Η αυτοδιοίκηση του σήμερα, του μετά και οι άνθρωποι

Του Θανάση Μπαρτσώκα*

Όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερα άρθρα μου, για μένα αυτοδιοίκηση σημαίνει ζωή, άνθρωποι, και όχι καινούργιες λέξεις όπως επιχειρησιακά σχέδια, οριζόντιες και κάθετες δομές, επίτροποι και άπειρες άλλες που θα βρούμε στον «Τερατοκράτη» και όχι μόνο.

Παρακολουθώ την αρθρογραφία και τη δικαιολογημένη αγωνία των αιρετών της αυτοδιοίκησης, που φτάνουν μέχρι και την απόγνωση («να παραδώσουμε τα κλειδιά»), που είναι κατανοητά αλλά όχι αποδεκτά, κατά τη δική μου άποψη.

Η οικονομική ασφυξία και κυρίως τα τεράστια κοινωνικά ζητήματα, όπως αυτό των Παιδικών και Βρεφικών Σταθμών, που έχει τεράστιες επιπτώσεις και εγκυμονεί κινδύνους διάρρηξης του κοινωνικού ιστού των δήμων και την εξάπλωση ρατσιστικών φαινομένων, καθιστούν το επικείμενο έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ εξαιρετικά σημαντικό.

Το σύνθημα «Κανένα παιδί έξω από την προστασία και τη φροντίδα» καλείται η Τ.Α. να το υλοποιήσει.

Από αυτά που έχω καταλάβει, γιατί δεν είναι πλέον η κύρια ενασχόλησή μου η αυτοδιοίκηση, τα προβλήματα είναι κυρίως δύο:

1. Το οικονομικό, που ορθώς διεκδικούνται όλα όσα παρακρατούνται καθώς και τα 125 εκατ. από τα λιμνάζοντα του ΕΣΠΑ, που όμως, αν η διαδικασία περιοριστεί σε επισκέψεις και σε ένα «εθιμικό» κλείσιμο των δήμων, δεν πρόκειται να υπάρξει «χαΐρι και προκοπή», που έλεγε και η συγχωρεμένη η μάνα μου!

Για το θέμα των γενικότερων κινητοποιήσεων θα αναφερθώ αναλυτικότερα παρακάτω.

2. Η έλλειψη προσωπικού. Εδώ ανοίγεται ένα ευρύ πεδίο τιμής για την αυτοδιοίκηση, που θα ξεπερνά τα όριά της και θα αγγίζει τον σκληρό πυρήνα των μνημονιακών πολιτικών.

Αναφέρομαι βέβαια αποκλειστικά στο επιστημονικό εξειδικευμένο προσωπικό, γιατί πιστεύω ότι το βοηθητικό προσωπικό, όπως καθαριότητα, διοικητική στήριξη και ό,τι άλλο χρειαστεί, ο κάθε δήμος σε συνεργασία με τους εργαζομένους του, με εσωτερικές άτυπες μετακινήσεις για αυτό τον δύσκολο χρόνο, έχει τη δυνατότητα να το αντιμετωπίσει.

Για το εξειδικευμένο παιδαγωγικό και άλλο επιστημονικό προσωπικό υπάρχει λύση, φυσικά έξω από τις κυρίαρχες λογικές των σημερινών νόμων, που σύντομα θα κατηγορούνται αυτοί που τους συνέταξαν και όχι αυτοί που δεν τους εφαρμόζουν.

 

«Κίνημα του εντέλλεσθαι»

Η διέξοδος για το ζήτημα αυτό βρίσκεται, εάν η αυτοδιοίκηση υιοθετήσει το «Κίνημα του εντέλλεσθαι». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Αυτοδιοίκηση μονομερώς με τα κριτήρια του ΑΣΕΠ και ανοιχτές διαδικασίες, με διαπαραταξιακές επιτροπές αλλά και λαϊκό έλεγχο και με τη συμμετοχή των δικηγορικών συλλόγων για την εξασφάλιση της ουσιαστικής και όχι τυπικής νομιμότητας και διαφάνειας, προχωράει άμεσα στην πρόσληψη του απαραίτητου προσωπικού.

Για λόγους καθαρά παιδαγωγικούς πρέπει να γίνει πρώτα η πρόσληψη όσων ήδη απασχολούνται στους συγκεκριμένους σταθμούς.

Το «κίνημα του εντέλλεσθαι» θα έχει ένα ουσιαστικό περιεχόμενο εάν γίνει από όλους τους δήμους και με το άνοιγμα μιας διαδικασίας διαδημοτικής αλληλεγγύης, που σημαίνει πρακτικά ότι π.χ. ο Δήμος Ν. Σμύρνης προσλαμβάνει για τις δικές του ανάγκες και παίρνει και έναν παραπάνω προκειμένου να τον στείλει στο Πέραμα της ανεργίας, ή ο Δήμος Π. Ψυχικού, που η κοινωνική του σύνθεση του επιτρέπει και άλλες επιλογές, στέλνει έναν στη Δραπετσώνα ή στο κομμάτι της υποβαθμισμένης Αθήνας.

Το παράδειγμα βέβαια πρέπει να το δώσουν πρώτα τα Δ.Σ. της ΚΕΔΕ και της ΠΕΔΑ, προσλαμβάνοντας και διαθέτοντας σε λαϊκούς δήμους 10 και 2 αντίστοιχα (ενδεικτικά τα νούμερα) βρεφοκόμους και νηπιαγωγούς.

Ας υπάρξουν λοιπόν «καταλογισμοί», θα είναι καταλογισμοί τιμής και αποτύπωμα ιστορίας.

Αν σήμερα κάποιος θέλει ουσιαστικά να υπηρετήσει ένα λαϊκό θεσμό, ας αναμετρηθεί με την εποχή.

Η εποχή και η ιστορία θα κρίνουν τους λαϊκούς δημάρχους από τους καγκελάριους και τα ψηλότερα χριστουγεννιάτικα δέντρα! Μεγάλο κατόρθωμα… που όσο το θυμάμαι τόσο πιο περήφανος αισθάνομαι!

Και για να μην πει κάποιος ότι «έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λέγονται», ο υποφαινόμενος έχει 200.000 ευρώ καταλογισμό διότι «παρατύπως» και με «εντέλλεσθαι» συνέβαλε στο να πάρουν 40 άνθρωποι σύνταξη και να δοθεί ελπίδα σε 15 άτομα με ειδικές ανάγκες, αξιοποιώντας μια ευνοϊκή διάταξη νόμου που εκδόθηκε επί υπουργίας Π. Παυλόπουλου.

 

Κινητοποιήσεις για τη ζωή και την ελπίδα

Επανέρχομαι όμως στο κύριο, τις λαϊκές κινητοποιήσεις, όχι αποκλειστικά για την οικονομική κατάσταση των δήμων, αλλά τις κινητοποιήσεις για τη ζωή και την ελπίδα.

Το συνέδριο της ΚΕΔΕ πρέπει να υιοθετήσει την άποψη ότι μαζί με όλους τους εργατικούς φορείς και κινήματα, μαζί με τους ανέργους, να υποδεχθεί το διάγγελμα του «δειλού εθνάρχη» στις 8 του Σεπτέμβρη ή όποτε αυτό γίνει, στο Σύνταγμα και τις πλατείες όλης της χώρας.

Στις 8 του Σεπτέμβρη το μεγάλο ραντεβού και στη Θεσσαλονίκη και παντού.

Ο λαός μας μπορεί να τους τρομοκρατήσει. Να τρελάνουμε τα μηχανάκια της AGB και τους «μαύρους λιμνοκόρακες».

Την ώρα του διαγγέλματος καμία τηλεόραση ανοιχτή, την ώρα του διαγγέλματος τραγουδάμε και χορεύουμε!

Ας κατέβουμε λοιπόν στη γιορτή ή το πάρτι (δώστε όποια ονομασία θέλετε), με όπλα τις κιθάρες μας, τα βιολιά μας ή τα νταούλια μας.

Το πάρτι δεν θα είναι «μασκέ». Το «μασκέ» θα «φάει πόρτα».

Οι μνημονιακοί τρομοκράτες τρομοκρατούνται όταν χαμογελάμε, όταν αγωνιζόμαστε και μη φοβηθούμε να υιοθετήσουμε ένα σύνθημα που είδα γραμμένο σε έναν τοίχο: «Εδώ δεν πεθάναμε από τον έρωτα, σιγά μην πεθάνουμε από τον φόβο ή την πείνα».

Σε επόμενο άρθρο θα αναφερθούμε στην «αυτοδιοίκηση του μετά»…

 

«Εταιρείες κοινωνικής ευθύνης»

Ένα μικρό σχόλιο για το «νέο φρούτο» που άκουσα από τα επίσημα χείλη του προέδρου της ΚΕΔΕ.

Νέες καινούργιες λέξεις, δήθεν για να καμφθούν οι περιορισμοί των προσλήψεων: «Εταιρείες κοινωνικής ευθύνης».

Θα αναλυθεί και από μένα και από άλλους συντρόφους η βαρύγδουπη ονομασία, που σπιλώνοντας και τη λέξη «κοινωνικό» και τη λέξη «ευθύνη» είναι όχι απλά ο ορισμός του νεοφιλελευθερισμού αλλά και της ολοκληρωτικής διάλυσης του θεσμού.

Όσοι όμως αιρετοί θελήσουν να ακολουθήσουν τους δρόμους των εταιρειών, μετατρέποντας την αυτοδιοίκηση από θεσμό σε «εταίρα», ας δώσουν τουλάχιστον στις εταιρείες αυτές το όνομα της Νέαιρας, για τον απλό λόγο ότι η Νέαιρα για να γελοιοποιήσει την αθηναϊκή ελίτ του 4ου π.Χ. αιώνα πήγαινε και με δούλους…

Και επειδή ο κ. υπουργός «Εργασίας» δυσκολεύεται να βρει τα 125 εκατ. ευρώ, θα τον βοηθήσω με μια πολύ απλή πρόταση:

Καθιέρωση, για φέτος τουλάχιστον, ονομαστικής εισφοράς εξωχώριας δραστηριότητας.

Ήδη είναι γνωστά αρκετά ονόματα και κλάδοι μετά την αφοπλιστική ειλικρίνεια του κ. Βερνίκου. Άρα ονομαστική εισφορά σε εφοπλιστές και σε πρόσωπα που παραδέχτηκαν την εξωχώρια δραστηριότητα (Σάλλας, Βγενόπουλος, Τσοχατζόπουλος κ.ά.)

Επειδή πιστεύω ότι στη χώρα μας υπάρχουν και αξιόλογοι και έντιμοι καθηγητές του Δικαίου, θα ήθελα από κάποιον να μου εξηγήσει γιατί οι συμβάσεις που έχουν σχέση με την εργασία γίνεται να καταστρατηγούνται, ενώ οι συμβάσεις που έχουν σχέση με το κέρδος θεωρούνται λεόντειες.

* Ο Θανάσης Μπαρτσώκας είναι πανεπιστημιακός και πρώην δήμαρχος Καισαριανής

κοινοποίησε το:

Ποδήλατο: Μέσο μετακίνησης ή τρόπος ζωής;

 

 

Ποδήλατο: Μέσο μετακίνησης ή τρόπος ζωής;

Μετά το περπάτημα, το ποδήλατο αντιπροσωπεύει τον πιο ‘αθώο’ και ήπιο τρόπο μετακίνησης. Είναι αθόρυβο, δεν ρυπαίνει, δεν καταναλώνει χώρο και καύσιμα, είναι το λιγότερο επικίνδυνο μέσο απέναντι στον πεζό, αλλά και στον αναβάτη του. Είναι επίσης φτηνό και συμπαθές γιατί συνδέεται με τον καθένα από τα πρώτα του παιδικά χρόνια. Ποδήλατο χρησιμοποιεί όποιος θέλει να είναι ευέλικτος όπως ο πεζός, αυτόνομος στις μετακινήσεις του, χωρίς να ζημιώνει το περιβάλλον, όποιος επιθυμεί να έχει επαφή με την πόλη και να απολαμβάνει τη μετακίνησή του.

Σε μια εποχή που γίνεται μεγάλη προσπάθεια να βελτιωθούν οι συνθήκες περιβάλλοντος στις πόλεις για την υγεία, την ασφάλεια, την ποιότητα ζωής και την οικονομική ανάπτυξη, η χρήση του ποδηλάτου για τις καθημερινές μετακινήσεις  είναι κοινά αποδεκτό ότι αποτελεί μια πολύ αποτελεσματική και μοντέρνα λύση.

Ίσως το πιο βασικό προσόν του ποδηλάτου είναι η μικρή κατάληψη χώρου. Για τις ευρωπαϊκές πόλεις ανάμεσα στις οποίες ανήκει και η Καλαμάτα, που τα κέντρα τους χτίστηκαν σε εποχές ανυποψίαστες για το αυτοκίνητο, η εξοικονόμηση χώρου είναι ό,τι πιο σημαντικό διότι αν και με τις νέες τεχνολογίες η πρόοδος στη ρύπανση, το θόρυβο και την ασφάλεια θα είναι μεγάλη, ως προς τον κορεσμό τα πράγματα γίνονται συνεχώς χειρότερα.

Το ποδήλατο ανήκει στις πολιτικές ανάπλασης μια πόλης. Όταν ο πεζός μπορεί να κυκλοφορεί άνετα, ευχάριστα και με ασφάλεια γιατί η πόλη είναι ελκυστική και το αξίζει, τότε εμφανίζεται και ο ποδηλάτης. Η παρουσία του είναι ένα αλάνθαστο κριτήριο ποιότητας για το αστικό περιβάλλον.

Οι συνθήκες που ευνοούν την κίνηση του ποδηλάτου ταυτίζονται με τις συνθήκες που θα χαρακτήριζαν τη βιώσιμη πόλη: μικρές ταχύτητες αυτοκινήτων, καθαρός αέρας, χαμηλά επίπεδα θορύβου, όμορφο οδικό περιβάλλον, συστηματικά συντηρούμενο αστικό δάπεδο, επαρκής εξοπλισμός σήμανσης και πληροφόρησης. Πρόκειται για χαρακτηριστικά εκείνης της πόλης που για τη λειτουργία της θα δώσει μεγάλο ρόλο στις συλλογικές μεταφορές, στο περπάτημα και το ποδήλατο. Αυτοί οι τρεις τρόποι είναι αλληλένδετοι και ικανοί να απελευθερώσουν τον κάτοικο από την εξάρτηση του αυτοκινήτου (Βλαστός κ.α., 2005).

H ένταξη του ποδηλάτου δεν είναι μόνο ζήτημα συγκοινωνιακού σχεδιασμού, που θα λυνόταν στα σχεδιαστήρια των μηχανικών. Είναι ένα στοίχημα για διαφορετικές συμπεριφορές μετακίνησης, σε μια διαφορετική πόλη. Πρόκειται για ένα στοίχημα παιδείας και υπευθυνότητας που θα πρέπει να κερδίθει
και στην πόλη της Καλαμάτας όπου η τοπογραφία της πόλης (μικρές υψομετρικές διαφορές) σε συνδυασμο με τους πολλούς πόλους έλξης ευνοούν τη χρήση του ποδηλάτου.

Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία τα 5 χλμ. είναι το όριο των αυτόνομων μετακινήσεων με ποδήλατο. Από εκεί και πέρα το ποδήλατο συνδυάζεται με το αυτοκίνητο και τη δημόσια συγκοινωνία.Στην Καλαμάτα ειναι προφανές ότι μπορεί το ποδήλατο να λειτούργησει σε πολύ μεγάλο βαθμό ως αυτόνομο μέσω μετακίνησης.

Η δημιουργία του ποδηλατόδρομου είναι δεδομένο ότι έχει δημιουργήσει τις βασικές προϋποθέσεις ανάπτυξης του μέσου αυτού. Ωστόσο, περαιτέρω ενέργειες πρέπει να γίνουν με στόχο τη βελτίωση του επίπεδου εξυπηρέτησης πεζών και ποδηλατιστών, ώστε να γίνει ακόμα πιο φιλικός ο τρόπος αυτός μετακίνησης προς τους χρήστες. Στη συνέχεια παρατίθενται μια σειρά παρεμβάσεων που μπορούν να συμβάλουν στην επιτυχία του ανωτέρου στόχου:

•    Ολοκλήρωση του έργου που έχει ξεκινήσει, με τη δημιουργία νέων ποδηλατοδρόμων με στόχο να δημιουργηθεί ένα ευρύ δίκτυο σε όλη την πόλη, ώστε να αντιμετωπίσουν οι πολίτες το ποδήλατο όχι μόνο ως μέσο αναψυχής, αλλά και ως αυτόνομο μέσο μετακίνησης που θα καλύπτει αυτόνομα τις ανάγκες τους.

•    Τοποθέτηση κατάλληλης σήμανσης σε όλο του το μήκος του ποδηλατόδρομου που θα διασφαλίζει την ασφαλή κυκλοφορία του ποδηλάτου και των άλλων μέσων εναλλακτικής μετακίνησης πάνω σε αυτόν. Τρεις είναι οι τομείς που πρέπει να καλύπτονται από τη σήμανση: η σχέση των ποδηλάτων με τα αυτοκίνητα, η σχέση των ποδηλάτων με τους πεζούς και  η σχέση των ποδηλάτων με την πόλη.

•    Δεδομένου ότι τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του οδικού δικτύου είναι φτωχά σε συνδυασμό με το ότι οι οδηγοί δεν είναι εξοικειωμένοι με την παρουσία ποδηλάτων είναι σκόπιμο να γίνουν επιπλέον διαμορφώσεις στις διασταυρώσεις που θα υποχρεώνουν τα αυτοκίνητα να κινούνται με πιο χαμηλες ταχύτητες. Πεζοί και ποδηλάτες ανηκουν στην κατηγορία των ευάλωτων χρηστών της οδού και οφείλουν να κινούνται προστατευμένοι.

•    Δημιουργία κέντρων δανεισμού/ενοικίασης ποδηλάτων, όπου οι κάτοικοι ή οι επισκέπτες θα χρησιμοποιούν ποδήλατα του δήμου για κάποιες ώρες. Η διάθεση των ποδηλάτων θα έχει τη μορφή προσωρινής ενοικίασης/δανεισμού, για μετακινήσεις εντός της πόλης. Τα σημεία όπου θα τοποθετηθούν πρέπει να είναι διασκορπισμένα σε όλη την πόλη και να εξυπηρετούν τις ανάγκες όλων των κατοίκων και των επισκεπτών.

•    Δημιουργία αντίστοιχων δυνατότητων δανεισμού/ενοικίασης ποδηλάτων σε ξενοδοχεία της πόλης, προτρέποντας τους επισκέπτες να κινούνται με ποδήλατα.

•    Δημιουργία επιπλέον χώρων στάθμευσης ποδηλάτων σε πολλά διαφορετικά σημεία της πόλης που θα ενθαρρύνουν τη χρήση του ποδηλάτου απο εργαζομένους και θα διασφαλίζουν την ασφαλή φύλαξη τους.

•    Εκστρατείες ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και βελτίωσης της εικόνας του ποδηλάτου τόσο στους  επισκέπτες όσο και στους δημότες της πόλης.

•    Δημιουργία γραφείου στο δήμο το οποίο θα είναι υπεύθυνο για την ορθή και αποτελεσματική λειρουργία των παραπάνω δράσεων.

Οι συνθήκες δείχνουν να έχουν ωριμάσει ώστε η τοπική κοινωνία της Καλαμάτας να  συναινέσει και να αγκαλιάσει τις απαραίτητες αλλαγές που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής, θα αποκαταστήσουν τη φυσιογνωμία και τις αξίες της πόλης, θα ενισχύσουν την κοινωνική συνοχή και θα δημιουργήσουν ευκαιρίες για την ανόρθωση της τοπικής οικονομίας. Σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες το στοίχημα του ποδηλάτου ως τρόπου ζωής είναι μεγάλο αλλά και αναπόφευκτο.


Παναγιώτης Παπαντωνίου
Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ, MSc
Υποψήφιος Διδάκτωρ

κοινοποίησε το:

Ευθύνες και «καρφιά» από τον Π. Νίκα για την αποτυχία της Μπιρμπίτας

 

 

Ευθύνες και "καρφιά" από τον Π. Νίκα για την αποτυχία της Μπιρμπίτας

Αδιευκρίνιστες έμειναν από το δήμαρχο Καλαμάτας Παναγιώτη Νίκα οι αιχμές που άφησε χθες Παρασκευή περί «τοπικών υπευθύνων» για το φιάσκο με τον οικισμό των τσιγγάνων στην Μπιρμπίτα.
«Η Μπιρμπίτα απέτυχε πλήρως και ευθύνες έχουν πολλοί, αλλά κυρίως οι ευθύνες είναι τοπικές -όχι όμως του δήμου» είπε χαρακτηριστικά ο Π. Νίκας, ο οποίος, παρά τις ερωτήσεις που ακολούθησαν, δεν θέλησε να επεκταθεί:
«Θα μιλήσουμε στο άμεσο μέλλον και θα πούμε, γιατί έφυγαν οι τσιγγάνοι, γιατί ρήμαξαν τα λυόμενα, γιατί εξακολουθεί να υπάρχει χρέος 150.000 ευρώ προς τον Δήμο Καλαμάτας για την ύδρευση. Αυτός που σίγουρα δεν ευθύνεται πάντως, είναι ο δήμος» αρκέστηκε να δηλώσει ο δήμαρχος.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΠΟΒΟΛΗ
Στο μεταξύ, ο δήμαρχος δήλωσε αποφασισμένος να τελειώνει τη Δευτέρα -20 Αυγούστου- με το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί στην Αγία Τριάδα, όπου τσιγγάνοι έχουν καταπατήσει -όπως δήλωσε-, τόσο δημοτικούς, όσο και ιδιωτικούς χώρους.
«Τη Δευτέρα θα πάμε εκεί, με μηχανήματα, και θα οριοθετήσουμε τους δημοτικούς χώρους. Πρέπει να τελειώνει αυτή η υπόθεση. Δεν είναι δυνατόν να αναμένουμε, τόσους μήνες μετά την υποβολή του, την απόφαση του δικαστηρίου στο αίτημα του δήμου για διοικητική αποβολή των καταπατητών. Η καθυστέρηση στην έκδοση της απόφασης είναι πολύ μεγάλη και δεν κατανοώ τον λόγο» τόνισε ο Π. Νίκας.

«ΞΕΝΙΟΣ ΖΕΥΣ»
Αναφερόμενος πάντως στο γενικότερο πρόβλημα με τους λαθρομετανάστες, ο δήμαρχος εκτίμησε ότι υπάρχει πρόβλημα στην Καλαμάτα, «αλλά όχι στο βαθμό άλλων περιοχών», λέγοντας ότι σύμφωνα με τις πληροφορίες του η επιχείρηση «Ξένιος Ζευς» θα επεκταθεί και στην ελληνική περιφέρεια.
Ωστόσο, είπε ότι απέχει πολύ από την αλήθεια να επιρρίπτονται στους λαθρομετανάστες οι ευθύνες για όλα όσα συμβαίνουν, πρόσθεσε όμως την ίδια στιγμή ότι εφόσον βρέθηκαν στη χώρα μας παράνομα, θα πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος.
Οπως χαρακτηριστικά σημείωσε ο δήμαρχος, «το πρόβλημα των αλλοδαπών είναι ζήτημα εθνικής πολιτικής. Βρεθήκαμε στο σημείο που είμαστε τώρα, επειδή η χώρα μας υπέγραψε τη συνθήκη του Δουβλίνου, αλλά και επειδή δεν αστυνομεύονται επαρκώς τα σύνορά μας -και σε αυτό, η βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν ήταν αυτή που θα όφειλε να ήταν».

κοινοποίησε το: