Δήμος και αγροτική ανάπτυξη

mpitsanhsΓράφτηκε από τον 

Δήμος και αγροτική ανάπτυξη

Δικαιολογημένα υπάρχουν πολλές προσδοκίες στο Δήμο Καλαμάτας για τον τουρισμό και κάποιες πλευρές της υπόθεσης παρουσιάσαμε στο χθεσινό σημείωμα.

Αδικαιολόγητα όμως οι άνθρωποι που διαχειρίζονται τις τύχες μιας περιοχής με πολύ μεγάλη ενδοχώρα, έχουν εγκαταλείψει πλήρως την υπόθεση της αγροτικής παραγωγής. Όσα βήματα και αν γίνουν για την προσέλκυση επισκεπτών, η γεωργία θα αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος και τον πνεύμονα με τον οποίο ανασαίνει η τοπική αγορά. Είτε ως βασικό, είτε ως συμπληρωματικό εισόδημα ο κλάδος αυτός της οικονομίας αποτελεί το τελευταίο στήριγμα για τους υπόλοιπους από τα καταστήματα μέχρι την αγορά ακινήτων.
Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο το ζήτημα αυτό έχει θιγεί πολλές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη και μάλιστα εδώ και χρόνια. Δυστυχώς οι δημοτικοί παράγοντες επιμένουν σε έναν προσανατολισμό ο οποίος αδικεί τους ανθρώπους που δίνουν την μάχη για να κρατήσουν όρθιο τον αγροτικό τομέα μέσα σε συνθήκες ασφυξίας που δημιουργεί η οικονομική κρίση (και όχι μόνον). Θα πίστευε κάποιος ότι μετά από τόσα χρόνια, θα είχε αρχίσει να συνειδητοποιείται αυτή η ανάγκη. Δυστυχώς όμως η σύνθεση των ψηφοδελτίων δεν σηματοδοτεί κάτι τέτοιο και δεν χρειάζεται να ψάξει κάποιος πολύ για να το διαπιστώσει. Το “τυχαίο” δεν συνιστά πολιτική και δυστυχώς για το δήμο και την περιοχή, δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε τέτοιος προσανατολισμός. Συνέχεια ανάγνωσης Δήμος και αγροτική ανάπτυξη

Ρένα Δούρου

Βιογραφικό

Η Ρένα Δούρου εκλέχτηκε Περιφερειάρχης Αττικής κατά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου 2014. Είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ, Πρόεδρος του Ειδικού Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ) και Πρόεδρος Δ.Σ. του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης Αττικής.

Η Ρένα Δούρου γεννήθηκε στο Αιγάλεω της Αττικής και εργάστηκε ως σύμβουλος εκδόσεων. Αποφοίτησε από το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία, την Τουρκία και τη Μεγάλη Βρετανία. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στις Πολιτικές Επιστήμες.

Η Ρένα Δούρου ομιλεί την Αγγλική, Γαλλική και Τουρκική γλώσσα. Αρθρογραφεί στον Ελληνικό και ξένο Τύπο. Έχει συγγράψει τα βιβλία «Μια κουβέντα με τον Γλέζο» (Αθήνα, 2014), «Η Απόλαυση του Εθνικισμού» (Αθήνα, 2007), και έχει συμπράξει σε διάφορα συλλογικά έργα.

Συμμετείχε ενεργά στο Ελληνικό φοιτητικό κίνημα και, από το 1995, υπήρξε οργανωμένη στην Νεολαία του Συνασπισμού. Αργότερα, διετέλεσε υπεύθυνη Ευρωπαϊκής Πολιτικής, ΚΕΑ-Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς και Διεθνών Σχέσεων, αρχικά στον Συνασπισμό και μετέπειτα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Εκλέχθηκε Βουλευτής Β’ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαΐου και της 17ης Ιουνίου 2012. Κατά την κοινοβουλευτική της θητεία συμμετείχε στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα των Γυναικών της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Μεσογείου. Εκλέχθηκε Αναπληρωματική Γενική Γραμματέας στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας. Ούσα βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξε και μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, συμμετέχοντας στην Επιτροπή Μετανάστευσης και την Επιτροπή Πολιτισμού της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης.

Σήμερα, η Ρένα Δούρου είναι μέλος του Κογκρέσου των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης (Αντιπρόσωπος του Επιμελητηρίου Περιφερειακών Αρχών και τακτικό μέλος της Επιτροπής Τρεχουσών Υποθέσεων).

Το ψηφοδέλτιο του Παναγιώτη Μπασάκου για το Δήμο Δυτικής Μάνης

Τελευταία Ενημέρωση: 30/04/2014 08:05

Το ψηφοδέλτιο του Παναγιώτη Μπασάκου για το Δήμο Δυτικής Μάνης έχει ως εξής:

ΜΠΑΣΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Ανδρέα, υποψήφιος δήμαρχος

Υποψήφιοι Εκλογικής Περιφέρειας Αβίας
ΒΑΒΑΡΟΥΤΣΟΣ  ΣΤΑΥΡΟΣ του Γεωργίου, ΓΕΩΡΓΙΚΕΑΣ  ΑΓΓΕΛΟΣ του Γεωργίου, ΓΕΩΡΓΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  του Ηλία, ΓΕΩΡΓΟΥΛΕΑ  ΓΕΩΡΓΙΑ του Θεοδώρου, ΚΛΕΙΔΩΝΑ ΣΩΤΗΡΙΑ του Γεωργίου,  ΚΟΖΟΜΠΟΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Ιωάννη, ΚΟΜΠΟΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Νικολάου,
ΚΟΥΚΟΥΤΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  του Σωτηρίου, ΚΟΥΚΟΥΤΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου, ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ ΜΑΡΙΑ του Βασιλείου, ΚΟΥΤΙΒΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Γεωργίου, ΛΟΥΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Γεωργίου, ΜΗΤΣΕΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  – ΛΟΥΚΑΣ του Σταύρου, ΠΑΠΑΔΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Σωτηρίου

Υποψήφιοι Εκλογικής Περιφέρειας Λεύκτρου
ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Νικολάου, ΓΕΩΡΓΟΥΛΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Παναγιώτη, ΚΑΛΟΓΕΡΕΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Γεωργίου, ΚΑΤΣΙΚΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Μιχαήλ, ΚΟΡΔΟΠΑΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ του Παναγιώτη,  ΚΟΥΛΟΥΜΠΕΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του Παναγιώτη, ΚΟΥΜΕΝΤΕΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Παναγιώτη ΛΑΓΩΝΙΚΑΚΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ  του Νικολάου, ΛΑΛΕΑΣ ΗΛΙΑΣ του Πέτρου, ΜΕΛΕΑΣ ΗΛΙΑΣ του Πέτρου, ΜΟΤΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ του Κοζμά – MULLER UTA -GERTRUDE του Haas, ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του Νικολάου, ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ του Αδαμαντίου, ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Δημητρίου,  ΠΕΡΔΙΚΕΑΣ ΦΩΤΙΟΣ του Παναγιώτη, ΡΟΖΑΚΕΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Γεωργίου, ΣΑΡΑΝΤΕΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Ευστρατίου, ΤΖΑΝΕΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ του Παναγιώτη, ΤΣΟΥΧΝΙΚΑ ΣΟΦΙΑ του Χαραλάμπους,
ΦΑΛΗΔΕΑ ΜΑΡΙΑ του Κωνσταντίνου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΒΙΑΣ
ΑΒΡΑΜΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Χρήστου, ΚΩΣΤΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Θεοδώρου,  ΜΠΙΜΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΛΑ του Παντελέων, ΠΛΕΜΜΕΝΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ του Γεωργίου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΛΕΧΑΡΕΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Χρήστου, ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ – ΣΟΦΙΑ του Ευριπίδη.

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΛΤΟΜΙΡΩΝ
ΨΑΡΡΕΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Ηλία

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΔΟΛΩΝ
ΓΚΙΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Χριστόδουλου, ΚΑΝΤΖΕΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Παναγιώτη, ΜΠΑΚΕΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ του Ιωάννη, ΤΣΙΓΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ- ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του Παναγιώτη

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΞΩΧΩΡΙΟΥ
ΖΕΡΒΕΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ του Ηλία, ΠΕΤΡΟΥΛΕΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ του Διονυσίου, ΦΑΛΗΡΕΑΣ ΠΑΥΛΟΣ του Άγγελου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΘΑΛΑΜΑΙ
ΣΤΑΥΡΙΑΝΕΑΣ ΜΙΧΑΗΛ του Στυλιανού

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΜΠΟΥ
ΓΕΩΡΓΟΥΛΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ευαγγέλου, ΓΙΑΝΝΕΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Νικολάου, ΜΗΤΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Αθανασίου, ΝΙΚΑ ΣΟΦΙΑ του Γεωργίου.

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΡΔΑΜΥΛΗΣ
ΓΚΙΡΙΝΓΚ ΛΙΖΑ- ΙΣΜΗΝΗ του Φρέντερικ, ΚΑΤΣΙΚΕΑΣ ΗΛΙΑΣ του Δημητρίου,     ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Παναγιώτη, ΧΑΡΑΛΑΜΠΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου.

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΣΤΑΝΕΑΣ
ΦΑΛΗΔΕΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Κωνσταντίνου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΕΝΤΡΟΥ
ΒΑΤΣΙΝΕΑΣ ΗΛΙΑΣ του Κωνσταντίνου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ
ΚΟΥΚΑΚΗ ΕΛΕΝΗ του Εμμανουήλ,  ΜΠΑΡΜΠΕΤΣΕΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Παναγιώτη,  ΜΠΕΖΙΑΝΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ του Πέτρου, ΤΣΟΥΛΕΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Γεωργίου.

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΗΓΑΔΙΩΝ
ΚΟΥΚΟΥΤΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Σωτηρίου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΑΣΤΙΟΥ
ΞΕΠΑΠΑΔΕΑ ΣΤΑΜΑΤΟΥΛΑ του Σωτηρίου, ΞΕΠΑΠΑΔΕΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ του Σωτηρίου, ΠΟΥΛΗΜΕΝΕΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του Παναγιώτη, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Θεοδώρου.

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΗΛΙΟΥ
ΣΚΟΡΠΙΔΕΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του Νικολάου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΥΡΓΟΥ
THOMEAS IONICA του UIOPEL, ΚΑΜΠΑΝΑΡΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Αριστείδη

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΡΙΓΚΛΙΩΝ
ΜΟΥΣΟΥΛΕΑΣ ΠΕΤΡΟΣ του Δημητρίου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΑΪΔΩΝΑΣ
ΤΑΒΟΥΛΑΡΕΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Κωνσταντίνου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΟΥ
ΒΑΒΑΡΟΥΤΣΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Ευαγγέλου, ΚΟΥΤΟΥΛΕΑ ΑΝΘΗ του Γεωργίου, ΜΟΣΧΟΛΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του Νικολάου, ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ευαγγέλου.

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΩΤΗΡΙΑΝΙΚΩΝ
ΚΑΡΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ του Διονυσίου, ΜΗΤΣΕΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Βασιλείου

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΡΑΧΗΛΑΣ
ΠΕΤΡΟΥΝΕΑΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ του Ιωάννη

ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΣΕΡΙΩΝ
ΚΑΠΟΥΛΕΑΣ ΣΤΑΣΙΝΟΣ του Σταύρου

Για ποιά πόλη και για ποιό δικαίωμα σε αυτήν;

Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί

Γράφει: Θάνος Ανδρίτσος – ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ – 30/04/2014

Κτίριο κατοικιών του αρχιτέκτονα και ζωγράφου F.Hunderwasser, Αυστρία

«Η πόλη που έχεις εσύ δεν είναι αυτή που έχουν οι άλλοι Ζούμε σε διαφορετικές πόλεις, που είναι  κατασκευασμένες με υλικά τις καταχρήσεις εξουσίας και το φόβο, τη διαφθορά και τη διαρκή απειλή της ζούγκλας που, κρυμμένη στα πρόσωπα του συστήματος, ξεπροβάλλει κάθε τόσο για να μας υπενθυμίζει ότι είμαστε εύθραυστοι, ότι είμαστε μόνοι, ότι μια μέρα θα γίνουμε λίπασμα για τα ραδίκια. Ή ότι μια μέρα όλα πρέπει να παιχτούν κορόνα-γράμματα, στυλ γουέστερν, ή να κριθούν σε μια μονομαχία στην κεντρική λεωφόρο: ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ…» Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ, «Στην ίδια πόλη υπό βροχή»

αρχιτεκτονική τού Hundertwasser

 

 
 

 

Μια μονομαχία στην κεντρική λεωφόρο. Ή ίσως μια μονομαχία στην κεντρική πλατεία. Σαν αυτές που δίνουμε κατά καιρούς; Ίσως μεγαλύτερη. Αυτοί ή Εμείς. Εμείς ενάντια σε Αυτούς.

Να μια πρόταση για την κεντρική μας λεωφόρο. Να μια πρόταση για τις πλατείες μας. Δεν ξέρουμε αν θα υλοποιηθεί, υπάρχουν άλλωστε πολλές προτάσεις για τις λεωφόρους, τις πλατείες, τις πόλεις και τις γειτονιές μας. Είδαμε πρόσφατα μια: σε μεγάλες οθόνες, χαρούμενες πολύχρωμες φιγούρες, κρατώντας σακούλες με ψώνια, να περπατάνε στο όμορφο πλακόστρωτο δίπλα στα μεγάλα νεοκλασικά κτίρια και τα ανθισμένα δέντρα, ενώ ρυάκια με νερό τούς ακολουθούσαν από κοντά.

Φαίνεται πώς όλοι νοιάζονται για την πόλη μας. Πρωτοσέλιδα έγραψαν για τις μεγάλες ευκαιρίες, για «ανάσες» στα δοκιμασμένα αστικά κέντρα. Διάσημοι αρχιτέκτονες έδωσαν διαλέξεις σε χλιδάτα μέγαρα, εκπληκτικά φωτορεαλιστικά σχέδια κολλήθηκαν σε ιλουστρασιόν πινακίδες, επίγειοι παράδεισοι με λίμνες, καζίνα, ξενοδοχεία και γήπεδα ήρθαν, για να απογειώσουν την ελληνική γη που βαλτώνει «αναξιοποίητη»

Τραπεζίτες και σεΐχηδες προετοιμάζουν, καπνίζοντας πούρα σε κτίρια από γυαλί, ουρανοξύστες και τουριστικά θέρετρα. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν πραγματικότητα, αρκεί να φύγουν από μπροστά μας οι περιττοί, οι απόβλητοι, οι φτωχοί, οι μετανάστες, οι διαδηλωτές, οι ταραξίες. Οι παράνομοι.

 

Και πάλι εμείς και αυτοί. Η πόλη μας και η πόλη τους. Γιατί η δικιά μας πόλη είναι άλλη. Και πονάει, όπως πονάνε οι κάτοικοί της. Και πεθαίνει στη φτώχεια, και αυτοκτονεί από απόγνωση, και κρυώνει χωρίς στέγη, και μένει στις γραμμές του ΟΑΕΔ, όπως οι κάτοικοί της. Είναι μια πόλη πραγματική, όχι τρισδιάστατη αποτύπωση. Και είναι μια πόλη που σκοτεινιάζει. Όπως τα σπίτια χωρίς ρεύμα. Όπως οι παρατημένοι δημόσιοι χώροι, οι εγκαταλειμμένες παιδικές χαρές, οι διαλυμένες δημόσιες υπηρεσίες με τους απολυμένους εργαζόμενους. Μια πόλη, με άνδρες, γυναίκες και παιδιά, με δήμους και γειτονιές, καταδικασμένους σε μια θηλιά που όλο στενεύει, ένα χρέος που δεν δημιούργησαν. Που είναι όλοι για πούλημα ή για σφαγή.

Έχει κι αυτή η πόλη τις χαρές της, μέσα στην καταχνιά. Στο παιχνίδι των άτακτων μαθητών, στη συνάντηση, στο δρόμο, στην αλληλεγγύη, στην ανεκτικότητα, στην απόφαση να μη το βάλεις κάτω. Στη γιορτή και την περιπλάνηση. Στον αγώνα, τη σφιγμένη γροθιά. Στις πλατείες, στη μουσική, στην ποίηση, στη φιλία και τον έρωτα. Και σε αυτήν την πόλη, άλλοι είναι οι απόβλητοι και οι περιττοί. Είναι αυτοί που της κόβουν την ανάσα και της κλέβουν τη ζωή, αυτοί που την πουλάνε και την αγοράζουν κάθε μέρα, οι ισχυροί, οι κυβερνήτες, οι κατακτητές της με τα κλομπ και τις στολές σε κάθε γωνία, οι ξυρισμένοι με τις μαύρες μπλούζες, αλλά και οι αξύριστοι με τα κυριλέ κουστούμια.

poli4

Ένας μάλιστα από τους ισχυρούς τής μεγαλύτερης πόλης προέρχεται από μια παράταξη με το όνομα «Δικαίωμα στην Πόλη». Τον συμβούλεψαν πριν λίγα χρόνια να χρησιμοποιήσει αυτό το σλόγκαν. Ίσως να ήξεραν και το βιβλίο από το οποίο προερχόταν, αλλά σίγουρα δεν αναφέρονταν σε αυτό. Αν διάβαζαν το έργο του Ανρί Λεφέβρ, απ’ τον οποίο έκλεβαν το σύνθημα, θα έπεφταν πάνω σε φράσεις όπως αυτήν:

«Το δικαίωμα στην πόλη εκδηλώνεται ως υπέρτατη μορφή των δικαιωμάτων: δικαίωμα στην ελευθερία, στην εξατομίκευση μέσα στην κοινωνικοποίηση, στην κατοικία και το κατοικείν. Το δικαίωμα στο έργο (στη συμμετοχική δραστηριότητα) και το δικαίωμα στην προσοικείωση  (εντελώς διαφορετικό από το δικαίωμα στην ιδιοκτησία) εξυπονοούνται μέσα στο δικαίωμα στην πόλη».  (Ανρί Λεφέβρ, «Δικαίωμα στην Πόλη»)

Ξέρουν τίποτα από αυτό το δικαίωμα οι μνημονιακοί βρικόλακες που διοικούν τη χώρα και τις πόλεις μας; Όχι βέβαια, απλώς κλέβουν ένα τσιτάτο για να προσποιηθούν τους προοδευτικούς. Ίσως πάλι να έχει δίκιο και ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ όταν ξανασκέφτεται για το Δικαίωμα στην Πόλη, πιθανώς έχοντας στο μυαλό του άρπαγες του συνθήματος σαν τον κ. Καμίνη.

Έχει κι αυτή η πόλη τις χαρές της, μέσα στην καταχνιά. Στο παιχνίδι των άτακτων μαθητών, στη συνάντηση, στο δρόμο, στην αλληλεγγύη, στην ανεκτικότητα, στην απόφαση να μη το βάλεις κάτω.

«Το δικαίωμα στην πόλη είναι ένα κενό σημαίνον. Όλα εξαρτώνται από το ποιος θα του προσδώσει ένα νόημα. Οι επενδυτές και οι υπερεργολάβοι μπορούν να το διεκδικήσουν, και έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν. Το ίδιο όμως ισχύει και για τους άστεγους και τους χωρίς χαρτιά. Αναπόφευκτα θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το ερώτημα τίνος τα δικαιώματα αναγνωρίζονται, ενώ παράλληλα καθίσταται σαφές ότι, όπως το έθεσε ο Μαρξ στο Κεφάλαιο, “μεταξύ ίσων δικαιωμάτων κριτής είναι η δύναμη”». (Ντέιβιντ Χάρβεϊ, «Εξεγερμένες Πόλεις»)

Έτσι είναι. Αυτοί ή Εμείς που λέγαμε και στην αρχή. Διεκδικούμε κι εμείς το δικαίωμά μας στην πόλη, το διεκδικούν και αυτοί. Αυτοί το κατανοούν σαν το δικαίωμα να κερδίσουν, να βγάλουν χρήμα – όπως κάνουν με όλα τα άλλα – να διευρύνουν την εξουσία τους, να φιμώσουν κάθε διαφορετική φωνή, να τελειώνουν με κάθε ανορθογραφία ελεύθερης σκέψης και αντίστασης. Εμείς, ίσως, να το κατανοούμε λίγο διαφορετικά, όπως μάλλον και ο εμπνευστής του όρου:

«Το δικαίωμα στην πόλη δεν μπορεί να νοηθεί ως απλό δικαίωμα επίσκεψης ή επιστροφής στις παραδοσιακές πόλεις. Δεν μπορεί να διατυπωθεί, παρά μόνο ως δικαίωμα στην αστική ζωή, μετασχηματισμένη, ανανεωμένη». (Ανρί Λεφέβρ, «Δικαίωμα στην Πόλη»)

poli5

Σε αυτή τη γωνιά του διαδικτύου, μαζευτήκαμε άνθρωποι που μια τέτοια ζωή, μετασχηματισμένη, ονειρευόμαστε. Για μια άλλη, μετασχηματισμένη πόλη – και το δικαίωμα όλων σε αυτή- θα παλεύουμε και θα γράφουμε. Σε αυτή θα αφιερώνουμε τις αναρτήσεις μας. Για το δικαίωμα των δεκαπεντάχρονων αγοριών να πίνουν τη μπύρα τους χωρίς να τους σκοτώνουν οι μπάτσοι. Για το δικαίωμα στους πιτσιρικάδες να σουλατσάρουν στην πόλη χωρίς να τους οδηγούν στο θάνατο για ένα εισιτήριο. Για να μπορεί να κάνει το ποδήλατό του ανενόχλητος ο φίλος με το σκούρο δέρμα, χωρίς να τον εμποδίζουν οι εχθροί με τη σκούρα καρδιά. Για κάθε έναν και κάθε μια από εμάς που θέλει να αποφασίσει ο ίδιος για την εμφάνιση ή τη σεξουαλικότητά του. Για τον Παύλο. Για όλους εμάς που μας αξίζει να ζήσουμε μια διαφορετική ζωή, με αξιοπρέπεια.

Καλή μας αρχή λοιπόν. Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί.

* Ο Θάνος Ανδρίτσος είναι Αρχιτέκτονας Μηχανικός-Πολεοδόμος, υπ.Διδάκτορας Οικονομικής Γεωγραφίας.