πράξη νομοθετικού περιεχόμενου μύθοι και πραγματικοτητα

Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου: Μύθοι, πραγματικότητες και σκοπιμότητες

Σταυριανίδης Στάθης|29.04.2015

Θα μπορούσε η κυβέρνηση να συζητήσει το θέμα πριν νομοθετήσει; Θα μπορούσε. Θα είχε κάποιο καλύτερο αποτέλεσμα; Αμφιβάλλω

Σάλο ξεσήκωσε η κίνηση της κυβέρνησης για αναγκαστική μεταφορά των μη άμεσα αναγκαίων διαθεσίμων των δήμων και των Περιφερειών σε λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου μέχρι τον Ιούνιο να εξασφαλίσει την απαραίτητη ρευστότητα ώστε με καλύτερους όρους να ολοκληρώσει τη διαπραγμάτευση με τους πιστωτές της. Διαμαρτύρονται η ΚΕΔΕ, η ΠΕΔΑ η ΕΝΠΕ, η ΠΟΕ – ΟΤΑ και σύσσωμη η αντιπολίτευση, διότι ισχυρίζονται ότι με την ΠΝΠ θα αδυνατούν οι δήμοι να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς τους εργαζόμενους, τους προμηθευτές και τους αναδόχους έργων τους και να σχεδιάσουν και να εκτελέσουν νέα έργα και προμήθειες για την κάλυψη λειτουργικών αναγκών.

Παράλληλα, υποστηρίζουν ότι με τη συγκεκριμένη πράξη την οποία χαρακτηρίζουν αντισυνταγματική, προσβάλλεται η αυτοτέλεια της Τ.Α.

Είναι έτσι τα πράγματα;

Ας πάρουμε τον πρώτο ισχυρισμό και στο πρώτο του σκέλος.

Είναι μύθος.

Πρώτον, διότι η πράξη υποχρεώνει τους δήμους να καταθέσουν στον λογαριασμό της ΤτΕ μόνο τα ποσά που απομένουν αφού αφαιρεθούν οι τρέχουσες υποχρεώσεις, δηλαδή μισθοδοσίες, εργοδοτικές εισφορές και ενταλαμτοποιημένες δαπάνες που δεν έχουν εξοφληθεί ακόμη.

Δεύτερον, οι δήμοι θα μπορούν αμέσως να απαιτούν τη διάθεση του 10% του ποσού που κατέθεσαν, ενώ για μεγαλύτερο ποσοστό προβλέπεται χρόνος λίγων ημερών για την ικανοποίηση του αιτήματος.

Τρίτον, οι δήμοι έχουν ίδια έσοδα που προέρχονται από τη ΔΕΗ (ανταποδοτικά) και τα οποία αποδίδονται σε διμηνιαία βάση αλλά και ίδια έσοδα που προέρχονται από τέλη και φόρους που καταβάλλουν διαφόρων ειδών επιχειρήσεις και απασχολούμενοι και τα οποία είναι σε θέση να καλύψουν τρέχουσες ανάγκες των δήμων. Σημειώνουμε εδώ ότι τα έσοδα από τη ΔΕΗ καλύπτουν το 40 με 50% των εσόδων των δήμων.

Τέταρτον, τα περισσότερα έργα των δήμων εκτελούνται μέσω ΕΣΠΑ και εξαιρούνται από τη σχετική ρύθμιση.

Πέμπτον, πάρα πολλοί δήμοι μεταξύ, των οποίων και ο Δήμος Αθηναίων, δεν έχουν διαθέσιμα λόγω των μνημονιακών περικοπών στις αποδόσεις των πόρων των ΟΤΑ και έτσι δεν επηρεάζονται από τη σχετική ρύθμιση.

Έκτον, το επιτόκιο της ΤτΕ είναι υψηλότερο του παρεχόμενου από τις εμπορικές τράπεζες και οι καταθέσεις αυτές είναι προστατευμένες με νόμο έναντι οποιουδήποτε πιθανού κινδύνου. Είναι άξιον απορίας το ότι οι φωνασκούντες θεωρούν ότι οι καταθέσεις των δήμων π.χ. στην Τράπεζα Πειραιώς είναι πιο ασφαλείς από την κατάθεσή τους στην ΤτΕ.

Έβδομον, η συγκεκριμένη κίνηση είναι για περιορισμένο χρονικό διάστημα (έως τέλη Ιουνίου).

Το δεύτερο σκέλος είναι και αυτό μύθος.

Όσοι έχουμε εργαστεί σε δήμους, αλλά το ίδιο ισχύει σε κάθε περίπτωση, με πολύ μικρές διαφορές και στις Περιφέρειες και σε κάθε άλλο δημόσιο οργανισμό, γνωρίζουμε ότι η έναρξη των διαδικασιών για την εκτέλεση κάποιου έργου ή προμήθειας δεν απαιτεί την εκταμίευση κανενός ποσού. Ούτε ενός ευρώ. Αρκεί να υπάρχει εγγεγραμμένη πίστωση στον προϋπολογισμό. Επίσης γνωρίζουμε ότι ο χρόνος εκτέλεσης των διαγωνιστικών διαδικασιών διεθνούς, τακτικού ή ακόμα και πρόχειρου διαγωνισμού μαζί με την εκτέλεση του έργου ή της προμήθειας ξεπερνά το τρίμηνο (για τους πρόχειρους διαγωνισμούς) και το εξάμηνο ή τον χρόνο (για τους διεθνείς και τακτικούς διαγωνισμούς). Η δε ενταλματοποίηση ενός τιμολογίου, ώστε αυτό να καταστεί πληρωτέο, ξεπερνά το δίμηνο. Και αυτά όλα αν τα πάντα στους σχετικούς διαγωνισμούς τρέξουν ομαλά. Άλλως… ζήσε μαύρο άλογο να φας τον Μάη τριφύλλι.

Ως προς τον δεύτερο ισχυρισμό.

Είναι πραγματικότητα. Η πράξη παραβιάζει την αυτοτέλεια της Τ.Α. Τυπικά δικαίως διαμαρτύρονται οι φορείς της. Υπάρχουν όμως και άλλες πραγματικότητες.

Όπως:

* Η πράξη είναι προσωρινή. Ως εκ τούτου, η όποια προσβολή της αυτοτέλειας αίρεται με το τέλος ισχύος της.

* Στο παρελθόν υπήρξαν μόνιμες νομοθετικές προσβολές της αυτοτέλειας της Τ.Α. όπως:

* Η κατάργηση της δυνατότητας που είχαν οι δήμοι για συμβιβαστική επίλυση των διαφορών με εργαζόμενους και υποχρεώθηκαν να ασκούν όλα τα ένδικα μέσα ακόμα και αν διαφωνούσαν τα δημοτικά συμβούλια.

* Οι περικοπές και οι παρακρατήσεις των νομοθετημένων πόρων της με αποφάσεις της κυβέρνησης που αισίως στα χρόνια του Μνημονίου έφτασε στο 60% περίπου.

* Οι καταργήσεις δομών της Τ.Α. (σχολικοί φύλακες, δημοτική αστυνομία) με αποφάσεις της κυβέρνησης.

* Η άσκηση από υπουργεία (που ήθέλαν να εξυπηρετήσουν μνημονιακές επιταγές) αρμοδιοτήτων που είχαν μεταφερθεί στους δήμους με τον Νόμο 3852/10 όπως π.χ. ο καθορισμός της λειτουργίας των φαρμακείων.

* Η υποχρεωτική ένταξη των δήμων στο Οικονομικό Παρατηρητήριο και η επιβολή ποινών παρακράτησης θεσμοθετημένων πόρων.

* Η παρουσία αρμόδιου για την Ελλάδα υφυπουργού της Γερμανίας, ο οποίος δρούσε στο επίπεδο της Τ.Α. προωθώντας τα γερμανικά συμφέροντα.

* Η λήψη αποφάσεων που περιόριζαν τα θεσμοθετημένα ίδια έσοδα των δήμων, όπως η μείωση του τέλους διαφήμισης από 6% σε 2% και του τέλους 2% (δημοτικός φόρος σε κάθε είδους κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος και ξενοδοχεία) σε 0,5%.

* Η υποχρεωτική απόλυση κάθε είδους προσωπικού με σχέση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου ακόμα κι αν κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και τα δημοτικά συμβούλια είχαν ομοφώνως ταχθεί υπέρ της παραμονής τους.

Οι σημερινοί διαφωνούντες και κηρύσσοντες τη μη τήρηση της σχετικής πράξης ελέγχονται για την τότε σιωπή τους και την προθυμία τους να υλοποιήσουν τις σχετικές επιλογές. Το μόνο που άλλαξε τώρα και φωνασκούν είναι η κυβέρνηση. Άλλοι για αντιπολιτευτικούς και μόνο λόγους και άλλοι γιατί σκέφτονται καριέρα στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Επιμένει όμως ένα μεγάλο ερώτημα.

Μπορεί η αυτοτέλεια της Τ.Α. να είναι ανεξάρτητη από την ανεξαρτησία της χώρας και τη δυνατότητά της να διαπραγματευτεί ένα καλύτερο μέλλον για το μεγαλύτερο μέρος της; Υποχρεούται η Τ.Α. να συμβάλει σε αυτήν την προσπάθεια η προτιμά να κοπούν συντάξεις, μισθοί, να απολυθούν και άλλοι υπάλληλοί της, να καθιερωθούν ομαδικές απολύσεις σε μια χώρα με 25%, να αυξηθεί ο ΦΠΑ σε φάρμακα κ.λπ., να συνεχιστεί ο ΕΝΦΙΑ, να περικοπούν έτι περαιτέρω οι νομοθετημένοι πόροι της;

Ας το πουν ευθέως ότι προτιμούν να γίνουν αυτά και θα τους κρίνουμε γι’ αυτό.

Τέλος, θα μπορούσε η κυβέρνηση να συζητήσει το θέμα πριν νομοθετήσει; Θα μπορούσε. Θα είχε κάποιο καλύτερο αποτέλεσμα; Αμφιβάλλω. Αν κρίνω από τις τοποθετήσεις των αντιπολιτευτικών παρατάξεων στη σχετική συζήτηση στην Περιφέρεια Αττικής, τη στάση των παλαιών διοικήσεων των ασφαλιστικών ταμείων που αρνήθηκαν (ευτυχώς, όχι όλες) την εθελοντική συμμετοχή, τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης (που όταν ήταν στην κυβέρνηση, άλλα έπραταν κατά συρροή), τις υποκριτικές αντιδράσεις ακόμα και δημάρχων όπως ο κ. Καμίνης (ο οποίος υποστήριζε ότι, νόμος είναι νόμος και πρέπει να τηρείται και τώρα ξιφουλκεί και ζητάει τη μη συμμόρφωση), το γεγονός ότι κανένας δήμος ή καμία Περιφέρεια πλην της Αττικής δεν εκδήλωσε πρωτογενώς τη βούλησή του / της να διευκολύνει την κατάσταση (μη μου πείτε ότι μετά τον ντόρο που έγινε στην Περιφέρεια Αττικής δεν ξέρανε την κατάσταση), τότε μάλλον ο ισχυρισμός ότι η επιλογή της κυβέρνησης ήταν αναγκαστική ευσταθεί απόλυτα.

Τρία έργα γέφυρες για το πακέτο Γιούνκερ

 

Τρεις μεγάλες επενδυτικές προτάσεις για χρηματοδότηση από το «πακέτο Γιούνκερ» κάνει ο ελληνικός επιχειρηματικός κόσμος προτρέποντας το Δημόσιο σε συμπράξεις για την υλοποίησή τους.

  • ΕΘΝΟΣ
  • 14:00, 26/4/2015
 

 
Τρία έργα γέφυρες για το πακέτο Γιούνκερ

Πρόκειται για την ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα, την ηλεκτρονική Δικαιοσύνη και τις ηλεκτρονικές συναλλαγές στο Δημόσιο αλλά και στις ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Τα επιχειρηματικά σχέδια πληρούν τις προϋποθέσεις για την ένταξή τους στο φιλόδοξο ευρωπαϊκό πρόγραμμα που ανέρχεται για την περίοδο 2015-2017 σε 325 δισ. ευρώ και από τον Σεπτέμβριο θα δέχεται τις αιτήσεις για τη δανειοδότησή τους με ευνοϊκούς όρους.

Τα έργα αυτά η ηγετική ομάδα του ΣΕΒ τα παρουσίασε στις Βρυξέλλες στο πλαίσιο συναντήσεων που είχε προ εβδομάδων με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απασχόληση, την ανάπτυξη, τις επενδύσεις και την ανταγωνιστικότητα, Γίρκι Κατάινεν, και με αλλά στελέχη της Κομισιόν.

 

Πρόκειται για επενδυτικά σχέδια που αλλάζουν τη μορφή της χώρας και του Δημοσίου προσφέροντας εξοικονόμηση κρατικών δαπανών, επιχειρηματικού κόστους και οικογενειακών εξόδων περίπου 6,8 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση και περίπου 10.000 θέσεις εργασίας. Περιορίζουν δραστικά τη γραφειοκρατία, το λαθρεμπόριο, τη διαφθορά, αυξάνουν την παραγωγικότητα καθώς και τις χρεώσεις σε βάρος των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας. Δημιουργούν συνθήκες ανάπτυξης και μακροχρόνιων θέσεων απασχόλησης.

 
Τρία έργα γέφυρες για το πακέτο Γιούνκερ

Το «πακέτο Γιούνκερ» αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα, μια και θεωρείται χώρα υψηλού επενδυτικού ρίσκου αφού απουσιάζει η χρηματοδότηση, ενώ όπως τονίζει και ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ, Σάκης Καλλιτσάντσης, «Η Ελλάδα έχει απόλυτη ανάγκη για επενδύσεις στρατηγικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα που θα αντιστρέψουν την τάση αποβιομηχάνισης και μείωσης των παραγωγικών επενδύσεων που βαίνει κλιμακούμενη».

Η πρώτη επενδυτική πρόταση αφορά την ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα. Το project παρουσίασε ο κ. Καλλιτσάντσης και το σημαντικότερο όφελος από την υλοποίησή του είναι η μείωση των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος των καταναλωτών κατά 400 εκατ. ευρώ ετησίως. Με το ποσό αυτό επιβαρύνονται νοικοκυριά και επιχειρήσεις μέσω της χρέωσης Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.

Το πείραμα της Σαρδηνίας
Η Κρήτη ηλεκτροδοτείται από τρεις μονάδες παραγωγής ρεύματος που καταναλώνουν ως καύσιμο μαζούτ και ντίζελ, ενώ διαθέτουν χαμηλό βαθμό απόδοσης. Το έργο είναι προϋπολογισμού 850 εκατ. ευρώ και μπορεί να αποσβεστεί σε λιγότερο από πέντε χρόνια. Παρόμοιο έργο προϋπολογισμού 730 εκατ. ευρώ έγινε με τη διασύνδεση της Σαρδηνίας και της ηπειρωτικής Ιταλίας.

Το νησί αντιμετωπίζει σοβαρό ζήτημα κάλυψης των αναγκών της σε ηλεκτρισμό, ιδίως το καλοκαίρι, ρισκάροντας ένα γενικευμένο μπλακ άουτ, παρόμοιο με εκείνο της Σαντορίνης. Επιπλέον, χωρίς την ηλεκτρική διασύνδεση δεν μπορούν να γίνουν στο νησί μονάδες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Με βάση τη μελέτη σκοπιμότητας του Ανεξάρτητου Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας το 2011 και της επικαιροποιημένης εκδοχής της το 2014, προτείνεται σε αυτήν τη φάση η προώθηση της εναλλακτικής που προβλέπει τη διασύνδεση της Κρήτης με την Αττική με δύο υποβρύχια καλώδια μήκους 380 χλμ. και συνολικής ικανότητας 1.000 MW, καθώς και τέσσερις σταθμούς μετατροπής.

Για την εκτέλεση του έργου είναι δυνατόν να δημιουργηθεί κοινοπρακτικό σχήμα με τη συμμετοχή του ΑΔΜΗΕ που θα μπορεί να κυμαίνεται από 35% έως 49% και αντίστοιχα συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών με ποσοστά από 51% έως 65%.

Ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ αναφέρει «η χρηματοδότηση της κατασκευής της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Αττικής μπορεί να γίνει κατά 20 με 25% από ιδιωτικά κεφάλαια, κατά 15% με 20% από δάνειο που θα δώσει το ”πακέτο Γιούνκερ” και κατά 55% με 60% μέσω δανεισμού από την ΕΤΕπ ή μέσω επενδυτικών ομολόγων». Ο ΑΔΜΗΕ εκτιμά ότι το πρώτο καλώδιο θα μπορεί να λειτουργήσει σε 3,5 χρόνια και σε επιπλέον 18 μήνες το δεύτερο.

Η δεύτερη μεγάλη επενδυτική πρόταση αφορά την υλοποίηση του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης Δικαστικών Υποθέσεων (ΟΣΔΔΥ) – e-Δικαιοσύνη. Την πρόταση παρουσίασαν ο Γεώργιος Λεκάκος, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και ο καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο Γιώργος Δουκίδης. Σκοπός είναι η ηλεκτρονική διαχείριση δικαστικών υποθέσεων βελτιώνοντας την απόδοση του δικαστικού συστήματος και ιδιαίτερα τον ρυθμό επίλυσης υποθέσεων.

One stop shop
Το ΟΣΔΔΥ θα διασυνδεθεί με άλλα πληροφοριακά συστήματα (δικηγορικών συλλόγων, άλλων δημόσιων υπηρεσιών), θα παρέχει υπηρεσίες one stop shop μειώνοντας το κόστος και θα δίνει τη δυνατότητα ταχύτατης ανταλλαγής πληροφοριών.

Από την υλοποίηση του έργου θα εξοικονομηθούν 235 εκατ. ευρώ ετησίως, χρόνος ίσος με 800.000 ανθρωποημέρες, θα αυξηθεί κατά 100% ο ρυθμός επίλυσης εισερχόμενων υποθέσεων που έφτανε ακόμη και στα 10 χρόνια και θα δημιουργηθούν 1.400 θέσεις απασχόλησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα οι ακυρωτικές διαδικασίες, οι φορολογικές διαφορές, οι διαταγές πληρωμών και οι πτωχευτικές διαδικασίες απαριθμούνται σε 62.300 επί συνόλου 762.000 διοικητικών και πολιτικών υποθέσεων.

Η τρίτη επενδυτική πρόταση που παρουσίασε και πάλι ο κ. Λεκάκος αφορά τις ηλεκτρονικές συναλλαγές και τιμολογήσεις στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Μόνο από τη διενέργεια ηλεκτρονικών δημοπρασιών για προμήθειες που θέλουν να κάνουν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις θα εξοικονομηθούν μέχρι 4 δισ. ευρώ κάθε χρόνο σε σημαντικούς κλάδους της οικονομίας.

Το Δημόσιο με τις ηλεκτρονικές προμήθειες θα πετυχαίνει εξοικονόμηση 805 εκατ. ευρώ ετησίως. Τα 400 εκατ. ευρώ προέρχονται από τα έξοδα των δημοσίων προμηθειών, τα 200 εκατ. ευρώ από τον τομέα της υγείας, τα 135 εκατ. ευρώ από τους ΟΤΑ και τα 70 εκατ. ευρώ είναι το κέρδος στις δημόσιες προμήθειες ανάλογα με τον βαθμό διεξαγωγής ηλεκτρονικών δημοπρασιών.

Η υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα προσφέρει εξοικονόμηση κόστους έως 1,4 δισ. ευρώ στον ιδιωτικό τομέα και μειώνει κατά 80% τα πλαστά και εικονικά τιμολόγια.

Με την ψηφιακή ιχνηλασιμότητα στον ιδιωτικό τομέα, το κράτος αυξάνει κατά 200 εκατ. ευρώ τα έσοδά του από την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου. Οι νέες θέσεις απασχόλησης ανέρχονται σε 8.050.

Κουμπάρας 315 δισ.
Παίρνει το ρίσκο των επενδύσεων

Το «πακέτο Γιούνκερ» ανέρχεται σε 315 δισ. ευρώ για την περίοδο 2015-2017, εκ των οποίων τα 240 δισ. ευρώ προορίζονται για μακροπρόθεσμου χαρακτήρα επενδύσεις στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, της ευρυζωνικότητας, της εκπαίδευσης και της έρευνας – καινοτομίας. Τα 75 δισ. ευρώ κατευθύνονται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τα χρήματα θα δίνονται μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων (EFSI), που θα δημιουργηθεί εντός της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Δεν θα δίνει επιδοτήσεις, θα παρέχει δάνειο χρηματοδοτώντας επενδύσεις υψηλότερου κινδύνου από αυτόν που αναλαμβάνουν σήμερα οι ευρωπαϊκές τράπεζες και η ΕΤΕπ. Για να είναι επιλέξιμες οι επενδυτικές προτάσεις θα πρέπει να είναι είτε ιδιωτικές είτε από συμπράξεις ιδιωτών – Δημοσίου.

Χρήστος Κολώνας
ckolonas@pegasus.gr