Η αγροτική ανάπτυξη της χώρας μας – Αρχική

Η αγροτική ανάπτυξη της χώρας μας

December 27, 2016 Του Σίδερη Θεοχαρόπουλου

Η ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας στη σημερινή συγκυρία είναι περισσότερο από κάθε άλλη φορά επιβεβλημένη. Πέραν της ανάγκης απεξάρτησης από εισαγωγές τροφίμων, η γεωργία καλείται σήμερα, στην εποχή των μνημονίων που οδηγηθήκαμε από τις μέχρι τώρα πολιτικές της χώρας μας, να μειώσει τη φτώχεια και την ανεργία, να διευρύνει την κοινωνική ένταξη και να προστατεύσει το περιβάλλον. H αύξηση της παραγωγής τροφίμων θα πρέπει να λάβει επίσης υπόψη της το γεγονός ότι αυξάνεται συνεχώς ο πληθυσμός της γης και οι ανάγκες σε τρόφιμα, ότι ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι υποφέρουν από πείνα και ότι σύμφωνα με την UNICEF 8.000 παιδιά πεθαίνουν ημερησίως από πείνα.Ο πρωτογενής τομέας έχει τη δυνατότητα να συμβάλλει στην αειφόρο αγροτική ανάπτυξη, στην απεξάρτηση της χώρας από τους δανειστές και την εισαγωγή τροφίμων, στη μείωση της ανεργίας και στην κοινωνική συνοχή. Έτσι, μπορεί εν δυνάμει να αποτελέσει το βασικό πυλώνα του νέου εθνικού παραγωγικού μοντέλου που έχει ανάγκη η χώρα, βασισμένο στην κοινωνία της γνώσης.

Υψηλή ποιότητα και καινοτομία

H παγκοσμιοποίηση, τα μνημόνια, η έλλειψη τροφίμων στις αναπτυσσόμενες χώρες, η αυξανόμενη ζήτηση ποσοτικά και σε ποιοτικά και παραδοσιακά προϊόντα, η αύξηση του τουρισμού, η έξαρση του μεταναστευτικού, της ανεργίας, υποχρεώνει την ελληνική γεωργία να αναμετρηθεί με τη δημιουργία θέσεων εργασίας για τους νέους και να στραφεί στην αύξηση της παραγωγής και στην εξασφάλιση της ανταγωνιστικότητας των αγροτικών προϊόντων. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της παραγωγής υψηλής ποιότητας και υγιεινής τροφίμων και καινοτομικών προϊόντων με προστιθέμενη αξία και με μειωμένο κόστος παραγωγής. Επίσης η γεωργία καλείται να συμβάλει στη διατήρηση του κοινωνικού ιστού της υπαίθρου, στην προστασία του περιβάλλοντος (φυσικών πόρων και οικοσυστημάτων), στην ολοκληρωμένη ανάπτυξη του αγροτικού χώρου και στην «παραγωγή» τοπίου.

Διεθνώς ανταγωνιστική γεωργία

Η κατάσταση της ελληνικής γεωργίας και τα προβλήματα παρουσιάστηκαν σε προηγούμενο άρθρο μας (εφημερίδα «Εποχή», 23/10/16). Προτείνεται η έξυπνη εξειδίκευση ή στρατηγική (RIS3 Research and Innovation Strategy for Smart Specialization), ως μία ευρωπαϊκή πολιτική περιφερειακής ανάπτυξης, ενώ αρκετές και έγκυρες μελέτες προτείνουν την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας μέσω της γεωργίας και παραγωγής τροφίμων κύρια στις περιοχές της Ηπείρου, Θεσσαλίας, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, όπου διαμορφώνονται ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα για την αγροτική παραγωγή. Από πολλούς μελετητές, μεταξύ άλλων από την McKinsey (2014), προτείνονται διάφορες στρατηγικές, ώστε μέχρι το 2021 το αγροτικό ΑΕΠ να φθάσει τα 20 δισ. και να δημιουργηθούν 140.000 θέσεις εργασίας, και το εμπορικό ισοζύγιο να βελτιωθεί κατά 2,7 δισ. ΕΥΡΩ.Αφού καθοριστούν εθνικά και περιφερειακά οι μακροχρόνιες πολιτικές κατευθύνσεις και εξειδικευτούν οι στόχοι και οι τομείς ανάπτυξης της ελληνικής γεωργίας, θα πρέπει να διασφαλιστεί η ανταγωνιστικότητα, η παραγωγικότητα, η επιχειρηματικότητα, και η αποτελεσματικότητα, ώστε η ελληνική γεωργία να είναι ανταγωνιστική διεθνώς. Αυτό προφανώς απαιτεί έργα υποδομής, καινοτομία, τεχνολογική βελτίωση, επάρκεια και αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων, όπως του φυσικού περιβάλλοντος, του κλίματος και των ευρωπαϊκών πολιτικών για την παραγωγή ποιοτικών και ανταγωνιστικών προϊόντων. Γι’ αυτό χρειάζονται επενδύσεις στην καινοτομία, την προώθηση της έρευνας, της τεχνολογίας και της μεταφοράς των αποτελεσμάτων τους στην πράξη μέσω εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης.

Πολυεπίπεδος σχεδιασμός

Η ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας θα πρέπει να αρχίσει και να συνδυαστεί με τη μελέτη της εγχώριας, ευρωπαϊκής και παγκόσμιας αγοράς των γεωργικών προϊόντων, και των αναγκών διαχρονικά σε τρόφιμα, ποτά, τροφές ζώων, βιοκαύσιμα και ίνες, με συγκεκριμένες προδιαγραφές.Χρειαζόμαστε άμεσα έργα υποδομής, αναδασμούς (σχήματα αύξησης μεγέθους επιχειρήσεων, συνεταιρισμούς νέας γενιάς και νοοτροπίας), προώθηση των ευρυζωνικών υποδομών στις αγροτικές περιοχές, εσωτερική (φυτική και ζωική παραγωγή) και εξωτερική καθετοποίηση των επιχειρήσεων (τυποποίηση, συσκευασία, διακίνηση, εμπορία), μεταρρυθμίσεις, μετασχηματισμούς, εξωστρέφεια, ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματικότητα με καινοτόμες προσεγγίσεις και τεχνολογία.Απαιτείται συνεργασία των θεσμών, της έρευνας, των συνεταιρισμών, των ενώσεων παραγωγών και των καταναλωτών. Σήμερα χρειάζεται ιχνηλασιμότητα (from farm to fork, «από το αγρόκτημα στο τραπέζι») αποτυπωμένη στην ετικέτα των προϊόντων. Για να εξασφαλίζουν θέση τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα στα πιο απαιτητικά ράφια διεθνώς, απαιτείται και στροφή σε νέα, καινοτόμα και με προστιθέμενη αξία προϊόντα. Θα πρέπει να βελτιωθεί η παραγωγή, τυποποίηση, συντήρηση, διακίνηση, εμπορία, και γενικότερα η διαχείριση και η εφοδιαστική αλυσίδα (logistics) κλπ.Επίσης, πρέπει να αντιμετωπισθο

Πηγή: Η αγροτική ανάπτυξη της χώρας μας – Αρχική

Ο Γκράμσι και η Ρωσική Επανάσταση

 

Αντόνιο Γκράμσι (1891-1937)

20.05.2017,  Συντάκτης: Θανάσης Γιαλκέτσης

Συμπληρώνονται φέτος 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση και 80 από τον θάνατο του Αντόνιο Γκράμσι (1891-1937). Το γεγονός που άλλαξε την παγκόσμια Ιστορία σφράγισε την πολιτική και διανοητική βιογραφία ενός από τους κορυφαίους μαρξιστές στοχαστές του 20ού αιώνα.Αντόνιο Γκράμσι

Στη στάση του Γκράμσι απέναντι στον ρωσικό Οκτώβρη αναφέρεται το ακόλουθο άρθρο του Ιταλού μελετητή του γκραμσιανού έργου Μάσιμο Μοντονέζι

Οπως μπορούμε να καταλάβουμε διαβάζοντας την ανθολογία κειμένων του για τη Ρωσική Επανάσταση –που επιμελήθηκε ο Γκουίντο Λιγκουόρι-, ο Γκράμσι ταυτίστηκε κριτικά τόσο με το επαναστατικό επεισόδιο όσο και με τη διαδικασία που ακολούθησε.

Και οι δύο «ρωσικές επαναστάσεις» εμφανίζονται συνδεδεμένες υπό την ίδια ιστοριογραφική ονομασία, αλλά μπορούν να διαχωριστούν, όπως μπορεί να διαχωριστεί η ταξική πάλη εναντίον του αστικού και καπιταλιστικού κράτους από την οικοδόμηση ενός κράτους σε μια εναλλακτική κοινωνία.

Με βάση αυτό το κριτήριο διάκρισης, τρεις φάσεις της ζωής του Αντόνιο Γκράμσι φωτίζουν την πολιτική και διανοητική του στάση: το 1917, το 1926 και το 1933-1934. Το 1917, ο νεαρός Γκράμσι ενθουσιάστηκε από την ικανότητα των μπολσεβίκων να επιταχύνουν τον ρυθμό της Ιστορίας, να έρθουν σε ρήξη με τις μηχανιστικές υποθέσεις των σταδίων του ορθόδοξου μαρξισμού, να πραγματοποιήσουν μιαν «Επανάσταση ενάντια στο “Κεφάλαιο”», αναδεικνύοντας τις δυνατότητες της ταξικής πάλης ανεξάρτητα από το στάδιο ωρίμανσης των οικονομικών δομών.

Με μια δόση βολονταρισμού και υποκειμενισμού, ο Γκράμσι εγκωμίαζε τον ξεσηκωμό των μαζών και τον πρωταγωνιστικό ρόλο της επαναστατικής καθοδήγησης, συλλαμβάνοντας και υπογραμμίζοντας την ειδική χημεία του γεγονότος με έναν τόνο ιδεαλισμού.

Με αυτήν την έννοια, έγραφε στις 25 Ιουλίου του 1918: «Η Ρωσική Επανάσταση είναι κυριαρχία της ελευθερίας: η οργάνωση συγχωνεύεται με το αυθόρμητο, όχι χάρη στη βούληση ενός “ήρωα” που επιβάλλεται με τη βία. Είναι μια συνεχής και συστηματική εξύψωση του ανθρώπου, που ακολουθεί μιαν ιεραρχία η οποία δημιουργεί κάθε φορά τα αναγκαία όργανα της νέας κοινωνικής ζωής. (…)

Γιατί ο σοσιαλισμός δεν εγκαθιδρύεται σε μια προσδιορισμένη χρονική στιγμή, αλλά είναι ένα συνεχές γίγνεσθαι, μια ατέρμονη ανάπτυξη σε καθεστώς ελευθερίας, οργανωμένης και ελεγχόμενης από την πλειονότητα των πολιτών ή από το προλεταριάτο».

Με αφετηρία αυτήν την έμπνευση, ο Γκράμσι αφιερώθηκε στο καθήκον να «κάνει όπως στη Ρωσία», στο κίνημα των εργοστασιακών συμβουλίων του Τορίνου τα χρόνια 1918 και 1919, δημιουργώντας και καθοδηγώντας την ομάδα και το περιοδικό Ordine Nuovo, που θα γίνει ένας από τους ιδρυτικούς πυρήνες του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, το οποίο δημιουργήθηκε στο Λιβόρνο το 1921.

Στη συνέχεια, με τον Μουσολίνι και τον φασισμό ήδη στην εξουσία, ο Γκράμσι θα ζήσει στη Ρωσία επί σχεδόν δύο χρόνια ως εκπρόσωπος του Κ.Κ. Ιταλίας στην Κομμουνιστική Διεθνή. Με την επιστροφή του στην Ιταλία, το 1924, θα γίνει γενικός γραμματέας του κόμματος.

Δύο χρόνια μετά, στις 17 Οκτωβρίου του 1926, ο Γκράμσι θα συντάξει -στο όνομα του Κ.Κ. Ιταλίας- ένα σχέδιο επιστολής προς την Κεντρική Επιτροπή του ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Η επιστολή του Γκράμσι φανερώνει μια βαθιά ενωτική και αντίθετη προς τον σεχταρισμό πεποίθηση, με βάση την οποία ασκεί κριτική στις εσωτερικές αντιπολιτεύσεις του ρωσικού κόμματος –που εκείνη την περίοδο καθοδηγούνται από τον Τρότσκι, τον Ζινόβιεφ και τον Κάμενεφ-, και ταυτόχρονα μια ανυποχώρητη κριτική διάθεση που απευθύνεται στη σταλινική πλειοψηφία με όρους οι οποίοι θα αποκαλυφθούν θλιβερά προφητικοί:

«Σύντροφοι, εσείς υπήρξατε, σε αυτά τα εννέα χρόνια της παγκόσμιας Ιστορίας, το οργανωτικό και προωθητικό στοιχείο των επαναστατικών δυνάμεων όλων των χωρών. Ο ρόλος που παίξατε δεν έχει προηγούμενο, όμοιο σε εύρος και σε βάθος, σε όλη την Ιστορία του ανθρώπινου γένους.

»Σήμερα όμως εσείς καταστρέφετε το έργο σας, εσείς υποβιβάζετε και διατρέχετε τον κίνδυνο να εκμηδενίσετε τον ηγετικό ρόλο που το Κομμουνιστικό Κόμμα της ΕΣΣΔ είχε κατακτήσει χάρη στην ώθηση του Λένιν.

»Νομίζουμε ότι το βίαιο πάθος των ρωσικών ζητημάτων σάς κάνει να παραβλέπετε τις διεθνείς όψεις αυτών των ίδιων των ρωσικών ζητημάτων, σας κάνει να ξεχνάτε ότι τα καθήκοντά σας ως Ρώσοι αγωνιστές μπορείτε να τα εκπληρώσετε μόνο στο πλαίσιο των συμφερόντων του διεθνούς προλεταριάτου».

Εξαιτίας αυτού του πολεμικού τόνου, καθώς και του γεγονότος ότι λίγο μετά ο Γκράμσι θα συλληφθεί και θα φυλακιστεί, η επιστολή δεν θα συζητηθεί και θα αρχειοθετηθεί από τον Παλμίρο Τολιάτι, σύντροφο του Γκράμσι από την περίοδο του τορινέζικου κινήματος των συμβουλίων και της Ordine Nuovo.

Ο Τολιάτι ανέλαβε την ευθύνη να λογοκρίνει μια πολιτική κριτική που άξιζε να συζητηθεί στους κόλπους του Κ.Κ. Ιταλίας, ενεργώντας έτσι όχι μόνο για λόγους πειθαρχίας, αλλά και για να προστατέψει το κόμμα, στο οποίο ήταν ήδη ο κύριος ηγέτης χάρη στην αφοσίωσή του στην πλειοψηφία του ΚΚΣΕ και στο γεγονός ότι ο Γκράμσι βρισκόταν στη φυλακή.

Ηδη από τη φυλακή, στη διάρκεια της επίπονης συγγραφής των «Τετραδίων» του, που φτάνει στα 1933-1934 ώς τη βασική της επεξεργασία, ο Γκράμσι θα τονίσει τη σημαντική θεωρητική του απόσταση σε σχέση με τον σοβιετικό μαρξισμό, που έχει μετατραπεί σε μαρξιστική-λενινιστική κατήχηση.

Είναι αντικείμενο συζήτησης τόσο το γεγονός ότι ο Γκράμσι, ήδη απομονωμένος πολιτικά και εξαιτίας της διαφωνίας του με τη γραμμή «τάξη εναντίον τάξης» της Κομμουνιστικής Διεθνούς, ανέπτυσσε θεωρητικά μια εναλλακτική πρόταση πολιτικής γραμμής όσο και το αν η αποστασιοποίησή του από την πορεία της χώρας των σοβιέτ ήταν αμετάκλητη.

Οπως είναι γνωστό, μετά τον θάνατό του, ο Τολιάτι εγκωμίασε τη μορφή του Γκράμσι και δημοσίευσε τα «Τετράδια της φυλακής», αξιοποιώντας τα ως θεωρητική βάση της πρωτοτυπίας του μεταπολεμικού ιταλικού κομμουνισμού, χωρίς να απαρνηθεί ούτε τον λενινισμό ούτε την ΕΣΣΔ.

Ανεξάρτητα από όλα αυτά, σημασία έχει το πώς ο Γκράμσι υπήρξε στρατευμένος κριτικός των ρωσικών επαναστάσεων, τόσο με τον ενθουσιασμό του για τη Ρωσική Επανάσταση ως επεισόδιο όσο και με την κριτική του προσχώρηση στην επανάσταση ως οικοδόμηση του σοσιαλισμού: τίμησε το γεγονός κριτικάροντας τα όρια του μαρξισμού και άσκησε κριτική στο καθεστώς επικαλούμενος το εύρος του μαρξισμού.

Εκτός από τον θεωρητικό του πλούτο, ο γκραμσιανός μαρξισμός φτάνει σε μας έπειτα από έναν αιώνα χάρη σε αυτή τη στάση της στρατευμένης κριτικής, επειδή, όπως έλεγε ο ίδιος ο Γκράμσι, αν η αλήθεια είναι πάντοτε επαναστατική, ο μαρξισμός δεν μπορεί να πάψει να είναι κριτικός.

Δεν υπάρχει επομένως καλύτερος «γκραμσιανός» τρόπος για να τιμήσουμε τη μνήμη της Οκτωβριανής Επανάστασης από το να ασκούμε κριτική στο καθεστώς που την απολίθωσε.

Η Σπάρτη στην Καλαμάτα για τα σκουπίδια: Τέσσερις φορές ακριβότερη η κεντρική διαχείριση! – Kalamata Journal

Τέσσερις φορές ακριβότερα ή, στην καλύτερη περίπτωση, δυόμισι φορές ακριβότερα, θα κοστίζει στον κάθε πολίτη η διαχείριση των σκουπιδιών εάν, παρά τις ομόφωνες αποφάσεις των Δήμων, αυτή γίνεται κεντρικά και με τους όρους που έχει προσδιορίσει η Περιφέρεια Πελοποννήσου, τόνισε σήμερα, από την Καλαμάτα, ο δήμαρχος Σπάρτης Βαγγέλης Βαλιώτης…Έκανε δε την εκτίμηση ότι δεν θα βρεθεί δήμαρχος και Δημοτικό Συμβούλιο που θα ψηφίσει τον πολλαπλασιασμό των δημοτικών τελών. Ο Βαγγέλης Βαλιώτης υπογράμμισε ότι υπάρχει άλλη λύση, πάρα πολύ πιο οικονομική και φιλική στο περιβάλλον, αυτή που εφαρμόζει ο Δήμος του, η διαλογή στην πηγή, η ανακύκλωση και η κομποστοποίηση του οργανικού. Ο δήμαρχος Σπάρτης τόνισε ότι υπάρχουν πλέον τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η τοπική διαχείριση περιορίζει εντυπωσιακά το κόστος της διαχείρισης. Επεσήμανε ωστόσο ότι στο Δήμο του δεν εφαρμόζεται ακόμη ολοκληρωμένα η τοπική διαχείριση διότι δεν έχει εκδοθεί η περιβαλλοντική άδεια για την κομποστοποίηση των οργανικών και επειδή δεν υπάρχει νόμιμος χώρος για το υπόλειμμα, κάτι που ανέφερε ότι είναι ευθύνη άλλων υπηρεσιών, εκφράζοντας όμως την πεποίθηση ότι θα ανταποκριθούν, δεδομένου ότι αυτό επιβάλλεται και από τη νομοθεσία, τον Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Απορριμμάτων. Επίσης ο Βαγγέλης Βαλιώτης τόνισε ότι θεωρεί πως η κυβέρνηση δεν θα παρακάμψει τους Δήμους για να επιβάλει την κεντρική διαχείριση και την εφαρμογή του σχεδίου της Περιφέρειας, δεδομένου ότι, όπως συνέχισε, αυτή η ίδια κυβέρνηση έδωσε στους Δήμους την αρμοδιότητα για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Αν, παρόλα αυτά και παρά τις ομόφωνες αποφάσεις που όπως είπε ο δήμαρχος Σπάρτης έχει λάβει μέχρι τώρα ο Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Πελοποννήσου για την τοπική διαχείριση, επιχειρηθεί να επιβληθεί η κεντρική διαχείριση και το αποτέλεσμα του διαγωνισμού που διενήργησε η Περιφέρεια, τότε το αν θα συμμετέχει και ο δικός του Δήμος σε αυτό θα το αποφασίσει το Δημοτικό Συμβούλιο ή και οι ίδιοι οι κάτοικοι της περιοχής με δημοψήφισμα!Ο δήμαρχος Σπάρτης βρέθηκε στην Καλαμάτα προσκαλεσμένος του επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου, Μανώλη Μάκαρη, ο οποίος στο πρόσφατο σχετικά παρελθόν είχε επισκεφθεί με συνεργάτες του τη Σπάρτη, είδε το πώς εφαρμόζεται η τοπική διαχείριση των απορριμμάτων και είναι ένθερμος υποστηρικτής του σχεδιασμού του Δήμου Σπάρτης.

Πηγή: Η Σπάρτη στην Καλαμάτα για τα σκουπίδια: Τέσσερις φορές ακριβότερη η κεντρική διαχείριση! – Kalamata Journal

«Μάχη» με τους Θεσμούς για τα 49 στρέμματα στον Κορδία

Πρώτη Δημοσίευση: 12/05/2017 18:14 – Τελευταία Ενημέρωση: 12/05/2017 18:14

Τα προαπαιτούμενα της νέας συμφωνίας… τροχοπέδη του Δήμου Καλαμάτας


Την τάση της κυβέρνησης να «χαρίζει» ακίνητα, κυρίως προς τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), επιχειρούν να διακόψουν οι Θεσμοί. Το συμπληρωματικό μνημόνιο έρχεται να βάλει περιορισμούς στην πρόθεση της κυβέρνησης να μεταφέρει ακίνητα στις «τοπικές κοινωνίες» και τους ΟΤΑ.
Σύμφωνα με την «Καθημερινή», οι Θεσμοί πιέζουν για μεγαλύτερο έλεγχο των ακινήτων.
Όπως υπογραμμίζεται, στα προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της συμφωνίας, σχετικά με τη δεύτερη αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας, η διαδικασία μεταφοράς των ακινήτων που παραμένουν έξω από το χαρτοφυλάκιο της ΕΤΑΔ (και του υπερταμείου) θα συμφωνηθεί μεταξύ των δύο πλευρών, δηλαδή της κυβέρνησης και των Θεσμών.
Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει τη σύσταση μιας ομάδας εργασίας, που θα αποκτήσει πλήρη έλεγχο σε όλα τα αρχεία του ελληνικού Δημοσίου. Η ομάδα εργασίας θα απαρτίζεται από στελέχη του υπερταμείου (ΤΑΙΠΕΔ και ΕΤΑΔ), του υπουργείου Οικονομικών και των επιμέρους υπουργείων.
Σύμφωνα με όσα έχουν συμφωνηθεί, η ομάδα αυτή θα έχει πλήρη πρόσβαση στις βάσεις δεδομένων όλων των υπουργείων, αλλά και στη βάση ακινήτων της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας (ΓΓΔΠ). Μάλιστα, η ρύθμιση για τη σύσταση της ομάδας εργασίας αποτελεί την προαπαιτούμενη ενέργεια για το κλείσιμο της συμφωνίας.
Σύμφωνα με το σχέδιο του συμπληρωματικού μνημονίου, εξαιρέσεις στη δημόσια ακίνητη περιουσία (συμπεριλαμβανομένων των περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν σε οντότητες ελεγχόμενες από τα υπουργεία) θα λαμβάνουν χώρα πάνω σε κοινά αποδεκτές, μεταξύ των Θεσμών και των ελληνικών Αρχών, γραμμές. Καμία μεταβίβαση δημοσίου ακινήτου δε θα λάβει χώρα, εάν αυτή θεωρείται ενάντια στη νέα νομοθεσία.

Τα 49 στρέμματα στον Κορδία
Η παραπάνω απόφαση θέτει υπό αμφισβήτηση την πρόοδο που είχε σημειωθεί σχετικά με τα 49 στρέμματα στην περιοχή του Κορδία, τα οποία διεκδικεί ο Δήμος Καλαμάτας.
Όπως σχολιάζει δελτίο Τύπου της Δημοτικής Αρχής, «ο δήμαρχος επί 8 χρόνια καταβάλλει προσπάθειες να αποδοθεί στο Δήμο Καλαμάτας κατά χρήση έκταση 49 στρεμμάτων στη Δυτική Παραλία.  Πρόκειται για έναν κρίσιμο χώρο για την ψυχαγωγία και την ποιότητα ζωής, όχι μόνο της Δυτικής Παραλίας, αλλά ολόκληρης της Καλαμάτας. Στο διάστημα αυτό επετεύχθη η μη υπαγωγή του χώρου στο ΤΑΙΠΕΔ, δηλαδή η μη εκποίησή του.
Η έκταση αυτή διαθέτει σημαντικές υποδομές άθλησης, κατασκευασμένες με δημόσιο χρήμα και είναι αναγκαίο να αποδοθεί στο Δήμο Καλαμάτας κατά χρήση, προκειμένου να επαυξηθούν και συμπληρωθούν οι υποδομές αυτές, γεγονός που θα συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην Καλαμάτα και της ελκυστικότητας της πόλης, με σαφώς θετικά αποτελέσματα στην τοπική και στην εθνική οικονομία.
Οι αρμόδιοι της ΕΤΑΔ του είπαν ότι το κλείσιμο τέτοιων θεμάτων, που αφορούν σε περίπου 70.000 ακίνητα του Δημοσίου στην Ελλάδα, περιέρχεται στην ευθύνη του υπερταμείου.  Επομένως, αρχίζει ο αγώνας από την αρχή για τη διεκδίκηση από το Δήμο των 49 στρεμμάτων, προκειμένου αυτά να αξιοποιηθούν».
Να προσθέσουμε και το ενδιαφέρον του ΕΛΚΕΘΕ για την κατασκευή ενυδρείου σε συνεργασία με το Δήμο Καλαμάτας, το οποίο είναι πάντοτε ζωηρό και κατά την ΕΤΑΔ η λειτουργία του αποτελεί πολύ σοβαρή προϋπόθεση για να παραχωρηθεί ολόκληρος ο χώρος κατά χρήση στο Δήμο Καλαμάτας.
Στο παρελθόν ο δήμαρχος Π. Νίκας είχε επισημάνει ότι σχετικό ενδιαφέρον υπέρ του αιτήματος του Δήμου έχουν δείξει κυβερνητικά στελέχη που είναι από την Καλαμάτα, όπως ο Αλ. Χαρίτσης και ο Χριστοφ. Βερναρδάκης.

Του Αντώνη Πετρόγιαννη

30 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΪΝΟΠΟΥΛΕΙΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ

Σαν σήμερα, στις 11.05.1987, ξεκινούσε η κατασκευή του Σαϊνοπούλειου Αμφιθεάτρου. Ένα Αμφιθέατρο γεννιόταν σε αυτόν τον τόπο ! Ακριβώς πριν 30 χρόνια, ένα αμφιθέατρο που έμελε να παίξει τον κυρίαρχο ίσως και τον αποκλειστικό ρόλο στα πολιτιστικά δρώμενα της Σπάρτης και της Λακωνίας γενικότερα.
Ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, πάνω από όλα πατριώτης και οραματιστής, ο Γιώργος Σαϊνόπουλος με το δικό του «ειδικό βάρος», έκανε προσωπική του υπόθεση τα ζητήματα πολιτισμού αυτού του τόπου και σηματοδοτούσε τα επόμενα χρόνια σε αυτόν τον τομέα.

Πουλοκέφαλος Γιώργος Πολιτικός Μηχανικός Πρώην Πρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου

Στην ιδιόκτητη έκταση του στη Μαγούλα και με αποκλειστικά δικές του δαπάνες που προέρχονταν κυρίως από εκποίηση δικών του περιουσιακών στοιχείων, αυτός ο υπέροχος άνθρωπος, έχτισε βήμα- βήμα αυτό το πολιτιστικό «απόσταγμα».
Που έκτοτε και ανελλιπώς καλύπτει με τις παραστάσεις του το κενό που υπήρχε σε θέματα πολιτισμού.

Ο υποφαινόμενος ως μελετητής και επιβλέπων μηχανικός του έργου έχει πολλά να θυμάται από αυτή τη συνεργασία ! Από την αγωνία, την επιμονή , τη θέληση και το όραμα αυτού του μοναδικού ανθρώπου.

Αξίζει κυρίως για τους επιγενόμενους μια μικρή αναφορά ώστε να εμβαθύνουμε στην σκέψη και στο πείσμα του ακούραστου Γιώργου Σαϊνόπουλου για να στηθεί και να ολοκληρωθεί αυτό το έργο.
Ξεκινήσαμε ένα χρόνο σχεδόν νωρίτερα με τα προκαταρκτικά, τα προσχέδια, συζητήσεις και ξενύχτια ατελείωτα, εκεί στο μικρό και φιλόξενο γραφειάκι της Κων/νου Παλαιολόγου! Απορρίψαμε προτάσεις, ξανασχεδιάσαμε! Ώρες ατελείωτες , ώρες δημιουργικές!

Ο μεταβολισμός της ενέργειας έπρεπε να δώσει απτά αποτελέσματα ! Πάντα με τη δική του έμπνευση αλλά και την επίσης υποστηρικτική στάση της συζύγου του της κ. Χρυσαυγής προχωρούσαμε, μελετούσαμε, σβήναμε, ξαναφτιάχναμε μέχρι να καταλήξουμε στην οριστική πρόταση.

Επισκεφθήκαμε ενδιάμεσα άλλες πόλεις που είχαν ανοιχτά θέατρα όχι για να αντιγράψουμε, αλλά για να δούμε τις αδυναμίες στην πράξη τέτοιων κατασκευών!
Θέλαμε έτσι και αλλιώς το δικό μας να είναι μοναδικό και κυρίως αυθεντικό!

Και ξεκινήσαμε μετά τις τυπικές διαδικασίες και τις αδειοδοτήσεις ακριβώς στις 11 Μαΐου του 1987 . Την Άνοιξη! Ώστε να έχουμε ολόκληρη την πρόσφορη κατασκευαστική περίοδο μπροστά μας ! Δεν έπρεπε να καθυστερήσουμε ούτε μία μέρα αλλά ούτε και να χαθεί καμία μέρα !

Πρώτα οι χωματουργικές εργασίες για την διαμόρφωση του χώρου και κατόπιν τις σκυροδετήσεις. Ο χώρος που επιλέχθηκε από τον ίδιο τον Γιώργο Σαϊνόπουλο ήταν ένα φυσικό πρανές που προσιδίαζε με μία κοίλη επιφάνεια που ακριβώς απέναντι της είχε τα φυσικά και μοναδικά σκηνικά !

Τον Ταΰγετο και το Μυστρά !

Δεν θα μπορούσε πραγματικά να υπάρχει άλλο μέρος που να συνδυάζει αθροιστικά αυτές τις παραμέτρους με αυτά τα πλεονεκτήματα.
Αξίζει βέβαια μία αναφορά στο αποτέλεσμα της ακουστικής που υπάρχει στο κατασκευασμένο θέατρο για τον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκε αυτό. Ο αρχικός σχεδιασμός του κοίλου του θεάτρου δεν ήταν ο σημερινός αλλά 4.00 μέτρα δυτικότερα!

Όταν τα χωματουργικά μηχανήματα είχαν διαμορφώσει το κοίλο στην αρχική θέση, το ανήσυχο πνεύμα του Γιώργου Σαϊνόπουλου επιζητούσε ακόμη καλύτερη ακουστική. Εφοδιαστήκαμε για αυτές τις ανάγκες με ένα ντεσιμπελόμετρο της εποχής και αρχίσαμε να μετράμε τα ηχητικά αποτελέσματα. Αυτό όμως δεν τον ικανοποιούσε !

Έτσι μία μέρα μου έδειξε δύο πέτρες ποταμίσιες και μου υπέδειξε να μείνω στο κέντρο του θεάτρου και να χτυπώ τις πέτρες ρυθμικά και σταθερά με την ίδια ένταση. Αυτό γινόταν μόνον τα απογεύματα όταν είχαν αποχωρήσει όλοι από το εργοτάξιο και είχαμε απομείνει οι δυο μας!

Ο ίδιος διέτρεχε ολόκληρο το κοίλο του θεάτρου και άκουγε τα χτυπήματα των δύο πετρών. Ταυτόχρονα μου απέρριψε το νεσιμπελόμετρο ως μη αποτελεσματικό και για την μέτρηση της ακουστικής για αυτόν αρκούσαν μόνον οι πέτρες.

Με δεδομένη αυτήν την μεθοδολογία μετρούσε την ακουστική ο ίδιος, με την δική μου συνδρομή μόνον στο χτύπημα. Είπαμε να προχωρήσουμε την εκσκαφή του κοίλου κατ αρχήν 1 μέτρο ανατολικότερα . Η βελτίωση της ακουστικής ήταν εντυπωσιακή. Στη συνέχεια μετρώντας με μόνο αξιόπιστο μέσο τις 2 πέτρες και προχωρώντας η εκσκαφή του κοίλου έφθασε στα 4 μέτρα σε σχέση με την αρχική, που ήταν και η τελική θέση.

Πόση ήταν αυτή η βελτίωση της ακουστικής σύμφωνα με το ντεσιμπελόμετρο που μέτρησα στην αρχή και στο τέλος ! Βελτίωση κατά 65% σε σχέση με την αρχική τοποθέτηση του θεάτρου !

Μεγάλη βέβαια χαρά για τον υπογράφοντα που πριν μερικά χρόνια ξαναβρήκα αυτές τις 2 πέτρες στο γραφείο μου, που είχα χάσει μετά από κάποια μετακόμιση και που θα πρέπει να παραδώσω κάποια στιγμή ως ιστορικό στοιχείο στο Σαϊνοπούλειο Ίδρυμα. Για να γνωρίσουν οι νεώτεροι τον τρόπο με τον οποίο ο αείμνηστος Γιώργος Σαϊνόπουλος επέλεξε να μετρήσει και να βελτιώσει την ακουστική του Θεάτρου!

Θα μπορούσαν να γραφούν και υπάρχουν ένα πλήθος ακόμη από μικρές ιστορίες με γεμάτες αναμνήσεις από εκείνη τη συνεργασία. Κυρίως όμως θα παραμένει εσαεί ως θύμηση , η έμπνευση, το πάθος για δημιουργία, το όραμα και η θέληση αυτού του μοναδικού ανθρώπου που ήθελε να βάλει και έβαλε σε άλλη βάση τον πολιτισμό στον αγαπημένο του τόπο την Σπάρτη !!!

Σπάρτη 11.05.2017

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΟΚΕΦΑΛΟΣ

Φωτογραφία του Γιώργος Πουλοκέφαλος.
Φωτογραφία του Γιώργος Πουλοκέφαλος.
 

 

Κράτα το

Κράτα το