ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΝΟΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΔ ΚΡΗΤΗΣ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΝΟΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΤΗΣ ΠΕΔ ΚΡΗΤΗΣ


6 ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ  ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ  ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΔ ΚΡΗΤΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΕΤΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 28-11-2012 ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑΣ 

 

 

Η οξύτατη οικονομική κρίση, στην οποία έχει βουλιάξει τα τελευταία χρόνια, όλη η ανθρωπότητα, είναι φανερό ότι έχει αλυσιδωτές δραματικές επιπτώσεις στους περισσότερους τομείς της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής.

 

Την εικόνα της κρίσης του σύγχρονου κράτους, ως απόρροια της εξέλιξης, αλλά και της κρίσης του κοινωνικοοικονομικού συστήματος, συμπληρώνει η δραματική επιδείνωση του συστήματος προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

 

Η χώρα μας ζει αυτήν την περίοδο την πιο οδυνηρή κατάσταση των τελευταίων 50 χρόνων. Δοκιμάζονται σκληρά οι αντοχές και τα όρια της κοινωνίας αλλά και οι θεσμοί στους οποίους βασίζονται οι δημοκρατικές λειτουργίες και τα κεκτημένα.

 

Σε αυτό το περιβάλλον κυριαρχούν, δυστυχώς, εύκολα ισοπεδωτικές αντιλήψεις και λογικές. Κατασκευάζονται εύκολα ένοχοι και υπαίτιοι, ενώ οι πραγματικοί υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης υποδύονται τους τιμητές και ενίοτε τους τιμωρούς που επιδιώκουν την κάθαρση.

 

Η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και κράτους έχει διασαλευτεί. Η ανάκτηση της αξιοπιστίας συναρτάται, φυσικά, με την αποκατάσταση του κύρους βασικών θεσμών του δημοκρατικού πολιτεύματος, όπως είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η Τ. Α. αποτελεί σημαντικό θεσμό της λειτουργίας του κράτους. Το κύρος των θεσμών εξαρτάται από την πολιτικά ενάρετη και λειτουργικά αποτελεσματική συμπεριφορά των φορέων τους. Είναι ζήτημα αξιόπιστης και αποτελεσματικής λειτουργίας του θεσμού. Ο θεσμός δεν λειτουργεί από μόνος του. Ενσαρκώνεται και λειτουργεί από το φορέα του.

 

Η αποκατάσταση την εμπιστοσύνης των πολιτών στους φορείς πολιτικής εξουσίας περνά αναγκαστικά από τη θεαματική αναδιάρθρωσή τους.

 

“Η μυστική βοή τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων” (Κ.Π. Καβάφης). Το μοναδικό ζητούμενο – η παραμονή της χώρας στον πυρήνα του ευρώ – είναι μάλλον προς το παρόν κοινωνικά αποδεκτό. Όσο για το αύριο της χώρας νομίζουμε, ότι η συζήτηση δεν μπορεί να αγνοήσει μια μείζονα σταθερά, την ΕΥΡΩΠΗ.

 

Αρνούμαστε να φανταστούμε την Ελλάδα έξω από την Ευρώπη, γιατί αυτό σημαίνει “μεγαλύτερη εξαθλίωση, απελπισία, μετανάστευση, αποδυνάμωση του εργατικού δικαίου”. Επίσης μια επιστροφή στη δραχμή, που κάποιοι δημαγωγοί προβάλλουν, θα ήταν ακόμη χειρότερη από τα μέτρα που επιβάλει η τρόικα και αποδέχεται η Ελληνική κυβέρνηση.

 

Παρά την κρίση στη χώρα μας επιβιώνουν ακόμη θύλακες ποιότητας, εστίες αντίστασης στον ανέξοδο λαϊκισμό. Ένα τέτοιο επίπεδο αντίστασης, ανάσχεσης και προοπτικής είναι ο χώρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η Τ.Α. είναι παράγοντας που συμβάλλει στην ισόρροπη ανάπτυξη με την αντιμετώπιση των τεράστιων ανισοτήτων που εμφανίζονται μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Είναι φορέας κοινωνικής και οικονομικής προόδου, φορέας ουσιαστικής κοινωνικής συμμετοχής, δημοκρατίας και διαφάνειας.

 

Αναρωτιόμαστε, αν οι πολίτες έχουν τη διάθεση, μέσα στον καταιγισμό παραπληροφόρησης που δέχονται καθημερινά, μπορούν να ακούσουν τις απόψεις μερικών Δημάρχων που ζητούν να τους αναγνωριστεί τουλάχιστον, το τεκμήριο της αθωότητας. Το κάνουμε όχι διεκδικώντας, επαίνους, αλλά για να κατανοήσουν οι πολίτες, οι δημότες μας τις επιπτώσεις που θα υποστούν από τις ήδη δημιουργηθείσες συνθήκες λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

 

Το περιβάλλον που καλείται να λειτουργήσει η Αυτοδιοίκηση στην εποχή του μνημονίου είναι ασφυκτικό. Κυρίως, όμως, είναι απαγορευτικό για να επιτελέσει το ρόλο της. Δυστυχώς η άμυνα μας απέναντι στις επιθέσεις που το καθιστούν ασφυκτικό είναι ασύλληπτα δύσκολη, γιατί κάθε φορά που επιχειρείται παραβίαση των κεκτημένων της κάποιοι επιδιώκουν να αμαυρώσουν την εικόνα του θεσμού. Ποιοι; Μια ολόκληρη στρατιά εκφωνητών και σχολιαστών των αθηναϊκών κυρίως ΜΜΕ, που κατ εντολή διαμορφώνουν το «δικό τους γήπεδο», μέσα από μια, συντονισμένη, καθημερινή μάχη προπαγάνδας. Αυτοί οι ίδιοι ταυτόχρονα αρνούνται να δουν το εσωτερικό του χώρου τους και να κάνουν την αυτοκριτική τους.

 

Δεν παραγνωρίζουμε τις δικές μας ευθύνες και τις στρεβλώσεις του θεσμού που υπηρετούμε. Καταδικάζουμε τα όποια περιστατικά, έστω και μεμονωμένα, κακοδιοίκησης εμφανίζονται στο χώρο της Τ.Α. και ζητούμε την παραδειγματική τιμωρία των επίορκων «συναδέλφων» μας. Μετά από αιτήματα της Τ.Α. έχουν θεσμοθετηθεί κανόνες και διαδικασίες διαφάνειας, όργανα ελέγχου της οικονομικής διαχείρισης των Δήμων και ελέγχου των δαπανών τους.

 

Το Αυτοδιοικητικό κίνημα με αγώνες ανέδειξε την αναγκαιότητα της διοικητικής αποκέντρωσης, με την ενίσχυση της αυτονομίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, γιατί θεώρησε ότι αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής και την ανάπτυξη της κοινωνικοοικονομικής δραστηριότητας σε περιφερειακό επίπεδο.

 

Το κράτος με το Σχέδιο «Καλλικράτης» επικαλέστηκε ότι επιχειρεί τη σημαντικότερη μεταπολιτευτική μεταρρύθμιση της διοικητικής διάρθρωσης της χώρας, με στόχο να συντελέσει και στην ανασύνταξη του πολιτικού συστήματος γενικότερα.

 

Δύο χρόνια εφαρμογής του Σχεδίου «Καλλικράτης» οι πολυδιαφημιζόμενοι ισχυροί Δήμοι τείνουν να γίνουν αδύναμα γραφειοκρατικά μορφώματα, χωρίς ουσιαστική δυνατότητα και οικονομικούς πόρους.

 

Η αναδιάρθρωση αυτή της Τ.Α. οδήγησε στον αποκλεισμό συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών και την άγρια περικοπή πόρων. Μετατρέπει την Τ.Α. σε  φορομπηχτικό μηχανισμό για να μπορέσει να ασκήσει τις αρμοδιότητες της. Οι θεσμοθετημένοι κεντρικοί αυτοτελείς πόροι συνεχώς συρρικνώνονται και παρακρατούνται αυθαίρετα από την κεντρική Διοίκηση.

 

Η χώρα και η Αυτοδιοίκηση ζουν ένα άθλιο παρόν χωρίς ορατή προοπτική, βελτίωσης για το μέλλον. Ο «Καλλικράτης» μετατράπηκε σε μια συντηρητική και γραφειοκρατική μεταρρύθμιση, μακριά από τους πολίτες και τις ανάγκες τους. Η αυτοδιοίκηση μετατρέπεται σε ετεροδιοίκηση και τείνει να ταυτισθεί με τη διοίκηση.

 

Η αυθαίρετη, αθρόα, χωρίς σχεδιασμό και οικονομική στήριξη, μεταφορά πλέον των 220 αρμοδιοτήτων στην Τ.Α., θα έχει το προφανές αποτέλεσμα να μην ασκούνται ούτε οι αναγκαίες αρμοδιότητες. Το κράτος όχι μόνο δεν εξασφαλίζει τη μεταφορά των αναγκαίων πόρων στην Τ.Α., αλλά προχωρά μέσα από τις μόνιμες και συστηματικές περικοπές οικονομικών πόρων, σε δεύτερη γενιά υπεξαιρεθέντων πόρων. Ο προϋπολογισμός του 2013, μόνο, αφαιρεί 1,7 δις από την Τ.Α. λόγω εσφαλμένης εφαρμογής των κριτηρίων απόδοσης των ΚΑΠ στην Τ.Α.

 

Τα μνημόνια που έχουν ψηφιστεί επισύρουν απολύσεις, περικοπές θεσμοθετημένων πόρων, διάλυση υπηρεσιών σε κρίσιμους τομείς, όπως οι κοινωνικές υποδομές και ελλειμματικούς προϋπολογισμούς των Δήμων.

 

Το παρατηρητήριο οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ, το οποίοι θεσμοθέτησε το Γ΄ Μνημόνιο (Ν.4093/2012), αποτελεί το καθοριστικό πλήγμα για τη διοικητική αυτοτέλεια και οικονομική αυτοδυναμία των Δήμων.

 

Για όλα αυτά που συμβαίνουν η αυτοδιοίκηση με τα συλλογικά της όργανα, έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Δεν αντέταξαν έγκαιρα και αποτελεσματικά απέναντι στις αυθαιρεσίες της κεντρικής Διοίκησης. Δεν ανέταξαν σθεναρή αντίσταση με ολοκληρωμένο Σχέδιο και προτάσεις. Δεν εξάντλησαν όλες τις πραγματικές και νομικές δυνατότητες που είχαν στα χέρια τους.

 

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά η Αυτοδιοίκηση υποχωρεί και τείνει να γίνει κρατική υπηρεσία. Ακρωτηριάζεται η αυτοτέλεια και η αυτοδυναμία της. Η έλλειψη των οικονομικών πόρων οδηγεί στην αδυναμία άσκησης πολιτικών. Υπάρχει αντικειμενική αδυναμία άσκησης από τους ΟΤΑ των θεσμοθετημένων, αρμοδιοτήτων της, πράγμα που οδηγεί στον ευτελισμό και την απαξίωση του θεσμού.

 

Με αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις, στο πλαίσιο των Μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, η καταστατική θέση των αιρετών ακυρώνεται, απογυμνώνεται και υποβαθμίζεται, με αποτέλεσμα την ακύρωση της νομικοπολιτικής θέσης και του status του αιρετού.

 

Ο δημόσιος βίος οδηγείται να προσελκύει μόνο φιλόδοξους με περιορισμένους ορίζοντες και δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία ανθρώπους και όχι ταλαντούχους και επιτυχημένους ανθρώπους. Η εξέλιξη αυτή υποβαθμίζει περαιτέρω τη λειτουργία των θεσμών και την Τοπική Ανάπτυξη.

 

Απέναντι σ’ αυτήν την ανεπιθύμητη και επιζήμια κατάσταση οφείλουμε να αντιδράσουμε, με το ΛΑΟ και για τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Να συμπορευτούμε συντεταγμένα σε κοινούς αγώνες με τους εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Να αναλάβουμε πρωτοβουλίες, να αντιμετωπίσουμε σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, τις αυθαιρεσίες και τις τετελεσμένες καταστάσεις της Κυβέρνησης και του Διευθυντηρίου της Ευρώπης. Να ζητήσουμε την έννομη προστασία από τα όργανα της δικαστικής εξουσίας. Να ενεργοποιήσουμε το δίκτυο αλληλεγγύης της Αυτοδιοίκησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

  • Η συνταγματική επιταγή για κατοχύρωση και διασφάλιση της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας της τοπικής Αυτοδιοίκησης, πρέπει να επαναβεβαιωθεί με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣΤΕ), ασκώντας για το σκοπό αυτό, άμεσα η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), αίτηση ακυρώσεως για εκτελεστές διοικητικές πράξεις που έχουν εκδοθεί κατ’ επιταγή του Μνημονίου Γ΄ (Ν.4093/2012) ενώπιον του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου (ΣΤΕ).

 

Η πάγια νομολογία του ΣΤΕ δίδει ιδιαίτερη έμφαση στη σύνδεση της μεταβίβασης αρμοδιοτήτων με τη μεταφορά πόρων για να διασφαλιστεί η παροχή υπηρεσιών στους πολίτες υπό πραγματικούς όρους. Αν αυτή η σύνδεση αρμοδιοτήτων και πόρων τηρηθεί εκ μέρους της κεντρικής διοίκησης, τότε και μόνο ο ΟΤΑ είναι υποχρεωμένος να ασκήσει τις αρμοδιότητες που του ανατίθενται.

  • Το υφιστάμενο σύστημα χρηματοδότησης της Τ.Α. έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του. Το νέο σύστημα πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του δημότη και να διευθετεί όλες τις τοπικές υποθέσεις (ρυθμίσεις, διεκπεραιώσεις, αναπτυξιακές κατευθύνσεις κλπ).

 

Επιπλέον η κατανομή των επιχορηγήσεων πρέπει να ανταποκρίνεται σε δύο βασικές αρχές:

Α) Την αρχή της οριζόντιας ισότητας.

Β) Την αρχή της κάθετης ισότητας

Η πρώτη αρχή ικανοποιείται, όταν οι ΟΤΑ που βρίσκονται κάτω από τις ίδιες συνθήκες έχουν την ίδια μεταχείριση. Η δεύτερη αρχή ικανοποιείται όταν οι ΟΤΑ που βρίσκονται κάτω από διαφορετικές συνθήκες, έχουν διαφορετική μεταχείριση.

 

Σχετικά με τα κριτήρια που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη δίκαιη κατανομή των πόρων προτείνουμε ορισμένες προϋποθέσεις:

  • Το κριτήριο πρέπει να αντικατοπτρίζει την κοινωνική αντίληψη της «δίκαιης» κατανομής.
  • Η κατανομή ανάμεσα στους ΟΤΑ, πρέπει να ανταποκρίνεται όσο περισσότερο στις πραγματικές διαφορές μεταξύ των ΟΤΑ.
  • Το κριτήριο πρέπει να είναι απλό στην εφαρμογή του.

 

Θεωρούμε ότι η Αυτοδιοίκηση πρέπει να εμφανίζεται ως δύναμη αλλαγής και όχι φοβικής συντηρητικής υπεράσπισης λογικών που την καθιστούν φορέα διεκπεραίωσης διοικητικών πράξεων.

 

Η Τ.Α. δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνηγορήσει στην κατάργηση των λειτουργιών που ορίζουν στοιχειωδώς την κοινωνία μας ως κοινωνία συνοχής. Αν υποχωρήσουν τώρα και ουσιαστικά αυτοκαταργηθούμε, η επόμενη φάση της κοινωνίας μας θα χαρακτηρίζεται ως η εποχή που ιδιωτικές εταιρίες θα εμπορεύονται κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες κοινωνικής ωφέλειας.

 

Οφείλουμε συνεπώς να έχουμε διαρκώς τη σκέψη μας σε μια Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία του Πολίτη, η οποία να λειτουργεί, ως λαϊκή εξουσία. Να είναι αγωνιστική και διεκδικητική και να είναι οικονομικά επαρκής για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της.

 

Μόνο με τη συνεργασία μπορούμε να βγούμε πιο δυνατοί από την κρίση.

Χωρίς φαντασία, όνειρα και ελπίδα χωρίς όραμα, η δημοτική πολιτική και γενικότερα η πολιτική είναι αφυδατωμένη και ξύλινη.

 

 

 Ακολουθούν οι προτάσεις για τα οικονομικά των Δήμων:

 

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι δήμοι όλης της χώρας διατυπώνεται με μία μόνο λέξη: ΑΔΙΕΞΟΔΟ. Το οικονομικό πρόβλημα είναι ΚΑΘΟΛΙΚΟ, δεν σχετίζεται με φαινόμενα κακοδιοίκησης, κακοδιαχείρισης και διαφθοράς, αλλά είναι ένα βαθύτατο πολιτικό πρόβλημα με  πολλαπλές συνέπειες στην λειτουργία του θεσμού. Στα πλαίσια της αντιμετώπισης των οικονομικών προβλημάτων της Αυτοδιοίκησης και παίρνοντας ως βάση τα παρακάτω.

α) Εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας (EXTA) του Συμβουλίου της Ευρώπης (ν. 1850/89) και του άρθρου 102 του Συντάγματος 1975/1986/2001

β) Κατοχύρωση της οικονομικής αυτοτέλειας των Δήμων και,

γ) Την υιοθέτηση και εμπέδωση της φορολογικής αυτονομίας των Δήμων, σας υποβάλουμε τις παρακάτω προτάσεις για τα οικονομικά της Αυτοδιοίκησης:

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

  1. Άμεση δέσμευση για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων: Πρόκειται για ληξιπρόθεσμα  χρέη περίπου 900.000.000  Ευρώ (χρέη σε προμηθευτές κατ’ έτος), έως το 2011 τα όποια σήμερα αποτελούν αγκάθι στην εύρυθμη λειτουργία των ΟΤΑ.  Τα χρέη αυτά  συμπεριλαμβάνεται στα 6,3 δις ευρώ χρέος της Γενικής κυβέρνησης που έχουν δοθεί στην Τρόικα για την δόση εάν αυτή δοθεί.
  2. Αναπροσαρμογή της κάθε φορά καταβαλλόμενης δόσης προς το ΤΠ&Δ εάν υπάρχει διακύμανση,  όπως η  μείωση των  ΚΑΠ, γιατί ενώ μέχρι σήμερα  έχουν μειωθεί πάνω από 50% οι δόσεις των δάνειων παραμένουν σταθερές.
  3. Επέκταση της ρύθμισης των δανείων που ισχύει σήμερα μόνο για το ΤΠ&Δ και στις υπόλοιπες εμπορικές τράπεζες που συμμετέχουν στην ανακεφαλαιοποίηση. Επίσης ειδική ρύθμιση πρέπει να προβλεφτεί για τις Συνεταιριστικές τράπεζες που δεν εντάσσονται στον μηχανισμό στήριξης αλλά έχουν δανειοδοτήσει Δήμους.
  4. Μείωση του εργολαβικού οφέλους από 28% σε 18%: Με βάση το νόμο του εργολαβικού οφέλους βγαίνει από την κοστολόγηση ενός έργου + 28% (το οποίο πηγαίνει άμεσα στον εργολάβο και πληρώνεται από τους δήμους).
  5. Περιορισμός του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας των δήμων. Οι δήμοι, όπως και οι ΔΕΥΑ, να τιμολογούνται  για το  ηλεκτρικό ρεύμα, με βάση το βιομηχανικό τιμολόγιο και όχι το οικιακό. Οι Δήμοι, προσφέρουν  κοινωνικό έργο, ύδρευση, άρδευση, σχολεία  και λοιπές παροχές  και κάθε  έχουν δικαίωμα να έχουν αυτό το πλεονέκτημα.
  6. Απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στην προμήθεια πετρελαίου θέρμανσης των σχολείων και των Ν.Π.Δ.Δ. αυτών (παιδικών σταθμών κ.λ.π), αλλά και των μηχανημάτων που χρησιμοποιούνται από τους Δήμους.
  7. Καθολική χρήση της δημοτικής ενημερότητας και σύνδεση της με την φορολογική ενημερότητα στην βάση ενημέρωσης στοιχείων μέσω taxis net. Δηλαδή σε κάθε συναλλαγή του πολίτη με διάφορες κρατικές υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ, Πολεοδομίες), για ταξινόμηση αυτοκίνητου, αγοραπωλησία ακίνητων κλπ, να υπάρχει η υποχρέωση προσκόμισης της ενημερότητας έτσι ώστε όποιος χρωστάει στο Δήμο, να μην μπορεί να  διεκπεραιώσει την υπόθεση του.
  8. Διαδικασία μισθολογικής δαπάνης Δήμων από Ενιαία Αρχή Πληρωμών. Οι δημοτικοί υπάλληλοι να πληρώνονται άμεσα από το κράτος.
  9. Δημιουργία προγράμματος Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο ΕΣΠΑ. Να δεσμεύουν πόροι του ΕΣΠΑ  τους οποίους θα διαχειριστούν οι Δήμοι αποκλειστικά για υλοποίηση αναπτυξιακών προγραμμάτων. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα μπορεί εκτός από έργα να εντάσσει και την εκπόνηση μελετών. Σήμερα αυτό θεωρείτε απαραίτητο εργαλείο για την ανάπτυξη των Δήμων.

10. Ενεργοποίηση του προγράμματος αυτεπιστασίας με συγκεκριμένη  χρηματοδότηση  και λειτουργία όπως το πρόγραμμα  «Θησέας» με απλές διαδικασίες στα πλαίσια εκτέλεσης μικρών έργων καθημερινότητας.

11.  Ενεργοποίηση Πράσινου Ταμείου. Το συγκεκριμένο ταμείο έχει ως <<κεφάλαιο>> 1 δις. Ευρώ, το όποιο πήγε στο Τ.Π.&Δ., αλλά μέχρι σήμερα οι Δήμοι δεν έχουν πάρει ούτε ένα ευρώ.

12.  Συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην οργάνωση και λειτουργία των κτηματογραφικών γραφείων, και θεσμοθέτηση προμήθειας υπέρ των Δήμων για την   λειτουργία τους.

13.  Κλιμακωτή εφαρμογή με νόμο του τέλους  παρεπιδημούντων και όχι στα πλαίσια του μνημονικών επιταγών δηλαδή (από 0.5%-2%) από το 0,5% που είναι σήμερα. Το τέλος αυτό είναι ανταποδοτικό και ενισχύει ιδιαίτερα τους τουριστικούς Δήμους στην παροχή υπηρεσιών καθαριότητας και άλλων παρεμβάσεων.

14.  Θεσμοθέτηση και εφαρμογή της Φορολογικής Αυτονομίας των Δήμων που σημαίνει και κατοχύρωση της οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ. Να συμμετέχει η Αυτοδιοίκηση στην είσπραξη των φόρων, με το δικό της μηχανισμό, με τις Ταμειακές Υπηρεσίες, χωρίς επιβολή νέων φόρων αλλά άμεση διαχείριση των υπαρχόντων και να γίνει δίκαιη ανακατανομή στους πόρους της Αυτοδιοίκησης.

15.  Κατανομή των ΚΑΠ χωρίς περικοπές με βάση τον Ν. 3852.10 και σε κάθε περίπτωση να εγγυάται το ελάχιστο λειτουργικό κόστος  των Δήμων, όπως μισθοδοσία και λοιπές ανελαστικές δαπάνες.

16.  Δικαστική διεκδίκηση, από την ΚΕΔΕ, των θεσμοθετημένων πόρων που δεν αποδίδονται  στην Αυτοδιοίκηση.

17.  Ανάληψη πρωτοβουλίας νομοθετικής ρύθμισης, συμβατής με το ευρωπαϊκό και εθνικό δίκαιο, για την ανακοπή των αναγκαστικών εισπράξεων (κατασχέσεων) εις βάρος των Δήμων.

18.  Έκδοση Δημοτικών Ομολόγων καθώς και Ίδρυση και λειτουργία Δημοτικών Ταμιευτηρίων.

19.  Επανεξέταση της δυνατότητας άσκησης των κρατικών αρμοδιοτήτων που έχουν εκχωρηθεί στους ΟΤΑ.

20.  Αλλαγή συστήματος κατανομής των ΚΑΠ. Εντοπισμός ακραίων εκφάνσεων, στρεβλώσεων και διόρθωσή τους. Νέα κριτήρια ΚΑΠ. Εξασφάλιση του ελάχιστου κόστους λειτουργίας των Δήμων.

 

Προτάσεις για το πλαίσιο αγωνιστικών κινητοποιήσεων :

  • Άρνηση της ανάληψης των αρμοδιοτήτων που μεταφέρονται από 1-1-2013
  • Προσφυγή στο ΣΤΕ για ακύρωση των αποφάσεων που οδηγούν την Αυτοδιοίκηση σε αδιέξοδο.
  • Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
  • Συντονισμένες εκδηλώσεις ενημέρωσης- ευαισθητοποίησης  των τοπικών κοινωνιών για τις επιπτώσεις των μέτρων στη καθημερινότητά τους, κοινή παρουσία Δημάρχων- Δημοτικών Συμβούλων για να τονιστεί η ενότητα και η αποφασιστικότητά μας
  • Άρνηση κατάθεσης προϋπολογισμών για το 2013
  • Κοινή πορεία Αιρετών και κοινωνικών φορέων στη Περιφέρεια Κρήτης ή στην Αθήνα
  • Ομαδικές παραιτήσεις Δημάρχων- Δημοτικών Συμβούλων και επιλαχόντων
  • Παράδοση κλειδιών των Δήμων στη Περιφέρεια Κρήτης

 

 

Tα παραπάνω κείμενα υπογράφουν οι Δήμαρχοι:

1) Ζαχαρίας Δοξαστάκης              Χερσονήσου

2) Ζαχαρίας Καλογεράκης             Μινώα Πεδιαδος

3) Ρούσσος Κυπριωτάκης              Αρχανών- Αστερουσίων

4) Παύλος Μπαριτάκης                  Βιάννου

5) Μαρία Πετρακογιώργη               Φαιστού

6) Νίκος Σχοιναράκης                    Γόρτυνας 

Από το … Θαλάσσιο στο Παραθαλάσσιο Πάρκο και τελικά μετατροπή της παραλίας σε αστική πλατεία.

 

Συλλογική εργασία του ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ προλιμένας ψαρεμα γαλήνηΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΚΑΛΑΜΑΤΑ 28/11/2012

 

 

Η δήλωση που έγινε στο τοπικό τύπο του κ. Νίκα και  αφορούσε την ανάπλαση της  περιοχής που οριοθετείται  νότια της οδού Ναυαρίνου από την οδό Ακρίτα  έως την  οδό Λεωνίδου , τη  χαρακτήριζε αρχικά ως μελλοντικό «θαλάσσιο πάρκο». Ο χαρακτηρισμός της επιδιωκόμενης ανάπλασης στη συνέχεια … μεταλλάχθηκε σε «παραθαλάσσιο πάρκο», επειδή ο προηγούμενος χαρακτηρισμός της ανάπλασης παρέπεμπε  μάλλον συνειρμικά σε….. ενυδρεία και θαλάσσια είδη φώκιας. Τελικά όσες και όσοι αναζητήσουν το πράσινο που σχεδιάζεται να φυτευτεί στο παραθαλάσσιο  «πάρκο»  θα πέσουν πάνω σε μια πρόταση ανάπλασης και μετατροπής του σημαντικού τριγωνικού τμήματος της παραλίας του προλιμένα και των χαρακτηριστικών της σε  μια κλασσική πλατεία αστικού τύπου με απομένουσα μια  στενή  λωρίδα σε ακτή κολύμβησης . Συνέχεια ανάγνωσης Από το … Θαλάσσιο στο Παραθαλάσσιο Πάρκο και τελικά μετατροπή της παραλίας σε αστική πλατεία.

Η τοπική αυτοδιοίκηση στη μέγγενη του Μνημονίου

Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/11/2012

Του Παναγιώτη Σκούτα*

Η εφαρμογή των μέτρων για διαθεσιμότητες-απολύσεις στους εργαζόμενους στους ΟΤΑ επιφέρει την πλήρη διάλυση και την περιθωριοποίηση του ρόλου της αυτοδιοίκησης

Η τοπική αυτοδιοίκηση συμμετέχει στο συνολικό δημοσιονομικό χρέος της χώρας με ποσοστό μόλις 0,9%, ένα από τα χαμηλότερα της Ευρώπης των 27, το οποίο βρίσκεται συγκεκριμένα στην προτελευταία θέση. Από τα 325 δισ. του δημόσιου χρέους η τοπική αυτοδιοίκηση συμμετέχει με 2,5 δισ., εκ των οποίων 1,7 δισ. από δάνεια και 835 εκατ. ληξιπρόθεσμα, όταν τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί η κρατική χρηματοδότηση στο 60% των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων, και για το 2013 θα δοθούν 1,7 δισ. λιγότερα κονδύλια από πέρσι.

Παρ’ όλη αυτή την οικονομική ασφυξία που υπόκειται, η τοπική αυτοδιοίκηση δέχεται ταυτόχρονα μια πρωτοφανή επίθεση σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας της. Η εφαρμογή του παρατηρητηρίου για τον έλεγχο των δαπανών, ουσιαστικά καταργεί το αυτοδιοίκητο, καθώς και η εφαρμογή των μέτρων για διαθεσιμότητες-απολύσεις στους εργαζόμενους στους ΟΤΑ επιφέρει την πλήρη διάλυση και την περιθωριοποίηση του ρόλου της σε μια σειρά από κρίσιμους τομείς των υπηρεσιών.

Η σκοπιμότητα αυτής της πολιτικής δεν είναι τυχαία, αλλά είναι ενταγμένη στο Μνημόνιο και εξυπηρετεί κυρίως τρεις βασικές επιλογές.

Η πρώτη απαντά στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη λιγότερο κράτος. Μείωση στο ελάχιστο των εργαζομένων στους ΟΤΑ, μηδενισμός των προσφερόμενων κοινωνικών υπηρεσιών, κατάργηση του κράτους πρόνοιας και της αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου μέσω των αποκεντρωμένων θεσμών. Επιβάλλουν τη στρατηγική της Διάσκεψης Υπουργών Κοινωνικής Πολιτικής του ΟΟΣΑ, με την οποία “το κράτος ρυθμίζει το κοινωνικό περιβάλλον, αντί του κράτους που χορηγεί κοινωνικές παροχές”. Ταυτόχρονα, μέσα από “σύγχρονα” καλυμμένα ιδιωτικά εργαλεία, όπως είναι οι ΜΚΟ, αλλά και η κοινωνική οικονομία (συνεταιρισμός, εταιρεία λαϊκής βάσης κ.λπ.), προσπαθούν -στη βάση των Συνθηκών της Ε.Ε. και των αντιλήψεων που απορρέουν από τη νεοφιλελεύθερη οικονομική λογική- να εφαρμόσουν την ανταποδοτικότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, με τη μετατροπή τους σε ελαστικές μορφές εργασίας. Αντίθετα, μια πραγματική κοινωνική οικονομία δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα, αλλά στηρίζεται στην κοινωνική χρησιμότητα, με (αμεσο)δημοκρατικά χαρακτηριστικά, και βασίζεται στις αξιακές αρχές της αμοιβαιότητας, της αλληλοβοήθειας και της αλληλεγγύης.

Η δεύτερη σκοπιμότητα αφορά την ευκαιρία που δίνει η κρίση για τη διείσδυση γερμανικών συμφερόντων με κερδοσκοπικό σκοπό σε βασικούς δημόσιους τομείς και αρμοδιότητες του κράτους «από τα κάτω», με όρους αφαίμαξης του παραγόμενου πλούτου της χώρας, παίρνοντας ταυτόχρονα κομμάτι της πίτας από τα ευρωπαϊκά κονδύλια των αναπτυξιακών προγραμμάτων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Το πρωτόκολλο συνεργασίας Ελλάδας – Γερμανίας για την τοπική αυτοδιοίκηση προωθεί μια τέτοια κατεύθυνση. Η Ελληνογερμανική Συνέλευση και η παρουσία του Φούχτελ επί ένα χρόνο στη χώρα μας εντάσσονται σε αυτή την προσπάθεια. Ήδη επιχειρείται, μέσω συμφώνων συνεργασίας για τη μεταφορά τεχνογνωσίας και παροχής συμβουλευτικής υποστήριξης, να προωθηθούν επιχειρηματικά σχέδια στην ενέργεια, στη διαχείριση των απορριμμάτων, στον τουρισμό, στον κοινωνικό και υγειονομικό τομέα κ.λπ.

Η τρίτη επιλογή είναι ο περιορισμός της δημοκρατίας και η απονεύρωση ακόμα και αυτού του συντηρητικού “Καλλικράτη”. Είναι προφανές ότι η προώθηση των παραπάνω σχεδίων επιβάλλει την ύπαρξη μιας καινοφανούς «δημοκρατίας», που δεν θα έχει καμία σχέση με τη συμμετοχική δημοκρατία, με τη συνάντηση της αυτοδιοίκησης με τα κινήματα, με την εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων. Θέτουν την αυτοδιοίκηση σε έλεγχο από την αποκεντρωμένη διοίκηση και το ελεγκτικό συνέδριο, όχι για τη νομιμότητα των αποφάσεών της, αλλά για την αποδυνάμωση των ενεργειών της και την ακύρωση του ρόλου της στην τοπική κοινωνία.

Μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ θα αλλάξει τον προσανατολισμό της αυτοδιοίκησης. Θα διαμορφώσει έναν νέο ριζοσπαστικό χάρτη που θα απαντά κυρίως στη συγκυρία, στην ανόρθωση της οικονομίας με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Η υλοποίησή του θα συνδέεται με την περιφερειακή αποκέντρωση του κράτους, με την περιφερειακή ανάπτυξη και την ανόρθωση των παραγωγικών τομέων της οικονομίας. Θα εξαλείψει φαινόμενα διαφθοράς, αναποτελεσματικότητας και θα ελαχιστοποιήσει κινδύνους απορρόφησης από ένα υπάρχον συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό μοντέλο.

Άμεσα θα της αποδοθούν κονδύλια συγκεκριμένα, για κοινωνικές δράσεις στους πιο νευραλγικούς τομείς των κοινωνικών υπηρεσιών, ώστε να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα ανθρωπιστικής κρίσης, να μην καταρρεύσουν οι άνεργοι και οι υποαπασχολούμενοι, όσοι έχουν βρεθεί στη φτώχεια. Με την καθιέρωση της απλής αναλογικής, τα όργανα του θεσμού θα γίνουν πραγματικά συλλογικά, ώστε να μπορούν να διαμορφώνουν ολοκληρωμένες κοινωνικές και οικονομικές παρεμβάσεις.

Έτσι, θα αποτελέσουν όργανα εμπροσθοφυλακής για την αντιμετώπιση της κρίσης, μέσα από την οργάνωση της αλληλεγγύης και την ανάπτυξη της οικονομίας. Θα υπάρξει μια ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του κράτους, με διοικητική αποκέντρωση, με φορολογική μεταρρύθμιση, με ανακατανομή πόρων και εξουσιών υπέρ των αυτοδιοικητικών θεσμών. Η ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη θα τεθεί επί τάπητος, θα ληφθούν ριζικά μέτρα και θα προωθηθούν καινοτόμοι θεσμοί, που θα δώσουν την απαιτούμενη στήριξη και στο θεσμό της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης, ενισχύοντας τον πολιτικό της ρόλο.

Η επιλογή μας είναι «δημοκρατία, συμμετοχή, αλληλεγγύη και διαφάνεια παντού». Θα διαμορφώσουμε μια αυτοδιοίκηση ανοιχτή και ανατροφοδοτούμενη από την κοινωνία, με ρόλο εγγυητή των κοινών αγαθών και της δημοκρατικής συμμετοχής. Στόχος μας είναι η αυτοδιοίκηση να αποτελέσει πόλο έκφρασης της κοινωνικής διεκδίκησης και, ταυτόχρονα, συντονιστή της αναπτυξιακής διαδικασίας στο πεδίο της οικονομίας, για την κοινωνική ευημερία, την πρόοδο, τον πολιτισμό και την προστασία του περιβάλλοντος.

 

* Ο Παναγιώτης Σκούτας είναι μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Αυτοδιοίκησης ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

Οι γκρίζες ζώνες της συμφωνίας

 

 

Χρέος. Αν μπορεί να επιτευχθεί το 124% του ΑΕΠ το 2020 και αν η τάση μείωσης θα δείχνει 110% το 2022, χωρίς την εφαρμογή ενός νέου PSI.
Επαναγορά. Βρίσκεται στον «αέρα», καθώς δεν έχουν ακόμα καθοριστεί τα κριτήρια συμμετοχής και ποιος θα δώσει τα λεφτά.Το πιο κρίσιμο σημείο της συμφωνίας.
Ομόλογα. Ο όρος είναι να αγοράσει η Ελλάδα τα ομόλογά της σε τιμές της 23ης Νοεμβρίου, δηλαδή στο 35 % της ονομαστικής τους αξίας. Αν οι τιμές υπερβούν το όριο, αυτό, τότε η επαναγορά θα θεωρηθεί αποτυχημένη και απαιτείται νέος γύρος συνομιλιών.
Τράπεζες. Οι ανάγκες ανακεφαλοποίησης των τραπεζών θα έπρεπε να καθοριστούν στο τέλος των αποφάσεων του «κουρέματος», τονίζουν διεθνείς αναλυτές, δίνοντας ως παράδειγμα την περίπτωση της Κύπρου.

Δόση. Η εκταμίευση μόνο της πρώτης δόσης προαπαιτεί την ολοκλήρωση του προγράμματος επαναγοράς σε χρόνο ρεκόρ.
ΔΝΤ. Απειλεί ότι θα αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα σε περίπτωση αποτυχίας του προγράμματος επαναγοράς.

Πρωτογενή πλεονάσματα. Η απουσία αναπτυξιακών κατευθύνσεων οδηγεί στα γνώριμα μονοπάτια περικοπών μισθών ,συντάξεων και απολύσεων απο το δημόσιο. Διατυπώνονται αμφιβολίες, για το αν θα μπορέσει η ελληνική οικονομία να πιάσει τους στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα, με δεδομένο ότι και το 2013 θα βρίσκεται σε βαθιά ύφεση ενώ το 2014 θα είναι στάσιμη. Το ΑΕΠ από το 2015 και μετά θα πρέπει να «τρέξει» με ρυθμό 4% με 4,5%.

Ιδιωτικοποιήσεις. Η μείωση τους χρέους προαπαιτεί την επίτευξη του στόχου για τις αποκρατικοποιήσεις. Η Ελλάδα μέχρι το 2016 θα πρέπει να συγκεντρώσει στον ειδικό λογαριασμό έσοδα 11,1 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 2,58 δισ. ευρώ θα πρέπει να έρθουν το 2013. Επισπεύδονται οι αποφάσεις ΟΠΑΠ (έγκριση για επόμενη φάση των 8 επενδυτών που εκδήλωσαν ενδιαφέρον), Λαχεία, ΔΕΠΑ, και Ελληνικό. Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου ανακοινώνεται ο πλειοδότης για τα Κρατικά Λαχεία, και ποιοι από τους 5 «μνηστήρες» για το δίδυμο ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ περνούν στην επόμενη φάση.
Αγορά. Από την πρώτη δόση των 34,4 δισ. ευρώ, μόλις 1,9 δισ. ευρώ περισσεύουν για να πάνε στους ιδιώτες – προμηθευτές προκειμένου ν’ ανασάνει η αγορά.
Διαρκής έλεγχος. Για κάθε επόμενη δόση από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Μάρτιο του 2013, θα πρέπει η ελληνική οικονομία να περνάει από τη «μέγγενη» των κλιμακίων της Τρόικας.

 

αυτοδιοίκηση και «μνημόνιο 3»

Ημερομηνία: 26/11/2012
Νομίζω ότι δεν υπάρχει Έλληνας που να μη γνωρίζει ότι η χώρα μας περνάει οικονομική κρίση. Όχι όμως αυτή την κρίση να τη μετατρέψουμε σε κρίση θεσμών, αξιών δημοκρατίας.
Γράφει ο Γιώργος Παπαθανασίου, δήμαρχος Δ. Δίου – Ολύμπου
Η τοπική αυτοδιοίκηση ανέλαβε να πληρώσει μεγάλο μερίδιο, για να ξεφύγουμε από την οικονομική κρίση. Ενδεικτικά αναφέρω τη μείωση των δημάρχων απ’ τον «Καποδίστρια» στον «Καλλικράτη», από 1.034 σε 325 (-69%), των δημοτικών συμβούλων από 16.390 σε 9.375 (-43%), των ειδικών συμβούλων και συνεργατών από 2.298 σε 940 (-80%), τις μειώσεις αποδοχών των αιρετών και υπαλλήλων να ξεπερνά το 50%.
Όσον αφορά τις επιχορηγήσεις των δήμων από τον κρατικό προϋπολογισμό, οι κεντρικοί αυτοτελείς πόροι (ΚΑΠ) μειώθηκαν από το 2009 στο 2012 κατά 60% και οι επιχορηγήσεις για επενδύσεις (ΣΑΤΑ) μειώθηκαν κατά 55,16% και το 2012 μας αποδόθηκε ποσό μηδέν (0).
Μετά τις υπέρογκες περικοπές στις επιχορηγήσεις των δήμων από τους ΚΑΠ, οι οποίοι οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική κατάρρευσή τους, μετά τις κυβερνητικές παλινωδίες στο πρόγραμμα «εναρμόνισης», έρχονται μέτρα τα οποία αφαιρούν πλέον τη δυνατότητα λειτουργίας και άσκησης αρμοδιοτήτων και πλήττουν καίρια τον πυρήνα του συνταγματικά κατοχυρωμένου θεσμού της αυτοδιοίκησης.
Το «παρατηρητήριο οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ» αντίκειται ευθέως στις συνταγματικές διατάξεις, καταλύει την αυτοτέλεια της τοπικής αυτοδιοίκησης και συνιστά μια απαράδεκτη επιτροπεία.
Αντί η κυβέρνηση να αποδώσει στην αυτοδιοίκηση τους πόρους που επί χρόνια υπεξαιρούσε, τους πόρους με τους οποίους είναι υποχρεωμένη να χρηματοδοτήσει τις αρμοδιότητες που μεταβίβασε και συνεχίζει να μεταβιβάζει, εγκαθιστά αντισυνταγματικές επιτροπές για να ελέγχουν τη φτώχεια των δήμων και να τιμωρούν ακόμη και τους πολίτες με αύξηση τελών.
Η απαράδεκτη ρύθμιση θίγει την αξιοπρέπεια όλων των αιρετών και των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση, οι οποίοι με τεράστιες προσπάθειες κρατούν ακόμα όρθιους τους δήμους, ασκούν τις αρμοδιότητές τους και συμβάλλουν καθοριστικά στη διατήρηση της συνοχής μια κοινωνίας που διαλύεται υπό το βάρος της κρίσης.
Η υποταγή της Ελλάδας στην τρόικα και η επιτροπεία της τελευταίας στον κρατικό προϋπολογισμό δεν μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για αντίστοιχη εφαρμογή και στην αυτοδιοίκηση.
Η απαγόρευση των προσλήψεων μέχρι το 2016 σε συγκεκριμένες ειδικότητες, όπως οι ανταποδοτικές ή οι κοινωνικές υπηρεσίες, δυναμιτίζουν τη λειτουργία των δήμων.
Δυστυχώς, όμως, φαίνεται πως η απαξίωση της αυτοδιοίκησης δεν είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο αλλά μια πολιτική επιλογή.
Ο κρατικός προϋπολογισμός του 2013 επισημοποιεί την υπεξαίρεση των πόρων της αυτοδιοίκησης και σφραγίζει ουσιαστικά την κατάρρευση των δήμων.
Η επιλογή υποβάθμισης, απαξίωσης και διάλυσης της αυτοδιοίκησης προκαλεί την απόλυτη ανάγκη εγρήγορσης και κινητοποίησης όλων μας.
Η ιστορία και οι αγώνες της αυτοδιοίκησης δείχνουν τον δρόμο.

H WALL STREET JOURNAL ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ : Η επιστροφή στον Αριστομένη κάνει το γύρο του Κόσμου

 

Γράφτηκε από  Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012 11:43

 

 

Την ιστορία του Παναγιώτη Τριανταφυλλόπουλου ο οποίος πριν την κρίση εργαζόταν στην Αθήνα και τώρα μένει στον Αριστομένη με την 82 χρονη μητέρα του Σοφία, δημοσιεύει η Wall Street Journal  σε πρωτοσέλιδο της ηλεκτρονικής της έκδοσης.

Σύμφωνα με την Wall Street Journal  ο Παναγιώτης Τριανταφυλλόπουλος  εργαζόταν στην Αθήνα φτιάχνοντας τα γραφικά  για μεγάλη φαρμακευτική εταιρεία.

Σήμερα  στα 54 χρόνια του, περνά τις μέρες του μαζεύοντας καυσόξυλα, ταΐζοντας κοτόπουλα και ετοιμάζεται για το μάζεμα της ελιάς. Πριν επιστρέψει στον Αριστομένη έψαχνε εργασία επί δύο χρόνια μετά την απόλυση του. Στο τέλος κατάλαβε ότι δεν είχε άλλη επιλογή και επέστρεψε στο χωριό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Τριανταφυλλόπουλος  και η σύζυγος του Έλενη πριν χάσουν τη δουλειά τους τον Μάιο του 2010 είχαν ετήσιο εισόδημα πάνω από 30.000 ευρώ και ένα άνετο σπίτι στην Αθήνα.

Η σύζυγός του έμεινε πίσω στην Αθήνα, όπου φροντίζει για τη δική ηλικιωμένη μητέρα της, η οποία χρειάζεται αιμοκάθαρση.

Ο μεγαλύτερος φόβος του κ. Τριανταφυλλόπουλου είναι ότι η κόρη τους δεν θα μπορέσει να τελειώσει το πανεπιστήμιο.

Η κόρη του Ελευθερία σπουδάζει Μαιευτική στη Θεσσαλονίκη και πρέπει να περάσει με 400 ευρώ πληρώνοντας και ενοίκιο καθώς δεν δικαιούται δωρεάν δωμάτιο σε φοιτητική εστία «Δεν με πειράζει να είμαι εγώ φτωχός. Ήρθα από τη φτώχεια», δήλωσε ο κ. Τριανταφυλλόπουλος.

το Δίκτυο Ενεργων Πολιτών Καλαμάτας για την 20η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΈΡΑ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ΠΑΙΔΙΟΎ

Η 20η Νοεμβρίου έχει χαρακτηριστεί παγκόσμια μέρα  για τα Δικαιώματα του Παιδιού.Η διεθνής σύμβαση, που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989  και την έχουν επικυρώσει όλα τα κράτη του κόσμου- εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας (η χώρα μας την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου 1992 με τον νόμο 2101)-  με τα 54 άρθρα της διατυπώνει τα δικαιώματα των παιδιών στην Επιβίωση, Ανάπτυξη, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής. Η σύμβαση αυτή  προσέφερει ένα κείμενο πλαίσιο για την παιδική ηλικία και αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως . ΣΕ Πολλές ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ η διεθνής σύμβαση ΠΑΡΑΜΈΝΕΙ ΚΕΝΌ ΓΡΑΜΜΑ όχι μόνο σε χώρες μακρινές από την Ευρώπη αλλά στη ζώνη της Μεσόγειου.

Θα παραμένει όμως  κενό γράμμα  η παγκόσμια ημέρα   για τα δικαιώματα του παιδιού , αν το περιεχόμενο της επετείου κάθε φορά δεν συγκεκριμενοποιείται  από τους κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς  με επίκαιρα ζωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι χώρες στις οποίες αυτά  μεγαλώνουν. Η αυτοδιοίκηση που είναι πιο κοντά στο πολίτη πρέπει να ευαισθητοποιηθεί και να προβάλει τα δικαιώματα των νέων  γενιών .

Παιδιά τα θύματα στην αποκλεισμένη και εμπόλεμη Γάζα .

Δίχως έλεος και διακρίσεις μεταξύ ενηλίκων, παιδιών συνεχίζονται οι βομβαρδισμοί των Ισραηλινών στην Λωρίδα της Γάζας. Τα παιδιά τα μεγάλα  θύματα και στις δύο εμπόλεμες πλευρές. Η μόνη λύση είναι  να φωνάξουμε όλοι μαζί να σταματήσουν άμεσα οι εχθροπραξίες και  ο μακροχρόνιος αποκλεισμός της Γάζας που έχει θύματα παιδιά και απλούς πολίτες. Να ζητήσουμε να δοθεί η δυνατότητα της άμεσης περίθαλψης στους τραυματίες απο διεθνείς φορείς  και πριν από όλα στα τραυματισμένα παιδιά  και να σταματήσουν οι εχθροπραξίες στη περιοχή. Πρέπει να σταματήσουν οι στρατιωτικές επιθέσεις σε όλους τους αμάχους αλλά πριν από όλα από το  πάνοπλο υπερεξοπλισμένο και επιθετικό  Ισραήλ  σε αμάχους και παιδιά.

Παιδιά τα μεγαλύτερα θύματα στην  οικονομική κρίση των Ευρωπαϊκών Χωρών του νότου.

Η οικονομική κρίση έχει σοβαρές συνέπειες στα δικαιώματα των παιδιών ειδικά όμως στη χώρα μας . Ένα στα τέσσερα παιδιά στην Ελλάδα κάτω από το όριο φτώχειας. Οι  επιπτώσεις της κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών στην καθημερινότητα των παιδιών, στο σχολείο, στην οικογένεια αλλά και σε ιδρύματα ή άλλους χώρους φιλοξενίας περίθαλψης παιδιών που ζουν μακριά από τις οικογένειές τους είναι σοβαρότατες. Ακόμα και όταν η οικογένειά τους δεν πλήττεται άμεσα οικονομικά, τα παιδιά νιώθουν φόβο για το μέλλον, επηρεαζόμενα από τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί. Η τοπική αυτοδιοίκηση στερείται πόρων που στοχεύουν σε βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς.Οι οικογένειες με περισσότερα παιδιά χάνουν φοροαπαλλαγές και επιδόματα. Προωθείται η αντίληψη ότι πάνω από τα δικαιώματα των παιδιών υπάρχουν τα συμφέροντα των «δανειστών». Σε καμία περίπτωση δεν  δικαιολογούν την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των παιδιών. Το Δίκτυο Ενεργών Πολιτών θα συνεχίσει να  υπερασπίζεται  το δικαίωμα στην  άμεση και δωρεάν  ιατρική περίθαλψη και φροντίδα, τους εμβολιασμούς, τη νοσηλεία, κ.λπ. στο δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας μας  χωρίς όρους και προϋποθέσεις όλων των παιδιών καθώς και των  παιδιών  που προέρχονται από ξένη χώρα και έχουν δικαίωμα φροντίδας και προστασίας.

.