Διάβρωση ακτών: Με τα ΛΟΓΙΑ ΧΤΙΖΩ ΑΝΩΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΩΓΙΑ ….

Έρχονται να δώσουν την λύση πάλι οι «φωστήρες» του ΕΜΠ

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΙΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΚΤΕΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΔΙΑΒΡΩΣΗ

19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017

HTTP://GREENAGENDA.GR/ΠΑΝΩ-ΑΠΟ-ΜΙΑ-ΣΤΙΣ-ΤΕΣΣΕΡΙΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ-Α/

Παράδειγμα προς μίμηση η ΠΚΜΠαρουσίασε επίσης ως βασικές παρεμβάσεις, που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της διάβρωσης των ακτών τις ύφαλες κατασκευές, που τοποθετούνται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και παρεμβάσεις με γεωυφάσματα και γεωσωλήνες. Έργα, που επιλέγονται κατά περίπτωση με βάση ακτομηχανική μελέτη, για την εκπόνηση της οποίας χρησιμοποιούνται μαθηματικά μοντέλα, που εντοπίζουν τις αιτίες του προβλήματος και επιλέγονται οι κατάλληλες λύσεις για την αντιμετώπιση του. Ο κ Μεσοχωρίτης είπε ακόμη ότι για έργα αντιμετώπισης της διάβρωσης των ακτών υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι από το ΕΣΠΑ 2014- 2020, αναφέροντας ως επιτυχημένο παράδειγμα έργα που υλοποιούνται στη βόρεια Ελλάδα, με πρωτοβουλίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

**************************************************************************************

Σημαντικό πρόβλημα για τη χώρα η διάβρωση των ακτών – Τι ειπώθηκε στην ημερίδα του ΤΕΕ

Σημαντικό πρόβλημα για τη χώρα η διάβρωση των ακτών – Τι ειπώθηκε στην ημερίδα του ΤΕΕ

19/10/2017αντιμετώπισηδιάβρωση ακτώνΗΜΕΡΙΔΑ ΤΕΕΘεσμικό Πλαίσιοστρατηγική

Γ. Στασινός : – Απαιτείται ολοκληρωμένη και ενιαία στρατηγική, με έργα, και πόρους για την αντιμετώπιση του φαινομένου. 

Πρέπει να κοιτάξουμε το πρόβλημα, τους πολίτες, τους επενδυτές και όχι ο καθένας το δικό του μαγαζί.

– Αποσπασματική μέχρι τώρα η αντιμετώπιση του φαινομένου- όσο περνάει ο χρόνος θα αυξάνεται το πρόβλημα

– Η διάβρωση των ακτών είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, με επιπτώσεις στον τουρισμό, την οικονομία και το περιβάλλον

Την ανάγκη ενός ενιαίου και ολοκληρωμένου εθνικού σχεδιασμού, με τη συμμετοχή της επιστημονικής κοινότητας, της διοίκησης, της αυτοδιοίκησης και των άλλων εμπλεκομένων φορέων, για την ουσιαστική και σε βάθος αντιμετώπιση του προβλήματος της διάβρωσης των ακτών, που συνεχώς εντείνεται, τόνισε ο Πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός κατά τον εναρκτήριο χαιρετισμό του στην ημερίδα με θέμα: «Διάβρωση ακτών: Αίτια-αντιμετώπιση- Θεσμικό Πλαίσιο», που διοργάνωσε το ΤΕΕ.

Στο πλαίσιο αυτού του εθνικού σχεδιασμού, ο Πρόεδρος του ΤΕΕ υπογράμμισε ότι πρέπει να τεθούν σε απόλυτη προτεραιότητα  οι αναγκαίες δράσεις και τα απαιτούμενα έργα, να χρηματοδοτηθούν και να υλοποιηθούν, υπογραμμίζοντας ότι η διάβρωση των ακτών «είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια», διότι όπως υπογράμμισε «επηρεάζει αρνητικά ορισμένα από τα ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, όπως είναι ο τουρισμός και το φυσικό της περιβάλλον».

-«Αν χάσουμε τις ακτές μας θα έχουμε ένα σημαντικό μειονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού αλλά είναι και κάτι το οποίο είναι πραγματικά πολύτιμο και οι Έλληνες πολίτες δεν θέλουν να χάσουν», είπε ο Γ. Στασινός. «Ο τουρισμός μας, -συνέχισε ο ίδιος- σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε πρόσφατη ημερίδα του ΣΕΤΕ,  πάει πάρα πολύ καλά και περιμένουμε από 28 εκατομμύρια τουρίστες φέτος 30 εκατομμύρια τουρίστες του χρόνου και μάλλον θα πάει ανοδικά η κίνηση του τουρισμού τα επόμενα χρόνια. Στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας για την προσέλκυση του τουρισμού, τόνισε ο Πρόεδρος του ΤΕΕ είναι ο πολιτισμός της, η θάλασσα, ο ήλιος και ανάμεσα σε όλα αυτά είναι και οι ακτές της».

-«Η διάβρωση των ακτών μας είναι ένα πρόβλημα, για  το οποίο ναι μεν γίνονται πολλές εκδηλώσεις και πολλές συζητήσεις αλλά όμως σοβαρά δεν το έχουμε αντιμετωπίσει στη χώρα και γίνονται αποσπασματικά κάποιες ενέργειες και παίρνονται αποσπασματικά κάποιες πρωτοβουλίες» είπε ο Πρόεδρος του ΤΕΕ, επισημαίνοντας ότι «δεν μπορεί αυτό το φαινόμενο να αντιμετωπιστεί με αυτόν τον τρόπο. Γιατί όσο περνάει ο χρόνος θα αυξάνεται το πρόβλημα και εμείς θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε επιμέρους καταστάσεις και μόνο αυτές».

Τονίζοντας την ανάγκη μιας ενιαίας  και ολοκληρωμένης δραστηριότητας ο Πρόεδρος του ΤΕΕ είπε ότι «είναι σημαντικό να υπάρχει μία στρατηγική στην επίλυση του προβλήματος, να υπάρχει μία συγκεκριμένη κατεύθυνση στην επίλυση του προβλήματος. Καλό είναι να λύσουμε μεταξύ μας τις διαφορές, και εννοώ και τις επιστημονικές διαφορές που έχουμε, και να μην σκεφτόμαστε όπως σκεφτόταν η Ελλάδα, για όλα τα θέματα όχι μόνο για αυτό. Δηλαδή ο καθένας να έχει το μαγαζί του και να μην προσεγγίζει κανείς αυτό το μαγαζί, επίσης, αυτή είναι η δική μου λύση και όχι δεν πάω στον άλλον ή κυνηγάω να πολεμήσω τον άλλον, και δεν κοιτάμε το πρόβλημα ούτε τους πολίτες ούτε τους επενδυτές. Κοιτάμε πώς θα διατηρήσουμε ένα μαγαζί.  Επομένως θα συνεργαστούμε όλοι οι επιστήμονες, όλοι όσοι ασχολούνται με το συγκεκριμένο πρόβλημα να βρούμε τις εφικτές λύσεις, και στη συνέχει να πολεμήσουμε όλοι μαζί έτσι ώστε  αυτά τα έργα να μπουν σε απόλυτη προτεραιότητα και να χρηματοδοτηθούν».

Ο Πρόεδρος του ΤΕΕ ανακοίνωσε ότι η πρωτοβουλία που ανέλαβε το ΤΕΕ για την αντιμετώπιση του φαινομένου της διάβρωσης των ακτών θα συνεχιστεί σε όλη την Ελλάδα. Επίσης ενέταξε την εκδήλωση στις γενικότερες πρωτοβουλίες ανάδειξης του επιστημονικού ρόλου και έργου του ΤΕΕ, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι: «Το ΤΕΕ τα τελευταία δύο χρόνια κάνει μία μεγάλη προσπάθεια να αναπτύξει ένα ρόλο τον οποίο τον είχε χάσει τα προηγούμενα χρόνια κάνοντας επιστημονικές εκδηλώσεις οι οποίες είναι κοντά σε καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι πολίτες και οι επιχειρήσεις και οι μηχανικοί».

Ν. Χιωτάκης εκπρόσωπος της ΚΕΔΕ: Προγραμματική σύμβαση, μεταξύ κυβέρνησης, αρμοδίων υπουργείων, επιστημονικών φορέων, Αυτοδιοίκησης  για άμεσες  λύσεις

Την  προώθηση μιας προγραμματικής σύμβασης, μεταξύ της κυβέρνησης, των αρμοδίων υπουργείων, των επιστημονικών φορέων, του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του ΕΛΚΕΘΕ, της Κεντρικής Ένωσης Ελλάδος, καθώς και της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος, ώστε να αξιολογηθούν τα δεδομένα και να προσδιοριστούν λύσεις, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ενεργειών. Λύσεις που θα απαντούν σε όλο το φάσμα του προβλήματος. Θεσμικό, περιβαλλοντολογικό, τεχνικό, χρηματοδοτικό και άλλα ζητήματα, πρότεινε ο Νίκος Χιωτάκης, μέλος του ΔΣ της ΚΕΔΚΕ, απευθύνοντας χαιρετισμό, εκ μέρους της ΚΕΔΚΕ και του προέδρου της Γιώργου Πατούλη στην ημερίδα του ΤΕΕ, με θέμα: «Διάβρωση ακτών: Αίτια-αντιμετώπιση- Θεσμικό Πλαίσιο». Χαιρετίζοντας την πρωτοβουλία του ΤΕΕ, ο εκπρόσωπος της ΚΕΔΚΕ είπε ότι το θέμα της διάβρωσης των ακτών απασχολεί τους περισσότερους δήμους της χώρας, αφού οι 12 από τις 13 Περιφέρειες διαθέτουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο μήκος παράκτιο μέτωπο που συνολικά έχει υπολογιστεί στα 16.000 ακτογραμμής στο σύνολο της χώρας. 13 είναι οι Περιφέρειες της Ελλάδας, οι 12 έχουν ακτές.

**************************************************************************************

Προγραμματική Σύμβαση για τη διάβρωση και την προστασία των ακτών του κόλπου Χανίων

Τι είναι το “ΦιλόΔημος”

Με 180 εκατ. ευρώ των πρώτων τριών Προσκλήσεων του Προγράμματος «ΦιλόΔημος ΙΙ», να βρίσκονται πλέον στη διάθεση των Δήμων της Χώρας, το epoli.gr παρουσιάζει την ταμπέλα που θα συνοδεύει σημαντικά έργα θετικής παρέμβασης στην καθημερινότητα των πολιτών (συντήρηση σχολικών κτιρίων και των αύλειων χώρων τους, αναβάθμιση Παιδικών Χαρών), “κάνοντάς” μας να “ξεχάσουμε”, σταδιακά, αλλά άμεσα, αυτή που επί χρόνια βλέπαμε – “ΘΗΣΕΑΣ”.

Το Πρόγραμμα «ΦιλόΔημος ΙΙ» έχει εγκεκριμένο προϋπολογισμό 240 εκατ. ευρώ για το 2018.

Βασικοί στόχοι του Προγράμματος «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» είναι η ενδυνάμωση της ισόρροπης, βιώσιμης και δίκαιης ανάπτυξης, η βελτίωση των υποδομών, η αύξηση της απασχόλησης, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των δήμων

Η συνολική διάρκεια εφαρμογής του Προγράμματος είναι η περίοδος 2018-2022, με δυνατότητα παράτασης.

Οι άξονες προτεραιότητας του Προγράμματος «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» είναι: α) Η τοπική ανάπτυξη και η προστασία περιβάλλοντος, ήτοι: κατασκευή, βελτίωση και συντήρηση έργων τεχνικών υποδομών, προστασίας του περιβάλλοντος και αναβάθμισης της ποιότητας ζωής, χρηματοδότηση μελετών των ανωτέρω και προμήθεια μηχανολογικού εξοπλισμού και μηχανημάτων. β) Κοινωνικές και πολιτιστικές υποδομές και δραστηριότητες των δήμων, ήτοι: κατασκευή, βελτίωση και συντήρηση διοικητικών, κοινωνικών, αθλητικών και πολιτιστικών υποδομών και χρηματοδότηση μελετών των ανωτέρω.

Βασικά κριτήρια για την επιλογή των δράσεων είναι: α) η συμβολή των υπό ένταξη μελετών, έργων, προμηθειών και υπηρεσιών στους αναπτυξιακούς στόχους του προγράμματος, β) η συμβολή στην εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του δήμου και γ) γενικότερα η σκοπιμότητα, ο ολοκληρωμένος και λειτουργικός χαρακτήρας και η ωριμότητα υλοποίησης των προτεινόμενων δράσεων.

Για την υποβολή προτάσεων στο «Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II», εκδίδονται προσκλήσεις από τον Υπουργό Εσωτερικών, στις οποίες εξειδικεύονται η διαδικασία υποβολής των αιτήσεων και τα έντυπα και δικαιολογητικά που απαιτούνται (Τεχνικά Δελτία Έργων, αποφάσεις συλλογικών οργάνων κ.λπ.), η ανάλυση των κριτηρίων επιλογής, η προτεραιοποίηση των αναγκών, οι υποχρεώσεις των δικαιούχων και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια.

Τα αιτήματα ένταξης των δράσεων στο «Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» υποβάλλονται από τους δυνητικούς δικαιούχους στη Διεύθυνση Οικονομικής και Αναπτυξιακής Πολιτικής του Υπουργείου Εσωτερικών, σύμφωνα με την πρόσκληση.

Η υποβολή των αιτημάτων από τους φορείς για την ένταξη στο «Πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» πραγματοποιείται με αποφάσεις των αρμόδιων συλλογικών οργάνων τους, οι οποίες λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών.

Η απόφαση ένταξης έργου στο Πρόγραμμα εκδίδεται από τον Υπουργό Εσωτερικών με μέριμνα της Διεύθυνσης Οικονομικής και Αναπτυξιακής Πολιτικής και στηρίζεται στην αξιολόγηση των προτάσεων σύμφωνα με τα κριτήρια επιλογής, όπως αυτά προσδιορίζονται στην παρούσα καθώς και στις σχετικές προσκλήσεις.

Η περιοχή αναφοράς του προγράμματος «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ II» είναι όλη η χώρα.

Μαζί με τον «ΦιλόΔημο Ι», οι δράσεις του οποίου αναμένεται να ενεργοποιηθούν σταδιακά το επόμενο χρονικό διάστημα, προβλέπεται να τεθούν στη διάθεση των Δήμων συνολικά 740 εκατ. ευρώ για το 2018 με στοχευμένες δράσεις που έχουν άμεση και απτή θετική επίδραση στην καθημερινή ζωή του πολίτη.

Ο «ΦιλόΔημος Ι» έχει προϋπολογισμό 500 εκατ. ευρώ για το 2018 με δυνατότητα επέκτασης στα 2 δις ευρώ σε βάθος πενταετίας.

Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί από το Υπουργείο Εσωτερικών, με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και τη συνεργασία  του Ταμείου Παρακαταθηκών &Δανείων.

Τα δύο νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, που σχεδιάστηκαν σε συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομίας & Ανάπτυξης, έρχονται να προστεθούν στις υφιστάμενες δυνατότητες επιπρόσθετης ενίσχυσης του έργου των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, από το Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο επιχορηγεί και την εξόφληση οφειλών τους, αλλά και έργα λόγω έκτακτων αναγκών.

ΠΗΓΗ: epoli.gr

25 Μαρτίου μία ώρα μπροστά – Απόφαση ΣτΕ δυο δεκαετίες πίσω

Την Κυριακή 25 Μαρτίου υποδεχόμαστε τη θερινή ώρα και γυρνάμε τα ρολόγια μας μία ώρα μπροστά (από 3 θα δείξουν 4).Το ΣτΕ με την απόφαση της Ολομέλειας  για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών κάνει  προσπάθεια να γυρίσει το χρόνο  δυο δεκαετίες πίσω.

Κάθε πολίτης σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες ωστόσο και αυτές κρίνονται ως προς τα αποτελέσματά τους και ως προς το σκεπτικό τους. Προφανώς και οι αποφάσεις αυτές παίρνονται με μια διαδικασία.   Η μειοψηφία των δικαστών του ΣτΕ τάχθηκε υπέρ της συνταγματικότητας της απόφασης του Ν. Φίλη και επισημαίνει ότι «το Σύνταγμα και οι διεθνείς συμβάσεις ουδόλως υποχρεώνουν τον νομοθέτη να προσδώσει στο μάθημα των Θρησκευτικών ομολογιακό ή κατηχητικό χαρακτήρα», γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε όχι με «ανάπτυξη» θρησκευτικής συνείδησης, αλλά με «επιβολή» θρησκευτικής συνείδησης συγκεκριμένου περιεχομένου.  

Αυτό όμως, σύμφωνα με τους μειοψηφούντες  δικαστές, αντίκειται στις αρχές της θρησκευτικής ουδετερότητας και της πολυφωνίας που διέπουν την παροχή της εκπαίδευσης από το κράτος και θέτει σε κίνδυνο το δικαίωμα του μαθητή να επιλέξει και να διαμορφώσει κριτικά ουσιώδες στοιχείο της προσωπικότητάς του και της αντίληψής του για τον κόσμο και τον άνθρωπο.   Επίσης, η μειοψηφία αναφέρει ότι η απόφαση του Νίκου Φίλη «υπηρετεί τους σκοπούς της παροχής από το κράτος θρησκευτικής εκπαίδευσης πολυφωνικής και αξιολογικά ουδέτερης, παρουσιάζει επαρκώς τη διδασκαλία της Ορθοδοξίας, όπως προβλέπει το Σύνταγμα και οι διατάξεις των διεθνών συμβάσεων». «Η απόφαση του ΣτΕ για τη διδασκαλία των θρησκευτικών είναι ένα άλμα προς τα πίσω», σχολίασε το Ποτάμι προσθέτοντας ότι «αποφάσεις τέτοιου χαρακτήρα παραπέμπουν σε ερμηνείες της δεκαετίας του ’50, σύμφωνα με τις οποίες η διδασκαλία των θρησκευτικών πρέπει να έχει κατηχητικό χαρακτήρα. Κάποιοι θέλουν, αντί η Ελλάδα να κάνει βήματα προόδου, να γυρίζει στο πιο συντηρητικό παρελθόν».

Πρέπει να επισημανθεί ,εν κατακλείδι , ότι η συγκεκριμένη απόφαση πηγαίνει την εκπαίδευση και την κοινωνία δυο τουλάχιστον δεκαετίες πίσω, καθώς ταυτίζεται και συντάσσεται με απόψεις ακραίων και σκοταδιστικών θεολογικών κύκλων..

Η εκπαιδευτική κοινότητα οφείλει να βγει μπροστά. Να απαγκιστρωθεί από τη συντηρητική γραμμή του κυβερνητικού ετεροκαθορισμού

Το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να αγωνιστεί για το έργο της ανανέωσης, του πλουραλισμού και του εκδημοκρατισμού των προγραμμάτων σπουδών και των διδακτικών υλικών όλων των βαθμίδων.Πολύ περισσότερο όπου η νέα διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών έχει ενσωματωθεί πλήρως και έχει γίνει απολύτως αποδεκτή από εκπαιδευτικούς και μαθητές γιατί αποτελούσε ώριμο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας. Η αποστολή των εκπαιδευτικών δεν είναι να αναπαράγουν το κατεστημένο αλλά να αφυπνίζουν συνειδήσεις.

«ΓΙΟΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ» Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ – ΒΑΛΤΑ

Επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης Δημοκρατική Πελοποννησιακή Συνεργασία – Πράξη Ανάπτυξης
πρ. Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Μεσσηνίας

Η αναγκαιότητα για βελτίωση και εκσυγχρονισμό του δρόμου Γαργαλιάνοι Βάλτα, αναδεικνύεται εκτός των άλλων και από τις προσπάθειες του καποδιστριακού Δήμου Γαργαλιάνων από το 2010 και τις πολύχρονες διεκδικήσεις των κατοίκων της περιοχής.

Άστοχες όμως ενέργειες αρχικά της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μεσσηνίας και σήμερα της Περιφερειακής Αρχής , το σημαντικό αυτό έργο έχει περάσει από «σαράντα κύματα» με πολλές υποσχέσεις και προσωπικές δεσμεύσεις , αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Τελικά το 2014 ξεμπλοκαρίστηκαν όλες οι εκκρεμότητες και ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες (συμπληρωματικές μελέτες διαπλάτυνσης του γεφυριού της Βάλτας κλπ) και το σημαντικό αυτό έργο ήταν ώριμο να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ.

Δυστυχώς με απόφαση του Περιφερειάρχη κ Τατούλη το Μάρτιο του 2015 το έργο απεντάχθηκε. Συνεπώς η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στον Περιφερειάρχη για την μη υλοποίηση του σπουδαίου αυτού οδικού άξονα.

Θεωρείται μάλιστα εμπαιγμός για τους κατοίκους της Βάλτας, η πενιχρή χρηματοδότηση του έργου με 400.000€ , από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων όπως ανακοίνωσε η Περιφερειακή Αρχή στο προχθεσινό Περιφερειακό Συμβούλιο.

Στην ουσία πρόκειται για μικροβελτιώσεις και «μπαζώματα» και όχι ένα σύγχρονο οδικό άξονα, όπως προβλεπόταν από την μελέτη που είχε ενταχθεί στο ΕΣΠΑ, με προϋπολογισμό ύψους 2.300.000€.

Οφείλει η Περιφερειακή Αρχή να επανορθώσει άμεσα με χρηματοδότηση του έργου, στο ύψος του προϋπολογισμού που προβλεπόταν στην αρχική εγκριθείσα μελέτη , είτε προέλθει από το Π.Δ.Ε. είτε απ΄ οποιοδήποτε άλλο χρηματοδοτικό εργαλείο.

 

Υ.Γ. 1 : Ένας οδικός άξονας με σύγχρονες προδιαγραφές και προϋπολογισμό 2.300.000€ , δεν μπορεί  να αντικαθίσταται με μερεμέτια και φτωχό προϋπολογισμό των 400.000€.

Υ.Γ. 2 : Μετά το φιάσκο του αλιευτικού καταφυγίου της Μαραθόπολης, άλλος ένας εμπαιγμός της Περιφέρειας για έργα της Τριφυλίας, ο δρόμος Γαργαλιάνοι – Βάλτα.

 

Καλαμάτα 22-03-2018                                   Ο επικεφαλής της Παράταξης

 

 

Παναγιώτης Αλευράς

Περιφερειακός Σύμβουλος

Πρ. Αντιπεριφερειάρχης

ΠE Μεσσηνίας

 

Μπιτσάνης Ηλίας: Πόλη, πολιτικό προσωπικό, σχεδιασμός και πολίτης…

Όταν κρίσιμα ζητήματα μιας πόλης δεν αντιμετωπίζονται, στην πορεία γίνονται όλο και μεγαλύτερα.

Μια λύση για εκείνον που σχολιάζει είναι να… σηκώσει ψηλά τα χέρια και να δηλώσει ότι “αυτός ο τόπος δεν σώζεται”. Η δεύτερη, να επιμείνει είτε πιστεύοντας είτε ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα.

Το ερώτημα είναι αν μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα χωρίς να αλλάξει το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίζεται τις δημόσιες υποθέσεις. Δεν θα δυσκολευτώ να τοποθετηθώ υπογραμμίζοντας ότι αυτό είναι αναγκαία συνθήκη, όχι όμως και ικανή. Πράγμα που σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά οι αντιλήψεις που εκφράζουν στη διαχείριση του δημόσιου χώρου. Κατά συνέπεια δεν αρκεί η αλλαγή προσώπων, απαιτείται τα νέα πρόσωπα να είναι φορείς νέας αντίληψης για τα όσα έχουν να κάνουν με την πόλη και τους ανθρώπους της.

Η όποια κριτική ασκείται από αυτή τη στήλη δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα, αλλά με τον τρόπο που αντιλαμβάνονται το “δημόσιο συμφέρον” και την εφαρμογή (ή μη εφαρμογή) επί εδάφους αυτών των αντιλήψεων. Είναι κάποιες διευκρινίσεις αναγκαίες καθόσον οι καιροί είναι… πονηροί και αργά ή γρήγορα θα αρχίσουν να σκάνε τα περί δημοτικών εκλογών σενάρια. Κάποιοι ήδη τα τροφοδοτούν, ο δήμαρχος αρέσκεται να παίζει από θέση ισχύος απέναντι σε συνεργάτες και αντιπάλους, και πλείστοι όσοι “ψάχνονται” εξετάζοντας πιθανά σενάρια. Και ασφαλώς υπάρχουν οι κομματικοί μηχανισμοί που αναζητούν τη νέα αντιστοίχιση ή στοίχιση αναλόγως των εξελίξεων.

Μετά την “παρένθεση” των εξηγήσεων επαναφορά στο προκείμενο που δεν είναι άλλο από την προσωπική εκτίμηση των πραγμάτων για την πόλη που αποκλίνει τα μάλα από αυτή της δημοτικής αρχής. Και επαναλαμβάνω, όχι για λόγους προσωπικούς ή κομματικής ένταξης, αλλά με αφετηρία μια ριζικά διαφορετική αντίληψη για την πόλη και τη ζωή της, το σχεδιασμό των επεμβάσεων, τις ιεραρχήσεις των έργων και τελικά το σύστημα διακυβέρνησης. Επειδή στις εκλογές οι πολίτες δεν ψηφίζουν κατά κανόνα “αντιλήψεις” αλλά πρόσωπα, κόμματα και ενίοτε “υποχρεώσεις”, η κριτική παραμένει ένα όπλο συνήθως “κόντρα στο ρεύμα” και ως εκ τούτου ενοχλητικό για όσους ταυτίζονται με (μικρά ή μεγάλα) συστήματα εξουσίας.

Φέτος μετράω 40 και βάλε χρόνια παρακολούθησης των τοπικών υποθέσεων με διάφορες ιδιότητες και διαφορετικές σχέσεις στις πολλές φάσεις και εναλλαγές. Τα 40… στρογγυλά έχουν να κάνουν με τις εκλογές του 1978 που αποτέλεσαν “τομή” για την πορεία των πραγμάτων στην Καλαμάτα από όποια θέση και να το κρίνει κανένας. Και το “βάλε”, κάτι χρόνια ακόμη από την αμηχανία και το “χύμα” της πρώτης μεταπολιτευτικής τοπικής αναμέτρησης η οποία εκ των πραγμάτων επηρέασε με τις “παρενέργειες” και την επόμενη. Θα μπορούσαν να γραφτούν… τόμοι και τόμοι σύγχρονης τοπικής ιστορίας γι’ αυτό το διάστημα και θα ήταν χρήσιμο να το κάνουν πολλοί που έζησαν αναμετρήσεις και θητείες, συγκρούσεις και συμπλεύσεις, λάθη και επιτυχίες, καινοτομίες και ατολμίες. Και τελικά τις μεγάλες αλλαγές που σημειώθηκαν στις διάφορες φάσεις, όταν άλλαζαν όχι μόνον αντιλήψεις αλλά και πολιτικές για την αυτοδιοίκηση. Και αυτό γιατί είναι χρήσιμο και κρίσιμο να κατανοήσουμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσονται οι δράσεις, πραγματοποιούνται τα έργα και αντιμετωπίζονται ή όχι οι δυσκολίες. Δεν ήταν μόνον τα πρόσωπα που καθόρισαν την πορεία των πραγμάτων, αλλά και οι πολιτικές “για την αυτοδιοίκηση και την πόλη” που εκπορεύονταν από το κεντρικό πολιτικό σύστημα κάθε φορά. Και φυσικά για την πόλη της Καλαμάτας ο σεισμός αποτέλεσε ένα τεράστιας σημασίας γεγονός που οδήγησε σε βίαιη αλλαγή και στη δημιουργία μιας άλλης πόλης σε ελάχιστο χρόνο. Γιατί πέραν των άλλων το επέτρεψαν οι συνθήκες εκείνης της εποχής· ανατριχιάζει κανένας στη σκέψη τι θα είχε γίνει αν το οικονομικό περιβάλλον ήταν το σημερινό. Αυτές οι σκέψεις αποτελούν τη σύνοψη του περιεχομένου μιας συζήτησης που δεν έγινε ποτέ, αλλά θα ήταν αναγκαία και διδακτική για το σήμερα και το μέλλον.

Σε κάθε περίπτωση και πέρα από τις ιδιαιτερότητες, αναδείχθηκε η διαχρονική αξία ορισμένων πραγμάτων τα οποία είναι προαπαιτούμενα… παντός καιρού. Θα έλεγα λοιπόν ότι το πρώτο από αυτά είναι ο σχεδιασμός. Χωρίς αυτόν, σε κρίσιμες περιόδους η πόλη θα ήταν διαφορετική επί τα χείρω. Ο σχεδιασμός φυσικά πρέπει να θεμελιώνεται επιστημονικά αλλά ποτέ δεν είναι ουδέτερος, στην πράξη υλοποιεί πολιτικές για την πόλη τις οποίες χαράζουν η διοίκηση και το βουλευόμενο σώμα κατά περίπτωση. Ως εκ τούτου η αποτελεσματικότητα είναι συνδυασμός επιστημονικής επάρκειας και αντίληψης των πραγμάτων από την τοπική εξουσία για το δημόσιο χώρο. Υπήρξαν περιπτώσεις που αυτές ταυτίστηκαν άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε με πλήρη αποτυχία. Υπήρξαν περιπτώσεις που οι τοπικοί άρχοντες υποστήριξαν “αβλεπώς” το σχεδιασμό και άλλες που οι επιστήμονες υποστήριξαν τις δημοτικές αντιλήψεις.

Αυτό ως μια κριτική αποτίμηση καταστάσεων που έχουμε ζήσει σχετικά με το σχεδιασμό έργων και παρεμβάσεων στην πόλη, με σκοπό να γίνει κατανοητό ότι ούτε η (όποια) δημοτική αρχή υποκαθιστά την επιστημονική αντίληψη για το σχεδιασμό συγκεκριμένων πραγμάτων, ούτε και οι επιστήμονες τη δημοτική πολιτική. Η σχέση χρειάζεται να έχει κατανομή ρόλων και κοινή στόχευση με βάση κοινές αντιλήψεις για το δημόσιο χώρο. Είναι μια υπόθεση δύσκολη, η οποία απαιτεί σεβασμό ρόλων αλλά και σαφείς “προδιαγραφές” για το επιδιωκόμενο. Οι μελέτες που έχουν… αρχειοθετηθεί είναι ίσως και μια απόδειξη για τα όσα προαναφέρθηκαν. Βεβαίως όλη αυτή η προβληματική είναι ασύμβατη με τη λογική του “σχεδιασμού”, όταν αυτός υπακούει στις επιδιώξεις και επιθυμίες των δημοτικών παραγόντων, όταν αυτές δεν αποτελούν μέρος ενός συνολικού σχεδίου που υλοποιείται σταδιακά. Αλλά αντιθέτως δεσμεύουν το σχεδιασμό και πολλές φορές οι επεμβάσεις είναι ασύμβατες μεταξύ τους.

Και καταλήγουμε σε ένα σημερινό παράδειγμα το οποίο επιβεβαιώνει με απόλυτο τρόπο την τελευταία φράση. Η φύση έχει προικίσει την Καλαμάτα και προς τα βόρεια με το φαράγγι του Νέδοντα και την ευρύτερη περιοχή γύρω από αυτό. Το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο υπακούοντας στην κοινή λογική έχει ορίσει αυτή την περιοχή ως περιβαλλοντικό πάρκο. Θα περίμενε κανένας από τη δημοτική αρχή, σε υλοποίηση της πρόβλεψης αυτής, να σπεύσει να αξιοποιήσει τη μοναδική προίκα για πόλη (και μάλιστα παραθαλάσσια), δημιουργώντας ένα χώρο αναψυχής και πεζοπορίας στο φαράγγι με τους καταρράκτες και τα φράγματα. Αναθέτοντας μια μελέτη στη βάση μιας πολιτικής αποσυμφόρησης της καταπατημένης κοίτης από δημοτικές εγκαταστάσεις και άλλες επεμβάσεις. Και υλοποιώντας σταδιακά αυτή την πολιτική, ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να δώσει μια νέα μεγάλη δυνατότητα στην πόλη για τους κατοίκους και τους επισκέπτες.

Αντί αυτού, θεωρεί το χώρο ως “δημοτικό οικόπεδο” και επιχειρεί να τοποθετήσει δύο λειτουργίες ασύμβατες, με το πάρκο και μεταξύ τους: Από τη μια πλευρά μέσα στην κοίτη του ποταμού και σε χώρο που ήδη έχει καταπατηθεί, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες και στους δασικούς χάρτες, ετοιμάζεται να κατασκευάσει θέατρο. Από την άλλη, λίγο πιο πάνω και κοντά σε κατοικημένη περιοχή ετοιμάζεται να κατασκευάσει σταθμό μεταφόρτωσης σκουπιδιών, παραβιάζοντας όλες τις ρυθμίσεις του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου.

Εδώ συνολικά δεν έχουμε να κάνουμε με σχεδιασμό, αλλά με την αντίληψη ότι πρέπει αυτός να υπακούει στις επιθυμίες των αρχόντων που σχεδιάζουν… όπου τους βολεύει. Ειδικά όταν εξασφαλίζουν ανοχή και χρήμα για να υλοποιήσουν αυτές τις παρεμβάσεις. Τελικός στόχος η ψήφος του πολίτη και η υστεροφημία των αρχόντων. Και ποιος νοιάζεται αν κάποια στιγμή ο Νέδοντας αγριέψει και τα σηκώσει όλα, ή αν το σκουπίδι βρομίζει τις παρυφές της πόλης;

Το “ποιος νοιάζεται” είναι τελικά το πρόβλημα, σε μια εποχή που ο δημόσιος χώρος θεωρείται ιδιοκτησία εκείνου που μπορεί ή θέλει να τον εκμεταλλεύεται – και ο πολίτης βολεύεται με “άρτον και θεάματα” την εποχή κατά την οποία η έκφραση τείνει να γίνει… ιδεολογία.

Πηγή: Πόλη, πολιτικό προσωπικό, σχεδιασμός και πολίτης… – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online

Stephen Hawking – Τι είναι πραγματικότητα;

O Stephen Hawking πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες σε ηλικία 76 ετών. “Δεν υπάρχει Παράδεισος ή μεταθανάτια ζωή για χαλασμένα κομπιούτερ. Πρόκειται για ένα παραμύθι που απευθύνεται σε ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι».  Ας διαβάσουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του: “Το Μεγάλο Σχέδιο” για τη φύση της πραγματικότητας;.

Τι είναι πραγματικό, λοιπόν, το πτολεμαϊκό ή το κοπερνίκειο σύστημα;

Αν και πολλοί πιστεύουν πως ο Κοπέρνικος απέδειξε ότι ο Πτολεμαίος έσφαλλε, αυτό δεν ισχύει. Όπως και στην περίπτωση της κανονικής οπτικής μας έναντι εκείνης του χρυσόψαρου, θα μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε από τις δύο παραπάνω απεικονίσεις ως μοντέλο του Σύμπαντος, καθώς οι δικές μας παρατηρήσεις των ουρανών μπορούν να εξηγηθούν υιοθετώντας το μοντέλο της ακινησίας είτε της Γης είτε του Ήλιου. Παρά τον ρόλο του στις φιλοσοφικές έριδες σχετικά με τη φύση του Σύμπαντος, το πραγματικό πλεονέκτημα του κοπερνίκειου συστήματος έγκειται απλώς στο ότι οι εξισώσεις κίνησης είναι πολύ απλούστερες σε ένα σύστημα αναφοράς όπου ο Ήλιος ακινητεί.

Ένα άλλο είδος εναλλακτικής πραγματικότητας βρίσκουμε στην ταινία επιστημονικής φαντασίας The Matrix, όπου η ανθρωπότητα ζει, δίχως να το γνωρίζει, σε μια προσομοιωμένη εικονική πραγματικότητα δημιουργημένη από ευφυείς υπολογιστές, προκειμένου οι άνθρωποι να διατηρούνται σε μια κατάσταση μακάριας ικανοποίησης, ενώ οι υπολογιστές τούς στραγγίζουν από τη βιοηλεκτρική τους ενέργεια —ό,τι, τέλος πάντων, σημαίνει αυτό. Μια τέτοια σύλληψη ενδέχεται να μην είναι και τόσο τραβηγμένη, αν λάβουμε υπόψη μας όλους αυτούς που προτιμούν να περνούν την ώρα τους στην προσομοιωμένη πραγματικότητα διαδικτυακών τόπων, όπως το Second Life.

Stephen Hawking

Πώς ξέρουμε ότι δεν είμαστε απλώς οι χαρακτήρες μιας υπολογιστικής σαπουνόπερας; Αν ζούσαμε σε έναν συνθετικό φανταστικό κόσμο, τα γεγονότα δεν θα είχαν απαραίτητα καμία λογική ή συνέπεια, ούτε και θα υπάκουαν σε νόμους. Οι εξωγήινοι που θα μας ήλεγχαν μπορεί να το έβρισκαν πιο ενδιαφέρον ή διασκεδαστικό να παρακολουθούν τις αντιδράσεις μας όταν θα βλέπαμε, για παράδειγμα, την πανσέληνο να σκίζεται στη μέση ή καθέναν που ακολουθεί δίαιτα να αναπτύσσει μια ακατάσχετη όρεξη για τούρτες.

Αν όμως οι εξωγήινοι επέβαλλαν νόμους με συνέπεια, δεν θα υπήρχε τρόπος να διακρίνουμε το κατά πόσον θα μπορούσε να υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα πίσω από την προσομοιωμένη εκδοχή της. Στην περίπτωση αυτή, εύκολα θα χαρακτηρίζαμε τον κόσμο των εξωγήινων «αληθινό» και τον συνθετικό κόσμο «ψεύτικο». Αν όμως τα πλάσματα στον προσομοιωμένο κόσμο —όπως και εμείς— δεν είχαν τη δυνατότητα να παρατηρήσουν από έξω το σύμπαν τους, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να αμφιβάλλουν σχετικά με τις δικές τους απεικονίσεις της πραγματικότητας. Πρόκειται για τη σύγχρονη εκδοχή της ιδέας ότι όλοι είμαστε μυθολογήματα στο όνειρο κάποιου άλλου.

Τα παραπάνω παραδείγματα μας οδηγούν σε ένα συμπέρασμα το οποίο θα αποδειχθεί σημαντικό στο πλαίσιο του βιβλίου: Δεν υπάρχει έννοια της πραγματικότητας ανεξάρτητη από κάποια απεικόνιση ή μια θεωρία. Αντίθετα, εμείς θα υιοθετήσουμε την ιδέα την οποία θα ονομάσουμε «ρεαλισμό κατά το μοντέλο» —δηλαδή, ότι μια φυσική θεωρία ή ένα κοσμοείδωλο δεν είναι παρά ένα μοντέλο (μαθηματικού χαρακτήρα, γενικά) και ένα σύνολο κανόνων που συνδέουν τα στοιχεία του μοντέλου με τις παρατηρήσεις. Αυτό μας προσφέρει ένα πλαίσιο για την ερμηνεία της σύγχρονης επιστήμης.

Από την εποχή του Πλάτωνα και εξής, οι φιλόσοφοι ερίζουν σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας. Η κλασική επιστήμη βασίζεται στην πεποίθηση ότι υπάρχει ένας πραγματικός κόσμος έξω από εμάς, με ιδιότητες συγκεκριμένες και ανεξάρτητες από τον παρατηρητή ο οποίος τις συλλαμβάνει. Σύμφωνα με την κλασική επιστήμη, κάποια αντικείμενα υπάρχουν και διαθέτουν φυσικές ιδιότητες (όπως ταχύτητα και μάζα) με καλώς ορισμένες τιμές.

Κατά την άποψη αυτή, οι θεωρίες μας συνιστούν απόπειρες περιγραφής των εν λόγω αντικειμένων και των ιδιοτήτων τους, οι δε μετρήσεις και οι αισθητήριες αντιλήψεις μας αντιστοιχούν σε αυτές. Τόσο ο παρατηρητής όσο και το παρατηρούμενο αντικείμενο ανήκουν σε έναν κόσμο με αντικειμενική ύπαρξη, και κάθε διάκριση ανάμεσά τους δεν είναι παρά συμβατική.

Με άλλα λόγια, αν δούμε ένα κοπάδι ζέβρες να μαλώνουν για μια θέση στο παρκινγκ, αυτό θα σημαίνει ότι ένα κοπάδι ζέβρες όντως μαλώνουν για μια θέση στο παρκινγκ. Κάθε άλλος παρατηρητής που θα σταθεί για να κοιτάξει, θα μετρήσει τις ίδιες ιδιότητες- και το κοπάδι θα διαθέτει αυτές τις ιδιότητες είτε αποτελέσει είτε όχι αντικείμενο παρατήρησης. Στη φιλοσοφία, η πεποίθηση αυτή ονομάζεται ρεαλισμός (ή πραγματοκρατία).

***

Stephen Hawking & Leonard Mlodinow: Το Μεγάλο Σχέδιο.

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Η άποψη του ΔΗΜΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ για Μουτελάκη και Κασκούτη

ByMessinia LivePosted on 15/03/2018

ΑΙΧΜΗΡΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ: “ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΕ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ”

“Σύμφωνα με έγγραφο της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Πελοποννήσου η ρύπανση που εντοπίστηκε σε κανάλια και τάφρους του ΓΟΕΒ οφείλεται κυρίως στις κτηνοτροφικές μονάδες”,επισημαίνεται σε ανακοίνωση του Δήμου Καλαμάτας.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ: “ΟΧΙ ΑΡΔΕΥΣΗ ΑΠΟ ΜΟΥΤΕΛΑΚΗ ΚΑΙ ΚΑΣΚΟΥΤΗ”

Για το ίδιο θέμα ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΓΟΕΒ Παμίσου πληροφορεί ότι οι καλλιεργητές έχουν ενημερωθεί ότι δεν πρέπει να αρδεύουν από τις αποστραγγιστικές τάφρους Κασκούτη και Μουτελάκη και πως η ρύπανση δημιουργεί εκτός από περιβαλλοντικό πρόβλημα και πρόβλημα στην αρδευτική λειτουργία του ΓΟΕΒ.

“Το θέμα είναι ποιός θα ελέγξει, θα εξειδικεύσει, θα εντοπίσει και θα επιβάλλει όσα προβλέπει ο Νόμος. Δεν πρέπει να μείνουμε στις διαπιστώσεις”

καταλήγει η ανακοίνωση του Δήμου Καλαμάτας.

Μετά και το έγγραφο της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος που επιβεβαιώνει τη ρύπανση στα κανάλια, και ειδικά σε Μουτελάκη και Κασκούτη, και δείχνει ως υπεύθυνες κυρίως κτηνοτροφικές μονάδες της περιοχής, επιβεβαιώνεται ο δήμαρχος Καλαμάτας, Παναγιώτης Νίκας, που από την αρχή είχε κάνει λόγο για ρύπανση στο Μουτελάκη που δεν οφείλεται στον Βιολογικό Καθαρισμό Καλαμάτας. Ο δήμαρχος σε δηλώσεις του είχε πει σε συνέντευξη Τύπου πως
“Η ρύπανση δεν προέρχεται από βοθρολύματα, αλλά ενδεχομένως από βιομηχανικές μονάδες. Το πρόβλημα με τα λύματα είναι σοβαρό και δυστυχώς ο Δήμος Καλαμάτας δεν έχει τον μηχανισμό να το ελέγξει. Αυτό είναι δουλειά των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και της Αστυνομίας”

“Nα επιληφθούν άμεσα οι αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες, αλλιώς θα συνεχίζεται η αφροσύνη, και αυτή η εγκληματική ενέργεια!”

είχε δηλώσει τότε ο δήμαρχος.

Αλλά και ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ, Δημήτρης Βεργόπουλος, είχε δηλώσει κατά τη διάρκεια του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας, όταν είχε έρθει προς συζήτηση το θέμα της ρύπανσης στο Μουτελάκη και στα γύρω κανάλια, τα εξής: “Να δούμε τι προβλέπουν οι μελέτες αυτές από ελαιοτριβεία, τυροκομία κλπ, και να δούμε τελικά που πάνε αυτά τα απόβλητα για τα οποία σήμερα συζητάμε. Και να μην ρίχνουμε τις ευθύνες στον Βιολογικό ή στη ΔΕΥΑΚ. Δεν είναι εκεί τελικά το πρόβλημα”, είχε δηλώσει με νόημα.

ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗ ΔΕΥΑΚ ΤΙΣ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

Όπως είχε δηλώσει στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 29 Ιανουαρίου, η ΔΕΥΑΚ έχει ήδη αποστείλει αίτημα στην Περιφέρεια-ως αρμόδια για την αδειοδότηση των βιομηχανικών μονάδων της περιοχής- και ζητούσε να τις σταλούν οι μελέτες που έχουν υποβάλλει οι ίδιες οι επιχειρήσεις και αφορούν τον τρόπο διαχείρισης των αποβλήτων τους.
Μέχρι σήμερα, όπως μας δήλωσε, δεν έχει παραλάβει τίποτα ακόμα από την Περιφέρεια.

ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΕΛΕΓΚΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ;

Αρμόδιες υπηρεσίες υπάρχουν και είναι η Περιφέρεια, η Αστυνομία και φυσικά οι εισαγγελικές Αρχές, εφόσον έχει διαπιστωθεί η ρύπανση. Όλος ο μηχανισμός πρέπει να κινητοποιηθεί για να σταματήσει αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα. Η νομοθεσία θέτει συγκεκριμένες προϋποθέσεις λειτουργίας των βιομηχανικών και κτηνοτροφικών μονάδων, και το πως θα επεξεργάζονται τα απόβλητά τους. Και σε καμία περίπτωση αυτά δεν πρέπει να καταλήγουν σε αποστραγγιστικά κανάλια. Σε μια τέτοια περίπτωση επιβάλλονται τσουχτερά πρόστιμα στους παραβάτες, που φτάνουν μέχρι και την ανάκληση της άδειας λειτουργίας τους.

Δυστυχώς, η χρόνια ανοχή ή ολιγωρία των κρατικών Αρχών έχει οδηγήσει κάποιους στην ασυδοσία. Δεν μπορούμε να μιλάμε για υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα μικρή ή μεγάλη, όταν αυτή επιβαρύνει, σαν να μην υπάρχει αύριο, το περιβάλλον. Αυτή η ασυδοσία και η αίσθηση του απυρόβλητου και της ατιμωρησίας από κάπου καλλιεργήθηκε. Το θέμα είναι να παρέμβει άμεσα η πολιτεία και να επιβάλλει τη νομιμότητα. Δεν αρκούν διαπιστώσεις, αλλά πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις στους υπεύθυνους αυτού του διαρκούς περιβαλλοντικού εγκλήματος.

Μαίρη Περδικέα