Ν. Φίλης: Η ισότητα της δημοκρατίας και η ιεραρχία της αξιοκρατίας

Sharing is caring!

Από την πρώτη συζήτηση που διοργάνωσε ο Όμιλος Ιδεών «Τhe Catalyst» την Πέμπτη 5 Ιουλίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με τίτλο «Προοδευτικές Πολιτικές για το Αύριο», ενδιαφέρον παρουσιάζει η ομιλία του Νίκου Φίλη που έθεσε ερωτήματα για το αν νοείται Δημοκρατία χωρίς αξιοκρατία αλλά και αντίστροφα, μήπως η αξιοκρατία είναι προγραμματικά αντίθετη με τη δημοκρατική ισότητα.

 

Nikos Filis May 2015.jpg
By DTRocksΈργο αυτού που το ανεβάζει, CC BY-SA 4.0, Link

«Σήμερα, το να υποστηρίζει κανείς ότι η αξιοκρατία είναι απαραίτητο συστατικό της δημοκρατίας είναι σαν να παραβιάζει ανοιχτές θύρες. Ποιος θα διανοούνταν να υποστηρίξει καθεστώτα φαυλοκρατίας, διαφθοράς, αυλικών; Ποιος και με ποια κριτήρια θεωρείται άξιος και πώς διασφαλίζεται η ισορροπία μεταξύ της ισότητας της δημοκρατίας και της ιεραρχίας της αξιοκρατίας;» υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και συνέχισε λέγοντας:

«Θα πρέπει να κρατήσουμε κατά νου, ότι, παρά τις όποιες διαφορετικές προσεγγίσεις, στον πυρήνα της Δημοκρατίας, ως συστατικά στοιχεία της, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να υπάρξει, βρίσκονται η ισηγορία, η ισονομία και η ισοπολιτεία».

«Το να υπάρχει ισηγορία, ισοπολιτεία και ισονομία σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα είναι θεμελιακό. Πέρα από την Παιδεία, τις δεξιότητες, την οικονομική κατάσταση, την κοινωνική θέση, το επάγγελμα, την περιουσία, την καταγωγή κ.λπ., όλοι οι πολίτες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε θεμελιώδη αγαθά της κοινωνίας. Με ουσιαστικό, όχι επιφανειακό τρόπο», είπε επίσης και έφερε παράδειγμα τον χώρο της Παιδείας:

«Στην Παιδεία αυτό δεν θα σήμαινε ίδια σχολεία παντού, αλλά ενίσχυση του δημόσιου σχολείου στοχευμένα, εκεί όπου υπάρχουν τα περισσότερα κοινωνικά προβλήματα. Αυτό είχαμε κατά νου όταν στο υπουργείο Παιδείας ενισχύσαμε με πρωτόγνωρο τρόπο τα σχολεία της Ειδικής Αγωγής, που υποδέχονται τα παιδιά με αναπηρίες ή με μαθησιακές δυσκολίες.

Η ισότητα όχι ως προς την αρχική παροχή, αλλά ως προς το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Θέλουμε μια αριστεία που να προάγει την εξέλιξη και διάκριση του ατόμου όχι αποκομμένα από την κοινωνική του ομάδα, αλλά πρώτιστα ως μέλος της. Μια αριστεία που δεν επιστρέφει μόνο στο ίδιο το υποκείμενο, αλλά λειτουργεί ως όχημα για την προαγωγή ολόκληρης της ομάδας. Και που δεν αφορά μόνο το μετρήσιμο αποτέλεσμα, αλλά και την προσπάθεια, τη δέσμευση, το όραμα, την προσφορά στο σύνολο».