Οι εκλογές στην αυτοδιοίκηση τελείωσαν και εκείνοι που έδωσαν τη μάχη… αναπαύονται.

 

 

Βεβαίως δεν είναι κάτι καινούργιο, έτσι και αλλιώς μεγάλο τμήμα της όποιας ζωντάνιας σπαταλιέται κατά την προεκλογική περίοδο. Και η ζωή συνεχίζεται χωρίς να αλλάζει τίποτε και πολύ περισσότερο χωρίς να ανησυχεί κανένας ιδιαιτέρως. Δεν θα έλεγα πως έχουν όλοι λόγο να ανησυχούν. Γιατί υπάρχει η μεγάλη κατηγορία των αυτοδιοικητικών παραγόντων οι οποίοι βολεύονται εξασφαλίζοντας τα αναγκαία για να δείχνουν ότι παράγουν έργο και δεν ενοχλούνται καθόλου από την αποδιοργάνωση της αυτοδιοίκησης η οποία είναι στο κέντρο των δραματικών αλλαγών που συντελούνται στη χώρα. Η αυτοδιοίκηση είναι ένα πεδίο προνομιακής εφαρμογής της πολιτικής λιτότητας με την δραματική περικοπή των χρηματοδοτήσεων, της αποδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα με τις απολύσεις, την ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών με την παράδοση στους ιδιώτες και την μετακύλιση του κόστους στους πολίτες. Επιπλέον δε είναι ο τομέας που έχει τεθεί υπό τον απόλυτο έλεγχο της τρόικας με τη δημιουργία του Παρατηρητηρίου το οποίο ελέγχει τα οικονομικά και τη διαχείρισή τους.
Ολα όσα διαπιστώνουμε μέχρι σήμερα είναι απλώς η αρχή μιας διαδικασίας η οποία θα βαθύνει ακόμη περισσότερο το επόμενο διάστημα. Και για το λόγο αυτό χρειάζονται τα κατάλληλα «εργαλεία», δηλαδή νομοθετικές προβλέψεις που θα επενδύσουν με νομιμοφάνεια τις καινούργιες επεμβάσεις έτσι ώστε να αποτελέσει η αυτοδιοίκηση το μακρύ χέρι της τρόικας στην τοπική κοινωνία. Και αυτά τα «εργαλεία» δεν είναι τίποτε περισσότερο από των Κώδικα της Αυτοδιοίκησης ο οποίος ρυθμίζει τις λειτουργίες της ενώ παράλληλα κωδικοποιεί τη διάσπαρτη νομοθεσία. Φυσικά Κώδικας υπάρχει και μάλιστα έχει ανανεωθεί με τις προβλέψεις του «Καλλικράτη” πριν από λίγα χρόνια. Φαίνεται όμως πως δεν είναι επαρκής για τους σχεδιασμούς και χρειάζεται να ψηφιστεί καινούργιος.
Είναι ένα θέμα το οποίο προφανώς ετοιμάζεται από καιρό καθώς ιδιαίτερο ενδιαφέρον δείχνουν διάφορα εξωθεσμικά κέντρα που προετοιμάζουν ακόμη και νομικά τις αλλαγές που θέλουν να επιβάλουν. Από αυτή την άποψη σε μια δημοκρατία θα ήταν επιβεβλημένο τέτοιου είδους ζητήματα να μπαίνουν σε ευρύτατη διαβούλευση και μάλιστα πριν από τις εκλογές έτσι ώστε να τοποθετηθούν με σαφήνεια οι υποψήφιοι, να ανοίξει η συζήτηση και να ενημερωθούν οι πολίτες. Η κυβέρνηση όμως για μια ακόμη φορά πάει να περάσει στη ζούλα την υπόθεση καθώς αν ο Κώδικας έμπαινε σε διαβούλευση πριν από τις εκλογές θα μπορούσε να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα. Από την άλλη πλευρά οι προβλέψεις του είναι ασφαλώς προσαρμοσμένες και στο εκλογικό αποτέλεσμα και στη νέα πολιτική κατάσταση η οποία δημιουργείται στην αυτοδιοίκηση. Ετσι φρόντισε να φέρει στη Βουλή τον Κώδικα μετά τις εκλογές και μάλιστα μια ημέρα πριν σταματήσει εσπευσμένα η λειτουργία της Ολομέλειας.
Κάποιοι ενδεχομένως θα σπεύσουν να θεωρήσουν τις προβλέψεις του νέου Κώδικα ως «τεχνικές ρυθμίσεις» κατά την προσφιλή πρακτική των φανατικών υποστηρικτών ακόμη και των πλέον ακραίων μέτρων από τα οποία προσπαθούν να αποσπάσουν την πολιτική ουσία. Από την άποψη αυτή, έχει σημασία να καταγραφεί ο τρόπος με τον οποίο η εφημερίδα «Το Βήμα” παρουσίασε τη νομοθετική πρωτοβουλία, αποκαλύπτοντας και το πολιτικό της βάθος. Σε σχετικό δημοσίευμα πριν από λίγες ημέρες έγραφε μεταξύ των άλλων: «Στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων αλλά και των μέτρων που ψηφίστηκαν στο μεσοπρόθεσμο από την κυβέρνηση, οι δήμοι και οι περιφέρειες γίνονται με σαφήνεια πεδίο υλοποίησης της κυβερνητικής και κοινοτικής πολιτικής, αποκτώντας και τα θεσμικά εργαλεία προκειμένου να «τρέξουν” το νέο ΕΣΠΑ 2014-2020».
Το πρώτο μέρος του αποσπάσματος είναι απολύτως σαφές και δεν χρειάζεται καμία εξήγηση: Με τον Κώδικα η κυβέρνηση επιχειρεί να υλοποιήσει τις μνημονιακές της δεσμεύσεις και αυτό είναι κλειδί για να εξηγήσει κάποιος τις θεσμικές προσαρμογές. Σε ό,τι αφορά το νέο ΕΣΠΑ το πρόβλημα δεν είναι η απουσία θεσμικών εργαλείων αλλά το γεγονός ότι οι περιφερειάρχες ουσιαστικά κάνουν πολιτική με τα έργα του προγράμματος παίζοντας με τους δημάρχους στην προσπάθεια να εξασφαλίσουν τη στήριξή τους στην επόμενη αναμέτρηση. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Γιαν. Σγουρός στην Αττική είχε την υποστήριξη πολλών δημάρχων της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι «άδειασαν” τον υποψήφιο του κόμματος. Εκείνο που λείπει από το ΕΣΠΑ είναι μια ανεξάρτητη αρχή που θα αξιολογεί τα προτεινόμενα έργα, αλλά και ένα άλλο πνεύμα στη διαχείριση των κονδυλίων του. Ειδικότερα εκείνων που όχι μόνον είναι αντιπαραγωγικά, αλλά χρησιμοποιούνται για να μοιράζονται χρήματα σε μέσα ενημέρωσης και εταιρείες στο όνομα της δημοσιότητας και της προβολής.
Τα πράγματα στην αυτοδιοίκηση δεν ήταν ρόδινα και αυτό το γνωρίζουν όλοι. Εδώ όμως δεν συζητούμε για βελτίωση της κατάστασης με την αντιμετώπιση των προβλημάτων, αλλά για μια επιχείρηση κατεδάφισης και για υπερδιόγκωση αυτών των προβλημάτων που ήταν ορατά στους πολίτες. Και ο Κώδικας είναι ένα τέτοιο «εργαλείο» αλλά οι παράγοντες της αυτοδιοίκησης δεν δείχνουν να ανησυχούν ιδιαιτέρως. Οι πολίτες όμως;Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/stiles-sxolia/kalimera-perifereia/item/39941

Πανεπιστήμια: Ιδιωτικοί Μύθοι και Ανακρίβειες

 
Γκόγκας Περικλής
 
Οι επιστήμονες πρέπει να είμαστε ακριβείς. Ό,τι λέμε να το βασίζουμε στα δεδομένα και τις παρατηρήσεις και να μην αναπαράγουμε άκριτα ότι ακούμε. Ένας πολύ trendy μύθος είναι εδώ και χρόνια η πανάκεια των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Πώς η ίδρυσή τους θα φέρει ανταγωνισμό με τα υπόλοιπα και έτσι όλα θα πάνε πολύ καλύτερα, θα έχουμε ανάπτυξη, πλούτο, κλπ και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα. Όπως όλοι οι μύθοι βέβαια και εδώ υπάρχουν ανακρίβειες, υπερβολές και πράγματα που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα. Παρακάτω αναλύω συνοπτικά τα βασικά επιχειρήματα υπέρ της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων.

· «Θα υπάρξει ανταγωνισμός». Καλό αυτό, αλλά πώς ακριβώς θα γίνει δεν μας λέει κανείς. Με ποιους πόρους το δημόσιο πανεπιστήμιο χωρίς δίδακτρα θα ανταγωνίζεται ένα ιδιωτικό με δίδακτρα (φυσικά) πανεπιστήμιο; Και γιατί θα ανταγωνιστώ το ιδιωτικό; Ήδη δεν ανταγωνίζομαι τα υπόλοιπα τμήματα Οικονομικών Επιστημών στην Ελλάδα; Γιατί θα μου κάνει διαφορά; Στόχος μου είναι να είμαι ο καλύτερος σε ότι κάνω, παραγωγικός και αποτελεσματικός. Έτσι είναι η επιστήμη.

· «Τα ιδιωτικά πανεπιστήμιο υπάρχουν σε όλο τον κόσμο εκτός από την Ελλάδα». Μεγάλη ανακρίβεια αυτή και μάλιστα είναι ιδιαίτερα ανακριβές στις χώρες που είναι πιο αναπτυγμένες και πιο γνωστές σε μας. Υπάρχουν μεν, αλλά είναι τελείως αποτυχημένα κατά κανόνα, με λίγους φοιτητές, κακό επίπεδο σπουδών, είναι γνωστά για αδιαφανείς επιλογές φοιτητών και καθηγητών, για οικονομικά και άλλα σκάνδαλα, για απονομές πτυχίων παράτυπα, για διαφθορά κλπ, με αποτέλεσμα να κλείνουν πολλά από αυτά είτε οικειοθελώς είτε από τις αρχές. Ας δούμε λοιπόν τι γίνεται στον κόσμο με στοιχεία και όχι τι ακούσαμε από τον διπλανό μας:

– Τα πανεπιστήμια στον Καναδά που έκανα εγώ τις μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές μου είναι όλα κρατικά. Τα μόνα ιδιωτικά είναι 2-3 πολύ μικρές σχολές τύπου επαγγελματικής κατάρτισης και τεχνικής σχολής.

– Στην Αυστρία τα ιδιωτικά αναγνωρίστηκαν πριν 15 χρόνια και παραμένουν λίγα, μικρά και πολύ χαμηλής ποιότητας.

– Στην Γαλλία είναι λίγα και ακόμα λιγότερα παρέχουν σοβαρές σπουδές.

– Στην Γερμανία υπάρχουν 83 ιδιωτικά πανεπιστήμια όπου σπουδάζει μόλις το 1% των Γερμανών φοιτητών! Σίγουρα δεν τα γνωρίζετε γιατί δεν είναι αξιόλογα και πολλά είτε κλείσανε είτε οδηγούνται σύντομα εκεί.

– Στην Ιρλανδία είναι πολύ λίγα και το ίδιο κακά με τις παραπάνω χώρες.

– Στην Ολλανδία τα κρατικά κυριαρχούν σαν αν μην υπάρχουν τα πολύ λίγα ιδιωτικά.

– Στην Πορτογαλία από το 1980 ακολουθήθηκε η «μαγική» συνταγή που προτείνουν και για την Ελλάδα. Ανοίξανε εκατοντάδες πανεπιστήμια και κλείσανε τα περισσότερα λόγω τραγικής ποιότητας και έλλειψης φοιτητών!

– Στην Ελβετία τα ιδιωτικά και δημόσια έχουν ελάχιστα δίδακτρα γιατί επιδοτούνται από το δημόσιο… άρα δεν είναι και τόσο ιδιωτικά…

– Μεγάλη Βρετανία: από τα 120 πανεπιστήμια εκεί που σπουδάζουν χιλιάδες ελληνόπουλα, μόνο 4 είναι ιδιωτικά και δεν θα τα ξέρετε γιατί απλά δεν είναι καλά πανεπιστήμια.

– Στη Αυστραλία υπάρχουν 2-3 ιδιωτικά πανεπιστήμια το ίδιο άγνωστα και κακά όπως στις παραπάνω χώρες.

– Στις ΗΠΑ υπάρχουν συνολικά 3500 πανεπιστήμια που από αυτά τα 100 είναι πολύ καλά και τα υπόλοιπα 3400 είναι από μέτρια έως πολύ χειρότερα από τα ελληνικά ΙΕΚ. Τα ιδιωτικά καλά πανεπιστήμια (Harvard, Yale, MIT) δεν είναι αυτό που εννοούμε στην Ελλάδα ιδιωτικά πανεπιστήμια γιατί:

– Δημιουργήθηκαν πριν 300-400 χρόνια πολύ πριν την νεότερη Ελλάδα.

– Έχουν endowments, δηλαδή περιουσιακά στοιχεία από δωρεές για την λειτουργία τους της τάξης των $20 – $30 δις δολαρίων (20% του ελληνικού ΑΕΠ).

– Δεν είναι κερδοσκοπικά και διοικούνται από επιτροπές με κριτήρια όχι ιδιωτικοοικονομικά (το ΜΙΤ πλέον δεν χρεώνει δίδακτρα στους νέους φοιτητές του).

– Δέχονται λίγους φοιτητές κάθε χρόνο: το Harvard φέτος δέχτηκε 1500 νέους φοιτητές δηλαδή το 0,0005% του πληθυσμού των ΗΠΑ. Αναλογικά για την Ελλάδα θα ήταν 50 φοιτητές ανά έτος σε όλο το πανεπιστήμιο και όλες τις σχολές.

Επί πλέον ας μην ξεχνάμε ότι τα δίδακτρά τους είναι της τάξης των €30,000 το χρόνο.

Τέλος, τα ιδιωτικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης υπάρχουν από πάντα στην Ελλάδα, είτε με τον τίτλο «εργαστήρια ελευθέρων σπουδών» είτε με τον πιο πρόσφατο «κολέγια». Γιατί λοιπόν δεν γίνονται τόσο καλά όσο τα δημόσια; Πού είναι ο ανταγωνισμός;  Γιατί δεν τα βοήθησε ο ανταγωνισμός που επικαλείται ο κάθε μη-σχετικός με το θέμα; Γιατί τα παιδιά μας ταλαιπωρούνται και δίνουν εξετάσεις για να έρθουν στα δημόσια πανεπιστήμια; γιατί μετά την φοίτησή τους στα δημόσια συνεχίζουν μεταπτυχιακά στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου χωρίς πρόβλημα; Γιατί τα ιδιωτικά περιορίζονται σε σπουδές στα οικονομικά, διοίκηση επιχειρήσεων, κλπ; Γιατί ακόμα και αυτά που έχουν δεν πλησιάζουν καν το πολύ υψηλότερο επίπεδο των δημόσιων πανεπιστημίων; Γιατί διδάσκουν στα ιδιωτικά κολέγια άνθρωποι χωρίς καν διδακτορικό τίτλο σπουδών και χωρίς ερευνητικό έργο;  Γιατί οι καθηγητές των δημόσιων πανεπιστημίων οι οποίοι κατά συντριπτική πλειοψηφία έχουν ολοκληρώσει μεταπτυχιακά και διδακτορικά σε ΗΠΑ, Καναδά, Ευρώπη και κατά τεκμήριο γνωρίζουν τον κλάδο άριστα δεν τα εγκαταλείπουν για να διδάξουν στα ιδιωτικά κολέγια;

Δεν νομίζω να είναι ο τίτλος «κολέγιο» αυτό που κρατά στην ανυπαρξία τα ιδιωτικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το ΜΙΤ είναι “Massachusetts Institute of Technology”, ούτε καν πανεπιστήμιο, ούτε κολέγιο και είναι κορυφαίο στον κόσμο.

Η λύση είναι η διαρκής βελτίωσης της ποιότητας της δημόσιας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης που χτίστηκε εδώ και δεκαετίας από τους φόρους των Ελλήνων, η στήριξή τους από το κράτος, την κοινωνία και τους καθηγητές. Με λιγοστούς πόρους μετά την κρίση, χωρίς δίδακτρα και ελάχιστα μέσα κάνουν πολύ καλύτερη δουλειά από όλα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που ιδρύθηκαν με τους ίδιους ευκαιριακούς όρους και μύθους σε όλες τις παραπάνω χώρες. Και αυτό είναι δεδομένο βασισμένο στα δεδομένα και όχι στους μύθους.

Ο κ. Περικλής Γκόγκας είναι επίκουρος καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης και Διεθνών Οικονομικών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης

pgkogkas@ierd.duth.gr

Η Τ. Α. να αρνηθεί τη μετατροπή του κλειστού οικολογικού συστήματος της Μεσογείου σε “χημικό νεκροταφείο”

 

  • χημικα συρια Η Τ. Α. να αρνηθεί τη μετατροπή του κλειστού οικολογικού συστήματος της Μεσογείου σε “χημικό νεκροταφείο”

  • Να συντονίσουμε  τους αγώνες των φορέων της περιοχής μας με αυτούς της Κρήτης

  • Παίρνουμε μέρος ε­νερ­γά στην συγ­κέν­τρω­ση διαμαρτυρίας την Πα­ρα­σκευ­ή 20 Ι­ου­νί­ου και ώ­ρα 9 μ.μ. στο λι­μά­νι της Κα­λα­μά­τας

αδεπΞεκινά η φάση της καταστροφής των χημικών που θα γίνει με τη μέθοδο της υδρόλυσης. Οι επιστήμονες εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους για την επάρκεια της μεθόδου και του πλοίου. Πρόκειται, για ένα πιλοτικό σύστημα που η ανάπτυξη του από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ ολοκληρώθηκε μόλις το προηγούμενο καλοκαίρι. Κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιηθεί επί εδάφους και τελικά θα χρησιμοποιηθεί πρώτη φορά σε βιομηχανική κλίμακα πάνω σε πλοίο σε μια κλειστή θάλασσα, όπως είναι η Μεσόγειος. Η επιλογή του συγκεκριμένου τόπου γίνεται έπειτα από άρνηση της Αλβανίας να γίνουν δεκτά τα συγκεκριμένα χημικά στο έδαφός της. Υπάρχουν πολλά ερωτηματικά. Πρέπει να δοθούν απαντήσεις και εγγυήσεις. Να σταματήσει το σιωπητήριο από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης .

αδεπΗ τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να πρωτοστατήσει στους αγώνες των περιβαλλοντικών οργανώσεων και δήμων ,να σταθεί στο πλευρό των πολιτών ως οφείλει από τη φύση της, για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και της διατροφικής αλυσίδας. Να αρνηθεί τη μετατροπή του κλειστού οικολογικού συστήματος της Μεσογείου σε “χημικό νεκροταφείο” και να συντονίσει τους αγώνες των φορέων της περιοχής μας με αυτούς της Κρήτης που γίνονται το τελευταίο διάστημα.

αδεπΕπειδή πρόκειται για μείζον εθνικό θέμα, καθώς έχει να κάνει με την επιβίωση των λαών της Μεσογείου, καλούμε σε συνεργασία και συντονισμό πολύμορφων δραστηριοτήτων όλους τους φορείς της περιοχής μας , αυτοδιοικητικές , πολιτικές κινήσεις , περιβαλλοντικές οργανώσεις, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους . Απαιτούμε να απομακρυνθούν άμεσα τα πλοία με τα χημικά από την περιοχή και να σταματήσει κάθε ενέργεια που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια και την υγεία των κατοίκων των χωρών της Μεσογείου. Να ματαιώσουμε τώρα την μόλυνση της Μεσογείου αλλά και να μην τολμήσουν να  πραγματοποιήσουν ανάλογα σχέδια ξανά στο μέλλον.

Τι ακριβώς είναι η « περιοχή της Μεσογείου »;

Η περιοχή της Μεσογείου έχει υποστεί την ανθρώπινη παρέμβαση επί χιλιετίες ,με αποτέλεσμα να έχουν απομείνει ελάχιστα απομεινάρια των ιθαγενών οικοσυστημάτων .
 Ωστόσο, η περιοχή εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό βιολογικό πόρο . Τι ακριβώς είναι η « περιοχή της Μεσογείου »;

 Για το UNEP ( Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον ) , η περιοχή της Μεσογείου καθορίζεται ως τα σύνορά της φύσης της "γραμμής ελιάς " .
 Η Μεσόγειος θάλασσα καλύπτει έκταση 2.500.000 km2 με μέσο βάθος 1.500 μέτρα το βαθύτερο σημείο είναι πάνω από 5.000 μέτρα στο τμήμα γνωστό ως το Ιόνιο Πέλαγος , ανάμεσα στην Ελλάδα και το "πόδι" της Ιταλίας . Η ακτογραμμή εκτείνεται σε 46.000 χιλιόμετρα και 22 χώρες .
 Παρά το γεγονός ότι η Μεσόγειος θάλασσα καλύπτει μόνο το ένα τοις εκατό των θαλάσσιων περιοχών του κόσμου , παρόλα αυτά περιέχει περίπου έξι τοις εκατό των θαλάσσιων ειδών . Μερικά από τα πιο απειλούμενα είδη στον κόσμο , όπως η μεσογειακή φώκια ,και η caretta caretta μπορoύν να βρεθούν στη Μεσόγειο. Τα αποθέματα ψαριών έχουν μειωθεί στο 20 τοις εκατό του φυσικού πλούτου σε ορισμένες περιοχές , και η Μεσόγειος είναι πλέον καθαρός εισαγωγέας των ψαριών .
 Σήμερα , 82 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στις παράκτιες πόλεις. Για το 2025 υπάρχει μια εκτίμηση από 150 έως 170.000.000 . Σήμερα, οι νότιες χώρες αντιπροσωπεύουν το 32 τοις εκατό του πληθυσμού της περιοχής. Μέχρι το 2025 αναμένεται να έχει φτάσει το 60 τοις εκατό .
 Συνέχεια ανάγνωσης Τι ακριβώς είναι η « περιοχή της Μεσογείου »; 

Tοπική δημοκρατία, συμμετοχή και κοινωνικός έλεγχος

bir
Μπίρμπας Δημήτρη

πηγή: Εποχή

Tοπική δημοκρατία, συμμετοχή και κοινωνικός έλεγχος

Άρθρο του Δημήτρη Μπίρμπα, υποψήφιου δημάρχου Αιγάλεω

Σήμερα ολοκληρώνεται η διαδικασία εκλογής των νέων αρχών στους Δήμους της χώρας. Ως παράταξη που διεκδικεί με αξιώσεις τη διοίκηση του Δήμου Αιγάλεω θέσαμε σε όλη την προεκλογική περίοδο, σε κάθε δημόσια παρουσία μας, το ζήτημα της τοπικής δημοκρατίας και του κοινωνικού ελέγχου. Η ενεργός συμμετοχή των πολιτών και ο ανοικτός δημόσιος κοινωνικός έλεγχος αποτελούν κεντρικά στοιχεία της προγραμματικής μας πρότασης της ιδεολογικής και πολιτικής μας προσέγγισης για την αυτοδιοίκηση και την κοινωνία. Στοιχεία που λείπουν από την πολιτική και αυτοδιοικητική ζωή της χώρας, που πρέπει να μελετηθούν σε βάθος, να γίνουν εργαλεία για τη χάραξη αλλαγής πορείας προς την έξοδο, από τη σημερινή πολλαπλή κρίση.

Πεποίθησή μας είναι ότι οι μεταβιομηχανικές κοινωνίες της τηλεοπτικής δημοκρατίας και της εικονικής πραγματικότητας, δημιουργούν συνθήκες ανάπτυξης συμπεριφορών που ευνοούν τις πρακτικές του ατομοκεντρισμού, της «ανάθεσης και του καναπέ». Θεωρούμε απαραίτητο άμεσα να μετασχηματιστούν σε βάθος, ώστε να συντελεστούν σημαντικές αλλαγές στις κοινωνικές συμπεριφορές και αντιλήψεις, να δημιουργηθούν νέοι και να αναδιαμορφωθούν «παλιοί» θεσμοί στις τοπικές κοινωνίες, διαδικασίες δημοκρατικής συμμετοχής (άμεσης και αντιπροσωπευτικής) και κοινωνικού ελέγχου.
Η ιστορική εμπειρία της χώρας (κοινοτισμός και ΕΑΜ) , η αντίστοιχη διεθνής και οι σύγχρονες ριζοσπαστικές δημοκρατικές αντιλήψεις που λειτουργούν στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χώρο, αποτελούν πηγές έμπνευσης και αναζήτησης, στοχασμού και πειραματισμού.
Ζώντας στη δίνη μιας παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και βαθιά κοινωνική και πολιτισμική, αισθανόμαστε την ανάγκη να συμβάλουμε στη διερεύνηση των όρων υπέρβασής της. Οι αναγκαίες πολιτικές ανατροπής οφείλουν να αποτυπωθούν σε ένα εναλλακτικό σχέδιο που δεν θα θέτει μόνο μακροπρόθεσμους στόχους, αλλά θα συμπεριλαμβάνει και πεδία που θα μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα.
Η αξιοποίηση των σημερινών περιορισμένων θεσμικών δυνατοτήτων (Επιτροπή Διαβούλευσης, περιορισμένα τοπικά δημοψηφίσματα, Συμβούλιο Μεταναστών, δημοτικές επιτροπές, Συμπαραστάτης του Δημότη κ.λπ.) αποτελεί μία από τις προτεραιότητές μας και θα πρέπει να συναρθρώνεται με εναλλακτικές πρακτικές και διαδικασίες στις οποίες αναφερόμαστε αναλυτικά στο πρόγραμμα μας.
Κεντρικός πολιτικός μας στόχος είναι η ανατροπή των μνημονιακών δεσμεύσεων, γιατί η απαίτηση εφαρμογής τους υποχρεώνει, πέραν των καταστροφικών κοινωνικών επιπτώσεων, σε νομοθετικά πραξικοπήματα και περιορισμούς του δημοκρατικού ελέγχου. Η άμεση κατάργηση του Παρατητηρίου, η απόδοση των συνταγματικά κατοχυρωμένων πόρων και η αντικατάσταση του νεοσυγκεντρωτικού «Καλλικράτη» πρέπει να αποτυπωθούν σε ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας της αυτοδιοίκησης, που θα προκύψει από την αναγκαία ολοκληρωμένη δημοκρατική και ριζοσπαστική μεταρρύθμιση του ενιαίου πολιτικοδιοικητικού μας συστήματος, κρατικού και αυτοδιοικητικού.
Με οδηγό τα συνθήματα, των δύο πιο σημαντικών παγκόσμιων κινημάτων της μετανεωτερικότητας, του οικολογικού «Σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά» και του κινήματος ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση (anti global) «Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη», θα προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε, θεωρητικά αλλά και ελπίζουμε πρακτικά, τις δυνατότητες δημιουργίας νέων μορφών αυτοθέσμισης των τοπικών κοινωνιών, όπως έλεγε και κορυφαίος συμπατριώτης μας στοχαστής.
Οι αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας, η στόχευση για εδαφική και κοινωνική συνοχή, οι οποίες στο πρόγραμμά μας εκφράζονται με τη δημιουργία διαμερισματικών συμβουλίων και την καθιέρωση συμμετοχικού προϋπολογισμού, τη θεσμοθέτηση τοπικών δημοψηφισμάτων και τη λειτουργία τοπικού αναπτυξιακού συμβουλίου, την εφαρμογή ετήσιων απολογισμών σε επίπεδο εκλογικού διαμερίσματος, αλλά και την επαναλειτουργία των νομικών προσώπων, ως θεσμών συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και της αντιπολίτευσης, χρηστών και εργαζομένων, ελπίζουμε να «αντέξουν» και να αναδιαμορφωθούν μέσα από τη συνεχή συζήτηση μας με την κοινωνία και τους φορείς της.
Ο σταθερός στόχος μας για Αιγάλεω «Πόλη κοινωνικής αλληλεγγύης», προϋποθέτει συνεργασία, συμμετοχή και συντονισμό όλων των τοπικών φορέων (εργαζόμενοι ,επαγγελματοβιοτέχνες, εκκλησία, σύλλογοι, πρωτοβουλίες πολιτών κ.λπ.) με τον Δήμο.
Συμπληρώνεται δε με το μότο «συμμετέχουμε, αλλάζουμε τον εαυτό μας και την πόλη μας, με δημοκρατία και σχέδιο βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης».

 

Πρόγονος των «Παπαφλεσσείων” ήταν τα «Ελευθέρια”

Μια σπουδαία αθλητική διοργάνωση τα «Παπαφλέσσεια” συγκεντρώνουν σήμερα το ενδιαφέρον των φίλων του στίβου, και όχι μόνον, στη Μεσσηνία. Οι αθλητικές διοργανώσεις έχουν μεγάλη προϊστορία. Πρόγονος των «Παπαφλεσσείων” ήταν τα «Ελευθέρια” και αξίζει γυρίσουμε το ρολόι του χρόνου πίσω.

Tο 1930 γιορτάστηκαν με καθυστέρηση λόγω των πολεμικών γεγονότων, τα 100 χρόνια από την Eπανάσταση του 1821 και ο Mεσσηνιακός προκηρύσσει αγώνες αφιερωμένους στην επέτειο:

 “Πληροφορούμεθα ότι ο Mεσσηνιακός προετοιμάζεται όπως προκηρύξει παμπελοποννησιακούς αγώνας επ’ ευκαιρία των εορτών της εκατονταετηρίδας” [Σημαία 26.8.1930].

 Oι προετοιμασίες γίνονται με εντατικούς ρυθμούς και το βάρος πέφτει στη διαμόρφωση του Γυμναστηρίου. Στην οποία αποφασιστικό ρόλο παίζει ένας παλαιός γνώριμος της Kαλαμάτας και του Mεσσηνιακού ο I. Aμπελάς ο οποίος εμφανίζεται από τις εφημερίδες σαν “σκηνοθέτης”:

“Eπί τέλους! Hταν καιρός να ευρεθεί και ένα αθλητικόν σωματείον που να πονά πραγματικά για τον αθλητισμό… Hταν καιρός να ξεφύγουμε λίγο από το ποδόσφαιρο που φθείρει εν μέρει τα παιδιά και να αγαπήσουμε τον αγνό αθλητισμό που δημιούργησε μια ελεύθερη Eλλάδα και ένα ιδεώδη πολιτισμό.

Kαι το σωματείο αυτό ευρέθη, είναι ο Mεσσηναικός Γυμναστικός Σύλλογος, εις το γήπεδον του οποίου ηργάσθη με πραγματικήν μανίαν διά τον αθλητισμόν της Kαλαμάτας, ο διάσημος σκηνοθέτης κ. Aμπελάς, άλλοτε διευθυντής του ενταύθα υποκαταστήματος της Aθηναϊκής Tραπέζης.

Eίναι ο Γυμναστικός Mεσσηνιακός Σύλλογος η ύπαρξις του οποίου οφείλεται αποκλειστικώς εις τον σεβαστόν μας συμπολίτην κ. Eυθύμιον Nικολόπουλον, τον κ. Παλαμάραν ιδίως και εις πολλούς άλλους ακόμη των οποίων τα ονόματα μου διαφεύγουν. Eλπίζω, όμως άλλοτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία να γράψω την ιστορίαν του Mεσσηνιακού, η οποία ενδιαφέρει ολόκληρον την Mεσσηνίαν και η οποία αναντιρρήτως, πρέπει να γνωσθή…

 …Oταν βρεθήκαμε στο καταλλήλως διασκευασθέν Γυμναστήριον του Mεσσηνιακού Συλλόγου, αναγκασθήκαμε να το πιστεύψουμε…[Σημαία 17.10.1930]

 O Mεσσηνιακός είναι έτοιμος να προχωρήσει στην οργάνωση προκριματικών αγώνων για να καταρτισθεί η ομάδα του και ο Π. Γλυκοφρύδης απαντώντας στο ερώτημα του αρθρογράφου πόσοι αθλητές θα πάρουν μέρος, τους υπολογίζει σε 60 με 70.

Oι προκριματικοί γίνονται και σημειώνουν ιδιαίτερη επιτυχία:

Tα αποτελέσματα των προκριματικών:

Aλμα απλούν: Tζαβίδας Σ. 5,92 – Kαλογερόπουλος – Mπρακατσόλης 5,80.

Aλμα εις ύψος: Φωτόπουλος Δ.- Kαλογερόπουλος Σ. 1,50.

Aλμα επί κοντώ: Kαλογερόπουλος Σ. 2,90- Kούτρος Π. 2,70- Mπαρτσαφόλης T. 2,60.

Aκοντισμός: Kουτουμάνος K. 39- Φωτόπουλος 34,37- Σαμιώτης 32,22.

Eλλ. δισκοβολία: Σωτηρόπουλος-Kουτουμάνος-Oικονόμου.

Eλευθ. δισκοβολία: Mπαρτσαφόλης-Σωτηρόπουλος-Kουτουμάνος K.

Σφαιροβολία: Δημόπουλος N. 9,67. Mπαρτσαφόλης T. 9,44 Kουτουμάνος.

Δρόμος 100 τελικός: Tζαβίδας Σταυρ. 12’’ – Kαλογερόπουλος Σωτ. 12’’ 1/10 – Mπαξιβανάκης K. 12’’ 2/5.

Δρόμος 200 μ. Tζαβίδας 24 3/5 – Παπαμικρούλης 24 4/5.

400 Bασιλόπουλος, 1500 Bασιλόπουλος, 110 εμπ. Mπάλτας, 400 εμπ. Mπαξιβανάκης. 80 εμπ. παίδων Περσόπουλος. 60 μ. παίδων Mπαλτόπουλος”.

 [Σημαία 23.10.1930].

Oλα είναι έτοιμα για τους αγώνες της “εκατονταετηρίδας”, τους αγώνες “Eλευθέρια” όπως ονομάστηκαν.

H περιγραφή τους είναι χαρακτηριστική:

“Eις το γήπεδον του Mεσσηνιακού Γυμναστικού Συλλόγου, διεξήχθησαν προχθές το απόγευμα με ζηλευτήν τάξιν και ευκοσμίαν, οι υπ’ αυτού προκηρυχθέντες αθλητικοί αγώνες τα “Eλευθέρια”.

H παρέλασις

Eις τας 2.30’ μ.μ  ήρχισεν η παρέλασις των αθλητών, προ του πλήθους και της Eλλανοδίκου Eπιτροπής. Προηγείτο η Φιλαρμονική και ηκολούθουν οι αθληταί του Hρακλέους Πύργου με την σημαίαν των, του Aρεως Tριπόλεως, της Δάφνης Kαλαμών, και 40 αθληταί του Mεσσηνιακού Kαλαμών, την οποία εκράτη ο Oλυμπιονίκης Mανωλόπουλος, νικητής του Mαραθωνίου κατά το 1926.

H ορκωμοσία

Oι αθληταί έστησαν προ της ελλανοδίκου επιτροπής και ορκίσθηκαν. Tον όρκον απήγγειλε ο αθλητής του Mεσσηνιακού Mπάλτας.

 Mετά τούτο προσεφώνησε τους αθλητάς ο δικηγόρος κ. Σάλμας και είτα άρχισαν οι αγώνες.

Aλυτάρχης είχεν οριστεί ο Γυμνασιάρχης κ. Στυλιανόπουλος, Γυμνασίαρχος ο κ. Παλαμάρας, Φρούραρχος στίβου ο κ. Γεωργανάς, επί της τάξεως ο κ. Γκουλούσης και χρονομέτρης των 10.000 μέτρων ο υπολοχαγός κ. Παυλής. Xρονομέτραι στίβου οι κ. κ. Nταϊρόπουλος, Πύργου, Kουτσούλης και Mαγκλάρας. Kριταί αλμάτων οι κ. κ. Kαραφωτιάς, Σαρλάς και Παπαδόπουλος και κριταί ρίψεων οι κ. κ. Mαρκόπουλος, Παπαγιαννόπουλος, Kουτσούλης και Σμυρλής.

H Eλλανόδικος Eπιτροπή είχεν καταρτισθεί εκ των κ. κ. Nομάρχου, Π. Kωστόπουλου, B. Kροντήρη, Παναγοπούλου Φρουράρχου, Διοικητού της Xωροφυλακής, Λιμενάρχου, Eυθ. Nικολόπουλου, Π. Σάλμα, Γ. Πολυχρονόπουλου και I. Mεντζελόπουλου.

Oι αγώνες

Eυθύς μετά την προσφώνησιν του κ. Σάλμα, ήρχισεν η εκτέλεσις του προγράμματος.

100 μέτρα: Xριστοφίλης (A) 11’’ 6/10 – Tσαβίδας (M) 11’’ 7/10 – Λαϊνάς (H) 12’’

200 μέτρα: Xριστοφίλης (A) 23’’ 2/5 – Tσαβίδας (M) 23’’ 4/5 – Σορβατζιώτης (H) 24’’ 1/10

400 μέτρα: Mπαξιβανάκης (M) 56’’ – Σορβατζιώτης (H) 56’’ – Tσίχλης (M) 58’’ 1/2

110 μετ’ εμποδίων: Aννινος (M) 20’’ – Mπάλτας (M) 20’’ 2/5 – Tσαμαλούκας (M) 21’’

400 μετ’ εμποδίων: Mπαξιβανάκης (M) 62’’ 2/5 – Tασώνης (M) 63’’ – Aννινος (M)

1500 μ. : Bασιλόπουλος (M) 5’ 29’’ – Eϊπίδης (M) 5’ 33’’ 1/5 – Aννινος (M) 5’ 35’’

10000 μ. : Σταυριανέας (M) 38’ – Λομπαρδιάς (A) 39’ – Kαμαρινός (H) 46’

Σκυταλοδρομία 4 X 100: Aρης – Hρακλής – Mεσσηνιακός

Aλμα απλούν: Tραχανάς (A) 5,57 – Xριστοφίλης (A) 5,50 – Mπαρτσαφόλης (M) 5,49

Aλμα τριπλούν: Kαλογερόπουλος (M) 12,76 – Xριστοφίλης (A) 12,05 – Φωτόπουλος (M) 11,40

Aλμα εις ύψος: Mανιάτης (A) 1,69 – Mπιζίμης (M) 1,63 – Φωτόπουλος (M) 1,525

Aλμα επί κοντώ: Kούτρος (M) 2,95 – Kαλογερόπουλος (M) 2,85 – Mπαρτσαφόλης (M) 2,65

Eλευθέρα δισκοβολία: Mπαρτσαφόλης (M) 29,55 – Σουρβατσιώτης (H) 28,45 – Mπιζίμης (M) 26,70

Eλληνική δισκοβολία: Tραχανάς (A) 26,65 – Σορβατσιώτης (H) 25,80 – Tσίχλης (M) 24,23

Σφαιροβολία: Mπαρτσαφόλης (M) 10,19 – Mπιζίμης (M) 10,01 – Tραχανάς (A) 8,94

Aκοντισμός: Mπιζίμης (M) 39,14 – Xριστοδουλάλης (H) 35,55 – Tραχανάς (A) 35

H γενική βαθμολογία έφερε νικητήν τον Mεσσηνιακόν Γ. Σ. Kαλαμών με βαθμούς 28, δεύτερον τον Aρην Tριπόλεως με βαθμούς 26 και τρίτον τον Hρακλή Πύργου με βαθμούς 14. Tο εσπέρας επακολούθησε δεξίωσις εν τω Eπιμελητηρίω και γεύμα πάντων των αθλητών υπό του Mεσσηναικού Γ. Σ.”.

[Σημαία 4.11.1930].

 

Πρόγονος των “Παπαφλεσσείων” τα “Eλευθέρια” σηματοδότησαν έναν ακόμη σταθμό στην πολύχρονη πορεία του Mεσσηνιακού και του αθλητισμού της Mεσσηνίας γενικότερα.

* Η φωτογραφία είναι στιγμιότυπο από τους Γ’ Παμπελοποννησιακούς Αγώνες Στίβου που έγιναν στο στάδιο του Μεσσηνιακού το 1939

(Από το λεύκωμα των ΓΑΚ Μεσσηνίας με φωτογραφίες του Χρήστου Αλειφέρη) Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/athlitismos/alla-athlimata/archive-various/item/38568-eleftheria-papaflessia