«Αγωνιστική Συνεργασία Πελοποννήσου» Οι θέσεις μας για το έργο «Ολοκληρωμένη Διαχείριση Απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου με ΣΔΙΤ» (με αφορμή τη γνωμοδότηση για την ΜΠΕ του έργου)

πατσαρινοςΑ. Διαδικαστικά

Η Περιφερειακή αρχή Πελοποννήσου δυσανάλογα με το μεγάλο πάθος που έδειξε για να γίνει κύριος αυτού του μεγάλου έργου από την πλευρά του Κράτους, δεν ανταποκρίθηκε στο ρόλο της και δεν ενημέρωσε όπως έπρεπε το Περιφερειακό Συμβούλιο, τους φορείς και την κοινωνία. Γι’ αυτό και υπήρξαν συνεχείς και απανωτές διαμαρτυρίες απ’ όλη την αντιπολίτευση στο Περιφερειακό Συμβούλιο και στην Οικονομική Επιτροπή (βλ. τα από 23/5/2013, 29/8/2013, 24/9/2013, 16/10/2013, 22/10/2013, 23/10/2013, 14/11/2013 έγγραφά μας και τα 29227/11-6-2013 και 40828/2-9-2013 έγγραφα του Γεν. Γραμ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης). Τελευταία προέκυψε η από 23/1/2014 ενιαία αντίδραση όλων των δυνάμεων της αντιπολίτευσης. Ανάλογα παράπονα και διαμαρτυρίες στις ανοικτές συσκέψεις από τους Δημάρχους, τους φορείς της περιοχής και τους κατοίκους. Το αποτέλεσμα είναι, λαμβάνοντας ακόμα υπ’ όψιν και τα παρακάτω, να μην υπάρξει ουσιαστική διαβούλευση:

Δεν υπήρξε ποτέ υπηρεσιακή δομή που να επιβλέπει τη σύνταξη και την διενέργεια του διαγωνισμού γι’ αυτό και δεν υπήρξαν ποτέ υπηρεσιακές εισηγήσεις.

Η συνεδρίαση γνωμοδότησης για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του Περιφερειακού Συμβουλίου (ΠΕΣΥ) έγινε στις 24/1/2014 πιέζοντας η Περιφέρεια ασφυκτικά τον χρόνο ενημέρωσης μιας και μπορούσε να φτάσει έως τις 4/2/2014 (ανάρτηση στις 28/11/2013).

Σ’ αυτήν τη συνεδρίαση δεν μας δόθηκαν οι απόψεις των φορέων που είχαν κατατεθεί. Φρόντισαν να «επιστρατεύσουν» τη γνώμη της Δ/νσης Τεχνικών Έργων, η οποία τα έβρισκε όλα καλά για να αντισταθμίσουν – υποβαθμίσουν τις τεκμηριωμένες παρατηρήσεις της καθ’ όλα αρμόδιας Δ/νσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού.

Η εισήγηση των 2 αντιπεριφερειαρχών (κ.κ. Νικολάκου και Παπαφωτίου) – κατά τ’ άλλα υπεύθυνων – δεν εξέφραζε γνώμη για τη ΜΠΕ αλλά έθετε υπόψη του ΠΕΣΥ τη μελέτη 2.200 σελίδων και 70 χαρτών!

Ενώ συνεχίζεται η διαβούλευση, μέχρι 4/2/2014, ο φάκελος του έργου έχει κατατεθεί για έγκριση και χρηματοδότηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση στα τέλη του Δεκεμβρίου του 2013, όπως μας ενημέρωσε ο υπεύθυνος της Εταιρείας (κ. Αγραφιώτης) στην ανοικτή σύσκεψη του ΦΟΔΣΑ στις 14/1/2014 στην Καλαμάτα. Το επιχείρημα ήταν ότι δεν επηρεάζει το ένα το άλλο!!!

Φρόντισαν 3 Υπουργοί της Κυβέρνησης να μας ενημερώσουν, 2 μέρες πριν τη συνεδρίαση του ΠΕΣΥ, ότι υπάρχουν στον «αέρα» πρόστιμα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και ότι έχουμε την χειρότερη εικόνα χωματερών σ’ όλη την Ελλάδα και ως εκ τούτου όλοι πρέπει να συμβάλλουμε στο να ολοκληρωθεί αυτό το μεγάλο εγχείρημα.

Την τελευταία εβδομάδα, όχι τυχαία στον ηλεκτρονικό και στον έντυπο τύπο της περιοχής διαμορφωνόταν κλίμα ότι θα υπάρξουν εντάσεις και επεισόδια στο ΠΕΣΥ, γεγονός που αξιοποιήθηκε από την Περιφερειακή αρχή για να παραβρεθούν οι Αστυνομικές δυνάμεις.

Φθάσαμε στις 24/1/2014, ιστορική μέρα για τη λειτουργία του 1ου αιρετού Περιφερειακού Συμβουλίου, όπου περικυκλώθηκε το κτίριο από ΜΑΤ και η είσοδος επιτρεπότανε κατ’ επιλογή από τους ανθρώπους της Περιφερειακής αρχής! Ο χώρος που επιλέχτηκε ήταν αρκετά μικρός για μια τέτοια συνεδρίαση με αποτέλεσμα να μην χωρούν ούτε οι καλεσμένοι. Παρά την προσπάθειά μας για ανοικτή συνεδρίαση, στην συνήθη μεγάλη αίθουσα, απουσία των αστυνομικών δυνάμεων και παρουσία του κόσμου, αυτό δεν έγινε αποδεκτό και η αντιπολίτευση αποφάσισε να αποχωρήσει (πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης).

Να υπογραμμίσουμε ότι αυτή την περίοδο που ετοιμάζεται να υπογραφεί το σχέδιο της σύμβασης (που δεν μας έχει δοθεί), βρίσκονται Πανελλαδικά σε διαβούλευση τα σχέδια της εθνικής διαχείρισης των απορριμμάτων και της πρόληψης των απορριμμάτων. Η κατάληξη αυτών θα προσαρμόσει και τον δικό μας Περιφερειακό Σχεδιασμό βάσει του οποίου υποτίθεται ότι έγινε ο διαγωνισμός.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Επιλέχτηκε, όχι τυχαία, αυτού του τύπου ο διαγωνισμός «ανταγωνιστικός διάλογος με ΣΔΙΤ», που έχει και γέννησε τα εξής υπαρκτά και σοβαρά προβλήματα και αντιφάσεις.

1. Προηγήθηκε η κρυφή διαβούλευση των συμμετεχόντων Εταιρειών με την Περιφερειακή αρχή (κύριος του έργου) και ορίσθηκε μετά από ένα αδιαφανή διαγωνισμό προσωρινός ανάδοχος η Εταιρεία ΤΕΡΝΑ, αφού έδωσε την καλύτερη οικονομική προσφορά. Η πλήρης οικονομική προσφορά του μειοδότη ακόμα και τώρα δεν μας είναι γνωστή. Με αυτήν όμως η ΤΕΡΝΑ δεσμεύτηκε για τον τρόπο επεξεργασίας των απορριμμάτων, τις ελάχιστες ποσότητες που θα τις δίνουν οι Δήμοι και για συγκεκριμένους χώρους που θα εγκατασταθούν οι μονάδες (Επεξεργασίας Απορριμμάτων – ΜΕΑ – και Σταθμών Μεταφόρτωσης – ΣΜΑ). Άρα το περιεχόμενο της διαβούλευσης και γνωμοδότησης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων είναι εικονικό και σε μεγάλο βαθμό προκαθορισμένο. Άρα μιλάμε για διαβούλευση «μαϊμού».

2. Αυτήν την αδυναμία του συγκεκριμένου διαγωνισμού τη γνωρίζουν το ΥΠΕΚΑ και η Περιφέρεια γι’ αυτό συνεχώς και πάντα μας βομβαρδίζουν με τη σύγκριση με τα χειρότερα (υπάρχουσα απαράδεκτη κατάσταση και πρόστιμα) αποφεύγοντας τον ουσιαστικό διάλογο. Όπως και να έχει δεν μπορούν να κρύψουν τα παρακάτω:

Σε σχέση με τον ισχύοντα Περιφερειακό Σχεδιασμό Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΠΕΣΔΑ):

3. Ενώ ο διαγωνισμός υποτίθεται ότι αφορά την «Ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου», έγινε επιλεκτική διαλογή ποια απορρίμματα θα περιλαμβάνει. Αφορά κύρια τα οικιακά αφήνοντας απ’ έξω τα επικίνδυνα, τα αδρανή, τα ειδικά (γεωργικά κ.ά.). Γι’ αυτά προφανώς θα απαιτηθεί ξεχωριστή σύμβαση και πρόσθετο κόστος και εφόσον συμφωνεί η ΤΕΡΝΑ.

4. Η πιο σημαντική α΄ φάση του ΠΕΣΔΑ που περιλαμβάνει άμεσα τον παραγωγό και τους Δήμους και αφορά την πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση, τη διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση και την οικογενειακή κομποστοποίηση έμεινε όχι μόνο απ’ έξω από τον διαγωνισμό, αλλά δημιουργεί ο ίδιος αρνητικές προϋποθέσεις για την ανάπτυξή της.

5. Ακόμα και αυτό το «ρίσκο» που υποτίθεται ότι υπάρχει στα ΣΔΙΤ για την ιδιωτική επιχείρηση χάνεται με τον καθορισμό – δέσμευση της ελάχιστης ποσότητας 150.000 tn που θα παραδίνουν – χρεώνονται υποχρεωτικά οι Δήμοι στην Εταιρεία. Το εντυπωσιακό είναι ότι προκαλούν περαιτέρω με το να μην έχουν επιμερίσει αυτή την ποσότητα ανά Δήμο.

6. Η κατεύθυνσή τους να παραλαμβάνουν σύμμεικτα αλλοιώνει και νοθεύει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υποπροϊόντων, μετά τη διαχείριση, έτσι όπως τα θέλει ο ΠΕΣΔΑ. Αναφερόμαστε για το compost, που δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για λίπασμα, τα ανακυκλώσιμα προϊόντα (πλαστικό, μέταλλο, γυαλί κ.ά.) και τη μεγάλη παραγωγή βιοαερίου.

7. Καταστρατηγείται η αρχή της εγγύτητας για τις μονάδες κομποστοποίησης που προβλέπει ο ΠΕΣΔΑ (περίπου 2 ανά νομό), με αποτέλεσμα από 10 να γίνονται 3 και για τους σταθμούς μεταφόρτωσης (ΣΜΑ) που από 11 γίνονται 2 σ’ όλη την Περιφέρεια.

8. Είναι ο μόνος διαγωνισμός στη χώρα μας που προέβλεψε η χωροθέτηση των μονάδων να γίνει από τον ιδιώτη. Αυτό προφανώς «μπάζει» συνταγματικά μιας και τα κριτήρια δεν είναι όπως θα έπρεπε κοινωνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά για το συμφέρον της κοινωνίας, αλλά για το συμφέρον της εταιρείας.

9. Σε συνέχεια του παραπάνω δεν εφαρμόστηκε η επιλογή των χώρων με την αρχή του κέντρου βάρους των πληθυσμών και της απόστασης. Έτσι 2 μεγάλοι νομοί (Κορινθίας, Αργολίδας) με το 42% του πληθυσμού της Περιφέρειας Πελοποννήσου και αρκετά αυξημένο πληθυσμό την περίοδο του καλοκαιριού στερούνται μονάδων διαχείρισης.

10. Είναι απαράδεκτο για τα επόμενα 28 χρόνια να μην υπάρχει στον διαγωνισμό σαφής δέσμευση προσαρμογής των ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών της διαχείρισης των απορριμμάτων προς όφελος της κοινωνίας (οικονομικά και περιβαλλοντικά). Ιδιαίτερα όταν καθημερινά βελτιώνεται η επιστήμη και η τεχνολογία.

11. Το βασικότερο κριτήριο του ΠΕΣΔΑ για την επιτυχία της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι η ενημέρωση, η συμμετοχή και η επιστροφή των όποιων ωφελημάτων στον παραγωγό – δημότη και στους Δήμους. Αυτό λείπει εντυπωσιακά και προκλητικά σ’ όλες τις φάσεις του έργου (προκήρυξη, διαγωνισμός, μελέτη, υλοποίηση, έλεγχος).

Σε σχέση με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες (την 2008/98/ΕΚ, Ν. 4042/2012):

12. Η εμπειρία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διαχείριση των απορριμμάτων είναι θετική και οι κατευθύνσεις που δίνονται διαχρονικά είναι να μειώνονται συνεχώς τα απορρίμματα μέσω της πρόληψης, της διαλογής στην πηγή, της επαναχρησιμοποίησης, της ανακύκλωσης, της ανάκτησης των υλικών. Στόχος είναι το 2020 να μην υπάρχουν χώροι υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ). Εμείς αντίθετα, σύμφωνα με τον διαγωνισμό, αγνοούμε ή υποτιμούμε την προσπάθεια για μείωση, διασφαλίζουμε ελάχιστη ποσότητα 150.000 tn απορριμμάτων που πρέπει να παραδίνουν οι Δήμοι στην ΤΕΡΝΑ, επεξεργαζόμαστε σύμμεικτα και όλα αυτά μάλιστα μέχρι το 2042! Ακόμα και τότε μπορεί η Εταιρεία να θάβει κοντά στο 65% του συνόλου των απορριμμάτων σύμφωνα με τους πίνακες της μελέτης (υπόλειμμα και compost). Σχετική είναι η ερώτηση στις 23/1/2014 του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.

13. Προφανώς και άλλες αρχές που προαναφέραμε του ΠΕΣΔΑ έχουν προκύψει από τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες (διαφάνειας, ενημέρωσης, συμμετοχής, αποκέντρωσης, εγγύτητας, τρόπος επιλογής χώρων κ.ά.) και απουσιάζουν από το έργο.

14. Υπάρχουν αρκετά χρηματοδοτικά ευρωπαϊκά προγράμματα για την α΄ φάση διαχείρισης, που όμως με την μονοπώληση της διαχείρισης των απορριμμάτων από την ΤΕΡΝΑ και τη διάλυση των αντίστοιχων Δημοτικών Υπηρεσιών θα καταλήξουν με στρεβλό, αδιαφανή και απαράδεκτο τρόπο στις «αγκαλιές» της Εταιρείας. Συγχρόνως κάθε ωφέλεια που θα προκύπτει από τη διαχείριση των απορριμμάτων και θα εντάσσεται στις ενότητες των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και στον περιορισμό των αερίων ρύπων θα την καρπώνεται η εταιρεία. Γι’ αυτά δεν γίνεται καμία αναφορά στη μελέτη.

Υπάρχουν κι άλλες παρατηρήσεις και συμπεράσματα από τη ΜΠΕ:

15. Παρά την απόκρυψη της οικονομικής προσφοράς της ΤΕΡΝΑ και των άλλων διαγωνιζόμενων εταιρειών, με το «τσιγκέλι» ενημερωθήκαμε ότι η τιμή εισόδου των απορριμμάτων για τους Δήμους το 2014 θα είναι 67 €/tn (πριν άφηναν να εννοηθεί ότι είναι 62 €/ tn). Στην τιμή αυτή αν προσθέσουμε τον Φ.Π.Α. (13%) και το κόστος μεταφοράς στο σταθμό μεταφόρτωσης (ΣΜΑ) ή στη μονάδα επεξεργασίας, θα κοστίσει στον Δήμο πάνω από 90 €/tn. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και άλλες κρυφές πλευρές του διαγωνισμού, που την τιμή αυτή μπορούν να τη φτάσουν στα ύψη (προβλήματα χρηματοδότησης, ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία απορριμμάτων, εμπλοκή τρίτων στο έργο, τιμές αγοράς υποπροϊόντων κ.ά.). Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις μεγάλες αποστάσεις αρκετών Δήμων από τους χώρους υποδοχής της εταιρείας θα κοστίσει πανάκριβα η συγκεκριμένη διαχείριση των απορριμμάτων για τους Δήμους και τους Δημότες. Από τη μεριά της Εταιρείας δεν μας ενημερώνουν από τα 152 εκ. € που θα στοιχίσει το έργο πόσα θα βάλει η Εταιρεία και πόσα η Τράπεζα.

16. Η ενδιάμεση φάση διαχείρισης των απορριμμάτων για τα επόμενα 2 έτη αντιμετωπίζεται από τη μελέτη πρόχειρα, με ελλείψεις, με ασάφειες και με κατεύθυνση ουσιαστικά λειτουργίας ΧΥΤΑ (ταφή απορριμμάτων όχι υπολειμμάτων, ΧΥΤΥ).

17. Οι εναλλακτικές προτεινόμενες λύσεις της μελέτης, που θα έπρεπε να συνοδεύουν μια ΜΠΕ, είναι ανύπαρκτες για τον τρόπο διαχείρισης και τις ποσότητες, ενώ για τους χώρους εγκατάστασης είναι ελλιπείς, ασαφείς, μη εξασφαλισμένοι και εύκολα απορρίψιμοι (κοινώς αναφέρθηκαν «για τα μάτια του κόσμου»).

18. Οι θέσεις εργασίας, στη μόνιμη λειτουργία του έργου είναι 120 ενώ η εταιρεία ενημέρωνε πάντα για 200. Δεν έχει γίνει καμία αναφορά – σύγκριση με το πόσες θέσεις χάνονται από την μονοπωλιακή είσοδο της ΤΕΡΝΑ στη διαχείριση των απορριμμάτων.

19. Χρησιμοποιούνται στη μελέτη στατιστικά στοιχεία της Περιφέρειας παλαιών χρόνων, από 2001 έως 2006, που μερικά έχουν σημαντικά αλλάξει.

20. Αγνοείται το στοιχείο της ύφεσης στην οικονομία μας, που εκτός από ανθρωπιστικές και οικονομικές επιβαρύνσεις στους πολίτες επιφέρει και σημαντική μείωση από χρόνο σε χρόνο της ποσότητας των απορριμμάτων.

21. Η κυκλοφοριακή επιβάρυνση του οδικού δικτύου ξεπερνιέται εύκολα με άστοχες και ψευδείς αναφορές περί καλού οδικού δικτύου και χρήση σύγχρονων αυτοκινήτων.

22. Με δεδομένο ότι η επεξεργασία προδιαλεγμένων υλικών γίνεται μόνο στη μονάδα της 1ης Διαχειριστικής Ενότητας (Παλαιοχούνη) αυτό προϋποθέτει πρόσθετη οικονομική και περιβαλλοντική επιβάρυνση για τη μεταφορά απορριμμάτων από τις άλλες 2 μονάδες (Καλλιρρόης και Στέρνας).

23. Δεν υπάρχει υπολογισμός στο έργο της παραγόμενης ποσότητας των αερίων του θερμοκηπίου βάσει και του οποίου η Εταιρεία θα διεκδικήσει σαν αντιστάθμισμα χρηματοδοτήσεις για τον περιορισμό ρύπων (CO2 κ.ά.).

24. Προκύπτουν σύμφωνα και με την εισήγηση (4223/20-1-2014) της αρμόδιας Δ/νσης Περιβάλλοντος και Χωρικου΄Σχεδιασμού αρκετά στοιχεία προχειρότητας, ελλείψεων, αντιφάσεων, σκοπιμότητας και σοβαρών περιβαλλοντικών και οικονομικών επιβαρύνσεων που καθιστούν «τρωτή» και αναξιόπιστη την ΜΠΕ. Εκτιμούμε ότι χρειάζεται αντικειμενική επαναξιολόγηση των προτεινόμενων θέσεων ή εξεύρεση άλλων.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι ο διαγωνισμός διαμορφώθηκε σύμφωνα με κριτήρια που ωφελούν κύρια τις εμπλεκόμενες εταιρείες και όχι την κοινωνία. Γι’ αυτό και η αγνόηση των σύγχρονων δεικτών και οδηγιών, οι πολλές ανακολουθίες, οι αντιφάσεις, οι ελλείψεις και η απόκρυψη στοιχείων. Γι’ αυτό και ο έλεγχος κατά τη λειτουργία του έργου θα γίνεται από Ανεξάρτητο Ελεγκτή που θα πληρώνεται από την Εταιρεία!

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι σύμβουλοι συμμετέχουν σε διαφορετικές μελέτες, λέγοντας διαφορετικά πράγματα ανάλογα με τις οδηγίες που τους δίνονται (Παλιοροβούνι, η εν λόγω μελέτη, πρόσφατη μελέτη για εθνική πρόληψη απορριμμάτων). Ακόμα ζήσαμε το γεγονός ο Περιφερειάρχης συχνά – πυκνά, στα δύσκολα, να δηλώνει από πρωταγωνιστής κομπάρσος και να ρίχνει τις ευθύνες στο ΥΠΕΚΑ και στην Εταιρεία.

Γίνεται κατασπατάληση εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων για να έχουμε ελάχιστα αποτελέσματα, πολύ πίσω από τις σύγχρονες προδιαγραφές. Συγχρόνως επιβαρύνεται σημαντικά το εισόδημα κάθε δημότη.

Το τραγικό είναι ότι στα επόμενα χρόνια με αυτά που δρομολογούνται θα απειλούμαστε πάλι με πρόστιμα απ’ αυτούς που μέχρι σήμερα ενέκριναν τον διαγωνισμό!

Σύμφωνα με τα παραπάνω, είμαστε αρνητικοί στη γνωμοδότηση της ΜΠΕ και θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να «καταπέσει» σε κάθε θεσμικό όργανο.

Γ. ΠΡΌΤΑΣΗ

Πιστεύουμε ότι τα απορρίμματα είναι δημόσιο αγαθό και ως εκ τούτου πρέπει να τα διαχειρίζεται δημόσιος φορέας και σε καμία περίπτωση ιδιωτική εταιρεία. Αυτός μπορεί να είναι οι Δήμοι σε συνεργασία με τον παραγωγό (πολίτης, επιχείρηση, εταιρεία, σύλλογος κ.λπ.). Άρα είμαστε αντίθετοι με τα ΣΔΙΤ και τον εν λόγω διαγωνισμό.

Ως εκ τούτου, η διαχείριση πρέπει να γίνεται με γνώμονα κύρια την αρχή της αποκέντρωσης, της εγγύτητας, των ξεχωριστών χαρακτηριστικών κάθε περιοχής και της επιστροφής οφέλους στους δημότες και στους Δήμους. Ο κάθε Δήμος πρέπει να είναι υπεύθυνος για τα δικά του απορρίμματα.

Πρακτικά σημαίνει ότι το Α και το Ω είναι η αλλαγή συμπεριφοράς στην κατανάλωση με την πλήρη ενημέρωση όλων των παραγωγών, την πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση, τη διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση, την ανάκτηση προϊόντων και ιδιαίτερα για την Περιφέρειά μας, την οικογενειακή κομποστοποίηση .

Ρεαλιστικός στόχος, μέχρι αυτές τις δράσεις, είναι να έχει αντιμετωπιστεί για τα επόμενα 3-5 χρόνια πάνω από το 70% της ποσότητας των απορριμμάτων. Προφανώς κάθε συλλογική συμμετοχή των πολιτών (εταιρεία κ.λπ.) συμβάλλει σ’ αυτό τον σκοπό και πρέπει να στηρίζεται.

Για το υπόλοιπο 30% μπορεί κάθε μεγάλος Δήμος ή σε συνεργασία μεταξύ τους οι Δήμοι να δρομολογήσουν μονάδες επεξεργασίας με κομποστοποίηση. Σ’ αυτή την κατεύθυνση και με ευθύνη του ΦΟΔΣΑ πιθανόν να χρειαστεί μια κεντρική μονάδα στην Περιφέρεια για την επεξεργασία των ήδη αρκετά προδιαλεγμένων και των υπολειμμάτων με χώρο υγειονομικής ταφής, που δεν θα καταλήγει ποσότητα πάνω από 15% και θα βαίνει συνεχώς μειούμενη.

Όπως και να έχει, σε κάθε τέτοιο ζωντανό έργο, χρειάζεται δυναμική (όχι στατική) αντιμετώπιση με τη δυνατότητα συνεχών αλλαγών και προσαρμογών. Χρειάζεται «ευκαμψία» που ο συγκεκριμένος διαγωνισμός δεν διαθέτει, μιας και κυριαρχούν τα ιδιωτικά οφέλη.

Την πρότασή μας την καταθέτουμε στο λαό και τους φορείς της Περιφέρειας για περαιτέρω βελτίωση και επεξεργασία.

29/1/2014

Για την

«Αγωνιστική Συνεργασία Πελοποννήσου»

Ο Περιφερειακός Σύμβουλος

ΝΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΡΙΝΟΣ

Το Δίκτυο Ενεργών Πολιτών Καλαμάτας στην διαδικασία συζητήσεων, για διεύρυνσή του εν όψει εκλογών .

μετά την απόφαση της γενικής του συνέλευσης

Το Δίκτυο Ενεργών Πολιτών Καλαμάτας στην διαδικασία συζητήσεων,   για  διεύρυνσή του εν όψει εκλογών .

    Η προεκλογική περίοδος  βρίσκει τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να έχει χτυπηθεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, τόσο από την οικονομική κρίση όσο και από την ίδια την κυβέρνηση. Η εφαρμογή του «Καλλικράτη” και των Μνημονίων υπήρξε για την Αυτοδιοίκηση ισοπεδωτική. Η ευθύνη  της πλειοψηφίας των αιρετών και των οργάνων της, ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ, που υποστήριξαν, υλοποίησαν ενεργά ή απλώς ανέχθηκαν -με τη λογική του  “υπερκομματικού” – τις συγκεκριμένες πολιτικές, οι οποίες πέρα από τις επιπτώσεις στους δημότες είχαν σαν αποτέλεσμα και την αποδυνάμωση του θεσμού, είναι τεράστια.

    Η μείωση των πόρων προς την Τ.Α. ήταν η μεγαλύτερη που έγινε συγκριτικά με όλους τους άλλους φορείς του Δημόσιου. Ο «Καλλικράτης” στο σύνολό του απέτυχε να αποδώσει καρπούς, όχι μόνο στην Αυτοδιοίκηση αλλά, κυρίως, στην κοινωνία. Επιπλέον, οι καταργήσεις υπηρεσιών αλλά και οι απολύσεις αναγκαίου (μόνιμου και έκτακτου) προσωπικού, στο πλαίσιο της υλοποίησης των επιταγών της τρόικας, οδηγούν την Αυτοδιοίκηση σε διοικητική κατάρρευση.

 

    Μέσα σε αυτό περιβάλλον το Δίκτυο Ενεργών Πολιτών βρίσκεται σε διαδικασία συζητήσεων για τη διεύρυνσή του  με νέες δυνάμεις -πρόσωπα, συλλογικότητες, κινήσεις- σύμφωνα με την απόφαση της πρόσφατης μαζικής συνέλευσης που πραγματοποίησε στις 12.1. Σε αυτή συνέλευση φάνηκαν έντονα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της δυναμικής παρουσίας του στα τοπική σκηνή, αλλά και η διάθεση να αγωνιστεί για να σταθεί η κοινωνία ξανά στα πόδια της, και να μπορέσει  η Αυτοδιοίκηση -ανεξάρτητη και με δική της πρωτοβουλία- να δώσει πάλι τον τόνο της ελπίδας και της αισιοδοξίας σε όλες τις πληττόμενες κοινωνικές ομάδες.

    Με βάση την απόφαση της  συνέλευσής του,  ξεκίνησε να ανιχνεύει τις δυνατότητες στο επίπεδο των εκλογικών συνεργασιών, για συγκρότηση ευρύτερου ψηφοδελτίου και επιλογή του επικεφαλής. Το “Δίκτυο” προτάσσει συγκροτημένο αγωνιστικό αυτοδιοικητικό λόγο, και έχει σημαντική παρουσία στα δημοτικά πράγματα του Δήμου Καλαμάτας. Προσπαθεί να δημιουργήσει μια μαχητική αυτοδιοικητική λογική, για συγκρότηση και   διαρκή ενίσχυση  ενός μαζικού τοπικού αυτοδιοικητικού κινήματος . Οι θέσεις του κινούνται  σε αυτή τη κατεύθυνση . Κοινοτική συνεργατική οικολογική διαχείριση των απορριμμάτων . Εγρήγορση της τοπικής κοινωνίας για τις ελλείψεις στις δημόσιες υποδομές. Αποτροπή των επαπειλούμενων ιδιωτικοποιήσεων δημόσιων υποδομών, και της διάλυσης των δημοτικών υπηρεσιών. Επεξεργασία μιας νέας ταυτότητας του δήμου μας, από νέες  -υπαρκτές και δρώσες- κοινωνικές δυνάμεις που προσέρχονται σε αυτό στο αυτοδιοικητικό πεδίο. Τον αναπροσανατολισμό του δήμου στη στήριξη της τοπικής αγροτικής -και όχι μόνο- παραγωγής, καθώς και την υποστήριξη του εκτός πολεοδομικού ιστού χώρου,  σαν τόπου κατοικίας αγροτικών νοικοκυριών . Γενικά το “Δίκτυο” επιδιώκει την ενεργοποίηση του εσωτερικού δυναμικού της κοινωνίας, και απορρίπτει, ως αποδεδειγμένα  αναποτελεσματική, την λογική της ανάθεσης , όσο και αν αυτό ακούγεται δυσάρεστο στους “επαγγελματίες” και τους μικροπαράγοντες όλων αυτών των ετών, που έφθειραν την ιδέα της αυτοδιοίκησης. Επιδιώκει την αποκατάστασή του ρόλου της αυτοδιοίκησης ως εξουσίας των “κάτω”, που μπορεί να ασκηθεί αποτελεσματικότερα, δικαιότερα και επωφελέστερα, με την καθιέρωση της απλής αναλογικής και τη θεσμοθέτηση συμμετοχικών διαδικασιών κοινωνικού ελέγχου, σε συνδυασμό με τη γεωγραφική αποκλιμάκωση των ΟΤΑ .

 

    Κατά τη γνώμη μου δύο σημαντικά σημεία   , χαρακτηρίζουν το Δίκτυο ως τώρα,  μπροστά στη προσπάθεια της διεύρυνσης του σε αυτή τη φάση .Το πρώτο είναι το κλίμα συνεννόησης που καλλιεργεί μεταξύ πολιτών με διαφορετικές πολιτικές αναφορές.  Με το  πλαίσιο αρχών και τη συλλογική λειτουργία  που διαθέτει, μπορεί και  συνθέτει την αυτοδιοικητική  πολιτική του πρόταση . Δεύτερο σημείο   είναι η παραδοχή της θέσης  ότι εκφράζεται  ενδιαφέρον, από διαφορετικές δυνάμεις και εκτός του Δικτύου,  για την πορεία της ευρύτερης περιοχής καθώς και αγάπη για την πόλη τους ,που απλά εκδηλώνεται  με διαφορετικό τρόπο .

 

    Αρνητικά ,και μάλλον πρόσκαιρα , επηρεάζεται η απήχηση του από τη -θετική για το ίδιο – συλλογική θέση του Δικτύου, να μην επιδιώκει στήριξη από τοπικούς οικονομικούς  παράγοντες προκειμένου να προβληθεί  από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ο αγώνας που διεξάγει.

    Σε ορισμένους κύκλους ίσως δημιουργούνται αυταπάτες για το βαθμό επιρροής της θέσης τους, αλλά και για την πειστικότητα της  – φανερά υστερόβουλης- αοριστολογίας για “υπερκομματικοποίηση” των αυτοδιοικητικών εκλογών, με σκοπό την αποπολιτικοποίηση ενός ουσιαστικού πολιτικού θεσμού όπως είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές και η εκπροσώπηση στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Aπωθημένες επέτειοι

Konstantinos Tsoukalas.jpg
Ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και σύμβουλος έκδοσης της «Εφ.Συν.», Κωνσταντίνος Τσουκαλάς | Flickr / Heinrich-Böll-Stiftung

 

Ξεχάστηκε η Ρωσική Επανάσταση; Οχι βέβαια! Ομως, ακόμη και στην ίδια την πατρίδα της, οι μνήμες της αμαυρώνονται και τα συμβολικά της ίχνη γκρεμίζονται. Από την άποψη αυτή, η αντιδιαστολή με τη Γαλλική Επανάσταση είναι θεαματική. Το τρίπτυχο Ελευθερία-Ισότητα-Αδελφότητα δεν κοσμεί μόνο το γαλλικό εθνόσημο. Εμφανίζεται επί πλέον σαν απαράγραπτο θεμέλιο ολόκληρου του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Ως αιώνιο σύμβολο κατάλυσης της τυραννίας, η σημασία της πτώσης της Βαστίλης το 1789 δεν «μολύνθηκε» ούτε από την επιγενόμενη «τρομοκρατία» του Ροβεσπιέρου ούτε από τον αυταρχισμό του Βοναπάρτη. Αντίθετα, η πτώση των χειμερινών ανακτόρων το 1917 τείνει πλέον να νοείται ως απλό πρόδρομο σύνδρομο του θεοκατάρατου σταλινισμού. Αν ο φιλελεύθερος αποκεφαλισμός της Μαρίας Αντουανέτας μπορεί να ερμηνεύεται ως ιστορική αναγκαιότητα, η μαρξιστική εκτέλεση της τσαρίνας θεωρείται απλό προείκασμα της απάνθρωπης βαρβαρότητας.

Οι ιστορικές διαδικασίες που οδήγησαν στα καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» πρέπει, φαίνεται, να απαξιωθούν στο σύνολό τους. Η ιστορία γράφεται, ξαναγράφεται και αποτιμάται ανάλογα με τα κυμαινόμενα συμφέροντα των κυρίαρχων. Με αυτήν την έννοια, ο ψυχρός πόλεμος ούτε έληξε ούτε ήταν δυνατόν να λήξει. Η πτώση του Τείχους επισφράγισε απλώς την ιδεολογική παντοδυναμία των νικητών.

Ακόμα μια φορά, λοιπόν, οι ιστορικές αποτιμήσεις αυτονομούνται από τη σύνθετη ιστορία που τις ενεργοποιεί. Η Ρωσική Επανάσταση αναγιγνώσκεται πλέον με μοναδικό κριτήριο την κατοπινή εξέλιξη της Σοβιετικής Ενωσης ως θανάσιμου εχθρού του δυτικού πολιτισμού. Και όμως, τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα. Απειλώντας τον φιλελεύθερο καπιταλισμό, ο υπαρκτός σοσιαλισμός επηρέασε αποφασιστικά την «εσωτερική» εξέλιξη του ίδιου του δυτικού κόσμου. Αν τα στρατεύματα του Κορνίλοφ είχαν τσακίσει τους ερυθρούς φρουρούς, η πορεία των πραγμάτων θα ήταν εντελώς διαφορετική όχι μόνο στην ίδια τη Ρωσία αλλά και παντού αλλού.

Πρέπει να θυμηθούμε ότι, πέραν όλων των άλλων, οι εκατόμβες του Μεγάλου Πολέμου και η εξέγερση της Πετρούπολης σηματοδότησαν επίσης το τέλος της επιθετικά αισιόδοξης και αυτονομούμενης ανάπτυξης του άγριου αγοραίου καπιταλισμού σε ολόκληρη τη Δύση. Η εξαθλίωση των μαζών δεν μπορούσε πια να νοείται ως φυσική ή αυτονόητη. Αυτή υπήρξε η σημαντικότερη οικουμενική προέκταση της Ρωσικής Επανάστασης. Η «Μπελ Επόκ» αποδείχθηκε το κύκνειο άσμα ενός ανέμελου ταξικού πολιτισμού που ήταν ακόμη σίγουρος για το μέλλον και τις προοπτικές του. Και έτσι, εξέπνευσε ο «μακρός» 19ος αιώνας.

Πράγματι, εφεξής, το σύστημα είχε χάσει τη γαλήνια αυταρέσκειά του. Εμοιαζε να πρέπει διαρκώς να αμύνεται ενάντια όχι μόνο στις αντιφάσεις του αλλά και στους επίδοξους ανατροπείς και αντιπάλους του. Ετσι, ο 20ός αιώνας εξελίχθηκε σαν ένας αιώνας αδιάκοπων νομιμοποιητικών εκλογικεύσεων, ιδεολογικών συμβιβασμών, ταξικών διαπραγματεύσεων και αιματηρών, και συχνά εμφυλίων, συγκρούσεων.

Ο φιλελευθερισμός δεν μπορούσε να αρκείται στο laisser faire. Mπροστά στην πανταχού παρούσα απειλή του αντίπαλου σοβιετικού δέους, ο κυρίαρχος λόγος αναγκαζόταν να συμπεριλάβει στο ιδεολογικό του οπλοστάσιο τις πρακτικά παροπλισμένες «επαναστατικές» ιδέες της ισότητας, της αδελφότητας, της επιείκειας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ενάντια στον ίδιο του εαυτό, ο καπιταλισμός εξωθούνταν να «εξανθρωπιστεί». Ηδη από τον Μεσοπόλεμο, και ακόμη περισσότερο μετά το 1945, η καπιταλιστική Δύση άρχισε να ευαγγελίζεται τη μακρόπνοη μεθόδευση μιας μαζικής καταναλωτικής ευημερίας που δεν θα περιοριζόταν στους έχοντες και κατέχοντες. Και πάνω ακριβώς σε αυτή τη βάση οικοδομήθηκαν τα νέα κοινωνικά κράτη και εμπεδώθηκε η διάχυτη πλέον μεταπολεμική «σοσιαλδημοκρατική συναίνεση».

Τα αποτελέσματα υπήρξαν θεαματικά. Βαθμιαία αλλά σταθερά, οι ανισότητες άρχισαν να περιορίζονται, οι άνεργοι να επιδοτούνται, οι απόμαχοι να συνταξιοδοτούνται και η παιδεία και η περίθαλψη να παρέχονται δωρεάν. Τα τριάντα «ένδοξα» μεταπολεμικά χρόνια άλλαζαν τη μορφή του κόσμου. Για να καλύψουν τα ιστορικά τους νώτα, τα καπιταλιστικά καθεστώτα πιέζονταν ολούθε να βελτιώνουν συνεχώς το επίπεδο ζωής των μαζών.

Εφεξής, η κοινωνική τάξη, ασφάλεια και συναίνεση δεν εκβιάζονταν απλώς με στυγνή καταπίεση. Επρεπε επί πλέον να θεμελιώνονται και στο ευρύτερα νομιμοποιητικό όραμα της καταναλωτικής ευημερίας. Δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία πως ένα από τα «αδόκητα» αποτελέσματα της παρουσίας της Σοβιετικής Ενωσης στη διεθνή σκηνή ήταν η ραγδαία κοινωνική πρόοδος.

Και έτσι, όλα φαίνονταν να προχωρούν προς τον «καλύτερο των δυνατών κόσμων». Η ιστορία όμως είχε πολλά γυρίσματα. Αντίθετα με τον προκάτοχό του, ο κοινωνικά μεταρρυθμιστικός και «ευημερογόνος» 20ός αιώνας αποδείχθηκε απρόσμενα «βραχύς». Ηδη από το τέλος της δεκαετίας του ’80 και ακόμη περισσότερο μετά την πτώση του βερολίνιου τείχους το 1989, ανοιγόταν μια νέα εποχή.

Διακόσια ακριβώς χρόνια μετά την πτώση της Βαστίλης, οι επαναστατικές χειραφετητικές ιδέες που στον προηγούμενο αιώνα είχαν αναβιώσει κυριολεκτικά από τις τέφρες τους φαίνεται και πάλι να μπαίνουν στο ψυγείο. Από τη στιγμή που ξεθώριασε το φάσμα του αντίπαλου δέους, η σοσιαλδημοκρατική πολιτειακή συναίνεση δίνει και πάλι τη θέση της σε μια πρωτόγνωρη νεοφιλελεύθερη συναίνεση που ξεπερνά σε σκληρότητα ακόμη και τον άγριο καπιταλισμό του 19ου αιώνα.

Η αντεπίθεση του Κεφαλαίου υπήρξε καθολική. Μέσα σε δύο δεκαετίες αποψιλώνονται τα κοινωνικά κράτη που χρειάστηκαν έναν ολόκληρο αιώνα για να οικοδομηθούν. Οι κοινωνικές ανισότητες ξεπερνούν κάθε προηγούμενο, η ανεργία καλπάζει και ο κοινωνικός αποκλεισμός γίνεται ενδημικός. Η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα, η αδελφότητα, η επιείκεια δεν παραμένουν πλέον παρά ως λέξεις κενές, γυμνά σημαίνοντα δίχως πρακτικό πολιτικό περιεχόμενο. Για πρώτη φορά, η λογιστική αύξηση του κοινωνικού πλούτου δεν συνοδεύεται από βελτίωση της ευημερίας των πολλών. Οι κύκλοι της ιστορίας μοιάζουν να επαναλαμβάνονται, όχι όμως ως φάρσες αλλά και πάλι ως τραγωδίες.

Στο πλαίσιο ακριβώς αυτό ενέσκηψε η παγκόσμια οικονομική κρίση. Ομως οι μνήμες της χρυσής περιόδου της αύξουσας ευημερίας είναι ακόμα νωπές. Εχοντας εθιστεί στην ιδέα ότι κάθε γενιά θα ζει καλύτερα από την προηγούμενη, οι πολίτες δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι τα παιδιά τους θα ζήσουν χειρότερα απ’ αυτούς. Εις πείσμα όλων εκείνων που διατείνονται πως «δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις», η προϊούσα εξαθλίωση δεν μπορεί πια να θεωρείται γενικά αποδεκτή. Η απόγνωση δεν είναι παρά η άλλη όψη της ελπίδας.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι για πρώτη φορά μετά από μισό αιώνα κάνουν και πάλι τη, δειλή έστω, εμφάνισή τους νέα ουτοπικά προτάγματα και εκκολάπτονται νέες προοπτικές ριζικής δημοκρατικής ανατροπής. Αυτός είναι ο κύριος πολιτικός λόγος για τον οποίο το «πνεύμα» και οι δυναμικές προεκτάσεις της Οκτωβριανής Επανάστασης «οφείλουν» να αποσιωπούνται με συστηματική επιμέλεια. Δεν υπάρχει πια χώρος ούτε για επετείους και παρελάσεις, ούτε για προβληματισμούς για το τι άλλο θα μπορούσε να έχει συμβεί και κατ’ επέκτασιν για το τι «άλλο» μπορεί να υπάρξει σήμερα.

Ακόμη και αν δεν τίθεται ζήτημα επανάληψης ενός αποτυχημένου, τελικώς, πειράματος, η επάνοδος των οποιωνδήποτε ανατρεπτικών αιτημάτων θα πρέπει πάση θυσία να αποφευχθεί. Τα απωθημένα απειλούν άλλωστε πάντα να επιστρέψουν, έστω με νέα μορφή. Για το κατεστημένο σύστημα, λοιπόν, εκείνο που πρωτίστως «απαγορεύεται» είναι η πεποίθηση ότι οι λαοί μπορούν πάντα να παίρνουν το μέλλον τους στα χέρια τους. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι μόνο δόγμα οικονομικής πολιτικής. Είναι μια ολοκληρωτική δοξασία που κατατείνει στην οριστική εξαέρωση τόσο της κοινωνικής αυτονομίας όσο και της πάντα ελλοχεύουσας ιστορικής πανουργίας.

«ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ Μ.Π.Ε. ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ : «ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ»

ΚΑΛΑΜΑΤΑ: 03 .01.2014

1. Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής/Ειδική Υπηρεσία Περιβάλλοντος/Τμήμα Β’ Αμαλιάδος 17, 11523 Αθήνα

2. Δ/νση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού (Έδρα Τρίπολη) και Τμήματα Περιβάλλοντος & Υδροοικονομίας Περιφερειακών Ενοτήτων Πελοποννήσου Πλατεία Κολοκοτρώνη 20    22100 Τρίπολη 3. Φο.Δ.Σ.Α. Πελοποννήσου

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ  ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΗΜΑΤΩΝ

Παπαδόπουλος  Γιάννης Τηλ. 2721360851/fax . 2721099225 Email : j.papadopoulos@kalamata.gr

 Οι απόψεις μας ως προς την ΜΠΕ του έργου Ολοκληρωμένη Διαχείριση Απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου συνοψίζονται ακολούθως:

Numbers-1 Η επιλεγείσα τεχνολογία επεξεργασίας των απορριμμάτων, μηχανική διαλογή – αναερόβια χώνευση – ανάκτηση βιοαερίου είναι η ενδεδειγμένη σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά των αποβλήτων της περιοχής μας, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και την πιο αποδεκτή και με λιγότερο περιβαλλοντικό κόστος μέθοδο.

Numbers-2 Σύμφωνα με τον εγκεκριμένο ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου είχε προβλεφθεί ενδεικτικά η δημιουργία 3 ΣΜΑ στην 2η διαχειριστική ενότητα, στην οποία ανήκει και ο Δήμος Καλαμάτας, όμως η συζητούμενη Μ.Π.Ε. δεν προβλέπει κανένα Σ.Μ.Α. στη 2η διαχειριστική ενότητα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η υπηρεσία του Δήμου μας, η καθημερινή παραγωγή συμμείκτων απορριμμάτων στο Δήμο Καλαμάτας ανέρχεται σε 80 t κατά μέσο όρο, τα αντίστοιχα δρομολόγια των
απορριμματοφόρων που απαιτούνται προκειμένου να μεταφερθεί το σύνολο των παραχθέντων απορριμμάτων στο σημερινό χώρο επεξεργασίας είναι 10 (δεν υπολογίζονται τα δρομολόγια που αφορούν στην αποκομιδή
ανακυκλώσιμων υλικών). Είναι σαφές ότι δεν μπορεί η μεταφορά αυτή να γίνει στον υποδεικνυόμενο από τη Μ.Π.Ε. χώρο επεξεργασίας, που βρίσκεται σε απόσταση 42 χλμ, χωρίς να μεσολαβήσει ΣΜΑ ο οποίος μάλιστα θα πρέπει να δέχεται και τα απορρίμματα του Δήμου Δυτικής Μάνης.
Από τη συγκριτική εξέταση μάλιστα των στοιχείων που παρατίθενται στη ΜΠΕ προκύπτει ότι ο Δήμος Καλαμάτας αν και αποτελεί το κατεξοχήν κέντρο βάρους παραγωγής απορριμμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου θα υποχρεωθεί να μεταφέρει τα απορρίμματά του, επιβαρυνόμενος προφανώς το κόστος μεταφόρτωσης και μεταφοράς, σε απόσταση 42 χλμ, ενώ για τα υπόλοιπα σημαντικά κέντρα βάρους των άλλων διαχειριστικών ενοτήτων η απόσταση αυτή θα είναι: 16 χλμ για το Δήμο Κορίνθου, 7,5
χλμ για το Δήμο Άργους, 25 χλμ για το Δήμο Τρίπολης και 33 χλμ για το Δήμο Σπάρτης.

Numbers-3 Στη συζητούμενη Μ.Π.Ε. δεν γίνεται καμία αναφορά σχετικά με την κατασκευή και λειτουργία αποκεντρωμένων μονάδων κομποστοποίησης προδιαλεγμένου οργανικού (ο εγκεκριμένος ΠΕΣΔΑ προβλέπει ενδεικτικά τη λειτουργία 2 τέτοιων μονάδων ανά Νομό). Απεναντίας προβλέπεται τελική επεξεργασία του συνόλου του προδιαλεγμένου οργανικού κλάσματος μόνο στη Μονάδα της 1ης διαχειριστικής ενότητας.
Επισημαίνεται ότι η χωριστή συλλογή και επεξεργασία προδιαλεγμένου οργανικού είναι μέσα στις υποχρεώσεις των ΟΤΑ σύμφωνα με το Ν. 4042/2012. Η πρόβλεψη του ΠΕΣΔΑ για μικρές αποκεντρωμένες μονάδες κομποστοποίησης του προδιαλεγμένου οργανικού θα έδινε στους ΟΤΑ τη δυνατότητα μείωσης του συνολικού κόστους διαχείρισης αφού, κατ’ αναλογία με την ανακύκλωση υλικών συσκευασίας, θα μπορούσε να αφαιρεθεί ένα μέρος των απορριμμάτων από τη συνολική ποσότητα που οδηγείται στη μονάδα επεξεργασίας. Αυτές οι προδιαλεγμένες ποσότητες μπορούν να επεξεργασθούν σε τοπικό επίπεδο με, κατά τεκμήριο, χαμηλότερη τιμή από αυτή της κεντρικής μονάδας. Βέβαια έτσι έχει απώλεια εσόδων η ανάδοχος εταιρεία και εδώ μπαίνει το γενικότερο ζήτημα των ποσοτήτων απορριμμάτων που δεσμευτικά οι ΟΤΑ θα πρέπει να στέλνουν στη μονάδα επεξεργασίας, ζήτημα για το οποίο στοιχεία δεν δίδονται στη μελέτη.

Numbers-4 Επίσης δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την κατασκευή και λειτουργία των Πράσινων Σημείων που προβλέπονται από τον ΠΕΣΔΑ, μιας και το έργο αφορά στην : «ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ»

Numbers-5 Δεν υπάρχει πρόβλεψη στη Μ.Π.Ε. για τη διαχείριση των αδρανών και των άλλων ειδικών κατηγοριών αποβλήτων.

Numbers-6 Το κυριότερο πρόβλημα σχετικά με την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων περί της κατασκευής και λειτουργίας των υποδομών που προβλέπονται από το έργο της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου επικεντρώνεται στην έλλειψη γνώσης των στοιχείων της προσφοράς της αναδόχου εταιρείας, των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη σύμβαση που θα συναφθεί, και τον τρόπο με τον οποίο οι δεσμεύσεις αυτές εξειδικεύονται και βαρύνουν τον κάθε Δήμο.