Κώστας Δουζίνας: Ο Μαρξ τρέχει με 200

πηγή: Documento

Οι μεγάλες αντιστάσεις της περιόδου 2010-15 σήμαναν το τέλος του «τέλους της ιστορίας». Η ιστορία είναι εδώ και προκαλεί ξανά το ενδιαφέρον για τις ριζοσπαστικές ιδέες και τη ριζοσπαστική πολιτική. Η κομμουνιστική επανάσταση έφτασε σε αδιέξοδο, η παρηγορητική πίστη στην ιστορική νομοτέλεια κλονίστηκε.

Η Αριστερά του 21ου αιώνα μπορεί επιτέλους να αφήσει πίσω της την ενδοσκόπηση, τη μετάνοια και τη μεταμέλεια που ακολούθησαν την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης. Το ιστορικό γίγνεσθαι μένει ανοιχτό, απρόοπτο, ενδεχομενικό. Ο αγώνας για τον κοινωνικό μετασχηματισμό λαμβάνει χώρα εδώ και τώρα, όμως μόνο αργότερα, αναδρομικά, θα μπορέσουμε να εντάξουμε την ενδεχομενικότητά του σε μια ιστορική πορεία, ίσως και μια ιστορική αναγκαιότητα. Η ρήση στο «Μανιφέστο» ότι «η κοινωνική επανάσταση δεν μπορεί να αντλήσει την ποίησή της από το παρελθόν, αλλά μόνο από το μέλλον» εκφράζει καλύτερα την εποχή μας. Κι αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος για να μνημονεύουμε σήμερα τη σκέψη του Μαρξ παρά τις αποτυχίες του υπαρκτού μαρξισμού.

Συλλογική αυτονομία και νέα Αριστερά

Ο Μαρξ έλεγε πως φτιάχνουμε την ιστορία μας σε συνθήκες που δεν επιλέγουμε. Ομως αν για εκείνον η γνώση της αναγκαιότητας συνιστά ελευθερία, σήμερα δεν αποδεχόμαστε ότι οι κοινωνικοί καθορισμοί θα αποφασίσουν το μέλλον μας. Ξανασκεφτόμαστε λοιπόν τον Μαρξ λέγοντας ότι εκείνο που συνιστά ελευθερία είναι η υπέρβαση της αναγκαιότητας. Μια ελευθερία ωστόσο που δεν μπορεί να ανθήσει χωρίς ισότητα, όπως η ισότητα δεν υπάρχει χωρίς ελευθερία. Μια ελευθερία που έγκειται στην προσωπική και συλλογική αυτονομία, τη δυνατότητα και τη δύναμη αυτοπροσδιορισμού.

Για τον μαρξικό ανθρωπισμό η εργατική τάξη αγωνίζεται για την απελευθέρωση του συνόλου της κοινωνίας. Ετσι και σήμερα οι αποκλεισμένοι και περιθωριοποιημένοι, το αόρατο μέρος της κοινωνίας, είναι αυτοί που αγωνίζονται για το όλον, αναδεικνύοντας την καθολικότητα του μερικού. Παράλληλα, μια νέα Αριστερά αναδύεται και εκφράζει τα νέα πολιτικά υποκείμενα που δημιουργεί ο ύστερος καπιταλισμός: οι άνεργοι, οι νέοι, οι φοιτητές, το πρεκαριάτο, οι κοινωνικά αποκλεισμένες μειονότητες, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες συμπληρώνουν τους εργαζόμενους της άυλης παραγωγής όσο λαμβάνει χώρα το πέρασμα στη μεταφορντική κοινωνία της άυλης εργασίας και της γενικής διάνοιας.

Η «γενική διάνοια»

Οταν ο Μαρξ εισάγει την έννοια της γενικής διάνοιας παρατηρεί τις διαδικασίες και τα προϊόντα της συλλογικής γνώσης του βιομηχανικού καπιταλισμού, μηχανές που συνιστούσαν δημιουργήματα της επιστήμης και της τεχνολογίας. Σήμερα όμως η γενική διάνοια αποτελεί βασική παραγωγική δύναμη. Η νοητική εργασία, οι ιδέες και οι λέξεις αποκτούν άμεση υλική πραγματικότητα, ενσωματωμένη στη ζωή των εργαζομένων. Φυσική κατάληξη της γενικής διάνοιας είναι η οικονομία της γνώσης και αυτό που ονομάζουμε σήμερα τέταρτη βιομηχανική επανάσταση.

Αυτό σημαίνει και μετατοπίσεις στην αντίληψη του πολιτικού υποκειμένου. Η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού είναι μισθωτοί. Η κοινωνία διατρέχεται από διαφορές, εντάσεις και συγκρούσεις μεταξύ τάξεων, επαγγελμάτων και κλάδων που δεν ακολουθούν την κλασική μαρξιστική ανάλυση: άνεργοι εναντίον εργαζομένων, δημόσιοι εναντίον ιδιωτικών υπαλλήλων, υψηλόμισθοι εναντίον χαμηλόμισθων, επιχειρηματίες εναντίον επαγγελματιών. Εθνοτικές, θρησκευτικές, έμφυλες και πολιτιστικές εντάσεις υπερισχύουν συχνά της ταξικής. Αυτό σημαίνει ότι το πολιτικό υποκείμενο δεν συνίσταται στις σχέσεις παραγωγής, αλλά στην πολιτική διαίρεση της κοινωνίας, με τη σύγκλιση κλάδων, τάξεων και επαγγελμάτων στον λαϊκό πόλο και την αντιπαράθεσή του με τους «από πάνω». Για να πετύχει η διαίρεση πρέπει να ουδετεροποιούνται, έστω προσωρινά, οι τοπικές εντάσεις και οι κλαδικές αντιπαλότητες.

Ερμηνεύουμε τον κόσμο για να τον αλλάξουμε

«Οι φιλόσοφοι έχουν ερμηνεύσει μόνο τον κόσμο με διάφορους τρόπους, το ζήτημα είναι να τον αλλάξουμε». Σήμερα πρέπει να αντιστρέψουμε την πασίγνωστη 11η Θέση για τον Φόιερμπαχ. Πρέπει να επανερμηνεύσουμε τον κόσμο. Σε αντίθεση με τη Δεξιά, η Αριστερά παραμέλησε την προσπάθεια να χτίσουμε μια νέα κοινή λογική που μιλάει στην ψυχή των πολιτών. Η Αριστερά πρέπει να απευθυνθεί στο μυαλό και το συναίσθημα, να επανανοηματοδοτήσει την κοινωνική θρησκευτικότητα και τον λαϊκό πατριωτισμό, να πειραματιστεί με τη δημοκρατία ως μορφή ζωής. Πρέπει να ξαναχτίσουμε τις κοινότητες που καταστρέφει ο νεοφιλελευθερισμός.

Το μεγάλο διακύβευμα για την Αριστερά είναι να συνδυάσουμε την πορεία προς την κοινωνική απελευθέρωση, την ισοδημοκρατία, με την ταυτότητα των πολιτών, τις προσδοκίες, τους φόβους, τις επιθυμίες τους. Χρειάζεται επομένως να ανανεώσουμε τον στρατηγικό μας στόχο, να κάνουμε μια ρεαλιστική ουτοπία ορίζοντα της καθημερινής μας πρακτικής. Το μακροπρόθεσμο μέλλον της χώρας θα παιχτεί στον χώρο της λαϊκής αντιπαράθεσης, τον αγώνα των ιδεών και του ήθους. Πρέπει να φανταστούμε, να προγραμματίσουμε, να ξεκινήσουμε μια νέα πνευματική αναγέννηση απαραίτητη σύντροφο της δίκαιης ανάπτυξης.

Σε αυτά έχουμε μαζί μας το πνεύμα του παθιασμένου, ασυμβίβαστου, αδιάλλακτου Μαρξ. Η θεωρία της Αριστεράς ήταν πάντα συνδεδεμένη με την πολιτική πρακτική. Η σκέψη εν δράσει είναι το όπλο της. Στη σημερινή κρίσιμη καμπή η ιδέα του κομμουνισμού μπορεί να αναζωογονήσει τη θεωρητική σκέψη και να επαναπολιτικοποιήσει την πολιτική. Ο μαρξισμός είχε αποτυχίες, όμως η διδασκαλία του έγκειται στους όρους της προσπάθειας. Θα προσπαθούμε ξανά και θα αποτυγχάνουμε καλύτερα, φτιάχνοντας την ιστορία της Αριστεράς του 21ου αιώνα.

*Ο Κώστας Δουζίνας είναι καθηγητής Νομικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και πρόεδρος του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς

  • INF0

«Ο Μαρξ στο Σύνταγμα»

13-15/12, μετρό Συντάγματος. Τις εκδηλώσεις διοργανώνει η ευρωβουλευτής Κωνσταντίνα Κούνεβα με τη συνεργασία του «Σπούτνικ»

Η ελληνική πόλη που θεωρείται μία από τις ωραιότερες “άγνωστες” πόλεις της Ευρώπης – Fanpage

«Ένα δώρο στη νότια ακτή της Πελοποννήσου, η Καλαμάτα προσφέρει… ζαλισμένα απογεύματα. Οι κεντρικοί δρόμοι Ναυαρίνου και Αριστοτέλους είναι γεμάτες καφέ και εστιατόρια, ενώ πάνω από την πόλη κρέμεται ένα κάστρο του 13ου αιώνα. Αποτελεί επίσης το σημε «Ένα δώρο στη νότια ακτή της Πελοποννήσου, η Καλαμάτα προσφέρει… ζαλισμένα απογεύματα. Οι κεντρικοί δρόμοι Ναυαρίνου και …

Πηγή: Η ελληνική πόλη που θεωρείται μία από τις ωραιότερες “άγνωστες” πόλεις της Ευρώπης – Fanpage

Παραπομπή Γρηγοράκου για αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά


Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, Αννέτα Καββαδία

ζητεί η Α. Καββαδία μετά τη σεξιστική επίθεση

Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, Αννέτα Καββαδία καταγγέλλει τη χυδαία σεξιστική επίθεση που δέχτηκε μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας του Κοινοβουλίου από τον βουλευτής της ΔΗΣΥ, Λεωνίδα Γρηγοράκο. Με επιστολή της στον πρόεδρο της Βουλής, ζητάει την παραπομπή του με βάση το άρθρο 80 του κανονισμού


ΠΑΣΟΚ Είναι σαφές ότι ο κ. Γρηγοράκος έχει κάνει την επιλογή του. Μπορεί να πάει όπου θέλει, όποτε θέλει. Εμείς δεν μπορούμε άλλο να παρακολουθούμε τις μεταμορφώσεις του από εβδομάδα σε εβδομάδα και από ημέρα σε ημέρα. Αρκετά πια.

Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, Αννέτα Καββαδία κατήγγειλε σήμερα τη χυδαία σεξιστική επίθεση που δέχτηκε μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας του Κοινοβουλίου από τον  βουλευτής της ΔΗΣΥ, Λεωνίδα Γρηγοράκο, κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού. Σχολίασε μάλιστα τα ΜΜΕ που έσπευσαν να παρουσιάσουν την είδηση χωρίς να τη διασταυρώσουν, αναπαράγοντας διαλόγους  «ανύπαρκτους» -όπως τους χαρακτηρίζει-, οι οποίοι δόθηκαν ως διαρροές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να καταδικάσει απόλυτα την εν λόγω επίθεση, καλώντας μέσω του γραφείου Τύπου του κόμματος, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη να πράξει το ίδιο. «Τέτοιες σεξιστικές επιθέσεις δεν έχουν καμία θέση ούτε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ούτε πουθενά» , αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση. 

Λίγες ώρες αργότερα, η βουλεύτρια απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση, ζητώντας του να μεριμνήσει για το θέμα με βάση και τους ισχύοντες κανονισμούς της Βουλής των Ελλήνων. Συγκεκριμένα καλεί τον πρόεδρο να ενεργήσει με βάση το άρθρο 80 και να παραπέμψει τον βουλευτή για αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά.

Επιστολή της Αννέτας Καββαδία στον πρόεδρο της Βουλής: «Να μην γίνονται ανεκτά παρόμοια σχόλια κατά γυναικών»

«Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, κατά τη διάρκεια της χθεσινής συζήτησης για τον Προϋπολογισμό, και ενώ η διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη, δέχθηκα μία αήθη και άκρως προσβλητική επίθεση από τον συνάδελφο της ΔΗΣΥ Λεωνίδα Γρηγοράκο, με εκφράσεις οι οποίες κάθε άλλο παρά προσιδιάζουν με την κοινοβουλευτική ιδιότητα και το ήθος που θα έπρεπε να διέπει τη συμπεριφορά ενός εκλεγμένου εκπροσώπου του ελληνικού λαού.

Ενοχλημένος –κατά δήλωσή του–  από την, εντός της αίθουσας, φασαρία την ώρα που μιλούσε ο Κ.Σκανδαλίδης, γύρισε προς το μέρος μου φωνάζοντάς μου με σκαιότατο τρόπο  «σκάσε ρε τσόκαρο». Στην έντονη αντίδρασή μου, η οποία συνοδεύτηκε από τη φράση «θα έπρεπε να ντρέπεσαι για τον τρόπο που μιλάς», συνέχισε να ασχημονεί χειρονομώντας προς το μέρος μου και επιδεικνύοντας μια συμπεριφορά με έντονα σεξιστικά στοιχεία.

Μετά το θόρυβο που προκλήθηκε, και τις αποδοκιμασίες πολλών συναδέλφων, δήλωσε πως ανακαλεί. Δήλωση που αποδείχθηκε άκρως υποκριτική αφού λίγο αργότερα, με διαρροές προς δημοσιογράφους έδωσε συνέχεια στο θέμα παρουσιάζοντας, μάλιστα, υποτιθέμενο μεταξύ μας διάλογο ο οποίος ουδέποτε διημείφθη. Το μόνο δεδομένο, το οποίο και ο ίδιος παραδέχεται, είναι η αρχική, απαράδεκτη φράση του.

Επειδή

α) η συγκεκριμένη συμπεριφορά με θίγει πρωτίστως ως άνθρωπο, ως γυναίκα και ως βουλεύτρια,  

β) με δεδομένο ότι τέτοια κρούσματα σεξιστικού λόγου και λεκτικής βίας εναντίον γυναικών, δεν πρέπει και δε μπορούν να γίνονται ανεκτά από οποιονδήποτε και αν προέρχονται  και

γ) ο χώρος του Κοινοβουλίου οφείλει να λειτουργεί και παιδευτικά δίνοντας το παράδειγμα και διαμορφώνοντας συμπεριφορές,


σας ζητώ να επιληφθείτε του θέματος σύμφωνα με το άρθρο 80 του Κανονισμού της Βουλής περί αντικοινοβουλευτικής συμπεριφοράςκαθώς και με το άρθρο 2, παρ. ε του Κώδικα Δεοντολογίας για αποτροπή εκδηλώσεων μίσους κατά προσώπων λόγω του φύλου τους.

Με τιμή, Αννέτα Καββαδία, Βουλεύτρια Β΄Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ»


Γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ: Η ΔΗ.ΣΥ. οφείλει να καταδικάσει τη χυδαία, υβριστική επίθεση

«Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει τη χυδαία, υβριστική επίθεση του βουλευτή της ΔΗ.ΣΥ,  Λ. Γρηγοράκου εναντίον της βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ, Αννέτας Καββαδία στη χθεσινή συνεδρίαση της ολομέλειας της Βουλής για τον προϋπολογισμό.

Τέτοιες σεξιστικές επιθέσεις δεν έχουν καμία θέση ούτε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ούτε πουθενά. Η ΔΗ.ΣΥ οφείλει και αυτή άμεσα να καταδικάσει τη φρασεολογία του βουλευτή της».
 


Την Τετάρτη η  βουλεύτρια Αννέτα Καββαδία ενημέρωνε για το περιστατικό μέσω ανάρτησής της στο facebook:

Υπάρχει, που λέτε, ο άντρας ο βαρύς, ο σέρτικος. Αυτός που θα υψώσει τη φωνή, θα πάρει το ύφος το βαρύ κι ασήκωτο και επιδεικνύοντας το ήθος του, θα πετάξει ένα «σκάσε ρε τσόκαρο» σε γυναίκα συνάδελφό του. Να, όπως έκανε ο Λεωνίδας Γρηγοράκος – ο βουλευτής της ΔΗΣΥ – σε εμένα, μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας του Κοινοβουλίου. Και αφού, εντελώς υποκριτικά, δηλώνει πως ανακαλεί, συνεχίζει την ίδια αγοραία συμπεριφορά δίνοντας μάλιστα ανύπαρκτους διαλόγους ως διαρροές σε δημοσιογράφους. Βλέπετε, ο σεξιστικός λόγος, η λεκτική βία εναντίον γυναικών δεν κάνει διακρίσεις. Συναντάται παντού. Το μοντέλο του άντρα-μάτσο, του άντρα που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του, του άντρα που τραμπουκίζει γιατί απλώς έτσι «γουστάρει», συνεχίζει δυστυχώς να ευδοκιμεί. Είναι στο χέρι μας να το σταματήσουμε. Αντιδρούμε, δεν σιωπούμε.

ΥΓ. Όσο για εκείνους τους δημοσιογράφους που δεν μπήκαν, καν, στον κόπο να διασταυρώσουν το τι συνέβη, που δεν θέλησαν να ακούσουν και τη δική μου εκδοχή παρά έβγαλαν «πιασάρικους» τίτλους βασιζόμενοι σε συγκεκριμένη διαρροή, δεν εκπλήσσομαι. Έχουν εδώ και χρόνια δώσει δείγματα γραφής αποδεικνύοντας το πώς εννοούν τη σχέση τους με τη δημοσιογραφία…