“Ακατάλληλο” Τρίτη ποιητική συλλογή του Δήμου Χλωπτσιούδη

Τρίτη ποιητική συλλογή του Δήμου Χλωπτσιούδη που συλλέγοντας πρόσφυγες λέξεις αφήνει τα ποιητικά κουφάρια των στίχων του να

Δήμος Χλωπτσιούδης
Δήμος Χλωπτσιούδης

Για αυτό χρειαζόμαστε την ποίηση… Για να μπορούμε να αντισταθούμε στην υποκουλτούρα και το κάθε λογής εμπορευματοποιημένο κορμί όπως το πουλάνε ως προϊόν της βιομηχανίας του θέματος τα κάθε λογής περιοδικά “κάτω από τα φουστάνια της πόλης”, οι κομιστές με το μισογυνισμό και το σεξισμό τους, ο κάθε παρουσιαστής βραδινής/πρωινής εκπομπής που γίνεται εκούσιο γρανάζι της υποκουλτούρας…
Η ποίηση και ο πολιτισμός είναι τελικά πράξη “αντίστασης” απέναντι στο κάθε είδους life style..

———–

Ο Δήμος Χλωπτσιούδης είναι φιλόλογος και συγγραφέας. Γράφει δοκίμια και κριτικές ποίησης παρακολουθώντας τις νέες τάσεις στην Τέχνη. Ασχολείται με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων. Έχει συγγράψει πολλές ιστορικές και κοινωνικές μελέτες. Άρθρα (πολιτικά, εκπαιδευτικά, λογοτεχνικά) του δημοσιεύονται στο tvxs.gr και στα «Ενθέματα» της Κυριακάτικης Αυγής, schooltime.gr, eklogika.gr κ.ά. Έχει συγγράφει τα πολιτικά δοκίμια βιβλία «η δημαγωγία της δημοκρατίας» (2009), «Τοπική Αυτοδιοίκηση, προοπτικές ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών» (δοκιμιακή μελέτη, 2011), και «η μεσαία τάξη στην αγχόνη της κρίσης» (2014). Επίσης, έχει εκδόσει τη συλλογή κοινωνικών δοκιμίων «7 δοκίμια» (2013) και τις ποιητικές συλλογές «η οργή της πεταλούδας» (2013) και «κατάστιχα» (2014). Έχει πάρει μέρος σε πολλές λογοτεχνικές δράσεις. Ανήσυχος πολιτικά και κοινωνικά δραστηριοποιείται ενεργά στα κοινωνικά κινήματα της Δυτικής Θεσσαλονίκης. Διατηρεί το κοινωνικής και πολιτικής κατεύθυνσης ιστολόγιο «ο δείμος του πολίτη» και το εκδοτικό «στη χώρα των κανιβάλων».

συνομιλήσουν με τον ανθρώπινο πόνο, την «άστεγη πανδαισία» (τίτλος ποιήματος) της μετανάστευσης και της προσφυγιάς.

Η συλλογή “Ακατάλληλο” κυκλοφορεί ακριβώς τη στιγμή που ο κόσμος συγκλονίζεται από το προσφυγικό δράμα. Λες και γράφτηκε εν θερμώ ακριβώς που τα ανθρώπινα πλήθη κατακλύζουν το σύμπαν αναζητώντας το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή:

Σαν πάτησε στην κόκκινη πια άμμο/ άφησε ελεύθερη/ την κραυγή απ’ το χέρι,/ έλυσε ένα χαμόγελο/ από τα μαλλιά/ για να πετάξει/ με της ελπίδας τα φτερά,/ και έσπρωξε τη βάρκα/ με τα παιδιά στη θάλασσα/ και συνοδό ένα θραύσμα τρόμου/ να θυμούνται το σπίτι/ μη γυρίσουν πίσω ποτέ («μάνα από τη Συρία»).
Ποιήματα γραμμένα με μολότοφ, πλάι σε ασφυξιογόνες λέξεις και «φράχτες μίσους», δίπλα σε άυπνες συνειδήσεις, ποιήματα πυρπολημένα σε διαδηλώσεις, ανθρώπινη κλαμένη ποίηση που ζει το δράμα της από κοντά με το δράμα του κάθε ανθρώπου, το αβάστακτο κλάμα του καιρού μας: Σε αφύλακτη διάβαση,/ φιλιά μαδάνε/ τα παιδιά/ που ’χουν/ όνειρα/ μακρινά σαν τρένα.

Νεαρή πρόσφυγας έπαιξε πιάνο στην Ειδομένη, έχοντας δίπλα της τον Άι Γουέι Γουέι

Νεαρή πρόσφυγας έπαιξε πιάνο στην Ειδομένη, έχοντας δίπλα της τον Άι Γουέι Γουέι

Τέχνη Vs Πόλεμος20:06 | 12 Μαρ. 2016

Μια διαφορετική συναυλία δόθηκε σήμερα στην Ειδομένη. Μια νεαρή προσφυγοπούλα «ταξίδεψε» με τις νότες της τους συμπατριώτες της που περιμένουν μέσα στις λάσπες να περάσουν τα σύνορα, παίζοντας στο πιάνο που έφερε για εκείνη στον καταυλισμός ο διάσημος Κινέζος καλλιτέχνης και ακτιβιστής ‘Αι Γουέι Γουέι. Η Νουρ αλ Χιζάμ είναι 24 χρονών και εδώ και λίγες μέρες βρίσκεται εγκλωβισμένη στην Ειδομένη περιμένοντας, μαζί με χιλιάδες συμπατριώτες της, το πράσινο φως για να περάσει από την άλλη πλευρά του φράκτη. Το όνειρο της είναι να πάει στη Γερμανία, όπου βρίσκεται ήδη ο σύζυγος της.Ο ‘Αι Γουέι Γουέι που μετά τη Λέσβο έχει μεταβεί στα σύνορα με την ΠΓΔΜ έφερε ένα εντυπωσιακό λευκό πιάνο για την 24χρονη νέα φίλη του, το οποίο στήθηκε στη μέση ενός χωραφιού, που έχει μετατραπεί σε βούρκο από τις βροχοπτώσεις των τελευταίων ημερών. Λίγες πλαστικές καρέκλες περίμεναν τους θεατές. Εκείνη μέσα στη βροχή έκανε αυτό που αγαπούσε να κάνει πριν ο πόλεμος την διώξει από την πατρίδα της, κάτω από ένα κομμάτι νάιλον, που ο Κινέζος καλλιτέχνης κρατούσε. Όπως ο ίδιος είπε επρόκειτο για μια διαφορετική «έκφραση ζωής» – και όχι παράσταση ή συναυλία.«Ελπίζω ότι θα επικρατήσει τελικά ειρήνη στη Συρία και ότι οι άνθρωποι θα μπορέσουν να περάσουν τα σύνορα και να να ζήσουν ελεύθεροι. Και πως οι άνθρωποι εδώ, που υποφέρουν όπως εγώ, δεν θα συνεχίσουν να υποφέρουν», δήλωσε η νεαρή πιανίστρια στους δημοσιογράφους που βρέθηκαν στο σημείο.

Στη γέφυρα που οδηγεί από την εθνική οδό προς την Ειδομένη, οι άνθρωποι που περπατούν φορτωμένοι με πράγματα είναι συνήθως πρόσφυγες. Σήμερα το πρωί, στα «βήματα. των προσφύγων περπάτησε ο Άι Γουέι Γουέι, ο οποίος βρίσκεται τις τελευταίες τρεις ημέρες στο μικρό αυτό ακριτικό χωριό, γυρίζοντας ένα ντοκιμαντέρ για την προσφυγική κρίση.«Η Ειδομένη δεν έχει τύχει της προσοχής και της βοήθειας που χρειάζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και είναι πολύ δύσκολο για την Ελλάδα να το χειριστεί όλο αυτό μόνη της», είεπ στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Κινέζος εικαστικός.«Βρισκόμαστε εδώ σε μια κατάσταση, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν πάψει να υπάρχουν», λέει και εξηγεί πως «ζούμε μία ιστορική στιγμή, κι εμείς είμαστε εδώ για να αποτυπώσουμε όλο αυτό τον ανθρώπινο αγώνα και να τον προβάλλουμε σε όλο τον κόσμο», σημείωσε.Κατηγορία άρθρου:

Πηγή: Νεαρή πρόσφυγας έπαιξε πιάνο στην Ειδομένη, έχοντας δίπλα της τον Άι Γουέι Γουέι | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα