Ακόμα ψάχνουν τον τρόπο για την βιωσιμότητα του Με­γά­ρου Χο­ρού

27/02/2014

SAMSUNG DIGITAL CAMERAΔεύ­τε­ρη σύ­σκε­ψη σχε­τι­κά με τη με­λέ­τη βι­ω­σι­μό­τη­τας του Με­γά­ρου Χο­ρού Κα­λα­μά­τας πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε σή­με­ρα στο Δη­μαρ­χεί­ο, με τη συμ­με­το­χή αι­ρε­τών και υ­πη­ρε­σια­κών πα­ρα­γόν­των του Δή­μου, κα­θώς και στε­λε­χών της ε­ται­ρεί­ας συμ­βού­λων P­l­a­n­et. Στην ε­ται­ρεί­α P­l­a­n­et έ­χει α­να­τε­θεί το έρ­γο εκ­πό­νη­σης της με­λέ­της βι­ω­σι­μό­τη­τας α­πό την Ε­θνι­κή Τρά­πε­ζα, η ο­ποί­α κα­λύ­πτει τη δα­πά­νη με­τά α­πό α­πό­φα­ση του Δι­ευ­θύ­νον­τος Συμ­βού­λου της Α­λέ­ξαν­δρου Τουρ­κο­λιά.

Τα στε­λέ­χη της P­l­a­n­et ε­ξει­δί­κευ­σαν τις αρ­χι­κές πα­ρα­μέ­τρους της με­λέ­της, εμ­πλου­τί­ζον­τάς την με στοι­χεί­α που τους εί­χαν πα­ρα­δο­θεί α­πό πλευ­ράς του Δή­μου Κα­λα­μά­τας την προ­η­γού­με­νη ε­βδο­μά­δα, σε α­νά­λο­γη σύ­σκε­ψη. Σή­με­ρα, στο πλαί­σιο γό­νι­μης αν­ταλ­λα­γής α­πό­ψε­ων, ε­ξει­δι­κεύ­θη­καν και α­να­λύ­θη­καν τα ε­ξής θέ­μα­τα:

1. Ποι­ες εί­ναι οι α­πα­ραί­τη­τες προ­ϋ­πο­θέ­σεις ορ­γά­νω­σης και λει­τουρ­γί­ας του Με­γά­ρου Χο­ρού

2. Σε ποι­ους α­πευ­θύ­νε­ται

3. Ποι­ες εί­ναι οι δυ­νη­τι­κές δρα­στη­ρι­ό­τη­τες.

Πα­ρό­τι ο βα­σι­κός σχε­δια­σμός του Με­γά­ρου προ­βλέ­πει τη στέ­γα­ση πα­ρα­στά­σε­ων χο­ρού, οι κτη­ρια­κές του υ­πο­δο­μές και ο σύγ­χρο­νος ε­ξο­πλι­σμός του, ε­πι­τρέ­πουν πολ­λα­πλές δυ­να­τό­τη­τες α­ξι­ο­ποί­η­σης, τό­σο πο­λι­τι­στι­κού ό­σο και ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα. Πα­ράλ­λη­λα, οι κύ­ρι­ες χρή­σεις του Με­γά­ρου δύ­να­ται να συ­νο­δεύ­ον­ται α­πό συμ­πλη­ρω­μα­τι­κές δρα­στη­ρι­ό­τη­τες που στη­ρί­ζουν τη βι­ω­σι­μό­τη­τά του.

Βά­σει των α­νω­τέ­ρω, μια πρώ­τη κα­τη­γο­ρι­ο­ποί­η­ση δυ­νη­τι­κών χρή­σε­ων εί­ναι η α­κό­λου­θη:

ΚΥ­ΡΙ­ΕΣ ΔΡΑ­ΣΤΗ­ΡΙ­Ο­ΤΗ­ΤΕΣ

Δρα­στη­ρι­ό­τη­τες πο­λι­τι­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα: χο­ρευ­τι­κές και θε­α­τρι­κές πα­ρα­στά­σεις, κα­θώς και μου­σι­κές εκ­δη­λώ­σεις

ΣΥΜ­ΠΛΗ­ΡΩ­ΜΑ­ΤΙ­ΚΕΣ ΔΡΑ­ΣΤΗ­ΡΙ­Ο­ΤΗ­ΤΕΣ

Δρα­στη­ρι­ό­τη­τες πο­λι­τι­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα: ει­κα­στι­κές εκ­θέ­σεις, εκ­παι­δευ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα, κι­νη­μα­το­γρα­φι­κές προ­βο­λές

Δρα­στη­ρι­ό­τη­τες ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα: συ­νέ­δρια / δι­α­λέ­ξεις, κοι­νω­νι­κές εκ­δη­λώ­σεις, εμ­πο­ρι­κές δρα­στη­ρι­ό­τη­τες, υ­πη­ρε­σί­ες ε­στί­α­σης.

ΕΝ­ΔΕ­ΛΕ­ΧΗΣ Ε­ΞΕ­ΤΑ­ΣΗ ΚΑΙ Α­ΞΙ­Ο­ΛΟ­ΓΗ­ΣΗ

Τα στε­λέ­χη της ε­ται­ρεί­ας P­l­a­n­et Κώ­στας Κα­λο­γή­ρου και Νί­κος Μα­νω­λό­που­λος προ­έ­βη­σαν σε α­να­λυ­τι­κή πα­ρου­σί­α­ση των δυ­νη­τι­κών δρα­στη­ρι­ο­τή­των του Με­γά­ρου Χο­ρού Κα­λα­μά­τας, ε­πί των ο­ποί­ων έ­γι­νε δι­ε­ξο­δι­κή συ­ζή­τη­ση, με πολ­λές α­να­φο­ρές στη δι­ε­θνή πρα­κτι­κή. Οι δρα­στη­ρι­ό­τη­τες αυ­τές ε­ξε­τά­σθη­καν και «βαθ­μο­λο­γή­θη­καν» ως προς το πο­λι­τι­στι­κό και το οι­κο­νο­μι­κό εν­δι­α­φέ­ρον, την κα­ταλ­λη­λό­τη­τα του χώ­ρου και την εν­δει­κτι­κή ζή­τη­ση.

ΣΤΟ­ΧΟΣ: ΝΑ ΕΙ­ΝΑΙ ΧΡΗ­ΣΙ­ΜΟ, ΑΛ­ΛΑ ΚΑΙ ΟΙ­ΚΟ­ΝΟ­ΜΙ­ΚΑ ΒΙ­Ω­ΣΙ­ΜΟ

Προ­κει­μέ­νου να α­ξι­ο­λο­γη­θούν οι δυ­νη­τι­κές χρή­σεις του Με­γά­ρου Χο­ρού και υ­πό το πρί­σμα της βι­ώ­σι­μης λει­τουρ­γί­ας του θα πρέ­πει αυ­τές να:

1. δί­νουν έμ­φα­ση στον πο­λι­τι­στι­κό, κοι­νω­νι­κό, εκ­παι­δευ­τι­κό και α­να­πτυ­ξια­κό ρό­λο του Με­γά­ρου

2. έ­χουν εμ­πο­ρι­κό χα­ρα­κτή­ρα με τη λο­γι­κή της πα­ρα­γω­γής ε­σό­δων

3. μπο­ρούν να υ­πο­στη­ρι­χθούν α­πό το δι­α­θέ­σι­μο χώ­ρο και ε­ξο­πλι­σμό, με μι­κρού εύ­ρους πα­ρεμ­βά­σεις

4. ε­ξα­σφα­λί­ζουν το εν­δι­α­φέ­ρον των φο­ρέ­ων α­ξι­ο­ποί­η­σής τους.

Ε­πί­σης, έ­γι­νε συ­ζή­τη­ση σχε­τι­κά με τις δυ­να­τό­τη­τες άν­τλη­σης συμ­πλη­ρω­μα­τι­κών ε­σό­δων, που α­φο­ρούν σε έ­σο­δα ε­πι­χο­ρη­γή­σε­ων και χο­ρη­γι­ών ε­πι­πλέ­ον της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ρι­ό­τη­τας. Οι πη­γές χρη­μα­το­δό­τη­σης θα ή­ταν δυ­να­τόν να πε­ρι­λαμ­βά­νουν:

Ε­πι­δο­τού­με­να προ­γράμ­μα­τα της Ευ­ρω­πα­ϊ­κής Έ­νω­σης και άλ­λων ε­θνι­κών ή μη φο­ρέ­ων

Προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις ό­πως ο­ρί­ζε­ται στο ν. 3852/2010

Χο­ρη­γί­ες, συν­δρο­μές, δω­ρε­ές, κ.λπ.

ΟΡ­ΓΑ­ΝΩ­ΤΙ­ΚΟ ΜΟΝ­ΤΕ­ΛΟ – ΣΕ­ΝΑ­ΡΙΑ Υ­ΛΟ­ΠΟΙ­Η­ΣΗΣ

Α­να­φο­ρι­κά με το ορ­γα­νω­τι­κό μον­τέ­λο και τα σε­νά­ρια υ­λο­ποί­η­σής του, ε­ξε­τά­σθη­καν α­πό την ε­ται­ρεί­α συμ­βού­λων οι ε­ξής ε­ναλ­λα­κτι­κές λύ­σεις: η χρή­ση ι­δί­ων πό­ρων του Δή­μου Κα­λα­μά­τας, η πα­ρα­χώ­ρη­ση της λει­τουρ­γί­ας του Με­γά­ρου σε ι­δι­ω­τι­κό φο­ρέ­α με δι­α­γω­νι­στι­κή δι­α­δι­κα­σί­α έ­ναν­τι οι­κο­νο­μι­κού τι­μή­μα­τος και το μει­κτό μον­τέ­λο. Σύμ­φω­να με το τε­λευ­ταί­ο, ο­ρι­σμέ­νες λει­τουρ­γί­ες εί­ναι δυ­να­τόν να ε­κτε­λούν­ται με χρή­ση ι­δί­ων πό­ρων του Δή­μου και άλ­λες με πα­ρο­χή υ­πη­ρε­σι­ών α­πό ι­δι­ω­τι­κές ε­ται­ρεί­ες, μέ­σω δι­α­γω­νι­στι­κών δι­α­δι­κα­σι­ών.

Π. ΝΙ­ΚΑΣ: ΚΑΙ­ΡΙΑ ΘΕ­ΜΑ­ΤΑ Η ΔΙ­ΟΙ­ΚΗ­ΣΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΛ­ΛΙ­ΤΕ­ΧΝΙ­ΚΟΣ ΔΙ­ΕΥ­ΘΥΝ­ΤΗΣ – ΜΑ­ΝΑ­ΤΖΕΡ

Ο Δή­μαρ­χος, στις πα­ρεμ­βά­σεις του, τό­νι­σε α­κό­μη την α­ναγ­και­ό­τη­τα ε­ξεύ­ρε­σης του βέλ­τι­στου δι­οι­κη­τι­κού σχή­μα­τος και κυ­ρί­ως του προ­σώ­που ε­κεί­νου, το ο­ποί­ο θα συν­δυά­ζει με ε­πι­τυ­χί­α τις ι­κα­νό­τη­τες του καλ­λι­τε­χνι­κού δι­ευ­θυν­τή και του μά­να­τζερ. Έ­γι­νε, δε, α­να­λυ­τι­κή συ­ζή­τη­ση με τα στε­λέ­χη της P­l­a­n­et σχε­τι­κά με τη συ­νά­φεια που θα έ­χει το δι­οι­κη­τι­κό σχή­μα με το Δή­μο Κα­λα­μά­τας, σε συ­νάρ­τη­ση με νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα και θέ­μα­τα λει­τουρ­γι­κό­τη­τας.

Η ΜΕ­ΛΕ­ΤΗ ΘΑ ΔΟ­ΘΕΙ ΣΕ ΔΙ­Α­ΒΟΥ­ΛΕΥ­ΣΗ

Η ε­ται­ρεί­α P­l­a­n­et θα συ­νε­χί­σει την εκ­πό­νη­ση της με­λέ­της βι­ω­σι­μό­τη­τας με χρο­νι­κό ο­ρί­ζον­τα τη 14η Μαρ­τί­ου, η­με­ρο­μη­νί­α κα­τά την ο­ποί­α θα την πα­ρα­δώ­σει στο Δή­μο Κα­λα­μά­τας. Ο Δή­μαρ­χος, σε δη­λώ­σεις του, α­νέ­φε­ρε πως θα συγ­κλη­θεί σύ­σκε­ψη, στην ο­ποί­α θα κλη­θούν οι ε­πι­κε­φα­λής των πα­ρα­τά­ξε­ων της μει­ο­ψη­φί­ας στο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο και εκ­πρό­σω­ποι των πο­λι­τι­στι­κών σχη­μά­των της Κα­λα­μά­τας. Η με­λέ­τη βι­ω­σι­μό­τη­τας θα α­ναρ­τη­θεί προς δι­α­βού­λευ­ση και το κυ­ρί­αρ­χο όρ­γα­νο, το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο, θα κλη­θεί να λά­βει α­πο­φά­σεις.

Ε­ΛΕΓ­ΧΟΣ Α­ΠΟ ΤΟ ΔΗ­ΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠ.ΠΟ. – ΣΥ­ΝΕΡ­ΓΑ­ΣΙΑ ΜΕ Ι­ΔΙ­Ω­ΤΕΣ

Ο Π. Νί­κας τό­νι­σε πως η κα­τεύ­θυν­ση εί­ναι να υ­πάρ­χει κεν­τρι­κός έ­λεγ­χος του Με­γά­ρου Χο­ρού α­πό το Δή­μο Κα­λα­μά­τας και το Υ­πουρ­γεί­ο Πο­λι­τι­σμού μέ­σω προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης. Ταυ­τό­χρο­να, ε­πι­λέ­γε­ται η ε­κτε­τα­μέ­νη συ­νερ­γα­σί­α με ι­δι­ώ­τες και σε ζη­τή­μα­τα πο­λι­τι­σμού αλ­λά και σε οι­κο­νο­μι­κά. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, ο Δή­μαρ­χος εί­πε πως η ε­πι­βά­ρυν­ση για το Δή­μο, δη­λα­δή για τους πο­λί­τες της Κα­λα­μά­τας, πρέ­πει να εί­ναι η μι­κρό­τε­ρη δυ­να­τή, α­να­φέ­ρον­τας πως “κλει­στό στοι­χί­ζει πά­νω α­πό 100.000 ευ­ρώ το χρό­νο”.

ΦΑ­ΡΟΣ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΣΜΟΥ, ΚΕΝ­ΤΡΟ ΟΙ­ΚΟ­ΝΟ­ΜΙ­ΚΩΝ ΔΡΑ­ΣΤΗ­ΡΙ­Ο­ΤΗ­ΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΝΟ­ΤΙΑ ΠΕ­ΛΟ­ΠΟΝ­ΝΗ­ΣΟ

Η με­λέ­τη βι­ω­σι­μό­τη­τας – που θα έ­πρε­πε να έ­χει γί­νει προ 20ετίας – “γί­νε­ται α­πό τους κα­λύ­τε­ρους”, τό­νι­σε ο Δή­μαρ­χος, εκ­φρά­ζον­τας τη βε­βαι­ό­τη­τα πως “το Μέ­γα­ρο Χο­ρού Κα­λα­μά­τας μπο­ρεί να γί­νει φά­ρος πο­λι­τι­σμού και κέν­τρο οι­κο­νο­μι­κών δρα­στη­ρι­ο­τή­των για ό­λη τη νό­τια Πε­λο­πόν­νη­σο, με α­να­φο­ρά σε πλη­θυ­σμό ά­νω των 300.000 α­τό­μων”.

Υ­πο­γράμ­μι­σε α­κό­μη το γε­γο­νός πως δη­μο­πρα­τεί­ται ά­με­σα το έρ­γο α­νά­πλα­σης του πε­ρι­βάλ­λον­τος το Μέ­γα­ρο Χο­ρού χώ­ρου, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό πε­ρί τις 900.000 ευ­ρώ, ε­νώ ο Δή­μος α­πο­κτά το α­κί­νη­το που ε­φά­πτε­ται στο οι­κό­πε­δο του Με­γά­ρου προς βορ­ράν, στο ο­ποί­ο ε­πί­σης θα γί­νει πα­ρέμ­βα­ση α­νά­πλα­σης.

Διαφορετική άποψη διατυπώνει το ΔΙΚΤΥΟ για την ανάπλαση στα «Ουζάκια»

27/02/2014 logoleventi.jpg

ouzakiaΤη δι­α­φο­ρε­τι­κή ά­πο­ψη και θέ­ση για τη με­λέ­τη «Α­στι­κή α­νά­πλα­ση ζώ­νης ο­δού Α­ρι­στο­µ­έ­νους α­πό ο­δό Ξε­νο­φών­τος έ­ως ο­δό Μα­κε­δο­νί­ας», προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 1.925.000 ευ­ρώ δι­α­τυ­πώ­νει ο Στα­μά­της Μπε­χρά­κης.

«Η πλα­τεί­α του Δι­οι­κη­τη­ρί­ου, ο χώ­ρος μπρο­στά στο δι­οι­κη­τή­ριο και η με­γά­λη ε­πι­φά­νεια μπρο­στά α­πό το δη­μο­τι­κό Θέ­α­τρο δεν παίρ­νον­ται υ­πό­ψη και δεν εν­τάσ­σον­ται σε έ­να ε­νια­ίο με­λε­τη­τι­κό σχέ­διο που θα πε­ρι­λαμ­βά­νει ως συ­στα­τι­κό στοι­χεί­ο την α­νά­πλα­ση του συγ­κε­κρι­μέ­νου πε­ζο­δρο­μί­ου. Και οι δύ­ο χώ­ροι αυ­τοί πα­ρου­σιά­ζουν προ­βλη­μα­τι­κή λει­τουρ­γί­α το α­πό­γευ­μα και τις βρα­δι­νές ώ­ρες.

Θε­ω­ρού­με ό­τι με αυ­τή την πρό­τα­ση πρέ­πει να δί­νε­ται έ­να εί­δος συ­νέ­χειας στο πάρ­κο του Ο­ΣΕ .
Η θέ­ση της πα­ρά­τα­ξης μας για ό­λη αυ­τή τη ζώ­νη που ξε­κι­νά­ει α­πό τους Μύ­λους στο λι­μά­νι ,το πάρ­κο του Ο­ΣΕ ,με το τραί­νο , το κτή­ριο δι­οί­κη­σης της πα­λιάς Η­λε­κτρι­κής Ε­ται­ρεί­ας ,το δη­μο­τι­κό Θέ­α­τρο, τα κτή­ρια- Σταθ­μούς της σι­δη­ρο­δρο­μι­κής γραμ­μής με κα­τά­λη­ξη στο ση­μεί­ο που κά­πο­τε λει­τουρ­γού­σε το ερ­γο­στά­σιο Λι­ναρ­δά­κη και σή­με­ρα βρί­σκε­ται το Μέ­γα­ρο Χο­ρού Κα­λα­μά­τας με σύγ­χρο­να στοι­χεί­α βι­ο­μη­χα­νι­κής αρ­χι­τε­κτο­νι­κής, δί­πλα α­πό τους πα­λιούς φούρ­νους του ερ­γο­στα­σί­ου α­πο­τε­λεί σο­βα­ρό στοι­χεί­ο για την ταυ­τό­τη­τα της πό­λης α­πο την βι­ο­μη­χα­νι­κή ε­ξέ­λι­ξη της χώ­ρας. Η πρό­τα­ση αυ­τή έ­χει δι­α­τυ­πω­θεί κα­τά ε­πα­νά­λη­ψη στο πα­ρελ­θόν και μέ­σα στο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο ο­τι α­πο­τε­λεί μια ζώ­νη με σο­βα­ρή ε­πί­δρα­ση στην ε­ξέ­λι­ξη της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ρι­ο­χής του κέν­τρου. Α­πό αυ­τή τη σκο­πιά αν­τι­δρά­σα­με στην κα­τε­δά­φι­ση του κτη­ρί­ου δι­οί­κη­σης της πα­λιάς Η­λε­κτρι­κής ε­ται­ρεί­ας ,στην κα­τα­σκευ­ή του υ­πο­γεί­ου πάρ­κινγκ.Θα θέ­λα­με να υ­πεν­θυ­μί­σου­με ό­τι πρέ­πει να παρ­θεί το ι­δι­ο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς του Ο­ΣΕ σο­βα­ρά υ­πό­ψη.

Πέ­ρα των πα­ρα­πά­νω στη με­λέ­τη που α­να­φε­ρό­μα­στε, δεν υ­πάρ­χει ό­δευ­ση τυ­φλών ε­νώ προ­σεγ­γί­ζει σο­βα­ρό δι­οι­κη­τι­κό κέν­τρο (δι­κα­στή­ρια ,δι­οι­κη­τή­ριο). Υ­πεν­θυ­μί­ζου­με ο­τι εί­χα­με ζη­τή­σει με­τα­ξύ Φραν­τζή και Ξε­νο­φών­τος να υ­πάρ­χει ση­μα­το­δο­τη­μέ­νος χώ­ρος στά­σης α­μα­ξι­δί­ων Α­ΜΕ­Α πράγ­μα που δε­ν’ έ­γι­νε α­πο­δε­κτό.

Κα­τό­πιν των πα­ρα­πά­νω δεν μπο­ρού­με να συμ­φω­νή­σου­με με την κα­τεύ­θυν­ση που δό­θη­κε στο με­λε­τη­τή και τη θε­ω­ρού­με κα­τά συ­νέ­πεια α­νε­παρ­κή, πα­ρό­λο που ε­πι­φα­νεια­κά δί­νει μια γραμ­μι­κό­τη­τα στις α­να­πλά­σεις των πε­ζο­δρο­μί­ων κα­λύ­πτει ε­πι­φα­νεια­κές α­νάγ­κες μη α­ξι­ο­ποι­ών­τας κα­λά το δη­μό­σιο χρή­μα.»

Μονόδρομος εμπορευματοποίησης η βιωσι­μότητα του Μεγάρου Χορού;

«ΔΊΚΤΥΟ»: ΤΕΤΕΛΕΣΜΈΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΊ Η ΔΗΜΟΤΙΚΉ ΑΡΧΉ

μεγαρο χορου
Σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο Καλαμάτα του δημάρχου Παν. Νίκα, με τη συμμετοχή μόνο της παράταξης του, υπηρεσιακών παρα­γόντων, καθώς και εκπροσώπων της μελετητικής εταιρείας ΡΙanet, της Εθνικής Τράπεζας και της Costa Navarino , με θέμα τη μελέτη βιωσι­μότητας του Μεγάρου Χορού. Η δημοτική αρχή προσπαθεί να δημιουργήσει το περιβάλλον ώστε η επιλογή μιας προαποφασισμένης λύσης να εμφανίζεται ως προϊόν .. μελέτης και μονόδρομος. Έχουμε εμπειρία από τις μελέτες του κ.Νίκα… . Αντί να ανοίξει τις πόρτες της σύσκεψης και να καλέσει να συμμετάσχουν σ’ αυτήν οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, εξειδικευμένα  στελέχη, όπως συνηθίζεται στην τοπική αυτοδιοίκηση, προτίμησε τις μυστικές συναντήσεις και τις ανακοινώσεις αλα καρτ. Με αλαζονεία ανακοινώνει ότι θα ενημερώσει την αντιπολίτευση όταν τελειώσουν οι ..μελέτες του .

Παρά     το γεγονός ότι το Δημοτικό Συμβούλιο έχει αποφασίσει και η δημοτική αρχή το έχει αποδεχθεί στο παρελθόν ως σωστή θέση ότι πρέπει να διοργανωθεί ημερίδα για το συγκε­κριμένο θέμα, πριν από οποιαδήποτε μελέτη, προσπαθεί να ράψει ένα κοστούμι μελλοντικής λειτουργίας, για το οποίο     η κοινωνία της Καλαμάτας είναι κατ’ αρχήν στη γωνία, και στην ούγια του γράφει τις λέξεις αλαζονεία εμπορευματοποίηση και  ελιτισμός.
Ο κ. Νίκας  προσπαθεί να μπο­λιάσει την κοινωνία με την άποψη ότι ο πολιτισμός είναι κατ’ αρχήν εμπόρευμα και μπορεί μόνο να κα­ταναλώνεται . Η αγορά είναι το παν και τα δημόσια πολιτιστικά αγαθά τίποτα. Δια­φορετικά , πώς να εξηγήσει κανείς την παρουσία στη σύσκεψη ιδιω­τών , επιχειρηματιών και εταιριών και την απουσία εκπροσώπων μιας διαφορετικής αντίληψης για τον πολιτισμό και συνεπώς τους καλύτερους όρους της συζήτησης για την την αξιοποίηση του Μεγάρου Χορού  ;
Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι και κρίση λειτουργίας των θεσμών. Είναι κρίση ηθική. Είναι κρίση αντιλήψεων και τρόπου σκέψης. Για ένα τέτοιο μείζον θέμα, χρειάζεται δημόσιος διάλογος με επι­μονή, με διάθεση να ακούσουμε τις αλήθειες των άλλων μέχρι να βρούμε το δρόμο μας ή τους παράλληλους δρόμους, εφόσον ο ένας δε θα ακυ­ρώνει τον άλλο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΤΑΛΗΣ (1908-1957). ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

94 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΤΑΛΗΣ (1908-1957). ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Γεώργιος Καρτάλης (1908-1957): Μια πολιτική βιογραφία
του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

Ο Γεώργιος Καρτάλης αποτελεί μία πολύ σημαντική προσωπικότητα της ελληνικής πολιτικής σκηνής1 με διεθνή αλλά όχι ανάλογη εσωτερική ακτινοβολία, αν και υπήρξε γόνος μεγάλης πολιτικής οικογένειας της Θεσσαλίας και ένας από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους της εποχής του. Το γεγονός ότι το ιδιότυπο αυτό είδος Έλληνα πολιτικού δεν κέρδισε την αναγνώριση που έπρεπε οφείλεται σε δύο λόγους που συνιστούν δύο παθογένειες, μάλλον, παρά χαρακτηριστικά του ελληνικού πολιτικού συστήματος: ο πρώτος ήταν ότι πέθανε νέος και ο δεύτερος ότι κινήθηκε μόνιμα, σε μια ιδιαίτερα πολωμένη εποχή, έξω από τα άκρα του πολιτικού φάσματος.
Η επιλογή αυτή δεν υπαγορεύθηκε τόσο από την «κεντρώα» πολιτική του τοποθέτηση όσο από τη μετριοπάθεια και την οξύνοια με την οποία αντιμετώπιζε τις πολιτικές εξελίξεις. Ο Γεώργιος Καρτάλης διέθετε το σπάνιο για την εποχή του προνόμιο να εντοπίζει τις υπόγειες διεργασίες που θα αναδεικνύονταν στην επιφάνεια μερικά χρόνια αργότερα και προσαρμοζόταν σε αυτές, όχι με την προσδοκία ενός οπορτουνιστή που επιδιώκει να καρπωθεί κάτι από τις μελλοντικές εξελίξεις, αλλά με την αγωνία ενός ανθρώπου που αναζητεί την κατάλληλη στιγμή για να οικοδομήσει το όραμά του. Και το μεγαλύτερο όραμα του Γεωργίου Καρτάλη, αυτό που τον καταξιώνει αποδέκτη αυτών των γραμμών, ήταν η εθνική συμφιλίωση. Η γεφύρωση ενός μίσους που του στέρησε τον συνοδοιπόρο του στην Εθνική Αντίσταση και τη χαρά να δει τη χώρα να εξέρχεται από τα συντρίμμια του πολέμου ενωμένη και έτοιμη να αναγεννηθεί. Συνέχεια ανάγνωσης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΤΑΛΗΣ (1908-1957). ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Δημήτριος Σαπουνάκης

 

Ο Δημήτρης Κ. Σαπουνάκης είχε σοσιαλιστικές αρχές. Αυτές ακριβώς οι πολιτικές πεποιθήσεις του τον έφεραν πρώτα στο κόμμα της ΕΠΕΚ, για να τον οδηγήσουν τελικά, από την έναρξη σχεδόν της δημαρχικής θητείας του, στο χώρο της Αριστεράς, που εξέφραζε κομματικά (με το ΚΚΕ ακόμα εκτός νόμου) η ΕΔΑ.

 

 

Βιογραφία

 

Πρωτότοκος γιος πολυμελούς οικογένειας, μετά τα πρώτα γράμματα που έμαθε στο χωριό του, εγκαταστάθηκε το 1906, σε ηλικία 11 ετών, στην Ύδρα και επιδόθηκε στην καθημερινή βιοπάλη.

 

Το 1924 εγκαταστάθηκε στον Πειραιά και άνοιξε κατάστημα ψιλικών, το οποίο σύντομα εξελίχθηκε σε υφασματεμπορικό κατάστημα, στην τότε λεωφόρο Σωκράτους (αργότερα Βασιλέως Κωνσταντίνου και σήμερα Ηρώων Πολυτεχνείου). Στο κατάστημα αυτό προσέλαβε ως συνεταίρο τον αδελφό του Γεώργιο, ενώ συγχρόνως με πολλές προσωπικές στερήσεις σπούδασε τους νεότερους αδελφούς του, το Βασίλη γιατρό και το Σπύρο δικηγόρο. Προοδεύοντας στην εμπορική σταδιοδρομία του, διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του ΕΒΕΠ, του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς, πολλών άλλων επαγγελματικών και κοινωνικών σωματείων και αργότερα, το 1953, πρόεδρος του Φυσιολατρικού Συνδέσμου “Ζήνων”, για να λήξει η προεδρική θητεία του στο σωματείο αυτό, ταυτόχρονα με την εκλογή του ως δημάρχου.

 

Δημαρχία και έργα

 

Η υπόδειξη του Δημήτριου Σαπουνάκη ως υποψηφίου δημάρχου υπήρχε προσωπική επιλογή του τότε αρχηγού της ΕΠΕΚ Σάββα Παπαπολίτη, αλλά έγινε αποδεκτή κι από τα άλλα μικρά κόμματα της αντιπολίτευσης, ενώ η ΕΔΑ έσπευσε πρόθυμα να προσφέρει την υποστήριξη της. Η επιλογή αυτή, όσο κι αν δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ιδεώδης, εφόσον στο χώρο των κομμάτων υπήρχαν προσωπικότητες με ευρύτερη προβολή και περισσότερα προσόντα για το αξίωμα του δημάρχου από το Σαπουνάκη, ενεφάνιζε ωστόσο αρκετά πλεονεκτήματα. Ο υποψήφιος δήμαρχος ήταν επιτυχημένος στον επαγγελματικό του κλάδο, είχε στο ενεργητικό του κάποια κοινωνική δραστηριότητα και ήταν πολιτικά άφθαρτος.

 

Θεωρήθηκε ως ο κατάλληλος άνθρωπος για ν’ αντιμετωπίσει έναν ισχυρό αντίπαλο, τον έως τότε δήμαρχο Γεώργιο Ανδριανόπουλο, προσωπικότητα παμπειραϊκής προβολής. Στην αναμέτρηση της 21ης Νοεμβρίου 1954, η επικράτηση του Σαπουνάκη ήταν άνετη, παρά την ισχυρή κομματική και προσωπική δύναμη του κύριου αντιπάλου του, του Γ. Ανδριανόπουλου και την κάθοδο στον εκλογικό αγώνα τριών ακόμη συνδυασμών, από τους οποίους ο ένας, με υποψήφιο δήμαρχο τον Παύλο Γ. Ντεντιδάκη, πρόβαλε αξιώσεις διεκδίκησης της δημαρχίας.

 

Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο νέος δήμαρχος βρέθηκε «δέσμιος» μιας διαμορφωμένης πλειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο, που επέτρεπε στην ΕΔΑ να το ελέγχει πλήρως. Έτσι, με 18 συμβούλους, σε σύνολο 23 της πλειοψηφίας (οι άλλοι 5 ανήκαν στο κόμμα της ΕΠΕΚ), διέθετε την απόλυτη πλειοψηφία στο Δ.Σ., που παρέμεινε συμπαγής μέχρι το τέλος της περιόδου και της έδωσε τη δυνατότητα να στελεχώνει τα διάφορα όργανα του Δήμου με πρόσωπα της εμπιστοσύνης της.

 

Η κατάσταση που διαμορφώθηκε στο Δήμο την περίοδο αυτή είχε δυσμενείς επιπτώσεις στην όλη πορεία του. Διότι, πέρα από τη συχνή απασχόληση του Δημοτικού Συμβουλίου με πολιτικά θέματα, εις βάρος των καθαρά δημοτικών θεμάτων, προκάλεσε μεγαλύτερη όξυνση στις από την αρχή όχι καλές σχέσεις της τότε κυβέρνησης με το Δήμο, που εκδηλώθηκε στην πράξη με την αποστέρηση του από πολλούς νόμιμους πόρους του, ώστε να καταστεί δυσκολότερη η θέση του, σε μια περίοδο που τα οικονομικά ήταν στο έπακρο περιορισμένα. Η κορυφαία έκφανση της καθαρά στάσης της κυβέρνησης προς τη δημοτική αρχή ήταν η τιμωρία του δημάρχου Δημητρίου Σαπουνάκη δυο φορές, με την επιβολή της τρίμηνης αργίας, για καθαρά λόγους πολιτικής σκοπιμότητας[εκκρεμεί παραπομπή].

 

Με τις συνθήκες αυτές, δεν γινόταν εκτέλεση σημαντικών έργων στη δημαρχιακή περίοδο του Δημ. Σαπουνάκη. Παρ’ όλα αυτά, χάρη στις φροντίδες που κατέβαλε η δημοτική αρχή και τη σωστή ιεράρχηση των δαπανών, στη διάρκεια της περιόδου, εκτελέστηκαν διάφορα έργα: Οδοποιίας, φωτισμού, ύδρευσης, αποχετευτικά, τεχνικού εξοπλισμού κ.α., στο κέντρο και τις συνοικίες, ενώ παράλληλα αποπερατώθηκαν και ορισμένα έργα που είχαν αρχίσει να εκτελούνται επί δημαρχίας Γεω. Ανδριανόπουλου και παρέμεναν ημιτελή.

 

Ακόμα, επί δημαρχίας Δημ. Σαπουνάκη απαλλάχθηκε οριστικά ο Δήμος από την καταβολή των ενοικίων των Δικαστηρίων Πειραιώς (Πρωτοδικείου, Εισαγγελίας), την καταβολή των οποίων ανέλαβε το κράτος.

 

Η δημοτική αρχή της περιόδου αυτής ευτύχησε περισσότερο και σε άλλους χώρους, ιδιαίτερα της κοινωνικής πρόνοιας, της εκπαίδευσης και ευρύτερα του πολιτισμού. Εκτός από τη φροντίδα για την παροχή δωρεάν φαρμακευτικής περίθαλψης στους άπορους δημότες, που ανήκε στην αρμοδιότητα των Δήμων, την εγκατάσταση της Βρεφικής Στέγης σε νέο οίκημα και τη βελτίωση λειτουργίας της, δημιούργησε τέσσερα Κέντρα παιδικής χαράς, στον κήπο της Τερψιθέας, στην πλατεία Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Παλαιά Κοκκινιά), στο λόφο του Προφήτη Ηλία και στη συνοικία της Αγίας Σοφίας.

 

Επίσης, επισκεύασε το “Θεμιστόκλειο” Γυμναστήριο και μερίμνησε για την εύρυθμη λειτουργία της Επαγγεματικής & Οικοκυρικής Σχολής, στην οποία φοιτούσαν τότε 320 μαθήτριες.

 

Ως προς τον πνευματικό και καλλιτεχνικό χώρο, η προσπάθεια ήταν εμφανής, τόσο με την αναδιοργάνωση της Δημοτικής Φιλαρμονικής, υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Δώρου Φακιολά, και την ίδρυση της Συμφωνικής Ορχήστρας, υπό τη διεύθυνση του γνωστού μουσουργού και μαέστρου Αθαν. Κοκκίνου, όσο και με την καλλιτεχνική αξιοποίηση του Δημοτικού Θεάτρου, με την παραχώρηση του για παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο, τη Λυρική Σκηνή, το Ελληνικό Λαϊκό θέατρο του Μάνου Κατράκη, ακόμη και στον σκηνοθέτη Δημήτρη Ροντήρη για τη δημιουργία μόνιμης πειραϊκής θεατρικής σκηνής. Τότε δημιουργήθηκε και το υπαίθριο θέατρο στη δυτική πλευρά του λόφου στον Προφήτη Ηλία. Επίσης, υπό την προεδρία του Νικηφόρου Βρεττάκου, που μετείχε τότε στο Δημ. συμβούλιο, και τη συμμετοχή εκπροσώπων του πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου της πόλης, δημιουργήθηκαν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη αξιόλογης κίνησης στον τοπικό πνευματικό και πολιτιστικό χώρο.

 

Αποχώρηση και ενασχόληση με τα κοινά

 

Ο Δημήτρης Κ. Σαπουνάκης δεν υποδείχθηκε ξανά ως υποψήφιος δήμαρχος στις εκλογές του 1959. Αμέσως μετά την αποχώρηση του από τη δημαρχία, ο Δ. Σαπουνάκης επανήλθε στις συνήθεις καθημερινές ενασχολήσεις του, και πρώτιστα στο κατάστημα του. Το 1959 ανέλαβε την προεδρία του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου. Στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963 εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και νήσων, με το κόμμα της ΕΔΑ, χωρίς όμως να επιτύχει να επανεκλεγεί και στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964.

 

Θάνατος

 

Πέθανε ξαφνικά, από καρδιακή προσβολή, ενώ περπατούσε στην Αθήνα, στη συμβολή των οδών Αιόλου & Γ. Σταύρου, το απόγευμα της 7ης Νοεμβρίου 1965, σε ηλικία 70ετών.

 

Η κηδεία του την επομένη υπήρξε πάνδημη, με την παρουσία της τοπικής πολιτικής ηγεσίας και προσωπικοτήτων από όλα τα κόμματα, καθώς και εκπροσώπων των συλλογικών φορέων του εμπορικού κι επιστημονικού κόσμου.

 

Οι συμπατριώτες του από τη γενέτειρα του έχουν προτείνει την ονοματοθεσία σ’ ένα δρόμο του Τυρού Αρκαδίας ή και την προτομή του να δεσπόζει σε ένα αγνάντιο του Αργολικού.

 

 

Κράτα το