Μονόδρομος εμπορευματοποίησης η βιωσι­μότητα του Μεγάρου Χορού;

Sharing is caring!

«ΔΊΚΤΥΟ»: ΤΕΤΕΛΕΣΜΈΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΊ Η ΔΗΜΟΤΙΚΉ ΑΡΧΉ

μεγαρο χορου
Σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο Καλαμάτα του δημάρχου Παν. Νίκα, με τη συμμετοχή μόνο της παράταξης του, υπηρεσιακών παρα­γόντων, καθώς και εκπροσώπων της μελετητικής εταιρείας ΡΙanet, της Εθνικής Τράπεζας και της Costa Navarino , με θέμα τη μελέτη βιωσι­μότητας του Μεγάρου Χορού. Η δημοτική αρχή προσπαθεί να δημιουργήσει το περιβάλλον ώστε η επιλογή μιας προαποφασισμένης λύσης να εμφανίζεται ως προϊόν .. μελέτης και μονόδρομος. Έχουμε εμπειρία από τις μελέτες του κ.Νίκα… . Αντί να ανοίξει τις πόρτες της σύσκεψης και να καλέσει να συμμετάσχουν σ’ αυτήν οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, εξειδικευμένα  στελέχη, όπως συνηθίζεται στην τοπική αυτοδιοίκηση, προτίμησε τις μυστικές συναντήσεις και τις ανακοινώσεις αλα καρτ. Με αλαζονεία ανακοινώνει ότι θα ενημερώσει την αντιπολίτευση όταν τελειώσουν οι ..μελέτες του .

Παρά     το γεγονός ότι το Δημοτικό Συμβούλιο έχει αποφασίσει και η δημοτική αρχή το έχει αποδεχθεί στο παρελθόν ως σωστή θέση ότι πρέπει να διοργανωθεί ημερίδα για το συγκε­κριμένο θέμα, πριν από οποιαδήποτε μελέτη, προσπαθεί να ράψει ένα κοστούμι μελλοντικής λειτουργίας, για το οποίο     η κοινωνία της Καλαμάτας είναι κατ’ αρχήν στη γωνία, και στην ούγια του γράφει τις λέξεις αλαζονεία εμπορευματοποίηση και  ελιτισμός.
Ο κ. Νίκας  προσπαθεί να μπο­λιάσει την κοινωνία με την άποψη ότι ο πολιτισμός είναι κατ’ αρχήν εμπόρευμα και μπορεί μόνο να κα­ταναλώνεται . Η αγορά είναι το παν και τα δημόσια πολιτιστικά αγαθά τίποτα. Δια­φορετικά , πώς να εξηγήσει κανείς την παρουσία στη σύσκεψη ιδιω­τών , επιχειρηματιών και εταιριών και την απουσία εκπροσώπων μιας διαφορετικής αντίληψης για τον πολιτισμό και συνεπώς τους καλύτερους όρους της συζήτησης για την την αξιοποίηση του Μεγάρου Χορού  ;
Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι και κρίση λειτουργίας των θεσμών. Είναι κρίση ηθική. Είναι κρίση αντιλήψεων και τρόπου σκέψης. Για ένα τέτοιο μείζον θέμα, χρειάζεται δημόσιος διάλογος με επι­μονή, με διάθεση να ακούσουμε τις αλήθειες των άλλων μέχρι να βρούμε το δρόμο μας ή τους παράλληλους δρόμους, εφόσον ο ένας δε θα ακυ­ρώνει τον άλλο.