Ο κ. Νίκας καλεί τον εισαγγελέα να διοργανώσει σύσκεψη για τη Μπιρμπίτα

ΖΗΤΑΕΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Μέσω του εισαγγελέα επιδιώκει ο δήμαρχος Καλαμάτας να εξαναγκάσει την Περιφέρεια Πελοποννήσου να αναλάβει τις ευθύνες της σχετικά με την κατεστραμμένη τσιγγάνικη κατασκήνωση της Μπιρμπίτας.

Ο δήμαρχος, Παναγιώτης Νίκας, έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα την επιστολή που έστειλε προ ενός δεκαημέρου στον εισαγγελέα πρωτοδικών, στην οποία σημειώνει ότι η Περιφέρεια, ως ιδιοκτήτρια της κατασκήνωσης, οφείλει να την αποκαταστήσει, να τη λειτουργήσει, αλλά και να βάλει μέσα τους τσιγγάνους της Αγίας Τριάδας.
Ο κ. Νίκας καλεί τον εισαγγελέα να διοργανώσει σύσκεψη για το θέμα, το οποίο πάντως, όπως το θέτει ο ίδιος ο δήμαρχος, είναι πολιτικό. Σε αντίθεση με τις δηλώσεις του, ο δήμαρχος στην επιστολή του δεν αναφέρεται στα «εκατομμύρια ευρώ που πετάχτηκαν στο βάλτο και στη θάλασσα», αλλά σε θέματα διαχείρισης της κατασκήνωσης και απομάκρυνσης των τσιγγάνων της Αγίας Τριάδας.
Ειδικότερα, η επιστολή του δημάρχου στον εισαγγελέα έχει ως εξής: «Κύριε Εισαγγελέα, στη συνέχεια της επικοινωνίας και των συζητήσεών μας για την κατασκήνωση των αθιγγάνων στην περιοχή Μπιρμπίτα και την εξέλιξή της, σας γνωρίζουμε επιπλέον τα παρακάτω:
1. Στις περιοχές ΜΠΙΡΜΠΙΤΑ και ΜΑΚΑΡΙΑ (γειτονικές) αγοράσθηκαν το 2002 από τη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Μεσσηνίας 120 στρέμματα (60+60 περίπου), με σκοπό τη δημιουργία κατασκήνωσης για τους αθιγγάνους και ιδιαίτερα αυτούς που διέμεναν παράνομα στη ΒΙ.ΠΕ..
2. Η χρηματοδότηση της αγοράς έγινε από ευρωπαϊκούς πόρους και με προώθηση των σχετικών διαδικασιών από το γραφείο του τ. Πρωθυπουργού κ. Σημίτη.
3. Ακολούθως, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μεσσηνίας, με χρηματοδότηση του Υπουργείου Εσωτερικών κυρίως αλλά και με ιδίους πόρους κατασκεύασε οικισμούς και έργα υποδομής για τη λειτουργία της κατασκήνωσης των αθιγγάνων στη θέση Μπιρμπίτα (όρια του Δήμου Καλαμάτας), η οποία λειτούργησε για κάποιο χρονικό διάστημα, κυρίως με διαμονή αθιγγάνων από τη ΒΙ.ΠΕ. Ασπροχώματος.
4. Στην πορεία και μέχρι σήμερα η κατασκήνωση έχει αφεθεί στην τύχη της, οι υποδομές της έχουν σχεδόν καταστραφεί, οι περισσότεροι αθίγγανοι την έχουν εγκαταλείψει και έχει μετατραπεί (όπως κατ’ επανάληψη έχει καταγγελθεί) σε χώρο έκνομων και αντικοινωνικών ενεργειών.
Κύριε Εισαγγελέα, ύστερα από τα παραπάνω και επειδή:
1. Η συγκεκριμένη δράση για την αγορά των 120 στρεμμάτων και τη συγκρότηση και λειτουργία κατασκήνωσης αθιγγάνων υπήρξε ορθή, αφού, μεταξύ άλλων, απελευθέρωσε τη ΒΙ.ΠΕ. Ασπροχώματος από δεκάδες σκηνίτες και έδωσε προοπτική για την ορθολογική αντιμετώπιση της αυθαίρετης κατασκήνωσης αθιγγάνων (π.χ. Αγία Τριάδα – Πολυκλαδικό) σε διάφορες περιοχές·
2. Η αγορά των 120 στρεμμάτων και το αντίστοιχο έργο υποδομής χρηματοδοτήθηκαν από ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους και, επομένως, είναι επιβεβλημένη η αξιοποίηση για το συγκεκριμένο σκοπό·
3. Είναι αναγκαία, επίσης, η επισκευή και συντήρηση των υποδομών και κυρίως η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, αφού η κατασκήνωση έχει ιδιοκτήτη (Περιφέρεια Πελοποννήσου), έχει σκοπό (κατασκήνωση αθιγγάνων), αλλά στερείται διαχείρισης κι αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα·
4. Όπως σας έχει επισημανθεί κατ’ επανάληψη και όπως διαπιστώσατε από την προχθεσινή αυτοψία στην ευρύτερη περιοχή ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ – ΠΟΛΥΚΛΑΔΙΚΟΥ η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, από την παράνομη εγκατάσταση των αθιγγάνων, τα παραπήγματα, τους κινδύνους για την υγεία κ.λ.π., είναι απαράδεκτη για πολιτισμένη χώρα·
5. Επιπλέον, υπάρχει ένταση, γιατί οι κάτοικοι της περιοχής δεν αντέχουν την απαράδεκτη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από τους αθίγγανους και οι ιδιοκτήτες των καταπατημένων οικοπέδων διαμαρτύρονται (και δικαίως) συνεχώς·
6. Ο Δήμος προσφεύγει δικαστικά, πρωτόκολλα διοικητικής αποβολής εκδίδονται και θα εκτελεσθούν και το αυτό πράττουν και οι ιδιοκτήτες καταπατημένων οικοπέδων·
7. Μοναδική λύση εγκατάστασης των αθιγγάνων της περιοχής Αγίας Τριάδας – Πολυκλαδικού αποτελεί η κατασκήνωση ΜΠΙΡΜΠΙΤΑ (είναι στα όρια του Δήμου μας) και αυτό επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί και να οργανωθεί το γρηγορότερο δυνατόν·
8. Ύστερα από τα παραπάνω σας παρακαλούμε να προκαλέσετε γενική σύσκεψη με τη συμμετοχή όλων των λοιπών εμπλεκομένων συνιστωσών της πολιτείας (Αστυνομία, Περιφέρεια, Δήμος, Διεύθυνση Υγείας κ.λ.π.) που έχουν αρμοδιότητα για το θέμα, με σκοπό:
α. την εξέταση της κατάστασης
β. τη συντήρηση και αποκατάσταση της κατασκήνωσης
γ. τη διαχείρισή της
δ. τη σταδιακή μεταφορά σ’ αυτή των αθιγγάνων της Αγίας Τριάδας – Πολυκλαδικού».

Το στοίχημα της αναγέννησης των αστικών κέντρων

Καθημερινή : The Economist   31/8/2013
Η πιο φρέσκια επιχειρηματική δραστηριότητα στην πόλη του Ντιτρόιτ είναι η φωτογράφιση των υποδομών της, που καταστρέφονται. Η Motor City, κάποτε υπερήφανη έδρα των «τριών αδελφών», Chrysler, Ford και General Motors, αποτελεί ακραίο παράδειγμα της φθοράς που υφίστανται πολλές μεγαλουπόλεις στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ, καθώς και στις βορειοευρωπαϊκές χώρες. Η ακμή και η παρακμή τους και σε ορισμένες περιπτώσεις και η αναγέννησή τους μέσα από τις στάχτες φωτίζει τις δυνάμεις εκείνες, οι οποίες συσπειρώνουν τις πόλεις ή τις διαλύουν. Για ορισμένους οικονομολόγους δεν είναι προφανές πως θα έπρεπε καν να υφίστανται πόλεις.
Η συγκέντρωση εκατομμυρίων ανθρώπων εκεί μεταφράζεται σε υψηλές τιμής γης και ακριβά εργατικά χέρια. Υπάρχουν, φυσικά, και πλεονεκτήματα. Οταν το κόστος μεταφοράς προϊόντων αυξηθεί, μία εταιρεία μπορεί να αποφασίσει να διαθέσει περισσότερα χρήματα στη μεταφορά προϊόντων σε θυλάκους καταναλωτών από το να κάνει οικονομία, έχοντας αγοράσει φθηνή έγγεια ιδιοκτησία και απασχολώντας φθηνούς εργαζόμενους. Οι εξειδικευμένοι εργάτες συρρέουν σε τέτοιους θυλάκους, ώστε να γειτνιάζουν με εταιρείες οι οποίες ενδεχομένως τους προσλάβουν. Οι εν λόγω εργαζόμενοι συνιστούν δέλεαρ για τις αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις. Η μεγάλη δεξαμενή θέσεων εργασίας και εργαζομένων βελτιώνει το «πάντρεμα» μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, ενισχύοντας παραγωγικότητα και αποδοχές.
 
Oταν οι νέες εταιρείες ή οι καινούργιοι εργαζόμενοι δημιουργούν περισσότερη αξία για τους λοιπούς κατοίκους παρά συντείνουν στο να αυξηθεί το κόστος της κυκλοφοριακής συμφόρησης, μια πόλη μπορεί να απολαμβάνει αυτό που οι οικονομολόγοι λένε «αυξανόμενες αποδόσεις όσο αυξάνει η κλίμακα»: ένα μητροπολιτικό κέντρο καθίσταται ολοένα πιο ελκυστικό και παραγωγικό όσο περισσότερο μεγαλώνει. Τις δεκαετίες από το 1880 έως το 1940 ο πληθυσμός του Ντιτρόιτ αυξήθηκε 1.300%. Η αύξηση του πληθυσμού, όπως έχει παρατηρηθεί, επιβραδύνεται όταν το κόστος της στέγασης και της κυκλοφοριακής συμφόρησης αρχίζει να ανέρχεται (παρά το ότι οι επενδύσεις στην κατοικία και στις υποδομές μπορούν δυνητικά να διατηρήσουν ζωντανές τις μηχανές της μητρόπολης). Ωστόσο, το πλήγμα γίνεται πολύ πιο καίριο, όταν το κόστος του επιχειρείν διογκώνεται και τότε μπορεί να καταστρέψει συνολικά μια πόλη.
 
Πολλές μεγαλουπόλεις πέρασαν από την παρακμή στην ακμή τις δεκαετίες 1950-1980, όπως η Νέα Υόρκη, η Βοστώνη και το Λονδίνο.
 
Σε τελευταία τους έρευνα οι πανεπιστημιακοί Τζιλ Ντιούραντον (Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας) και Ντιέγο Πούγα (Κέντρο Νομισματικών και Χρηματοπιστωτικών Μελετών, Μαδρίτη) υποστηρίζουν πως μια δεξαμενή εξειδικευμένων εργαζομένων και μια διαφοροποιημένη οικονομία αποτελούν τους καλύτερους οιωνούς για μακροπρόθεσμη επιτυχία. Στη Νέα Υόρκη, για παράδειγμα, το μειούμενο μεταφορικό κόστος έδωσε τη δυνατότητα να δραστηριοποιηθούν στην κλωστοϋφαντουργία της ανταγωνιστές χαμηλού κόστους. Ως αντάλλαγμα, αυξήθηκαν οι αποδόσεις για τις βιομηχανίες παραγωγής γνώσης της πόλης, όπως είναι η μόδα, τα ΜΜΕ και οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Η τεχνολογία διευκολύνει την κίνηση κεφαλαίων σε όλον τον κόσμο, αλλά τόσο οι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι όσο και οι εργαζόμενοι προτίμησαν να μην απομακρυνθούν από τον κόμβο της Ν. Υόρκης: θα ήταν πάντοτε ενημερωμένοι για τις τελευταίες εξελίξεις, θα βρίσκονταν κοντά στις επιχειρήσεις του τομέα υπηρεσιών και θα εντόπιζαν τις κατάλληλες δουλειές, που τους ταίριαζαν.

Η αρχιτεκτονική των διατηρητέων της Καλαμάτας

Της Μαρίας Νίκα Η Έρευνα της Ιωάννας Σπηλιοπούλου Όσοι ζούμε και κινούμαστε στην πόλη της Καλαμάτας, τα βλέπουμε σχεδόν καθημερινά. Συνήθως τα προσπερνάμε dithriteaβιαστικά, χωρίς να τους δώσουμε σημασία. Θα υπάρχουν, όμως, φορές που έτυχε να σταθείτε μπροστά σε κάποιο από αυτά, για να θαυμάσετε το μπαλκόνι με το σιδερένιο περίτεχνο κιγκλίδωμα και τα μαρμάρινα φουρούσια του ή τη ζωγραφισμένη οροφή στο εσωτερικό του, καθώς φαινόταν από το ανοιχτό παράθυρο… Είναι τα διατηρητέα της Καλαμάτας, κτήρια με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, τα οποία παρουσίασε η επίκουρη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κα Ιωάννα Σπηλιοπούλου, την περασμένη εβδομάδα, σε διάλεξη που έδωσε στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών της Καλαμάτας. «Εξέτασα την Καλαμάτα, γιατί είναι μια πόλη που απέκτησε τη φυσιογνωμία της κυρίως κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, δηλαδή μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους και διαδοχικά μέχρι την περίοδο του Μεσοπολέμου» σημειώνει η κα Σπηλιοπούλου, η οποία, έχοντας ως γνωστικό αντικείμενο την Αρχαιογνωσία και Ιστορία του Πολιτισμού, διδάσκει το μάθημα «Ο Νεοκλασικισμός και ο Πολιτισμός της Ελλάδας τον 19ο αιώνα».

Η ιδιαιτερότητα της Καλαμάτας Στη διάλεξη με θέμα την αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης, η καθηγήτρια παρουσίασε στο κοινό ό,τι διδάσκει και στους φοιτητές της. Πώς από την περίοδο του Καποδίστρια έως και το τέλος της διακυβέρνησης του Όθωνα αναγεννάται η νέα Ελλάδα και πώς ο αθηναϊκός κλασικισμός περνά στην αρχιτεκτονική της περιφέρειας. «Η ιδιαιτερότητα στην Καλαμάτα είναι ότι, ενώ προϋπάρχει η τοπική αρχιτεκτονική παράδοση, μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους εμφανίζεται ένας μεταβατικός αρχιτεκτονικός τύπος, που συνδυάζει την προεπαναστατική παραδοσιακή αρχιτεκτονική με τον κλασικισμό, ο οποίος κρατά μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα». Προκλασικιστικά κτήρια Ως παράδειγμα του μεταβατικού αυτού τύπου η κα Σπηλιοπούλου έδωσε το Μπενάκειο, στο Ιστορικό Κέντρο της Καλαμάτας, όπου στεγάζεται η ΛΗ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και μέχρι τώρα το Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης, το οποίο πρόκειται να μεταφερθεί σύντομα στο ανακατασκευασμένο διπλανό κτήριο της Παλαιάς Δημοτικής Αγοράς. Το Μπενάκειο ανήκει στην κατηγορία των προκλασικιστικών ή πρώιμων κλασικιστικών κτηρίων, επειδή δείχνει τη μετάβαση από την προεπαναστατική παραδοσιακή αρχιτεκτονική στο Νεοκλασικισμό, όπως επίσης το Παλιό Γυμνάσιο Παραλίας, το κτήριο Τσίγκου, στο οποίο στεγάζεται η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου, και τα κτήρια Κρασσακόπουλου, Φιτσάλου – Κλείδωνα και Λαλέα. Κλασικιστικά Η ομιλήτρια αναφέρθηκε στη συνέχεια στον επόμενο τύπο, τα κλασικιστικά κτήρια ή κτήρια του ώριμου κλασικισμού, τα οποία χρονικά ενδεχομένως και να συμβαδίζουν με το μεταβατικό τύπο κτηρίων που μπορεί να αρχίζει στα 1850 ή λίγο πριν, ενώ παράλληλα, μερικές φορές, κρατά και μέχρι τα 1890. Εδώ αναφέρθηκαν δύο παραδείγματα: τα κτήρια Κατσουλέα και Πλεμματιά – Βογόπουλου. Υστεροκλασικιστικά Επόμενη κατηγορία, τα υστεροκλασικιστικά κτήρια ή κτήρια του όψιμου κλασικισμού. Και αυτά σε γενικές γραμμές ακολουθούν τα χαρακτηριστικά του αθηναϊκού κλασικισμού. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν τα ξενοδοχεία «Αχίλλειον» και «Βασιλικόν», το κτήριο του «Λόχου» Παλαιού Στρατοπέδου του 9ου Συντάγματος στο Ανατολικό Κέντρο της πόλης, όπου στεγάζεται η Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου, καθώς και το κτήριο του «Διοικητηρίου» του, όπου στεγάζεται η διοίκηση της Σχολής. Επίσης, η οικία των Εφεσίων, όπου στεγάστηκε για χρόνια το Γαλλικό Ινστιτούτο, που μάλλον πρόκειται να γίνει Διαχρονικό Μουσείο της πόλης της Καλαμάτας. Στα υστεροκλασικιστικά παραδείγματα συγκαταλέγεται και η επονομαζόμενη οικία «Τσίλερ», τρανταχτό παράδειγμα, που σήμερα ανήκει στην οικογένεια Γαϊτανάρου. Το σπίτι έχει καταχωρηθεί ως έργο του διαπρεπούς Σάξονα αρχιτέκτονα και στη μονογραφία της Μάρως Καρδαμίτση – Αδάμη, για τον Ερνέστο Τσίλερ. Άλλα παραδείγματα, τα κτήρια του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας και Κοτταρόπουλου, καθώς και η Πανταζοπούλειος Λαϊκή Σχολή (Δημοτικό Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας), για την ανακατασκευή της οποίας βραβεύθηκαν οι δύο αρχιτέκτονές της, Ιωάννης Λιακατάς και Αναστασία Πεχλιβανίδου – Λιακατά. «Συνδύασαν τη μοντέρνα με την ιστορική αρχιτεκτονική. Κράτησαν τον παλιό πυρήνα του κτηρίου, ο οποίος παρουσιάζει τσιλεριανό απόηχο, και τον ένωσαν με μια νέα κατασκευή που έχει τη μορφή οκταγώνου και στεγάζει στον τελευταίο όροφο τη Λαϊκή Βιβλιοθήκη, μία από τις μεγαλύτερες της ελληνικής περιφέρειας, και στον 4ο την Πινακοθήκη Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης». Εκλεκτικιστικά Το επόμενο ρεύμα ήταν ο εκλεκτικισμός. Εδώ φαίνεται η διαφορά της Καλαμάτας σε σχέση με άλλα μικρότερα ή μεγαλύτερα κέντρα της περιφέρειας. Για παράδειγμα, η Σπάρτη ή η Τρίπολη παρουσιάζουν ένα στείρο νεοκλασικισμό, ακολουθώντας τα ακαδημαϊκά πρότυπα της πρωτεύουσας. Αντίθετα, η οικονομική ανάπτυξη της Καλαμάτας στα τέλη του 19ου – αρχές του 20ού αιώνα, με την αποπεράτωση του λιμανιού, τη σιδηροδρομική σύνδεση με την Αθήνα, την κατασκευή του τροχιόδρομου (τραμ), ενός από τα μεγάλα τεχνικά έργα της εποχής, φέρνει μια πολιτισμική ανάπτυξη, που αποτυπώνεται και στα κτήριά της. Έτσι εμφανίζεται ο εκλεκτικισμός, ρεύμα που έρχεται από την Ιταλία, κυρίως όμως από τη Γαλλία της Δεύτερης Αυτοκρατορίας, με τους Έλληνες αρχιτέκτονες και πολιτικούς μηχανικούς που έχουν σπουδάσει στο Παρίσι. Το νέο αυτό ρεύμα έχει στοιχεία νεομπαρόκ και νεοαναγεννησιακά. Τα εκλεκτικιστικά κτήρια με επιδράσεις κυρίως από την αναγέννηση, το μανιερισμό και το μπαρόκ, εκπροσωπούνται στην Καλαμάτα σε υψηλό ποσοστό. Πρόκειται για ρεύμα που προϋποθέτει μία πλέον παγιωμένη αστική τάξη, με λεπτά γούστα και προηγμένη κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να επιλέξει αυτού του είδους το ρεύμα, το οποίο είναι πολυσύνθετο. Στον εκλεκτικισμό ανήκει το Δημαρχείο, πρώην οικία Ψάλτη, πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα, αλλά και το περίφημο Ζουμπούλειο, που σήμερα στεγάζει τη Δημοτική Σχολή Χορού. Εκλεκτικιστικά με γοτθικές επιδράσεις Ακολούθησε αναφορά στα εκλεκτικιστικά κτήρια με γοτθικές επιδράσεις. «Η Καλαμάτα είχε πολλά από αυτά», όπως είπε η κα Σπηλιοπούλου. «Χαρακτηριστικό παράδειγμα, που μου αρέσει πολύ, είναι το κτήριο Κυβέλου, επί των οδών Φαρών και Κρήτης. Τέτοια κτήρια εντοπίζονται κυρίως στη νεόδμητη περιοχή της παραλίας. Κτισμένα γύρω στα 1900 ως εξοχικές κατοικίες με κήπο, εκφράζουν τη ρομαντική διάθεση και την επίδραση του εξωτισμού. Παρουσιάζουν γοτθικά στοιχεία, δηλαδή κυρίως οξυκόρυφα τόξα στη στέψη των παραθύρων ή στη στέγη». Εκλεκτικιστικά με στοιχεία ρουστίκ Η επόμενη αναφορά ήταν στα εκλεκτικιστικά κτήρια με στοιχεία ρουστίκ. Το στοιχείο ρουστίκ εντοπίζεται σε αυτή την περίπτωση κυρίως στην αδρή λιθοδομή που έχουν τα κτήρια στις άκρες της τοιχοδομίας τους. Είναι και αυτά διάσπαρτα στις καινούργιες περιοχές της πόλης. Παραδείγματα αυτού του τύπου, το Λιμεναρχείο και το Τελωνείο στη δυτική παραλία, καθώς και το κτήριο Αναγνωστοπούλου. Αρτ νουβό ή γιούγκεν στυλ Άλλα αρχιτεκτονικά ρεύματα που εμφανίστηκαν στην Καλαμάτα κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, είναι «το γαλλικό αρτ νουβό και η απόκλισή του, το γιούγκεν στυλ, που επιχωριάζει στο γερμανόφωνο χώρο. Είναι το τελευταίο ιστορικό ρεύμα της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής, γιατί μετά περνάμε στο μοντερνισμό. Στην Καλαμάτα ένα τέτοιο κτήριο που προσανατολίζεται στην κατεύθυνση της γαλλικής αισθητικής σχολής (αρτ νουβό) βρίσκεται Αριστομένους και Βαλαωρίτου». Κτήρια της εποχής του Μεσοπολέμου Η κα Σπηλιοπούλου έκλεισε το κομμάτι της αρχιτεκτονικής των κτηρίων, με αυτά της περιόδου του Μεσοπολέμου, όπου εμφανίζεται πλέον το μπετόν. Η χρήση οπλισμένου σκυροδέματος είναι το νέο στοιχείο, που προσδιορίζει και τη νέα εποχή, την αρχιτεκτονική του 20ού αιώνα. Παράδειγμα η Παλαιά Δημοτική Αγορά, στην πλατεία Αγίων Αποστόλων, που ανακατασκευάστηκε σύμφωνα με το προϋπάρχον κτήριο του 1927-1929 και σήμερα στεγάζει το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο, που αναμένεται να εγκαινιαστεί σύντομα. «Το κτήριο, σύμφωνα με δική μου εκτίμηση, ακολουθεί μάλλον με καθυστέρηση πρότυπα των παλαιών δημοτικών αγορών άλλων πόλεων της Ελλάδας, από τις οποίες έχει περάσει ο Τσίλερ. Η Αθήνα, ο Πειραιάς, η Πάτρα, η Ερμούπολη, ο Πύργος απέκτησαν τέτοιες αγορές, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα». Η πολεοδομική εξέλιξη της Καλαμάτας Η καθηγήτρια αναφέρθηκε και στην πολεοδομική εξέλιξη της πόλης. «Παρά το γεγονός ότι η Καλαμάτα αναπτύχθηκε με σχέδιο από τα μέσα στου 19ου αιώνα, η πρώτη επίσημη πολεοδομική παρέμβαση έγινε μόλις το 1905, με την οποία εγκρίθηκε η τροποποίηση του σχεδίου αυτού. Ακολούθησε το ρυθμιστικό σχέδιο πόλης του 1985, έργο που είχε ανατεθεί στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Γρηγόρη Διαμαντόπουλου ήδη από το 1979, από τον τότε δήμαρχο Σταύρο Μπένο». Το σχέδιο αυτό, όπως είπε η κα Σπηλιοπούλου, αποτέλεσε και την προϋπόθεση να διαφυλαχθεί ο ιστορικός πυρήνας της πόλης και εν μέρει η πλούσια αρχιτεκτονική της κληρονομιά, μετά τους σεισμούς του 1986, αποτελούμενη από 300 διατηρητέα κτήρια, εκ των οποίων τα 150 επίσημα κηρυγμένα από το υπουργείο Πολιτισμού και το ΥΠΕΧΩΔΕ. Τον Ιούνιο, μάλιστα, του 1996 απονεμήθηκε στην πόλη το βραβείο της Europa Nostra για τη διάσωση του Ιστορικού της Κέντρου και την αναστήλωση των διατηρητέων κτηρίων της. Η ομιλία της κας Σπηλιοπούλου αποτελεί μέρος μελέτης της, που θα δημοσιευθεί στο συλλογικό τόμο της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών Καλαμάτας με τίτλο «Μεσσηνία. Πορεία μέσα στο χρόνο».    

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ – ΠΛΕΟΝΕΚΤΉΜΑΤΑ Τουριστικής Ανάπτυξης του Νομού Μεσσηνίας ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ

 

Συγγραφέας: Ηλιοπούλου Δήμητρα Α.Μ.: 514 Επιβλέπων Καθηγητής: Τζανουδάκης Δημήτριος Πάτρα 2015

 

Στο παρόν άρθρο  ουσιαστικά επιχειρείται ο εντοπισμός των πλεονεκτημάτων και αδυναμιών του προσφερόμενου τουριστικού προϊόντος του νομού Μεσσηνίας και κατόπιν η ανάδειξη των ευκαιριών και απειλών που απορρέουν από το εξωτερικό περιβάλλον.

Ισχυρά Σημεία

  • Ισχυρή ιστορική, αρχαιολογική και πολιτιστική κληρονομιά
  • Ιδανικό φυσικό περιβάλλον, με εναλλαγή παράκτιου – ορεινού τοπίου, με ποικιλία φυσικών οικοσυστημάτων και εγγενή δυνατότητα ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού
  • Ύπαρξη πλούσιου φυσικού περιβάλλοντος με αξιόλογη βιοποικιλότητα
  • Ευμενείς κλιματολογικές συνθήκες για ανάπτυξη τουρισμού ετήσιας διάρκειας
  • Περιοχές με οικολογική αξία που εμπίπτουν σε καθεστώς προστασίας
  • Ύπαρξη παραδοσιακών οικισμών
  • Παραγωγή πολλών παραδοσιακών προϊόντων, όπως ελαιόλαδο, σύκα, σταφίδα, σφέλα, παστέλι, κρασί, κ.ά
  • Χαμηλοί δείκτες κορεσμού
  • Ακτογραμμή πολλών χιλιομέτρων

Αδύνατα Σημεία

  • Άνιση χωρική συγκέντρωση τουριστικών υποδομών, και δυσκολία διάχυσης στην ενδοχώρα.

Ανεπαρκείς μεταφορικές υποδομές

  • Χαμηλό επίπεδο προσφερόμενων υπηρεσιών
  • Έλλειψη υποδομών επί των οποίων θα αναπτυχθεί ο τουρισμός και ειδικότερα οι ενδεικνυόμενες μορφές εναλλακτικού τουρισμού και χαμηλή ποιότητα των ήδη υπαρχουσών τουριστικών υποδομών κυρίως λόγω έλλειψης συντήρησης.
  • Έλλειψη υλοποίησης έργων προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος (Χ.Υ.Τ.Α, βιολογικοί καθαρισμοί, αντιδιαβρωτική προστασία ακτών, αντιπλημμυρικά έργα, κ.ά.).
  • Ανεπαρκής συντήρηση και αξιοποίηση χώρων αρχαιολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος
  • Ελλιπής προβολή του Νομού και στήριξη της κίνησης των τουριστών με ηλεκτρονικές υπηρεσίες και πληροφόρηση.
  • Ελλείψεις σε ειδικευόμενο προσωπικό
  • Ύπαρξη Εποχικότητας του τουριστικού ρεύματος με αποτέλεσμα την υπολειτουργία των τουριστικών επιχειρήσεων αρκετούς μήνες.
  • Έλλειψη ικανοποιητικού εσωτερικού δικτύου για εύκολη προσβασιμότητα και δικτύωση των φυσικών και πολιτιστικών πόρων.
  • Ύπαρξη αναξιοποίητων περιοχών, περισσότερο ορεινών και σε μικρότερο βαθμό πεδινών
  • Προβληματική λειτουργία υποδομών υγείας
  • Λειτουργία ΧΑΔΑ
  • Χαμηλό επίπεδο ξενοδοχειακής υποδομής

Ευκαιρίες

  • Η αξιοποίηση των μεγάλων έργων υποδομής (Δυτικός Άξονας, επέκταση ΠΑΘΕ κ.ά.) και η δημιουργία αξόνων ανάπτυξης τοπικής, εθνικής και υπερεθνικής εμβέλειας.
  • Διαμόρφωση Τοπικών Παραγωγικών Κυκλωμάτων (π.χ. ισχυρή σύνδεση τουρισμού – πολιτισμού με άλλους κλάδους, όπως η αγροτική παραγωγή, η παράδοση κ.λπ.)
  • Σχεδιασμός / Προγραμματισμός υποδομών επί των οποίων μπορούν να αναπτυχθούν ειδικές και εναλλακτικές μορφές τουρισμού
  • Ανάπτυξη μεγάλων ειδικών επενδύσεων (συνεδριακά κέντρα, θεματικό πάρκο, κ.λπ.)
  • Ενίσχυση – προβολή του τουριστικού προϊόντος με το συγκριτικό πλεονέκτημα του πολιτιστικού αποθέματος του νομού και της δικτύωσής του με άλλους αρχαιολογικούς χώρους – σημεία αναφοράς της Πελοποννήσου (Ολυμπία, Επίδαυρος, Μυστράς, κ.λπ).
  • Ανάδειξη των περιοχών ιδιαίτερου φυσικού ενδιαφέροντος. Παράλληλη προστασία και πρόβλεψη δραστηριοτήτων, που θα ενισχύσουν την τουριστική ανάπτυξη, χωρίς να υποβαθμίζουν την περιβαλλοντική τους αξία.
  • Αξιοποίηση των ορεινών οικισμών με την δημιουργία ισχυρών πόλων έλξης εναλλακτικού τουρισμού.

Απειλές

  • Χαμηλός βαθμός προστασίας – συντήρησης του αρχαιολογικού πλούτου, με κίνδυνο καταστροφής τμήματος της πολιτιστικής κληρονομιάς του Νομού (μερική κατάρρευση κάστρων, κ.λπ.).
  • Συνέχιση της απομόνωσης λόγω αδυναμίας υλοποίησης των μεγάλων έργων και ανεπαρκούς αξιοποίησής τους
  • Συνεχιζόμενες ελλείψεις σε βασικές υποδομές με αποτέλεσμα, αφ’ ενός συγκέντρωση δημοσίων πόρων σε αυτές, αφ’ ετέρου παρακώλυση των παραγωγικών / επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
  • Λανθασμένη αξιοποίηση της ΠΟΤΑ
  • Ένταση του εσωτερικού και διεθνούς ανταγωνισμού στον τουριστικό τομέα και αδυναμία διαμόρφωσης ενός ισχυρού ανταγωνιστικού τουριστικού προϊόντος στο νομό Μεσσηνίας.
  • Προσέλκυση σημαντικού μέρους των επενδύσεων σε ήδη ανεπτυγμένες τουριστικά περιοχές.
  • Αδυναμία αποτελεσματικής τουριστικής προβολής του νομού λόγω της έλλειψης συντονισμού κρατικών φορέων και ιδιωτών.
  • Υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος

Περιοχή

Αριθμός

Ξενοδοχείων

Ποσοστιαία

Κατανομή

Ξενοδοχείων

Αριθμός

Κλινών

Ποσοστιαία

Κατανομή

Κλινών

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

22

15,8

1871

18,7

ΦΟΙΝΙΚΟΥΝΤΑ

14

10

568

5,7

ΜΕΘΩΝΗ

13

9,4

341

3,4

ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ

12

8,6

532

5,3

ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ

10

7,2

383

3,8

ΠΥΛΟΣ

9

6,5

319

3,2

ΣΤΟΥΠΑ

9

6,5

348

3,5

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΓΓΑ

6

4,3

244

2,4

ΚΟΡΩΝΗ

4

2,9

195

1,9

ΠΕΤΑΛΙΔΙ

4

2,9

597

6

ΓΙΑΛΟΒΑ

3

2,2

116

1,2

ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ

3

2,2

291

2,9

ΜΕΣΣΗΝΗ

3

2,2

128

1,3

ΜΑΡΑΘΟΠΟΛΗ

3

2,2

128

1,3

ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ ΑΒΙΑΣ

2

1,4

93

0,9

ΑΓ.ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ

2

1,4

741

7,4

ΒΟΥΝΑΡΙΑ

2

1,4

138

1,4

ΜΙΚΡΑ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ

2

1,4

194

1,9

ΜΠΟΥΚΑ

ΜΕΣΣΗΝΗΣ

2

1,4

381

3,8

ΡΩΜΑΝΟΣ

2

1,4

1890

18,9

ΦΟΙΝΙΚΗ

2

1,4

44

0,4

ΑΛΑΓΟΝΙΑ

1

0,7

27

0,3

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

1

0,7

28

0,3

ΒΛΑΣΑΔΑ

1

0,7

71

0,7

ΜΕΓΑΛΗ

ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ

1

0,7

22

0,2

ΠΑΡΑΛΙΑ ΒΕΡΓΑΣ

1

0,7

37

0,4

ΠΕΤΡΟΧΩΡΙ

1

0,7

109

1,1

ΡΙΓΛΙΑ

1

0,7

28

0,3

ΣΤΟΜΙΟ

1

0,7

33

0,3

ΧΡΑΝΟΙ ΑΙΠΕΙΑΣ

1

0,7

30

0,3

ΧΑΡΟΚΟΠΙΟ

1

0,7

29

0,3

ΧΩΡΑ

1

0,7

27

0,3

ΦΙΛΙΑΤΡΑ

1

0,7

65

0,6

ΣΥΟΛΟ

144

100

10157

100

Κράτα το

Κράτα το

Συνθήκες χαβούζας στο Ασπρόχωμα

Συνθήκες χαβούζας στο Ασπρόχωμα από τα πέρα-δώθε της λυματολάσπης του Βιολογικού

 
 
 
Αυτό το καφέ υδαρό πράγμα είναι η λυματολάσπη, που σε μεγάλες ποσότητες μεταφέρθηκε δίπλα σε αρδευτικό χάνδακα
Η λυματολάσπη, σε μεγάλες ποσότητες μεταφέρθηκε δίπλα στον αρδευτικό χάνδακα Μουτελάκη

30 Αυγ
2013
 

ΑΥΤΟΨΙΑ ΤΟΥ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ
Βόθρος της Καλαμάτας έχει καταντήσει το Ασπρόχωμα, οι κάτοικοι του οποίου αναγκάζονται να ζουν σε πραγματικά αποπνικτικές συνθήκες. Σήμερα οι κάτοικοι έδειξαν στους δημοσιογράφους αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην περιοχή τους, ενώ αυτοψία έκανε και η Διεύθυνση Υγείας…

Οι εκπρόσωποι του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ποσειδών» και άλλοι κάτοικοι του Ασπροχώματος κάλεσαν το πρωί τους δημοσιογράφους στις εγκαταστάσεις του Ιππικού Ομίλου, στον Μπουρνιά, όπου πραγματικά η μυρωδιά ήταν αφόρητη.
Προηγουμένως είχαν οδηγήσει τους εκπροσώπους της Διεύθυνσης Υγείας στους νέους χώρους όπου εναποτίθεται η λάσπη από την επεξεργασία των λυμάτων στον Βιολογικό Καθαρισμό.
Οι κάτοικοι μιλώντας στους δημοσιογράφους τόνισαν ότι ζουν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Υποστήριξαν ότι μονίμως επικρατεί μια βρωμερή μυρωδιά, που δεν τους αφήνει να ανασάνουν ούτε όταν βρίσκονται μέσα στα σπίτια τους. Χαρακτηριστικά τόνισαν ότι είναι αναγκασμένοι να μην ανοίγουν ποτέ τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες των σπιτιών τους, για να κρατήσουν, όσο είναι δυνατό, την αφόρητη μυρωδιά έξω από το χώρο όπου τρώνε και κοιμούνται.
Κάλεσαν δε τους εκπροσώπους του Δήμου Καλαμάτας, προκειμένου να διαπιστώσουν ακριβώς την αφόρητη κατάσταση, να τους φιλοξενήσουν στα σπίτια τους για λίγες ή και πολλές ημέρες. «Τους παραχωρούμε τα σπίτια μας για να κάνουν τις διακοπές τους», είπαν χαρακτηριστικά, «για να δούμε αν θα αντέξουν περισσότερο από μισή ώρα».
Στη συνάντηση με τους δημοσιογράφους από τον Πολιτιστικό Σύλλογο παραβρέθηκαν ο Νίκος Χριστόπουλος, ο Κώστας Πιέρος, ο Σπύρος Παντελόπουλος, η Αγγελική Βεργινάδη, ενώ παρόντες ήταν και κάτοικοι της περιοχής.
Απαντώντας στην ερώτηση εάν έχουν συζητήσει για το πρόβλημα με τον δήμαρχο Καλαμάτας, Παναγιώτη Νίκα, σημείωσαν: «Ο δήμαρχος δεν μας δέχεται. Εδώ και ένα χρόνο προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή αλλά μας αποφεύγουν, μας ειρωνεύονται».
Ο Νίκος Χριστόπουλος υποστήριξε ότι όχι μόνο δεν υπάρχει βούληση να προστατευθεί η περιοχή αλλά αντίθετα επιχειρείται η περαιτέρω επιβάρυνσή της με τη διοχέτευση στον Βιολογικό Καθαρισμό λυμάτων και από άλλους πρώην καποδιστριακούς Δήμους. Είπε χαρακτηριστικά: «Ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ ισχυρίζεται ότι ξεκινούν τα έργα για την επέκταση και αναβάθμιση του Βιολογικού Kαθαρισμού. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που σχεδιάζουν είναι να συνδέσουν και τις περιοχές των Αρφαρών, του Άρι και της Θουρίας, ώστε να έρχεται όλη η Μεσσηνία στο Ασπρόχωμα. Υπάρχει ήδη η παράτυπη σύνδεση της Μεσσήνης με τον Βιολογικό, που έγινε με κρυφή συμφωνία, μέσα σε μια νύχτα, μεταξύ των τότε δημάρχων Καλαμάτας και Μεσσήνης, Κουμάντου και Πτωχού αντίστοιχα. Η σύμβαση αυτή βρίσκεται στα χέρια του Συλλόγου μας».
Άλλοι κάτοικοι τόνισαν ότι ενώ η συγκεκριμένη περιοχή είναι από τις πιο σημαντικές, με θάλασσα, με εξαιρετικής σημασίας αγροτική γη, με σπουδαίο αρχαιολογικό χώρο, εντούτοις καταβάλλεται μια πολύχρονη προσπάθεια για την υποβάθμισή της, η οποία αποκαλύπτεται, όπως σημείωσαν και από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, που προβλέπει την κατασκευή λιμανιού σε μια ζώνη με τουριστική προοπτική, καθώς και διάφορες άλλες χρήσεις που προκαλούν όχληση και υποβάθμιση.
Ακολούθως οι κάτοικοι οδήγησαν τους δημοσιογράφους στο χώρο όπου μεταφέρθηκε η λυματολάσπη του Βιολογικού, βόρεια του Κέντρου Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών, όπου πραγματικά ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να σταθεί κάποιος περισσότερο από λίγα λεπτά.
Οι κάτοικοι δήλωσαν ότι επιχείρησαν χθες να πληροφορηθούν γιατί έγινε αυτή η μεταφορά της λυματολάσπης, αλλά μόλις τους είδαν από τον Βιολογικό Καθαρισμό έσπευσαν οι εργαζόμενοι και οι οδηγοί των φορτηγών να κλειδώσουν την πόρτα της μονάδας και να απομακρυνθούν. Αυτή η αντίδραση των εργαζομένων, τόνισαν οι κάτοικοι, φανερώνει ότι είναι παράνομο αυτό που έχει συμβεί τις τελευταίες ημέρες με τη μεταφορά της λυματολάσπης.
Επιπλέον τόνισαν ότι η λάσπη έχει μεταφερθεί σε σημείο δίπλα ακριβώς από τον χάνδακα Μουτελάκη, από όπου αφενός ποτίζουν οι αγρότες της περιοχής, τα προϊόντα των οποίων καταναλώνονται από τους κατοίκους της Καλαμάτας, αφετέρου η λυματολάσπη με τη βροχή θα φύγει προς το χάνδακα και από εκεί θα φτάσει στη θάλασσα αλλά και θα μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα.
Τέλος, οι κάτοικοι ζήτησαν να σταματήσουν όλες αυτές οι ενέργειες και να προστατευθεί η περιοχή τους που εδώ και χρόνια υφίσταται τεράστια υποβάθμιση.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΚ, Ανδρέα Καραγιάννη, σημείωσε ότι η δημοτική αρχή, αναγνωρίζοντας τα προβλήματα που υπάρχουν στην περιοχή του Ασπροχώματος, έκανε ένα μεγάλο αγώνα και κατάφερε τελικά να εντάξει στο ΕΣΠΑ την αναβάθμιση και επέκταση του Βιολογικού Καθαρισμού, έργο που θα ξεκινήσει οπωσδήποτε μέσα στους επόμενους δύο μήνες και θα βελτιώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την κατάσταση.
Στο πλαίσιο αυτού του έργου, πρόσθεσε, ήταν αναγκαίο να μεταφερθεί η αδρανοποιημένη, όπως επέμεινε, λυματολάσπη από την περιοχή του Βιολογικού στο σημείο που παρουσίασαν οι κάτοικοι του Ασπροχώματος. Στο σημείο όπου βρισκόταν η λάσπη θα γίνουν διάφορες νέες εγκαταστάσεις του Βιολογικού, ανάμεσά τους και ο χώρος ξήρανσης.
Ο κ. Καραγιάννης τόνισε ότι η μεταφορά της λυματολάσπης, εξαιτίας της οποίας προκλήθηκε κάποια δυσοσμία, ολοκληρώθηκε χθες και το πρόβλημα με τη μυρωδιά θα περιοριστεί.
Στ.Μ.

Κράτα το

Προώθηση της απασχόλησης μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα

 

Εκδόθηκε η ΚΥΑ 3.24641/Οικ.3.1574/26.08.2013 (ΦΕΚ 2091/27.08.2013 τεύχος Β’) «Προώθηση της

εθνοσημο
εθνοσημο

απασχόλησης μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα»

Η Πράξη έχει ως στόχο τον περιορισμό των κοινωνικών αντιδράσεων  εξ αιτίας της ανεργίας πληθυσμιακών ομάδων, που πλήττονται από την οικονομική κρίση τις μνημονιακές πολιτικές και της μακράς ύφεσης που υφίσταται η ελληνική οικονομία ως αποτέλεσμα τους,Η πράξη κινείται  βάσει των στοιχείων της εγγεγραμμένης ανεργίας του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού.

Τα προγράμματα αυτά, μεταξύ άλλων, εντάσσονται και στους τομείς αναβάθμισης των υπηρεσιών που παρέχονται προς τους πολίτες από τους φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως η αναβάθμιση και συντήρηση δημοτικών υποδομών, η αναβάθμιση της λειτουργίας των δημοτικών υπηρεσιών με έμφαση στην προώθηση της χρήσης τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνίας (ΤΠΕ) κ.λ.π.

 

>ΚΑΛΑΜΑΤΑ: Το ακίνητο Αλειφέρη-Μαρκοπούλου

Με αφορμή ένα διατηρητέο…

Γράφτηκε από τον   ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Με αφορμή ένα διατηρητέο...

Arrows1-13Στο σφυρί βγάζει το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων το ακίνητο Αλειφέρη-Μαρκοπούλου, το οποίο καλύπτει όλο το τετράγωνο μεταξύ των οδών Αριστομένους-Κολοκοτρώνη-Σφακτηρίας-Αναπλιώτη. Συνέχεια ανάγνωσης >ΚΑΛΑΜΑΤΑ: Το ακίνητο Αλειφέρη-Μαρκοπούλου

>Υπέρογκες αυξήσεις των δημοτικών τελών έρχονται μαζί με τον εργολάβο των σκουπιδιών

δημοσιογραφικός χώρος
δημοσιογραφικός χώρος

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ 30%!

Ένα ξεγυρισμένο χαράτσι περιμένει τους δημότες της Καλαμάτας αλλά και όλους τους Πελοποννήσιους, με την έλευση τουΥπέρογκες αυξήσεις των δημοτικών τελών έρχονται μαζί με τον εργολάβο των σκουπιδιών δεύτερου εξαμήνου του 2014. Η ιδιωτικοποίηση της επεξεργασίας των σκουπιδιών φέρνει υπέρογκες αυξήσεις στα δημοτικά τέλη. Ο δήμαρχος Καλαμάτας και πρόεδρος της ΠΕΔ Πελοποννήσου τώρα διαπιστώνει ότι το βάρος για τους δημότες θα είναι αφόρητο… Συνέχεια ανάγνωσης >Υπέρογκες αυξήσεις των δημοτικών τελών έρχονται μαζί με τον εργολάβο των σκουπιδιών

η Καλαμάτα πληρώνει 200.000€ το μήνα ενώ με τη ΜΟΛΑΚ θα είχαμε μηνιαίο κόστος 38.000€

18/08/2013

Παύλε δεν τα είπες καλά…

Γιάννης Ίσαρης, Μπάμπης Αργύρης, Αντώνης Μπαρσίνικας και Αντώνης Κατσάς, μέλη της Ομάδας Δράσης για τον Ταΰγετο, στη ΜαραθόλακκαΓιάννης Ίσαρης, Μπάμπης Αργύρης, Αντώνης Μπαρσίνικας και Αντώνης Κατσάς, μέλη της Ομάδας Δράσης για τον Ταΰγετο, στη Μαραθόλακκα

Του Αντώνη Μπαρσίνικα*
Σε συζήτηση στην Οικονομική Επιτροπή ο Παύλος Μπουζιάνης Υπασπιστής (Αντιδήμαρχος) του Δημάρχου, με ή χωρίς εισαγωγικά, Παναγιώτη Νίκα δήλωσε ότι ο Δήμος πληρώνει πολλά χρήματα για τη μεταφορά των σκουπιδιών επειδή…

…το δικαστήριο έκλεισε, μετά από προσφυγή πολιτών, τη Μαραθόλακκα.
Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: Ή ο Παύλος δεν ξέρει καλά το θέμα και τότε όλα καλά – νέος είναι στην πολιτική και την αυτοδιοίκηση θα μάθει – ή ξέρει και σκόπιμα παραπληροφορεί τους Δημότες για να ευθυγραμμισθεί με τις απόψεις του εργοδότη του, με ή χωρίς εισαγωγικά.
Παύλο η Καλαμάτα πληρώνει 100.000€ το δεκαπενθήμερο, 200.000€ το μήνα, γιατί ο Δήμαρχος, με ή χωρίς εισαγωγικά, και η Δημοτική Αρχή αρνείται πεισματικά (γιατί άραγε?) να λειτουργήσει μια από τις πιο σοβαρές υποδομές που διαθέτει η πόλη, τη Μονάδα Λιπασματοποίησης (ΜΟΛΑΚ), την οποία παρέλαβε έτοιμη για λειτουργία και με μηνιαίο κόστος 38.000€.
Τόσα πλήρωσε, δηλ. 200.000€ το μήνα, για το μηχάνημα του Σούκου, (αυτή την αστεία κατασκευή, που κατά δήλωση του Δημάρχου, με ή χωρίς εισαγωγικά, μπορούσε να κάνει διαχείριση ακόμα και μέσα στην Κεντρική Πλατεία), για να βρωμίζει τη Μαραθόλακκα με τεμαχισμένα σκουπίδια. Τόσα πλήρωσε, δηλ. 200.000€ το μήνα, για το μηχάνημα του Ρέντζου, για να γεμίσει σκουπιδοδέματα τον ΤΑΥΓΕΤΟ. Τόσα πλήρωνε και πληρώνει, δηλ. 200.000€ το μήνα, για να μεταφέρει τα σκουπίδια και να βρωμίζει τις διπλανές περιοχές. Να σημειωθεί ότι για τη μεταφορά γίνονται απανωτές απευθείας αναθέσεις, χωρίς διαγωνισμό, στο ίδιο άτομο.
Για τη διαβεβαίωση ότι διατηρούν την πόλη καθαρή, μάλλον εννοεί την Πλατεία του μετά τα τελευταία γυαλίσματα, γιατί με μία βόλτα στις γειτονιές και τα διαμερίσματα θα δουν τα χάλια