ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΛΑΚ

Sharing is caring!

Στα… σκουπίδια 8 εκατομμύρια ευρώ!

Παρά το οξυμένο πρόβλημα των σκουπιδιών που ταλανίζει την πόλη, η Δημοτική Αρχή έχει απαξιώσει ένα θεσμικό όργανο που θα μπορούσε να επεξεργαστεί το θέμα και να προτείνει λύσεις του. Πρόκειται για «τη Δημοτική Επιτροπή για τη διαχείριση των απορριμμάτων και προώθησης της ανακύκλωσης», την οποία ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Ι. Καμβυσίδης, της οποίας προεδρεύει, έχει να συγκαλέσει εδώ και περίπου 4 μήνες (!), από τις 25 Νοεμβρίου του περασμένου χρόνου που συνεδρίασε για τελευταία φόρα. Όχι ότι η συγκεκριμένη Επιτροπή συνεδριάζει συχνά και η προαναφερόμενη περίπτωση αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Παρ’ ότι η Δημοτική Αρχή διακήρυττε, όταν τη συγκροτούσε, πως θα συνεδρίαζε ανά 15ημερο, οι συνεδριάσεις της συνολικά υπολείπονται διψήφιου αριθμού!

Πέραν τούτου όμως, αν και ο Πρόεδρος της Επιτροπής, υποκύπτοντας στο φορτικό αίτημα μελών της Δημοτικής Επιτροπής Διαχείρισης Απορριμμάτων για επίσκεψη στο Μονάδα Λιπασματοποίησης Απορριμμάτων, τη γνωστή ΜΟΛΑΚ, την οποία η Δημοτική Αρχή αρνείται πεισματικά να λειτουργήσει (;), ακόμα δεν έχει τηρήσει την υπόσχεσή του.

MOLAKΑς δούμε όμως πως έχει το θέμα των σκουπιδιών και ειδικότερα της ΜΟΛΑΚ.

Είναι γνωστό ότι εδώ και αρκετά χρόνια η Καλαμάτα αντιμετωπίζει με τα σκουπίδια έντονο πρόβλημα, το οποίο με το πέρασμα του χρόνου, οξύνεται όλο και περισσότερο. Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, όταν είχε την αρμοδιότητα λύσης του θέματος της διαχείρισης των απορριμμάτων, απέφευγε συστηματικά να το… αγγίξει, καθώς έτσι απέφευγε το πολιτικό κόστος. Για τον ίδιο λόγο, έπρατταν ακριβώς το ίδιο και οι κυβερνήσεις, ενώ ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκαν το θέμα οι Περιφερειάρχες που πέρασαν από την Πελοπόννησο, ήταν άστοχος, κατά τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό.

Πέραν όμως της συνολικής (μη) διαχείρισης του θέματος των σκουπιδιών από τους αρμοδίους, το ερώτημα είναι τι έπραξαν οι δημοτικοί άρχοντες της Καλαμάτας, για να μην αντιμετωπίζει ο Διευρυμένος πλέον Δήμος της μεσσηνιακής πρωτεύουσας την υπάρχουσα απαράδεκτη κατάσταση;

Γυρνώντας το χρόνο πίσω, ερχόμαστε στις θλιβερές ημέρες του 2002-2003, τότε που η πόλη ήταν ένας απέραντος σκουπιδότοπος. Σωροί σκουπιδιών στους δρόμους της Καλαμάτας με τη δυσοσμία διάχυτη. Τότε είχε κλείσει η μονάδα Λιπασματοποίησης Απορριμμάτων (ΜΟΛΑΚ) με δικαστική απόφαση, και δεν υπήρχε χώρος ταφής, ή γενικά απόθεσης απορριμμάτων, καθώς είχε κλείσει αυτός των Γιαννιτσανίκων, χωρίς να αντικατασταθεί από κάποιον άλλον. Η πόλη, δηλαδή, ήταν παντελώς αθωράκιστη και βρισκόταν στο… έλεος των σκουπιδιών. Βέβαια, η αλήθεια είναι, ότι η λειτουργία της ΜΟΛΑΚ είχε απαξιωθεί γύρω στο 2000, όταν η λειτουργία παραδόθηκε σε ιδιώτη. Από κάποια στιγμή, με την ανοχή τής τότε δημοτικής αρχής, στη ΜΟΛΑΚ «σκουπίδια έβαζες, σκουπίδια έβγαζες», όπως σωστά -για τη συγκεκριμένη περίπτωση- είχε επισημάνει κατ’ επανάληψη ο νυν δήμαρχος κ. Παν. Νίκας, επικαλούμενος το γεγονός αυτό ως άλλοθι αρνούμενος την επαναλειτουργία της. Αυτή η άθλια εικόνα τής ΜΟΛΑΚ επιτεινόταν από τον περιβάλλοντα χώρο της, ο οποίος είχε πράγματι μετατραπεί σε σκουπιδότοπο, αφού το εργοστάσιο έκανε υποτυπώδη επεξεργασία, καθώς υποδεχόταν και τόνους σκουπιδιών από άλλες περιοχές της Πελοποννήσου, με αποτέλεσμα το παραγόμενο προϊόν να μην είναι compost, αλλά… σκουπίδια.Γιατί σε καμία περίπτωση δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του δημάρχου ότι η ΜΟΛΑΚ «…βγάζει σκουπίδια», σε κανονική λειτουργία της, αφού δεν υπάρχει μελέτη ή άποψη ειδικού που να τον στηρίζει. Σημειώνεται, ότι σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Αιγαίου, η ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος από τη ΜΟΛΑΚ είναι εντός των προδιαγραφών του ΥΠΕΧΩΔΕ.

Είναι αλήθεια ότι η Δημοτική Αρχή Κουτσούλη (2003 – 2006), προσπάθησε και κατάφερε να διορθώσει την κατάσταση με διάφορα μονίμου και προσωρινού χαρακτήρα μέτρα που πήρε. Με τη λήξη της θητείας της παρέδωσε έναν ανανεωμένο στόλο απορριμματοφόρων, ένα σύγχρονο εργοστάσιο διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών, τη ΜΟΛΑΚ επισκευασμένη με βελτιωμένο μηχανολογικό εξοπλισμό -την οποία δεν πρόλαβε να λειτουργήσει- και αποκαταστημένο τον περιβάλλοντα χώρο της μονάδας, που δυστυχώς είχε μετατραπεί σε σκουπιδότοπο. Ακόμα παρέδωσε μπαλοποιητή για τα αδρανή, ενώ εξασφάλισε κι ένα χώρο εναπόθεσης αδρανών («Μαραθόλακκα»), αδειοδοτημένο.

Οι υπό τον Παν. Νίκα Δημοτικές Αρχές που ακολούθησαν τις επόμενες δύο τετραετίες, αν και είχαν όλα όσα χρειάζονταν για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και να σχεδιάσουν, χωρίς πίεση χρόνου, το θέμα διαχείρισης των απορριμμάτων, επέλεξαν λάθος δρόμο. Αντί να έχουν τη λειτουργία της ΜΟΛΑΚ ως κυρίαρχο στοιχείο της διαχείριση απορριμμάτων, της οποίας η επισκευή (μαζί με τους μπαλοποιητές) κόστισε περίπου 1 εκατ. €, προσέφυγαν σε πειραματικές και άκαρπου -όπως αποδείχτηκε εκ των πραγμάτων- αποτελέσματος λύσεις, όπως οι επιλογές των μεθόδων «Σούκου» και «RΑΜ». Πολύ απλά, δηλαδή, δεν επελέγη ένα δοκιμασμένο σύστημα επεξεργασίας απορριμμάτων όπως αυτό της ΜΟΛΑΚ, έστω κι αν χρειάζονταν κάποιες ακόμα βελτιώσεις, και προσφύγαμε στα μη δοκιμασμένα και αποτυχόντα συστήματα «Σούκου» και «RΑΜ», με τα γνωστά αποτελέσματα.

Το περίεργο είναι ότι ο κ. Νίκας δεν δέχτηκε να χρησιμοποιηθεί η ΜΟΛΑΚ, ακόμα κι όταν ο περιφερειακός σχεδιασμός για την περιοχή μας προέβλεπε τη λειτουργία της, με διαχειριστή τον ΦΟΣΔΑ, και μάλιστα, παρά την επιμονή του τότε προέδρου του φορέα, δημάρχου Μεσσήνης, Κων. Σπυρόπουλου.

Ο κ. Νίκας εξακολουθεί σταθερός στην άρνησή του μάλιστα, την ίδια ώρα που φωνές Δήμων από τους όμορους νομούς της Λακωνίας και της Αρκαδίας ζητούν τη δημιουργία στις περιοχές τους μονάδων λιπασματοποίησης, ανάλογων με της ΜΟΛΑΚ.

Σχετικά με τη συγκεκριμένη μονάδα όμως, υπάρχουν μερικά σημεία που χρήζουν εξηγήσεων από τη Δημοτική Αρχή:

  1. Ισχυρίστηκε ο δήμαρχος ότι υπάρχει μελέτη, σύμφωνα με την οποία, για να επαναλειτουργήσει η ΜΟΛΑΚ απαιτούνται δαπάνες ύψους 13 εκατομμυρίων €, στο μηχανολογικό εξοπλισμό της. Όμως οι υπεύθυνοι του ΥΠΕΧΩΔΕ, που είχαν οριστεί από την Πολιτεία, στο τέλος του 2006, λειτούργησαν κανονικά τη ΜΟΛΑΚ, μετά την επισκευή της.

  2. Γιατί δεν ανανεώθηκε η άδεια λειτουργίας της ΜΟΛΑΚ το Σεπτέμβριο του 2009, και εκ των υστέρων ισχυρίστηκε ο δήμαρχος (μεταξύ των άλλων), ότι δεν λειτουργεί τη μονάδα επειδή στερείται αδείας;

  3. Γιατί ο δήμαρχος, αν και δηλώνει υπέρ της κομποστοποίησης, δεν προτιμά τη δοκιμασμένη και με τα σχετικά εχέγγυα για την ποιότητα του επεξεργασμένου προϊόντος λύση της ΜΟΛΑΚ, με συνολικό κόστος χαμηλότερου των 40 € τον τόνο, κι επιλέγει τις μεθόδους του «Σούκου» αρχικά και της RAM στη συνέχεια, με (βεβαρυμμένο) κόστος 69 € τον τόνο;

  4. Ελήφθη ποτέ υπόψη από τη Δημοτική Αρχή Νίκα η ζητηθείσα γνώμη της αρμόδιας Διεύθυνσης Περιβάλλοντος του Δήμο, για το αν μπορεί η ΜΟΛΑΚ να επεξεργαστεί τα σκουπίδια της Καλαμάτας, η οποία (παρεπιμπτόντως) υπήρξε θετική;

  5. Γιατί παρ’ όλα αυτά, ο κ. Νίκας δεν θεμελιώνει εμπράκτως, την εμμονή του στην απαξίωση της ΜΟΛΑΚ και τον ισχυρισμό του ότι σ’ αυτή τη μονάδα «σκουπίδια βάζεις, σκουπίδια βγάζεις», θέτοντάς την -έστω και δοκιμαστικά- σε λειτουργία, ώστε να μας κλείσει τα στόματα;

Αντί λοιπόν η Δημοτική Αρχή να πράξει το αυτονόητο, τη λειτουργία της ΜΟΛΑΚ και να αναζητήσει συμπληρωματικές λύσεις που θα έλυναν το πρόβλημα -με τη χρήση και της «Μαραθόλακκας» ως χώρου απόθεσης μπαλοποιημένων αδρανών (διαμετακομιστικό κέντρο) που δεν μολύνουν το περιβάλλον- για ορισμένο χρονικό διάστημα, αναλώνεται σε απρόσφορους πειραματισμούς, διασκορπίζοντας ευθύνες «σε… πρώην και επόμενους», «δεξιά κι αριστερά», «πάνω και κάτω», πριν καταλήξει τελικά στους σκουπιδοεργολάβους που αρχικά αφόριζε.

Τώρα, οι… καλοί σκουπιδοεργολάβοι λύνουν προσωρινά το πρόβλημα των απορριμμάτων στο Δήμο Καλαμάτας, έστω και με βαρύ οικονομικό τίμημα, εν αναμονεί των λύσεων (όποτε αυτές έλθουν) από την Περιφέρεια! Μέχρι τότε, έχει ο Θεός….

Άξια λόγου, ομολογουμένως, είναι η περίεργη σταθερή στάση απαξίωσης της ΜΟΛΑΚ, της μονάδας δηλαδή που θα έλυνε το πρόβλημα στη διαχείριση απορριμμάτων, με αποτέλεσμα ο Δήμος να στερείται των υπηρεσιών ενός πολύτιμου εργαλείου, στον τομέα της καθαριότητας.Ας μην μας διαφεύγει ότι η ΜΟΛΑΚ βρίσκεται σ’ ένα χώρο που εδώ και πολλά χρόνια είναι χωροθετημένος γι’ αυτή τη χρήση, όπως άλλωστε προβλέπεται και από το νέο Γενικό Πολεοδομικό σχέδιο, που η υπό τον κ. Νίκα Δημοτική Αρχή έχει εγκρίνει.

Πάντως, παραμένει αναπάντητο το ερώτημα, γιατί -όπως έχει αποδείξει ο χρόνος- ήταν ευθύς εξαρχής στις προθέσεις του δημάρχου να μην λειτουργήσει ποτέ η ΜΟΛΑΚ;

Υ.Γ.

  1. Ο δήμαρχος Καλαμάτας προ ημερών απείλησε («ρίχνοντας το μπαλάκι σε άλλους»), ότι θα προσφύγει απ’ ευθείας στον Χορστ Ράϊχενμπαχ, αν δεν δοθεί άμεσα λύση στο πρόβλημα της ενδιάμεσης διαχείρισης των σκουπιδιών στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Αλήθεια, ο κ. Νίκας, σε ένα τέτοιο διάβημά του, θα ομολογούσε στον κ. Ράϊχενμπαχ ότι πεισματικά αρνείται να χρησιμοποιήσει ένα εργαλείο που έχει στα χέρια του και το οποίο θα συνεισέφερε στη λύση του προβλήματος, τη ΜΟΛΑΚ, δηλαδή, για την οποία το κράτος, με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δαπάνησαν 8 εκατομμύρια. € (συμπεριλαμβανομένων της επισκευής της και των δεματοποιητών) και παραμένει ανεκμετάλλευτη και απαξιωμένη; Κι αν τον ρωτούσε, άραγε, ο κ. Ράϊχενμπαχ, γιατί δεν χρησιμοποιεί τη ΜΟΛΑΚ, θα απαντούσε κάτι ο κ. Νίκας; Ή θα έψαχνε… τρύπα να κρυφτεί.

  2. Πληροφορούμε τον δήμαρχο, ότι εγώ και 11 ακόμα μηχανικοί, διαφόρων ειδικοτήτων, είμαστε πρόθυμοι να προσφέρουμε τις γνώσεις μας και να εργαστούμε αδαπάνως, υποστηρικτικά, σε ότι χρειαστεί σε ενδεχόμενοι λειτουργία της ΜΟΛΑΚ.

Γιάννης Θεοφιλόπουλος

Χημικός Μηχανικός

Μέλος της Δημοτικής Επιτροπής

για τη διαχείριση των απορριμμάτων

και προώθησης της ανακύκλωσης