ΣΤΕ: ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

ΣΤΕΜε την ψήφο μόλις δύο δικαστών που έγειραν την πλάστιγγα, πάρθηκε η απόφαση του ΣτΕ (δυο αν ψήφιζαν αλλιώς, ο νόμος θα κρινόταν συνταγματικός και όλα καλά – λέμε τώρα).

Ο διχασμός στην πολιτική αρένα και στην κατακερματισμένη κοινωνία εκφράστηκε λοιπόν, αναπόφευκτα ίσως, με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο και στο χώρο της “τυφλής”, ως θα όφειλε τουλάχιστον, αλλά όχι ανεπηρέαστης Δικαιοσύνης. Ανθρώπινο.

Οι έμμεσες είτε λιγότερο έμμεσες πιέσεις που ασκήθηκαν προς τη δικαιοσύνη -με ευθύνη λίγο -πολύ όλων- οδήγησαν τους δικαστές σε μια καθαρά πολιτική απόφαση, όπου επικράτησαν, έστω και οριακά, οι παλιοί και ακατάλυτοι δεσμοί. Στο κάτω κάτω, και οι δικαστές άνθρωποι είναι. Με μνήμη και καταγωγή. Δεν χρειάζεται, φρονώ, περαιτέρω σχολιασμός.

Καθόλου κολακευτικό και καθησυχαστικό για τον τρόπο λειτουργίας της Δικαιοσύνης, θα σκεφτεί κανείς, ωστόσο και ανάποδη αν ήταν η απόφαση, πάλι πολιτική θα ήταν εδώ που έφτασαν τα πράγματα. Για να λέμε την αλήθεια, έστω κι αν δεν μας βολεύει.

Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης δεν μπορούν να κρίνονται α λα καρτ. Είναι δεσμευτικές, συμφωνούμε διαφωνούμε, γιατί αλλιώς ελλοχεύουν άλλης τάξης κίνδυνοι (θυμίζω για πολλοστή φορά πως ο Σύριζα δεν επιβλήθηκε με επανάσταση ώστε να θεσπίσει επαναστατικό δίκαιο, αλλά πήρε τη διακυβέρνηση με εκλογές σε συνθήκες αστικής Δημοκρατίας με σχετική πλειοψηφία και όχι αυτοδύναμα).

Όμως μια πολιτική απόφαση, πολιτικά οφείλει να αντιμετωπίζεται.

Και είναι πια η ώρα, η πολιτική να πάρει ξανά, πειστικά και αποφασιστικά, και κυρίως με σύνεση και προβλεπτικότητα, το πάνω χέρι στον πολύπαθο δημόσιο βίο της χώρας.

Κατά τα άλλα: ψυχραιμία και καθαρό μυαλό. Πρόκειται απλά και μόνο για μια δικαστική απόφαση.

Και η διακυβέρνηση της χώρας δεν καθορίζεται από τις αποφάσεις των δικαστηρίων αλλά από αυτές της κοινωνίας και των εκλεγμένων εκπροσώπων της

κοινοποίησε το: