-ypodhmarxoi.jpg

Oι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας έδωσαν ραντεβού στον «Ιανό», σε μια «απρόβλεπτη συνάντηση» για να διασταυρώσουν για πρώτη φορά τα ξίφη τους, παρουσιάζοντας τα προγράμματά τους.

Οι Παύλος Γερουλάνος, Νάσος Ηλιόπουλος, Κώστας Μπακογιάννης και Νίκος Σοφιανός, έδωσαν τις απαντήσεις τους σε πέντε θεματικές για την πόλη και πρότειναν το δικό τους σχέδιό για τη βελτίωση της πρωτεύουσας. 

Τη συζήτηση συντόνισε η Μαργαρίτα Πουρνάρα και οι ερωτήσεις ήταν κοινές για όλους με καταμέτρηση στον χρόνο των απαντήσεων:

Ο εκνευρισμός Μπακογιάννη όταν ο Νάσος Ηλιόπουλος του θύμισε τη ρατσιστική φρασεολογία της ΝΔ (βίντεο)

Η απάντηση από τον Νάσο Ηλιόπουλο ήταν αποστομωτική

athina-debate.jpg

Ένας αδικαιολόγητος εκνευρισμός του Κώστα Μπακογιάννη, διατάραξε το πολιτισμένο -σε γενικές γραμμές- debate των υποψηφίων δημάρχων Αθηναίων που διοργανώθηκε χθες το βράδυ (6/2) στον ΙΑΝΟ.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο Κ. Μπακογιάννης -με αφορμή τα πολλά χειροκροτήματα που απέσπασε ο Νάσος Ηλιόπουλος στην τοποθέτησή του για το προσφυγικό- είπε εν είδει αστεϊσμού, αν και μάλλον ενοχλημένος: «Βλέπω ενθουσιασμό στην κερκίδα σας, κύριε Ηλιόπουλε, το πάτε πάρα πολύ καλά βλέπω, τους έχετε ευχαριστήσει όλους τους δικούς σας».

Η απάντηση από τον Νάσο Ηλιόπουλο ήταν μάλλον αποστομωτική. Ο υποψήφιος της «Ανοιχτής Πόλης», δήλωσε απευθυνόμενος στον Κ. Μπακογιάννη:

«Έκανε προηγουμένως ένα αστείο ο κ. Μπακογιάννης για το “ακροατήριο μου”, αλλά νομίζω θα ήταν καλό να μην αρχίζουμε να χωρίζουμε ακροατήρια εδώ μέσα. Αυτό που θα ήθελα να πω εγώ όμως είναι πως ένας από τους λόγους που είμαι χαρούμενος είναι πως ο κόσμος που μπορεί να θεωρηθεί πως είναι ακροατήριό  μου είμαι σίγουρος πως είναι ένας κόσμος που ποτέ του δε θα έλεγε φράσεις όπως “να κάνουμε δύσκολη τη ζωή των μεταναστών” (σ.σ. η φράση ανήκει στον Άδωνη Γεωργιάδη) ή όπως “να τους πνίγουμε στο Αιγαίο” (σ.σ. αναφορά στο “η φύλαξη συνόρων προϋποθέτει νεκρούς” που είχε πει ο Θάνος Πλεύρης). Το ακροατήριό μου, ποτέ δε θα έλεγε μια φράση όπως «Στη Μανωλάδα οι επιστάτες πυροβόλησαν στον αέρα και κάποια σκάγια μπορεί να πέτυχαν κάποιους εργάτες» (σ.σ. επίσης φράση του Άδωνη Γεωργιάδη). Όποτε ο καθένας επιλέγει το ακροατήριο στο οποίο θέλει να απευθυνθεί. Τα παιδιά που γεννήθηκαν σε αυτή τη χώρα, πρέπει να πάνε σχολείο εδώ και είναι καλό αυτή η χώρα να μην έχει πολιτικές ένταξης με κριτήριο μόνο αν είσαι καλός στο μπάσκετ, αλλά να έχει πολιτικές ένταξης για όλους τους ανθρώπους, αν θέλουμε πραγματικά να φτιάξουμε μια χώρα δημοκρατική».

Σε εκείνο ακριβώς το σημείο, ο Κ. Μπακογιάννης, εμφανώς εκνευρισμένος και με ειρωνική διάθεση, επιτέθηκε αδικαιολόγητα και μάλλον ασύντακτα στο Νάσο Ηλιόπουλο.

«Ωραία, ωραία, ωραία, τα είπαμε όλα τα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ, μια χαρά. Μπράβο, συγχαρητήρια, τα ξέρετε καταπληκτικά, είστε φοβερός, εε νομίζω ότι θα βγείτε πρώτος στην κεντρική σας επιτροπή με διαφορά, τώρα όμως πάμε λίγο στην πραγματική ζωή».

κοινοποίησε το:

Η διάχυση της ακροδεξιάς ιδεολογίας

ΑΠΟΨΕΙΣ   Συντάκτης:  Κύρκος Δοξιάδης*

Το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου συμπληρώθηκαν 76 έτη από το τέλος της μάχης του Στάλινγκραντ και τη συντριπτική ήττα των ναζιστικών στρατευμάτων από τον Κόκκινο Στρατό. Από πλευράς ιδεολογικο-πολιτικής απόστασης, έχουν συμπληρωθεί 76 έτη φωτός, θα λέγαμε. Διαβάζουμε στην Wikipedia, αναφορικά με τις χαρακτηριστικές αντιδράσεις της κοινής γνώμης στις καπιταλιστικές χώρες εκείνης της εποχής: «Η βρετανική συντηρητική εφημερίδα “Daily Telegraph” διακήρυξε ότι η νίκη [του Κόκκινου Στρατού] διέσωσε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό». Τόσο μακριά από τη «θεωρία των δύο άκρων», έστω και για λόγους στρατηγικής σκοπιμότητας. Αλλωστε οι στρατηγικές επιλογές έχουν και συναφή ιδεολογικά ερείσματα και αποτελέσματα.

Ο στρατηγικός επαναπροσανατολισμός της καπιταλιστικής ιδεολογίας από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κι έπειτα θα μπορούσαμε να πούμε ότι συνίστατο σε μια –συστηματική, προσεκτική και με πισωγυρίσματα ανάλογα με τη συγκυρία– προσπάθεια εκκαθάρισης από κάθε ίχνος ιδεολογικής συμπόρευσης με το σοσιαλιστικό στρατόπεδο στην αντιπαράθεση με τον ναζισμό ή σε οτιδήποτε άλλο. Βέβαια, καθοριστικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια έπαιξε και το ίδιο το σταλινικό καθεστώς, του οποίου τα μαζικής κλίμακας εγκλήματα και ο βαθιά αντιδημοκρατικός χαρακτήρας του αποτελούσαν το βολικότατο άλλοθι των καπιταλιστικών δυνάμεων καθ’ όλη τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου.

Η προπαγανδιστική θεωρία των δύο άκρων συγκροτήθηκε κατά μέγα μέρος με αναφορά σε τούτα τα πασιφανώς αποκρουστικά χαρακτηριστικά του «υπαρκτού σοσιαλισμού», από την ίδια τη νεοφιλελεύθερη θεωρία, που ήδη από τα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου προετοίμαζε την ανθρωπότητα για το τι την περιμένει όταν το αντίπαλο δέος του «σοσιαλιστικού πειράματος» θα έχει αφήσει και την τελευταία του πνοή.

Στη σύγχρονη Ελλάδα, η θεωρία των δύο άκρων, αφού επιτέλεσε επαξίως τον προπαγανδιστικό της ρόλο κατά τη διάρκεια των μνημονίων και ιδίως κατά την εποχή όπου η Αριστερά βρισκόταν στην (αντιμνημονιακή) αντιπολίτευση, τώρα δεν έχει βέβαια περιέλθει σε αχρηστία, πάντοτε χρήσιμη θα είναι για το αστικό καθεστώς, αλλά ας πούμε ότι τείνει να παίζει δευτερεύοντα ρόλο.

Και τούτο διότι η ίδια η κύρια ιδεολογικο-πολιτική έκφραση του εγχώριου καπιταλισμού τείνει όλο και περισσότερο να πλησιάζει το ένα από τα «δύο άκρα» – την Ακροδεξιά προφανώς. Οχι τόσο υπό την έννοια της ιδεολογικής προσέγγισης της Χρυσής Αυγής – τούτο εξακολουθεί να είναι δυσχερές όσο η τελευταία παραμένει «μη σοβαρή», δηλαδή με «αντισυστημική» ρητορική και διωκόμενη για εγκληματικές ενέργειες. Αλλά υπό την έννοια της ιδεολογικής μετάλλαξης της ίδιας της δεξιάς παράταξης.

Πόσο όμως πρόκειται αληθινά για «μετάλλαξη»;

Στη Γαλλία, για παράδειγμα, οι αποτυχίες της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης δοκιμάζουν το ίδιο το κομματικό σύστημα ως σύστημα εκπροσώπησης κοινωνικών τάξεων. Τούτο πιστοποιείται από το «φαινόμενο Μακρόν» από τη μια και από τα «κίτρινα γιλέκα» από την άλλη. Η ελληνική Δεξιά δεν έχει παρόμοιο πρόβλημα εκπροσώπησης, διότι οι δεσμοί της με την ελληνική άρχουσα τάξη στην πραγματικότητα ποτέ δεν διαμεσολαβούνταν από τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς.

Τόσο το πελατειακό σύστημα όσο και η εκτεταμένη διαφθορά (που δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο) εξασφάλιζαν για τα ισχυρότερα τμήματα της αστικής τάξης μια άμεση ικανοποίηση των συμφερόντων τους χωρίς την ενοχλητική παρέμβαση των δημοκρατικών θεσμών.

Οσο για τις ίδιες τις ισχυρότερες ταξικές δυνάμεις, και με πιθανή εξαίρεση κάποια λίγα χρόνια της «χρυσής εποχής» του βενιζελισμού, ποτέ τους δεν πίστεψαν αληθινά ότι μπορούν να ηγεμονεύσουν διά μέσου της δημοκρατίας και της γνήσιας εφαρμογής των αρχών του πολιτικού φιλελευθερισμού.

Είναι ενδεικτικό ότι τα πρώτα χρόνια μετά τη χούντα οι Ελληνες μεγαλοαστοί τον Κωνσταντίνο Καραμανλή «προδότη που εξαπάτησε τον βασιλιά» τον ανέβαζαν, «Κερένσκι της Ελλάδας» τον κατέβαζαν.

Η ακροδεξιά «μετάλλαξη» της σημερινής Νέας Δημοκρατίας δεν είναι παρά η έμπρακτη διακήρυξη του κόμματος της ελληνικής άρχουσας τάξης ότι «το διάλειμμα της Μεταπολίτευσης τελείωσε, τα κεφάλια μέσα». Οσο για το Μακεδονικό, η τεράστια επένδυση προπαγάνδας και ιδεολογίας που αφιερώθηκε σε αυτό από την εν λόγω τάξη, τόσο μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού» όσο και τώρα, εξηγείται από το ότι οι κυρίαρχες δυνάμεις που την εκφράζουν, προεξάρχοντος του πρωτοπαλίκαρου του «γεφυροποιού» Αβέρωφ, τότε όπως και τώρα, διείδαν σε αυτό μια χρυσή ευκαιρία η φασίζουσα ιδεολογία της μετεμφυλιακής Δεξιάς να καταστεί επιτέλους ηγεμονική.

Συναντάνε κάποια προβληματάκια στο πώς θα συνδυάσουν τούτη την επιστροφή στις ιδεολογικές τους ρίζες με τον «ευρωπαϊσμό» τους. Η ουσία, όμως, δεν είναι τόσο η «Ευρώπη» όσο η αφοσίωση στις αρχές του νεοφιλελευθερισμού. Και ο συνδυασμός με δαύτον είναι πανεύκολος. Τους προτείνω κιόλας μια ονομασία: νεοφιλοφασισμός.

*καθηγητής της Κοινωνικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

κοινοποίησε το:

Επιδεινώθηκε η κατάσταση στον Ταΰγετο

Από τις χθεσινές (5/1/2019) βροχοπτώσεις, επιδεινώθηκε η κατάσταση στο οδικό δίκτυο στις ορεινές περιοχές των χωριών του Ταϋγέτου και κυρίως της Αλαγονίας, ενώ σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο δήμαρχος Π. Νίκας με το Γ. Γ. Πολιτικής Προστασίας Ι. Ταφύλλη, του ζήτησε να κηρυχθεί ολόκληρος ο Δήμος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Ειδικότερα, σήμερα παρουσίασε κατολίσθηση και καθίζηση ο δρόμος προς Αλαγονία μέσω Αγροκηπίου, χωρίς όμως να διακοπεί η κυκλοφορία. Οι δρόμοι του Ελαιοχωρίου επιβαρύνθηκαν από τις χθεσινές βροχές και η οδός από Αγία Παρασκευή προς Γιαννιτσάνικα (πρώην σκουπιδότοπος) είχε κλείσει από χώματα που έπεσαν. Στη Νέδουσα, κοντά στο Εκκλησάκι του Αγίου Παϊσίου, κορμοί δέντρων έφραξαν γεφύρι.

Για την αντιμετώπιση των προαναφερόμενων προβλημάτων, δρομολογήθηκαν από το Δήμο Καλαμάτας παρεμβάσεις μέσω της εγκατεστημένης εργολαβίας ύψους 60.000 €.

Σημειώνεται, τέλος, ότι μετά τη νέα βροχόπτωση παρουσιάσθηκαν στην Τ.Κ. Αλαγονίας, προβλήματα αστάθειας σε κολώνες μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος και ειδοποιήθηκε ο ΔΕΔΔΗΕ.

Στο μεταξύ, υπήρξε σήμερα τηλεφωνική επικοινωνία του Δημάρχου με το Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Ι. Ταφύλλη, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Π. Νίκας του ζήτησε να κηρυχθεί ολόκληρος ο Δήμος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λόγω των σοβαρών προβλημάτων από την πρόσφατη κακοκαιρία στις ορεινές περιοχές των Δημοτικών Ενοτήτων Αρφαρών και Θουρίας, αλλά και σε πεδινές περιοχές, πέραν εκείνων της περιοχής Αλαγονίας.

Γι” αυτά τα θέματα ο Δήμαρχος θα μεταβεί αύριο στην Αθήνα , όπου θα έχει συναντήσεις.

κοινοποίησε το:

Χαρίτσης προς Μητσοτάκη: Περισσότερα λάθη σε μία τόσο σύντομη δήλωση δεν θα μπορούσαν να χωρέσουν!

Eπίθεση στον πρόεδρο της ΝΔ Κυρ.Μητσοτάκη για τις δηλώσεις του μετά την συνάντηση με την Ένωση Νοσηλευτών ότι η κυβέρνηση  επιλέγει τις προσλήψεις ανειδίκευτων εργαζομένων στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων έναντι ειδικευμένου προσωπικού στα νοσοκομεία, εξαπολύει με ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, ο υπουργός Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης. Ο κ. Χαρίτσης κάνει λόγο για τέσσερα λάθη στην δήλωση Μητσοτάκη, υπενθυμίζοντας ότι «αν εφαρμοστεί η εξαγγελία του για επαναφορά του κανόνα 1:5 στο Δημόσιο έναντι του 1:1 που πέτυχε η Κυβέρνηση μας, δεν θα μπορούν να γίνουν οι απαραίτητες προσλήψεις ούτε στα νοσοκομεία, ούτε στους Δήμους, ούτε σε καμία άλλη κρίσιμη υπηρεσία του ευρύτερου Δημοσίου.»

Αναλυτικά:

Μετά από συνάντηση με την Ένωση Νοσηλευτών σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι επιλέγει τις προσλήψεις ανειδίκευτων εργαζομένων στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων έναντι ειδικευμένου προσωπικού στα νοσοκομεία.

Περισσότερα λάθη σε μία τόσο σύντομη δήλωση δεν θα μπορούσαν να χωρέσουν!

Λάθος 1ο:

η Κυβέρνηση προχωρά σε προσλήψεις ΚΑΙ στην καθαριότητα ΚΑΙ στην υγεία. Άλλωστε οι πρώτες καλύπτονται από τα δημοτικά τέλη και δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό είτε το αγνοεί ο κ. Μητσοτάκης ή ψεύδεται συνειδητά.

Λάθος 2ο:

ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί τις ελλείψεις στην καθαριότητα ως δευτερεύουσας σημασίας. Κάνει πως δεν βλέπει τις πρωτοφανείς ελλείψεις στους Δήμους που συσσώρευσαν τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και τις οποίες αντιμετωπίζει επιτέλους η σημερινή Κυβέρνηση. ‘Η θεωρεί ότι οι ελλείψεις αυτές θα καλυφθούν από ιδιώτες εργολάβους, κάτι όμως που πρέπει να βγει και να το πει δημόσια.

Λάθος 3ο:

ο κ. Μητσοτάκης εγκαλεί την κυβέρνηση ότι κάνει προσλήψεις μόνο ανειδίκευτου προσωπικού. Άλλο ένα ψέμα! Η Κυβέρνηση καλύπτει πραγματικές ανάγκες όπου αυτές υπάρχουν (και είναι τεράστιες μετά από χρόνια εγκατάλειψης του ευρύτερου δημοσίου τομέα και της αυτοδιοίκησης). Για πρώτη φορά άλλωστε τους τελευταίους μήνες μετά από πολλά χρόνια γίνονται προσλήψεις επιστημονικού και τεχνικού προσωπικού στους Δήμους όλης της χώρας.

Λάθος 4ο

και σημαντικότερο: ο κ. Μητσοτάκης αποσιωπά εντέχνως ότι αν εφαρμοστεί η εξαγγελία του για επαναφορά του κανόνα 1:5 στο Δημόσιο έναντι του 1:1 που πέτυχε η Κυβέρνηση μας, δεν θα μπορούν να γίνουν οι απαραίτητες προσλήψεις ούτε στα νοσοκομεία, ούτε στους Δήμους, ούτε σε καμία άλλη κρίσιμη υπηρεσία του ευρύτερου Δημοσίου.

Θα συμβουλεύαμε λοιπόν, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μην αλλάζει θέση ανάλογα με το ποιους συναντά, και κυρίως, να μην επιχειρεί να διεγείρει αντανακλαστικά κοινωνικού αυτοματισμού, στρέφοντας τη μία κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη, μήπως και κρύψει το σκληρά νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά του. Οι πολίτες διαθέτουν και μνήμη και κρίση…

The post Επίθεση Χαρίτση στον Μητσοτάκη για 3Κ, προσλήψεις στα νοσοκομεία appeared first on Aftodioikisi.gr.

κοινοποίησε το:

Ευρώπη: Επιστήμη-Αποσύνθεση της Μεσαιωνικής κοσμοαντίληψης τον 14 ο αι.

Αποσύνθεση της Μεσαιωνικής κοσμοαντίληψης τον 14ο αι.

Το Κοινωνικό πλαίσιο

οκκαμ

14ος αι. περίοδος ανασχηματισμών. Δημογραφική στασιμότητα, πανούκλα, εκατονταετής πόλεμος. Τα ανώτερα αστικά στρώματα συμμάχησαν με τις παραδοσιακές δυνάμεις, ευγενείς και κλήρο και σχηματίζουν πολιτικό μπλοκ που στηρίζει το κατεστημένο. Οι λόγιοι βρέθηκαν στις αυλές και διανοούμενος μεταμορφώνεται σε νέου τύπου λόγιο, τον ουμανιστή αριστοκράτη. Ο λόγιος του Ύστερου μεσαίωνα του 15ου αι. προδίδει την ίδια τη φύση του και μεταβάλλεται σε ουμανιστή των κλειστών κύκλων.

               Το Διανοητικό πλαίσιο

Ο 14ος αιώνας είναι μια περίοδος ανάπτυξης της φυσικής φιλοσοφίας μακριά από τη φύση, μιας φυσικής φιλοσοφίας βασισμένης στη Λογική

Κατά τον Όκκαμ, κατεξοχήν εκπρόσωπο του νομιναλισμού του 14ου αι., δεν μπορούμε να βγάζουμε συμπεράσματα από την εμπειρία και το λόγο σχετικά με ζητήματα που τα υπερβαίνουν (φύση του Θεού, ανθρώπινη ψυχή). 

Κύριο χαρακτηριστικό της νέας περιόδου είναι η άρνηση της ύπαρξης κοινού ερμηνευτικού σχήματος αρμονίας μεταξύ του ανθρώπινου νου και της πραγματικότητας.

Αυτή η αρμονία εκφράζεται με την αξιοποίηση καθολικών εννοιών για την ερμηνεία της πραγματικότητας με όρους καθολικούς, που μπορεί να είναι ουσίες ή μορφές δημιουργημένες από καθολικά γενικά αρχέτυπα ή θεϊκές ιδέες προερχόμενες από τη Θεία Φώτιση ή μέσω αφαίρεσης.      

Γουλιέλμος του Ockham

Γουλιέλμος του Ockham

Από την εποχή του Αυγουστίνου μέχρι τον θάνατο του Ακινάτη, ίσχυε η παραδοχή ότι υπήρχε μια λογική και κατανοητή ερμηνεία του σύμπαντος και μια ανάλυση του ανθρώπου και των δυνατοτήτων του που θα μπορούσε να ανακαλυφθεί και να είναι η τελική για όλους τους ανθρώπους.

Κατά τον Όκκαμ το σύμπαν ούτε είναι αναγκαίοι ούτε μπορεί να υπαχθεί σε μία ερμηνεία. Μπορεί να είναι εμπειρικά αισθητό αλλά όχι κατανοητό.

Η αποσύνθεση αυτή οδήγησε σε νέες συνάφειες στη Via Moderna, όπου η μέγιστη πρόοδος συντελέστηκε στα μαθηματικά, στη φυσική θεωρία και τη λογική

Οι διαφορές της ViaModerna από τη ViaAntigua του 14ου αιώνα, μπορούν να ταξινομηθούν στις ακόλουθες περιοχές.

  1. Η πρώτη αφορά τη φύση του γνώσιμου και τις πηγές της γνώσης, τα οποία ο Όκκαμ ταύτισε με ατομικά αντικείμενα που υπάρχουν έξω από τον νου και αποτελούν την μοναδική οντολογική πραγματικότητα, οδηγώντας σε ασυμμετρία ανάμεσα στο εννοιολογικό και στο πραγματικό.

Γενική γνώση υπάρχει, αλλά είναι εφικτή μόνο μέσα από τη γνώση των ατομικών και τελικά αφορά μόνο αυτά.

Κατά συνέπεια τα καθολικά είναι αυτά που μελετώνται σε έναν απόλυτα ατομικό κόσμο. Η μεταφυσική τάξη πρέπει να αντικατασταθεί από τη λογική τάξη και οι καθολικές έννοιες γίνονται αντικείμενο μελέτης στο βαθμό που το νόημά τους εξαρτάται από γραμματικούς τύπους και από το λογικό περιεχόμενο των σχετικών όρων. 

  1. Η δεύτερη περιοχή διαφορών ανάμεσα στις δύο θεωρήσεις αφορά θέματα πίστης και γνώσης. Ανεξάρτητα από την παραδοχή ή μη των αντιλήψεων του Όκκαμ και του 14ου αιώνα, οι χριστιανοί πίστευαν στην εγγενή αβεβαιότητα και στο τυχαίο όλων των όντων πλην του Θεού. Οι 2 πλευρές της θεϊκής γνώση οδήγησαν σε αντινομία ανάμεσα στο πραγματικό και το πιθανό σε θέματα γνώσης της φύσης, συνεπώς ο ρόλος της λογικής γίνεται κυρίαρχος στην αναζήτηση αναγκαίων προτάσεων ή αποδείξεων. Κατά τον Νικόλαο της Ωτρεκούρτ βέβαιη γνώση είναι αυτή που δεν μπορεί ταυτόχρονα να επιβεβαιωθεί και να απορριφθεί. Η προσπάθεια ερμηνείας με χρήση γενικών όρων και εννοιών εγκαταλείφθηκε. Η προσπάθεια μελέτης των ατομικών όντων προσαρμόστηκε στην έκφρασή τους μέσω καθολικών λέξεων, αντί της καθολικής φύσης. Έτσι ο 14ος αι. οδηγείται σε νέους δρόμους έρευνας.  Η έμφαση στη θεολογία δίνεται στο μη φυσικά γνώσιμο και την εξάρτηση από τη Θεία βούληση.
    • Ο 14ος αιώνας οδήγησε, ύστερα από μερικούς αιώνες το άτομο, να γίνει πια κύριο της ατομικότητάς του.
    • Ο Moody στο σημαντικό άρθρο του «Εμπειρισμός και Μεταφυσική στη Μεσαιωνική Φιλοσοφία» (1958) καταλήγει σε δύο συμπεράσματα σχετικά με τον μεσαιωνικό σχολαστικισμό :
    α) ότι η βασική αντιμεταφυσική τάση της εκκλησίας οδήγησε την τελευταία σε επιτυχημένες εμπειρικές αντιλήψεις, μέσα όμως στο πλαίσιο της σχολαστικής παράδοσης, και β) ότι, οι μεσαιωνικοί θεολόγοι μέσα από την κριτική της ελληνικής και αραβικής φιλοσοφίας μετασχημάτισαν τελικά τη φιλοσοφία από κυρίαρχη κοσμολογική ελληνική αντίληψη σε δραστηριότητα στην οποία πρωτεύοντα ρόλο έχουν αναλυτικές μορφές φιλοσοφικής αναζήτησης.
    • Η κίνηση ταξινομείται στον Αριστοτέλη ως εξής : εάν η μεταβολή αφορά την ποιότητα της ουσίας έχουμε αλλοίωση, ενώ εάν αφορά την ποσότητά της έχουμε αύξηση ή φθίση και τέλος – εάν αφορά τον τόπο της έχουμε φορά (με τη σημερινή έννοια της κίνησης).
    Ουίλιαμ Όκκαμ Ο Όκκαμ έγινε φραγκισκανός μοναχός σε νεαρή ηλικία και σπούδασε θεολογία στην Οξφόρδη. Ο Όκκαμ έχει ως βασικό αξίωμα της φυσικής του θεωρίας την παραδοχή ότι μόνο απόλυτα πράγματα (resabsolutae) υπάρχουν στη φύση και αυτά είναι δύο ειδών : ουσίες και ποιότητες . Με τον όρο «ποιότητες» εννοεί αυτά που γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις, π.χ. μέγεθος, μορφή, βάρος, χρώμα και με τον όρο «ποσότητες», εννοεί την κίνηση τον χρόνο, τα αίτια, τα οποία όμως δεν υπάρχουν ανεξάρτητα από τα αντικείμενα, συνεπώς δεν έχουν ανεξάρτητη ύπαρξη. Θα αποδείξει πως η μεταβολή δεν είναι κάτι ανεξάρτητο από τα απόλυτα πράγματα. Η διαδικασία μεταβολής δεν είναι ούτε ουσία, ούτε ποιότητα, ούτε ποσότητα. Επίσης, η μετατόπιση είναι το κινητό στις διάφορες θέσεις, Επειδή ο Όκκαμ αρνείται να χρησιμοποιήσει τα μαθηματικά σε συνδυασμό με τις οντότητες για να εξηγήσει την κίνηση, οι θέσεις του είναι κενές από φυσική άποψη. Ενδιαφέρον έχει η διαφοροποίηση των calculatoriαπό τον Όκκαμ. Ενώ ο Όκκαμ ενδιαφερόταν παραδοχή ή μη των αντιλήψεων του Όκκαμ και του 14ου αιώνα, οι χριστιανοί πίστευαν στην εγγενή αβεβαιότητα και στο τυχαίο όλων των όντων πλην του Θεού.
  2. Κατά τον Duns Scotus υπάρχουν 2 είδη δυνάμεων του Θεού: Α) Η συνήθης Duns Scotus διατεταγμένη δύναμη (poentiaordinate)που εκφράζεται από τους νόμους για τα επίγεια που έδωσε ο Θεός. Β) Η απόλυτη δύναμη (poentiaabsoluta), ως έκφραση της θεϊκής παντοδυναμίας, με μοναδικό περιορισμό την ύπαρξη λογικών αντιφάσεων. Η poentiaabsoluta του Θεού και η συνακόλουθη τυχαιότητα της Δημιουργίας οδηγούν στην κυριαρχία της εμπειρικής γνώσης, εφόσον η γνώσιμη νοητή τάξη των ουσιών παύει να θεωρείται δυνατή.

Οι 2 πλευρές της θεϊκής γνώση οδήγησαν σε αντινομία ανάμεσα στο πραγματικό και το πιθανό σε θέματα γνώσης της φύσης, συνεπώς ο ρόλος της λογικής γίνεται κυρίαρχος στην αναζήτηση αναγκαίων προτάσεων ή αποδείξεων.

Κατά τον Νικόλαο της Ωτρεκούρτ βέβαιη γνώση είναι αυτή που δεν μπορεί ταυτόχρονα να επιβεβαιωθεί και να απορριφθεί.

Η προσπάθεια ερμηνείας με χρήση γενικών όρων και εννοιών εγκαταλείφθηκε. Η προσπάθεια μελέτης των ατομικών όντων προσαρμόστηκε στην έκφρασή τους μέσω καθολικών λέξεων, αντί της καθολικής φύσης. Έτσι ο 14ος αι. οδηγείται σε νέους δρόμους έρευνας

Η έμφαση στη θεολογία δίνεται στο μη φυσικά γνώσιμο και την εξάρτηση από τη Θεία βούληση.

  • Ο 14ος αιώνας οδήγησε, ύστερα από μερικούς αιώνες το άτομο, να γίνει πια κύριο της ατομικότητάς του.
  • Ο Moody στο σημαντικό άρθρο του «Εμπειρισμός και Μεταφυσική στη Μεσαιωνική Φιλοσοφία» (1958) καταλήγει σε δύο συμπεράσματα σχετικά με τον μεσαιωνικό σχολαστικισμό :

α) ότι η βασική αντιμεταφυσική τάση της εκκλησίας οδήγησε την τελευταία σε επιτυχημένες εμπειρικές αντιλήψεις, μέσα όμως στο πλαίσιο της σχολαστικής παράδοσης, και

β) ότι, οι μεσαιωνικοί θεολόγοι μέσα από την κριτική της ελληνικής και αραβικής φιλοσοφίας μετασχημάτισαν τελικά τη φιλοσοφία από κυρίαρχη κοσμολογική ελληνική αντίληψη σε δραστηριότητα στην οποία πρωτεύοντα ρόλο έχουν αναλυτικές μορφές φιλοσοφικής αναζήτησης.

  • Η κίνηση ταξινομείται στον Αριστοτέλη ως εξής : εάν η μεταβολή αφορά την ποιότητα της ουσίας έχουμε αλλοίωση, ενώ εάν αφορά την ποσότητά της έχουμε αύξηση ή φθίση και τέλος – εάν αφορά τον τόπο της έχουμε φορά (με τη σημερινή έννοια της κίνησης).

Ουίλιαμ Όκκαμ

Ο Όκκαμ έγινε φραγκισκανός μοναχός σε νεαρή ηλικία και σπούδασε θεολογία στην Οξφόρδη. Ο Όκκαμ έχει ως βασικό αξίωμα της φυσικής του θεωρίας την παραδοχή ότι μόνο απόλυτα πράγματα (resabsolutae) υπάρχουν στη φύση και αυτά είναι δύο ειδών : ουσίες και ποιότητες .

Με τον όρο «ποιότητες» εννοεί αυτά που γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις, π.χ. μέγεθος, μορφή, βάρος, χρώμα και με τον όρο «ποσότητες», εννοεί την κίνηση τον χρόνο, τα αίτια, τα οποία όμως δεν υπάρχουν ανεξάρτητα από τα αντικείμενα, συνεπώς δεν έχουν ανεξάρτητη ύπαρξη.

Θα αποδείξει πως η μεταβολή δεν είναι κάτι ανεξάρτητο από τα απόλυτα πράγματα. Η διαδικασία μεταβολής δεν είναι ούτε ουσία, ούτε ποιότητα, ούτε ποσότητα.

Επίσης, η μετατόπιση είναι το κινητό στις διάφορες θέσεις,

Επειδή ο Όκκαμ αρνείται να χρησιμοποιήσει τα μαθηματικά σε συνδυασμό με τις οντότητες για να εξηγήσει την κίνηση, οι θέσεις του είναι κενές από φυσική άποψη.

Ενδιαφέρον έχει η διαφοροποίηση των calculatoriαπό τον Όκκαμ. Ενώ ο Όκκαμ ενδιαφερόταν

να αναγάγει οτιδήποτε έχει πραγματική σημασία στα ατομικά πράγματα, ο Heytesbury του Μέρτον θεώρησε ότι πέρα από τα πραγματικά υπάρχουν και οι φυσικομαθηματικές έννοιες: σημείο, γραμμή, επιφάνεια, στιγμή, χρόνος κίνηση και οδηγήθηκε σε νέους υπολογισμούς και νέες ακρίβειες. 

 Ζαν Μπουριντάν

jean-buridan

Jean Buridan

Αξιοσημείωτη είναι η αντίληψη του Μπουριντάν για την αριστοτελική έννοια του χώρου και η κριτική του στον ριζοσπάστη φιλόσοφο Νικόλαο της Ωτρεκούρτ.

Ο Μπουριντάν διακρίνει δύο πλευρές στον αριστοτελικό χώρο:

  1. τον χώρο με την έννοια του περιβάλλοντος χώρου ο οποίος κινείται μαζί με το περιεχόμενό του, και
  2. αυτόν ο οποίος δεν κινείται π.χ. ο πύργος της Νοτρ Νταμ (ακίνητος), αντίθετα με τον περιβάλλοντα χώρο – αέρας (κινητός). 

 Νικόλαος της Ώτρεκουρτ

Σπούδασε νομικά και θεολογία στο πανεπιστήμιο του Παρισιού και ήταν οπαδός του Όκκαμ.

Η κεντρική του θέση αφορά τη μη ύπαρξη ορίου στον φιλοσοφικό σκεπτικισμό για την ύπαρξη αντικειμένων τα οποία υπάρχουν έξω από τον νου μας.

Οι απόψεις του δεν ήταν κυρίαρχες στην εποχή του, παρά υπογράμμισαν μέσω της εσωτερικής κριτικής τον απόηχο της σκέψης της εποχής του. 

Νικόλαος Ορέμ

nicole-oresme

Nicole Oresme

Ο Γάλλος Νικόλαος Ορέμ, μαθητής του Μπουριντάν, σε μια πλευρά του έργου του διατυπώνει την άποψη ότι οι κινήσεις των ουράνιων σωμάτων είτε είναι σύμμετρες μεταξύ τους είτε σε ορισμένες περιπτώσεις παρουσιάζουν ασυμμετρότητα.

Σύμφωνα με την άποψη αυτή διαχωρίζονται τα μαθηματικά από την αστρονομία της πράξης καθώς τα πρώτα αφορούν ακριβή μεγέθη ενώ η αστρονομία αξιοποιεί μετρήσεις, ώστε να μην είναι δυνατή πλήρης ακρίβεια με τη βοήθεια κανενός πίνακα.

Ο Νικόλαος Ορέμ, ως ένας από τους ευφυέστερους επιστήμονες του 14ου αιώνα δεν υπερβαίνει τα όρια του αριστοτελικού πυρήνα και διατηρεί τον διαχωρισμό μεταξύ υπερσελήνιου – γήινου κόσμου.  

ΠΗΓΕΣ

  1. Ασημακόπουλος Μ.- Τσιαντούλας Α., Οι Επιστήμες της φύσης και του ανθρώπου στην Ευρώπη τ.Α, Εκδ. Ε.Α.Π., Πάτρα 2001.
  2.       Crombie A.C., Από τον Αυγουστίνο στον Γαλιλαίο, τ. Α, Εκδ. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, μτφρ. Θ Τσίρη- Ι. Αρζόγλου, Αθήνα 1994.
  3.      Lindberg D., Οι απαρχές της Δυτικής Επιστήμης, Εκδ. Ε.Μ.Π, μτφρ. Η. Μαρκολέφας, Αθήνα2 1997.
κοινοποίησε το:

Καλαμάτα: Μνημόσυνο για τους εκτελεσθέντες

Τελετή μνήμης, για τους πατριώτες που εκτελέσθηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, στις 8 Φεβρουαρίου 1944, στο παλιό στρατόπεδο του 9ου Συντάγματος Πεζικού και ενταφιάσθηκαν στην περιοχή των τότε Δημοτικών Σφαγείων, στη Δυτική Παραλία, διοργανώνουν την Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019, στο Κοιμητήριο Καλαμάτας, ο Δήμος Καλαμάτας, οι Οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης και οι συγγενείς των θυμάτων.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα στις 10:30 το πρωί θα τελεστεί Μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών των εκτελεσθέντων, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Κοιμητήριο Καλαμάτας.

Αμέσως μετά, στο κενοτάφιο (Κοιμητήριο Καλαμάτας) θα ψαλεί επιμνημόσυνη δέηση, θα ακολουθήσει αναφορά στο ιστορικό της εκτέλεσης, θα γίνει προσκλητήριο πεσόντων, στη συνέχεια θα γίνει κατάθεση στεφάνων, θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των εκτελεσθέντων, ενώ η εκδήλωση θα κλείσει με την ανάκρουση Εθνικού Ύμνου.

κοινοποίησε το: