Τελικές προτάσεις για τον προσδιορισμό και εξειδίκευση για τη Χωρική Ανάπτυξη στην Περιφέρεια Πελοποννήσου

Η παρούσα έκθεση με τίτλο «Τελικές προτάσεις για τον προσδιορισμό και εξειδίκευση της Περιφερειακής Στρατηγικής για τη Χωρική Ανάπτυξη στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, στο
πλαίσιο του ΕΠ Πελοποννήσου 2014 – 2020» αποτελεί το 2ο παραδοτέο του έργου «Σύμβουλος υποστήριξης
για τον προσδιορισμό της Στρατηγικής της Περιφέρειας Πελοποννήσου σε σχέση με τις δράσεις Χωρικής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος Πελοποννήσου 2014 – 2020», σύμφωνα με την από 19 Νοεμβρίου 2015 υπογραφείσα σύμβαση μεταξύ της Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης ΕΠ Περιφέρειας
Πελοποννήσου και της PLAS Α.Ε.
Τα περιεχόμενα του παρόντος παραδοτέου ακολουθούν τους όρους της σχετικής σύμβασης, και αποτελούν  υποδείγματα προσδιορισμού της διαδικασίας και των μέσων εξειδίκευσης της εφαρμογής της Στρατηγικής Χωρικής Ανάπτυξης στην Περιφέρεια Πελοποννήσου κατά την περίοδο 2014 – 2020, σύμφωνα με τα περιεχόμενα του ΠΕΠ Πελοποννήσου 2014 – 2020. Ως εκ τούτου στο παρόν 2ο παραδοτέο του έργου περιλαμβάνονται:
Η εξειδίκευση της Στρατηγικής του ΠΕΠ Πελοποννήσου ως προς τη Χωρική Ανάπτυξη της Περιφέρειας, σε
σχέση με τα τρία (3) «εργαλεία» εφαρμογής της (ΒΑΑ, ΤΑΠΤοΚ και ΟΧΕ).
Πρόταση προσδιορισμού των Αστικών Κέντρων της Περιφέρειας, για την εφαρμογή ΒΑΑ
Παραδείγματα εξειδίκευσης της Στρατηγικής Χωρικής Ανάπτυξης ως προς τα εξής:
Προσδιορισμός των περιοχών ΤΑΠΤοΚ και ΟΧΕ
Σύστημα Διακυβέρνησης και Διαχείρισης των τριών «εργαλείων» Χωρικής Ανάπτυξης
Φορείς Υλοποίησης της Στρατηγικής Χωρικής Ανάπτυξης
Κατόπιν αυτών, η ανάδοχος Εταιρεία, ο υπεύθυνος έργου και όλη η ομάδα μελέτης θέλουν να ευχαριστήσουν τα στελέχη της Διαχειριστικής Αρχής του ΠΕΠ Πελοποννήσου 2014 – 2020, συμπεριλαμβανομένων και των μελών της Επιτροπής Παρακολούθησης και Παραλαβής της μελέτης, για την άψογη συνεργασία τους με την ομάδα μελέτης και για την παροχή κατευθύνσεων και χρήσιμων σχολίων.

 

Η Χωρική Ανάπτυξη στο ΠΕΠ «Πελοπόννησος» 2014-2020

Στο πλαίσιο των παραπάνω στρατηγικών Χωρικής Ανάπτυξης της περιόδου 2014-2020, στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα της Περιφέρειας Πελοποννήσου γίνεται αναφορά σ’ αυτές τις στρατηγικές και στην ιδιαίτερη σημασία τους, για άμβλυνση των χωρικών ανισοτήτων και την εξασφάλιση της χωρικής και κοινωνικής συνοχής στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Συγκεκριμένα, προβλέπονται ρητά δράσεις Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ), με κατ’ ελάχιστο προϋπολογισμό κοινοτικής συνδρομής 7,88 εκατ. ευρώ ΕΤΠΑ και 4,20 εκατ. ευρώ ΕΚΤ, καθώς και δράσεις Τοπικής Ανάπτυξης με Πρωτοβουλία των Τοπικών Κοινοτήτων (ΤΑΠΤοΚ), με αντίστοιχο προϋπολογισμό ΕΤΠΑ 2,0 εκατ. ευρώ (Επενδυτική Προτεραιότητα 9δ) και ΕΚΤ 5,0 εκατ. ευρώ (Επενδυτική Προτεραιότητα 9vi). Παράλληλα, δεν αποκλείονται δράσεις Ολοκληρωμένων Χωρικών Επενδύσεων (ΟΧΕ).

Για την κατ’ αρχήν εξειδίκευση της στρατηγικής της Περιφέρειας, ως προς τις δράσεις Χωρικής Ανάπτυξης, εκπονήθηκε σχετική μελέτη η οποία προτείνει:

  1. Δύο αστικές περιοχές για εφαρμογή της Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ)

  2. Περιοχές της υπαίθρου για εφαρμογή δράσεων Τοπικής Ανάπτυξης με πρωτοβουλία των Τοπικών Κοινοτήτων (ΤΑΠΤοΚ), λαμβάνοντας υπόψη και την εφαρμογή αντίστοιχων συμπληρωματικών δράσεων/ προγραμμάτων από τους πόρους του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) που θα εκχωρηθούν στην Περιφέρεια από το Τομεακό Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2014-2020. Επίσης, η μελέτη προτείνει και την εφαρμογή Ολοκληρωμένων Χωρικών Επενδύσεων (ΟΧΕ) σε περιοχές της υπαίθρου, που παρουσιάζουν αναπτυξιακή υστέρηση και δεν θα καλυφθούν από ΤΑΠΤοΚ, είτε στο πλαίσιο του ΠΕΠ, είτε στο πλαίσιο του ΠΑΑ.

Κατά την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου 2014 και μέχρι το τέλος Μαΐου, η Περιφέρεια Πελοποννήσου, μέσω της Διαχειριστικής Αρχής του ΠΕΠ πραγματοποιεί σχετικές διαβουλεύσεις με τους Δήμους της Περιφέρειας και άλλους τοπικούς φορείς, για την οριστικοποίηση της εξειδίκευσης της στρατηγικής της ως προς την εφαρμογή δράσεων Χωρικής Ανάπτυξης στην Πελοπόννησο.

Σχετικά Αρχεία

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Τίτλοι τέλους στις σχέσεις Τατούλη – Νέας Δημοκρατίας;

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΛΗ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΝΟ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ

ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Άλυτο το πρόβλημα της διαχείρισης απορριμμάτων στην Πελοπόννησο

Ενώ στις περισσότερες Περιφέρειες της Χώρας έχουν σημειωθεί σημαντικά βήματα προόδου για την διαχείριση των απορριμμάτων, η Περιφέρεια Πελοποννήσου είναι «ουραγός» στο συγκεκριμένο ζήτημα, αδυνατώντας να προχωρήσει στις απαραίτητες κινήσεις που θα δώσουν οριστική λύση στο πρόβλημα.

Για όλο το διάστημα από το 2012 και μέχρι την ψήφιση του Ν. 4386/2016 – άρθρο 23 βάσει του οποίου η διαχείριση των απορριμμάτων περνά και πάλι στους ΦΟΔΣΑ η Περιφέρεια Πελοποννήσου ήταν υπεύθυνη για τη διαχείριση των απορριμμάτων, γεγονός που τεκμαίρεται και από σειρά αποφάσεών της αλλά και από αποφάσεις Δικαστηρίων που καθιστούσαν βασική συμμέτοχη και υπεύθυνη την περιφέρεια Πελοποννήσου για τα όποια προβλήματα προέκυπταν στην διαχείριση των απορριμμάτων (Βούλευμα Πλημμελειοδικών Ναυπλίου αρ.230/21-7-2014, Προσφυγή στο Διοικητικό πρωτοδικείο Τρίπολης – 11/9/2014, έγγραφο Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου – 28-12-2012, Απόφαση 2967/2014 του Ελεγκτικού Συνεδρίου και πρόσφατη απόφαση του Πρωτοδικείου Καλαμάτας για τα δέματα στην Πύλο). 

Όλα αυτά επειδή η Περιφέρεια Πελοποννήσου αντικαθιστούσε τον ανύπαρκτο ή νεοσύστατο ΦΟΔΣΑ της περιοχής μας ή επειδή στην συνέχεια δεν υπήρξε στήριξή του από την Κυβέρνηση αλλά και επαρκής συνεννόηση των μελών του.

Στη σημερινή κατάσταση, ουσιαστικά, κανένα βήμα δεν έχει γίνει για την οριστική λύση του προβλήματος. Έρχονται και πάλι οι ημέρες που οι Δήμοι της Πελοποννήσου ο ένας μετά τον άλλο θα προχωρούν σε κήρυξη έκτακτης ανάγκης λόγω των απορριμμάτων που θα γεμίζουν τους δρόμους τους. 

Έρχονται και πάλι οι ημέρες που τα πρόστιμα από την Ε.Ε. θα πέσουν και πάλι βαριά, μόλις ανακαλυφθούν οι νέες χωματερές που έχουν παρανόμως στηθεί δίπλα σ’ εκείνες που υποτίθεται ότι αναπλάστηκαν. 

Η πρόσφατη απένταξη του σχεδίου της Περιφέρειας Πελοποννήσου για την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με ΣΔΙΤ από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2007-2013 οδηγεί πάλι σε αδιέξοδο με ορατό το ενδεχόμενο να αντιμετωπίσουμε τραγικές εικόνες και καταστάσεις του παρελθόντος. 

Κι όλα αυτά όταν τα τελευταία τουλάχιστον 5 χρόνια η Περιφέρεια είχε την δυνατότητα αλλά και την ευθύνη να δώσει λύση στο πρόβλημα. 

Ευθύνες πρέπει όμως να αναζητήσουμε και στην Κυβέρνηση, που δεν υιοθέτησε εξ αρχής μία σαφή θέση σχετικά με το θέμα της ΣΔΙΤ για την Πελοπόννησο δημιουργώντας επιπλέον καθυστερήσεις και σύγχυση σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, παλινδρομώντας μεταξύ ιδεολογικών αγκυλώσεων και φοβικών συνδρόμων, πολέμησε και ως αντιπολίτευση αλλά και στην πρώτη Κυβερνητική του θητεία τις ΣΔΙΤ μπλοκάροντας έργα 300 περίπου εκατομμυρίων ευρώ.

Σε αντίθεση, η τελευταία Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας χάραξε μια ξεκάθαρη στρατηγική που ευνόησε της Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.
Το 2014 υπεγράφησαν επτά συμβάσεις ΣΔΙΤ συνολικής αξίας 465 εκατ. ευρώ, μέγεθος που επέτρεψε στην Ελλάδα να καταλάβει την τρίτη θέση στην Ευρώπη (ως προς τη συμβασιοποίηση ΣΔΙΤ) μετά το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. 

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά τη βράβευση του ΣΔΙΤ για τη διαχείριση των απορριμμάτων της Δυτικής Μακεδονίας ως “Συμφωνία της Χρονιάς 2013 για τα απόβλητα”, Η επιτροπή του World Finance αναγνώρισε «τη δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης για την ανάπτυξη έργων υποδομής στον τομέα διαχείρισης απορριμμάτων και θεωρεί τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις και το θεσμικό πλαίσιο για τις συμπράξεις δημοσίου – ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) από τα πιο προοδευτικά στην Ευρώπη«. 

Τα ολοκληρωμένα, πλέον, έργα αποδεικνύουν στην πράξη τη στήριξη του θεσμού των ΣΔΙΤ από τη ΝΔ ως μια ενδεδειγμένη λύση για να προχωρήσουν μεγάλα και σημαντικά έργα υποδομών, εφόσον βέβαια οι εν λόγω συμφωνίες προασπίζουν το συμφέρον των πολιτών.

Αυτή η χρονική περίοδος, της τελευταίας Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ήταν και η περίοδος κατά την οποία η εν λόγω ΣΔΙΤ ολοκλήρωσε τον ανταγωνιστικό διάλογο και άρχισε να σχηματοποιείται η μελέτη με βάση τον τότε ισχύοντα ΠΕΣΔΑ.

Σχετικά με το έργο διαχείρισης των απορριμμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ενώ ο Ν. 4386/2016 παίρνει την αρμοδιότητα της διαχείρισης των απορριμμάτων από την Περιφέρεια, εκείνη μέσω της Διαχειριστικής Αρχής απευθύνει νέα πρόσκληση για την κατάθεση προτάσεων για το έργο «Ολοκληρωμένη Διαχείριση Απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου» προκειμένου να ενταχθεί στο νέο ΕΣΠΑ με μόνο αποδέκτη την ίδια την Περιφέρεια, επικαλούμενη την υπ’ αριθμό 3372/378/13-1-2012 απόφαση του Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, που μετά την ψήφιση του Ν. 4386/2016 (άρθρο 23) δεν έχει ισχύ. 

Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι η Κυβέρνηση φαίνεται πως αποδέχεται την κίνηση αυτή, καθώς, σε έγγραφο με ημερομηνία 8 Μαρτίου του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ Παναγιώτη Κορκολή, ανάμεσα στα 13 μεγάλα έργα που έχουν εγκριθεί (βάσει ενημέρωσης έως τον Οκτώβριο του 2016) από τις Επιτροπές Παρακολούθησης των αντίστοιχων Επιχειρησιακών Προγραμμάτων, έχοντας ονοματιστεί στους επίσημα υποβληθέντες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικούς πίνακες, υπάρχει και το εν λόγω ΣΔΙΤ και μάλιστα με εκτιμώμενη ημερομηνία υποβολής του αιτήματος συγχρηματοδότησης στην Ε.Ε. τον Απρίλιο του 17 και εκτιμώμενη ημερομηνία έναρξης των εργασιών τον Δεκέμβριο του 2017. Σε κάθε περίπτωση η απένταξη του έργου από το προηγούμενο ΕΣΠΑ θα οδηγήσει σε τουλάχιστον 2ετή καθυστέρηση της ουσιαστικής και τελικής επίλυσης του προβλήματος. 

Κι όλα αυτά όταν η εν λόγω ΣΔΙΤ έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων για τους όρους της, που σε σύγκριση με αντίστοιχες ΣΔΙΤ άλλων Περιφερειών είναι σαφώς δυσμενέστεροι για τους πολίτες της Πελοποννήσου.

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τον 10/2015 έως και σήμερα, η κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε ρεσιτάλ παλινωδίας και αυτοαναιρούμενων ανακοινώσεων.
Διυπουργική επιτροπή προέβη σε διάλογο με την προσωρινή ανάδοχο εταιρεία, που διήρκεσε μήνες και τελικά ο κ. Φλαμπουράρης ανακοίνωσε ότι επελέγη η λύση ΣΔΙΤ με βελτιωμένους όρους της διαπραγμάτευσης, τους οποίους σήμερα δεν βλέπουμε επισήμως.

Σε σύσκεψη της διυπουργικής επιτροπής με όλους τους Δημάρχους της Πελοποννήσου στις 6/5/2016 επισημάνθηκε ότι πλέον η ελάχιστη εγγυημένη καθορίζεται στους 100.000 τόνους, πως αναβάλλεται η χωροθέτηση της μονάδας επεξεργασίας στη Μεσσηνία, καθώς αμφισβητείται έντονα, και ότι θα δημιουργηθούν άλλοι 5 σταθμοί μεταφόρτωσης απορριμμάτων, με χρήματα του ΕΣΠΑ, πέρα από τους 2 που περιελάμβανε αρχικά η ΣΔΙΤ της Περιφέρειας.

Με βάση όλα αυτά, είναι κατανοητό ότι πλέον μιλάμε για ένα διαφορετικό έργο, σε ένα διαφορετικό θεσμικό και νομικό περιβάλλον, άρα θα πρέπει και αυτή η διαφορά να αφορά και τα αντίστοιχα gate fees.

Συγχρόνως, αμφίβολη είναι η τύχη που θα έχουν οι φάκελοι που υπέβαλλαν όλοι οι Δήμοι της Πελοποννήσου για ένταξη στην πρόσκληση ΣΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΜΕΠΕΡΑΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «Δράσεις για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση Αστικών Αποβλήτων» που δημοσιεύτηκε στις 28-4-2016 από το Υπ. Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού για την χρηματοδότηση έργων διαχείρισης που προβλέπονται στον Εθνικό Σχεδιασμό.

Επειδή η κατάσταση με τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Πελοπόννησο βρίσκεται σε οριακό σημείο,

Επειδή οι πολίτες της Πελοποννήσου δικαιούνται να έχουν την πληρέστερη και πλέον συμφέρουσα λύση στο ζήτημα αυτό,

Επειδή έχει υπάρξει κωλυσιεργία ετών για την οποία καμία ευθύνη δεν έχει αποδοθεί, 

Επειδή ο χειρισμός της Ε.Δ.Α. Περιφέρειας Πελοποννήσου της εκ νέου δημοσίευσης πρόσκλησης για την ένταξη έργου για την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με ΣΔΙΤ στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ φαίνεται να αντιμετωπίζει σοβαρά νομικά προβλήματα, που μπορούν να οδηγήσουν σε νέο κύκλο προσφυγών και αντιρρήσεων από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, άρα σε νέες καθυστερήσεις,

Επειδή, σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να υπάρξει καμιά βιώσιμη ολοκληρωμένη διαχείριση πριν από την πάροδο δύο τουλάχιστον ετών, άρα πρέπει άμεσα να λυθεί το θέμα της προσωρινής διαχείρισης

επερωτάται ο κ. Υπουργός

α) Για ποιο λόγο η Περιφέρεια Πελοποννήσου δεν έχει επιλύσει το πρόβλημα στη διαχείριση των απορριμμάτων της Πελοποννήσου, για την οποία έφερε ακέραια την ευθύνη τα τελευταία χρόνια;
β) Γιατί το έργο ΣΔΙΤ για τη διαχείριση των απορριμμάτων της Πελοποννήσου οδηγήθηκε σε απένταξη από το ΕΣΠΑ 2007-2013 και ποιος φέρει την ευθύνη γι αυτό;
γ) Με ποιον τρόπο σκοπεύει η Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει άμεσα το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων της Πελοποννήσου;
δ) Προτίθεται η Κυβέρνηση να στηρίξει στην πράξη τη λειτουργία των ΦΟΔΣΑ και να εκκινήσει την προσωρινή διαχείριση των απορριμμάτων σε όλους τους Δήμους;
ε) Ποια τύχη θα έχουν οι φάκελοι των Δήμων που έχουν ήδη από το 2016 υποβληθεί για χρηματοδότηση έργων τοπικής διαχείρισης; (διαλογή στην πηγή, τοπικές κομποστοποιήσεις, πράσινα σημεία)
στ) Θα προωθήσει η Κυβέρνηση σύνταξη διορθωμένης πρόσκλησης για ένταξη στο ΕΣΠΑ, νέου έργου ολοκληρωμένης διαχείρισης, προσαρμοσμένου στα νέα οικονομικά και νομικά δεδομένα, είτε με ΣΔΙΤ, είτε με υποστηρικτικές της ΣΔΙΤ δημοτικές – διαδημοτικές διαχειρίσεις;
ζ) Για ποιο λόγο η Κυβέρνηση επί 2 έτη “παλινδρομεί” στο θέμα των ΣΔΙΤ δημιουργώντας καθυστερήσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε απώλειες επενδυτικών κονδυλίων;
η) Η Περιφέρεια έχει προχωρήσει στην αποκατάσταση όλων των ΧΑΔΑ της Πελοποννήσου, ωστόσο προς το παρόν μόλις 3 εκ των 26 Δήμων έχουν επιτύχει την προσωρινή διαχείριση των απορριμμάτων. Γνωρίζει το αρμόδιο Υπουργείο που καταλήγουν τα απορρίμματα των υπολειπόμενων 23 Δήμων; 
θ) Στο Περιφερειακό Συμβούλιο της 20ης Μαρτίου 2017 ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Τατούλης, σε πλήρη αντίθεση με τις από 6ης Μαίου 2016 ανακοινώσεις του κ. Φλαμπουράρη, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Το σχέδιό μας για την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων η Κυβέρνηση το έχει υιοθετήσει, παρά την αρχική της διαφοροποίηση, και πρόκειται να υλοποιηθεί όπως ακριβώς έχει προκύψει από το διεθνή διαγωνισμό». Ισχύει ότι η Κυβέρνηση έχει πλέον υιοθετήσει και στηρίζει την εν λόγω ΣΔΙΤ των 120€/τόνο; (Τελική τιμή για τους πολίτες που περιλαμβάνει το κόστος μεταφοράς και το Φ.Π.Α.)
ι) Πώς προτίθεται ο υπουργός να χειριστεί τα νομικά ζητήματα που προκύπτουν σχετικά με την υπογραφή της όποιας (τροποποιημένης ή όχι) σύμβασης, δεδομένου ότι είναι ήδη σε ισχύ ο ΕΣΔΑ και ο Ν. 4386/2016 (άρθρο 23);

Οι επερωτώντες Βουλευτές

1. Βλάσης Κωνσταντίνος
2. Σαμαράς Αντώνης
3. Δαβάκης Αθανάσιος
4. Δήμας Χρίστος
5. Ανδριανός Ιωάννης
6. Κατσανιώτης Ανδρέας
7. Βορίδης Μαυρουδής (Μάκης)
8. Φωτήλας Ιάσων
9. Τζαβάρας Κωνσταντίνος
10. Γεωργαντάς Γεώργιος

πηγή: arcadia938.gr

Επέλεξαν Τατούλη! – Messinia Press

Σύσσωμη η παράταξη Τατούλη εξέδωσε σκληρή ανακοίνωση κατά των 9 βουλευτών της ΝΔ και του Αντώνη Σαμαρά. Την ανακοίνωση – άδειασμα στους «γαλάζιους» βουλευτές υπογράφουν, μεταξύ άλλων, σημαντικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας στην Πελοπόννησο και στη Μεσσηνία! Σκληρή ανακοίνωση εναντίον του Αντώνη Σαμαρά και των 9 βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι κατέθεσαν ερώτηση στη…

Πηγή: Επέλεξαν Τατούλη! – Messinia Press

Καλαμάτα – βιώσιμη αστική ανάπτυξη

Πρώτη Δημοσίευση: 30/03/2017 19:06

Η Καλαμάτα, το μεγαλύτερο αστικό συγκρότημα της Περιφέρειας Πελοποννήσου, πρέπει να σχεδιάσει την ανάπτυξή της με ορίζοντα πενταετίας και στόχο την αξιοποίηση των σημαντικών υποδομών που έχουν πλέον ολοκληρωθεί, και να εξελιχθεί σε μια πόλη – προορισμό για επισκέπτες που αναζητούν την «ολοκληρωμένη εμπειρία»: σύγχρονο και μνημειακό πολιτισμό, υπηρεσίες φιλοξενίας υψηλού επιπέδου, φυσικά αξιοθέατα, γαστρονομία.
Η Καλαμάτα πρέπει να χτίσει πάνω στα χαρακτηριστικά της πλεονεκτήματα:
•το ήπιο κλίμα της, που επιτρέπει μια πολύμηνη τουριστική περίοδο
•τον πλούσιο κάμπο της με τα ιδιαίτερα και ποιοτικά προϊόντα του
•το πολιτιστικό της απόθεμα, με προεξάρχον το Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού και το brand name που αυτό έχει δημιουργήσει, το Ιστορικό Κέντρο, την αρχιτεκτονική της κληρονομιά.
•τη μοναδική παραλιακή ζώνη.
Η Καλαμάτα και η ευρύτερη γύρω περιοχή αποτελούν ήδη έναν προορισμό για Έλληνες και ξένους επισκέπτες:
-Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού, που διενεργείται ανελλιπώς από το 1994
-Ο χώρος της Αρχαίας Μεσσήνης με αυξανόμενη ροή επισκεπτών (< 50 χιλιάδες ετησίως)
-Το λιμάνι της Καλαμάτας, που αποτελεί τα τελευταία χρόνια προορισμό για εταιρείες κρουαζιέρας
-Ο νέος αυτοκινητόδρομος
-Η Costa Navarino
έχουν συμβάλει σημαντικά. Οι επενδύσεις σε υποδομές που έχουν συντελεσθεί στην ευρύτερη περιοχή τις 3 τελευταίες δεκαετίες, κυρίως από τα ευρωπαϊκά συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, μετά και την αποκατάσταση της πόλης από τους σεισμούς του 1986, συγκλίνουν στη σύνταξη ενός ολοκληρωμένου αναπτυξιακού προγράμματος, που θα στοχεύει στην οικονομική και κοινωνική αναβάθμιση της πόλης με την προσέλκυση νέων επενδύσεων από το δημόσιο αλλά κυρίως από τον επιχειρηματικό τομέα, προκειμένου να δημιουργήσει νέες και βιώσιμες θέσεις εργασίας και να αυξήσει το εισόδημα στους κατοίκους της Μεσσηνίας.
Το ολοκληρωμένο πρόγραμμα θα εστιάσει σε βιώσιμες στρατηγικές που θα αντιμετωπίσουν τις οικονομικές, περιβαλλοντικές , δημογραφικές και κοινωνικές προκλήσεις και θα έχει ως συνεκτικό στοιχείο τα προαναφερθέντα πλεονεκτήματά της.
Με τον τρόπο αυτό θα αξιοποιηθούν περαιτέρω οι υπάρχουσες επενδύσεις, θα επεκταθεί η τουριστική περίοδος στην ευρύτερη περιοχή, θα εμπλουτιστεί ο προορισμός Καλαμάτα με νέα αξιοθέατα και θα αναβαθμιστεί το ανθρώπινο δυναμικό, υφιστάμενο και νέο.
Η Καλαμάτα διαθέτει το σπάνιο προνόμιο μιας εξαιρετικής, ζωντανής παραλίας, σε συνέχεια της πυκνοδομημένης περιοχής κατοικίας. Μια ακτή κυριολεκτικά στα πόδια της πόλης, που αποτελεί σημαντικό τόπο αναψυχής, πόλο τουριστικού ενδιαφέροντος και σημαντικών πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Στην προκειμένη περίπτωση επιδιώκεται η διαφύλαξη αυτών των χαρακτηριστικών και η οργάνωση του χώρου, ώστε να εξυπηρετεί αυτές τις δραστηριότητες.
Έμφαση στο αναπτυξιακό πρόγραμμα πρέπει να δοθεί σε «ήπιες» παρεμβάσεις: στο ανθρώπινο δυναμικό (κατάρτιση), στην προβολή του Φεστιβάλ, στην προβολή της πόλης, του αρχιτεκτονικού-μνημειακού της πλούτου και των λοιπών αξιοθέατων, στην αξιοποίηση των νέων ψηφιακών εργαλείων και στη βελτίωση και ανάδειξη της μοναδικής τοπικής αγροτικής παραγωγής (πιστοποίηση ποιότητας, τυποποίηση, νέες ποικιλίες προϊόντων κ.λπ.).
Η εν λόγω πρόταση μπορεί να χρηματοδοτηθεί τόσο από το ΠΕΠ Πελοποννήσου όσο και από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα, Καινοτομία (ΕΠΑΝΕΚ), το Ε.Π. Υποδομές Μεταφορών, Περιβάλλον & Αειφόρος Ανάπτυξη, το Ε.Π. Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση & Διά Βίου Μάθηση, όπως και το Ε.Π. Αγροτική Ανάπτυξη.
Ο συνδυασμός των παραπάνω επιχειρησιακών προγραμμάτων, καθώς και η επιδιωκόμενη ενεργός συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα τόσο στη συμπλήρωση της χρηματοδότησης όσο και στη διαχείριση δράσεων που θα σχετίζονται με τις ΜΜΕ, οδηγεί στην επιλογή ενός εργαλείου που προβλέπουν και συνιστούν οι κανονισμοί του ΕΣΠΑ, τη Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη.
Η χρήση του εργαλείου αυτού θα βασιστεί σε άλλα επιμέρους εργαλεία που θα πρέπει να αξιοποιηθούν, όπως η Ολοκληρωμένη Χωρική Επένδυση (ΟΧΕ-ΙΤΙ) για τους πόρους προέλευσης ΕΤΠΑ και ΕΚΤ και το ΤΑΠΤΟΚ (νέα ονομασία του προγράμματος leader). Οι πόροι αυτοί μαζί με τους πόρους – χορηγίες από τον ιδιωτικό τομέα, μπορούν να συναποτελέσουν ένα ισχυρό και ευέλικτο χρηματοδοτικό σχήμα που θα στηρίξει απρόσκοπτα την αναπτυξιακή πρόταση.
Οι λεπτομέρειες για τον ειδικό/ενδιάμεσο φορέα διαχείρισης, το ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και άλλων μη κυβερνητικών και μη κερδοσκοπικών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, τους φορείς στρατηγικού σχεδιασμού, υλοποίησης και λειτουργίας του προγράμματος και το ρόλο άλλων πηγών χρηματοδότησης, όπως η Ευρ. Τράπεζα Επενδύσεων, θα αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω επεξεργασίας, που θα πρέπει να γίνει σε συνεργασία της Περιφερειακής και της Δημοτική Αρχής.
 
Του Γιώργου Κυριακόπουλου
Αρχιτέκτονα, πρώην αντιδημάρχου Καλαμάτας
 

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

ΠΕΠ Πελοποννήσου

Πηγή: ΠΕΠ Πελοποννήσου

ΠΕΠ Πελοποννήσου 

Προϋπολογισμός
Συνολικός προϋπολογισμός Δημόσιας Δαπάνης: 270.342.339 ευρώ,
εκ των οποίων το ποσό των 216.273.871 ευρώ είναι η συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 54.068.468 ευρώ είναι η Εθνική συμμετοχή.

 

Όραμα
«Η Πελοπόννησος πρότυπο αειφόρου ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής στην Ελλάδα και στην Ευρώπη με την μεγιστοποίηση της αξιοποίησης του ανθρώπινου και τεχνολογικού κεφαλαίου».

 

Στόχοι

  • Καινοτόμος και αειφόρος αυτοτροφοδοτούμενη εξωστρεφής ανάπτυξη, με διασφάλιση της χωρικής και κοινωνικής συνοχής.
  • Ανάσχεση της συρρίκνωσης της παραγωγικής / επιχειρηματικής δραστηριότητας και ενδυνάμωση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων, με παράλληλη προσέλκυση επιχειρηματικών επενδύσεων, για διεύρυνση της επιχειρηματικής βάσης, με αιχμή την καινοτομία.
  • Προστασία του περιβάλλοντος και των πόρων και μετάβαση σε μια οικονομία φιλική στο περιβάλλον και με επάρκεια πόρων για ανάπτυξη, απασχόληση και αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
  • Ενδυνάμωση της χωρικής συνοχής και της ανάπτυξης, για άρση των ενδοπεριφερειακών κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων.
  • Σύνδεση της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας, με τις επιχειρήσεις και τον παραγωγικό ιστό, εν γένει, της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
  • Διεύρυνση και αναβάθμιση της πρόσβασης των πολιτών της Περιφέρειας σε διοικητικές, κοινωνικές και επιχειρηματικές υπηρεσίες, με χρήση ΤΠΕ.
  • Ανάσχεση του ρυθμού αύξησης της ανεργίας, με τη διατήρηση ή/ και αύξηση των θέσεων απασχόλησης στις επιχειρήσεις, με άμεση και διαρκή προσαρμογή των εργαζομένων και των επιχειρήσεων στις αλλαγές του εξωτερικού περιβάλλοντός τους.
  • Ένταξη ή/ και επανένταξη στην αγορά εργασίας των μη οικονομικά ενεργών, ιδιαίτερα των νέων.
  • Ένταξη ειδικών πληθυσμιακών ομάδων στην αγορά εργασίας, για ενίσχυση των εισοδημάτων τους και κατ’ ακολουθία για πρόληψη ή/και καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.
  • Ολοκλήρωση, συμπλήρωση, αλλά και βελτίωση διαπεριφερειακών και ενδοπεριφερειακών οδικών και σιδηροδρομικών συνδέσεων.
  • Σχεδιασμός εκτέλεσης νέων έργων και βελτίωσης των λιμενικών εγκαταστάσεων της Περιφέρειας.

 

Ενδεικτικές Δράσεις

Ενίσχυση της έρευνας, της τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας

  • Ενίσχυση της αναβάθμισης, συμπλήρωσης ή / και επέκτασης ή και δημιουργίας ερευνητικών υποδομών στη Πελοπόννησο, κυρίως για την εξυπηρέτηση των αναπτυξιακών στόχων της Περιφέρειας.
  • Δημιουργία και λειτουργία υποστηρικτικού μηχανισμού και μέσων για ίδρυση ή/και ανάπτυξη καινοτόμων επιχειρήσεων.
  • Προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας, ή/και της χρήσης των αποτελεσμάτων έρευνας και τεχνολογίας, στην παραγωγική και εμπορική δραστηριότητα, υφιστάμενων και νέων ΜΜΕ.
  • Ενίσχυση των συμφωνητικών συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων και φορέων έρευνας και καινοτομίας για ενσωμάτωση των αποτελεσμάτων της έρευνας / τεχνολογίας και καινοτομιών στη παραγωγική και λειτουργική διαδικασία των επιχειρήσεων.
  • Eνίσχυση της πρόσβασης σε ΤΠΕ και της χρήσης και ποιότητάς τους.
  • Ενίσχυση επενδύσεων για ανάπτυξη ηλεκτρονικού εμπορίου όπως, ηλεκτρονικό επιχειρείν ή/και digital Marketing.
  • Ενίσχυση υφιστάμενων ή νέων επιχειρήσεων, για ανάπτυξη ή / και χρήση τεχνολογιών ΤΠΕ, στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες.
  • Ενίσχυση των φορέων πολιτισμού και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Περιφέρειας, για ανάπτυξη υποδομών και υπηρεσιών ηλεκτρονικής προβολής των πολιτιστικών πόρων της Περιφέρειας.

 

Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ΜΜΕ

  • Ενίσχυση επιχειρήσεων για την αξιοποίηση καινοτομιών και προϊόντων έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για την βελτίωση της παραγωγικής τους δραστηριότητας ή/και για την ανάπτυξη νέων προϊόντων.
  • Ενίσχυση/υποστήριξη της ίδρυσης καινοτόμων επιχειρήσεων, με προτεραιότητα για την αξιοποίηση τοπικών αγροτικών προϊόντων δεύτερης μεταποίησης και μέσω υποστηρικτικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.
  • Ενίσχυση της λειτουργίας υποστηρικτικού μηχανισμού και μέσων για ίδρυση, ανάπτυξη των εργασιών καινοτόμων επιχειρήσεων και προαγωγή της επιχειρηματικότητας, κατά προτεραιότητα, σύμφωνα με τη «Στρατηγική Έξυπνης Εξειδίκευσης» στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.
  • Ενίσχυση της εκπόνησης και εφαρμογής επιχειρηματικών σχεδίων υφιστάμενων επιχειρήσεων για ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών, κατά προτεραιότητα με τη χρήση καινοτομιών.
  • Ενίσχυση υφιστάμενων επιχειρήσεων για αναδιοργάνωση των παραγωγικών, εμπορικών και διοικητικών λειτουργιών για την ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών.
  • Ενίσχυση/υποστήριξη των επιχειρήσεων για ανάπτυξη Έρευνας / Τεχνολογίας και καινοτομιών στη παραγωγή και διάθεση των προϊόντων τους στο εξωτερικό, με τοπικής προέλευσης των ενδιάμεσων ή/και πρώτων υλών.
  • Ενίσχυση / υποστήριξη των επιχειρήσεων για την προώθηση στο εξωτερικό των μεταποιημένων προϊόντων τοπικής προέλευσης με την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων έρευνας και χρήση καινοτομιών.
  • Ενίσχυση υφιστάμενων επιχειρήσεων για τον αναπροσδιορισμό του επιχειρηματικού τους μοντέλου, με εξαγωγικό προσανατολισμό των παραγωγικών και εμπορικών δραστηριοτήτων τους.

 

Προώθηση της βιώσιμης απασχόλησης υψηλής ποιότητας και υποστήριξη της κινητικότητας των εργαζομένων.

  • Συμβουλευτική υποστήριξη ανέργων για ίδρυση επιχειρήσεων.
  • Ενίσχυση της ίδρυσης επιχειρήσεων / αυτοαπασχόληση για ανέργους.
  • Ενίσχυση της συμβουλευτικής, υποστήριξη των επιχειρήσεων για την αναδιοργάνωση και αποτελεσματική διοίκηση και διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού τους.
  • Ενίσχυση των επιχειρήσεων για την αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού τους, σύμφωνα με πρόγραμμα αναδιοργάνωσης.

 

Προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας και κάθε διάκρισης – ΕΚΤ

  • Δράσεις ευαισθητοποίησης, συμβουλευτικής, επαγγελματικού προσανατολισμού και δημοσιότητας.
  • Κατάρτιση / απόκτηση εργασιακής – επαγγελματικής εμπειρίας, με πρακτική άσκηση.
  • Ενίσχυση της παροχής φροντίδας και φιλοξενίας παιδιών (παιδικοί / βρεφικοί / βρεφονηπιακοί σταθμοί, ΚΔΑΠ κλπ.) για άτομα που έχουν την ευθύνη φροντίδας παιδιών σε νοικοκυριά που απειλούνται από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό.
  • Στοχευμένα μέτρα ενίσχυσης της διαχειριστικής ικανότητας και της ενθάρρυνσης της συμμετοχής των κοινωνικών εταίρων και της κοινωνίας των πολιτών.
  • Ολοκληρωμένες παρεμβάσεις καταπολέμησης των διακρίσεων, υποστήριξης ατόμων ομάδας στόχου (συμβουλευτική, ψυχολογική υποστήριξη, επαγγελματική υποστήριξη, ευαισθητοποίηση, δημοσιότητα κοινότητας δράσεις κατάρτισης, προώθησης στην απασχόληση και επιχειρηματικότητα).
  • Δράσεις για την προώθηση στην απασχόληση.
  • Λειτουργία one stop shop / κέντρων κοινότητας ευπαθών ομάδων, με διευρυμένες υπηρεσίες.
  • Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης για παιδιά και εφήβους με νοητική υστέρηση ή/και αναπηρίες.
  • Βρεφονηπιακοί Σταθμοί Ολοκληρωμένης Φροντίδας.
  • Δομές και υπηρεσίες προνοιακής φροντίδας, όπως οικοτροφεία, στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης ΑΜΕΑ, κέντρα διημέρευσης ΑΜΕΑ, ξενώνες και οικοτροφεία παιδιών ή εφήβων ΑΜΕΑ).
  • Εξειδικευμένη εκπαιδευτική υποστήριξη για ένταξη μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
  • Κέντρα Ημερησίας Φροντίδας Ηλικιωμένων.
  • Ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών.
  • Παροχή περίθαλψης (ενίσχυση κοινωνικών ιατρείων / γιατροί στο σπίτι).
  • Δίκτυο Προστασίας Υγείας του Πληθυσμού (health safety net).
  • Δράσεις αποΐδρυματοποίησης παιδιών.
  • Ίδρυση και λειτουργία δομών αντιμετώπισης της φτώχειας.
  • Ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και κατάρτιση σε θέματα κοινωνικής οικονομίας.
  • Ενίσχυση της απασχόλησης κοινωνικά ευπαθών ομάδων σε κοινωνικές επιχειρήσεις.
  • Δράσεις δικτύωσης επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας.
  • Δράσεις τοπικής ανάπτυξης με πρωτοβουλία τοπικών κοινοτήτων σε επιλεγμένες μικροπεριοχές της Περιφέρειας.
  • Δράσεις τοπικής ανάπτυξης με πρωτοβουλία τοπικών κοινοτήτων σε επιλεγμένες μικροπεριοχές της Περιφέρειας με στόχο την καταπολέμηση της φτώχειας και την κοινωνική ένταξη των ευπαθών ομάδων (δικτύωση, συμβουλευτική, start ups κλπ.)

 

Προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας και κάθε διάκρισης – ΕΤΠΑ

  • Επέκταση, αναβάθμιση των υποδομών Α΄βάθμιας υγείας.
  • Επέκταση, αναβάθμιση των υποδομών Β’ βάθμιας υγείας.
  • Επέκταση, αναβάθμιση των υποδομών πρόνοιας και χώρων / δομών υγιεινής.
  • Δράσεις βιώσιμης αστικής ανάπτυξης, οι οποίες περιλαμβάνουν υποδομές που θα συμβάλλουν στην περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη.
  • Ενίσχυση επενδύσεων σε υποδομές για ίδρυση κοινωνικών επιχειρήσεων.
  • Ενίσχυση της παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών και υποστήριξης για ίδρυση κοινωνικών επιχειρήσεων.
  • Δράσεις τοπικής ανάπτυξης με πρωτοβουλία κοινοτήτων σε οικιστικές αστικές και αγροτικές περιοχές.

 

Επένδυση στην εκπαίδευση, την κατάρτιση και την επαγγελματική κατάρτιση για την απόκτηση δεξιοτήτων και τη διά βίου μάθηση

  • Αναβάθμιση των υποδομών εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων.
  • Αναβάθμιση των υποδομών αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης.
  • Στήριξη της μετάβασης προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε όλους τους τομείς.
  • Ενίσχυση της ενεργειακής απόδοσης των δημόσιων κτιρίων.
  • Ενίσχυση των νοικοκυριών για βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κατοικιών.

 

Προαγωγή της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, της πρόληψης και διαχείρισης κινδύνων

  • Ορθολογικός και αποτελεσματικός σχεδιασμός και δράσεις
    προστασίας από τη διάβρωση των κυριότερων ακτών της Περιφέρειας, καθώς και των εδαφών που πλήττονται από διάβρωση / κατολισθήσεις.

  • Εξειδίκευση του εθνικού σχεδιασμού για την αντιμετώπιση των κινδύνων από πλημμύρες και άμεσες παρεμβάσεις αντιπλημμυρικών έργων.
  • Εφαρμογή συστημάτων ηλεκτρονικής παρακολούθησης και έγκαιρης ειδοποίησης για πλημμύρες και δασικές πυρκαγιές.
  • Έργα πυροπροστασίας των δασών ή/και άλλων έργων πρόληψης καταστροφών ως αποτέλεσμα δασικών πυρκαγιών.

 

Διατήρηση και προστασία του περιβάλλοντος και προαγωγή της αποδοτικής χρήσης των πόρων

  • Συμπληρωματικά έργα / δράσεις ολοκληρωμένης διαχείρισης αστικών και ειδικών απόβλητων (απορριμμάτων), ιδιαίτερα δράσεις διαλογής στην πηγή.
  • Έργα ορθολογικής και αποδοτικής διαχείρισης πόσιμου νερού.
  • Συμπληρωματικά έργα ολοκλήρωσης των υποδομών για τη βελτίωση επεξεργασίας λυμάτων, σε οικολογικά ευαίσθητες περιοχές, καθώς και σε τουριστικές περιοχές.
  • Έργα αξιοποίησης επιφανειακών υδάτων για χρήση και εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα.
  • Ενίσχυση της ελκυστικότητας των χώρων φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και ανάδειξη της φυσικής κληρονομιάς.
  • Δράσεις προστασίας και ανάδειξης περιοχών NATURA.
  • Σχεδιασμός και εκπόνηση μελετών αστικής ανάπτυξης.
  • Δράσεις αναβάθμισης αστικού φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος.

 

Προαγωγή των βιώσιμων μεταφορών και εξάλειψη των σημείων συμφόρησης σε υποδομές βασικών δικτύων

  • Λειτουργική αναβάθμιση διαπεριφερειακών και ενδοπεριφερειακών συνδέσεων της Περιφέρειας.
  • Αναβάθμιση / εκσυγχρονισμός ή /και ανάπτυξη συστημάτων εξυπηρέτησης των επιβατών και της ακτοπλοΐας, ιδιαίτερης σημασίας για την συνδεσιμότητα της Περιφέρειας.
  • Βελτίωση / αναβάθμιση των επικίνδυνων σημείων του εθνικού και περιφερειακού οδικού δικτύου της Περιφέρειας.
  • Περιβαλλοντική βελτίωση των λιμενικών υποδομών της Περιφέρειας.

 

Τεχνική Βοήθεια

  • Συμπληρωματικά / εξειδικευμένα συστήματα και εργαλεία οργάνωσης της διαχείρισης.
  • Πληροφόρηση και Δημοσιότητα.
  • Αξιολόγηση, Μελέτες, Εμπειρογνωμοσύνες, Τεχνικοί Σύμβουλοι.
  • Ενίσχυση της διαχειριστικής επάρκειας των δικαιούχων.
  • Επίλυση καταγγελιών και ελέγχου.

 

Επισημαίνεται ότι οι παραπάνω δράσεις είναι ενδεικτικές. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να προστεθούν και άλλες που συνάδουν με τους στόχους του προγράμματος ή να μην υπάρξει πρόσκληση για κάποιες από αυτές αν επιτάσσεται κάτι τέτοιο από την εφαρμογή. Σε κάθε περίπτωση οι δικαιούχοι/ωφελούμενοι θα πρέπει να βασίζουν τις επιλογές τους στην εξειδίκευση του προγράμματος όπως αυτή θα αποτυπώνεται στις προσκλήσεις που θα εκδίδονται και θα αναρτώνται στον διαδικτυακό τόπο του προγράμματος.

 

Ποιοι μπορούν να υποβάλλουν προτάσεις – ποιοι ωφελούνται από τις χρηματοδοτούμενες δράσεις

  • Πολίτες της Περιφέρειας Πελοποννήσου
  • Ειδικές κατηγορίες και ευπαθείς ομάδες πληθυσμού (οικονομικά μη ενεργοί, μακροχρόνια άνεργοι, Δικαιούχοι ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, κοινωνικά ευπαθείς ομάδες, άτομα που απειλούνται από φτώχεια ή/και  κοινωνικό αποκλεισμό, περιθωριοποιημένα άτομα, Ρομά, κάτοικοι ορεινών – μειονεκτικών περιοχών, άτομα με αναπηρία, κ.α.)
  • Εθνικές, Περιφερειακές και Τοπικές Αρχές και Αναπτυξιακοί Φορείς (Αυτοδιοίκηση και φορείς της, ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, αναπτυξιακές εταιρείες ΟΤΑ, κλπ.)
  • Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και ερευνητικοί φορείς της Περιφέρειας
  • Πολιτιστικοί φορείς
  • Αρμόδιοι φορείς για τα ειδικά απόβλητα, Περιφερειακός ΦΟΣΔΑ
  • Φορείς διαχείρισης προστατευμένων περιοχών
  • Επιμελητήρια, επαγγελματικές και επιστημονικές ενώσεις κ.α.
    Υπηρεσίες Υπουργείου Εργασίας
  • Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης, ΟΑΕΔ, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις κ.α.
  • Κοινωνικές επιχειρήσεις, οργανισμοί πρόνοιας, ειδικές εκπαιδευτικές μονάδες κ.α.
  • Υπηρεσίες Υπουργείου Υγείας, Νοσοκομεία
  • Υπουργείο Παιδείας
  • Υφιστάμενες και υπό ίδρυση επιχειρήσεις της Περιφέρειας, φορείς εκπροσώπησης επιχειρήσεων, Επιμελητήρια, επαγγελματικές και επιστημονικές ενώσεις κ.α.
  • Μηχανισμός υποστήριξης ΜΜΕ και Καινοτομίας
  • Κοινωνικοί εταίροι, κοινωνία των πολιτών
  • Τοπικοί φορείς, τοπικές συμπράξεις και ομάδες δράσης που θα δημιουργηθούν

 

Πορεία υλοποίησης προγράμματος

Η πορεία υλοποίησης του Επιχειρησιακού προγράμματος αποτυπώνεται στις ετήσιες εκθέσεις υλοποίησης που υποβάλλονται από τη Διαχειριστική Αρχή προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όπως προβλέπεται στον Κανονισμό (ΕΚ) 1303/2013, Άρθρο 50.

Οι ετήσιες εκθέσεις υλοποίησης παρέχουν βασικές πληροφορίες για την υλοποίηση του προγράμματος και τις προτεραιότητες του με αναφορά στα δημοσιονομικά δεδομένα, τους κοινούς δείκτες και ειδικούς δείκτες του προγράμματος και σε τιμές ποσοτικά προσδιορισμένων στόχων. Περιλαμβάνουν όμως και μια συνοπτική έκθεση του περιεχομένου τους για τους πολίτες.

Στα Σχετικά αρχεία της σελίδας αναρτώνται  οι ετήσιες εκθέσεις ανά έτος και η αντίστοιχη συνοπτική ενημέρωση για τους πολίτες.

 

Αρμόδια Αρχή για τη διαχείριση του Προγράμματος

Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης  

URL:  www.eydpelop.gr

Τηλέφωνο: 2713 601380

E-Mail: ilampropoulou@mou.gr

 

 

Σχετικά αρχεία

 

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 21/12/2016

ΕΥΔ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Πηγή: ΕΥΔ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Δράσεις Χωρικής Ανάπτυξης στο ΠΕΠ «Πελοπόννησος» 2014-2020

Η Χωρική Ανάπτυξη αποτελεί ένα σημαντικό μέρος των κανονισμών της Ε.Ε. για την περίοδο 2014-2020, τόσο ως πολιτική, όσο και ως διαδικασίες εφαρμογής της.

Οι κύριες κατηγορίες παρεμβάσεων Χωρικής Ανάπτυξης, που θα λειτουργήσουν την περίοδο 2014-2020, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Συνοχής, οι οποίες και αποτελούν τα κύρια εργαλεία Χωρικής Ανάπτυξης, είναι τρεις:

  1. Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη (ΒΑΑ), σε πόλεις με περισσότερους των 10.000 κατοίκων.

  2. Τοπική Ανάπτυξη με Πρωτοβουλία των Τοπικών Κοινοτήτων (ΤΑΠΤοΚ), για περιοχές της υπαίθρου με αναπτυξιακή υστέρηση, αλλά και με αναξιοποίητα συγκριτικά πλεονεκτήματα, με πληθυσμό από 10.000 μέχρι 150.000 κατοίκους.

  3. Ολοκληρωμένες Χωρικές Επενδύσεις (ΟΧΕ), είτε στο πλαίσιο της Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ), είτε για άλλες περιοχές εκτός ΒΑΑ, με συγκεκριμένη θεματική αναπτυξιακή κατεύθυνση, σε σαφώς προσδιορισμένο χωρικό επίπεδο.

Ο σχεδιασμός αυτών των παρεμβάσεων έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό και για τις τρεις κατηγορίες Χωρικής Ανάπτυξης, το οποίο αναφέρεται στον προσδιορισμό της στρατηγικής από την κοινωνικοοικονομική βάση κάθε περιοχής (πολίτες και φορείς), στο πλαίσιο της συνολικής αναπτυξιακής στρατηγικής των Περιφερειών. Διαφοροποιείται, όμως, το σύστημα διακυβέρνησης και διαχείρισης αυτών των παρεμβάσεων, μεταξύ των τριών κατηγοριών.

Η Χωρική Ανάπτυξη στο ΠΕΠ «Πελοπόννησος» 2014-2020

Στο πλαίσιο των παραπάνω στρατηγικών Χωρικής Ανάπτυξης της περιόδου 2014-2020, στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα της Περιφέρειας Πελοποννήσου γίνεται αναφορά σ’ αυτές τις στρατηγικές και στην ιδιαίτερη σημασία τους, για άμβλυνση των χωρικών ανισοτήτων και την εξασφάλιση της χωρικής και κοινωνικής συνοχής στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Συγκεκριμένα, προβλέπονται ρητά δράσεις Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ), με κατ’ ελάχιστο προϋπολογισμό κοινοτικής συνδρομής 7,88 εκατ. ευρώ ΕΤΠΑ και 4,20 εκατ. ευρώ ΕΚΤ, καθώς και δράσεις Τοπικής Ανάπτυξης με Πρωτοβουλία των Τοπικών Κοινοτήτων (ΤΑΠΤοΚ), με αντίστοιχο προϋπολογισμό ΕΤΠΑ 2,0 εκατ. ευρώ (Επενδυτική Προτεραιότητα 9δ) και ΕΚΤ 5,0 εκατ. ευρώ (Επενδυτική Προτεραιότητα 9vi). Παράλληλα, δεν αποκλείονται δράσεις Ολοκληρωμένων Χωρικών Επενδύσεων (ΟΧΕ).

Για την κατ’ αρχήν εξειδίκευση της στρατηγικής της Περιφέρειας, ως προς τις δράσεις Χωρικής Ανάπτυξης, εκπονήθηκε σχετική μελέτη η οποία προτείνει:

  1. Δύο αστικές περιοχές για εφαρμογή της Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ)

  2. Περιοχές της υπαίθρου για εφαρμογή δράσεων Τοπικής Ανάπτυξης με πρωτοβουλία των Τοπικών Κοινοτήτων (ΤΑΠΤοΚ), λαμβάνοντας υπόψη και την εφαρμογή αντίστοιχων συμπληρωματικών δράσεων/ προγραμμάτων από τους πόρους του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) που θα εκχωρηθούν στην Περιφέρεια από το Τομεακό Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2014-2020. Επίσης, η μελέτη προτείνει και την εφαρμογή Ολοκληρωμένων Χωρικών Επενδύσεων (ΟΧΕ) σε περιοχές της υπαίθρου, που παρουσιάζουν αναπτυξιακή υστέρηση και δεν θα καλυφθούν από ΤΑΠΤοΚ, είτε στο πλαίσιο του ΠΕΠ, είτε στο πλαίσιο του ΠΑΑ.

Κατά την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου 2014 και μέχρι το τέλος Μαΐου, η Περιφέρεια Πελοποννήσου, μέσω της Διαχειριστικής Αρχής του ΠΕΠ πραγματοποιεί σχετικές διαβουλεύσεις με τους Δήμους της Περιφέρειας και άλλους τοπικούς φορείς, για την οριστικοποίηση της εξειδίκευσης της στρατηγικής της ως προς την εφαρμογή δράσεων Χωρικής Ανάπτυξης στην Πελοπόννησο.

Σχετικά Αρχεία

Για τις ήττες και για τις νίκες

https://www.facebook.com/notes/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B6%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%AE%CF%84%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B5%CF%82/1248967995216795

 
Αντιμέτωπη επί χρόνια με μια σειρά από μικρές και μεγάλες ήττες, βιώνοντας σκληρές δοκιμασίες και περνώντας κάτω από καυδιανά δίκρανα, η Αριστερά στη χώρα μας υπέστη έναν μακροχρόνιο εθισμό. Διαμόρφωσε – καταναγκαστικά εν πολλοίς – αυτό που θα ονομάζαμε μια «κουλτούρα της ήττας» · αλλά και διαμορφώθηκε από αυτήν.
Αυτή η κουλτούρα, αρθρωμένη γύρω από το αίτημα της προσωπικής αξιοπρέπειας και διαμεσολαβημένη από τις βασικές σταθερές της σοσιαλιστικής ιδεολογίας, συγκροτούσε χώρους επιβίωσης και αναπνοής, γραμμές άμυνας και αντοχής, κώδικες καθημερινής ζωής. Και ολοκληρωνόταν, όσο κι αν ακούγεται αντιφατικό, και με την αποδοχή ενός συλλογικού και ατομικού modus moriendi –ο τρόπος του θανάτου τους  -, που λειτουργούσε ως έσχατη ανατροπή της ήττας και ως κατάφαση ζωής. Ένα είδος «οντολογικού προτάγματος» που χιλιάδες αριστερών το υλοποίησαν ως αναπόφευκτη (και πολιτικά ορθολογική) συνέπεια της επιλογής τους. Ο Ν. Μπελογιάννης το συνόψισε, ως τυπικό ιστορικό παράδειγμα.
 
Αν η διαχείριση των ηττών της υπήρξε για την Αριστερά ένα οδυνηρό πλην οικείο πεδίο, η εξοικείωση με τις νίκες, στις σημερινές συνθήκες, είναι μια περίπλοκη υπόθεση, με κινδύνους και παγίδες. Αν η προτροπή «αγάπα το κελί σου» έπαψε να ισχύει ως οδηγός επιβίωσης, το «…και διάβαζε πολύ» διατηρεί μια αυξημένη επικαιρότητα. Η εμπειρία, από το 2014 και μετά είναι διδακτική. Δεν πρόκειται μόνο για την ανάγκη μιας συνεχούς διακρίβωσης της σχέσης του πολιτικού πράττειν με τις ηθικές και αξιακές του προϋποθέσεις · αλλά για την ανάγκη διαμόρφωσης μιας «κουλτούρας της νίκης» – από θέση κυβερνητικής ευθύνης ή αντιπολίτευσης, μικρή σημασία έχει.
Αυτή η κουλτούρα (για την οποία, εγκυρότεροι γνωσιακά μπορούν να μιλήσουν επαρκέστερα), απαιτεί ορισμένες σταθερές : Όπως, ας πούμε μια αναγκαία διαλεκτική ένταση μεταξύ της στρατηγικής σταθερότητας και της διανοητικής μετριοπάθειας, ή αλλιώς την ενσωμάτωση της «πρακτικής της αμφιβολίας», με ό,τι αυτό συνεπάγεται πέρα από τις συμβατικές ηθικολογίες. Απαιτεί, αφετηριακά, μια αυστηρή επίγνωση των ορίων · ώστε να μην οδηγείται η στάση και η πράξη σε ελαφρότητες. (Να ξέρεις δηλαδή να χαλιναγωγείς την οίηση). Απαιτεί τη διαρκή προσπάθεια να «μεταφράζεις» την ταξικότητα σε εθνική ηγεμονία. Και πολλά άλλα, όχι εύκολα και πρόχειρα.
Η ευθύνη των στελεχών της κυβέρνησης σ’ ένα τέτοιο εγχείρημα είναι πρωταρχική και ολοφάνερη. Αλλά αυτό αφορά ολόκληρη την Αριστερά. Προϋποθέτει, τέλος, ένα διαρκή αναστοχασμό πάνω στην «κουλτούρα της ήττας» εκείνων των χαλεπών καιρών, που αλλοίμονο αν την καταχωνιάσουμε στο ντουλάπι με τα αζήτητα, ως μια εξαντλημένη υπόθεση.
Όσο για το γνωστό πολιτικό παίγνιο των αντιπάλων, να καθαγιάζουν την πολιτική μας παράδοση με τη μεγαθυμία του νικητή, να την διαβάζουν επιλεκτικά, ή να ασχημονούν σε βάρος της όταν κλονίζεται το πολιτικό και πολιτισμικό τους αφήγημα, αυτό είναι μια τιποτένια και πληκτική ιστορία. Έχουμε σοβαρότερα πράγματα να σκεφτούμε : Ένα συλλογικό, πολιτικό modus vivendi -τρόπος ζωής-, ανθεκτικό, πολυμήχανο και παραγωγικό.

Η κυβέρνησή μας πρέπει να αντιταχθεί στον επιχειρούμενο κανιβαλισμό της ΔΕΗ

 | Η Εφημερίδα των Συντακτών

Γιατί λοιπόν σήμερα οι θεσμοί αγνοούν ό,τι είχε προηγουμένως, μέχρι και την πρώτη αξιολόγηση, συμφωνηθεί; αναρωτιέται ο Πάνος Σκουρλέτης

  Ένα από τα ανοιχτά πεδία προς διαπραγμάτευση στη συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση το καλοκαίρι του 2015 ήταν αυτό των ενεργειακών. Η συμφωνία προέβλεπε το άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με αναπροσαρμογή των μεριδίων τόσο στο επίπεδο της λιανικής αγοράς όσο και στο ποσοστό της συνολικά εκχεόμενης ενέργειας στο διασυνδεδεμένο δίκτυο εκ μέρους της ΔΕΗ.

Η δέσμευση ήταν το ποσοστό αυτό να φτάσει το 50% το 2020, ο τρόπος για να πραγματοποιηθεί ήταν ανοιχτός για διαπραγμάτευση. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δεσμευτεί να διατηρήσει τον δημόσιο χαρακτήρα των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας και να αγωνιστεί για μια δημόσια και βιώσιμη ΔΕΗ στο νέο πλαίσιο της αγοράς που, ούτως ή άλλως, άλλαζε με βάση τη συνολική ευρωπαϊκή ενεργειακή στρατηγική ανεξαρτήτως μνημονιακών δεσμεύσεων. Για εμάς το άνοιγμα της αγοράς δεν μπορεί να ισοδυναμεί με κλείσιμο της ΔΕΗ.Σε σχέση με τις ιδιωτικοποιήσεις των ενεργειακών εταιρειών, στη μόνη που είχαμε δεσμευτεί ήταν αυτή του ΔΕΣΦΑ που, έτσι κι αλλιώς, ο διαγωνισμός για την πώλησή του κατά 66% είχε ολοκληρωθεί από το 2013. Σε καμία περίπτωση η συμφωνία δεν προέβλεπε τη πώληση του 17% της ΔΕΗ, των ΕΛ.ΠΕ. και της ΔΕΠΑ.Βεβαίως η συνήθης πρακτική των θεσμών είναι να παραβιάζουν τα όρια της αρχικής συμφωνίας και να θέτουν διαρκώς νέα ζητήματα, ακόμη και θέματα στα οποία είχαμε συμφωνήσει κατά την πρώτη αξιολόγηση. Ακριβώς έτσι κάνουν και τώρα.

Να επανέλθουμε όμως στα της ηλεκτρικής ενέργειας. Εμείς ως κυβέρνηση κληρονομήσαμε από τη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου τον νόμο για τη «μικρή ΔΕΗ», τον νόμο για τη πώληση του 66% του ΑΔΜΗΕ και τη δέσμευση από το παλιό πλάνο του ΤΑΙΠΕΔ για την πώληση του 17% της ΔΕΗ, το οποίο όμως, επαναλαμβάνω, δεν συμπεριλαμβανόταν σε αυτά τα οποία είχαμε συμφωνήσει το καλοκαίρι του 2015. Όσον αφορά τον νόμο για τη «μικρή ΔΕΗ» τον καταργήσαμε (Μάιος 2016) και αντ’ αυτού επιλέξαμε τις δημοπρασίες ποσοτήτων ρεύματος (ΝΟΜΕ) ως τον προσωρινό μηχανισμό που θα ανακατένεμε τα μερίδια της αγοράς, αλλά κυρίως θα έδινε χρόνο για να υλοποιήσει η ΔΕΗ τη στρατηγική των συμπράξεων αντί της πώλησης παγίων στοιχείων της τάξης του 40%.Τα ΝΟΜΕ θα πίεζαν τη ΔΕΗ οικονομικά και μόνο σαν προσωρινός μηχανισμός και για συγκεκριμένες ποσότητες θα έπρεπε να ισχύσουν.

Στο διάστημα αυτό, η συμμετοχή της ΔΕΗ ως παθητικού μετόχου σε ανταγωνιστικά κοινοπρακτικά σχήματα, με βάση την αξία των παγίων που θα συνεισέφερε, θα της έδινε τη δυνατότητα να κερδίζει και από τον ανταγωνισμό της και θα ικανοποιούσε την υποχρέωση ανακατανομής των μεριδίων της αγοράς. Για τη δημιουργία ενός τέτοιου σχήματος είχαν υπάρξει προχωρημένες συζητήσεις με την εταιρεία Εlpedison, που και αυτή θα διέθετε τις δικές της μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας φυσικού αερίου στο νέο κοινοπρακτικό σχήμα.Το σχέδιο δεν προχώρησε, πρώτα απ’ όλα γιατί δεν το πίστεψε η διοίκηση της ΔΕΗ και δεν άρεσε στα τεχνικά κλιμάκια που είχαν αλλά πράγματα στο μυαλό τους. Μέσα από αυτό τον σχεδιασμό, η ΔΕΗ θα είχε τη δική της αυτόνομη παρουσία, αλλά ταυτόχρονα θα συμμετείχε ως παθητικός μέτοχος σε κάποιους από τους ανταγωνιστές της χωρίς να απαιτείται να πουλήσει-«σκοτώσει» τα περιουσιακά της στοιχεία.Χρησιμοποιώ τον όρο πώληση-«σκότωμα» γιατί έτσι καταλήγουν οι διατεταγμένες πωλήσεις στο πλαίσιο ενός αυστηρού χρονοδιαγράμματος. Η εμπειρία δείχνει πως λειτουργούν μόνο υπέρ των αγοραστών.

Παράλληλα, μετά τις εκλογές, προωθήθηκαν μια σειρά νομοθετικές παρεμβάσεις στο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς στην κατεύθυνση της προσαρμογής της στη στρατηγική της ευρωπαϊκής ενεργειακής ένωσης (target model, νέο πλαίσιο για τις ΑΠΕ, ενίσχυση της ΡΑΕ). Η επιτυχής κατάληξη της διαπραγμάτευσης για τον ΑΔΜΗΕ αποτελεί την κορυφαία στιγμή της προηγούμενης περιόδου. Η διάσωση των δικτύων της χώρας, η διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα τους και η ακύρωση της ιδιωτικοποίησης κατά 66% συνιστά μια μεγάλη πολιτική επιτυχία της κυβέρνησης. Το σχέδιο αυτό ήταν πραγματικά δύσκολο να γίνει αποδεκτό και πολεμήθηκε από πολλές πλευρές. Ακόμη και η ίδια η διοίκηση της ΔΕΗ δεν το υποστήριξε.

Η πρώτη περίοδος του κυβερνητικού έργου στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας δεν χαρακτηρίζεται από μια αμυντική προσπάθεια υπεράσπισης της προηγούμενης κατάστασης, αλλά από μια ενεργή παρέμβαση για να βάλουμε το αποτύπωμά μας στη νέα αγορά που διαμορφώνεται.

Με την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, οι ίδιοι οι θεσμοί διαπιστώνουν ότι στον τομέα της ενέργειας έχει γίνει έργο στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ενεργειακής στρατηγικής και του ανοίγματος της αγοράς. Το υπενθυμίζω προς όλους αυτούς τους διατεταγμένους προπαγανδιστές που διακηρύσσουν πως το προηγούμενο διάστημα ήταν χαμένο. Είναι οι ίδιοι που κινδυνολογούν.

Γιατί λοιπόν σήμερα οι θεσμοί αγνοούν ό,τι είχε προηγουμένως, μέχρι και την πρώτη αξιολόγηση, συμφωνηθεί;

Γιατί θέτουν ζητήματα έξω από τα όρια της συμφωνίας, επαναφέροντας σενάρια για πώληση του 40% των μονάδων της ΔΕΗ;

Πρόκειται για μια επίθεση που στο στόχαστρό της έχει την περιουσία της ΔΕΗ με σκοπό αυτή να περάσει σε εξευτελιστικές τιμές σε συγκεκριμένα ευρωπαϊκά και εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα. Σε αυτή την επίθεση συμπράττουν η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, ενώ στελέχη των διαπραγματευτικών κλιμακίων από τη μεριά των δανειστών παίζουν, απ’ ό,τι λέγεται, ακριβώς αυτό τον ρόλο, της προώθησης συγκεκριμένων συμφερόντων.

Δεν είμαι οπαδός παρωχημένων αντιλήψεων που δεν αντιλαμβάνεται τις αλλαγές που έχουν συμβεί στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας, της οποίας είμαστε αναπόσπαστο μέλος, ούτε υπερασπίζομαι μονοπωλιακές καταστάσεις και ξεπερασμένα μοντέλα περασμένων δεκαετιών, ούτε όμως θεωρώ πως η κυβέρνησή μας δεν θα πρέπει να αντιταχθεί στον επιχειρούμενο κανιβαλισμό της ΔΕΗ.

* υπουργός Εσωτερικών

Πηγή: Η κυβέρνησή μας πρέπει να αντιταχθεί στον επιχειρούμενο κανιβαλισμό της ΔΕΗ | Η Εφημερίδα των Συντακτών

Κράτα το

Παπαδημητρίου: Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης για δυναμική επανεκκίνηση της οικονομίας

Παπαδημητρίου: Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης για δυναμική επανεκκίνηση της οικονομίας

«Το ΔΝΤ ζητά από την Ελλάδα το ακριβώς αντίθετο από αυτό που γενικά προτείνει» τόνισε μεταξύ άλλων ο υπουργός Οικονομίας, Δημήτρης Παπαδημητρίου μιλώντας στο συνέδριο που διοργανώνει το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στην Βουλή, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι «ο σχεδιασμός των μεταρρυθμίσεων για την ελληνική οικονομία ήταν σε σημαντικό βαθμό εσφαλμένος».«Προκειμένου να ξεπεράσουμε τα προβλήματα αυτά και να πετύχουμε τους παραπάνω στόχους στο Υπουργείο Οικονομίας καταρτίζουμε μία Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης ικανή να εξισορροπήσει τις δυσλειτουργίες της αγοράς και να προσδώσει νέα δυναμική για την επανεκκίνηση της οικονομίας» υπογράμμισε ο υπ.Οικονομίας για να συμπληρώσει ότι «η Στρατηγική αυτή θέτει στο επίκεντρο μιας δίκαιης και αειφόρου ανάπτυξης το ανθρώπινο δυναμικό και την ένταση γνώσης για την μετάβαση της χώρας σε μία οικονομία που παράγει προϊόντα και υπηρεσίες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας.Θέτει επίσης προτεραιότητες στην ενδυνάμωση της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων, και την ενίσχυση συνεργασιών επιχειρήσεων με δημιουργία εσωτερικών αλυσίδων αξίας και συστάδων επιχειρήσεων.»

ΟΜΙΛΙΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η οικονομική κρίση έπληξε περισσότερο απ’ όλες τις χώρες την Ελλάδα.Αιτία γι’ αυτό δεν ήταν μόνον η ασθενική και μη ανταγωνιστική παραγωγική της βάση, τα δίδυμα ελλείμματα (δημόσιο και εξωτερικό) και το υψηλό δημόσιο χρέος.Σημαντικό ρόλο στην διόγκωση της ελληνικής κρίσης διαδραμάτισαν οι εσφαλμένες επιλογές οικονομικής πολιτικής και μεταρρυθμίσεων που επιβλήθηκαν και η αδυναμία του φαύλου εγχώριου πολιτικού συστήματος να διαπραγματευτεί μία καλύτερη πολιτική προσαρμογής.

Το 2016, σε ξεχωριστές εκθέσεις τους το ΔΝΤ και ο ΟΟΣΑ αξιολόγησαν τις πολιτικές δημοσιονομικής προσαρμογής και μεταρρυθμίσεων που ασκήθηκαν στην Ελλάδα και διαπίστωσαν συνοπτικά τα εξής :

  1.  Υπήρξαν υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις που οδήγησαν σε εμπροσθοβαρή και βαθιά μείωση δημοσιονομικού ελλείμματος με αποτέλεσμα τη μακροσκελή ύφεση.
  2.  Η παραπάνω παραδοχή έγινε ήδη από το 2012 από τον κ. Blanchard και η εξήγηση ήταν οι χαμηλοί δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές που εξέλαβαν ως βάση των υπολογισμών και προβλέψεων τους. Υποτιμήθηκαν πολλαπλασιαστές, spreads και κόστη δανεισμού.
  3. Παρά την ανάληψη σημαντικών μεταρρυθμίσεων, η πρόοδος υπήρξε άνιση και το μείγμα μεταρρυθμίσεων μη ισορροπημένο.
  4. Εσφαλμένη εκτίμηση για άμεση ενεργοποίηση της πλευράς της προσφοράς από τις μεταρρυθμίσεις, σε αντίθεση με τη συσσωρευμένη εμπειρία για βραδεία ανάδειξη των εξ αυτών ωφελειών.
  5. Αποτυχία μεταρρύθμισης της αγοράς προϊόντων, με συνέπεια τη διατήρηση των παραγωγικών πόρων σε μη ανταγωνιστικές δραστηριότητες, ενόσω η εμπροσθοβαρής εστίαση στη δημοσιονομική και μισθολογική προσαρμογή μείωνε τη ζήτηση και συνέβαλε στη βαθιά ύφεση.
  6. Αποτυχία αναγνώρισης από την αρχή του γεγονότος ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν ένιωθε ως δική του ιδιοκτησία τα προγράμματα προσαρμογής, με συνέπεια τις υποχωρήσεις στην εφαρμογή τους.
  7. Αδυναμία να εκτιμηθεί πως ο τόσο μεγάλος όγκος των διαρθρωτικών αλλαγών που σχεδιάστηκαν υπερέβαινε την διοικητική ικανότητα και την πολιτικά εφικτή εφαρμογή τους.
  8. Η καθυστέρηση και χαμηλή απόδοση στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στο 2ο πρόγραμμα του 2012, ήταν κυρίως στις αγορές προϊόντων, στη δημόσια διοίκηση και στο περιβάλλον ρυθμίσεων όπως με τις αδειοδοτήσεις επενδύσεων, τις διαδικασίες χρεοκοπίας, την αποτελεσματικότητα του δικαστικού συστήματος, το άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων και την εξάλειψη άχρηστων φόρων και εισφορών υπέρ τρίτων.
  9. Εσφαλμένη εκτίμηση για μεγάλες ελαστικότητες τιμών στις εξαγωγές.
  10. Εσφαλμένη υπόθεση εργασίας για την υγεία του τραπεζικού συστήματος και αδυναμία συστηματικής και κατάλληλης παρακολούθησης του, με συνέπεια την άνοδο των Κόκκινων δανείων και τη δημιουργία πολιτικής αναταραχής.
  11. Έντονα προβλήματα διακυβέρνησης σε επιχειρήσεις και κυβέρνηση, τα οποία παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό χωρίς αντιμετώπιση.
  12. Αβεβαιότητα και καθυστερήσεις σχετικά με την αναδιάρθρωση του χρέους οδήγησαν στη μείωση/συγκράτηση των επενδύσεων.

Από τις 12 παραπάνω ολιγωρίες πολιτικής που οι δύο οργανισμοί επισήμαναν στην ελληνική περίπτωση, παρατηρούμε ότι οι μισές αφορούν τον τομέα των μεταρρυθμίσεων, και την προβληματική εφαρμογή και σύνδεση τους με την δημοσιονομική και οικονομική πολιτική.Τις συνοψίζουμε ως εξής:ανισόρροπο μείγμα μεταρρυθμίσεων με έμφαση στην αγορά εργασίας και παραμέληση της αγοράς προϊόντων, της δημόσιας διοίκησης και του ρυθμιστικού περιβάλλοντος,εσφαλμένη και αντίθετη με τη διεθνή εμπειρία εκτίμηση για άμεση απόδοση τους, και αδυναμία στην εφαρμογή τους λόγω του μεγάλου όγκου αυτών και της περιορισμένης διοικητικής ικανότητας και πολιτικής αποδοχής τους.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο σχεδιασμός των μεταρρυθμίσεων για την ελληνική οικονομία ήταν σε σημαντικό βαθμό εσφαλμένος.
Η οικονομική θεωρία διδάσκει πως οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να έχουν στόχο την βελτίωση της ολικής παραγωγικότητας TFP (Total Factor Productivity) που συσχετίζει το αποτέλεσμα με το σύνολο των χρησιμοποιούμενων πόρων, και η οποία διασφαλίζει τη μακροχρόνια ανάπτυξη.
Με δική του έρευνα το ΔΝΤ δείχνει ότι οι περισσότερες από τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στην ελληνική περίπτωση, (αγορές εργασίας και προϊόντων), έχουν χαμηλό αντίκτυπο στους μακροπρόθεσμους  ρυθμούς ανάπτυξης της TFP.
Αντίθετα, οι μεταρρυθμίσεις που επιδρούν στη τεχνολογική αλλαγή και την παραγωγικότητα με ένα θετικό και μόνιμο τρόπο είναι αυτές που περιλαμβάνουν μεγάλα ποσά πραγματικών επενδύσεων στο κεφάλαιο, και τις υποδομές της Έρευνας και Ανάπτυξης (Ε&Α) και των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ).
Οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας από την άλλη πλευρά έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο βραχυχρόνιο, και καμία επίδραση στο μακροχρόνιο ορίζοντα, όμως παραμένουν υψηλά στην ατζέντα των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων ακόμη και σήμερα, παρόλο που η Ελλάδα έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή μία ολόκληρη σειρά μέτρων τα οποία μείωσαν τη διαπραγματευτική εργατική δύναμη, τους κατώτατους μισθούς και επέτρεψαν πολύ περισσότερο ευέλικτες συνθήκες εργασίας.
Εύλογα ανακύπτει το ερώτημα γιατί το ΔΝΤ και οι Θεσμοί γενικότερα δεν διδάσκονται από τα λάθη του παρελθόντος και από τις ίδιες τις αξιολογήσεις των πολιτικών και αποτελεσμάτων τους.
Μία επίσης κρίσιμη επισήμανση που απορρέει από την διεθνή εμπειρία είναι το γεγονός ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις μπορούν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις βραχυπρόθεσμα εάν εφαρμοστούν υπό αδύναμες μακροοικονομικές συνθήκες.

Αυτή η ανησυχία ενισχύεται εάν η διαθεσιμότητα και η αποτελεσματικότητα της νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής για την αντιμετώπιση των δυσμενών επιπτώσεων των μεταρρυθμίσεων είναι περιορισμένες.

Όταν η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, η βραχυπρόθεσμη επίδραση των μεταρρυθμίσεων μπορεί να είναι λιγότερο ευνοϊκή ή ακόμη και να συνεπάγεται βραχυπρόθεσμες μειώσεις της ζήτησης.

Αλλά γενικά είναι πολύ δύσκολη η εφαρμογή μεταρρυθμίσεων σε σύντομο διάστημα, με συρρίκνωση της συνολικής ζήτησης και με ανεπαρκή δημόσια διοίκηση.

Όχι τυχαία, το ΔΝΤ εκτιμούσε πως μέχρι το τέλος του 2014 είχε εφαρμοστεί μόλις το 72% των προτεινόμενων από τον ΟΟΣΑ μέτρων για την ενίσχυση του ανταγωνισμού.
Επίσης, το ΔΝΤ έχει γενικότερα παραδεχθεί (βλ  IMF,  Euro Area, Selected issues 2014) πως :

·         Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις μπορούν να εφαρμοστούν με περισσότερη επιτυχία σε χώρες που βρίσκονται σε δημοσιονομική ισορροπία ή σε χώρες που εφαρμόζουν ταυτόχρονα επεκτατική δημοσιονομική πολιτική.

·         Αντίθετα η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική συνδυάζεται με πιο αργή εφαρμογή μεταρρυθμίσεων.

·         Στη διεθνή εμπειρία σπάνια συνυπάρχουν η δημοσιονομική προσαρμογή και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Οι λόγοι είναι κυρίως:

1) Ότι αρκετές μεταρρυθμίσεις έχουν βραχυπρόθεσμο δημοσιονομικό κόστος, όπως η χρηματοδότηση ερευνητικών προγραμμάτων, τα κίνητρα επενδύσεων ή τα προγράμματα απασχόλησης, συνεπώς είναι δύσκολο να επιδιώκεται ταυτόχρονα λιτότητα και μεταρρύθμιση,

2) Ότι σε περιόδους συρρίκνωσης της οικονομίας, οι μεταρρυθμίσεις είναι αναποτελεσματικές, όπως για παράδειγμα η εφαρμογή ελαστικών μορφών απασχόλησης δεν οδηγεί σε αύξηση της απασχόλησης όταν δεν υπάρχει ζήτηση στην οικονομία, ή αυξάνοντας την ηλικία συνταξιοδότησης μπορεί να οδηγήσει απλά σε αύξηση της ανεργίας.

·         Για τους λόγους αυτούς το ΔΝΤ προτείνει, η εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων να συμπληρώνεται με πολιτικές ενίσχυσης της ζήτησης.

Θεωρεί, δηλαδή, συμπληρωματικές τις μεταρρυθμίσεις με μία επεκτατική οικονομική και δημοσιονομική πολιτική.

Παρά την γενική αυτή παραδοχή του το ΔΝΤ σήμερα ζητά για την Ελλάδα πρόσθετα μέτρα λιτότητας τα προσεχή έτη, θεωρώντας τα ικανά να συμπληρώσουν τις μεταρρυθμίσεις.

Ζητά το ακριβώς αντίθετο από αυτό που γενικά προτείνει!

Την περιοριστική δημοσιονομική πολιτική θεωρούν υποκατάστατη και όχι συμπληρωματική των μεταρρυθμίσεων πανεπιστημιακοί όπως ο Coen Teulings, από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, ο οποίος ισχυρίζεται ότι όσο μεγαλύτερη είναι η δημοσιονομική προσαρμογή τόσο μικρότερη πρέπει να είναι η μεταρρυθμιστική πολιτική.

Το επιχείρημα στηρίζεται κυρίως στην κατανομή του πλούτου μεταξύ των γενεών, καθώς και οι δύο πολιτικές μειώνουν τον πλούτο της τωρινής γενιάς και συνεπώς και την κατανάλωση.

Η απότομη μείωση της κατανάλωσης οδηγεί βέβαια και σε αντίστοιχη προσαρμογή της παραγωγικής δυνατότητας από μη εμπορεύσιμα αγαθά (καταναλωτικά) σε εμπορεύσιμα (εξαγωγικά), αλλά αν το κάνει εφαρμόζοντας συμπληρωματικά τις δύο πολιτικές (λιτότητα και μεταρρυθμίσεις) τότε το αποτέλεσμα είναι να ρίξει την οικονομία στην παγίδα μιας διαρκούς ύφεσης.

Άρα η δημοσιονομική προσαρμογή και οι μεταρρυθμίσεις είναι υποκατάστατες πολιτικές και όχι συμπληρωματικές.

Αντίθετα το Γερμανικό Υπουργείο οικονομικών (σε συμπόσιο που έγινε 25 Μαρτίου 2015) υποστηρίζει ότι η εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων είναι συμπληρωματική της δημοσιονομικής προσαρμογής, δηλαδή του περιορισμού της ζήτησης.

Στην πολιτική αυτή έχουν σήμερα ενδώσει το ΔΝΤ και οι Θεσμοί με όσα ζητούν για το ύψος (3,5% του ΑΕΠ) των πρωτογενών πλεονασμάτων επί σειρά ετών, τα πρόσθετα μέτρα λιτότητας και τις μεταρρυθμίσεις (φορολογικό, συντάξεις, αγορά εργασίας κ.α.).

Τον περιορισμό αυτής ακριβώς της πολιτικής διαπραγματεύεται η ελληνική κυβέρνηση αντιπροτείνοντας περισσότερη ανάπτυξη μέσω διαφοροποιημένων μεταρρυθμίσεων και λιγότερη λιτότητα (μικρότερα πλεονάσματα για λιγότερα χρόνια).

Η Τράπεζα της Ελλάδας εκτιμά πως η υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας και στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών θα μπορούσε συνδυασμένα να επιφέρει την επόμενη δεκαετία αύξηση του ΑΕΠ έως 8,5%, της απασχόλησης κατά 6,7% και των επενδύσεων κατά 11,5%.

Από την πλευρά του ο ΟΟΣΑ εκτιμά πως η πλήρης εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων θα μπορούσε να προκαλέσει αύξηση του ΑΕΠ πάνω από 13% την προσεχή δεκαετία.

Όμως, ο ΟΟΣΑ θεωρεί πως η έμφαση πρέπει να δοθεί από αναπτυξιακή σκοπιά στην αγορά προϊόντων, ενώ παραδέχεται πως τα βάρη της προσαρμογής έπεσαν στους μισθωτούς με συνέπεια η φτώχεια και οι ανισότητες να έχουν αυξηθεί στην Ελλάδα παρά τις κοινωνικές πολιτικές που ενεργοποιήθηκαν.

Γι’ αυτό και προτείνει την ενίσχυση των κοινωνικών πολιτικών ώστε η ανάπτυξη να περιλάβει και να φθάσει σε όλο τον πληθυσμό.

Όπως, δε, έδειξε έρευνα του ΔΝΤ οι προτεινόμενες από τους θεσμούς μεταρρυθμίσεις, στην αγορά εργασίας είχαν μικρή επίδραση στην ολική παραγωγικότητα της οικονομίας, με μόνη εξαίρεση τις μεταρρυθμίσεις για επενδύσεις σε έρευνα & τεχνολογία, τηλεπικοινωνίες και υποδομές που έχουν θετική αναπτυξιακή επίδραση.

Από τις παραπάνω αξιολογήσεις των πολιτικών που ασκήθηκαν, προκύπτουν μερικά χρήσιμα συμπεράσματα.

ΠΡΩΤΟΝ, πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη άσκηση σκληρής περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής με την υλοποίηση βαθιών διαρθρωτικών αλλαγών εξαιτίας της σχέσης υποκατάστασης μεταξύ της δημοσιονομικής περιστολής και των μεταρρυθμίσεων.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, σχετικά με τη προτεραιότητα υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων, η έμφαση πρέπει να δίνεται πρώτα στην απελευθέρωση της αγοράς προϊόντων και υπηρεσιών, η οποία οδηγεί κυρίως σε μείωση τιμών, και κατόπιν στην απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, που όμως η οποία οδηγεί σε μείωση κόστους αλλά και ζήτησης.

ΤΡΙΤΟΝ, αναφορικά με τη χρονική ακολουθία των μεταρρυθμιστικών παρεμβάσεων, αυτή θα πρέπει να ξεκινά με εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που αναμένεται να αποφέρουν τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη για την οικονομία και την κοινωνία, οι οποίες κατά τεκμήριο είναι εκείνες που έχουν και τη μεγαλύτερη συμπληρωματικότητα.

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ, όσον αφορά τον ρυθμό υλοποίησης, η σταδιακή εφαρμογή  προσφέρει το πλεονέκτημα της διόρθωσης, αντίθετα με τη περίπτωση ταχείας εφαρμογής όπου υπάρχει ο κίνδυνος της αναστροφής των μεταρρυθμιστικών πράξεων,  είτε λόγω μεταρρυθμιστικής κόπωσης είτε λόγω της χρονικής ασυνέπειας.

Εν κατακλείδι, οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα δεν απέδωσαν αναπτυξιακά, τα αναμενόμενα.

Συγχρόνως, σε επίπεδο ΕΕ, έχουν συμφωνηθεί πέντε πρωταρχικοί στόχοι που – μέσω των εθνικών προγραμμάτων – πρέπει να επιτευχθούν μέχρι το τέλος του 2020, και αφορούν την απασχόληση, την έρευνα και την ανάπτυξη, το κλίμα/την ενέργεια, την εκπαίδευση, την κοινωνική ένταξη και τη μείωση της φτώχειας.

Προκειμένου να ξεπεράσουμε τα προβλήματα αυτά και να πετύχουμε τους παραπάνω στόχους στο Υπουργείο Οικονομίας καταρτίζουμε μία Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης ικανή να εξισορροπήσει τις δυσλειτουργίες της αγοράς και να προσδώσει νέα δυναμική για την επανεκκίνηση της οικονομίας.
Η Στρατηγική αυτή θέτει στο επίκεντρο μιας δίκαιης και αειφόρου ανάπτυξης το ανθρώπινο δυναμικό και την ένταση γνώσης για την μετάβαση της χώρας σε μία οικονομία που παράγει προϊόντα και υπηρεσίες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας.

Θέτει επίσης προτεραιότητες στην ενδυνάμωση της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων, και την ενίσχυση συνεργασιών επιχειρήσεων με δημιουργία εσωτερικών αλυσίδων αξίας και συστάδων επιχειρήσεων.

Η καινοτομία της στρατηγικής αυτής δε έγκειται μόνον από τις δυνάμεις της αγοράς να ανταποκριθούν στη μακροοικονομική και δημοσιονομική εξυγίανση και στις μεταρρυθμίσεις για ένα φιλικότερο επιχειρηματικό περιβάλλον με ξένες και εγχώριες άμεσες επενδύσεις, αλλά ενεργοποιεί και μία πολιτική τόνωσης της ζήτησης που επιταχύνει την απορρόφηση της ανεργίας, ανακόπτει την διαρροή εγκεφάλων στο εξωτερικό και συμβάλλει σημαντικά στη μείωση των ανισοτήτων, της φτώχειας και στην αποκατάσταση της κοινωνικής και πολιτικής σταθερότητας.
Αυτή η καινοτομία πολιτικής ίσως αποδειχθεί και η μεγαλύτερη προσφορά στο μέτωπο των μεταρρυθμίσεων που επιστρατεύονται για μία δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.
Σας ευχαριστώ.

Πηγή: Παπαδημητρίου: Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης για δυναμική επανεκκίνηση της οικονομίας

Κράτα το

Κράτα το