Ο “Μορέας” ξεκινά μελέτες αντιπλημμυρικής προστασίας για τον οδικό άξονα Κόρινθος-Καλαμάτα

25 Μάιος, 2018

Σειρά από μελέτες αντιπλημμυρικών έργων αναλαμβάνει η παραχωρησιούχος “Μορέας Α.Ε.” για τον οδικό άξονα Κόρινθος-Καλαμάτα και κλάδος Λεύκτρο-Σπάρτη.

Σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Γραμματείας Υποδομών του Υπουργείου ΥΠΟΜΕ, προβλέπεται από το άρθρο 18.6 της Σύμβασης Παραχώρησης όπου προβλέπεται η δυνατότητα ανάθεσης συµπληρωµατικών εργασιών στον Παραχωρησιούχο (οι οποίες περιλαµβάνουν και την εκπόνηση των µελετών), μιας και οι εργασίες αυτές κατέστησαν αναγκαίες από απρόβλεπτα γεγονότα που ανέκυψαν µετά την υπογραφή της Σύµβασης Παραχώρησης, ενώ δεν µπορούν να διαχωριστούν από τη Σύµβαση Παραχώρησης από τεχνική και οικονοµική άποψη, χωρίς να δηµιουργηθούν προβλήµατα στο ∆ηµόσιο ή όσες από αυτές µπορούν, είναι απολύτως αναγκαίες για την ολοκλήρωση της Σύµβασης Παραχώρησης.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση η υλοποίησή τους διασφαλίζει την προστασία του σώµατος του Αυτοκινητόδροµου από φαινόµενα διάβρωσης και φθορά συνεπεία των εκτεταµένων πληµµυρικών φαινοµένων, ενισχύει την απρόσκοπτη απορροή των µη διαχωριζοµένων αποδεκτών και την προστασία αυτών και του περιβάλλοντος και αποτρέπει πλημμυρικά φαινόμενα σε εκτεταμένες επιφάνειες γης.

Οι συγκεκριμένες μελέτες που αφορούν το σύνολο του άξονα, θα πραγματοποιηθούν με ευθύνη του παραχωρησιούχου και θα είναι αδαπάνως για το Δημόσιο και περιλαμβάνουν περιβαλλοντικές, γεωτεχνικές, στατικές, οριοθέτηση υδατορεμάτων καθώς και απαιτούμενες κτηματολογικές μελέτες σε περιπτώσεις απαλλοτρίωσης.

Οι μελέτες περιλαμβάνουν αναλυτικά τις θέσεις:

ΧΘ30-ΧΘ60: Καθαρισµοί κοίτης 17 τάφρων και ρεµάτων, έργα συγκράτησης φερτών, έργα διευθέτησης και επένδυσης µε στρώµνες.

ΧΘ99,300: Έξοδος Σήραγγας Ραψομμάτη, πλησίον ομώνυμου οικισμού.

ΧΘ103,300: Ρέμα Ταβανόρεμα, Οικισμός Περιβόλια.

ΧΘ138,875 –140,380: Μετωπικά Διόδια Θουρίας, Οικισμός Πηδήματος.

ΧΘ147: Αεροδρόμιο Πόλεως Καλαμάτας, Περιοχή μεταξύ Round About συνδετήριας οδού Σπερχογείας στη συμβολή με τη Επαρχιακή Οδό Μεσσήνης – Ασπροχώματος και το Αεροδρόμιο.

και

Επαρχιακή Οδός Μεσσήνης Ασπροχώματος (Περιοχή μεταξύ Round About συνδετήριας οδού Σπερχογείας στη συμβολή με τη Επαρχιακή Οδό Μεσσήνης – Ασπροχώματος και το Ποταμό Άρι)

ΧΘ152,8: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ρέμα Βαθιά Λαγκάδα.

ΧΘ155,3: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ποταμός Νέδοντας

ΧΘ153,543-154,476: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ρέματα
Ελαφογκρέμη, Λαγκαδά, Καραμπογιά.

ΧΘ156,296: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ρέμα Καλαμίτσι

ΧΘ157,086-158,311: Περιμετρική Οδός Πόλεως Καλαμάτας / Ρέματα Πολιτέικο, Κερεζένια

Νίκος Καραγιάννης-ypodomes.com

ΣΥΡΙΖΑ – Η στρατηγική για τις αυτοδιοικητικές εκλογές

Η Πολιτική Απόφαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

– Οι βασικές κατευθύνσεις της στρατηγικής του…για τις αυτοδιοικητικές εκλογές

Οι βασικές κατευθύνσεις της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ για τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, αναπτύσσονται εκτενώς στο κείμενο της πολιτικής απόφασης που έλαβε η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος το περασμένο Σάββατο 19/5.

Όπως αποφασίστηκε, επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ είναι η συγκρότηση συνδυασμών νίκης που θα διοικήσουν την επόμενη μέρα τους δήμους και τις Περιφέρειες και θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο σε κάθε περιοχή, με προϋπόθεση για να γίνει αυτό, να υπάρξουν οι «ευρύτερες δυνατές συνεργασίες, που θα βασίζονται σε συγκεκριμένες προγραμματικές και προοδευτικές συγκλίσεις».

Παράλληλα, μέσα από την αποτύπωση της πολιτικής συγκυρίας, παρουσιάζονται και κεντρικές στοχεύσεις του κυβερνώντος κόμματος.

«Σήμερα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τη χώρα σε έξοδο από τα μνημονιακά προγράμματα και μάλιστα με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για το κοινωνικό σώμα, με την κοινωνία όρθια», αναφέρεται στην πολιτική απόφαση, όπου διαπιστώνεται πως «μέσα από σκληρό αγώνα και με μάχες στο εσωτερικό μέτωπο για την πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής, η χώρα ανακτά την αυτοπεποίθηση, την αξιοπρέπεια και την οικονομική της κυριαρχία. Ταυτόχρονα, ανακτά τη χαμένη γεωπολιτική δυναμική της. Μέσα από σημαντικές πρωτοβουλίες στην εξωτερική πολιτική, η διεθνής θέση και εικόνα της χώρας αναβαθμίζονται».

Εκτιμάται ότι «όσο μάλιστα πλησιάζουμε στην οριστική απεμπλοκή της χώρας από την εποχή των μνημονίων με την υπογραφή μιας αριστερής κυβέρνησης, τόσο οι αντιδραστικές επιθέσεις θα εντείνονται, τόσο τα εμπόδια που θα προσπαθεί να βάλει το «μαύρο» αυτό μέτωπο θα αυξάνονται». Απέναντι στην προσπάθεια του «παλιού συστήματος» για επιστροφή, ο ΣΥΡΙΖΑ σημειώνει την προτεραιότητα ανάληψης πρωτοβουλιών «για τη διαμόρφωση προοδευτικών, ριζοσπαστικών, κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, που θα αμφισβητούν το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο μοντέλο». Προαναγγέλλεται δε, ότι σε επόμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, θα συζητηθεί το στρατηγικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη ενός μεγάλου μετώπου σε Ελλάδα και Ευρώπη, «ενός προοδευτικού πόλου που θα διευρύνεται συνεχώς με τη συμμετοχή όλο και περισσότερων δυνάμεων, οι οποίες αντιλαμβάνονται τον ισχυρό συμβολισμό της διακυβέρνησης με κορμό την Αριστερά και κατανοούν πως η λύση δεν μπορεί να δοθεί στο πλαίσιο της σημερινής αρχιτεκτονικής της Ευρώπης, αλλά με τον προοδευτικό μετασχηματισμό της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης».

Αναφορά γίνεται επίσης στον ρόλο των περιφερειακών αναπτυξιακών συνεδρίων, στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Σχετικά με την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου της τοπικής αυτοδιοίκησης, τονίζεται ότι «είναι μια εξαιρετικά σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία και αποτελεί τον καρπό πολύμηνων διαβουλεύσεων και συζητήσεων» και ότι «αποτελεί ένα πρώτο βήμα, που δημιουργεί τις προϋποθέσεις ουσιαστικής αλλαγής και αποτύπωσης της κοινωνικής απαίτησης για ενίσχυση της τοπικής δημοκρατίας, της συμμετοχής των πολιτών, της αλληλεγγύης και της ανάπτυξης».

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 θα διεξαχθούν σε ένα πολύ διαφορετικό πολιτικό κλίμα από εκείνο των αντίστοιχων εκλογών του 2014 και υπογραμμίζει ότι στόχος του κόμματος «πρέπει να είναι η εδραίωση της ενισχυμένης παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στην Αυτοδιοίκηση», με αξιοποίηση της εμπειρίας του 2014 για αποφυγή λαθών. Τονίζεται ότι «η αλλαγή του εκλογικού συστήματος με την καθιέρωση της απλής αναλογικής, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ενδυνάμωση της κουλτούρας των συνεργασιών, φέρνει νέες δυνάμεις στο προσκήνιο και προωθεί δημοκρατικές, προοδευτικές και προγραμματικές συγκλίσεις».

«Οφείλουμε», σημειώνεται μεταξύ άλλων, «να κατανοήσουμε τις συνέπειες και να αποφύγουμε την αρνητική εμπειρία από τις λογικές «καθαρότητας» και «καταγραφής» που οδηγούν σε απομόνωση, χωρίς όμως εκπτώσεις από τις αρχές και τις αξίες μας». Ορίζεται ως επιδίωξη η «συγκρότηση συνδυασμών νίκης, που θα διοικήσουν την επόμενη μέρα τους δήμους και τις Περιφέρειες και θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο σε κάθε περιοχή» . Ως προϋπόθεση για να συμβεί αυτό, ορίζονται «οι ευρύτερες δυνατές συνεργασίες, που θα βασίζονται σε συγκεκριμένες προγραμματικές και προοδευτικές συγκλίσεις».

Ολόκληρη η Πολιτική Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ:

1. Η πολιτική συγκυρία

Διανύουμε μια ιδιαίτερα σημαντική και κρίσιμη περίοδο με ορατή πλέον την έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία. Το τέλος των μνημονιακών προγραμμάτων δεν συνεπάγεται και το τέλος της κρίσης, διότι η κρίση στη χώρα δεν υπήρξε αποκλειστικά δημοσιονομική, αλλά ευρύτερη δομική κρίση του ελληνικού καπιταλισμού. Η επώδυνη και καταστροφική περίοδος των μνημονίων, προκάλεσε ή όξυνε προβλήματα, οι συνέπειες των οποίων θα χρειαστούν πολύ καιρό για να ξεπεραστούν, αφήνοντας βαθύ το αποτύπωμά της στην ελληνική κοινωνία και οικονομία. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας διέλυσαν τον οικονομικό και κοινωνικό ιστό, παρασύροντας τη χώρα σε ένα ολέθριο σπιράλ ύφεσης και αποεπένδυσης. Την εξαετία 2009-2014, το ΑΕΠ της Ελλάδας υπέστη μείωση κατά 25%, η ανεργία εκτοξεύτηκε στο 27% και μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού οδηγήθηκαν στη φτωχοποίηση.

Η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων και η διεύρυνση των οικονομικών ανισοτήτων στα χρόνια των μνημονίων, είχαν ως αποτέλεσμα τη διαμόρφωση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας. Η πλειοψηφία αυτή ήρθε αντιμέτωπη με τις κυρίαρχες πολιτικοοικονομικές ελίτ και έθεσε τέρμα στις καταστροφικές πολιτικές των συγκυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, οδηγώντας τον ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση της χώρας.

Στο πολιτικό σύστημα διαμορφώθηκαν επίσης κρίσιμες αλλαγές.

– Η Νέα Δημοκρατία έχει εδώ και χρόνια υιοθετήσει τις πιο ακραία νεοφιλελεύθερες και κοινωνικά ανάλγητες πολιτικές, που συνοδεύονται από υπερσυντηρητικές και ακροδεξιού χαρακτήρα επιλογές. Ταυτόχρονα, η προάσπιση των πιο ακραία διαπλεκομένων συμφερόντων αποτελεί στρατηγική επιλογή της ΝΔ, η οποία – απροκάλυπτα πλέον – στέκεται ευθέως απέναντι σε κάθε μέτρο κοινωνικής στήριξης, θεσμικής εμβάθυνσης της δημοκρατίας και υπεράσπισης των δικαιωμάτων.

– Η πλήρης προσχώρηση του ΠΑΣΟΚ στις νεοφιλελεύθερες, αντικοινωνικές πολιτικές, είχε ως αποτέλεσμα τη διάρρηξη των σχέσεων και των δεσμών ανάμεσα στην σοσιαλδημοκρατία και τις κοινωνικές δυνάμεις που τη στήριζαν παραδοσιακά.

Σήμερα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τη χώρα σε έξοδο από τα μνημονιακά προγράμματα και μάλιστα με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για το κοινωνικό σώμα, με την κοινωνία όρθια. Με αργά αλλά σταθερά βήματα, μέσα από σκληρό αγώνα και με μάχες στο εσωτερικό μέτωπο για την πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής, η χώρα ανακτά την αυτοπεποίθηση, την αξιοπρέπεια και την οικονομική της κυριαρχία. Ταυτόχρονα, ανακτά τη χαμένη γεωπολιτική δυναμική της. Μέσα από σημαντικές πρωτοβουλίες στην εξωτερική πολιτική, η διεθνής θέση και εικόνα της χώρας αναβαθμίζονται. Η Ελλάδα αποτελεί δύναμη σταθερότητας που προωθεί την ειρήνη, τη συνεργασία και τον διάλογο σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή όπως αυτή της νοτιοανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων.

Το παλιό σύστημα προσπαθεί και θα συνεχίσει να προσπαθεί με όλα τα μέσα, προκειμένου να επιστρέψει στην εξουσία και στη συνέχιση όλων εκείνων των καταστροφικών πολιτικών που οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία και στη δίνη της λιτότητας και της επιτροπείας. Όσο μάλιστα πλησιάζουμε στην οριστική απεμπλοκή της χώρας από την εποχή των μνημονίων με την υπογραφή μιας Αριστερής κυβέρνησης, τόσο οι αντιδραστικές επιθέσεις θα εντείνονται, τόσο τα εμπόδια που θα προσπαθεί να βάλει το «μαύρο» αυτό μέτωπο θα αυξάνονται.

Ο λαός όμως δεν ξεχνά και δεν θα βάλει σε κίνδυνο, όλα όσα ο ίδιος με θυσίες και κόπους έχει υποστεί για να οδηγηθούμε στην σημερινή κατάσταση, στην οριστική έξοδο από τα μνημόνια και στο δρόμο για την βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη.

Στην κατεύθυνση αυτή, προέχει η ανάληψη πρωτοβουλιών από τον ΣΥΡΙΖΑ, για τη διαμόρφωση προοδευτικών, ριζοσπαστικών, κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, που θα αμφισβητούν το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο μοντέλο. Η ρωγμή που δημιουργήθηκε πρέπει να βαθύνει και να συμπεριλάβει εκείνες τις κοινωνικές δυνάμεις που αναζητούν ιδεολογική και πολιτική εκπροσώπηση. Κρίσιμη είναι η συνειδητοποίηση της συγκυρίας.

Είναι η ώρα για την ανασύνταξη των δυνάμεών μας, για την αξιολόγηση της μέχρι τώρα πορείας, για τον σχεδιασμό της επόμενης φάσης. Είναι ανάγκη να διαμορφώσουμε το δικό μας στρατηγικό σχέδιο για τη μεταμνημονιακή εποχή.

Σε επόμενη Κ.Ε. θα συζητηθεί το στρατηγικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη ενός μεγάλου μετώπου σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ενός προοδευτικού πόλου που θα διευρύνεται συνεχώς με τη συμμετοχή όλο και περισσότερων δυνάμεων, οι οποίες αντιλαμβάνονται τον ισχυρό συμβολισμό της διακυβέρνησης με κορμό την Αριστερά και κατανοούν πως η λύση δεν μπορεί να δοθεί στο πλαίσιο της σημερινής αρχιτεκτονικής της Ευρώπης, αλλά με τον προοδευτικό μετασχηματισμό της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης.

Η προοδευτική συμμαχία στο Ευρωκοινοβούλιο, το Φόρουμ των προοδευτικών δυνάμεων στη Μασσαλία, καθώς και το πρόσφατο Προοδευτικό Φόρουμ στην Αθήνα, συνιστούν μεταξύ άλλων το πλαίσιο των ενεργειών και των πρωτοβουλιών που πρέπει να συνεχιστούν σε όλα τα επίπεδα.

2. Ο ρόλος των Περιφερειακών Αναπτυξιακών Συνεδρίων στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Η διενέργεια των Περιφερειακών Αναπτυξιακών Συνεδρίων συνιστά μια πρωτόγνωρη πολιτική διαδικασία. Η διαβούλευση με την ίδια την κοινωνική βάση (τοπική αυτοδιοίκηση – επαγγελματικά επιμελητήρια – πανεπιστημιακά ιδρύματα – σωματεία εργαζομένων – αγρότες- ενεργοί πολίτες) αποτελεί τομή για την πολιτική πραγματικότητα της χώρας μας.

Μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί δεκατέσσερα περιφερειακά συνέδρια. Η κοινωνική μόχλευση που προκλήθηκε στις περιοχές καθώς και η συμμετοχή του μεγαλύτερου μέρους των φορέων, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων, έδειξε ότι εκφράζεται κοινή αγωνία για το μέλλον κάθε περιοχής. Το εύρος της συμμετοχής έδωσε στις διαδικασίες τα χαρακτηριστικά λαϊκής διαβούλευσης. Αναδείχθηκε η ανάγκη για αποκέντρωση, σε ένα πλαίσιο άμβλυνσης των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων, με στόχο την δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη. Εδραιώνεται στην αντίληψη της κοινωνίας πως η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτουν τόσο την ειλικρινή διάθεση, όσο και ένα υπό διαμόρφωση συνεκτικό αναπτυξιακό σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Γνωρίζουν ότι η διαδικασία των αναπτυξιακών συνεδρίων δεν εξαντλείται με το τέλος τους. Θα υπάρχει συνεχής παρακολούθηση των δεσμεύσεων καθώς και η αξιοποίηση των προτάσεων των διαφόρων παραγωγικών και κοινωνικών φορέων και συλλογικοτήτων που πήραν μέρος και συνέβαλαν σε αυτή την διαδικασία.

3. Η στρατηγική μας για τις αυτοδιοικητικές εκλογές

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί τον εγγύτερο προς τους πολίτες δημοκρατικό και συγχρόνως συμμετοχικό θεσμό διοίκησης, καθώς και τον δεύτερο πυλώνα του πολιτικοδιοικητικού μας συστήματος. Η Αυτοδιοίκηση είναι θεσμός δημοκρατίας, αποκέντρωσης λαϊκής συμμετοχής και ανάπτυξης. Στη χώρα μας ωστόσο η Τοπική Αυτοδιοίκηση ήταν διαχρονικά όμηρος πελατειακών δικτύων, σχέσεων εξάρτησης και διαπλοκής, μικρών και μεγάλων συμφερόντων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Η αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι μια εξαιρετικά σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία και αποτελεί τον καρπό πολύμηνων διαβουλεύσεων και συζητήσεων.

Βασικά της στοιχεία συνιστούν η καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος και για τους δύο βαθμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και η ενίσχυση των διαδικασιών διαβούλευσης και συμμετοχής (δημοψηφίσματα, λαϊκές συνελεύσεις κλπ.)

Αποτελεί ένα πρώτο βήμα, που δημιουργεί τις προϋποθέσεις ουσιαστικής αλλαγής και αποτύπωσης της κοινωνικής απαίτησης για ενίσχυση της τοπικής δημοκρατίας, της συμμετοχής των πολιτών, της αλληλεγγύης και της ανάπτυξης.

Είναι προφανές πως οι αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 θα διεξαχθούν σε ένα πολύ διαφορετικό πολιτικό κλίμα από εκείνο των αντίστοιχων εκλογών του 2014.

Στόχος μας πρέπει να είναι η εδραίωση της ενισχυμένης παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στην Αυτοδιοίκηση. Αξιοποιώντας την εμπειρία του 2014, πρέπει να αποφύγουμε τα λάθη που διαμόρφωσαν ένα αρνητικό αποτέλεσμα, καθώς υπήρξε μεγάλη αναντιστοιχία, τόσο του κοινωνικού ρεύματος υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και του εκλογικού σώματος που τον εμπιστεύτηκε δύο φορές το 2015. Οφείλουμε να μην αγνοήσουμε ξανά τις πολιτικές ιδιαιτερότητες της αυτοδιοίκησης, την ανάγκη συνεχών παρεμβάσεων σε τοπικό επίπεδο διαμέσου ευρύτερων αυτοδιοικητικών σχημάτων, την ανάδειξη στελεχών – όχι μόνο με βάση την πολιτική τους συγκρότηση και κομματική τους ένταξη, αλλά και με βάση την ενεργοποίησή τους στην επίλυση των τοπικών προβλημάτων. Η αλλαγή του εκλογικού συστήματος με την καθιέρωση της απλής αναλογικής δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ενδυνάμωση της κουλτούρας των συνεργασιών, φέρνει νέες δυνάμεις στο προσκήνιο και προωθεί δημοκρατικές, προοδευτικές και προγραμματικές συγκλίσεις.

Οφείλουμε να κατανοήσουμε τις συνέπειες και να αποφύγουμε την αρνητική εμπειρία από τις λογικές «καθαρότητας» και «καταγραφής» που οδηγούν σε απομόνωση, χωρίς όμως εκπτώσεις από τις αρχές και τις αξίες μας.

Επιδιώκουμε τη συγκρότηση συνδυασμών νίκης, που θα διοικήσουν την επόμενη μέρα τους Δήμους και τις Περιφέρειες και θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο σε κάθε περιοχή. Προϋπόθεση για να συμβεί αυτό είναι οι ευρύτερες δυνατές συνεργασίες, που θα βασίζονται σε συγκεκριμένες προγραμματικές και προοδευτικές συγκλίσεις.

Με βάση τα παραπάνω, η κατεύθυνσή μας το επόμενο χρονικό διάστημα δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή του δρόμου της συγκροτημένης λειτουργίας των αυτοδιοικητικών κινήσεων, της δραστήριας παρουσίας τους στα αυτοδιοικητικά πράγματα και στην κοινωνία, της καλλιέργειας του προγραμματικού λόγου τους και της αναζήτησης συνεργασιών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, με προγραμματικό πλαίσιο γύρω από τους παρακάτω άξονες:

• Την ευρύτερη δυνατή συμφωνία για το ρόλο της Αυτοδιοίκησης στο πολιτικό-διοικητικό σύστημα της χώρας, σε συνδυασμό με τις μεταρρυθμίσεις που προωθούνται για τους ΟΤΑ, με την ενίσχυση της δημοκρατίας και με τη συμμετοχή των πολιτών.

• Ένα συνεκτικό αναπτυξιακό σχέδιο βασισμένο στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών (όπως αυτές αποτυπώθηκαν και μέσα από τα περιφερειακά συνέδρια), με σεβασμό στο περιβάλλον.

• Τη συγκρότηση μετώπου απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό, την ακροδεξιά, το φασισμό, τη διαφθορά, τη διαπλοκή, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και την ομοφοβία. Συνεχής και συνεπής υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

• Την εφαρμογή κοινωνικής και πολιτιστικής – πολιτισμικής πολιτικής (υγεία, παιδεία, αλληλεγγύη), με την ενίσχυση δημοτικών και κοινωνικών υπηρεσιών με σταθερές και πλήρους απασχόλησης θέσεις εργασίας (8500 προσλήψεις στις ανταποδοτικές υπηρεσίες).

• Την προώθηση της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας ως εναλλακτικού οικονομικού παραδείγματος, που θα συμβάλλει στην ανάπτυξη πολιτικών απασχόλησης, ενισχύοντας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο την κοινωνία των πολιτών και το κοινωνικό της κεφάλαιο.

• Τη θεσμοθέτηση της τακτικής λογοδοσίας.

• Τη χρηστή και διαφανή διαχείριση του δημοσίου χρήματος, με την αξιοποίηση και διάχυση νέων τεχνολογιών για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών.

Στο παραπάνω προγραμματικό πλαίσιο θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η διεθνής διάσταση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στόχος μας είναι η ενισχυμένη εκπροσώπηση της ΤΑ στην Επιτροπή Περιφερειών της Ε.Ε. -όπου ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά μπορούν να διεκδικήσουν την αναβάθμιση του ρόλου της Επιτροπής- καθώς επίσης η συνεργασία της ΤΑ με διεθνή δίκτυα όπως «Διεθνής Συνασπισμός Πόλεων κατά του ρατσισμού» και «Δήμαρχοι για την Ειρήνη».

Για την καλύτερη οργάνωση της δουλειάς μας μπορούμε να διακρίνουμε δύο κατηγορίες Δήμων και Περιφερειών:

• Περιπτώσεις που είμαστε διοίκηση. Το βασικό επιχείρημα θα είναι το έργο που επιτελούν αυτές οι δημοτικές-περιφερειακές αρχές, οι οποίες οφείλουν να το επικοινωνούν στους πολίτες με στόχο την ενεργοποίηση τοπικών κοινωνικών ομάδων ή κινημάτων που μπορούν να προσανατολισθούν σε θετικές και παράλληλες με τις αυτοδιοικητικές αρχές, ενέργειες και όχι μόνο. Η συμμετοχή των δημοτών, ή τουλάχιστον των μελών των παρατάξεων που διοικούν μέσα από συγκροτημένες διαδικασίες, αποτελεί σημαντικό παράγοντα πολιτικής αναζωογόνησης τους.

• Περιπτώσεις όπου βρισκόμαστε στην αντιπολίτευση ή δεν συμμετέχουμε στα Συμβούλια. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει άμεσα να πρωτοστατήσουμε σε πρωτοβουλίες συγκρότησης προοδευτικών αυτοδιοικητικών σχημάτων, μέσα από αυθεντικές δημοκρατικές διαδικασίες, επιδιώκοντας τη συμμετοχή των πολιτών που είναι δραστήριοι κοινωνικά, σε κινήσεις, συλλόγους, κοινωνικές οντότητες κ.λ.π.

Στα παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε μια πολύ σημαντική πολιτική διάσταση: Οι Αυτοδιοικητικές εκλογές, η πορεία προς αυτές και τα αποτελέσματά τους μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν στην κατεύθυνση της προώθησης βημάτων για ευρύτερες προοδευτικές πολιτικές συγκλίσεις μεταξύ κοινωνικών και πολιτικών υποκειμένων, μέσα από τα κατάλληλα, κάθε φορά, πρόσωπα και τις πλέον κατάλληλες πρακτικές.

4. ‘Αξονες προγραμματισμού

α. Οι βασικές μας επιλογές ως προς τα αυτοδιοικητικά σχήματα, τους επικεφαλής, τις συμμαχίες, τους συνδυασμούς πρέπει να έχουν δρομολογηθεί – απαραίτητα – μέσα στο επόμενο 6μηνο, ως ακρότατο χρονικό όριο.

β. Οι τελικές επιλογές πρέπει να είναι αντικείμενο διαβουλεύσεων των παραταξιακών μας σχημάτων, συζητήσεων με τους συμμάχους μας, ζύμωσης μέσα στις τοπικές κοινωνίες.

Στο κομματικό επίπεδο, απαιτείται η εμπλοκή των τοπικών οργανώσεων, των νομαρχιακών επιτροπών, των περιφερειακών επιτροπών, καθώς και των κεντρικών οργάνων του κόμματος. Το τελευταίο αφορά οπωσδήποτε τις περιφέρειες, τις πρωτεύουσες νομών και όλους τους μεγάλους Δήμους.

22 Μαϊου 1963 Η δολοφονία Λαμπράκη

https://commonality.gr/to-trikyklo/ Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΤΕΛΟΣ

Πάνος Τριγάζης Ο Λαμπράκης ζει, δυστυχώς και ο φασισμός

Η επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη έφερε ξανά στην επιφάνεια την ύπαρξη μιας ακροδεξιάς, μιας φασιστικής πρακτικής που δυστυχώς δεν εξέλειπε από την Ελλάδα και κυρίως από την Θεσσαλονίκη. Η ιστορική διαδρομή της ακροδεξιάς και των φασιστών στη Βόρεια Ελλάδα είναι πλούσια σε αιματηρά γεγονότα. Τα περισσότερα εξ’ αυτών στο όνομα της πατρίδας αλλά και της εθνικής συνείδησης που υποτίθεται ότι ήταν μειωμένη στα θύματα των τραμπούκων και παρακρατικών.

Στη Βόρεια Ελλάδα καλλιεργείται από το σχολείο, από τον κοινωνικό περίγυρο, από την εκκλησία η εθνική ταυτότητα του υπερήφανου κι ανάδελφου λαού. Δεκαετίες επί δεκαετιών υπάρχει συνεχής αναφορά στις διώξεις των Ελλήνων που έχουν διαφορετικές καταγωγές από τις γείτονες χώρες. Σίγουρα, μια περιοχή όπως η Μακεδονία που έχει δεχθεί εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από τον Πόντο, έχει ισχυρό το εθνικό συναίσθημα.

Τούτο όμως σίγουρα δε μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για τον εναγκαλισμό με εθνικιστικές και ναζιστικές οργανώσεις που δρουν στη περιοχή, πραγματικότητα όμως που συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό.

Σήμερα συμπληρώνονται 55 χρόνια από τη δολοφονική επίθεση κατά του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη, στις 22 Μαϊου 1963 στη Θεσσαλονίκη.Ο Γρηγόρης Λαμπράκης (Κερασίτσα Αρκαδίας, 3 Απριλίου 1912 – Θεσσαλονίκη, 27 Μαΐου 1963) ήταν ιατρός, αθλητής και βουλευτής της Αριστεράς και πρωτοστάτης του ελληνικού και διεθνούς κινήματος ειρήνης,που δολοφονήθηκε από παρακρατικούς. Η δολοφονία του προκάλεσε διεθνή κατακραυγή για τις αυταρχικές πρακτικές της κυβέρνησης Καραμανλή και των Σωμάτων Ασφαλείας, που αποδείχθηκε ότι όχι μόνο ανέχονταν, αλλά και εξέθρεψαν τον ανεξέλεγκτο παρακρατικό μηχανισμό.

Η διαδρομή που ακολούθησε το τρίκυκλο στις οδούς Ελ. Βενιζέλου και Τσιμισκή αμέσως μετά το δολοφονικό χτύπημα, μέχρι το σημείο της σύλληψης των δραστών, λίγο πριν τη διασταύρωση των οδών Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας. Και οι δύο αυτοί δρόμοι είναι σήμερα μονόδρομοι, με φορά αντίθετη προς την πορεία του τρίκυκλου.


Η δολοφονία του
όπως γραφει σε ειδική ανακοίνωση της η φοιτητικη παράταξη  BLOCO σε ΑΕΙ- ΤΕΙ πρέπει να μας θυμίζει ότι η ανάγκη για αγώνα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. 55 χρόνια μετά και οι απειλές για την ειρήνη παραμένουν: Συρία, Υεμένη, Παλαιστίνη. Μέσα από τη μνήμη τέτοιων γεγονότων κρατάμε ζωντανό το μήνυμα για τον αγώνα ενάντια στο φασισμό, τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό.

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Η Θεωρία της «διαμόρφωσης πλαισίων»

May 21, 2018

"Η ίδια η ουσία του ρομαντισμού είναι η αβεβαιότητα".- Οσκαρ Γουάιλντ

Η θεωρητική προσέγγιση της δομής των πολιτικών ευκαιριών αποτελεί μια
προσπάθεια γεφύρωσης των μακρο- και μικρο- επιπέδων ανάλυσης των κοινωνικών κινημάτων. Οι πολιτικές ευκαιρίες και οι πολιτικοί περιορισμοί είναι «διαστάσεις της πολιτικής πάλης που ενθαρρύνουν τους πολίτες να εμπλακούν στη συγκρουσιακή πολιτική».(15) Πρόκειται για εξωτερικούς πόρους που βοηθούν στην κινητοποίηση των κινημάτων και των ομάδων και δεν αποτελούν άμεσο δημιούργημα των τελευταίων.
Οι πολιτικές ευκαιρίες ωφελούν ή εμποδίζουν τα κοινωνικά κινήματα ανάλογα με την επίδραση που ασκούν στις γενικότερες ευκαιρίες για επιτυχή συλλογική δράση.

Συνέχεια ανάγνωσης Η Θεωρία της «διαμόρφωσης πλαισίων»

2018 Κορυσχάδες 74 χρόνια μετά τη σύγκλιση του Εθνικού Συμβουλίου.

ομιλία Χριστόφορος Βερναρδάκης 20 Μαΐου  
Στην ερώτηση γιατί επέλεξαν το κτίριο του δημοτικού σχολείου Κορυσχάδων για τις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου οι απαντήσεις είναι : 1) Ήταν στο μέσον της χώρας για να είναι ευχερέστερη η πρόσβαση από βορά και νότο. 2) Ήταν στην «Ελεύθερη Ελλάδα», έτσι έλεγαν τις περιοχές της χώρας όπου δεν υπήρχε μόνιμη και συνεχής παραμονή κατοχικών στρατευμάτων. 3) Η γαιοδομή των λόφων γύρω από το χωριό δεν επέτρεπε την επόπτευση από αέρα και τον βομβαρδισμό τού χωριού. Άλλωστε είχαν φροντίσει ώστε η σκεπή του κτιρίου να είναι σκεπασμένη με πράσινα κλαδιά δένδρων. 4) Το αυτοκίνητο ερχόταν μέχρι την άκρη του χωριού.

http://www.avgi.gr/article/10842/8917848/-o-ares-eiche-pei-oti-o-tsirimokos-aurio-tha-mas-prodosei-

Κορυσχάδες, σήμερα, 20 Μαίου 2018. 74 χρόνια μετά τη σύγκλιση του Εθνικού Συμβουλίου.

Ο αντιπρόεδρος της ΠΕΕΑ, Ευριπίδης Μπακιρτζής | Σπύρος Μελετζής

Ψηφοδέλτιο Αθήνας στις εκλογές για το Εθνικό Συμβούλιο |

Το ψήφισμα των Κορυσχάδων

Εδώ στους Κορυσχάδες, στα βουνά της Ευρυτανίας, πριν από 74 χρόνια συγκλήθηκε το Εθνικό Συμβούλιο των Κορυσχάδων, ένα εκλεγμένο λαϊκό αντιπροσωπευτικό σώμα, μοναδικό στη νεοελληνική ιστορία. Το σχολείο αυτό της Ευρυτανίας, στον προαύλιο χώρο του οποίου βρισκόμαστε, αναδείχτηκε σε κέντρο της «Ελεύθερης Ελλάδας».
Βρίσκομαι εδώ, εκπροσωπώντας την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, όχι προφανώς για εθιμοτυπικούς λόγους, αλλά για κάτι πολύ ουσιαστικό: για να υπογραμμίσω με όλη μου την ταπεινότητα ότι οι δομές και οι διαδικασίες που δημιουργήθηκαν και σημάδεψαν τη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου αποτελούν ένα πρότυπο υπόδειγμα πολιτικής αντιπροσώπευσης και σεβασμού της λαϊκής κυριαρχίας, που πρέπει να αποτελεί πάντοτε το φωτεινό μονοπάτι της πολιτικής μας δράσης.
Δεν ξέρω πόσοι ή πόσες από εσάς που είχατε την τύχη να ζείτε εδώ εκείνα τα χρόνια, πριν από 74 χρόνια, είστε σήμερα εδώ. Γνωρίζω τουλάχιστον έναν, τον σύντροφο Κώστα Σαρρή, που δεν μπόρεσε να είναι σήμερα εδώ, είναι 91 ετών και με συγκίνησε με ένα σημείωμά του που ήρθε στα χέρια μου, ενόψει της σημερινής εκδήλωσης.
Ο Κώστας ήταν 17 ετών τότε, ζούσε εδώ στο χωριό, και ήταν παρών σε όλο το διάστημα της σύγκλισης του Εθνικού Συμβουλίου. Το σημείωμά του μου θύμισε την περίφημη ταινία του Τορνατόρε, «Σινεμά ο Παράδεισος», όπου ο σκηνοθέτης ανατέμνει την ιστορία ενός μικρού χωριού στη Νότιο Ιταλία της δεκαετίας του ’40 – και μέσα από αυτό όλης της Ιταλίας, μέσα από τα μάτια ενός μικρού εφήβου που ανακαλύπτει τότε τον κινηματογράφο, δηλαδή την αλληλουχία εικόνων και κοινωνικών ιστορικών σχέσεων.
Ο Κώστας είναι ο έφηβος της δικής μας ιστορίας. Αναπλάθει πριν απ’όλα την ιστορία της επιλογής του κτιρίου. Ο Σταμ. Σταματίου, μηχανικός του Υπουργείου Παιδείας το 1937 που σχεδίασε και επέβλεψε την κατασκευή του Κτιρίου, είναι στην Αντίσταση και προτείνει το Κτίριο του Δημοτικού Σχολείου Κορυσχάδων ως κατάλληλου για τη διεξαγωγή του Εθνικού Συμβουλίου.
Στην ερώτηση γιατί επέλεξαν το κτίριο του δημοτικού σχολείου Κορυσχάδων για τις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου οι απαντήσεις είναι : 1) Ήταν στο μέσον της χώρας για να είναι ευχερέστερη η πρόσβαση από βορά και νότο. 2) Ήταν στην «Ελεύθερη Ελλάδα», έτσι έλεγαν τις περιοχές της χώρας όπου δεν υπήρχε μόνιμη και συνεχής παραμονή κατοχικών στρατευμάτων. 3) Η γαιοδομή των λόφων γύρω από το χωριό δεν επέτρεπε την επόπτευση από αέρα και τον βομβαρδισμό τού χωριού. Άλλωστε είχαν φροντίσει ώστε η σκεπή του κτιρίου να είναι σκεπασμένη με πράσινα κλαδιά δένδρων. 4) Το αυτοκίνητο ερχόταν μέχρι την άκρη του χωριού.

Οι Κορυσχάδες δεν έζησαν μόνο τη σύγκλιση του Εθνικού Συμβουλίου από τις 14 έως τις 27 Μαίου 1944. Εζησαν και μια ολόκληρη περίοδο προετοιμασίας νωρίτερα, που η λαϊκή συμμετοχή όλου του χωριού ήταν επιβλητική.

Στις 23/1/1944 δημιουργήθηκε στο χωριό Κέντρο Επιστράτευσης, μεταφέρθηκε και εγκαταστάθηκε το Τυπογραφείο της 13ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ σε κτίριο στην άκρη της πλατείας.
Στις 20/2/1944 ήρθε το Μηχανουργικό Συνεργείο και το Συνεργείο Οπλισμού και εγκαταστάθηκε στο Κοινοτικό Κατάστημα. Διευθυντής του ήταν ο αντιφασίστας Αυστριακός Εμίλ Τζακ και εκεί εργαζόταν ο Γερμανός Λούης. Στο Υπόγειο του σχολείου λειτούργησε Σχολή Οπλουργών με εργαστήρια που παρακολουθούσαν 60 μαθητές.
Στις 27/3/1944 μεταφέρθηκε και στεγάστηκε στο Σχολείο το Νοσοκομείο-Αναρρωτήριο της Αντίστασης όπου πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους σημαντικοί γιατροί.
Στις 17/4/1944 λειτουργούν στις Κορυσχάδες τα Έμπεδα Εκγύμνασης και Στρατιωτική Σχολή Τεχνιτών.
Σε σπίτια χωριανών είναι εγκατεστημένα το Πειθαρχείο, Ασύρματοι καθώς και η Π.Ε. του ΚΚΕ Ευρυτανίας. Το Λαϊκό Δικαστήριο συνεδριάζει στο Κοινοτικό Κατάστημα. Η Αποθήκη τροφίμων ήταν στο παλιό Σχολείο, στην πλατεία, επί δύο χρόνια μέχρι την επιδρομή των Γερμανών.

Στις 7/5/1944 ήρθε στις Κορυσχάδες Επιτροπή για την προετοιμασία της Πανελλαδικής Συνέλευσης. Επισκευάζεται η πλατεία, το Σχολείο και ότι άλλο κρίθηκε απαραίτητο. Στο κτίριο του σχολείου έριξαν τους δύο τοίχους του α’ ορόφου ώστε να γίνει ενιαία η αίθουσα. Επίσης ειδικοί κατασκεύασαν τις ξυλοτυπίες του προεδρείου, καθισμάτων κά΄. Μερικοί έφεραν χαλιά για επένδυση των ξυλότυπων.

Ολοι οι κάτοικοι – και κυρίως τα παιδιά – παρακολούθησαν τη φιλοτέχνηση των τοιχογραφιών και των επιγραφών. Το σχολείο στολίστηκε καλλιτεχνικά από τους ζωγράφους της Αντίστασης, τον Σεμερτζίδη, τον Μεγαλίδη, τον Γιολδάση, τον Λυδάκη, τον Φέρτη, τον Δήμου που φιλοτεχνούν τοιχογραφίες και επιγραφές μέσα στο Σχολείο – και στην Πρόσοψη την περίφημη επιγραφή «Επίδαυρος 1821- Κορυσχάδες 1944». Όπως έλεγε και ο Γιώργος Θεοτοκάς στα Ημερολόγιά του, εκείνος ο επαναστατημένος λαός της Κατοχής θύμιζε όλο και περισσότερο τον επαναστατημένο λαό του 1821.

[Μετά τον εμφύλιο, το 106 τάγμα εθνοφυλακής ασβέστωσε τις τοιχογραφίες (ώστε να φαίνεται ένας άσπρος τοίχος και να μη θυμίζει τίποτε από τις «κακές ημέρες»). Μια έμπρακτη αντιστροφή της φράσης του Μίλαν Κούντερα, ο αγώνας της εξουσίας ενάντια στον άνθρωπο είναι ο αγώνας της λήθης ενάντια στη μνήμη. Μετά την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης (1983) συνεργεία συντηρητών έργων τέχνης και αρχαιοτήτων αποκατέστησαν τις τοιχογραφίες και επιγραφές όπως ήταν τότε].

Οι κάτοικοι των Κορυσχάδων φρόντισαν με τη θερμή φιλοξενία τους και τη συνολική υποστήριξη τους να διεξαχθεί με επιτυχία το Εθνικό Συμβούλιο. Άνοιξαν τα σπίτια τους και φιλοξένησαν τους Εθνοσύμβουλους και όσους εργάστηκαν για το Εθνικό Συμβούλιο. Έφεραν από τα σπίτια τους χαλιά, τραπεζομάντηλα και ότι χρειαζόταν για να γίνει λειτουργικός ο χώρος του Συνεδρίου. Επειδή δεν έφταναν οι καρέκλες, για καθίσματα έφεραν τάβλες και τις σκέπασαν με χαλιά.

Από τις 14 έως τις 27 Μαΐου του 1944 πάνω από 200 εκλεγμένοι Εθνοσύμβουλοι (ψηφισμένοι κάτω από συνθήκες σκληρής παρανομίας) από όλη σχεδόν τη χώρα, τη λευτερωμένη από την Αντίσταση αλλά και τη σκλαβωμένη ακόμα από τους κατακτητές, συγκεντρώθηκαν εδώ.
Για να έλθουν οι εθνοσύμβουλοι στους Κορυσχάδες αντιμετώπισαν αρκετές δυσκολίες. Όπως έλεγε στον Κώστα ο εθνοσύμβουλος Μάνης Β. Γιαννακούρος, για να έλθει ως εδώ βάδιζε 50 χλμ ημερησίως επί 14 ημέρες. Τους παραλάμβανε ένας σύνδεσμος των οργανώσεων και τους παρέδιδε στον άλλον για να εξασφαλισθεί το συντομότερο δρομολόγιο, αλλά κυρίως το πιο ασφαλές (πολλά γερμανικά μπλόκα). Είχε μαζί του διαπιστευτήρια έγγραφα και υπηρεσιακό σημείωμα προς τις οργανώσεις να τον διευκολύνουν στην πορεία του. Παρά τα μπλόκα, δυσκολίες, ελέγχους καμιά απώλεια δεν υπήρξε.
Ορισμένοι έφτασαν με καθυστέρηση, όπως οι Εθνοσύμβουλοι της Πελοποννήσου που έφτασαν με επικεφαλής τον Μητροπολίτη Ηλείας Αντώνιο.

Οι Εθνοσύμβουλοι συζήτησαν τις προγραμματικές διακηρύξεις της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ) και έθεσαν τις βάσεις της λαϊκής εξουσίας. Η ΠΕΕΑ, γνωστή ως «Κυβέρνηση του Βουνού», είχε συγκροτηθεί δύο μήνες νωρίτερα σε ένα άλλο ευρυτανικό χωριό, τη Βίνιανη. Για να διοικήσει τις εκτεταμένες περιοχές της ορεινής Ελλάδας που είχε ελευθερώσει με τη δράση του ενάντια στους κατακτητές ο Ελληνικός Λαικός Απελευθερωτικός Στρατός, ο ΕΛΑΣ. Αλλά και να δώσει μια πρόγευση της νέας κοινωνίας που οραματιζόταν η ΕΑΜική Αντίσταση μετά το τέλος του πολέμου.
Πρόκειται για το κορυφαίο πολιτικό γεγονός μιας πρωτόγνωρης διαδικασίας στην Ελεύθερη Ελλάδα. Το Εθνικό Συμβούλιο, λειτουργώντας ως ένα είδος κοινοβουλίου, επικύρωνε την κυβερνητική εξουσία της ΠΕΕΑ και κυρίως συγκροτούσε πολιτικά την Ελεύθερη Ελλάδα με θεσμούς στελεχωμένους από εκλεγμένα μέλη και στελέχη.
Η συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου έγινε μέσα από ανοιχτές, δημοκρατικές διαδικασίες. Για πρώτη φορά στην ιστορία του νεότερου Ελληνικού κράτους ψήφισαν χωρίς περιορισμούς οι γυναίκες και οι νέοι άνω των 18 ετών. Με μυστική και καθολική ψηφοφορία σε εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 23 Απριλίου 1944. Τις πρώτες κοινοβουλευτικές εκλογές (από τον Ιανουάριο 1936) μετά από 8 χρόνια, της δικτατορίας του Μεταξά και της Κατοχής. Σε συνθήκες σκληρής Γερμανικής Κατοχής, ακόμα και μέσα στις κατεχόμενες πόλεις και την ίδια την Αθήνα, υπολογίζεται ότι ψήφισαν 1.500.000 έως 1.800.000 άνδρες, γυναίκες και νέοι.
Οι 214 Εθνοσύμβουλοι που εκλέχθηκαν , ανάμεσά τους και 5 γυναίκες είχαν ποικίλη πολιτική προέλευση: από την κομμουνιστική Αριστερά, μέχρι τη σοσιαλδημοκρατική κι από τον «κεντρώο» Βενιζελισμό στις παρυφές της Δεξιάς. Αντλώντας τα μέλη του από ένα φάσμα πολιτικών δυνάμεων πέραν του ΚΚΕ αλλά και των Φιλελευθέρων το πολιτικό εύρος του Εθνικού Συμβουλίου ξεπερνούσε τις προπολεμικές συμμαχίες του Παλλαϊκού Μετώπου και του ΕΑΜ. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Δημάρχου Πατρέων Βασίλη (Λαλάκη) Ρούφου ο οποίος δε δίστασε να εκφράσει την προτίμησή του στην βασιλευομένη δημοκρατία. Ελεύθερα, αλλά χωρίς, φυσικά, να εισακουσθεί. Επρόκειτο για την ολοκλήρωση μέσα από τους κόλπους του ΕΑΜ της πολιτικής γραμμής της εθνικής ενότητας. Μιας γραμμής που ακολουθήθηκε με συνέπεια και επιμονή, αλλά και κόστος.
Το ίδιο ευρεία ήταν και η κοινωνική και επαγγελματική σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου. Το ΕΑΜ ενσωμάτωνε στους κόλπους του στελέχη από τον παλαιό κρατικό μηχανισμό, σημαίνοντα πρόσωπα και παράγοντες των τοπικών κοινωνιών. Μετά τους δασκάλους και τους γεωπόνους, τους υπαλλήλους της Αγροτικής και της Εθνικής Τράπεζας. Κατόπιν τους ιερείς και τους αξιωματικούς. Προσεγγίζονταν οι παλιοί βουλευτές και πολιτευτές, οι εισαγγελείς και οι πρωτοδίκες .
Οι βουλευτές της Γ΄ Αναθεωρητικής Βουλής του 1936 μπορούσαν να είναι αυτοδικαίως μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. 22 από αυτούς το έπραξαν. Ήταν ένας τρόπος διεύρυνσης της πολιτικής επιρροής της ΠΕΕΑ. Μια κίνηση καλής θέλησης προς τον παλιό πολιτικό κόσμο, αλλά και σύνδεσης με τη δημοκρατική νομιμότητα πριν την κατάλυσή της από τη δικτατορία Μεταξά.
Η εθνική ενότητα αποτυπωνόταν και στο συμβολικό σκηνικό του Εθνικού Συμβουλίου. Οι εργασίες ξεκίνησαν με κάθε επισημότητα. Με δοξολογία και ορκωμοσία των μελών. Πρόεδρος εκλέχθηκε ο φιλελεύθερος στρατηγός Νεόκοσμος Γρηγοριάδης και αντιπρόεδρος ο Μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ. Το Συμβούλιο έστειλε χαιρετιστήρια ψηφίσματα στις σύμμαχες δυνάμεις της Μεγάλης Βρετανίας, των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης, οι σημαίες των οποίων αναρτήθηκαν πίσω από το προεδρείο.
Η κορυφαία στιγμή του Εθνικού Συμβουλίου ήταν η έγκριση του ιστορικού ψηφίσματος, του καταστατικού χάρτη της Ελεύθερης Ελλάδας, ενός οιονεί Συντάγματος. Στο άρθρο 2 υπογραμμιζόταν ότι «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό και ασκούνται από το Λαό. Η Αυτοδιοίκηση και η Λαϊκή Δικαιοσύνη είναι θεμελιώδεις θεσμοί του δημοσίου βίου των Ελλήνων». Το άρθρο 5 καθιέρωνε την ουσιαστική ισότητα των δύο φύλων, ενώ στο άρθρο 4 διακηρυσσόταν πως «οι λαϊκές ελευθερίες είναι ιερές και απαραβίαστες» και «το αγωνιζόμενο έθνος θα τις προστατεύσει από κάθε απειλή, από οπουδήποτε κι αν προέρχεται». Το ψήφισμα αναγνώριζε την εργασία ως «βασική κοινωνική λειτουργία» που «δημιουργεί δικαίωμα για την απόλαυση των αγαθών της ζωής» και θεωρούσε υποχρέωση του κράτους να εξασφαλίζει εργασία στους πολίτες του. Με το άρθρο 7 του ψηφίσματος αναγνωριζόταν ότι «επίσημη γλώσσα για όλες τις εκδηλώσεις της δημόσιας ζωής και για όλους τους βαθμούς της εκπαίδευσης, είναι η γλώσσα του λαού», δηλαδή η δημοτική.
Oι θεσμοί της λαϊκής αυτοδιοίκησης και εξουσίας αναδύθηκαν μέσα στις συνθήκες της Κατοχής ως απάντηση στο πιεστικό ερώτημα με ποιο τρόπο πρέπει να οργανωθεί ένας χώρος αυτονομημένος από κάθε κεντρική εξουσία στη βάση της εξυπηρέτησης των αναγκών του ένοπλου αγώνα εναντίον των κατακτητών και στα πλαίσια μίας κλειστής και όσο το δυνατόν περισσότερο αυτάρκους οικονομίας. Το διοικητικό σύστημα που εφαρμόστηκε στην Ελεύθερη Ελλάδα ενεργοποίησε μία χωρίς προηγούμενο μαζική συμμετοχή στην τοπική κυβέρνηση. Η ανάδειξη της γενικής συνέλευσης ως κυρίαρχου οργάνου, η δημοκρατική εκλογή, έλεγχος και ανακλητότητα των αντιπροσώπων, η ισοτιμία γυναικών και ανδρών αλλά και η επιδίωξη επίτευξης συμβιβασμού στα λαϊκά δικαστήρια με διαδικασίες δωρεάν για τους διαδίκους και η επιβολή ποινών με σκοπό τη βελτίωση του υπαίτιου αποτελούσαν ριζοσπαστικά μέτρα τα οποία είχαν άμεση επίδραση στις συλλογικές πρακτικές και νοοτροπίες.
Στο τέλος των εργασιών του το Εθνικό Συμβούλιο εξέλεξε αντιπροσωπεία η οποία περιλάμβανε τις βασικές πολιτικές δυνάμεις της ΠΕΕΑ και είχε έργο την έγκριση των Πράξεων και των αποφάσεων της ΠΕΕΑ.
Στις 27 Μαΐου 1944 υπό τους ήχους της μπάντας της 13ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ η πρώτη και τελευταία σύνοδος του Εθνικού Συμβουλίου ολοκλήρωσε τις εργασίες της.

Ξαναγυρίζω για λίγο στον Κώστα Σαρρή και στα μάτια των τότε παιδιών του χωριού.

“ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΕΚΑΝΑΝ ΣΕ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
1) Η Μπάντα της 13ης μεραρχίας του ΕΛΑΣ, συνόδευε τα δρώμενα με πρωτόγνωρους ήχους. Εμείς μόνο τα όργανα των πανηγυριών ξέραμε.
2) Σε δύο Κυριακές παρακολουθήσαμε Λειτουργίες στην εκκλησία του χωριού μας με Χοροστατούντα τον μητροπολίτη Κοζάνης Ιωακείμ και δεξιό ψάλτη, τον καλύτερο της χώρας, τον μητροπολίτη Ηλείας Αντώνιο.
3) Στην πλατεία του χωριού παρακολουθήσαμε δύο θεατρικές παραστάσεις. Ένα έργο «Να ζει το Μεσολόγγι», παρών και ο συγγραφέας του έργου, θεατράνθρωπος Βασίλης Ρώτας. Άλλο έργο «Ρήγας Φεραίος». Η πλατεία ήταν γεμάτη από κόσμο.
4) Στην πλατεία, όπου σήμερα το μαγαζί Χορμόβα, ήταν τότε το τυπογραφείο της 13ης μεραρχίας. Βλέπαμε τη στοιχειοθέτηση, την εκτύπωση, τη διάταξη εντύπων (εφημερίδων, περιοδικών, Εγγράφων κα). Όλοι οι επιτελείς της Αντίστασης ήταν εδώ. Η επικοινωνία ήταν καλή με ασυρμάτους και ραδιόφωνο (ακούγαμε το ταμ ταμ του ΒΒC)”.

Τρεις μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1944 οι Ναζί μετέτρεψαν την καρδιά της Ελεύθερης Ελλάδας σε καμμένη γη. Το Καρπενήσι, η Βίνιανη, το Μικρό και το Μεγάλο Χωριό, οι Γοργιανάδες, το Βουτύρο και άλλα ευρυτανικά χωριά ήρθαν να προστεθούν στο μακρύ κατάλογο των 1.100, μαρτυρικών χωριών και πόλεων σε ολόκληρη τη χώρα. Υλικές και ανθρώπινες απώλειες που ζητούν δικαίωση, καθώς το δίκαιο αίτημα των γερμανικών επανορθώσεων παραμένει ανοιχτό και διεκδικούμενο.
Οι πολιτικές εξελίξεις και η απόφαση του ΕΑΜ να προσχωρήσει με 6 υπουργούς στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ύστερα από μια σειρά επώδυνων συμβιβασμών και εσωτερικών διεργασιών οδήγησαν στην αυτοδιάλυση της ΠΕΕΑ και του Εθνικού της Συμβουλίου τον Νοέμβριο 1944, ένα μήνα μετά την Απελευθέρωση.
Ακολούθησαν ο εμφύλιος πόλεμος και τα πέτρινα μετεμφυλιακά χρόνια με την αποσιώπηση και ποινικοποίηση οποιασδήποτε αναφοράς στους ηρωικό αντιστασιακό αγώνα του λαού μας. Οι μνήμες όμως παρέμειναν και πρέπει να συνεχίσουν να παραμένουν ζωντανές.
Σήμερα, αποτίουμε οφειλόμενο φόρο τιμής σε όσους αντιτάχθηκαν στο φασισμό. Σε όσους πολέμησαν και έδωσαν τη ζωή τους για να νικηθεί η ναζιστική λαίλαπα. Και βρισκόμαστε εδώ, για να διατρανώσουμε εμπράκτως ότι η μνήμη θα νικήσει τη λήθη, και κάθε μικρή νίκη της απέναντι στη λήθη είναι μια μεγάλη νίκη ενάντια στον αυταρχισμό της εξουσίας.
Η σκέψη μας επιστρέφει πάντα σε όσους αγωνίστηκαν για μια πραγματική λαϊκή εξουσία προωθώντας θεσμούς όπως η λαϊκή αυτοδιοίκηση και η λαϊκή δικαιοσύνη. Σε όσους αποκατέστησαν μέσα στο ζόφο της Κατοχής τη δημοκρατία με θεσμούς και διαδικασίες ευρείας λαϊκής συμμετοχής και μπόρεσαν να παράξουν καίριο νομοθετικό έργο. Σε όσους έκαναν πράξη την εθνική ενότητα με ένα κοινό σκοπό: την εθνική, αλλά και την κοινωνική και πολιτική απελευθέρωση. Αγώνας μακρύς, βαθιά ανιδιοτελής και δύσκολος που ακόμα συνεχίζεται.
HASTA LA VICTORIA SIEMPRE

Εκδόθηκε η Κ.Υ.Α. για την καταβολή αποζημίωσης στους Δημοτικούς Συμβούλους για τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις των Δ.Σ.

Δημοσιεύθηκε σε Φ.Ε.Κ. (Β’ 1417/25.4.2018) η Κ.Υ.Α. με τις λεπτομέρειες καταβολής αποζημίωσης στους Δημοτικούς Συμβούλους για τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων. Σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. – η οποία σημειώνεται ότι εκδόθηκε με εννέα (9) μήνες καθυστέρηση, μετά την ψήφιση του αρθρου 33 του ν.4483/2017 – το ύψος της αποζημίωσης, για κάθε συνεδρίαση, (έως 4 συνεδριάσεις τον μήνα) δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό που αντιστοιχεί στο 1% της αντιμισθίας του δημάρχου Αθηναίων και βαρύνει τον προϋπολογισμό εκάστοτε Δήμου. 

Σημειώνεται πως ως μηνιαία αντιμισθία του δημάρχου Αθηναίων υπολογίζονται οι ισχύουσες ακαθάριστες βασικές αποδοχές, χωρίς τυχόν επιδόματα ή άλλες προσαυξήσεις, ενώ αποζημίωση δικαιούται και ο δημοτικός σύμβουλος που αποχώρησε πριν από την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του Δ.Σ. Η συνολική δαπάνη εκτιμάται να ανέλθει στα 6.730.560 ευρώ.

Από το ποσό που καταβάλλεται στους δικαιούχους, αφαιρούνται οι νόμιμες κρατήσεις.

Η αποζημίωση καταβάλλεται στους δικαιούχους εντός των πρώτων επτά (7) ημερών κάθε μηνός, με «διαβιβαστικό» του Δημάρχου ή του αρμόδιου αντιδημάρχου ή του προέδρου του Δ.Σ. προς την οικονομική υπηρεσία του δήμου.

Η αποζημίωση δεν καταβάλλεται στους δημοτικούς συμβούλους που εκλέγονται στους δήμους των εκλογικών περιφερειών Α’ και Β’ Αθηνών, Α’ και Β’ Πειραιά και Α’ Θεσσαλονίκης ενώ εξαιρούνται οι νησιωτικοί δήμοι που υπάγονται σε αυτές τις περιφέρειες. Επίσης, δεν καταβάλλεται σε συμβούλους λοιπών δήμων, που η κατοικία τους απέχει λιγότερο από 10 χλμ. από τη Δημοτική ή Τοπική Κοινότητα που βρίσκεται η έδρα του δήμου.

Οι αποφάσεις αποζημίωσης λαμβάνονται από το Δημοτικό Συμβούλιο, βάσει των βεβαιώσεων μόνιμης κατοικίας του αρθρου 279 του ν.3463/2006 που προσκομίζονται και της απόστασης του οικισμού, στον οποίο βρίσκεται η κατοικία, από την Δημοτική ή Τοπική Κοινότητα, στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου.

Τέλος, σημειώνεται πως η Κ.Υ.Α έχει αναδρομική ισχύ και ισχύει από την ημερομηνία δημοσίευσης στό Φ.Ε.Κ. του ν. 4483/2017, που ήταν η 31η Ιουλίου 2017.

Την Κ.Υ.Α. υπογράφουν ο υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης.

Μπορείτε να δείτε το πλήρες κείμενο της Κ.Υ.Α. ΕΔΩ

Επαναχρησιμοποίηση υγρών αστικών αποβλήτων βιολογικού καθαρισμού

Πρόταση καθηγητή του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου Ιωάννη Καλαβρουζιώτη
«Η ασφαλής επαναχρησιμοποίηση υγρών αστικών αποβλήτων ενός βιολογικού καθαρισμού μπορεί να αξιοποιηθεί για την άρδευση συγκεκριμένων καλλιεργειών, καθώς και για άλλες αστικές χρήσεις, όπως για παράδειγμα η πυρασφάλεια, και ως εκ τούτου είναι δυνατόν να επιτευχθεί εξοικονόμηση νερού».

Αυτό τονίζει μεταξύ άλλων ο κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών και Τεχνολογίας του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και καθηγητής του ΕΑΠ Ιωάννης Καλαβρουζιώτης, μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, προσθέτοντας ότι «αυτές είναι μερικές από τις καινοτόμες θα έλεγα, λύσεις που δεν κοστίζουν και στην πραγματικότητα συνεισφέρουν στο να μειώνονται οι απαιτήσεις σε κανονικό νερό».

Παρουσιάζοντας στοιχεία για την κατανάλωση του νερού στην αγροτική παραγωγή, ο καθηγητής αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «ο κυριότερος και μεγαλύτερος καταναλωτής του νερού που υπάρχει στην Ελλάδα, αλλά και στη Μεσόγειο γενικότερα, είναι η αγροτική παραγωγή, αφού το 86% της συνολικής ανάγκης σε ζήτηση νερού πηγαίνει στη γεωργία, πηγαίνει στο έδαφος, πηγαίνει για τις καλλιέργειες».

Μάλιστα, όπως σημειώνει, «για την εφαρμογή αυτής της μεθόδου απαιτούνται διαφορετικές κάθε φορά πρακτικές, ώστε να είναι ασφαλής, διότι πρόκειται για καλλιέργειες που δίνουν καρπούς, οι οποίοι καταλήγουν στον καταναλωτή».

Σύμφωνα με τον Ιωάννη Καλαβρουζιώτη, «θα πρέπει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του νερού, δηλαδή τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά, να βρίσκονται μέσα στα όρια τα οποία δίνουν οι διεθνείς οργανισμοί και ιδιαίτερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αλλά και η Κοινή Υπουργική Απόφαση που έχει εκδοθεί πρόσφατα γι’ αυτόν το σκοπό και καταγράφει επακριβώς τις συγκεντρώσεις που θα πρέπει να έχουν αυτού του είδους τα απόβλητα, όταν βέβαια έχουν επεξεργαστεί».

Επίσης, προσθέτει ότι «αυτή η μεθοδολογία μπορεί να εφαρμοστεί σε περιοχές όπου η έλλειψη του νερού έχει να κάνει κυρίως με την ακαταλληλότητά του, ακόμα και για άρδευση», σημειώνοντας ότι «αυτή η μεθοδολογία μπορεί να αποδώσει».

Σχετικά με τη διενέργεια των ελέγχων για την καταλληλότητα του νερού που θα προέρχεται από βιολογικούς καθαρισμούς, ο Ιωάννης Καλαβρουζιώτης λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «αυτό πλέον επαφίεται στην εφαρμογή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης, δηλαδή απαιτείται στην πραγματικότητα ένα διαχειριστικό σχέδιο και από κει και πέρα εμπλέκονται τα τμήματα περιβάλλοντος των περιφερειών, η διεύθυνση Γεωργίας, οι κατά τόπους Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης, αφού αυτές θα δώσουν το απόβλητο».

Όπως συμπληρώνει, «πρόκειται για ένα διαχειριστικό σχέδιο, το οποίο προϋποθέτει οπωσδήποτε τη συναίνεση του κάθε παραγωγού, για να το κάνει».

Μάλιστα, όπως υπογραμμίζει σε αυτό το σημείο ο Ιωάννης Καλαβρουζιώτης, «επειδή όλα αυτά δεν θα έπρεπε να είναι νεωτερισμοί για τη χώρα μας, αφού ήδη έχουν πάρα πολύ μεγάλη εφαρμογή στο εξωτερικό, θα απαιτηθεί μια ιδιαίτερη συνεργασία όλων των υπηρεσιών και των φορέων, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν σε αυτά τα σχέδια».

«Πρωτίστως», συνεχίζει, «θα πρέπει οι ίδιοι αγρότες να το κάνουν, μέσω κυρίως των ενώσεων αγροτικών συνεταιρισμών και μάλιστα εκτός από την άρδευση μαζί με αυτό πηγαίνει και η εφαρμογή της επαναχρησιμοποίησης της ιλύος του βιολογικού καθαρισμού, που είναι το μεγάλο ζήτημα».

Όσον αφορά το κατά πόσο εφαρμόζεται σήμερα η επαναχρησιμοποίηση υγρών αστικών αποβλήτων ενός βιολογικού καθαρισμού για άρδευση, ο Ιωάννης Καλαβρουζιώτης αναφέρει: «Στην Ελλάδα είναι τέσσερις οι ομάδες αυτές που ακόμα και ερευνητικά ασχολούνται με αυτό το ζήτημα. Σε επίπεδο χώρας θα σας πω όμως ότι υπάρχουν περιοχές που γίνεται επαναχρησιμοποίηση και κυρίως αυτή τη μεθοδολογία την ξεκίνησε το Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικών ερευνών πριν από περίπου 15 χρόνια, δειλά-δειλά στην αρχή και σε περιοχές που μπορούσε να ελέγξει ερευνητικά, για παράδειγμα στη Σίνδο της Θεσσαλονίκης, εκεί δηλαδή που δραστηριοποιείται το τμήμα αρδεύσεων του ΕΘΙΑΓΕ. Επίσης, στο Ηράκλειο της Κρήτης έχουν γίνει πολλά τέτοια διαχειριστικά σχέδια με την επαναχρησιμοποίηση. Πρόσφατα με ενημέρωσαν από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας ότι στη Λαμία πράγματι γίνονται τέτοιου διαχειριστικά σχέδια σε συνεργασία με τους παραγωγούς».

Όπως τονίζει ο Ιωάννης Καλαβρουζιώτης σχετικά με τον ρόλο της πολιτείας , «πρέπει η βούληση της να κατευθυνθεί επιτέλους σε αυτού του είδους τα διαχειριστικά σχέδια στον αγροτικό κόσμο, ειδάλλως είναι τραγικό να λέμε ακόμα ότι μπορούμε να εκτρέψουμε μεγάλους ποταμούς, να κάνουμε μεγάλα φράγματα κ.ά., διότι εδώ έχουμε συγκεκριμένα πράγματα που θα πρέπει να τα αξιοποιήσουμε με το μικρότερο δυνατό κόστος και βέβαια με ένα συγχρονισμό των φορέων».

Σχετικά με την επαναχρησιμοποίηση υγρών αστικών αποβλήτων ενός βιολογικού καθαρισμού και για άλλες αστικές χρήσεις, όπως η πυρασφάλεια, ο κ. Καλαβρουζιώτης σημειώνει: «Είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιείται αυτό το νερό εκεί που οι συνθήκες το επιτρέπουν, για παράδειγμα στην Αρχαία Ολυμπία που έχει τους αρχαιολογικούς χώρους ή σε περιοχές που βρίσκονται σε άμεση επαφή με δασικά οικοσυστήματα και αγροτικές καλλιέργειες, όπως είναι η δυτική Αχαΐα».

Όσον αφορά τα πλεονεκτήματα αυτής της μεθόδου, ο Ιωάννης Καλαβρουζιώτης εξηγεί: «Δίνεται η δυνατότητα να εξασφαλίζεται και να χρησιμοποιείται νερό, εκτός του δικτύου ύδρευσης, 24 ώρες το 24ωρο, γιατί οι μεγάλες πυρκαγιές στα δασικά οικοσυστήματα διαρκούν συνήθως για σημαντικό χρονικό διάστημα».

Ένα ακόμα ζήτημα που θέτει ο Ιωάννης Καλαβρουζιώτης έχει να κάνει με τα εναέρια μέσα πυρόσβεσης που χρησιμοποιούν θαλασσινό νερό, το οποίο, όπως προσθέτει, «αποτελεί ήδη αντικείμενο επιστημονικής έρευνας για τα εδάφη, σε σχέση με την αλατότητα».

Όπως λέει, «στις μεγάλες δασικές πυρκαγιές χρησιμοποιούνται τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα για την κατάσβεση και καλά κάνουν». Όμως, συνεχίζει, «το θαλασσινό νερό, δηλαδή η αλατότητα, πηγαίνει στο έδαφος» και συμπληρώνει: «Βέβαια, δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί εύκολα ότι αυτή η αλατότητα πάει στον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά σε περιοχές που είναι ήδη προβληματικές μπορεί να επεκταθεί ή να ανέβει η αλατότητα. Ένα έδαφος μπορεί κάλλιστα να μετατραπεί κάποια στιγμή από τους πολλούς χειρισμούς σε προβληματικό έδαφος».

Σε αυτό το σημείο ο Ιωάννης Καλαβρουζιώτης προαναγγέλλει ότι «θα ανακοινώσουμε τον Ιούλιο στη Θεσσαλονίκη, στο διεθνές συνέδριο που γίνεται κάθε δύο χρόνια για την προστασία του περιβάλλοντος, τη μελέτη που έχουμε κάνει σε επίπεδο μάστερ για την εφαρμογή της επαναχρησιμοποίησης των υγρών αστικών αποβλήτων βιολογικού καθαρισμού, για την πυρασφάλεια του δήμου της Πάτρας».