αυτοδιοίκηση και «μνημόνιο 3»

Sharing is caring!

Ημερομηνία: 26/11/2012
Νομίζω ότι δεν υπάρχει Έλληνας που να μη γνωρίζει ότι η χώρα μας περνάει οικονομική κρίση. Όχι όμως αυτή την κρίση να τη μετατρέψουμε σε κρίση θεσμών, αξιών δημοκρατίας.
Γράφει ο Γιώργος Παπαθανασίου, δήμαρχος Δ. Δίου – Ολύμπου
Η τοπική αυτοδιοίκηση ανέλαβε να πληρώσει μεγάλο μερίδιο, για να ξεφύγουμε από την οικονομική κρίση. Ενδεικτικά αναφέρω τη μείωση των δημάρχων απ’ τον «Καποδίστρια» στον «Καλλικράτη», από 1.034 σε 325 (-69%), των δημοτικών συμβούλων από 16.390 σε 9.375 (-43%), των ειδικών συμβούλων και συνεργατών από 2.298 σε 940 (-80%), τις μειώσεις αποδοχών των αιρετών και υπαλλήλων να ξεπερνά το 50%.
Όσον αφορά τις επιχορηγήσεις των δήμων από τον κρατικό προϋπολογισμό, οι κεντρικοί αυτοτελείς πόροι (ΚΑΠ) μειώθηκαν από το 2009 στο 2012 κατά 60% και οι επιχορηγήσεις για επενδύσεις (ΣΑΤΑ) μειώθηκαν κατά 55,16% και το 2012 μας αποδόθηκε ποσό μηδέν (0).
Μετά τις υπέρογκες περικοπές στις επιχορηγήσεις των δήμων από τους ΚΑΠ, οι οποίοι οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική κατάρρευσή τους, μετά τις κυβερνητικές παλινωδίες στο πρόγραμμα «εναρμόνισης», έρχονται μέτρα τα οποία αφαιρούν πλέον τη δυνατότητα λειτουργίας και άσκησης αρμοδιοτήτων και πλήττουν καίρια τον πυρήνα του συνταγματικά κατοχυρωμένου θεσμού της αυτοδιοίκησης.
Το «παρατηρητήριο οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ» αντίκειται ευθέως στις συνταγματικές διατάξεις, καταλύει την αυτοτέλεια της τοπικής αυτοδιοίκησης και συνιστά μια απαράδεκτη επιτροπεία.
Αντί η κυβέρνηση να αποδώσει στην αυτοδιοίκηση τους πόρους που επί χρόνια υπεξαιρούσε, τους πόρους με τους οποίους είναι υποχρεωμένη να χρηματοδοτήσει τις αρμοδιότητες που μεταβίβασε και συνεχίζει να μεταβιβάζει, εγκαθιστά αντισυνταγματικές επιτροπές για να ελέγχουν τη φτώχεια των δήμων και να τιμωρούν ακόμη και τους πολίτες με αύξηση τελών.
Η απαράδεκτη ρύθμιση θίγει την αξιοπρέπεια όλων των αιρετών και των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση, οι οποίοι με τεράστιες προσπάθειες κρατούν ακόμα όρθιους τους δήμους, ασκούν τις αρμοδιότητές τους και συμβάλλουν καθοριστικά στη διατήρηση της συνοχής μια κοινωνίας που διαλύεται υπό το βάρος της κρίσης.
Η υποταγή της Ελλάδας στην τρόικα και η επιτροπεία της τελευταίας στον κρατικό προϋπολογισμό δεν μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για αντίστοιχη εφαρμογή και στην αυτοδιοίκηση.
Η απαγόρευση των προσλήψεων μέχρι το 2016 σε συγκεκριμένες ειδικότητες, όπως οι ανταποδοτικές ή οι κοινωνικές υπηρεσίες, δυναμιτίζουν τη λειτουργία των δήμων.
Δυστυχώς, όμως, φαίνεται πως η απαξίωση της αυτοδιοίκησης δεν είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο αλλά μια πολιτική επιλογή.
Ο κρατικός προϋπολογισμός του 2013 επισημοποιεί την υπεξαίρεση των πόρων της αυτοδιοίκησης και σφραγίζει ουσιαστικά την κατάρρευση των δήμων.
Η επιλογή υποβάθμισης, απαξίωσης και διάλυσης της αυτοδιοίκησης προκαλεί την απόλυτη ανάγκη εγρήγορσης και κινητοποίησης όλων μας.
Η ιστορία και οι αγώνες της αυτοδιοίκησης δείχνουν τον δρόμο.