Μπεχράκης: Ας πέσουν οι άχρωμες μάσκες

Οι δήμοι δεν είναι μόνο για τις λακκούβες


Χαίρομαι με τις αυτοδιοικητικές παρατάξεις που συγκροτούνται στην πόλη μου ,τους πολίτες που στηρίζουν κινήσεις και τους υποψηφίους τους.Ορισμένες επισκέπτονται ήδη κοινωνικούς και μαζικούς φορείς.

Στενότητα είναι όταν περιορίζεσαι στο πρόγραμμα αποκομιδής απορριμάτων και δεν πολιτικοποιείς τη σχέση των πολιτών με το περιβάλλον και τις αρχές της κυκλικής οικονομίας

Αλλά και επισημαίνω τη δυναμική στις υπάρχουσες παρατάξεις του νυν δημοτικού συμβουλίου που παρεμβαίνουν στη καθημερινότητα . Ο βραχνάς του εκλογικού αποκλεισμού στο δημοτικό συμβούλιο έχει φύγει από το προσκήνιο για πρώτη φορά .Ίσως και για αυτό τα πράγματα έχουν μια αυθεντικότητα ,νέες αποχρώσεις,νέες σχέσεις μεταξύ των σχημάτων και της κοινωνίας αναπτύσσονται. Θέλεις από υπολογισμό θέλεις από άποψη ,ίσως είναι νωρίς ακόμα αλλά το κλίμα είναι θετικό.

Θέλω να αναφέρω έναν προβληματισμό . Είναι κακό για την “τοπική δημοκρατία” μας να δούμε άχρωμα τα πολιτικά ζητήματα που μας απασχολούν. Αν μετατραπούν οι δράσεις μας σε απλές άχρωμες δημόσιες σχέσεις και οι αυτοδιοικητικές κινήσεις φορέσουν άχρωμες μάσκες, το μήνυμα που θα εκπέμψουν θα είναι αρνητικό . Θα χρεωθούν τελικά ότι τρέχουν για την καρέκλα και για να κάθονται σε αυτές τις χαζές τέντες των παρελάσεων όταν την ίδια στιγμή όλος ο κόσμος χαζεύει τριγύρω την παρέλαση … χωρίς πανί πάνω στο κεφάλι του.

Πρέπει να δημιουργήσουμε νέα σχέση της αυτοδιοίκησης με την κοινωνία. Ισχυρή αυτοδιοίκηση σημαίνει πολιτικοποιημένη αυτοδιοίκηση. Με θέσεις και στα κεντρικά θέματα . Δεν είναι κατώτερή της κεντρικής διοίκησης. Παράλληλη ναι . Πρέπει οι αυτοδιοικητικοί να πάρουν ξεκάθαρη θέση τι αυτοδιοικηση θέλουν να έχει η χώρα , αν χρειάζονται συνταγματικές μεταρρυθμίσεις από τον περιορισμό στις θητείες των δημάρχων μέχρι το ρόλο της Αυτοδιοικησης σε σχέση με την κεντρική διοίκηση. Θέση αν η αυτοδιοικηση πρέπει να καταδικάσει την ακροδεξιά ρητορεία,και ορθώσει φράγμα απέναντί της, αν πρέπει να θεωρεί τη συμμετοχή των πολιτών ως κεφάλαιο για μια δημιουργική πόλη με ουσιαστικές θέσεις για την καθημερινότητα,τη στάση της απέναντι σε νέα δικαιώματα των πολιτών όπως τα δικαιώματα των ανέργων δημοτών για ελάχιστη εξασφάλιση στο νερό, στο φωτισμό ,στην μετακίνηση . Την ενίσχυση των πολιτιστικής έκφρασης των νέων και των δημοτών στις γειτονίες την απόρριψη της μαζοποίησης και της υποκουλτούρας ή της εμπορευματοποίησης των τεχνών.

Θέση αν η διαχείριση των θεμάτων της κλιματικής αλλαγής πρεπει να ενταχθούν στην αναπτυξιακή λογική στο σχεδιασμό και την ατζέντα των προγραμμάτων των δήμων για νέα τμήματα πράσινου ,προστασία ακτών οικιών και τουριστικών δραστηριοτήτων, χώρους πάρκινκ και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και για ευταξία οδών σε περίπτωση σεισμών, τη διαχείριση επίγειων νερών ώστε να αρδεύονται περιαστικές αγροτικές εκτάσεις .Διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος ως αναπτυξιακή διαδικασία. Ανάδειξη του Μεσσηνιακού ελαιώνα ως πηγή εισοδημάτων .Αν πρέπει ή όχι να πρυτανεύουν οι κανόνες “της ελεύθερης αγοράς” για το δημόσιο χώρο ,τη στήριξη των δημοτικών επιχειρήσεων και από την άλλη την βοήθεια στη λειτουργία των επιχειρήσεων στον αστικό ιστό με κανόνες. Αν πρέπει να ακολουθηθεί μια νεα γραμμη για τα απορρίμματα . Αν η διαχείριση των αιτημάτων των πολιτών και των κινημάτων τους θα αξιολογούνται θα επανατροφοδοτούν τη σκέψη των συλλογικών οργάνων της αυτοδιοικησης. Αν οι αυτοδιοικητικοί πρεπει να κινηθούν για τοπικά αναπτυξιακά σχέδια ενσωματώνοντας πολιτισμό, αγροτικά προϊόντα . Η στροφή στη περιφέρεια της πόλης δεν είναι μόνο για λόγους ηθικής τάξης αλλά για λόγους βιωσιμότητας του αστικού χώρου. Να μην πέσουμε στην παγίδα του δήθεν άχρωμου. Δηλαδή του άσχετου που δεν μπορεί να προτείνει λύσεις και χαώνεται σε τεχνοκρατικό δήθεν λόγο

Η αυτοδιοίκηση έχει λοιπόν χρώμα.Το χρώμα των πολιτικών των διαφορετικών απόψεων και των συνθέσεων. Έχει το χρώμα της απελευθέρωσης από τα τοπικά κατεστημένα και των δεσμεύσεων του προγραμματικού λόγου . Έχει το χρώμα των εξειδικεύσεων των γενικών πολιτικών γραμμών του γενικού κομματικού πεδίου και των νέων προσεγγίσεων από τη σκοπιά του τοπικού. Είναι μέρος του πολιτικού συστήματος . Τα στελέχη των κομμάτων πρέπει να δεσμευονται μέσα από αυτοδιοικητικά σχήματα στις τοπικές κοινωνίες και να σπάει η στεγανότητα των τοπικών κομματικών σχηματισμών και στελεχών των κομμάτων . Να μεταφέρουν τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες της κοινωνίας.

Και οι ειλικρινείς σχέσεις μπορούν να κερδίσουν την αυτοδιοικητική καρδιά των πολιτών αλλά το σπουδαιότερο να παράγουν τη συμμετοχή και στήριξη, τη διεκδίκηση νέου ρόλο για την αυτοδιοίκηση. Γιατί σε τελευταία ανάλυση και η σχέση της αυτοδιοίκησης με το πολιτικό σύστημα είναι σχέσεις σε εξελικτική διαδικασία.

Σταμάτης Μπεχράκης

«Οι Beatles; Μπα, δεν θα κάνουν καριέρα!»

ENGLAND365 01.01.2019

Όταν κάποιος σου πει «δεν μπορείς» και η απόρριψη σου χτυπήσει την πόρτα ,σκέψου πως κάποιος κάποτε απέρριψε τους Beatles και έκανε συμβόλαιο στους Tremeloes. Το England365 δια χειρός της Γεωργίας Τζαγκαράκη σας εξηγεί πως μια Πρωτοχρονιά πριν 57 χρόνια παραλίγο η καριέρα του μεγαλύτερου μουσικού συγκροτήματος να τελειώσει πριν καν αρχίσει!

Ο Τζορτζ Χάρισον απελάθηκε γιατί ήταν ανήλικος και ακολούθησαν και τα υπόλοιπα μέλη γιατί ήταν ζωηρά, αφού έβαλαν  φωτιά σε ένα… προφυλακτικό στο δωμάτιο του ξενοδοχείου τους.

Beatles Μπα, δεν θα κάνουν καριέρα!

Η επιστροφή στη γενέτειρα ήταν επιβεβλημένη και σημαδεύτηκε από την γνωριμία τους με τον συνθέτη και ιδιοκτήτη μουσικών οργάνων Μπράιαν Επστάιν που λίγο αργότερα θα γινόταν ο μάνατζερ τους. Αποδείχθηκε καθοριστική αφού αυτός θα ήταν  ο άνθρωπος που θα τους πίστευε πιο πολύ και από τους ίδιους τους εαυτούς τους.

Το 1961 ο Μπράιαν Επστάιν χτύπησε τις πόρτες όλων των μεγάλων δισκογραφικών εταιρειών του Λονδίνου ανεπιτυχώς.  Καμία εταιρεία τότε δεν ήθελε στο ενεργητικό της μια μπάντα με κυρίαρχο ήχο την κιθάρα αφού το θεωρούσαν ξεπερασμένο.

Cavern Club της Mathew street  

Το πείσμα όμως και η επιμονή του Επστάιν στα τέλη του 1961 έπιασε τόπο αφού  άλλωστε είχαν  ξεκινήσει εμφανίσεις στο μετέπειτα εμβληματικό Cavern Club της Mathew street  στο μεγάλο λιμάνι. Η Decca δέχτηκε να τους ακούσει και το ραντεβού κλείστηκε για την πρώτη μέρα  του 1962 συνεπώς όλα έδειχναν ιδανικά. 

Το πούλμαν των σκαθαριών ξεκίνησε με προορισμό το Λονδίνο παραμονή Πρωτοχρονιάς όμως ο οδηγός έχασε το δρόμο και μετέτρεψε το ταξίδι σε Οδύσσεια και σκέτη ταλαιπωρία, γεγονός που αποδείχτηκε καθοριστικό για την πορεία της ακρόασης.

Η ώρα της ακρόασης ήρθε και βρήκε τα σκαθάρια κουρασμένα και άκεφα ωστόσο ηχογράφησαν δεκαπέντε τραγούδια προσωπική επιλογή του μανατζερ τους εκ των οποίων μόνο τρία των Τζον Λένον και Πολ Μακ Καρτνει (Likedreamer do, Hello little girl και Love of theloved).  Από την μετέπειτα τετράδα ήταν οι τρεις με τον Πιτ Μπεστ στα ντραμς αντί του Ρίνγκο Σταρ που προστέθηκε αργότερα. 

Η ώρα  της ετυμηγορίας είχε φτάσει και ο διευθυντής της Decca Ντικ Ροου είπε την ατάκα που μας κάνει ακόμα και σήμερα να χαμογελάμε και να αναρωτιόμαστε τί όνειρο να είχε δει το προηγούμενο βράδυ:«Κύριε Επσταιν , ο ήχος τους δεν μας αρέσει . Η μουσική με κιθάρες είναι πλέον εκτός μόδας». 

Η Decca μετά απο λίγο έκανε συμβόλαιο στους Tremeloes , ένα λονδρέζικο συγκρότημα με μουσική βασισμένη στις…..ξεπερασμένες κιθάρες απλά ο Ρόου που μέχρι το θάνατο του διέψευδε αυτή την ιστορία, πίστευε πως θα ήταν πιο εύκολο να έχει να συνεργαστεί με κάποιους από την περιοχή του παρά από τον βορρά! Για να την δώσουμε πάντως και λίγο δίκιο. Το μάτι του έκοβε παντως αφού αργότερα από τα χέρια του πέρασαν οι Rolling stones οι Animals και ο Τομ Τζοόυνς και τους έδωσε τα πρώτα τους συμβόλαια. 

Ο δαιμόνιος μάνατζερ των Beatles ο Επστάιν  δεν το έβαλε ποτέ κάτω αφού πίστευε πολύ στο υλικό που είχε στα χέρια του και κατάφερε να κάνει τα «σκαθάρια» επαγγελματίες πειθαρχημένους και έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ως τότε ατημέλητη εμφάνιση τους.

Το συμβόλαιο ήρθε λίγο καιρό αργότερα ,όταν ο Τζόν Μάρτιν ήταν παραγωγός στην θυγατρικής εταιρείας Parlaphone της Decca. Αυτός άκουσε το δοκιμαστικό εκείνης της (θεωρητικά αποτυχημένης) Πρωτοχρονιάς κάτι είδε και τα υπόλοιπα είναι ιστορία!